Het grote 'rammelaars-topic', deel 22

quote:

Op vrijdag 2 oktober 2009 18:22 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Mijn eerste ingeving was net als die van BE: wat leuk!
Maar goed, het is nog maar een gespreksonderwerp, en wie weet waar je dat brengt.
Laat je iig door je leeftijd niet opjagen. 31 is niet meer piep, maar om nu te zeggen dat je echt al haast moet maken, is ook wat overdreven.

En ik ga verder ook maar mijn mond dichthouden, want ik ben ook helemaal pro

quote:

Op vrijdag 2 oktober 2009 22:21 schreef Brighteyes het volgende:
Wat grappig, dat er dan toch, hoewel je zelf altijd dacht 'nooit' daar dan toch een beetje rekening mee gehouden hebt.

Straks maar goed meekijken en luisteren met je zwangere vriendin, mss mag je haar kindje wel lenen om eens te kijken hoe of wat.

quote:

Op vrijdag 2 oktober 2009 22:05 schreef Aventura het volgende:

Nou ja, ik vind het moeilijk te omschrijven wat ik nu wil. Zeker in dit topic waar de meesten toch wel een heel duidelijke kinderwens hebben. Als in een keuze, een recht. De meeste mensen zitten meer met vragen als wel of geen kinderen, wanneer, hoeveel. Ik heb nooit met een vraag of dilemma gezeten. Voor mij was het altijd: anderen wel, en ik niet (als in: niet dat ik het niet wou, maar gewoon 'ik niet'). Alsof het een gegeven was. En dat hele idee van mij staat nu op losse schroeven

quote:

Op zaterdag 3 oktober 2009 00:46 schreef winterstorm666 het volgende:
Is het bij meerdere mensen zo dat op het werk vrij vijandig gereageerd word op het zwanger worden en kinderen hebben? Op mijn werk vliegen ze bijna tegen het dak als ze verdenken dat je een kinderwens hebt.

quote:

Op dinsdag 29 september 2009 21:03 schreef YPPY het volgende:

[..]

Toevallig lees ik hier en dit vind ik dan weer een gevaarlijke uitspraak. Ik ga er verder niet over nadenken, maar wil je wel de tip geven het irl niet zomaar tegen ouders van 1 kind te zeggen, kan behoorlijk aankomen.

quote:

Op zaterdag 3 oktober 2009 09:02 schreef Vivi het volgende:

[..]

Onderzoek wijst trouwens ook uit dat het niet alleen onwaar is, het is (gechargeerd natuurlijk) juist zo dat enig kinderen sociaal sterker blijken te zijn.

quote:

Op zaterdag 3 oktober 2009 09:18 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Enough research tends to support your theory.

quote:

Zelfs als uit onderzoek zou blijken dat het over het algemeen beter* is om een tweede erbij te nemen, dan nog ben ik ervan overtuigd dat mijn gezinnetje en ik een uitzondering vormen op de regel.

* Wat is eigenlijk 'beter'? Is sociaal sterk zijn heilig (als je al kunt definiëren wat 'sociaal sterk' is)? Berlusconi lijkt me sociaal sterk, maar ik zou niet zijn moeder willen zijn. Dat doet me trouwens denken aan deze passage uit een boek van Hornby (vervang 'dead people' voor 'enig kinderen' en 'alive people' voor 'kinderen met broer(s) en/of zus(sen)'):

Some dead people, people who were too sensitive to live: Sylvia Plath, Van Gogh, Virginia Woolf, Jackson Pollock, Primo Levi, Kurt Cobain, of course. Some alive people: George W. Bush, Arnold Schwarzenegger, Tony Blair, John Howard and Osama Bin Laden. Put a cross next to the people you might want to have a drink with, and then see whether they're on the dead or alive side. And, yeah, you could point out that that I have stacked the deck, that there are a couple of people missing from my 'alive' list who might fuck up my argument, a few poets and musicians and so on. And you could also point out that Stalin and Hitler weren't so great, and they're no longer with us. But indulge me anyway: you know what I'm talking about.



