Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders #78

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 09:46 schreef Lishe het volgende:
Seilram, probeer je er wel stil bij te staan dat je omgeving ook een nieuw iemand om van te houden erbij hebben gekregen. Ik zou het als tante, oma, vriendin best erg vinden als ik m niet vast zou mogen houden, na een bezoek of 2. Natuurlijk is Joep van jullie, maar voor hen is hij ook de mooiste kleinzoon, neefje enz.

Macka, goed dat je het aangeeft maar zo verdrietig dat je je zo moet voelen...

Ik vond dat heel bijzonder om te zien, iedereen die je kind graag wil zien en vasthouden en knuffelen... Ik ben daar ook nooit moeilijk mee geweest. Nou moet ik zeggen dat de familie hier zichzelf niet komt opdringen ofzo, misschien had ik dan anders gereageerd.

Het allerallerliefste vond ik mijn zwager, type botte beer (met een klein hartje), die liet vallen dat hij L. ook wel een keer vast wilde houden als dat zo uitkwam, zo van: voel je niet verplicht maar ik wil het wel heel graag . Hij heeft 'm direct mogen vasthouden en nu zijn ze de allerbeste vrienden samen.

O en mijn neefje van zes, helemaal verliefd op z'n kleine neefje, die met z'n lieve stemmetje aan mij vroeg of hij Lieuwe wel eens vast mocht houden als hij groter was. Dat mocht direct van mij, in een stoel uiteraard. Smelt! Daarna heeft mijn neefje Lieuwe beloofd dat hij met ál z'n speelgoed mocht spelen.

Ik vond het al erg dat mijn schoonmoeder ineens voor mijn neus stond terwijl ik nog in mijn blote anus in een bebloed bed lag, ongewassen en aangerand door de halve verlosafdeling, bijna in bed plassend omdat ik zo nodig moest en niemand kwam helpen. En dan heb je er gewoon geen ZIN in. Dan wil je je eigen moeder, maar die mag niet komen want het is geen bezoekuur . Maar zij staat daar wel met d'r toestand. Als ze dan ook nog mijn kind uit het wiegje had gerukt voordat ik het gezien had dan was er toch wel iets heel erg verkeerd afgelopen in dat ziekenhuis. Dat dat personeel dat ook niet snapt, ik blijf me verbazen over het inlevend vermogen

oi KIM
Dan was ik echtechtécht gaan gillen

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 11:50 schreef k_i_m het volgende:
Ik vond het al erg dat mijn schoonmoeder ineens voor mijn neus stond terwijl ik nog in mijn blote anus in een bebloed bed lag, ongewassen en aangerand door de halve verlosafdeling, bijna in bed plassend omdat ik zo nodig moest en niemand kwam helpen. En dan heb je er gewoon geen ZIN in. Dan wil je je eigen moeder, maar die mag niet komen want het is geen bezoekuur . Maar zij staat daar wel met d'r toestand. Als ze dan ook nog mijn kind uit het wiegje had gerukt voordat ik het gezien had dan was er toch wel iets heel erg verkeerd afgelopen in dat ziekenhuis. Dat dat personeel dat ook niet snapt, ik blijf me verbazen over het inlevend vermogen

Waarom mag je schoonmoeder er dan wel bij, en je eigen moeder niet?

En verder... Ik wil ook zo ontzettend graag het kind van mijn lief vasthouden, en mijn lief zelf ook, maar ze heeft net gehoord dat hij te veel is afgevallen (hij is te wild om goed te eten via BV) dus ze mogen niet naar huis vandaag. En ik zit hier, en ik voel me zo machteloos...
Zit echt te denken dat ik tegen haar wens moet ingaan. Ik ben verdorie wel haar partner, hoe pril ook... Hoe kan ik nou tonen dat ik van haar hou als ik niet bij haar ben?
Ik wil haar kind niet afpakken of daarop inbreken. Absoluut niet. Maar ik wil wel er voor háár zijn...

Oh Pandora, wat een machteloosheid...

\

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 11:59 schreef Pandora73 het volgende:

[..]

Waarom mag je schoonmoeder er dan wel bij, en je eigen moeder niet?

Het personeel had het te druk met vanalles en nogwat, dus die waren er niet om haar tegen te houden. En mijn schoonmoeder heeft zelf gewoon niet geluisterd naar ons verzoek om te wachten tot het bezoekuur.

Pandora erg moeilijk.
Ook met de afstand, anders had je nog kunnen gaan en eventueel zo weer weg kunnen gaan.
Lastig.. en sterkte!

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 12:06 schreef k_i_m het volgende:
\
[..]

Het personeel had het te druk met vanalles en nogwat, dus die waren er niet om haar tegen te houden. En mijn schoonmoeder heeft zelf gewoon niet geluisterd naar ons verzoek om te wachten tot het bezoekuur.

Aso en vooral tenenkrommend. Ik geloof dat ik er jaren later nog steeds boos over zou worden.

Macka

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 11:08 schreef seilram het volgende:
Als hij straks groter is en hij wil niet, dan zal ik daar ook zeker wat van zeggen als mijn moeder of schoonmoeder hem gaat dwingen om te knuffelen. Al vind ik wel dat als je oma langs komt, dan begroet je haar met een kus, dat hij dat moet leren.

_{dit vind ik dus absoluut niet en ons kind zal dat dan ook nooit moeten van mij! Netjes begroeten en eventueel een handje geven dat hoort erbij, maar kusjes uitdelen mag je niet afdwingen vind ik persoonlijk...}

weet iemand hier nog een lekker receptje om iets met aardbeitjes in te verwerken?
krijgen vanavond visite en wil weer eens zelf wat bakken/maken.

sorry wrong topic

[ Bericht 10% gewijzigd door _Bar_ op 18-06-2009 12:21:46 ]

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 12:12 schreef Asyniur het volgende:

[..]

_{dit vind ik dus absoluut niet en ons kind zal dat dan ook nooit moeten van mij! Netjes begroeten en eventueel een handje geven dat hoort erbij, maar kusjes uitdelen mag je niet afdwingen vind ik persoonlijk...}

Eensch. Ik had er zelf vroeger een grafhekel aan, aan dat verplichte kussen... Vond het echt lichamelijk vervelend. Maar goed, ik ben een apart geval
Maar ik kan me voorstellen dat bijvoorbeeld gevoelige kinderen ook niet zomaar door iedereen gekust willen worden of zelf iedereen willen kussen...
Ik zou het waarschijnlijk - als ik daar iets over in te brengen zou hebben te zijner tijd - wel proberen om het aan te leren, maar als het kind het echt niet wil (net zoals ik dus vroeger) dan zou ik dat wel respecteren. Je moet het niet forceren. Denk ik.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 12:14 schreef _Bar_ het volgende:
weet iemand hier nog een lekker receptje om iets met aardbeitjes in te verwerken?
krijgen vanavond visite en wil weer eens zelf wat bakken/maken.

In de nieuwe Allerhande staan er geloof ik wat...
Edit: inderdaad. Een aardbeien-ricottataartje, aardbeiengranita, en cakerol met aardbeien.
Wat voor iets zoek je? Ik heb heeeeeel veel kook/bakboeken... Anders even PM?

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 12:12 schreef Asyniur het volgende:

[..]

_{dit vind ik dus absoluut niet en ons kind zal dat dan ook nooit moeten van mij! Netjes begroeten en eventueel een handje geven dat hoort erbij, maar kusjes uitdelen mag je niet afdwingen vind ik persoonlijk...}

Eens. Ik had e vroeger een hekel aan om iedereen te moeten kussen en weigerde dat dan ook. Iedereen vond dat altijd wel grappig

Afgelopen weekend nog waren de ouders van Micha op bezoek. Noah had enorme lol gehad met een ballon (op laten blazen en door de kamer laten vliegen) en Micha's moeder had hem voor de volgende keer een hele zak ballonnen beloofd. Maar toen ze weg gingen wilde Noah geen kus geven, en Micha's moeder zei dat ie dan ook geen ballonnen kreeg. "Wel!" zei Noah gewoon, waarop zei reageerde met "Nee hoor, eerst een kus!" Mijn nekharen stonden dus al overeind, en Noah probeerde nog: "En als ik naar jullie ga zwaaien?" maar mijn schoonmoeder was onverbiddelijk Ik heb Noah geroepen en gezegd dat ie geen kus hoefde te geven als ie dat niet wilde en zelf een zak ballonnen voor hem gekocht

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 12:37 schreef texelonia het volgende:
Afgelopen weekend nog waren de ouders van Micha op bezoek. Noah had enorme lol gehad met een ballon (op laten blazen en door de kamer laten vliegen) en Micha's moeder had hem voor de volgende keer een hele zak ballonnen beloofd. Maar toen ze weg gingen wilde Noah geen kus geven, en Micha's moeder zei dat ie dan ook geen ballonnen kreeg. "Wel!" zei Noah gewoon, waarop zei reageerde met "Nee hoor, eerst een kus!" Mijn nekharen stonden dus al overeind, en Noah probeerde nog: "En als ik naar jullie ga zwaaien?" maar mijn schoonmoeder was onverbiddelijk Ik heb Noah geroepen en gezegd dat ie geen kus hoefde te geven als ie dat niet wilde en zelf een zak ballonnen voor hem gekocht

Ben blij dat B. de hele familie uit zichzelf af gaat en alle opa's en oma's (ooms en tantes ) zelf een kus geeft met natgelebberd bekkie
Ik zou hem trouwens zelf ook niet dwingen.

