ik weet het niet zo goed... ik voel me vreemd, mat en afgevlakt... heel af en toe zit ik te huilen als een klein kind, maar verder eigenlijk niet echt... en dat terwijl ik normaal eigenlijk heel emotioneel ben en om alles zit te janken... maar ja... nu dus niet...quote:Op dinsdag 7 juli 2009 13:47 schreef flugeltje het volgende:
mijsje, nog maar een keer(ik hoop dat je het een beetje trekt allemaal)
Ze is alleen de eerste maanden thuis gebleven en na 12 weken is ze halve dagen gaan werken. En je baas wordt niet de dupe volgens mij als je vanwege zwangerschap thuis zit.zij heeft het sowieso in overleg met haar baas gedaan; die vond dat ze geen risico meer moest nemenquote:Op dinsdag 7 juli 2009 18:08 schreef flugeltje het volgende:
Tnx Asy, ik ben er ook echt van overtuigd dat het goed gaat komen hoor.Strikte rust vind ik trouwens nogal wat, m'n baas 9 maanden lang de dupe laten zijn omdat ik zwanger wil zijn is nogal een offer. Bovendien denk ik dat ik zelf helemaal door zou draaien...
Je mag best bang zijn, daar is helemaal niks geks aan.quote:Op dinsdag 7 juli 2009 21:27 schreef mijsje het volgende:
ik weet het niet zo goed... ik voel me vreemd, mat en afgevlakt... heel af en toe zit ik te huilen als een klein kind, maar verder eigenlijk niet echt... en dat terwijl ik normaal eigenlijk heel emotioneel ben en om alles zit te janken... maar ja... nu dus niet...
Prima.quote:Op dinsdag 7 juli 2009 23:05 schreef MinnieMin het volgende:
@ Kolonia: Thanks. Hoe is het met jou nu?
Ow lieverd toch,al die emoties bang,verdrietig,huilen en zelfs lachen door elkaar zijn heel normaal,iedereen is anders en niks is vreemd of raar.Heel veel sterkte donderdag maar het lukt je wel,weet ik zeker.Hoe laat is de begraafnis donderdag?quote:Op dinsdag 7 juli 2009 21:27 schreef mijsje het volgende:
[..]
ik weet het niet zo goed... ik voel me vreemd, mat en afgevlakt... heel af en toe zit ik te huilen als een klein kind, maar verder eigenlijk niet echt... en dat terwijl ik normaal eigenlijk heel emotioneel ben en om alles zit te janken... maar ja... nu dus niet...
meiden, bedankt weer voor de lieve reacties. dat voelt als een warme deken!
Guess, ik blijf inderdaad deze week bij m'n vader (en moeder, ze is thuis opgebaard) en zaterdag gaan we weer naar huis. ik ben bang voor donderdag...
ik heb niet goed gelezen naar hoe het precies ging met iedereen deze week, maar ik zag een paar meiden die ongesteld zijn geworden...balen... en een paar met een positieve ovutest...
dat is mooi!
ik denk aan jullie hoor...
Ja kan ik mezelf iets bij voorstellen. Ik ga er vanuit dat ik de dagen van tevoren en de dag zelf wél in de stress ga zitten hoor. Daar ontkom je volgens mij niet aan. Overigens zijn wij natuurlijk nog relatief kort bezig. Ik vermoed dat het naarmate het langer duurt ook steeds spannender wordt.quote:Op dinsdag 7 juli 2009 18:28 schreef prinseszondererwt het volgende:
Dat spannend vinden kun je beter zo lang mogelijk uitstellen, is beter voor je bloeddruk.
Ik herken het gevoel wel. Ik denk dat het komt doordat het nog zo druk is, je móet regelen, zorgen dat je moeder op een juiste manier geëerd wordt. Na de begrafenis heb je eigenlijk pas écht tijd voor verdriet. En ook wat Asy zegt, je bent er al een tijdje naar toe aan het leven. Overigens is huilen natuurlijk niet verplicht, soms is verdriet te groot en te diep om via tranen naar buiten te kunnen komen, dan komen de tranen pas als je er aan toe bent om het onder ogen te zien. Sterkte mijsquote:Op dinsdag 7 juli 2009 21:27 schreef mijsje het volgende:
[..]
ik weet het niet zo goed... ik voel me vreemd, mat en afgevlakt... heel af en toe zit ik te huilen als een klein kind, maar verder eigenlijk niet echt... en dat terwijl ik normaal eigenlijk heel emotioneel ben en om alles zit te janken... maar ja... nu dus niet...
Misschien is het in jouw geval dan wel prettig om in een volgende cyclus (die hopelijk snel komt) toch te gaan tempen. Als je je ei gevonden hebt weet je ook ongeveer waar je aan toe bent. En als daaruit blijkt dat er niets gebeurd heb je ook meteen iets om eventueel mee bij een dokter aan te komen.quote:Op dinsdag 7 juli 2009 23:05 schreef MinnieMin het volgende:
Geen idee verder of ik anovulair ben. Ik doe al een hele tijd geen testjes meer. Ik ben nu wel begonnen met tempen, gewoon om toch een of ander houvast te hebben. Maar dat zegt nu natuurlijk nog helemaal niets, aangezien ik dat pas sinds kort nu doe. Ik kan zo slecht tegen die onzekerheid...
Ah okay, ik had even het idee dat het om de volledige 9 maanden ging, inclusief kraamverlof zit je dan op een jaar, dat zou mijn baas niet echt tof vinden denk ik. Ik vermoed wel dat ze het zouden begrijpen, maar ik kan het voor mijn gevoel mijn collega's (nog) niet aandoen. Ik vergeet eigenlijk ook steeds dat het ook best wel wat is wat ik heb meegemaakt allemaalquote:Op woensdag 8 juli 2009 07:26 schreef Asyniur het volgende:
[..]
Ze is alleen de eerste maanden thuis gebleven en na 12 weken is ze halve dagen gaan werken. En je baas wordt niet de dupe volgens mij als je vanwege zwangerschap thuis zit.zij heeft het sowieso in overleg met haar baas gedaan; die vond dat ze geen risico meer moest nemen
quote:Op dinsdag 7 juli 2009 23:05 schreef MinnieMin het volgende:
@ Leonieke: Lees ik nu goed dat we mogen jompelen? Ik durf nog niet helemaal, voordat ik het hier lees....
ga voor je duimenquote:Op woensdag 8 juli 2009 19:25 schreef leonieke het volgende:
Maandagvoormiddag blijkbaar, om 10.52 uur (maar ik mocht me ook al om 10.50u aanmelden) Lang leve de speciale tijdstippen van het UZ Jette.
Ondertussen wel meer en meer steken in mijn buik/rechterzij waardoor de angst alleen maar toeneemt. Ik zal blij zijn als het maandagmiddag is, dan weet ik tenminste meer.
Alvast een jompel voor jou meisquote:Op woensdag 8 juli 2009 11:12 schreef leonieke het volgende:
[..]![]()
Maar ik zit echt nog met een hemelse schrik. De test was wel knalpositief, maar ik wil eerst nog even de echo afwachten voor ik naar het volgende topic doorstroom
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |