OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Verlagen? Het zijn kinderen, geen politieke wereldleiders die een Palestijns conflict moeten oplossen. Kinderen worden nu eenmaal gepest. Bijt het kind van zich af, wordt het met rust gelaten. Daar hoef je totaal geen zelfverdediging voor te kennen, een keer heel boos achter de grootste bullenbak van de klas aanrennen op het schoolplein kan heel effectief zijn namelijk. En dat soort dingen noem ik 'van jezelf afbijten'.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:49 schreef Urla het volgende:
[..]
Vind ik juist echt niet.
Met name op de school komt je eigen kind ook in de problemen door terug te meppen. Ik vind niet dat je jezelf dient te verlagen naar het niveau van de agressor. Er zijn andere oplossingen om conflicten op te lossen en kinderen kunnen tegenwoordig zelfverdedigingsklassen volgen.
Een robbertje vechten is derhalve niets anders dan een hierarchie vaststellen. Wil je dat je kind gepest wordt, dan zal het idd niets terugdoen als hij gepest wordt, zodat het pesten door blijft gaan. En daar kan jij en de leerkracht vrij weinig aan doen (kan ik zeggen uit eigen ervaring), dat moet het kind zelf doen.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 18-06-2009 10:54:02 ]
Ik vind een tik niet nodig, heb wel een keer mijn oudste dochter zachtjes geknepen, ze kneep mij heel erg hard en begon toen te lachen.
Toen kneep ik haar zachtjes maar toch wel voelbaar terug, toen begreep ze dus dat het pijn doet en dat het niet leuk is.
Maar heb haar dus geen tik of iets dergelijks gegeven uit machteloosheid, gewoon puur om haar te laten voelen wat ze doet en actie geeft reactie.
Toen kneep ik haar zachtjes maar toch wel voelbaar terug, toen begreep ze dus dat het pijn doet en dat het niet leuk is.
Maar heb haar dus geen tik of iets dergelijks gegeven uit machteloosheid, gewoon puur om haar te laten voelen wat ze doet en actie geeft reactie.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Scorpe, dat ben ik niet helemaal met je eens, ik heb een hele stapel broers, waarvan 2 met behoorlijke flaporen.
De jongste daarvan werd er mee gepest en die mepte terug en beet van zich af, blééf ermee gepest worden en heeft uiteindelijk een oor-correctie gedaan toen hij 13 was.
De oudste lachte er om, haalde zijn schouders op en liep door. Heeft nooit één mep uitgedeeld en is ook nooit meer gepest. Hij heeft nog steeds rare oren
De jongste daarvan werd er mee gepest en die mepte terug en beet van zich af, blééf ermee gepest worden en heeft uiteindelijk een oor-correctie gedaan toen hij 13 was.
De oudste lachte er om, haalde zijn schouders op en liep door. Heeft nooit één mep uitgedeeld en is ook nooit meer gepest. Hij heeft nog steeds rare oren
Maar wat zie jij dan als straffen?quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:45 schreef Moonah het volgende:
[..]
Precies.
Opvoeden is vnl vóórleven.
Oftewel, zélf het goede voorbeeld geven.
[..]
Ik heb het al eerder gezegd in dit topic, straffen is imo het meest effectief als je er héél zuinig mee bent. Ik denk dat ik mijn zoon (ruim 2,5) in totaal 3x heb gestraft. En dan in de vorm van na wat waarschuwingen even aan de andere kant van de kamer zetten.
Ik ben ervan overtuigd dat duidelijk/voorspelbaar zijn, grenzen aangeven, die consequent hanteren (dus ook consequenties verbinden aan ongewenst gedrag*) en last but NOT least liefdevol/respectvol/positief benaderen een zeer goede basis is voor kinderen, waarbij straf niet erg vaak nodig hoeft te zijn.
*bv. zoals Igraine omschreef, als je je niet aan de afspraak houdt om tot de paaltjes te spelen, dan moet je maar in de tuin blijven. Consequenties die direct (in tijd en vorm) gelinkt zijn aan het ongewenste gedrag.
Sasha had een tijdje terug een handje van heel hoog en heel hard gillen.
Nee zeggen van mij had totaal geen effect, echt niet gewoon. 'Niet gillen' zegt hem gewoon nog niks zeg maar.
