Gezin maar verliefd op beste vriend?

quote:

Op donderdag 12 november 2009 16:40 schreef Pietverdriet het volgende:
* Pietverdriet is zooooo blij dat ie homo is

TS..even een serieuze reactie van mij dan
Ik zou in jou geval eens goed nadenken hoeveel kans van slagen mijn relatie met de vader van het kind heeft. Als jullie hard jullie best doen om er wat van te maken, zou de liefde dan kunnen terugkomen?
Dat zou ik me afvragen. Denk je dat die kans bestaat; knokken.
Denk je dat het echt voor 100% voorbij is, ga dan weg. Als je dan nu niet weggaat, doe je het over een maand/jaar/5jaar/10 jaar wel. En dan is het nog een stuk ellendiger voor je kind als nu

quote:

Op donderdag 12 november 2009 16:59 schreef mr_vavavoom het volgende:

[..]

Zwangerschap/een kind krijgen zou een uber-verantwoordelijkheidsgevoel moeten losmaken en een bereidheid ALLES te doen om een relatie te laten werken. Tenzij er sprake is van abusievelijk gedrag oid, ren je niet naar een ander door verliefdheid. PUNT.

Goed verwoord.

Was het kind een ongelukje?
Of hebben jullie, terwijl het slecht ging, maar besloten een kind te nemen?

quote:

Op donderdag 12 november 2009 16:25 schreef Ian_Nick het volgende:
Neem.
Dan.
Geen.
Kind.

Dat dus.

Het gaat slecht maar hey weet je wat? We nemen een kind en die moet dan onze relatie redden.
Briljant. Nee echt!

quote:

Op donderdag 12 november 2009 16:59 schreef LilDutchPrincess het volgende:

[..]

daar moet je dan over nadenken voordat je een kind neemt he... verantwoordelijkheid voor 20 jaar...

niet "gut we hebben ruzie" "nu heb ik er geen zin meer in hoor" "dan ga ik maar naar de buurman" "oh ja, die is ook stom, maar die vent van de kroeg is wel leuk, dan ga ik daar wel heen".

Je hebt gekozen voor een gezin, stick with it. Doe er in elk geval moeite voor. Niet bij het eerste zware weer weglopen en naar een ander gaan.. (gras lijkt altijd groener... niet dus!)

Klopt is wel zo, maar ja wat speeld er tussen TS en der man ?
Maarja soms is het beter een gezin verder te starten met een ander, maar ik zou altijd er eerst alles aan doen om het weer goed te krijgen, want de reden dat ze een baby namen samen is toch ook al redenen genoeg/.

quote:

Op donderdag 12 november 2009 17:05 schreef Esmerallda17 het volgende:

want de reden dat ze een baby namen samen is toch ook al redenen genoeg/.

Ja!

Denk ik.

We hoeven niks te adviseren, TS gaat hoe dan ook met die vriend in zee. Het was leuk geweest als ze hier nog wat rechtvaardiging had kunnen vinden voor die stap, maar zonder lukt het ook wel. Voor zolang als het duurt.

Ik hoop dat ik de plank volkomen missla met bovenstaande voorspelling.

[ Bericht 15% gewijzigd door ShadyLane op 12-11-2009 17:12:42 ]

- Vermijd zoveel mogelijk contact met je beste vriend
- Concentreer je op het aanpakken van je huidige relatie
- Rinse, repeat.

Als het echt niet werkt en je constateert dat je te ongelukkig bent om een goede moeder te zijn kun je altijd nog je huidige relatie verbreken. Heb je er in ieder geval alles aan gedaan.

quote:

Op donderdag 12 november 2009 17:06 schreef Copycat het volgende:

[..]

Ja!

Denk ik.

Want je denkt echt wel na voor je dat doet, het is niet zo maar 1 , 2 , 3 iets kleins, maar iets wat van jou word een bestaan wat je ter wereld zet, waar je voor moet zorgen.

Een kind is geen ''lijm'' voor een kapotte relatie.
Het is nu eenmaal zo dat dit kindje er al is en ik vind dan ook dat je wel moet proberen of je over die verliefdheid heen kunt komen en met je partner PRATEN of er nog iets te redden valt.
Lukt dat niet dan kunnen jullie beter uit mekaar gaan aangezien een kind ook niet gelukkiger wordt van 2 ouders die elkaar niet kunnen zien of luchten.

quote:

Op donderdag 12 november 2009 17:06 schreef Copycat het volgende:

[..]

Ja!

Denk ik.

Ja of niet.

