R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik heb ze ongeveer 3 jaar gehad, een hele lage dosis dat wel (37,5 mg).quote:Op zondag 13 december 2009 15:26 schreef Marijkezwolle het volgende:
[..]
Op zich niet zo gek, die angst... dat zou ik denk ik ook hebben (ook zonder angstgevoelens etc, maar meer dat ik dan bang zou zijn dat ik me weer heel rot ga voelen enzo). En die hersen-bijverschijnselen lijken me heel akelig... Word je daar niet extra angstig van? En hoelang heb je deze medicijnen geslikt als ik vragen mag?
...
Ik heb gelukkig op internet gelezen (ja dat doe je dan he) dat t verschijnselen zijn die erbij horen en dat ze wel weg gaan. Daar ben ik op zich niet zo angstig van geworden.
Wel van het feit dat ik nu constant boos en gefrustreerd ben en ik denk dat het komt door het stoppen, en ik WIL niet meer die dingen innemen maar misschien KAN het wel niet anders?? Dat is het gevecht wat ik nu in mijn hoofd heb.. En weer bang en verdrietig dat nu weer blijkt dat ik inderdaad anders dan anderen ben..
"Without music, life would be a mistake." - Friedrich Nietzsche
Hebben jullie veel permanente bijwerkingen van de AD? Ik wil niet onnodig medicijnen slikken, maar als zou blijken dat ik écht niet zonder kan, zou ik het namelijk niet eens zo erg vinden. M'n pa slikt ze al jaren i.v.m. terugkerende depressies en heeft eigenlijk ook nergens last van. Bij mij is de enige bijwerking (van citalopram en mirtazapine) dat ik ontzettend veel slaap, maar om nou te zeggen dat dat erg hinderlijk is, nee. De meest zwaarwegende reden die ik op het moment heb om "snel" (na een half jaar beterschap) te willen stoppen, is dat wij graag kinderen willen en ik dan liever geen medicatie slik.
Herkenbaar, maar het wordt minder hoorquote:Op zondag 13 december 2009 15:47 schreef Twizu het volgende:
Ik merk wel dat ik er echt aan moet wennen!
Gisteren zo duf als een konijn & vandaag vloeibare ontlasting en misselijk. Allemaal nog maar op de halve dosis. Alles voor het goede doel dan maar.
Succes & sterkte allemaal! (ook met het afbouwen!)
Succes en sterkte in elk geval de komende dagen/week!
Come on now, you knew you were lost
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
Dat kan ik me voorstellen, dat laatste. Maar is het niet zo dat iedereen anders is dan anderen? Ieder huisje z'n kruisje toch? Ik denk dat je voornamelijk lekker moet denken aan je eigen geluk en de andere moet je maar leuk of niet leuk vinden zoals je bent toch?quote:Op zondag 13 december 2009 16:09 schreef NouMooiNiet het volgende:
[..]
Ik heb ze ongeveer 3 jaar gehad, een hele lage dosis dat wel (37,5 mg).
Ik heb gelukkig op internet gelezen (ja dat doe je dan he) dat t verschijnselen zijn die erbij horen en dat ze wel weg gaan. Daar ben ik op zich niet zo angstig van geworden.
Wel van het feit dat ik nu constant boos en gefrustreerd ben en ik denk dat het komt door het stoppen, en ik WIL niet meer die dingen innemen maar misschien KAN het wel niet anders?? Dat is het gevecht wat ik nu in mijn hoofd heb.. En weer bang en verdrietig dat nu weer blijkt dat ik inderdaad anders dan anderen ben..
Maar ik snap het wel degelijk hoor, heb ook regelmatig dat soort gedachten...
Come on now, you knew you were lost
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
Ik heb wisselende bijwerkingen. Tot op heden (en ik slik ze nu een half jaar) ben ik niet bijwerking vrij geweest...quote:Op zondag 13 december 2009 16:19 schreef AncientSound het volgende:
Hebben jullie veel permanente bijwerkingen van de AD? Ik wil niet onnodig medicijnen slikken, maar als zou blijken dat ik écht niet zonder kan, zou ik het namelijk niet eens zo erg vinden. M'n pa slikt ze al jaren i.v.m. terugkerende depressies en heeft eigenlijk ook nergens last van. Bij mij is de enige bijwerking (van citalopram en mirtazapine) dat ik ontzettend veel slaap, maar om nou te zeggen dat dat erg hinderlijk is, nee. De meest zwaarwegende reden die ik op het moment heb om "snel" (na een half jaar beterschap) te willen stoppen, is dat wij graag kinderen willen en ik dan liever geen medicatie slik.
Dit is even iets heel anders hoor en ik wil je zeker niet van je kinderwens afhouden, maar ik vraag het me af omdat het mij ook bezig houd
Je vertelt dat je vader terugkerende depressies heeft en dat jij ook iets in die lijn gehad hebt/nog hebt. Ben je niet bang dat dit erfelijk is? Ik ben zelf namelijk al heel lang zoekende of ik überhaupt een kinderwens heb en mocht ik die toch "krijgen" of ik dan wel kinderen zou willen krijgen vanuit de angst dat mijn kind ook zulke klachten ontwikkelt en ik dat niet zou kunnen verkroppen (dat zou ik ervaren als mijn schuld ofzo... 
).Zoals ik al zei, ik wil je zeker niet van je kinderwens afhouden of zeggen wat je zou moeten doen, maar ik vroeg me gewoon even af hoe jij daar over denkt.
Come on now, you knew you were lost
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
De kwetsbaarheid om depressies te krijgen is voor een behoorlijk deel erfelijk, heb ik begrepen. In mijn geval werd dat nog eens bevestigd doordat mijn vader en ik hetzelfde soort depressie hadden: gespannenheid, eindeloos piekeren, angst. Dat was voor de huisarts, die eerst dacht dat ik overspannen was of een paniekstoornis had, een zwaarwegende aanwijzing om ook bij mij aan depressie te denken.quote:Op zondag 13 december 2009 16:32 schreef Marijkezwolle het volgende:
Dit is even iets heel anders hoor en ik wil je zeker niet van je kinderwens afhouden, maar ik vraag het me af omdat het mij ook bezig houd
Mijn vader heeft trouwens het grootste deel van zijn leven nergen last van gehad. Hij heeft het pas voor 't eerst gekregen toen hij een jaar of 50 was. Het is toen wel eens een medicijn-loze periode 4 jaar over geweest, maar daarna is het nog 2 keer teruggeweest. Daarom slikt hij nu permanent medicijnen en heeft hij nergens last meer van. Ik houd er dus wel rekening mee dat het bij mij ook vaker terug zou kunnen komen, maar zie en ervaar ook dat het heel goed te behandelen is.
Nu wil ik het liever niet nog eens mee maken, natuurlijk. Daarom vind ik het belangrijk mijn kwetsbaarheid voor angst en depressie te compenseren door beter te leren omgaan met spanningen. Daarmee, en als het nodig is met medicijnen, verwacht ik toch wel grotendeels depressieloos door het leven te gaan.
Daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Ik heb diezelfde vraag wel eens aan mijn vader gesteld, maar hij zag dat eigenlijk niet zo. En ik ook niet. Bijna alle mensen krijgen in hun leven te maken met ziekten en ellende en een deel daarvan is erfelijk. Dat is nu eenmaal zo. Ik hoop natuurlijk dat mijn kind nergens last van krijgt. Maar zou ik het geen kennis willen laten maken met het gelúk dat het leven zoveel kent, vanwege een mogelijke periode van ongeluk? Bij mij overheerst dat eerste namelijk toch wel, ik ben heel blij hier te zijn. Dat ik me een paar maanden ongelofelijk klote moest voelen (en misschien in de toekomst nog wel eens), heb ik daarvoor over.quote:Ik ben zelf namelijk al heel lang zoekende of ik überhaupt een kinderwens heb en mocht ik die toch "krijgen" of ik dan wel kinderen zou willen krijgen vanuit de angst dat mijn kind ook zulke klachten ontwikkelt en ik dat niet zou kunnen verkroppen (dat zou ik ervaren als mijn schuld ofzo...
Ik hoop mijn kinderen als psychisch weerbare mensen op te voeden en hen te leren genieten van het mooie, en daarbij het minder mooie te accepteren. Want ik kan ze niet overal voor behoeden en ik weet ook niet wat er allemaal op hun pad komt. Misschien krijgen ze geen depressie, maar kanker, worden ze verkracht of worden ze gehandicapt geboren, who knows? Maar ook dáár zullen ze mee om moeten gaan. Ik geloof dat levensgeluk uiteindelijk, ongeacht wat jou toebedeeld wordt, in jezelf zit. Daarmee kun je vrede hebben, zelfs als je te maken krijgt met depressie of een andere ziekte, en heb je de kans nadien juist nog meer van het leven genieten dan daarvoor.