En zoals ik dus zijn handje van de telefoon/de cd's/de boekenkast/de gordijnen etc. etc. weg kan halen gaat dat met gillen dus niet.
Dus op het laatst ben ik er maar toe over gegaan om zijn stoel gewoon om te draaien met zijn rug naar mij toe en als hij weer stopte draaide ik hem weer terug.
Dat werkte wel, maar zie jij dat dan als straffen? Want als jij zegt dat je je kind pas een keer of 3 gestraft heb vraag ik me serieus af hoe je dat soort dingen dan aan pakt? Of noem jij dit nog geen straffen?
***
Het ligt denk ook aan de situatie. Ik werd bijvoorbeeld gewoon gepest omdat ik de 'zwakste' van de klas was volgens die bullebak, niet door uiterlijke kenmerken. Dat was ik na een half jaar zo zat, dat ik bij de 1e de beste volgende pestactie van hem zo kwaad ben geworden dat ik hem het hele schoolplein achterna heb gezeten. Daarna ben ik nooit, maar ook nooit meer gepest.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:55 schreef freecell het volgende:
Scorpe, dat ben ik niet helemaal met je eens, ik heb een hele stapel broers, waarvan 2 met behoorlijke flaporen.
De jongste daarvan werd er mee gepest en die mepte terug en beet van zich af, blééf ermee gepest worden en heeft uiteindelijk een oor-correctie gedaan toen hij 13 was.
De oudste lachte er om, haalde zijn schouders op en liep door. Heeft nooit één mep uitgedeeld en is ook nooit meer gepest. Hij heeft nog steeds rare oren
Dat is denk ik toch anders als je uiterlijke kenmerken zo afwijken van de standaard dat mensen daarover blijven vallen.... maar ik snap ook wel dat het geen universele methodiek is die je overal te pas en te onpas kan toepassen.
Maar in weze... zou het niet uit moeten maken of het 3, 10 of 20 tellen zijn toch?quote:
[..]
Nav. je '1-2-3' een zijsprongetje.
Wat bij ons héél goed werkt is tot 10 tellen. En dan in de positieve zin.
Ik: "Thies, we gaan zo de pyjama aantrekken."
T: "Nee, spelen!".
Ik: "Nog heel even dan."
Na 1 minuut: "Ik ga tot 10 tellen en dan trekken we de pyjama aan."
Dan ga ik tellen, Thies telt mee, en hup, klaar geen gedoe, een kind dat netjes naar me toekomt.
En het wérkt. Echt! laatst waren we in een ballenbak, en ik deed het op deze manier. Zegt zo'n moeder: "Da gij toch hillemoal tot 10 telt. Wij doen gewoon 1-2-3 en nou komde hier."
Het grappige was dat Thies meteen bij me kwam, zonder gemopper en dat zij alsnog een conflict had met haar zoon.
Als zij altijd 1-2-3 hierkomen zegt zou dat op een gegeven moment, volgens de 'consequent zijn' theorie net zo goed moeten werken toch?
***
Nee, maar normen en waarden aanleren begint nu eenmaal wanneer kinderen nog klein zijn. Niet als ze zich eenmaal tot politieke wereldleiders hebben ontplooid.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:52 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Verlagen? Het zijn kinderen, geen politieke wereldleiders die een Palestijns conflict moeten oplossen.
Je kunt je kind ook weerbaar en assertief maken zonder het te laten slaan.quote:Kinderen worden nu eenmaal gepest. Bijt het kind van zich af, wordt het met rust gelaten. Daar hoef je totaal geen zelfverdediging voor te kennen, een keer heel boos achter de grootste bullenbak van de klas aanrennen op het schoolplein kan heel effectief zijn namelijk. En dat soort dingen noem ik 'van jezelf afbijten'.
Je kind komt op school in conflict met zichzelf (weet ík dus weer uit de praktijk
) als papa zegt "Sla maar terug" en de juf zegt dat het juist niet mag en dat het kind een alternatief moet bedenken/gebruiken (daar worden ze dus wel bij geholpen).En ja, er zijn uitzonderingen waarbij ik net doe of ik het even niet heb gezien omdat ik weet dat het voor sommige kinderen net even nodig kan zijn om wél een tik terug te geven. maar dat mag zéker niet structureel.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Dat is het belangrijkste. Het moet natuurlijk niet elke week 3 keer gebeuren.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:59 schreef Moonah het volgende:
[..]
