Vruchtwaterpunctie, ja of nee?

Mag ik die 'er het beste van maken' nog even uitleggen? Of althans... het wordt totaal verkeerd geinterpreteerd.
Wat ik probeerde te zeggen is dat die mensen in zo'n geval echt wel hun uiterste best zouden doen om dat kindje en hun leven op die manier (dus met een gehandicapt kind) te leven en dat ze daar ook echt wel heel blij en gelukkig mee zouden zijn. Ik bedoelde het zeker niet op de 'nou vooruit, het moet dan maar, met hangen en wurgend, zuchtend en steunend' manier.

Het is hoe dan ook nooit makkelijk, ook niet voor degenen die besluiten de zwangerschap nav een vwp af te laten breken.

Ik heb ook respect voor mensen die de keuze maken het niet af te laten breken, er is immers in sommige gevallen nogal niet wat mis, en het kindje is niet altijd levensvatbaar, maar ik heb wel het gevoel dat mensen die een andere keuze maken niet altijd hoeven te rekenen op de steun van degenen die niet zouden afbreken.

Het is ook voor degenen die kiezen voor een voortijdse beeďndiging van de zwangerschap nogal een pittige ingreep, die je niemand toewenst, en zeker niet iets wat je "zomaar even" doet.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 13:55 schreef Leandra het volgende:


Ik heb ook respect voor mensen die de keuze maken het niet af te laten breken, er is immers in sommige gevallen nogal niet wat mis, en het kindje is niet altijd levensvatbaar, maar ik heb wel het gevoel dat mensen die een andere keuze maken niet altijd hoeven te rekenen op de steun van degenen die niet zouden afbreken.

Ik zal het er misschien niet mee eens zijn, en als iemand in mijn naaste omgeving om mijn visie zou vragen, dan zou ik die ook 100% eerlijk geven, maar steun zou diegene sowieso krijgen, of ik het nou eens ben of niet.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 13:46 schreef Brighteyes het volgende:
Mag ik die 'er het beste van maken' nog even uitleggen? Of althans... het wordt totaal verkeerd geinterpreteerd.
Wat ik probeerde te zeggen is dat die mensen in zo'n geval echt wel hun uiterste best zouden doen om dat kindje en hun leven op die manier (dus met een gehandicapt kind) te leven en dat ze daar ook echt wel heel blij en gelukkig mee zouden zijn. Ik bedoelde het zeker niet op de 'nou vooruit, het moet dan maar, met hangen en wurgend, zuchtend en steunend' manier.

Jammer dat dit kennelijk moet, BE.
en dat is wat ik dus bedoelde met de laatste alinea uit mijn post over dat veroordelen. Natuurlijk kun je best begrijpen dat jij het zo bedoeld hebt, als je dat wil. Maar die wens is er niet, omdat men de beslissing niet wil begrijpen.

Als ik zeg dat een ongeboren vrucht geen recht heeft op leven, dan bedoel ik dat heel feitelijk. Dat bestaat namelijk niet.

Waarmee ik dus helemaal niet wil zeggen dat een dergelijke keus, beslissing, gemakkelijk en rationeel te maken is; integendeel! Maar het is wel zo dat de mogelijkheid bestaat die keus te maken, en dat, hoe moeilijk ook, mensen kunnen beslissen de zwangerschap af te breken. En natuurlijk hebben ze daarvoor de juiste, feitelijk informatie nodig om tot een juiste beslissing te komen, maar andermans emotionele en ethische bezwaren lijken me gewoon niet aan de orde. Dit is zoiets persoonlijks.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 13:58 schreef Pyttpytt het volgende:
[..]
Ik zal het er misschien niet mee eens zijn, en als iemand in mijn naaste omgeving om mijn visie zou vragen, dan zou ik die ook 100% eerlijk geven, maar steun zou diegene sowieso krijgen, of ik het nou eens ben of niet.

Als iemand niet om je visie en alleen maar om je steun vraagt, komt die steun dan ook zonder de visie?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 13:58 schreef Pyttpytt het volgende:

[..]

Ik zal het er misschien niet mee eens zijn, en als iemand in mijn naaste omgeving om mijn visie zou vragen, dan zou ik die ook 100% eerlijk geven, maar steun zou diegene sowieso krijgen, of ik het nou eens ben of niet.

Nou doe jij precies hetzelfde als mensen die een down-kindje hebben gekregen en steeds te horen krijgen: 'In jouw geval had ik dat niet gedaan, enz enz'

Succes met het nemen van je beslissing Miss_vraagteken!

Maar andermans morele, emotionele en ethische visies te lezen kan je enorm helpen je eigen visie recht (voor zover dat kan) op papier te krijgen. Het is niet direct aan de orde nee, maar het kan TS wellicht helpen om te kijekn wat de pro's en cons zijn, voor zover ze die niet zelf al op een rijtje had. En allemaal roepen 'goh, moeilijke keus, sterkte' helpt TS natuurlijk al helemaal niet.

En er het beste van maken kun je inderdaad uitleggen zoals BE dat net deed, maar (helaas) zijn er ook gevallen van de tweede variant, het 'nou vooruit, we kunnen niet anders'. Die bestaan ook. Laatst nog ergens gehoord: "ja het was te laat voor abortus. Ja dan hou ik het maar, weinig keus he." Dus helaas, niet iedereen maakt er écht het beste van, in de goede zin van het woord.

TS moet de keuze maken of ze die vruchwaterpunctie wil of niet, ze vraagt nergens of ze het vervolgens moet laten afbreken of moet houden.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 14:09 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Nou doe jij precies hetzelfde als mensen die een down-kindje hebben gekregen en steeds te horen krijgen: 'In jouw geval had ik dat niet gedaan, enz enz'

Nee hoor, want als iemand tegen mij zegt: ik ga morgen mijn zwangerschap afbreken vanwege een down kindje, dan zou ik haar (hen) steunen door ze bij te staan en ze te helpen waar nodig. Als zij de beslissing al hebben genomen, ga ik natuurlijk niet pleiten voor behoud van het kind. Willen ze mijn visie omdat ze er zelf niet uiitkomen, dan zal ik zeggen wat ik vind. Daar vragen de dan immers ook om.
Ik zieniet hoe ik hiermee iemand een steek onder water geef....?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 14:14 schreef Pyttpytt het volgende:
Maar andermans morele, emotionele en ethische visies te lezen kan je enorm helpen je eigen visie recht (voor zover dat kan) op papier te krijgen. Het is niet direct aan de orde nee, maar het kan TS wellicht helpen om te kijekn wat de pro's en cons zijn, voor zover ze die niet zelf al op een rijtje had. En allemaal roepen 'goh, moeilijke keus, sterkte' helpt TS natuurlijk al helemaal niet.

Je visie geven kun je natuurlijk ook zo objectief mogelijk. Dat wil zeggen dat je wel kunt zeggen hoe je erover denkt, maar dat je wel kunt proberen om zoveel mogelijk neutrale bewoording ervoor te zoeken, waar niet meteen een oordeel over een andere mening mee wordt uitgedragen. En dat mis ik vaak heel erg bij mensen die tegen zijn.

quote:

En er het beste van maken kun je inderdaad uitleggen zoals BE dat net deed, maar (helaas) zijn er ook gevallen van de tweede variant, het 'nou vooruit, we kunnen niet anders'. Die bestaan ook. Laatst nog ergens gehoord: "ja het was te laat voor abortus. Ja dan hou ik het maar, weinig keus he." Dus helaas, niet iedereen maakt er écht het beste van, in de goede zin van het woord.

Ja, die mensen zijn er. En als mensen nou al van zichzelf weten dat ze er zo tegenover zouden staan als hun kindje syndroom van Down zou hebben, is het dan zowel voor ouders als voor het nog niet geboren kind niet veel beter om te zorgen dat ze dat kindje niet krijgen?

Dat zegt toch vervolgens helemaal niets over andere kinderen of keuzes van andere mensen? Dat jij dat dan weer zover doortrekt, dat zegt toch meer over jou dan over de beslissing van een ander? En dat bedoel ik met onnodige veroordelende en emotionele opmerkingen. Ik zou dan de zwangerschap niet mogen afbreken, omdat iemand anders dat ook niet gedaan heeft en gekwetst zou worden omdat ik daar wel voor kies?

Ik vind de discussie hier anders nog behoorlijk neutraal hoor. Er zijn 50-50 mensen voor als tegen, en er loopt niemand te zaniken over abortus is moord, of weet ik het wat. En volgens mij is hier niemand die zegt dat een ander iets moet doen of laten (behalve heel goed nadenken en evt hulp zoeken), maar wat hij of zij zelf zou doen in deze situatie. Niets om je beledigd over te voelen dus, alleen iets waar je je wel of niet bij kunt aansluiten als je zelf in deze situatie zit. Daarmee trek ik niets te ver door, dat doe je zelf in je laatste zin, en door deze discussie kennelijk erg op jouw situatie te betrekken.