Snap ik helemaal, ook dat jij er misschien andere gedachten over hebt.quote:Zoals ik al zei, ik wil je zeker niet van je kinderwens afhouden of zeggen wat je zou moeten doen, maar ik vroeg me gewoon even af hoe jij daar over denkt.
hey iedereen
ik ben op het moment de effexor aant afbouwen ben nu van 225 naar 150 gegaan.
merk dat ik sávonds eerder moe ben en heb last van hoofdpijn.
ben een beetje meer down maar das niet zo erg ik heb toch intensieve therapie dus liever nu dan als die klaar is.
verder ben ik wel de seroquel aant ophogen omdat ik daardoor veel stabieler ben en omdat ik slecht slaap.
slapen doe ik helaas nog niet meer maar kunnen wel nog meer opgehoogd worden. merk wel dat ik sinds dat ik die heb meer ben gaan snoepen en eten
moet ik mezelf meer in tegenhouden
ik ben op het moment de effexor aant afbouwen ben nu van 225 naar 150 gegaan.
merk dat ik sávonds eerder moe ben en heb last van hoofdpijn.
ben een beetje meer down maar das niet zo erg ik heb toch intensieve therapie dus liever nu dan als die klaar is.
verder ben ik wel de seroquel aant ophogen omdat ik daardoor veel stabieler ben en omdat ik slecht slaap.
slapen doe ik helaas nog niet meer maar kunnen wel nog meer opgehoogd worden. merk wel dat ik sinds dat ik die heb meer ben gaan snoepen en eten
moet ik mezelf meer in tegenhouden
Heel herkenbaar... maar dat gaat voorbij, echtquote:Op zondag 13 december 2009 16:09 schreef NouMooiNiet het volgende:
Wel van het feit dat ik nu constant boos en gefrustreerd ben en ik denk dat het komt door het stoppen, en ik WIL niet meer die dingen innemen maar misschien KAN het wel niet anders?? Dat is het gevecht wat ik nu in mijn hoofd heb.. En weer bang en verdrietig dat nu weer blijkt dat ik inderdaad anders dan anderen ben..
.
Thanks, t gaat hier met ups en downs, er is nu ook veel aan de hand in mijn prive situatie (zul je net zien dat ik eindelijk ga stoppen met die medicatie, gebeurt er vanalles heftigs..)quote:Op woensdag 16 december 2009 22:54 schreef Burdie het volgende:
[..]
Heel herkenbaar... maar dat gaat voorbij, echt
Ik sla me er wel doorheen!
"Without music, life would be a mistake." - Friedrich Nietzsche
Er zit geen druk achter toch? Ik heb mezelf altijd voorgehouden dat als mijn leven heel roerig was, ik niet verder af zou bouwen. Zo ben ik wel langer bezig dan eerst gedacht, maar heb ik het mijzelf een beetje gemakkelijker gemaaktquote:Op donderdag 17 december 2009 20:02 schreef NouMooiNiet het volgende:
[..]
Thanks, t gaat hier met ups en downs, er is nu ook veel aan de hand in mijn prive situatie (zul je net zien dat ik eindelijk ga stoppen met die medicatie, gebeurt er vanalles heftigs..)
Ik sla me er wel doorheen!
.
Zit dit topic een beetje door te lezen, zie geen mensen met ervaring met Paroxetine.
Wat ik me afvraag is of anderen er ook zo van aan komen. Geen extra eetlust ofzo, maar je bent plots 6 kilo zwaarder. Gebruik ze nu een aantal jaren, ben er eventjes mee gestopt geweest maar dat bleek een grote vergissing. In het begin wat last van bijwerkingen, zoals angsaanvallen, maar voor de rest bevallen ze wel. Alleen die gewichts toename, dat is erg balen.
Heb helaas nu de dosering moeten verhogen en hoop dat er niet nog meer kilo's bijkomen.
Aan de andere kant werken ze goed, absoluut een ondersteuning om mijn verleden te verwerken en uit de put te trekken.
Wat ik me afvraag is of anderen er ook zo van aan komen. Geen extra eetlust ofzo, maar je bent plots 6 kilo zwaarder. Gebruik ze nu een aantal jaren, ben er eventjes mee gestopt geweest maar dat bleek een grote vergissing. In het begin wat last van bijwerkingen, zoals angsaanvallen, maar voor de rest bevallen ze wel. Alleen die gewichts toename, dat is erg balen.
Heb helaas nu de dosering moeten verhogen en hoop dat er niet nog meer kilo's bijkomen.
Aan de andere kant werken ze goed, absoluut een ondersteuning om mijn verleden te verwerken en uit de put te trekken.
Hoeveel mg slik je nu? Ik heb het twee jaar gebruiktquote:Op donderdag 17 december 2009 21:09 schreef El-Duderino het volgende:
Zit dit topic een beetje door te lezen, zie geen mensen met ervaring met Paroxetine.
Wat ik me afvraag is of anderen er ook zo van aan komen. Geen extra eetlust ofzo, maar je bent plots 6 kilo zwaarder. Gebruik ze nu een aantal jaren, ben er eventjes mee gestopt geweest maar dat bleek een grote vergissing. In het begin wat last van bijwerkingen, zoals angsaanvallen, maar voor de rest bevallen ze wel. Alleen die gewichts toename, dat is erg balen.
Heb helaas nu de dosering moeten verhogen en hoop dat er niet nog meer kilo's bijkomen.
Aan de andere kant werken ze goed, absoluut een ondersteuning om mijn verleden te verwerken en uit de put te trekken.
en ben er 20 kilo van aangekomen 
.
Ik slik nu 40 mg. Wow 20 kilo is wel meer dan die 6 kilo van mij.... ik heb dus geen reden tot klagen. Maar schijnbaar is het wel een medicijn welke niet bevordelijk is voor de zwembandjes.quote:Op donderdag 17 december 2009 21:11 schreef Burdie het volgende:
[..]
Hoeveel mg slik je nu? Ik heb het twee jaar gebruikt
Ik probeer enorm hard het eraf te krijgen, maar vrees dat de recente verhoging van de dosering niet bevordelijk zal zijn. Ik gebruik het nu 4 jaar met een onderbreking van een half jaar.
Had je nog last van andere bijwerkingen?
Laat ik eerlijk zijn, 10 van de 20 kilo's kwamen door twee weken seroquel, en verder heb ik me ook niet heel erg in gehouden qua eten. Als je je rot voelt, wil je gewoon genieten en niet ook nog eens op de lijn moeten lettenquote:Op donderdag 17 december 2009 21:37 schreef El-Duderino het volgende:
Ik slik nu 40 mg. Wow 20 kilo is wel meer dan die 6 kilo van mij.... ik heb dus geen reden tot klagen. Maar schijnbaar is het wel een medicijn welke niet bevordelijk is voor de zwembandjes.
Ik probeer enorm hard het eraf te krijgen, maar vrees dat de recente verhoging van de dosering niet bevordelijk zal zijn. Ik gebruik het nu 4 jaar met een onderbreking van een half jaar.
Had je nog last van andere bijwerkingen?
. Inmiddels ben ik wel weer aan het opletten en sinds kort ook weer aan het afvallen, hoop dat het door zet zo (en zo niet, dan ga ik na de jaarwisseling eens een verwijsbriefje halen voor een diëtiste, want die zijn daar per slot van rekening voor).Qua bijwerkingen heb ik alle 'standaard' dingen gehad: de eerste twee weken was ik doodziek en verder was ik over het algemeen wat trager, sneller moe, sliep ik veel, etc. Overigens heb ik 60mg geslikt, dat vond ik wel heftig
. Ik ben nu bijna klaar met afbouwen, gebruik nu dagelijks nog een 1/6e pil van 20mg, ongeveer 3 á 4mg per dag nu dus. Het afbouwen valt me wel erg tegen hoor, ik deed stapjes van 10mg per keer, maar die laatste 10mg lukt me niet in één keer, die doe ik dus nu met tussenstapjes. maargoed, als dat mijn grootste probleem is: bless me .Voel jij je wel beter nu op die hogere dosis?
Het helpt uiteindelijk wel, wordt er in ieder geval rustiger van en dat helpt dan weer om sommige zaken die je aan moet pakken, wat helderder kan bekijken.quote:Op donderdag 17 december 2009 22:44 schreef Burdie het volgende:
[..]
Voel jij je wel beter nu op die hogere dosis?
Ik was altijd zeer huiverig voor dit soort medicijnen, maar kan niet anders zeggen dat het een steun in de rug is. Zolang ik voor mezelf maar niet vergeet dat het maar een steuntje is en het de problemen niet oplost, is toch iets wat je zelf moet doen.
Hoe doen jullie het met autorijden? Het schijnt dat je niet mag rijden als je 2 of meer medicijnen met gele sticker per dag slikt. Ik had oplaatst 4 medicijnen met gele sticker, maar volgens mijn arts mocht ik gewoon achter het stuur. Zelf wist ik van niks, totdat begin 2009 dat gezeik begon met die campagne 'rij veilig met medicijnen'.
Ik kwam erachter dat ik al een paar jaar niet achter het stuur had gemogen. Dus als een gek begonnen met afbouwen van 3 medicijnen. Ik heb de auto iedere dag nodig voor mijn werk en kan absoluut niet met openbaar vervoer te werk. Ik kon moeilijk 1,5 jaar thuis gaan zitten.
Nu gaat het niet zo goed op alleen dat enige medicijn wat heb tegen depressie. Mijn arts houd echter vol dat ik ze beter kan slikken, omdat het nu steeds slechter gaat.
Volgens de wet mocht ik dan niet rijden en dat is een ramp voor mijn werk! Ik kan moeilijk ontslag nemen, dus ik moet mezelf maar gewoon KUT voelen. Stelletje moraalridders die zoiets verzinnen! Maak het de mensen maar lekker moeilijk.
Ik kwam erachter dat ik al een paar jaar niet achter het stuur had gemogen. Dus als een gek begonnen met afbouwen van 3 medicijnen. Ik heb de auto iedere dag nodig voor mijn werk en kan absoluut niet met openbaar vervoer te werk. Ik kon moeilijk 1,5 jaar thuis gaan zitten.
Nu gaat het niet zo goed op alleen dat enige medicijn wat heb tegen depressie. Mijn arts houd echter vol dat ik ze beter kan slikken, omdat het nu steeds slechter gaat.
Volgens de wet mocht ik dan niet rijden en dat is een ramp voor mijn werk! Ik kan moeilijk ontslag nemen, dus ik moet mezelf maar gewoon KUT voelen. Stelletje moraalridders die zoiets verzinnen! Maak het de mensen maar lekker moeilijk.
Dat is niet helemaal waarquote:Op vrijdag 18 december 2009 19:09 schreef romski het volgende:
Hoe doen jullie het met autorijden? Het schijnt dat je niet mag rijden als je 2 of meer medicijnen met gele sticker per dag slikt.
. Het is niet bij wet verboden, maar je moet wel opletten met die medicijnen omdat het je reactievermogen kan beďnvloeden. Beter kan je dus even afwachten tot je wat beter aan je medicijnen bent gewend, voor je weer achter het stuur gaat.Zie hier de informatiefolder over medicijnen en rijvaardigheid:
http://www.knmpapotheekwe(...)20Rijvaardigheid.pdf
Nee precies, het is gewoon niet te peilen, want het 'KAN'. Medicijnen uit de categorie 3, schijn je helemaal niet mee te mogen rijden. Zoals xanax, lorazepam, oxazepam, e.d.quote:Op vrijdag 18 december 2009 19:31 schreef Burdie het volgende:
[..]
Dat is niet helemaal waar
Zie hier de informatiefolder over medicijnen en rijvaardigheid:
http://www.knmpapotheekwe(...)20Rijvaardigheid.pdf
Maar ik heb dus een slaapmiddel en een AD. Het slaapmiddel (zolpidem) zit in de cat. 3. De antidepressiva zit in cat. 2.
Er word dus ook verwezen naar apotheek.nl, daar staat gewoon dat je niet MAG rijden met 2 gele stickers.
Maar andere sites staat weer dat het na een aantal uur wel mag
Dus veel onduidelijk.. Laatzebarsten??
Ik denk dat je het beste deze 'regels' kunt aanhouden:quote:Op vrijdag 18 december 2009 21:02 schreef romski het volgende:
[..]
Nee precies, het is gewoon niet te peilen, want het 'KAN'. Medicijnen uit de categorie 3, schijn je helemaal niet mee te mogen rijden. Zoals xanax, lorazepam, oxazepam, e.d.
Maar ik heb dus een slaapmiddel en een AD. Het slaapmiddel (zolpidem) zit in de cat. 3. De antidepressiva zit in cat. 2.
Er word dus ook verwezen naar apotheek.nl, daar staat gewoon dat je niet MAG rijden met 2 gele stickers.
Maar andere sites staat weer dat het na een aantal uur wel mag
Dus veel onduidelijk.. Laatzebarsten??
(van apotheek.nl)quote:Of u mag autorijden, hangt af van de tijd die is verstreken na de laatste inname of na start met de behandeling.
* Bij continu gebruik. Ga NIET autorijden gedurende de eerste week dat u dit medicijn gebruikt.
Beoordeel na een week hoeveel last u nog heeft van de bijwerkingen. Na verloop van tijd raken de meeste mensen gewend aan de bijwerkingen en kunnen ze wel weer autorijden. Als u dit medicijn één keer per dag gebruikt, kunt u het voor het slapen gaan innemen. Dan heeft u minder last van deze bijwerkingen.
* Bij eenmalig gebruik. Rijd pas weer auto vanaf drie dagen (72 uur) na de laatste inname. Op dat moment heeft dit medicijn meestal geen invloed meer op de rijvaardigheid. Iedereen reageert echter anders.
Meent u dat u weer kunt autorijden? Vraag dan iemand om de eerste keren naast u te zitten en uw rijvaardigheid te beoordelen. Voor uzelf is het vaak moeilijk te zien of u minder goed rijdt. Deze persoon kan zien of u met wisselende snelheden rijdt, slingert en geďrriteerd reageert op normaal gedrag van medeweggebruikers.
Tips voor als u weer gaat autorijden, vanaf drie dagen na de laatste inname
* Rijd niet als u onscherp ziet.
* Rijd niet als u zich suf voelt. Bijvoorbeeld als u: zich moeilijk kunt concentreren, trager reageert, met moeite wakker kunt blijven of als u zich niet herinnert langs welke route u bent gereden.
* Drink geen alcohol als u gaat rijden. Alcohol versterkt de eventueel nog aanwezige versuffende bijwerking van dit middel in belangrijke mate.
* Rijd niet langer dan één uur achter elkaar, ook al voelt u zich goed.
* Rijd niet ’s nachts of bij slecht weer.
Hier gaat t weer goed, na t afbouwen.
Het enige waar ik nog last van heb, is als ik lang niet heb gegeten, dat ik dan weer een beetje duizelig word en die klikjes in mijn hoofd krijg, maar verder niks meer eigenlijk.
De angst om niet zonder te kunnen is weg, soms heb ik wel heftige emoties, maar kan door wat ik heb geleerd goed de controle houden.
Ben blij dat ik gestopt ben!!!
Succes jullie!!
Het enige waar ik nog last van heb, is als ik lang niet heb gegeten, dat ik dan weer een beetje duizelig word en die klikjes in mijn hoofd krijg, maar verder niks meer eigenlijk.
De angst om niet zonder te kunnen is weg, soms heb ik wel heftige emoties, maar kan door wat ik heb geleerd goed de controle houden.
Ben blij dat ik gestopt ben!!!
Succes jullie!!
"Without music, life would be a mistake." - Friedrich Nietzsche
Dat klinkt goed! Misschien dat je had al gezegd had hoor, maar wat voor AD gebruikte je?quote:Op woensdag 23 december 2009 21:05 schreef NouMooiNiet het volgende:
Hier gaat t weer goed, na t afbouwen.
Het enige waar ik nog last van heb, is als ik lang niet heb gegeten, dat ik dan weer een beetje duizelig word en die klikjes in mijn hoofd krijg, maar verder niks meer eigenlijk.
De angst om niet zonder te kunnen is weg, soms heb ik wel heftige emoties, maar kan door wat ik heb geleerd goed de controle houden.
Ben blij dat ik gestopt ben!!!
Succes jullie!!
Goed bezig!quote:
Kiva FOK-team #8 Waar geld echt goed doet!
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
Volgens mij beginnen de AD hier ook te werken. Ik maak me niet meer zo druk, maar mijn emoties zijn wel heviger op de een of andere manier. Op het ene moment wil ik alleen maar knuffelen en daarna wil ik alles kapot maken. 
Voel me in ieder geval weer een stuk beter en ben blij dat ik toch voor de AD gekozen heb. (Na heel lang twijfelen).
Voel me in ieder geval weer een stuk beter en ben blij dat ik toch voor de AD gekozen heb. (Na heel lang twijfelen).
Kiva FOK-team #8 Waar geld echt goed doet!
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
Klinkt goed en fijn dat het goed gaat!quote:Op woensdag 23 december 2009 21:05 schreef NouMooiNiet het volgende:
Hier gaat t weer goed, na t afbouwen.
Het enige waar ik nog last van heb, is als ik lang niet heb gegeten, dat ik dan weer een beetje duizelig word en die klikjes in mijn hoofd krijg, maar verder niks meer eigenlijk.
De angst om niet zonder te kunnen is weg, soms heb ik wel heftige emoties, maar kan door wat ik heb geleerd goed de controle houden.
Ben blij dat ik gestopt ben!!!
Succes jullie!!
quote:
Lekker!quote:Op maandag 28 december 2009 11:44 schreef Twizu het volgende:
Volgens mij beginnen de AD hier ook te werken. Ik maak me niet meer zo druk, maar mijn emoties zijn wel heviger op de een of andere manier. Op het ene moment wil ik alleen maar knuffelen en daarna wil ik alles kapot maken.
Voel me in ieder geval weer een stuk beter en ben blij dat ik toch voor de AD gekozen heb. (Na heel lang twijfelen).
Wel een beetje onhandig maar fijn dat je je wel beter voelt! Hier gaat het nog steeds iets minder, heb niet het idee dat de verhoging veel geholpen heeft... Ik kijk het nog een maandje ofzo aan, dan zouden de meds weer helemaal ingereguleerd moeten zijn
Come on now, you knew you were lost
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
But you carried on anyway
Oh come on now, you knew you had no time
But you let the day drift away
Fijn om te horen!quote:Op maandag 28 december 2009 11:44 schreef Twizu het volgende:
Voel me in ieder geval weer een stuk beter en ben blij dat ik toch voor de AD gekozen heb. (Na heel lang twijfelen).
nou,
ik ga morgen ofzo (als ik de moed verzameld heb) beginnen met AD.