Nee, maar normen en waarden aanleren begint nu eenmaal wanneer kinderen nog klein zijn. Niet als ze zich eenmaal tot politieke wereldleiders hebben ontplooid.
[..]
Je kunt je kind ook weerbaar en assertief maken zonder het te laten slaan.
Je kind komt op school in conflict met zichzelf (weet ík dus weer uit de praktijk
En ja, er zijn uitzonderingen waarbij ik net doe of ik het even niet heb gezien omdat ik weet dat het voor sommige kinderen net even nodig kan zijn om wél een tik terug te geven. maar dat mag zéker niet structureel.
Als een kind echt gepest word zal dit ook meestal in groepjesvorm gepaard gaan en ik neem aan dat je kind niet 1 of andere superheld is die iedereen maar even neer kan meppen.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:52 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Verlagen? Het zijn kinderen, geen politieke wereldleiders die een Palestijns conflict moeten oplossen. Kinderen worden nu eenmaal gepest. Bijt het kind van zich af, wordt het met rust gelaten. Daar hoef je totaal geen zelfverdediging voor te kennen, een keer heel boos achter de grootste bullenbak van de klas aanrennen op het schoolplein kan heel effectief zijn namelijk. En dat soort dingen noem ik 'van jezelf afbijten'.
Een robbertje vechten is derhalve niets anders dan een hierarchie vaststellen. Wil je dat je kind gepest wordt, dan zal het idd niets terugdoen als hij gepest wordt, zodat het pesten door blijft gaan. En daar kan jij en de leerkracht vrij weinig aan doen (kan ik zeggen uit eigen ervaring), dat moet het kind zelf doen.
Bovendien lokt geweld alleen maar meer geweld uit. Als die bullebak terug gepakt word en afgaat in zijn groepje zal die persoon er waarschijnlijk alles aan doen om je terug te pakken en meestal in groepsvorm. Ik denk dat deze oplossing in 9 van de 10 situaties erg fout kan gaan.
Ik denk dat ik het gillen zou hebben genegeerd. En dat deed jij in feite ook, toen je de stoel omdraaide. En ik zou me ook bedacht hebben, denk ik, dat gillen natuurlijk heel leuk is voor een kind van 1. Ontdekken van wat je allemaal met je stem kunt, hoe mensen daarop reageren.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:57 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Maar wat zie jij dan als straffen?
Sasha had een tijdje terug een handje van heel hoog en heel hard gillen.
Nee zeggen van mij had totaal geen effect, echt niet gewoon. 'Niet gillen' zegt hem gewoon nog niks zeg maar.
En zoals ik dus zijn handje van de telefoon/de cd's/de boekenkast/de gordijnen etc. etc. weg kan halen gaat dat met gillen dus niet.
Dus op het laatst ben ik er maar toe over gegaan om zijn stoel gewoon om te draaien met zijn rug naar mij toe en als hij weer stopte draaide ik hem weer terug.
Dat werkte wel, maar zie jij dat dan als straffen? Want als jij zegt dat je je kind pas een keer of 3 gestraft heb vraag ik me serieus af hoe je dat soort dingen dan aan pakt? Of noem jij dit nog geen straffen?
Maar ik denk dat Thies ook wel een makkelijk kind is hoor, als ik af en toe de verhalen lees. Dus wellicht heb ik ook makkelijk praten.
Ja klopt.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:59 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Maar in weze... zou het niet uit moeten maken of het 3, 10 of 20 tellen zijn toch?
Als zij altijd 1-2-3 hierkomen zegt zou dat op een gegeven moment, volgens de 'consequent zijn' theorie net zo goed moeten werken toch?
Maar het ging mij erom dat 1-2-3 vaak gebruikt wordt als mensen al wat bozig zijn. Dan wordt het wat negatief. En het tot 10 tellen gaat nu als een spelletje.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Nou ja, mijn persoonlijke ervaring leert mij dat je juist door de grootste bullenbak te pakken er geen last meer van hebt. Maar goed, dat is natuurlijk afhankelijk van een aantal factoren.quote:Op donderdag 18 juni 2009 11:01 schreef Urla het volgende:
[..]
Als een kind echt gepest word zal dit ook meestal in groepjesvorm gepaard gaan en ik neem aan dat je kind niet 1 of andere superheld is die iedereen maar even neer kan meppen.
Bovendien lokt geweld alleen maar meer geweld uit. Als die bullebak terug gepakt word en afgaat in zijn groepje zal die persoon er waarschijnlijk alles aan doen om je terug te pakken en meestal in groepsvorm. Ik denk dat deze oplossing in 9 van de 10 situaties erg fout kan gaan.
Moonah, denk je niet dat het aan het soort kind ligt, of 'jouw methoden' werken of niet?
In grote lijnen komen jouw ideeen namelijk overeen met mijn ideeen over opvoeden. Ik doe ALTIJD m'n best mijn kinderen uit te leggen waarom ze iets niet mogen, zodat ze het kunnen begrijpen. Zodat ze weten dat ik niet zomaar zeg dat iets niet mag. Maar mijn kind reageert daar schijnbaar anders op dan jouw kind.
Over het slaan van andere kinderen, ik wil mijn kind leren dat dat geen oplossing is. 'Sla maar terug!' vind ik zo'n stomme uitspraak! Wanneer mijn kind in een conflict beland en ik ben daar toevallig getuige van, zal ik altijd zeggen dat hij moet aangeven dat hij iets niet leuk vind. Vertel het andere kindje maar dat je het niet leuk vind dat hij duwt. Maar ik zal nooit aanmoedigen dat hij zelf maar terug moet duwen.
In grote lijnen komen jouw ideeen namelijk overeen met mijn ideeen over opvoeden. Ik doe ALTIJD m'n best mijn kinderen uit te leggen waarom ze iets niet mogen, zodat ze het kunnen begrijpen. Zodat ze weten dat ik niet zomaar zeg dat iets niet mag. Maar mijn kind reageert daar schijnbaar anders op dan jouw kind.
Over het slaan van andere kinderen, ik wil mijn kind leren dat dat geen oplossing is. 'Sla maar terug!' vind ik zo'n stomme uitspraak! Wanneer mijn kind in een conflict beland en ik ben daar toevallig getuige van, zal ik altijd zeggen dat hij moet aangeven dat hij iets niet leuk vind. Vertel het andere kindje maar dat je het niet leuk vind dat hij duwt. Maar ik zal nooit aanmoedigen dat hij zelf maar terug moet duwen.
Ja ok, dat snap ik idd.
Het gillen negeren was wat ik eerst ook deed, maar het nadeel is dan weer dat dat op de creche een stuk lastiger gaat omdat dan de hele meute mee gaat doen. Dus ik kan niet precies kopieren hoe zijn reageren op dit soort dingen. Hoewel ik er dus wel vanuit ga dat hij daar iig zeker geen tik krijgt.
Voor het gillen zou ik hem ook nooit een tik geven hoor, het hoort idd allemaal bij het ontdekken, maar op een gegeven moment is het wel klaar.
Het stoel omdraaien was trouwens zeer effectief. Heel erg duidelijk, meer nog dan de box, dat ik hem idd eventjes buiten de gewone situatie plaatste. Ik geloof een keer of 2-3 en toen was het over.
Toen ging hij andere boevenstreken uithalen.
Het gillen negeren was wat ik eerst ook deed, maar het nadeel is dan weer dat dat op de creche een stuk lastiger gaat omdat dan de hele meute mee gaat doen. Dus ik kan niet precies kopieren hoe zijn reageren op dit soort dingen.
Hoewel ik er dus wel vanuit ga dat hij daar iig zeker geen tik krijgt. Voor het gillen zou ik hem ook nooit een tik geven hoor, het hoort idd allemaal bij het ontdekken, maar op een gegeven moment is het wel klaar.
Het stoel omdraaien was trouwens zeer effectief. Heel erg duidelijk, meer nog dan de box, dat ik hem idd eventjes buiten de gewone situatie plaatste. Ik geloof een keer of 2-3 en toen was het over.
Toen ging hij andere boevenstreken uithalen.
***
Oh, okayquote:Op donderdag 18 juni 2009 11:04 schreef Moonah het volgende:
Maar ik denk dat Thies ook wel een makkelijk kind is hoor, als ik af en toe de verhalen lees. Dus wellicht heb ik ook makkelijk praten.