Ik sta er versteld van hoeveel mensen een kind nemen, terwijl hun relatie niet goed (meer) is. In mijn ogen echt een onbegrijpelijk iets. En de reden dát ze kinderen willen is vaak nog onbenulliger. En oppervlakkig en ondoordacht.

Dus TS, ga je schamen en naar die beste vriend van je. Komt er eindelijk eens iemand uit die friendzone....

even wat opgeruimd...

Iedereen gaat er hier vanuit dat TS en partner een kind hebben 'genomen'; als in, bewust seks hebben om een kind te verwekken, en kraakt TS daar vervolgens op af, omdat de relatie niet goed meer loopt.
Mss is dit wel helemaal niet zo was het een ongelukje en zijn ze samen het kind gaan opvoeden.. (dat soort dingen komen nu eenmaal voor..)

Dat je verliefd bent op je beste vriend is kut. Als hij je beste vriend is kun je het er vast wel over hebben, en je weet dat de gevoelens wederzijds zijn, dus heb je dal vast al eens gedaan.
Hoe kijkt hij tegen je zoontje aan? Is het een geschikt vader-type?

Sterkte!

quote:

Op donderdag 12 november 2009 17:19 schreef conleche het volgende:

[..]

Ja of niet.

Ik sta er versteld van hoeveel mensen een kind nemen, terwijl hun relatie niet goed (meer) is. In mijn ogen echt een onbegrijpelijk iets. En de reden dát ze kinderen willen is vaak nog onbenulliger. En oppervlakkig en ondoordacht.

Dus TS, ga je schamen en naar die beste vriend van je. Komt er eindelijk eens iemand uit die friendzone....

Waar lees je al die dingen eigenlijk?

En dan over ondoordacht beginnen..

quote:

Op donderdag 12 november 2009 18:11 schreef ShiroYasha het volgende:

[..]

Waar lees je al die dingen eigenlijk?

En dan over ondoordacht beginnen..

Begrijpend lezen. En eigenlijk ook gewoon letterlijk lezen. Vrij duidelijk allemaal hoor.

quote:

Op donderdag 12 november 2009 18:10 schreef ShiroYasha het volgende:
Iedereen gaat er hier vanuit dat TS en partner een kind hebben 'genomen'; als in, bewust seks hebben om een kind te verwekken, en kraakt TS daar vervolgens op af, omdat de relatie niet goed meer loopt.
Mss is dit wel helemaal niet zo

Ik sta er ook van te kijken hoezeer echt zowat iedereen hier eens van die jump-to-conclusions-mat af moet komen.

Nou ik zit dit eens te lezen en het verbaast me eigenlijk dat iedereen zo boos reageert.

Ik ben zelf zwanger geraakt op m'n 16e en heb er ook geen minuut over na hoeven denken of ik het wel of niet zou houden.

Maar aangezien we nog heel jong waren ( vader was 19 ) was het zeker niet makkelijk.

We hebben het bijna 2 jaar volgehouden, maar we hadden het niet breed en met geld omgaan vond hij heel moeilijk, liegen over alles en op 't allerlaats ging hij ook nog eens vreemd.
toen was ik inmiddels bijna 19 jaar.

Ik werd ook gek thuis en toen hij vreemd ging was dat voor mij echt de druppel.
Hoe graag je het ook goed wil doen, ik laat me niet bedriegen door m'n vent en dit accepteerde ik ook echt niet.

inmiddels ben ik bijna 24 jaar en mijn zoontje wordt alweer 7 jaar, maar de keus om uit elkaar te gaan is echt heel goed geweest.

Ik heb alweer ruim 3 jaar een nieuwe vriend die wel goed is voor ons en we gaan volgende week verhuizen naar een lekkere ruime eensgezinswoning

Een kind is in die situatie vaak beter af dan als de ouders ruziend en vechtend bij elkaar blijven ( denk je dat een kind daar gelukkig van word?)

Begrijp me niet verkeerd ik denk echt dat je er keihard voor moet vechten en dat het soms niet makkelijk is, maar in sommige gevallen is dit beter.

Ah, dit is zo'n topic waarin de -uiteraard pas geregistreerde- TS gelijk weer is verdwenen na de OP?

Het gaat mij vooral om het zinnetje: 'het gaat al heel lang heel slecht' en dan een 3 maanden oude baby hebben. Of in de ogen van TS moet 'heel lang' 3 weken betekenen, maar dat lijkt mij niet.

quote:

Op donderdag 12 november 2009 18:23 schreef miss_anaconda het volgende:
Nou ik zit dit eens te lezen en het verbaast me eigenlijk dat iedereen zo boos reageert.

