PDD [Autisme, Asperger en PDD-NOS] deel 20

quote:

Op maandag 20 juli 2009 13:34 schreef Stupendous76 het volgende:

[..]

Precies. Als je als 'lichte autist' gewoon een baan kan hebben, dat het voor de buitenwereld heel moeilijk zal zijn om dan autisme te herkennen; er zullen zeker wel apartigheden worden gezien, maar de link met autisme zullen ze niet meer maken, immers, je bent toch gewoon bezig?

Dat dacht ik ook. Mijn werkzaamheden zijn zo regulier als maar kan. Het werk als statistisch onderzoeker gaat prima. Een verschil is wel dat mijn collega’s een wat uitgebreider takenpakket hebben. Met een beetje geluk en een goede inzet hoop ik daar ook in te groeien.

Werk en een zekere maatschappelijke status vind ik belangrijk. Daarbij verwacht ik echt niet de hoofdprijs, maar ik heb wel de ambitie om een forse inhaalslag te maken.

Niemand?

quote:

Op woensdag 22 juli 2009 18:36 schreef sempron2400 het volgende:
Niemand?

Wat? Je vroeg toch niks specifieks in je vorige post?

Ik merk dat ik steeds minder allergisch wordt voor de gedachte dat er bij mij ook nog autisme in zit. Ik hoop dat ik snel kan beginnen met de onderzoeken, en dan hoor ik het wel wat het wordt.

Wat betreft mijn werk, ik denk dat niemand echt verrast zal zijn als ik echt AD(H)D en/of autisme blijk te hebben. Ondanks mijn eigenaardigheden willen mijn bazen me niet kwijt. Maar dat komt ook omdat ik écht heel goed ben in wat ik doe. Maar als ik iets heb, dan ga ik het zeker niet aan de grote klok hangen. Wat betreft sociale vaardigheden red ik me prima op mijn werk. Als er echt autisme bij mij in zit, dan kan ik een leidinggevende functie wel vergeten.

quote:

Op woensdag 22 juli 2009 20:45 schreef tijnbrein het volgende:
Als je met een labeltje hulp kan krijgen waar je baat bij hebt dan is dat toch alleen maar goed.

Wil jij een leidinggevende functie dan?

Voor AD(H)D zijn er medicijnen en is er coaching. Voor autisme is er niet veel voor mij. Voor mijn gevoel kan ik me redelijk redden met mijn sociale vaardigheden. Ik wil natuurlijk wel graag weten of er nog blind spots in zitten. Dingen die ik fout doe, maar waar ik me gewoon niet van bewust ben. En ik wil vooral weten waarom ik zo alleen ben. In hoeverre is het onwil, onzekerheid of gewoon niet kunnen?

Ik weet niet of ik nog een leidinggevende functie wil. Soms, als ik in de put zit, is het zo heerlijk dat ik achter mijn computer kan wegkruipen en niemand hoef te spreken. Als je leiding geeft, moet je vooral heel veel rekening houden met anderen. Je moet mensen overtuigen en dingen van ze gedaan krijgen. Ik merk het aan mijn bazen. Die hebben het vaak nergens anders over dan de frustraties die ze als leidinggevende meemaken. Mijn droom was altijd om een eigen bedrijfje te beginnen. Maar daar heb ik gewoon niet de zelfdiscipline voor.

tvp

Hallo raamambtenaren

Voor autisme is er inderdaad niet zoveel. Er is psychotherapie om je stoornis/beperking te leren accepteren, al dan niet in een groepje gelijkgestemden. Herkenning en erkenning vinden. Naar mijn idee is zo’n lotgenotengroep ideaal als contact in de reguliere wereld te hoog is gegrepen. Dan is er nog de autismesoos, waar je kunt kijken of je je thuisvoelt in het ‘auti-wereldje’.

Ik heb niet zoveel energie meer. Morgen uiterlijk om 8.30 uur op... Dan kan ik niet eens tot 4.00 uur Fok!ken ;-)

Voelen jullie ook eea als een sociaal cordon sanitaire?

Dat is toch: sociaal buitengesloten?

Trouwens, is iedereen ziek of zo?

quote:

Op woensdag 22 juli 2009 20:40 schreef Howl het volgende:
Als er echt autisme bij mij in zit, dan kan ik een leidinggevende functie wel vergeten.

Een heleboel niet-autisten kunnen een leidinggevende functie ook wel vergeten ...

En ook een functie als topmodel of profvoetballer ...

C'est la vie.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2009 23:09 schreef sempron2400 het volgende:
Dat is toch: sociaal buitengesloten?

Ja, inderdaad.

quote:

Trouwens, is iedereen ziek of zo?

Wel rustig hier , ja

Ik kwam weer eens een leuk stukje tegen op fok.. niet dus:

quote:

Op vrijdag 31 juli 2009 21:59 schreef Remake het volgende:
Samenvatting: TS kan geen goeie topics maken en is duidelijk een autist die in die bus had moeten zitten.

tvp

Een tvp'tje... ik ga maar eens naar het WGR forum in de draadjes over uitkeringen meedoen

In mijn werk houd ik me trouwens bezig met uitkeringen. Ik heb eerder een Wajong-uitkering gehad (ervaringsdeskundige dus...), maar als een wonder is nu alles ineens... normaal! Niets is wat mij betreft mooier dan na tijdenlang zoeken het werkende leven te ervaren.