Ja ow... dat terugslaan.
'Mijn kind kwam huilend thuis dat ze geslagen was en ik heb haar teruggestuurd en gezegd dat ze zelf ook maar een klap moest verkopen.'
Tenenkrommend.
Ik denk wel dat dit soort dingen heel erg kind-afhankelijk zijn hoor.
Sasha is een engeltje, maar wel een engeltje met pit en een flinke dosis ondeugd en niet heel erg dociel.
Terwijl ik ook hele zoete kindjes ken die sowieso nooit aan de cd'tjes zitten, dus die ook niet gecorrigeerd hoeven te worden.
'Mijn kind kwam huilend thuis dat ze geslagen was en ik heb haar teruggestuurd en gezegd dat ze zelf ook maar een klap moest verkopen.'
Tenenkrommend. Ik denk wel dat dit soort dingen heel erg kind-afhankelijk zijn hoor.
Sasha is een engeltje, maar wel een engeltje met pit en een flinke dosis ondeugd en niet heel erg dociel.
Terwijl ik ook hele zoete kindjes ken die sowieso nooit aan de cd'tjes zitten, dus die ook niet gecorrigeerd hoeven te worden.
***
Idd. Fijn dat het voor jou wel als oplossing gewerkt heeft. Ik denk ook dat je iedere pestsituatie los moet bekijken en daar een goede oplossing voor vinden.quote:Op donderdag 18 juni 2009 11:06 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Nou ja, mijn persoonlijke ervaring leert mij dat je juist door de grootste bullenbak te pakken er geen last meer van hebt. Maar goed, dat is natuurlijk afhankelijk van een aantal factoren.
In de kleutertijd werkt het natuurlijk ook weer heel anders dan op 8 jarige leeftijd natuurlijk.
Toch werkt het zo ook al jaaaaren in de klassen die ik draai.quote:Op donderdag 18 juni 2009 11:07 schreef Koosje het volgende:
Moonah, denk je niet dat het aan het soort kind ligt, of 'jouw methoden' werken of niet?
Ik geef zelden straf.
Maar ik realiseer me ook dat je als leerkracht een andere positie inneemt hoor.
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
'
ha! ik gooi even mijn 2 centjes erin
slaan is onmacht. en kinderen hebben dat prima door, dank u zeer. daar staat tegenover dat als een kind echt iets heel ergs gedaan heeft en de ouder ziet het net op tijd en deelt een tik uit tegen de kont dat heel erg veel indruk kan maken. voorbeeldje: een simmuutje die ooit inbrak in het medicijnkastje en toen een stevig pak billenkoek van simmupapa kreeg. ik kreeg *nooit* slaag van pa, dus die keer maakte errug veel indruk. met broertje heb ik het trouwens nooit nodig gehad. die kreeg altijd vanzelf de consequenties (niet in de kast klimmen broertje, dan komt die hele kast naar beneden zetten!)
slaan is onmacht. en kinderen hebben dat prima door, dank u zeer. daar staat tegenover dat als een kind echt iets heel ergs gedaan heeft en de ouder ziet het net op tijd en deelt een tik uit tegen de kont dat heel erg veel indruk kan maken. voorbeeldje: een simmuutje die ooit inbrak in het medicijnkastje en toen een stevig pak billenkoek van simmupapa kreeg. ik kreeg *nooit* slaag van pa, dus die keer maakte errug veel indruk. met broertje heb ik het trouwens nooit nodig gehad. die kreeg altijd vanzelf de consequenties (niet in de kast klimmen broertje, dan komt die hele kast naar beneden zetten!)
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Met alle respect hoor, ik zou graag zien dat mijn kind zo'n leerkracht als jij kreeg, maar ik kan heel moeilijk geloven dat elk kind hetzelfde reageert op bepaalde methoden. En anders zou ik heel graag bij je in de leer willen Want ergens gaat het dan mis 
Want ergens gaat het dan mis
oh, en slaan tegen het hoofd doet men niet. ever!
ik kan me nog wel iets voorstellen bij het idee dat je een klein kind een (zachte) tik op de vingers geeft (al vind ik dat persoonlijk niks) maar je mept niet tegen het hoofd. nog buiten het vernederende eraan kan het gevaarlijk zijn.
ik kan me nog wel iets voorstellen bij het idee dat je een klein kind een (zachte) tik op de vingers geeft (al vind ik dat persoonlijk niks) maar je mept niet tegen het hoofd. nog buiten het vernederende eraan kan het gevaarlijk zijn.
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Ik bedoel het echt niet opschepperig of wat dan ook hoor, ik hoop ook niet dat het zo overkomt.quote:Op donderdag 18 juni 2009 11:15 schreef Koosje het volgende:
Met alle respect hoor, ik zou graag zien dat mijn kind zo'n leerkracht als jij kreeg, maar ik kan heel moeilijk geloven dat elk kind hetzelfde reageert op bepaalde methoden. En anders zou ik heel graag bij je in de leer willen
Maar het is gewoon zo. Gelukkig. Zachtheid, liefde en respect gecombineerd met duidelijk zijn en grenzen stellen.
En natuurlijk reageren niet alle kinderen hetzelfde, en is mijn aanpak aangepast per kind, maar de basis is dezelfde. Positief benaderen.
Edit: toevoeging uit volgend topic, omdat het anders, zoals BE daar noemt
, wel heilig-bonerig over kan komen:quote:Op donderdag 18 juni 2009 12:45 schreef Moonah het volgende:
<knip>
Wil als reactie op het vorige topic ik nog even aan Koosje en Grijs zeggen (en eigenlijk ook aan BE) dat we wrs verschillen over de definitie van straf. Ik vind straf iets dat wel volgt op ongewenst gedrag, maar dat er in vorm en/of tijd los van staat. Consequenties van ongewenst gedrag zie ik niet als straf. dat zijn gewoon logische gevolgen van gedrag.
Bv een kind in mijn kleutergroep tekende met stift op zijn gezicht. dan mag hij dat gaan poetsen en een poosje niet met stift, want stiften zijn om mee op papier te tekenen. Een meisje was in de hal aan het kleien. Ze maakte daarbij erg veel lawaai. na een waarschuwing bleef ze doorgaan. Consequentie is dat ze nu een week niet in de hal mag werken omdat ze daar anderen stoort met haar lawaai. Ik noem dat dus geen straf. Regels schrijven daarentegen wel, maar ja,dat kunnen kleuters nog niet.
[ Bericht 38% gewijzigd door Moonah op 18-06-2009 14:49:37 ]
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Oh, en ik heb ook wel eens gehad dat ik met een bepaald kind met de handen in mijn haar zat hoor. Maar als je dan even afstand neemt en er met een collega over praat kun je toch weer vooruit. En kom je (of nou ja ik dus) weer terug bij dezelfde positieve basishouding.
Halleluja praise the lord!
Halleluja praise the lord!
"Bloemen zijn rood jongeman... "
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Zo. Dan witte gullie dè ôk wir.
Ik ben het helemaal met je eens. Maar het voorbeeld van Igraine vind ik toch echt een voorbeeld van straf.quote:Op donderdag 18 juni 2009 10:45 schreef Moonah het volgende:
[..]
Precies.
Opvoeden is vnl vóórleven.
Oftewel, zélf het goede voorbeeld geven.
[..]
Ik heb het al eerder gezegd in dit topic, straffen is imo het meest effectief als je er héél zuinig mee bent. Ik denk dat ik mijn zoon (ruim 2,5) in totaal 3x heb gestraft. En dan in de vorm van na wat waarschuwingen even aan de andere kant van de kamer zetten.
Ik ben ervan overtuigd dat duidelijk/voorspelbaar zijn, grenzen aangeven, die consequent hanteren (dus ook consequenties verbinden aan ongewenst gedrag*) en last but NOT least liefdevol/respectvol/positief benaderen een zeer goede basis is voor kinderen, waarbij straf niet erg vaak nodig hoeft te zijn.
*bv. zoals Igraine omschreef, als je je niet aan de afspraak houdt om tot de paaltjes te spelen, dan moet je maar in de tuin blijven. Consequenties die direct (in tijd en vorm) gelinkt zijn aan het ongewenste gedrag.
"Het meeste werk is onbegonnen werk
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
...eenmaal begonnen wordt het al snel minder"
- [i]Rikkert Zuiderveld[/i]