_{Berlusconi heeft een broer en een zus!}

quote:

Op zaterdag 3 oktober 2009 08:53 schreef Claudia_x het volgende:

[..]

Ik weet dat het makkelijk klinkt, maar ik zou niet voor zo'n werkgever willen werken. Als ze daar op je werk nu al zo moeilijk over doen, hoe zal dat later dan gaan als je bijvoorbeeld een dag minder wilt werken of als je kind ziek is en je onverwacht een dagje thuis wilt blijven?

Ik was zelf ook een klein beetje huiverig voor de reactie van mijn promotoren, aangezien mijn project een vrij strakke planning heeft en mijn eerste promotor andere verwachtingen van zijn promovendi heeft dan thuisblijfmoeder te worden. Gelukkig waren en zijn ze alleen maar erg blij voor me en moedigen ze de combinatie tussen een academische carrière en het ouderschap aan.

quote:

Op zondag 4 oktober 2009 20:16 schreef bellelena het volgende:
Nou hier is het hoge woord er dan eindelijk uit! Ik heb verteld aan mijn vriendje wat er zoal door m'n hoofd spookt de laatste tijd. Gelukkig heb ik hem niet afgeschrikt met mijn gerammel. Hij weet nu hoe het voor mij zit, en nu kan hij er in zijn hoofd en gevoel ook eens mee aan de gang gaan. Gewoon rustig nadenken over hoe of wat hij het voor zich ziet. Dus nu kan ik er ook gewoon af en toe eens met hem over spreken en ik hoop dat hij er over een tijdje ook klaar voor zal zijn!

Tot die tijd rammel ik gewoon verder

quote:

Op zaterdag 3 oktober 2009 09:43 schreef Vivi het volgende:

[..]

Klopt hoor, maar ik krijg een beetje het zuur van dat eeuwig terugkerende "enig-kind-equals-zielig-gezemel". Want dat is het gewoon niet.


[..]

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 12:04 schreef Pyttpytt het volgende:
En ook daarvan mag ik ook denken dat ik het zielig vind.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 13:55 schreef Pyttpytt het volgende:
Ik vind toch ook helemaal niet dat jouw kind zielig is? Ik ken alleen kinderen in mijn omgeving die enig kind zullen blijven (en ja die ken ik dan heus goed genoeg om er iets over te kunnen zeggen), waarvan ik oprecht denk dat ze beter af zullen zijn met een broertje of zusje. Hun ouders denken voornamelijk aan werk en de kinderen hangen er thuis een beetje bij, en vervelen zich vaak stierlijk. Deze ouders hebben niet altijd de tijd om met het kind bezig te zijn, met als gevolg dat deze kinderen continu zichzelf moeten vermaken. En deze kinderen gaven zelf ook aan graag een broertje of zusje te hebben. Ik baseer mij dus wel degelijk op feiten. [

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 12:04 schreef Pyttpytt het volgende:

[..]

Voor in het leven dat ik leid, de manier waarop ik op vakantie ga (geen center parks maar verlaten campings), de plek/het land waar ik straks woon, de mensen waar ik mee omga, de familie in het buitenland, en vooral de personen die mijn vriend en ik zijn, vind ik het wél zielig voor mijn kind om alleen te zijn.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:09 schreef Pyttpytt het volgende:
Waarom ik, door hoe vriend en ik zijn, vind dat het voor ons gezin later beter is om twe kinderen te hebben?

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:04 schreef Vivi het volgende:

[..]

Maar dit is toch sws een vreemde situatie dan? Dan moeten de ouders maar een sibling maken zodat het "oorspronkelijke" kind niet eenzaam is. Lekkere druk leg je dan op zo'n kind zeg.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:13 schreef Pyttpytt het volgende:

[..]