Ik ben zelf zwanger geraakt op m'n 16e en heb er ook geen minuut over na hoeven denken of ik het wel of niet zou houden.

Maar aangezien we nog heel jong waren ( vader was 19 ) was het zeker niet makkelijk.

We hebben het bijna 2 jaar volgehouden, maar we hadden het niet breed en met geld omgaan vond hij heel moeilijk, liegen over alles en op 't allerlaats ging hij ook nog eens vreemd.
toen was ik inmiddels bijna 19 jaar.

Ik werd ook gek thuis en toen hij vreemd ging was dat voor mij echt de druppel.
Hoe graag je het ook goed wil doen, ik laat me niet bedriegen door m'n vent en dit accepteerde ik ook echt niet.

inmiddels ben ik bijna 24 jaar en mijn zoontje wordt alweer 7 jaar, maar de keus om uit elkaar te gaan is echt heel goed geweest.

Ik heb alweer ruim 3 jaar een nieuwe vriend die wel goed is voor ons en we gaan volgende week verhuizen naar een lekkere ruime eensgezinswoning

Een kind is in die situatie vaak beter af dan als de ouders ruziend en vechtend bij elkaar blijven ( denk je dat een kind daar gelukkig van word?)

Begrijp me niet verkeerd ik denk echt dat je er keihard voor moet vechten en dat het soms niet makkelijk is, maar in sommige gevallen is dit beter.

Ja, goed idee
Meer kindmoedertjes
Je hebt je opleiding afgemaakt en een carriere inmiddels?

Dat gewauwel ook van "je hebt de verantwoordelijkheid voor een kind nu hoor! Je moet en zal bij de vader blijven, zorg dat de relatie weer gaat werken! ".

TS is nog steeds haar eigen persoon, met haar eigen wil, gevoelens en wensen. Dat kun je gerust los van dat kind zien. Er zijn genoeg kinderen in deze situatie op een normale manier grootgeworden, want dat is veel meer afhankelijk van de manier waarop de ouders ermee omgaan. Het kind zal er niet per definitie van doomidden breken, ga ik vanuit.

quote:

Op donderdag 12 november 2009 18:25 schreef Bragi het volgende:
Ah, dit is zo'n topic waarin de -uiteraard pas geregistreerde- TS gelijk weer is verdwenen na de OP?

Ach, wij hebben TS toch helemaal niet nodig om uitgebreid haar persoonlijke situatie en karakter te analyseren en haar vervolgens af te kraken.


_{Ik zou ook niet meer terugkomen als ik TS was}

quote:

Op donderdag 12 november 2009 18:31 schreef Garisson72 het volgende:
Dat gewauwel ook van "je hebt de verantwoordelijkheid voor een kind nu hoor! Je moet en zal bij de vader blijven, zorg dat de relatie weer gaat werken! ".

TS is nog steeds haar eigen persoon, met haar eigen wil, gevoelens en wensen. Dat kun je gerust los van dat kind zien. Er zijn genoeg kinderen in deze situatie op een normale manier grootgeworden, want dat is veel meer afhankelijk van de manier waarop de ouders ermee omgaan. Het kind zal er niet per definitie van doomidden breken, ga ik vanuit.

Er zijn er maar weinig die dat wauwelen hoor. Ik vind ook dat ze maar beter weg kan gaan. Is de liefde over, dan is het over. Maar daarom vind ik nog wel dat ze stom bezig is geweest.

quote:

Op donderdag 12 november 2009 18:28 schreef Pietverdriet het volgende:

[..]

Ja, goed idee
Meer kindmoedertjes
Je hebt je opleiding afgemaakt en een carriere inmiddels?

Ik heb mijn diploma gehaald, maar daarna ben ik gewoon gaan werken en al had ik geen kinderen gekregen was ik ook wel gaan werken, aagezien leren gewoon niet mijn ding is.

maar ik heb al 8 jaar dezelfde baan en ik heb het er goed naar mijn zin.

duss wat wil je er mee zeggen dan?

quote:

Op donderdag 12 november 2009 18:33 schreef conleche het volgende:
Er zijn er maar weinig die dat wauwelen hoor. Ik vind ook dat ze maar beter weg kan gaan. Is de liefde over, dan is het over. Maar daarom vind ik nog wel dat ze stom bezig is geweest.

Als dat waar is, dan ben ik het daar he-le-maal mee eens. Maar tot-nu-toe is dat nog maar speculeren, want we hebben TS er nog niet duidelijk over gehoord.