Dus vandaar dat ik me hier even meld, en een tvp maak.
Ik heb een eigen topic aangemaakt voor de details en wat persoonlijkere dingen maar wil hier ook wel blijven kijken en vragen stellen enz
maar dit is mijn topic
Ervaringen Lexapro
ik ga morgen ofzo (als ik de moed verzameld heb) beginnen met AD.
Dus vandaar dat ik me hier even meld, en een tvp maak.
Ik heb een eigen topic aangemaakt voor de details en wat persoonlijkere dingen maar wil hier ook wel blijven kijken en vragen stellen enz
maar dit is mijn topic
Ervaringen Lexapro
quote:
Ook van mij succes gewenst!
Ik hoop zelf op een medicijnvrij jaar
(Ik heb sinds gisteren de laatste paar mg ook maar laten staan).
gefeliciteerd burdie Hoe voel je je?
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Hello, tijdje geleden dat ik in t topic heb gekeken.quote:Op maandag 28 december 2009 11:02 schreef DeepChord het volgende:
[..]
Dat klinkt goed! Misschien dat je had al gezegd had hoor, maar wat voor AD gebruikte je?
Ik gebruikte 37,5 mg Efexor.
Ik vind het best raar maar heb nu nog steeds last van die kliks in mijn hoofd waar ik t over had in dit topic.
Ook tintelingen op mijn tong en 'verspringingen' alsof mn hersenen ff kortsluitingen maken (schokjes).
Ik merk dat ik deze klachten heb vooral als ik honger heb..
Ben wel van plan om de huisarts hierover te raadplegen.
Psychisch gaat t goed!!! Ik heb wel ups en downs maar er speelt ook nogal wat nu (wanneer niet?).
Ik kan het allemaal heel goed handelen gelukkig!!
Succes iedereen! Ik blijf t topic volgen
"Without music, life would be a mistake." - Friedrich Nietzsche
had het ook al ergens gezet maar deze zogenaamde brainzapzzz zijn geheel normaal als bijwerking bij het verminderen van ADs, maar iig melden bij de arts jaquote:Op zaterdag 2 januari 2010 22:14 schreef NouMooiNiet het volgende:
[..]
Hello, tijdje geleden dat ik in t topic heb gekeken.
Ik gebruikte 37,5 mg Efexor.
Ik vind het best raar maar heb nu nog steeds last van die kliks in mijn hoofd waar ik t over had in dit topic.
Ook tintelingen op mijn tong en 'verspringingen' alsof mn hersenen ff kortsluitingen maken (schokjes).
Ik merk dat ik deze klachten heb vooral als ik honger heb..
Ben wel van plan om de huisarts hierover te raadplegen.
Psychisch gaat t goed!!! Ik heb wel ups en downs maar er speelt ook nogal wat nu (wanneer niet?).
Ik kan het allemaal heel goed handelen gelukkig!!
Succes iedereen! Ik blijf t topic volgen
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
WOW!!!!! ik ben heeeeel blij voor je meis!!quote:Op zaterdag 2 januari 2010 20:48 schreef Burdie het volgende:
Achterlijk stabiel
Al weken trouwens, dus ik heb er wel vertrouwen in dat het goed blijft gaan
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
pff bij mij bij ggnet had die vrouw(psychiater) me risperidon gegeven omdat ik asperger heb, autisme, kutwijf mijn klachten waren hoofdzakelijk helemaal niet op dat vlak.quote:
En nu heeft ze me doorverwezen omdat ik heb gezegd dat ik wel therapie wil omdat ik dat risperidon gevoel klote vond, ipv dat ze me blijft helpen, als ze dan toch medicijnen wil slijten heeft ze alsnog aan mij een goede, ik slaap vet slecht daar weet ze van, angsten soms dat weet ze minder, ach wat een klote lijers.
Ik krijg dr geen rekeningen van mja ze helpen me ook niet, miss dien ik wel een klacht in niet dat het wat uitmaakt maarja.
Qua werk heb ik best potentie vanwege een hoog intelligentie maar mijn klachten heb ik elke dag, en dat is misschien ook wat moeilijk te begrijpen op school, elke dag voel ik me ziek ik kan het ook niet zo goed omschrijven maar de hulp is echt waardeloos
Ze heeft niet eens een diagnose gemaakt volgens mij, dat zal ook lastig zijn omdat ik al asperger heb maar deze gevoelens zijn nieuw zegmaar, en dat stuurt ze je ook nog door 
Etc etc.
TVP.. Heb zelf Lexapro voorgeschreven gekregen maar heb gezegd dat ik er nog even over na wil denken. Zit nog enorm te twijfelen of ik eraan wil of niet. Over 1,5 week heb ik weer een afspraak.
Aan de ene kant; ik ben niet zwaar depressief en kan nog redelijk functioneren (hoewel alles veeel moeilijker gaat dan vroeger). Aan de andere kant; ik loop nu al bijna 3 jaar te tobben en ik zou nu onderhand toch wel eens van die angst/depressie/vermoeidheidsklachten af willen
Aan de ene kant; ik ben niet zwaar depressief en kan nog redelijk functioneren (hoewel alles veeel moeilijker gaat dan vroeger). Aan de andere kant; ik loop nu al bijna 3 jaar te tobben en ik zou nu onderhand toch wel eens van die angst/depressie/vermoeidheidsklachten af willen
die twijfel had/heb ik hetzelfde, ben er wel gisteren mee begonnenquote:Op zondag 3 januari 2010 23:58 schreef DaneV het volgende:
TVP.. Heb zelf Lexapro voorgeschreven gekregen maar heb gezegd dat ik er nog even over na wil denken. Zit nog enorm te twijfelen of ik eraan wil of niet. Over 1,5 week heb ik weer een afspraak.
Aan de ene kant; ik ben niet zwaar depressief en kan nog redelijk functioneren (hoewel alles veeel moeilijker gaat dan vroeger). Aan de andere kant; ik loop nu al bijna 3 jaar te tobben en ik zou nu onderhand toch wel eens van die angst/depressie/vermoeidheidsklachten af willen
Alleen dus niet echt voor depressie maar ook voor vermoeidheidsklachten
hoop dat als je begint je vaker komt posten en we ervaringen kunnen uitwisselen
Ik heb ook heel lang getwijfeld en ben nu blij dat ik ze toch genomen heb (hele lage dosis). Het lost niks op, maar het geeft wel een extra steuntje in de rug.quote:Op zondag 3 januari 2010 23:58 schreef DaneV het volgende:
TVP.. Heb zelf Lexapro voorgeschreven gekregen maar heb gezegd dat ik er nog even over na wil denken. Zit nog enorm te twijfelen of ik eraan wil of niet. Over 1,5 week heb ik weer een afspraak.
Aan de ene kant; ik ben niet zwaar depressief en kan nog redelijk functioneren (hoewel alles veeel moeilijker gaat dan vroeger). Aan de andere kant; ik loop nu al bijna 3 jaar te tobben en ik zou nu onderhand toch wel eens van die angst/depressie/vermoeidheidsklachten af willen
Sterkte en succes!
Kiva FOK-team #8 Waar geld echt goed doet!
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
en de bijwerkingen dan?quote:Op maandag 4 januari 2010 00:21 schreef Twizu het volgende:
[..]
Ik heb ook heel lang getwijfeld en ben nu blij dat ik ze toch genomen heb (hele lage dosis). Het lost niks op, maar het geeft wel een extra steuntje in de rug.
Sterkte en succes!
ik ben vooral benieuwd naar verandering gewicht en slapen
De bijwerkingen vallen bij mij echt heel erg mee. Ik gebruik een lage dosis sertraline, een AD waarbij gewichtsverandering niet vaak als bijwerking wordt genoemd. Over andere AD kan ik daar niks over zeggen.quote:Op maandag 4 januari 2010 03:20 schreef powerlessness het volgende:
[..]
en de bijwerkingen dan?
ik ben vooral benieuwd naar verandering gewicht en slapen
Slapen vind ik wel erg lastig, maar dat komt ook omdat ik niet echt een goed dag/nacht ritme heb. Wel merk ik dat gevoelens heviger worden in plaats van afvlakken. Ik ben eerder agressief en druk, maar daarna ook weer snel knuffelbaar. Gelukkig is mijn broer in het weekend thuis, waar ik mijn agressie op kwijt kan. (en andersom
)Ik ben wel heel erg rusteloos en zenuwachtig, ik ben altijd in een soort fight or flight stand. Soms heb ik ook opeens uit het niets momenten waarop ik het helemaal gehad heb.
Ik ben laatst naar de efteling geweest en in het sprookjesbos had ik het liefst alle sprookjesfiguren persoonlijk een kop kleiner gemaakt.
Ik weet niet of je een vriend(in) hebt, maar qua libido is het wel iets minder. Ik ben eerder opgewonden, maar het komt niet, zegmaar.
Succes in ieder geval. Ik ben blij dat ik eraan begonnen ben, maar het is een hulpmiddel, geen oplossing.
Kiva FOK-team #8 Waar geld echt goed doet!
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
Ik begrijp je verhaal niet precies, maar volgens mij heb je het gevoel van het kastje naar de muur gestuurd te worden? Ik zou daar toch met *betreffende personen/instanties* mee praten, dat aangeven. Dan loop je in elk geval niet met de frustraties rond en misschien kunnen zij je uitleggen waar ze precies mee bezig zijn, zit er logica achterquote:Op maandag 4 januari 2010 08:50 schreef ScarFace- het volgende:
Sorry voor mn onduidelijke verhaal hoor.
Heb geprobeert het nog een beetje kort te houden.
.Succes!
Ik ben na 8 jaar tobben met medicatie begonnen.quote:Op zondag 3 januari 2010 23:58 schreef DaneV het volgende:
TVP.. Heb zelf Lexapro voorgeschreven gekregen maar heb gezegd dat ik er nog even over na wil denken. Zit nog enorm te twijfelen of ik eraan wil of niet. Over 1,5 week heb ik weer een afspraak.
Aan de ene kant; ik ben niet zwaar depressief en kan nog redelijk functioneren (hoewel alles veeel moeilijker gaat dan vroeger). Aan de andere kant; ik loop nu al bijna 3 jaar te tobben en ik zou nu onderhand toch wel eens van die angst/depressie/vermoeidheidsklachten af willen
Beste keuze ever
.
oh powerlessness ik lees dat je begonnen bent. Hoe gaat het? heb je last van bijwerkingen?
Ik ben wel aangekomen toen ik met de lexapro begon, maar was daarvoor (door de depressie en toen ik begon met citalopram door de bijwerkingen) dus op zich valt het wat dat betreft wel mee denk ik. er zijn AD's waar je veel meer van aankomt
Ik ben wel aangekomen toen ik met de lexapro begon, maar was daarvoor (door de depressie en toen ik begon met citalopram door de bijwerkingen) dus op zich valt het wat dat betreft wel mee denk ik. er zijn AD's waar je veel meer van aankomt
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
@ Twizu
Thanks, denk dat sowieso de bijwerkingen idd heel erg verschillen, maar goed alle tips zijn welkom.
Maar over dat libido,tsja weet wat je wat bedoeld (had ik die link gisteravond ook maar gelegd )
Arme kaboutertjes
@ Murmeli
Ja ben toch maar begonnen........
Merk dat ik wel moe word als ik het s; avonds inneem dus dat is wel goed
Minder eetlust,geen honger gevoel,helemaal goed
Gisteren en vandaag wel wat dizzy in hoofd,hartkloppingen bij inspanning en af en toe door de benen zakken.
Maar ja als dat alles is,dat heb je ook bij een griep
Verder ben ik wel nu benieuwd of ik toch verschil ga merken in mijn stemming aangezien ik ze voor een iets andere reden he gekregen,
Maar evengoed als je zo lang al onder spanning staat en niet slaapt word je vanzelf toch wel down denk ik ,zonder dat je het in de gaten hebt.
Thanks, denk dat sowieso de bijwerkingen idd heel erg verschillen, maar goed alle tips zijn welkom.
Maar over dat libido,tsja weet wat je wat bedoeld (had ik die link gisteravond ook maar gelegd )
Arme kaboutertjes
@ Murmeli
Ja ben toch maar begonnen........
Merk dat ik wel moe word als ik het s; avonds inneem dus dat is wel goed
Minder eetlust,geen honger gevoel,helemaal goed
Gisteren en vandaag wel wat dizzy in hoofd,hartkloppingen bij inspanning en af en toe door de benen zakken.
Maar ja als dat alles is,dat heb je ook bij een griep
Verder ben ik wel nu benieuwd of ik toch verschil ga merken in mijn stemming aangezien ik ze voor een iets andere reden he gekregen,
Maar evengoed als je zo lang al onder spanning staat en niet slaapt word je vanzelf toch wel down denk ik ,zonder dat je het in de gaten hebt.
Dank, ik heb dit ook besloten.quote:Op maandag 4 januari 2010 17:41 schreef Burdie het volgende:
[..]
Ik begrijp je verhaal niet precies, maar volgens mij heb je het gevoel van het kastje naar de muur gestuurd te worden? Ik zou daar toch met *betreffende personen/instanties* mee praten, dat aangeven. Dan loop je in elk geval niet met de frustraties rond en misschien kunnen zij je uitleggen waar ze precies mee bezig zijn, zit er logica achter
Succes!
Ik heb er een contactpersoon, weer iemand anders maarja, tis iig beter dan de balie vrouw oid
dus daar ga ik eens een telefoontje naar wagen.Voor de mensen daar is het misschien ook wat moeilijk om precies in te schatten wat mijn probleem is, ik zelf kan het beter op papier zetten misschien en zei kunnen beter wat meer doorvragen wat mij betreft.
Maarja het komt goed
Het kan zijn dat ik eroverheen heb gelezen, maar wanneer ben je begonnen? En voor welke reden heb je ze gekregen, als ik het vragen mag?quote:Op maandag 4 januari 2010 21:41 schreef powerlessness het volgende:
@ Twizu
Thanks, denk dat sowieso de bijwerkingen idd heel erg verschillen, maar goed alle tips zijn welkom.
Maar over dat libido,tsja weet wat je wat bedoeld (had ik die link gisteravond ook maar gelegd )
Arme kaboutertjes
@ Murmeli
Ja ben toch maar begonnen........
Merk dat ik wel moe word als ik het s; avonds inneem dus dat is wel goed
Minder eetlust,geen honger gevoel,helemaal goed
Gisteren en vandaag wel wat dizzy in hoofd,hartkloppingen bij inspanning en af en toe door de benen zakken.
Maar ja als dat alles is,dat heb je ook bij een griep
Verder ben ik wel nu benieuwd of ik toch verschil ga merken in mijn stemming aangezien ik ze voor een iets andere reden he gekregen,
Maar evengoed als je zo lang al onder spanning staat en niet slaapt word je vanzelf toch wel down denk ik ,zonder dat je het in de gaten hebt.
Kiva FOK-team #8 Waar geld echt goed doet!
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
Op papier zetten: Doen!quote:Op maandag 4 januari 2010 21:43 schreef ScarFace- het volgende:
[..]
Dank, ik heb dit ook besloten.
Ik heb er een contactpersoon, weer iemand anders maarja, tis iig beter dan de balie vrouw oid
Voor de mensen daar is het misschien ook wat moeilijk om precies in te schatten wat mijn probleem is, ik zelf kan het beter op papier zetten misschien en zei kunnen beter wat meer doorvragen wat mij betreft.
Maarja het komt goed
Heb ik ook gedaan en bespaart een hoop gegraaf in jezelf.
Kiva FOK-team #8 Waar geld echt goed doet!
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
[b]Op zaterdag 26 juni 2010 18:48 schreef vosss het volgende:[/b]
6 eien
Er zijn toch ook AD`s waar je van afvalt.quote:Op maandag 4 januari 2010 18:28 schreef Murmeli het volgende:
oh powerlessness ik lees dat je begonnen bent. Hoe gaat het? heb je last van bijwerkingen?
Ik ben wel aangekomen toen ik met de lexapro begon, maar was daarvoor (door de depressie en toen ik begon met citalopram door de bijwerkingen) dus op zich valt het wat dat betreft wel mee denk ik. er zijn AD's waar je veel meer van aankomt
Op iguard.org lees ik dat dextro amfetamine ook voorgeschreven word voor depressies.(3%, ach ik ben idd geen, helemaal geen goede, specialist
tis meer voor adhd maarja)Daar kom je niet van aan, wel weight loss. Lijkt me een stuk schadelijker trouwens, dat dan wel weer.
Hallo! 
In 2008/2009 heb ik een half jaar paroxetine gebruikt, maar dit deed niets voor mij. Ik had alleen last van hoofdpijn, misselijkheid, duizeligheid en ik stond de hele dag zwabberend op mijn benen. Dit heb ik zes maanden volgehouden en hierna afgebouwd. Na de paroxetine merkte ik dat ik me wel beter voelde, maar dat is nogal logisch na zoveel ellende. Doordat ik me zo slecht voelde met de paroxetine functioneerde ik nog minder goed dan daarvoor en nu ben ik bezig om alles weer op te pakken. Sinds 4 oktober begonnen met Efexor en hier voel ik me goed bij. Geen last gehad van bijwerkingen, voel me niet vervlakt en ik heb weer energie en zin in dagelijkse dingen. Heerlijk.
Ik zie er nu wel tegen op om dit op een moment af te moeten bouwen, maar dit zal nog wel even duren, dus dan kan ik me daar ook op voorbereiden.
In 2008/2009 heb ik een half jaar paroxetine gebruikt, maar dit deed niets voor mij. Ik had alleen last van hoofdpijn, misselijkheid, duizeligheid en ik stond de hele dag zwabberend op mijn benen. Dit heb ik zes maanden volgehouden en hierna afgebouwd. Na de paroxetine merkte ik dat ik me wel beter voelde, maar dat is nogal logisch na zoveel ellende. Doordat ik me zo slecht voelde met de paroxetine functioneerde ik nog minder goed dan daarvoor en nu ben ik bezig om alles weer op te pakken. Sinds 4 oktober begonnen met Efexor en hier voel ik me goed bij. Geen last gehad van bijwerkingen, voel me niet vervlakt en ik heb weer energie en zin in dagelijkse dingen. Heerlijk.
Ik zie er nu wel tegen op om dit op een moment af te moeten bouwen, maar dit zal nog wel even duren, dus dan kan ik me daar ook op voorbereiden.
1 januarie begonnen,toenm twijfelde ik al een week,maar dacht nog van anders stop ik er wel meer mee,maar nog langer wachten heeft ook geen zin.quote:Op maandag 4 januari 2010 21:43 schreef Twizu het volgende:
[..]
Het kan zijn dat ik eroverheen heb gelezen, maar wanneer ben je begonnen? En voor welke reden heb je ze gekregen, als ik het vragen mag?
Vorige week ben ik opgenomen in het ziekenhuis, voor een blaas operatie ,na de operatie heb ik een stuk of 50 insulten gehad.
ik heb al een aantal keren een soort van insulten gehad.
Artsen denken niet meteen aan iets neurologisch maar meer aan spannings insulten,
aanval, psychogene pseudo-epileptische
Aanval waarbij de verschijnselen lijken op epileptische aanvallen, maar berusten op psychologische of emotionele oorzaken.
Ik blijk dan net als een epilepsie aanval stuiptrekkingen te hebben,alleen is mijn lichaam dan slap.
Tijdens die ziekenhuisopname is een psychiater met mij komen praten over die aanvallen.
Hij denkt dus dat het komt door oververmoeidheid en langdurige spanningen.
Dit zou goed kunnen kloppen, slaap al jaren niet goed,en heb nu al 1,5 jaar slaapmedicatie en zelfs die werkt niet optimaal bij mij.
Dus ik heb constant slaaptekort.
Spanningen zijn er heel veel, iets waar ik hier verder niet in detail op wil ingaan,maar kan wel vertellen dat het meer spanningen zijn dan menig ander mens heeft.
Ik ben zelf een heel optimistisch mens,vrolijk en heb nog steeds een oerkracht om voor dingen te vechten.
Heb een leuke relatie,kinderen en veel lieve echte goede vrienden en heb een partime baan
Toch merk ik wel de laatste tijd dat ik een beetje op begin te raken.
Ik blijf nog erg actief, en kan ook genieten van dingen,maar dat genieten word minder.
Alles lijkt wat minder intens.'
Ook zullen de spanningen die er in mijn leven zijn dit jaar ook niet opgelost kunnen worden,dus ik ik krijg nog te maken met langdurige spanning.
De psychiater heeft dus met mij en mijn partner gepraat en zag wel in dat ik niet echt depressief was en vooral een sterk persoon. Alleen misschien te sterk, te hard geworden door alle spanning.
Niet meer met emoties kunnen omgaan,emoties wegstoppen omdat er toch niks aan te doen valt.
Mijn lichamelijke gezondheid komt ook in gevaar.
Hij stelde voor vooral om mijn lichaam eens tot rust te brengen en dat ik niet steeds blijf piekeren om met Lexapro te starten, De slaapmedicatie even aanhouden en als de Lexapro aangeslagen is ook een anti psychotica voor de nacht te gaan gebruiken en dan geen slaap medicatie.
Vooral omdat ik natuurlijk dan heel veel pieker als ik wakker lig in het donker
Dan de AD weer afbouwen en uiuteindelijk alles
vannacht weer redelijk geslapen.
Vriend ging de eerste dag weer werken na twee weken vakantie waarin we heel veel geluierd hebben.
En ik denk zo, mijn toko poetsen enz, maar dat viel toch vies tegen.
Was net een uurtje opf twee bezig........... moe, hartkloppingen.......
Ben even op bed gelegen waar ik vervolgens 3 uur lang geslapen heb!!!!
Ik en midden op de dag slapen???? Is al 20 jaar ofzo niet meer gebeurd
Moet deze week ook weer beginnen met werken, had ziekenkaart van de operatie.'
Hoop toch dat het dan wel beter gaat
Vriend ging de eerste dag weer werken na twee weken vakantie waarin we heel veel geluierd hebben.
En ik denk zo, mijn toko poetsen enz, maar dat viel toch vies tegen.
Was net een uurtje opf twee bezig........... moe, hartkloppingen.......
Ben even op bed gelegen waar ik vervolgens 3 uur lang geslapen heb!!!!
Ik en midden op de dag slapen???? Is al 20 jaar ofzo niet meer gebeurd
Moet deze week ook weer beginnen met werken, had ziekenkaart van de operatie.'
Hoop toch dat het dan wel beter gaat
ja geen honger maar dat is alleen maar goedquote:Op dinsdag 5 januari 2010 17:26 schreef Burdie het volgende:
Hihi, dat slaperige herken ik wel. Bij mij werd het vanzelf minder
Heb je verder nog bijwerkingen powerlessness?
En hoe gaat het met de rest hier?
Heb geen echt overgewicht, ben 1.60 en weeg 65 kilo maar wil dus echt niet meer bijkomen.
Was juist bezig met afvallen, dus die bijwerking mag voor mij blijven
Verder beetje dizzy de hele dag door en erg warm
Misschien een vraag waar jullie niet allemaal antwoord op willen geven, maar om alles terug te lezen in dit topic ben ik nu ook te moe voor.
Maar wil hier graag mee blijven posten,dus zou het gewoon fijn vinden om te weten.
Welke medicatie gebruiken jullie en waarvoor en hoe lang al?
In m'n stukje iets verder boven staat welke medicatie ik gebruik, dit voor een depressie.
Die duizeligheid, warm voelen en suf/moe zijn herken ik van de paroxetine. Ook het gebrek aan eetlust merkte ik, maar ik ben altijd wel door blijven eten, ook al had ik er geen zin in. Voelde me toch wel erg ongezond als ik het niet deed haha.
Die duizeligheid, warm voelen en suf/moe zijn herken ik van de paroxetine. Ook het gebrek aan eetlust merkte ik, maar ik ben altijd wel door blijven eten, ook al had ik er geen zin in. Voelde me toch wel erg ongezond als ik het niet deed haha.
hai,quote:Op dinsdag 5 januari 2010 17:39 schreef Nune het volgende:
In m'n stukje iets verder boven staat welke medicatie ik gebruik, dit voor een depressie.
Die duizeligheid, warm voelen en suf/moe zijn herken ik van de paroxetine. Ook het gebrek aan eetlust merkte ik, maar ik ben altijd wel door blijven eten, ook al had ik er geen zin in. Voelde me toch wel erg ongezond als ik het niet deed haha.
van jou had ik het idd al gelezen.
En over eten....denk dat ik morgen maar vitamine pilletjes haal ,heb ik iig de vitamines binnen
Want op de weegschaal staan net na pas 5 dagen mediicatie deed me wel erg glimlachen
Ik (former AncientSound) ben nu zwanger en moet daarom met de mirtazapine stoppen. Citalopram mag ik blijven slikken. Gisteren ben ik begonnen met een half pilletje (ik slikte een hele van 15 mg), begin volgende week ga ik het zonder doen. Ben benieuwd of ik er veel van ga merken.
oh gefeliciteerd met je zwangerschapquote:
Ik (former AncientSound) ben nu zwanger en moet daarom met de mirtazapine stoppen. Citalopram mag ik blijven slikken. Gisteren ben ik begonnen met een half pilletje (ik slikte een hele van 15 mg), begin volgende week ga ik het zonder doen. Ben benieuwd of ik er veel van ga merken.
en sterkte met het stoppen met de pillz... ik hoop dat het goed met je blijft gaan van mij wist je het al van welke pillz of niet, power?
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Murmeli ; ja dat wist ik !
Hoe gaat het verder met jou dan, hoe voel je in het algemeen? Emoties?
Cantare ; gefeliciteerd!!!!
Hoop idd dat je er weinig van gaat merken!
Van een zwangerschap moet je alleen maar genieten
Al zit mijn kind (een puber) hier tegenover me, en soms denk ik,waar ben ik ooit aan begonnen
Maar zou ze niet willen missen hoor
Verder hier nog erg misselijk en moe. Slapen gaat toch weer minder, maar ik slaap nu wel ook overdag.
Vanaf morgen weer werken en een normaal ritme,ik zie het wel nog een paar dagen aan en anders ga ik ze s'morgens slikken
Hoe gaat het verder met jou dan, hoe voel je in het algemeen? Emoties?
Cantare ; gefeliciteerd!!!!
Hoop idd dat je er weinig van gaat merken!
Van een zwangerschap moet je alleen maar genieten
Al zit mijn kind (een puber) hier tegenover me, en soms denk ik,waar ben ik ooit aan begonnen
Maar zou ze niet willen missen hoor
Verder hier nog erg misselijk en moe. Slapen gaat toch weer minder, maar ik slaap nu wel ook overdag.