Nou, zo stel je het wel wat vreemd, maar je kind staat voorop, en als dat eenzaam is doordat je als ouder vaker van huis dan thuis bent, dan denk ik dat het de overweging een tweede kind te nemen waard is. Als je kind daar gelukkiger van zou worden? Dan zou ik dat doen. Ik zie niet in hoe dit druk op een kind legt...?
Zo zou ik ook, mocht blijken dat mijn eerste kind om wat voor reden dan ook ongelukkig zou worden van een sibling, er voor kiezen niet voor een tweede te gaan. Geluk van de kinderen staat voorop bij mij.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:08 schreef LadyBlack het volgende:
Ik vond het vroeger ook wel lekker dat ik geen vervelend klein broertje had zoals de meeste van mijn vriendinnetjes De keerzijde is dat die vriendinnen nu vaak wel een goede band met hun inmiddels ook volwassen broers hebben, en dat zou ik ook best graag willen

Maar je kunt het er denk ik het beste op houden dat elk kind anders is, en dat ook elke ouder anders is, en dat je dus niet kunt zeggen wat beter is. Zou dat niet een heel fijn eind van deze discussie zijn?

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:10 schreef Vivi het volgende:

[..]

Ja.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:15 schreef _evenstar_ het volgende:
Als je als ouders geen tijd voor je kinderen vrij wil maken, meot je er niet aan beginnen.
Wat een belachelijke redenatie zeg.
Sorry maar

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:13 schreef Pyttpytt het volgende:

[..]

Nou, zo stel je het wel wat vreemd, maar je kind staat voorop, en als dat eenzaam is doordat je als ouder vaker van huis dan thuis bent, dan denk ik dat het de overweging een tweede kind te nemen waard is. Als je kind daar gelukkiger van zou worden? Dan zou ik dat doen. Ik zie niet in hoe dit druk op een kind legt...?

quote:

Zo zou ik ook, mocht blijken dat mijn eerste kind om wat voor reden dan ook ongelukkig zou worden van een sibling, er voor kiezen niet voor een tweede te gaan. Geluk van de kinderen staat voorop bij mij.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 15:01 schreef Vivi het volgende:
Zodat ze samen de ouderlijke aandacht kunnen missen? .

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 14:24 schreef Pyttpytt het volgende:

[..]

Ok ik zal een poging doen zonder te persoonlijk te worden, zeg maar.
Beide komen we uit een heerlijk hecht gezin, beide met twee kinderen. Beiden hechten we veel waarde aan broer en zus, die naarmate we ouder werden ook vrienden werden. In mijn geval is dat nog eens extra doordat we in korte tijd door overlijden van de ouders ineens samen over waren. Als ik haar niet had gehad... Tja, kan ik haast niet in woorden uitleggen. Voel me nu al gruwelijk eenzaam, laat staan als zij er niet was. Mocht er iets met vriend en mij gebeuren later, dan wil ik gewoon niet dat mijn kind alleen achterblijft. Ons beiden families zijn klein, waarvan de mijne dan dus in het buitenland, de zijn op 1 uur vliegen heen... Een soort angnet, eigenlijk. Of al de kinderen klein zijn en er gebeurt zoiets, dan delen ze in elk geval nog iets. We zeggen wel eens tegen elkaar: niemand snapt ons, we snappen alleen elkaar.

quote:

Dat wil ik mijn kind niet ontnemen... Beetje vaag misschien, hoop dat je t een beetje begrijpt

quote:

Daarbij houden we geen van beiden van bijvoorbeeld ge-enterainde toestanden, we zijn liever op onszelf in een hutje in de wildernis, dan op een schreeuwerige centerparks. In de wildernis zijn er geen vriendjes, in tegenstelling tot bijvoorbeeld centerparks. Nou kunnen paps en mams het kind vermaken natuurlijk, maar das toch wezenlijk anders dan een leeftijdsgenootje. Plus dat we later ws niet in de stad gaan wonen, maar afgelegen. Lijkt me gezelliger voor mezelf, maar ook voor kindjelief om een sibling te hebben.

En verder is het gewoon ons ideaal, een gezin van 4 of 5. Hebben we allebei altijd al voor ons gezien, dus voor ons is het volomen logisch om daarvoor te gaan.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 15:07 schreef Vivi het volgende:

[..]

Oh, bedoel je dat met "sociaal sterk zijn"? .
[..]

Nou, nee. Ik snap de insteek wel, maar ik ben ook net 6 mnd geleden mijn moeder verloren en ik heb weinig steun aan mijn broer. Het contact is niet slecht hoor, maar we zijn gewoon totaal verschillende persoonlijkheden. Ik heb veel meer steun aan mijn partner en vriendinnen, als ik eerlijk ben. Dus ik denk dat het idee wat je hebt wel leuk is, als het idd zo'n volmaakt plaatje is, maar dat dat helemaal niet zo hoeft te gaan, tussen broers en zussen.
[..]

Omdat het jou leuk lijkt! Nou, dat lijkt me een prima reden. Al die anderen vind ik een beetje makkelijk te weerleggen, eigenlijk.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 15:01 schreef Vivi het volgende:

[..]

Zodat ze samen de ouderlijke aandacht kunnen missen? . En dan nog wat, wie zegt dat ze wel met elkaar kunnen opschieten?
[..]

Maar dat wéét je dus niet vantevoren.

quote:

Op zaterdag 3 oktober 2009 09:43 schreef Vivi het volgende:

[..]

Klopt hoor, maar ik krijg een beetje het zuur van dat eeuwig terugkerende "enig-kind-equals-zielig-gezemel". Want dat is het gewoon niet.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 15:44 schreef Pyttpytt het volgende:

[..]

Dat bedoel ik helemaal niet met sociaal sterk zijn. Wat een rare link die je daar legt. Wat heeft het onbegrip van de buitenwereld jegens onze situatie te maken met sociale vaardigheden? Ten eerste ligt de situatie iets geompliceerder dan hier even kort geschetst, maar dat gaat verder geen ziel hier ook maar iets aan

quote:

En ten tweede is het sociaal sterk staan voor mij o.a. het eenvoudig contact leggen en kunnen (onder)houden met anderen.

quote:

En jammer dat jij geen steun aan je broer hebt, ik wel, mijn lief wel en zou niet inzien waarom dat voor onze kinderen anders zou zijn. Zo wel, nou zien we dan wel weer. Ik zie niet in waarom ik er van uit moet gaan dat ze in een goede gezinssituatie een kutrelatie zouden krijgen.

quote:

En dat het verschillende persoonlijkheden zouden zijn hoeft de relatie niet slecht te beïnvloeden natuurlijk.

quote:

En leuk voor je dat je mijn argumenten kan weerleggen.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 15:52 schreef Troel het volgende:

[..]

Nee, jij VINDT het niet zielig. Jij hebt makkelijk praten, ja, je bent zoveel jaar enig kind geweest, maar hebt inmiddels een broertje. Klinkt een beetje als iemand die niet blind is die zegt dat blind zijn niet erg is.

quote:

Er zijn zat redenen waarom het WEL vervelend is om enig kind te zijn, net zoals er ook zat redenen zijn waarom het dat NIET is, of waarom het WEL vervelend is broers of zussen te hebben. Maar laat iedereen even voor zichzelf beslissen of men het zielig vindt of niet.
(en dan vind ik zielig eigenlijk een verkeerde benaming).

quote:

Mijn keuze op meer kinderen is gebaseerd op mijn omgeving, waarin ik heel veel enig kinderen zie dat alleen de zorg van ouders op zich moeten nemen en daar volledig in verdrinken en het niet aankunnen en nergens met hun gevoelens terecht kunnen. Het vaker hulp aan anderen moeten vragen omdat het voor 1 persoon gewoon niet te regelen is. En daarnaast zie ik gezinnen waar meerdere broers en zussen de zorg voor de ouders op zich nemen, wat ook niet altijd vlekkeloos gaat (lees: er is altijd wel gezeik), maar waar de mensen onderling steun aan elkaar hebben.
En ja, dan ken ik ook nog de gezinnen met meerdere kinderen waar de kinderen niet goed met elkaar kunnen opschieten, maar desondanks wel zorgen voor de ouders.