Intussen ben ik erg benieuwd hoe het met TS is. Dringt de situatie al een beetje tot je door?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 15:06 schreef Pyttpytt het volgende:
Ik vind de discussie hier anders nog behoorlijk neutraal hoor. Er zijn 50-50 mensen voor als tegen, en er loopt niemand te zaniken over abortus is moord, of weet ik het wat. En volgens mij is hier niemand die zegt dat een ander iets moet doen of laten (behalve heel goed nadenken en evt hulp zoeken), maar wat hij of zij zelf zou doen in deze situatie. Niets om je beledigd over te voelen dus, alleen iets waar je je wel of niet bij kunt aansluiten als je zelf in deze situatie zit. Daarmee trek ik niets te ver door, dat doe je zelf in je laatste zin, en door deze discussie kennelijk erg op jouw situatie te betrekken.

Intussen ben ik erg benieuwd hoe het met TS is. Dringt de situatie al een beetje tot je door?

ik trek niets op mijn situatie, want die is er niet
ik zou je eigen posts nog maar eens nalezen en kijken of je er echt het oordeel niet in kunt vinden.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 14:16 schreef Leandra het volgende:
TS moet de keuze maken of ze die vruchwaterpunctie wil of niet, ze vraagt nergens of ze het vervolgens moet laten afbreken of moet houden.

Ik ben het met Leandra eens, ze vraagt naar de vruchtwaterpunctie, en niet naar de eventuele verdere stap van een abortus.

Ik doe vlokken en vruchtwateronderzoeken voor mijn werk, en niet iedereen breekt af naar aanleiding van een slechte uitkomst. Soms gaat het er ook om welk soort behandeling er nodig is na de gebooorte van het kind. Hoe hard het ook klinkt, een kindje met een trisomie 13 of 18 behandelen heeft vaak geen zin.

De verdikte nekplooi en de eerste trimesterscreening zeggen iets over de kans op een chromosoomafwijking bij het kind, dat kunnen naast de trisomie 13, 18 en 21 ook ongebalanceerde translocaties, deleties en duplicaties zijn.

Bij een ETS van 1 op 34 is er een kans van 3% dat er iets aan de hand is met het kindje, de kans dat er iets misgaat naar aanleiding van de punctie is iets van 0,5%.
Volgens mij heeft miss-vraagteken wel recht op een snelle detectietest. Hiebij kijken ze naar de chromosomen 13, 18 en 21, en deze duurt op zijn hoogst een week. Dit is wel een onvolledige uitslag, de hele vruchtwatertest duurt ongeveer 3 weken.
Een kindje met het syndroom van Down kan redelijk normaal zijn, maar ook sterk gehandicapt.
Ik zou miss-vraagteken willen aanraden om een verwijzing te vragen naar een klinisch genetisch centrum, daar kunnen ze je verder voorlichten.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 12:50 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Kijk naar het oordeel in je eigen post erboven.

Kan je wat duidelijk uitleggen waar ik precies oordeel, over wie? Ik leg in mijn beleving namelijk alleen uit waarom ík bepaalde keuzes maak. Dat je dat als een oordeel opvat en zo van mijn negatieve bedoelingen uitgaat vind ik erg jammer. Misschien ligt het aan het feit dat ik een mening heb die niet samengaat met een aantal andere meningen, waaronder de jouwe. Maar mijn mening nuanceren doe ik in dit geval niet: ik worstel op deze manier met deze (voor mij pijnlijke) kwestie. Ik heb net zoveel recht dat op deze manier kenbaar te maken als een ander het recht heeft uit te leggen waarom hij of zij wel voor abortus zou kiezen als een kind, bijvoorbeeld, Down heeft.

No offence, maar als je zo tegen abortus bent (ongeacht de reden die iemand voor abortus zou kunnen hebben) dan zou je dus nooit zelf een abortus ondergaan, waarom zou andermans keuze voor abortus voor jou dan een pijnlijke kwestie zou moeten zijn?

En dit is geen afzeikpost, ik ben werkelijk benieuwd naar het waarom.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:18 schreef Leandra het volgende:
No offence, maar als je zo tegen abortus bent (ongeacht de reden die iemand voor abortus zou kunnen hebben) dan zou je dus nooit zelf een abortus ondergaan, waarom zou andermans keuze voor abortus voor jou dan een pijnlijke kwestie zou moeten zijn?

En dit is geen afzeikpost, ik ben werkelijk benieuwd naar het waarom.

Dat valt voor mij echt onder: als je zelf tegen doodslag bent en je zou nooit iemand vermoorden, waarom is een moord op een ander dan een pijnlijke kwestie voor jou.