Vanaf morgen weer werken en een normaal ritme,ik zie het wel nog een paar dagen aan en anders ga ik ze s'morgens slikken
Gefeliciteerd!quote:
Ik (former AncientSound) ben nu zwanger en moet daarom met de mirtazapine stoppen. Citalopram mag ik blijven slikken. Gisteren ben ik begonnen met een half pilletje (ik slikte een hele van 15 mg), begin volgende week ga ik het zonder doen. Ben benieuwd of ik er veel van ga merken.
Hopelijk merk je weinig van het stoppen en blijft het goed gaan, succes!
Tot nu toe (dag 4) merk ik helemaal niks, behalve dat het wat lichter is in mijn hoofd. Ik had het gevoel dat er een deken van dufheid op me lag door de mirtazapine, en dat die er nu af aan het gaan is. Als dat alles is 
Maar ik zal niet te vroeg juichen.
Maar ik zal niet te vroeg juichen.
Bij mij ging het afbouwen van Mirtazapine (remeron) zonder problemen, als je de eerste paar dagen goed door bent gekomen denk ik dat het wel mee zal vallen met ontwenningsverschijnselen. Wat je zegt over dufheid herken ik wel. Volgens mij is het een van de meest sederende ad's. Het wordt natuurlijk ook voor slaapproblemen voorgeschreven.
Ben ik een asshole als ik zeg dat ik er niet erg vrolijk van wordt wanneer mensen die in dit topic actief posten aan de kinderen gaan? Als je zelf nog in een fase van je leven zit dat je nog niet eens voor jezelf kunt zorgen zonder medicatie, waarom dan in godsnaam ook nog een kleine erbij. Dit is even mijn veroordelende mening.
Je moet vooral je eigen mening houden, als dat je blij maakt, maar ik vind het wel een beetje kortzichtig.quote:Op zondag 10 januari 2010 21:41 schreef TheVotary het volgende:
Ben ik een asshole als ik zeg dat ik er niet erg vrolijk van wordt wanneer mensen die in dit topic actief posten aan de kinderen gaan? Als je zelf nog in een fase van je leven zit dat je nog niet eens voor jezelf kunt zorgen zonder medicatie, waarom dan in godsnaam ook nog een kleine erbij. Dit is even mijn veroordelende mening.
Zwangerschap en medicijnen zijn geen perfecte combinatie, maar er zijn gelukkig heel veel onderzoeken gedaan naar de effecten van bepaalde medicijnen op een ongeboren kind, en het kan ook gewoon goed gaan.
Dit op het medische gebied.
Over je opmerking dat mensen met medicijnen niet voor zichzelf kunnen zorgen: sja, heel jammer dat je het zo ziet. Je bevestigt wel weer het vooroordeel dat er nog altijd is mbt medicatie bij psychische klachten.
Ik neem aan dat je deze uitspraak niet zou doen in geval van iemand met astma-medicatie? Iemand met een gipsbeen? Iemand met cholesterolverlagers?
als iemand AD gebruikt wil dat toch niet zeggen dat ze niet goed voor zichzelf kunnen zorgen?quote:Op zondag 10 januari 2010 21:41 schreef TheVotary het volgende:
Ben ik een asshole als ik zeg dat ik er niet erg vrolijk van wordt wanneer mensen die in dit topic actief posten aan de kinderen gaan? Als je zelf nog in een fase van je leven zit dat je nog niet eens voor jezelf kunt zorgen zonder medicatie, waarom dan in godsnaam ook nog een kleine erbij. Dit is even mijn veroordelende mening.
Natuurlijk zijn er gevallen dat iemand labiel is ,maar het kan ook gewoon een extra hulpmiddel zijn, voor iets anders ,ADHD, slaapstoornissen, enz! zouden die mensen dan niet aan kinderen moeten beginnen?
Ik kan me er iets bij voorstellen, maar denk dat je er alleen jezelf mee hebt.quote:Op zondag 10 januari 2010 21:41 schreef TheVotary het volgende:
Ben ik een asshole als ik zeg dat ik er niet erg vrolijk van wordt wanneer mensen die in dit topic actief posten aan de kinderen gaan?
Bij een klinische depressie is de balans van de neurotransmitters in je hersenen verstoord. Dat gaat samen met depressieve gevoelens, net zoals een verstoorde schildklierwerking vaak samengaat met somberheid en angst. Medicatie kan helpen de balans in je hersenen (wat sneller) te herstellen.quote:Als je zelf nog in een fase van je leven zit dat je nog niet eens voor jezelf kunt zorgen zonder medicatie,
Het krijgen van een depressie en het gebruiken van medicatie heeft dus niet zoveel te maken met voor jezelf kunnen zorgen. Natuurlijk kun je door zelfmanagement een hele hoop doen om depressies te voorkomen en/of eruit te krabbelen, maar het is in wezen een ziekte die je overkomt. Oud of jong, volwassen of puberaal, zelfstandig of afhankelijk.
Dat jij depressie lijkt te zien als een soort onvolwassen megadip, is voor mij een aanwijzing dat je gewoon niet zoveel weet van depressie.
Wat mijzelf betreft: ik heb een rotperiode achter de rug, maar het gaat prima met me. Ik ben gewoon weer de vrolijke, zelfstandige meid die ik was. En meer. Juist door alle heftigheid heen ben ik zoveel sterker en wijzer geworden. Als ik een depressie te boven ben gekomen, kan ik de rest ook aan. Ik heb vertrouwen in de toekomst, in ons als ouders. En kijk enorm uit naar de komst van ons kind, onverwacht kadootje. Wat een ander daarvan vindt, kan me niet deren. Het is goed zo.
[ Bericht 5% gewijzigd door Cantare op 10-01-2010 23:29:34 ]
Ja, dat laatste was me inderdaad bekend, dus het verbaast me niet echt. Maar fijn te horen dat het dus gewoon zo goed kan gaan!quote:Op zondag 10 januari 2010 19:33 schreef JOHAN410 het volgende:
Bij mij ging het afbouwen van Mirtazapine (remeron) zonder problemen, als je de eerste paar dagen goed door bent gekomen denk ik dat het wel mee zal vallen met ontwenningsverschijnselen. Wat je zegt over dufheid herken ik wel. Volgens mij is het een van de meest sederende ad's. Het wordt natuurlijk ook voor slaapproblemen voorgeschreven.
Ik vind het best om nog een een lezing te krijgen over depressies. Altijd goed om de basis nog een keer voorgekauwt te krijgen.quote:Op zondag 10 januari 2010 23:11 schreef Cantare het volgende:
[..]
Ik kan me er iets bij voorstellen, maar denk dat je er alleen jezelf mee hebt.
[..]
Bij een klinische depressie is de balans van de neurotransmitters in je hersenen verstoord. Dat gaat samen met depressieve gevoelens, net zoals een verstoorde schildklierwerking vaak samengaat met somberheid en angst. Medicatie kan helpen de balans in je hersenen (wat sneller) te herstellen.
Het krijgen van een depressie en het gebruiken van medicatie heeft dus niet zoveel te maken met voor jezelf kunnen zorgen. Natuurlijk kun je door zelfmanagement een hele hoop doen om depressies te voorkomen en/of eruit te krabbelen, maar het is in wezen een ziekte die je overkomt. Oud of jong, volwassen of puberaal, zelfstandig of afhankelijk.
Dat jij depressie lijkt te zien als een soort onvolwassen megadip, is voor mij een aanwijzing dat je gewoon niet zoveel weet van depressie.
Wat mijzelf betreft: ik heb een rotperiode achter de rug, maar het gaat prima met me. Ik ben gewoon weer de vrolijke, zelfstandige meid die ik was. En meer. Juist door alle heftigheid heen ben ik zoveel sterker en wijzer geworden. Als ik een depressie te boven ben gekomen, kan ik de rest ook aan. Ik heb vertrouwen in de toekomst, in ons als ouders. En kijk enorm uit naar de komst van ons kind, onverwacht kadootje. Wat een ander daarvan vindt, kan me niet deren. Het is goed zo.
Ik heb een depressie trouwens nooit als onvolwassen megadip neergezet. Ik zeg in beginsel ook helemaal niet dat dit een eigen schuld is of iets dergelijks. Overigens vind ik trouwens wel dat een groot deel van de depressievelingen de eigen verantwoordelijkheid in hun ziekte (want dat is het! dat heb ik nooit bestreden en ik wens ook niet dat iemand mij andere woorden in de mond legt hieromtrent) wat te makkelijk afschuift. Als je namelijk bepaalde keuzes voor de ziekte in mensen hun levens gaat analyseren dan kom je toch wel vaak tot de conclusies dat er wel een behoorlijk aantal zaken als foute keuzes zijn te kwalificeren. Nou is het leven natuurlijk een proces van trial and error dus daar ga ik voor de rest ook niet te moeilijk over doen.
Het komt er eigenlijk gewoonweg op neer dat ik een zwangerschap een erg risicovolle onderneming vind bij vrouwen die aan het herstellen zijn van een depressie en nog middenin het medicatie traject zitten. De hormonale huishouding wordt zo gefucked tijdens een zwangerschap en ook daarna nog dat ik het gewoonweg niet helemaal verantwoord vind (grote woorden en je zult me er wel om haten maar ik vind het echt). Er zijn gewoonweg teveel vrouwen die na zo'n zwangerschap (ook 'gezonde' vrouwen) in zo'n gat vallen dat ze niet eens de baby kunnen verzorgen. En ik zie ook teveel kinderen opgroeien met moeders die zichzelf en hun leven haten en die dat overdragen op hun kinderen en dat vind ik gewoon erg jammer.