Dat is dan ook de reden waarom ik altijd gezegd heb, of geen kinderen, of twee of meer.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 15:59 schreef Vivi het volgende:

[..]

Mee eens. Ik vind het alleen niet zielig om enig kind te zijn, net zoals ik het niet zielig vind om broers en zussen te hebben. Ik denk dat het zielig zijn zit in andere factoren die met dat feit gepaard gaan.

quote:

[..]

Waar héb je het over? Kinderen die voor ouders moeten zorgen? Je bedoelt als ze oud zijn neem ik aan? Al had ik 6 kinderen, dan nóg hoeven ze niet voor mij te zorgen als ik oud ben hoor, ik ga wel in een verzorgingstehuis en ga daar niet mijn kinderen mee belasten!

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 15:52 schreef Troel het volgende:

[..]
-knip-

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:02 schreef Troel het volgende:

[..]

Ik vind het persoonlijk jammer dat ik enig kind ben, maar ook omdat ik zie hoeveel verdriet dat mijn ouders doet. Het heeft wel degelijk zijn voordelen gehad (en nog steeds)

quote:

Ja, maar je wilt als kind dan toch ook bij je ouders op bezoek en dergelijke? En wie zegt dat er straks in onze tijd uberhaupt plek voor ons is in zo'n huis. En al zitten we in een tehuis, dan nog zullen er boodschappen gedaan moeten worden en noem maar op. Was het allemaal maar zo dat alles geregeld werd door zo'n tehuis!

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:03 schreef miss_sly het volgende:

[..]

ik VIND bij je keuze voor konderen rekening houden met de zorg voour jou als ouder een heel vreemde, persoonlijk. Is in mijn hoofd nog niet een keer opgekomen.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:07 schreef Troel het volgende:

[..]

Dat is ook niet de enige reden, maar voor mij wel iets wat meespeelt Mocht het later echt zo zijn dat er nog geen plek is in een verpleegtehuis en dat wel nodig is en er geen thuiszorg of wat dan ook is, dan wil ik niet dat mijn enige kind zich daar compleet zijn nek over zou breken. Dan liever meerdere kinderen die proberen het samen op te lossen (al dan niet tijdelijk). Ik wil voorkomen dat alles dan bij 1 persoon terecht komt.

(maar dat komt dus voort uit wat ik in mijn directe omgeving geien heb, ik denk dat dat ook wel meespeelt).

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:06 schreef Vivi het volgende:

[..]

Hoe bedoel je?

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:09 schreef miss_sly het volgende:

[..]

ik heb ook genoeg gezien en gehoord, en toch vind ik het een vreemde overweging en bovndien leg je je kind nogal wat op.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:23 schreef Pyttpytt het volgende:
Ik vond het heerlijk om voor mijn ouders te zorgen. Ja, ook hun stront op te ruimen. Want vlak daarna kon ik ze een knuffel geven, ze hoefden niet op overbezette zusters te wachten, voor ze vechten om euthanasie voor elkaar te krijgen, iets terugdoen voor alle enorm goede zorgen die zij mij 24 jaar hebben gegeven. Ik vond het fijn. En wat had ik dat graag nog 10 jaar gedaan. Ze voelden zich wat belast in het begin, maar ze vonden het wel tig keer fijner dan door een vreemde voor wie je een nummer bent...