Ik vind het gewoon verdrietig om wat had kunnen zijn. Net zo verdrietig als een heel gewenst kindje wat dood geboren wordt.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:21 schreef freecell het volgende:
[..]
Dat valt voor mij echt onder: als je zelf tegen doodslag bent en je zou nooit iemand vermoorden, waarom is een moord op een ander dan een pijnlijke kwestie voor jou.

Ik vind het gewoon verdrietig om wat had kunnen zijn. Net zo verdrietig als een heel gewenst kindje wat dood geboren wordt.

Tegen doodslag zijn is al een lastige.... dat kan iedereen overkomen.
Dat is immers het kenmerk van doodslag, dat je het niet in de planning had.

Het vervelende aan iets als abortus is dat vrijwel niemand het onverschillig of "zomaar even" doet, zeker niet als het gaat om een abortus na een vruchtwaterpunctie. Ik vind het prima dat iemand zelf die keuze niet zou maken, maar ik vind het wel ver gaan om het als "worstelen met een pijnlijke kwestie" te bestempelen dat anderen die keuze wel maken.... die anderen maken die keuze ook niet licht, en worstelen waarschijnlijk met nog veel meer.

Nou ja, dat dus (op de post van Freecell), hoewel ik erg voorzichtig zou willen zijn met het woord "moord" in deze discussie. En verder: dat het ook sowieso pijnlijk is voor de vader en moeder die een beslissing moeten nemen. Je gunt iemand een onbezorgde zwangerschap en een gezond kindje, en voor het kindje zelf wil je natuurlijk ook het beste. Wie wil nu in zo'n situatie zitten? Noem me een softie, maar dat gaat me wel aan 't hart.

Zijn er hier eigenlijk mensen die zo'n ernstig gehandicapt kind hebben?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:31 schreef AncientSound het volgende:
Nou ja, dat dus (op de post van Freecell), hoewel ik erg voorzichtig zou willen zijn met het woord "moord" in deze discussie. En verder: dat het ook sowieso pijnlijk is voor de vader en moeder die een beslissing moeten nemen. Je gunt iemand een onbezorgde zwangerschap en een gezond kindje, en voor het kindje zelf wil je natuurlijk ook het beste. Wie wil nu in zo'n situatie zitten? Noem me een softie, maar dat gaat me wel aan 't hart.

ik zocht ook eigenlijk een ander voorbeeld, maar het lukte even niet zo goed

ow en verder eensch

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:27 schreef Leandra het volgende:
Ik vind het prima dat iemand zelf die keuze niet zou maken, maar ik vind het wel ver gaan om het als "worstelen met een pijnlijke kwestie" te bestempelen dat anderen die keuze wel maken.... die anderen maken die keuze ook niet licht, en worstelen waarschijnlijk met nog veel meer.

Sorry, maar Nogmaals: dat "worstelen" zeg ik over mijn manier van denken over dit soort kwesties (ook als je principiële argumenten hebt is het geen makkelijk onderwerp!), en niet over de manier waarop een ander beslissingen neemt. Wat is het toch dat nu al meerdere mensen denken dat ik iets over een ánder zeg terwijl ik expliciet erbij zeg dat het míjn overwegingen zijn n.a.v. dit topic?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:31 schreef shmoopy het volgende:
Zijn er hier eigenlijk mensen die zo'n ernstig gehandicapt kind hebben?

nee daar zou ik niet bewust voor willen kiezen. Daarom wilde ik ook geen tests bij mijn zwangerschap, dan zou ik alleen maar een vervelende zwangerschap hebben, door alle zorgen. Ik wil niet voor zo'n keuze komen te staan.
Mocht er dan een gehandicapt kindje komen dan zie ik dat dan wel.

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:31 schreef AncientSound het volgende:
Nou ja, dat dus (op de post van Freecell), hoewel ik erg voorzichtig zou willen zijn met het woord "moord" in deze discussie. En verder: dat het ook sowieso pijnlijk is voor de vader en moeder die een beslissing moeten nemen. Je gunt iemand een onbezorgde zwangerschap en een gezond kindje, en voor het kindje zelf wil je natuurlijk ook het beste. Wie wil nu in zo'n situatie zitten? Noem me een softie, maar dat gaat me wel aan 't hart.

En wat als het om bijvoorbeeld trisomie 13 of 18 gaat??
Of een andere zeer ernstige afwijking?

quote:

Op donderdag 19 november 2009 22:37 schreef Leandra het volgende:

[..]
En wat als het om bijvoorbeeld trisomie 13 of 18 gaat??
Of een andere zeer ernstige afwijking?

Hoe bedoel je? Of ik het dan niet pijnlijk zou vinden?