Ik ben waarschijnlijk te perfectionistisch en dat zal ongetwijfeld komen door een gekleurde visie hierop, heb zelf een geweldige jeugd gehad maar ben wel een adoptiekind en dat zorgt er ongetwijfeld voor dat ik wat harder in de kinderwens van mensen sta merk ik. (Even mijn eigen huis-tuin-en keuken psycholoog uithangen)
Je laatste alinea geeft trouwens voldoende hoop dat ik me in jouw geval nergens zorgen om hoef te maken hoor. Dus het zal allemaal wel goed komen.
Begrijp me niet verkeerd, mensen met een depressie zijn vaak de schatjes van deze samenleving ze zouden alleen wat meer van zichzelf moeten houden. 
Ik had deze discussie beter misschien op een ander tijdstip kunnen brengen. Een derde die zich met de kinderwens van een stel gaat bemoeien dat is altijd een precaire zaak.
[ Bericht 0% gewijzigd door TheVotary op 11-01-2010 02:01:37 ]
Als je geen lezing wilt, kun je er beter zorgen dat je de indruk wekt dat je weet waar je het over hebt. Zeker in het geval je je mengt in privézaken van een ander.
Ik kan me je commentaar overigens goed voorstellen, hoor. Kinderen zijn een grote verantwoordelijkheid en je moet stevig in je schoenen staan voor je eraan begint. Bij sommige mensen lijkt dat besef wel eens te ontbreken.
Wat bij mij de deur dichtdeed in jouw eerste reactie, was de opmerking dat personen die medicatie slikken "nog in een fase in hun leven zitten waarin ze zonder medicatie niet voor zichzelf kunnen zorgen". Bij "nog in een fase zitten" stelde ik me een soort ontwikkelingsfase voor, net of een persoon met depressie nog wat volwassen moet worden. Verder is het idee dat medicatie een soort surrogaat is voor gezond zelfmanagement in veel gevallen gewoon te kort door de bocht. Tenminste, in mijn ervaring werkt het niet zo. Maar goed, ik zie dat je het blijkbaar anders had bedoeld.
[ Bericht 31% gewijzigd door Cantare op 11-01-2010 08:24:48 ]
Ik kan me je commentaar overigens goed voorstellen, hoor. Kinderen zijn een grote verantwoordelijkheid en je moet stevig in je schoenen staan voor je eraan begint. Bij sommige mensen lijkt dat besef wel eens te ontbreken.
Wat bij mij de deur dichtdeed in jouw eerste reactie, was de opmerking dat personen die medicatie slikken "nog in een fase in hun leven zitten waarin ze zonder medicatie niet voor zichzelf kunnen zorgen". Bij "nog in een fase zitten" stelde ik me een soort ontwikkelingsfase voor, net of een persoon met depressie nog wat volwassen moet worden. Verder is het idee dat medicatie een soort surrogaat is voor gezond zelfmanagement in veel gevallen gewoon te kort door de bocht. Tenminste, in mijn ervaring werkt het niet zo. Maar goed, ik zie dat je het blijkbaar anders had bedoeld.
[ Bericht 31% gewijzigd door Cantare op 11-01-2010 08:24:48 ]
Maandag heb ik mijn afspraak, en heb maar besloten om in te gaan op het advies van de psych en te starten met Lexapro. Ik zit nu weer een paar dagen thuis (ipv op school) en ik ben er gewoon helemaal klaar mee!
Hoe gaat het inmiddels met jou, powerlessness ?
Ik heb de laatste maanden trouwens bijna constant last van een schuddend hoofd en spiertrekkingen. De dokter zij dat spanning waarschijnlijk de oorzaak hiervan is, maar ik maak me er nogal zorgen over. Iemand die dit herkent? (dus niet als bijwerking van medicatie maar als symptoom van stress)
Hoe gaat het inmiddels met jou, powerlessness ?
Ik heb de laatste maanden trouwens bijna constant last van een schuddend hoofd en spiertrekkingen. De dokter zij dat spanning waarschijnlijk de oorzaak hiervan is, maar ik maak me er nogal zorgen over. Iemand die dit herkent? (dus niet als bijwerking van medicatie maar als symptoom van stress)
Hoi,quote:Op woensdag 13 januari 2010 14:30 schreef DaneV het volgende:
Maandag heb ik mijn afspraak, en heb maar besloten om in te gaan op het advies van de psych en te starten met Lexapro. Ik zit nu weer een paar dagen thuis (ipv op school) en ik ben er gewoon helemaal klaar mee!
Hoe gaat het inmiddels met jou, powerlessness ?
Ik heb de laatste maanden trouwens bijna constant last van een schuddend hoofd en spiertrekkingen. De dokter zij dat spanning waarschijnlijk de oorzaak hiervan is, maar ik maak me er nogal zorgen over. Iemand die dit herkent? (dus niet als bijwerking van medicatie maar als symptoom van stress)
Ik heb dat dus ook die spiertrekkingen,alleen dus in sommige gevallen zo erg dat het aanvallen worden.
Bij komt dit ook door langdurige erge stress en oververmoeiheid.
Maar dus voor die aanvallen en het piekeren wat te verbeteren ben ik gestart met Lexapro.
Ik kan het me ook gewoon niet veroorloven om niet meer te kunnen functioneren.
Ok,mijn werk zou ik me ziek kunnen melden maar ik heb een gezin en heel veel dingen waar ik voor moet blijven functioneren.
Verder gaat het wel redelijk met me.....
Heb nog steeds heel weinig honger, en grote maaltijden spuug ik uit, (waardoor ik 5 kilo ben afgevallen)
Verder erg moe, en weet nog niet of ik nu nog minder goed inslaap van de Lexapro of nog steeds dat ik uit mijn ritme ben.
Verder merk ik weinig, ja vlug last van blauwe plekken en wazig zien maar dat houd me niet bezig
Ben nu dus 13 dagen bezig en merk iig geen verschil dat ik minder pieker, wel dat ik echt de hele dag kan blijven hangen en niks doen terwijl ik dan zit te bedenken wat ik allemaal moet doen.
Ook mijn omgeving vind van niet. Maar is ook maar kort.
Succes iig als je begint!
Waarom twijfelde je nog?
Ik ben/was bang voor de bijwerkingen. Maar zoals ik het nu beschouw zijn die nog altijd beter dan de huidige situatie. Ik hoop alleen dat ik niet verander in een apatische idioot als ik dit medicijn ga gebruiken. Maar goed, dat schijnt dus bij Lexapro wel mee te vallen.quote:
Daar heb ik ook echt geen last van,quote:Op woensdag 13 januari 2010 17:49 schreef DaneV het volgende:
[..]
Ik ben/was bang voor de bijwerkingen. Maar zoals ik het nu beschouw zijn die nog altijd beter dan de huidige situatie. Ik hoop alleen dat ik niet verander in een apatische idioot als ik dit medicijn ga gebruiken. Maar goed, dat schijnt dus bij Lexapro wel mee te vallen.
En nog steeds kan ik gewoon een normaal gesprek volgen, in een lachbui schieten enz
Je bent alleen wat vermoeider,iig ik dan,waardoor je je soms wat sloom voelt. Maar dat is puur lichamelijk.
hier nog een linkj van mijn eigen topic erover
Ervaringen Lexapro
Ik baal van die gele stickers! Ze plakken die dingen op alle medicijnen..
Als je er 2 slikt mag je al geen voertuig besturen, zelfs geen fiets!
Stel dat iedereen zich daaraan houdt, dan zou het aardig rustig worden op de weg.
Als je er 2 slikt mag je al geen voertuig besturen, zelfs geen fiets!
Stel dat iedereen zich daaraan houdt, dan zou het aardig rustig worden op de weg.
iddquote:Op woensdag 13 januari 2010 17:55 schreef romski het volgende:
Ik baal van die gele stickers! Ze plakken die dingen op alle medicijnen..
Als je er 2 slikt mag je al geen voertuig besturen, zelfs geen fiets!
Stel dat iedereen zich daaraan houdt, dan zou het aardig rustig worden op de weg.
het is een bekende bijwerking: soms ook gevoel dat er electriciteit door je lijf schiet. spiertrekkingen zijn een soort van EPS (google maar), en komen bijv veel voor bij antipsychotica.quote:Op woensdag 13 januari 2010 14:30 schreef DaneV het volgende:
...
Ik heb de laatste maanden trouwens bijna constant last van een schuddend hoofd en spiertrekkingen. De dokter zij dat spanning waarschijnlijk de oorzaak hiervan is, maar ik maak me er nogal zorgen over. Iemand die dit herkent? (dus niet als bijwerking van medicatie maar als symptoom van stress)
Onschuldig, en het treedt ook op bij mensen die abrupt stoppen met hun antidepressiva.
voor die espresso van jou kom ik van de maan naar je toelopen!