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:39 schreef Pyttpytt het volgende:
Dat zeg ik ook niet, ik ga nergens vanuit, maar met die post wilde ik alleen maar zeggen dat het helemaal een belasting hóeft te zijn en dat de kinderen het ook nog wel eens fijn kunnen vinden. Ik schreef namelijk IK en niet MEN, of ALLE KINDEREN... En nee ik weet niet hoe mijn kinderen zullen worden en nee ze kunnen wel eens kuttige etterbakken blijken. Kenneijk moet je bij elke post hier een * zetten dat je het over jezelf hebt, je speculeert, fantaseert en dat het ook wel een anders kan zijn en en en ... spreekt zoiets niet voor zich?!

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:44 schreef CrazyPrincess het volgende:
Ik snap de hele discussie ook niet, want er valt niets te discussieren. Persoon A kiest er om wat voor reden dan ook voor om maar 1 kind te nemen. Persoon B juist om er meerdere te nemen. Daar doe je in geen van beide gevallen iemand kwaad mee, dus heeft het geen zin of de ander van jouw standpunt te overtuigen of je aangevallen te voelen in je eigen standpunt.

Just my two cents...

Kunnen we nu weer ontopic?

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:15 schreef Pyttpytt het volgende:
Tja, laat maar. Ik dacht dat ik weloverwogen redenen had gegeven voor de keus van vriendlief en mij om voor twee kinderen of meer te gaan. Die vast wel te weerleggen zijn (voor zover zoiets inhoud heeft), maar ach, gelukkig ben ik de enige die in mijn schoenen staat.
Laten we vooral allemaal doen wat we niet laten kunnen. Ik ga lekker verder met rammelen over mijn perfecte gezinnetje met twee schatten van kinderen in het mooiste land van de wereld, die mocht het fout gaan met mij tenminste ook nog een beetje overeind kunnen bljven.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 16:44 schreef CrazyPrincess het volgende:
Ik snap de hele discussie ook niet, want er valt niets te discussieren. Persoon A kiest er om wat voor reden dan ook voor om maar 1 kind te nemen. Persoon B juist om er meerdere te nemen. Daar doe je in geen van beide gevallen iemand kwaad mee, dus heeft het geen zin of de ander van jouw standpunt te overtuigen of je aangevallen te voelen in je eigen standpunt.

Just my two cents...

Kunnen we nu weer ontopic?

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 18:25 schreef innepin het volgende:

[..]


Ik vind het een rare discussie voor een topic over rammelende eierstokken eigenlijk.

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 18:55 schreef kaatjejannie het volgende:

[..]

Mee eens....

Mijn man en ik hadden de afspraak om te wachten to na december, ook ivm behandelingen in het ziekenhuis. Maar.............. ik ga volgende week eens met de arts overleggen of het al wel kan. Wij nemen wel aan dat het niet kan, maar is dat ook wel zo? Mocht zij groen licht geven dan gaan we ervoor. Mijn man rammelt nu net zo hard mee!!!

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 18:55 schreef kaatjejannie het volgende:

[..]

Mee eens....

Mijn man en ik hadden de afspraak om te wachten to na december, ook ivm behandelingen in het ziekenhuis. Maar.............. ik ga volgende week eens met de arts overleggen of het al wel kan. Wij nemen wel aan dat het niet kan, maar is dat ook wel zo? Mocht zij groen licht geven dan gaan we ervoor. Mijn man rammelt nu net zo hard mee!!!

quote:

Op maandag 5 oktober 2009 18:55 schreef kaatjejannie het volgende:

[..]

Mee eens....

Mijn man en ik hadden de afspraak om te wachten to na december, ook ivm behandelingen in het ziekenhuis. Maar.............. ik ga volgende week eens met de arts overleggen of het al wel kan. Wij nemen wel aan dat het niet kan, maar is dat ook wel zo? Mocht zij groen licht geven dan gaan we ervoor. Mijn man rammelt nu net zo hard mee!!!