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2009 00:26 schreef sempron2400 het volgende:
Een tvp'tje... ik ga maar eens naar het WGR forum in de draadjes over uitkeringen meedoen

In mijn werk houd ik me trouwens bezig met uitkeringen. Ik heb eerder een Wajong-uitkering gehad (ervaringsdeskundige dus...), maar als een wonder is nu alles ineens... normaal! Niets is wat mij betreft mooier dan na tijdenlang zoeken het werkende leven te ervaren.

Gefeliciteerd.

Ik plemp hier ff 'n artikeltje neer. Ik wil jullie mening wel eens weten.

...en ja dit staat ook in KLB.

quote:

Op zaterdag 1 augustus 2009 22:51 schreef BlueMage het volgende:

[..]

Gefeliciteerd.

Ik plemp hier ff 'n artikeltje neer. Ik wil jullie mening wel eens weten.

...en ja dit staat ook in KLB.

Nou, dit stukje tekst:

quote:

Er komt een vast lokaal waar ze les krijgen en de leraren hebben extra scholing gehad om deze lessen te kunnen geven. Ook proberen we er op te letten dat deze leerlingen zo weinig mogelijk last hebben van roosterwijzigingen en ziekte van leraren.

Dat zouden ze voor elk kind moeten doen in plaats van al die onzin van de laatste jaren, dan gaan de prestaties vanzelf wel weer omhoog...

Maar het lijkt mij een goed initiatief, dat helaas beperkt wordt tot de ICT-sector, net alsof autisten niets anders zouden kunnen. Een tip voor hen: die extra lessen over hoe ze moeten omgaan met hun autisme, geef die aan iedere autist die op school zit.

Ben 't wel met je eens maar ik weet niet of 't nou zo goed is om dit onderscheid te gaan maken, er zit wat in wat die KLB lui zeggen: zo leren autisten 't nooit...

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 11:19 schreef BlueMage het volgende:
Ben 't wel met je eens maar ik weet niet of 't nou zo goed is om dit onderscheid te gaan maken, er zit wat in wat die KLB lui zeggen: zo leren autisten 't nooit...

Mee eens. Dat je allemaal jongeren met autisme om je heen hebt, is aan de ene kant een beschermde omgeving, maar het is niet de 'echte' wereld waarin wij leven. Ook ben ik het mee eens dat mensen met autisme meer dan ICT kunnen, maar de keuze voor deze richting ligt wel enigszins voor de hand.

Je hebt ook detacheringsbureaus gericht op mensen met autisme. Meestal functies in de ICT, zoals programmatuur testen. De kans is reëel dat je dan een flink aantal collega's hebt die ook autistisch zijn. Daar moet je tegen kunnen.

Het mooiste vind ik als mensen met autisme in een zo divers mogelijke omgeving terecht komen. Maar dat is soms net iets te hoog gegrepen.

Ik heb dagbesteding tussen autisten, verstandelijk gehandicapten, en psychiatrische patiënten. Dat het niet de ''echte'' wereld is; pech. Die echte wereld kan me missen.

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 15:16 schreef Oxymoron het volgende:
Ik heb dagbesteding tussen autisten, verstandelijk gehandicapten, en psychiatrische patiënten. Dat het niet de ''echte'' wereld is; pech. Die echte wereld kan me missen.

Dat laatste vind ik wel erg negatief...en 't lijkt me dat je zo ook erg weinig toekomst hebt? Of ben je wel gelukkig? Ik zou persoonlijk meer uit m'n leven willen halen.

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 21:34 schreef BlueMage het volgende:

[..]

Dat laatste vind ik wel erg negatief...en 't lijkt me dat je zo ook erg weinig toekomst hebt? Of ben je wel gelukkig? Ik zou persoonlijk meer uit m'n leven willen halen.

Mijn autistische kennis heeft het ook hoor. Hij heeft zijn autisme geaccepteerd. Hij houdt er niet eens van als mensen hem een betere levensstandaard proberen toe te dichten, hem proberen meer uit het leven te halen. Voor een dagje winkelen in Rotterdam was hij gewoon niet te porren: teveel prikkels. Ik zou dan denken: dat is toch weer een ontmoeting. Terwijl hij naar omstandigheden heel redelijk kan communiceren.

Een beetje ambitie is naar mijn idee gewoon nodig om nieuwe vrienden te kunnen maken. En met die prikkeltjes kun je ook best op een luchtige manier omgaan, toch? Kwestie van rustig ademhalen en het hoofd koel houden.

Autisme: hoewel ik me niet echt in dat wereldje thuisvoel, fascineert het mij enorm. Hoe mensen met autisme leven (en overleven) in een sociale wereld.