Tex, ik vind wel dat het zo lijkt alsof je hem beloond hebt voor het niet-kussen ondanks dat oma zelf ook behoorlijk fout zat...

Hah Texelonia
Dat hoeven ze hier ook niet proberen hoor, ik zou net zoiets doen vermoed ik!

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 12:37 schreef texelonia het volgende:
Afgelopen weekend nog waren de ouders van Micha op bezoek. Noah had enorme lol gehad met een ballon (op laten blazen en door de kamer laten vliegen) en Micha's moeder had hem voor de volgende keer een hele zak ballonnen beloofd. Maar toen ze weg gingen wilde Noah geen kus geven, en Micha's moeder zei dat ie dan ook geen ballonnen kreeg. "Wel!" zei Noah gewoon, waarop zei reageerde met "Nee hoor, eerst een kus!" Mijn nekharen stonden dus al overeind, en Noah probeerde nog: "En als ik naar jullie ga zwaaien?" maar mijn schoonmoeder was onverbiddelijk Ik heb Noah geroepen en gezegd dat ie geen kus hoefde te geven als ie dat niet wilde en zelf een zak ballonnen voor hem gekocht

Goedzo Tex .

Dat heb ik eens gehad met mijn verjaardag, ik denk dat ik een jaar of 11 a 12 was. En ik wilde een oom geen kusje geven, nou dan kreeg ik ook mijn kadootje niet. Toen heb ik me omgedraaid en gezegd dat ze dat dan maar moesten houden . Uiteindelijk wel gekregen, zonder kusje.
Mijn kind hoeft echt geen kusjes te geven als ze dat niet wil. Wel netjes dag zeggen, maar of ze daar meer van maakt dat mag ze zelf weten.

Kussen hoeft van mij ook niet.. Maar netjes gedag (zwaaien of handje) vind ik wel weer normaal.

Tex, echt netjes is het niet van je werkgever.. Maar zo'n botte actie is ook weer niet vreemd als het niet loopt.

Macka, goed dat je zelf zag dat het zo genoeg was. Hopelijk helpt de AD snel, en zonder teveel bijwerkingen.


Nog even een anticonceptie vraagje.. Heeft iemand hier ervaring met de Yazz of Yasmin? Ik ben wat pillen aan het uitproberen, maar de 2e is ook al geen succes.. Het moet helpen tegen een zware menstruatie en wat overbeharing.. De vorige en deze pil (mycrogynon 30 en microgynon 20 klonen) helpen wel tegen de menstruatie, maar mijn humeur is echt 2 weken prut.. Gisteren de halve dag gejankt, Hetzelfde gevoel dat ik had toen ik 1,5 jaar geleden naar de psych ging.. Dat kan toch niet de bedoeling zijn..
Ik denk dat ik de Yazz of Yasmin nog wil proberen. En anders maar gewoon weer stop met de hormonen..

Deepfreeze ik ben ook overgestapt op Yasmin omdat ik, nadat ik weer gestart was met mycrogynon 30 echt niet te genieten was. Ik werd zo ontzettend boos om kleine dingen en kon binnen 5 minuten daarna in janken uitbarsten om niks.

Overgestapt op yasmine en nergens (naja ik blijf een vrouw met de bijbehorende nukken ) meer last van gehad.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 11:59 schreef Pandora73 het volgende:

[..]

Waarom mag je schoonmoeder er dan wel bij, en je eigen moeder niet?

En verder... Ik wil ook zo ontzettend graag het kind van mijn lief vasthouden, en mijn lief zelf ook, maar ze heeft net gehoord dat hij te veel is afgevallen (hij is te wild om goed te eten via BV) dus ze mogen niet naar huis vandaag. En ik zit hier, en ik voel me zo machteloos...
Zit echt te denken dat ik tegen haar wens moet ingaan. Ik ben verdorie wel haar partner, hoe pril ook... Hoe kan ik nou tonen dat ik van haar hou als ik niet bij haar ben?
Ik wil haar kind niet afpakken of daarop inbreken. Absoluut niet. Maar ik wil wel er voor háár zijn...

Pandora, kun je niet ergens in de buurt een overnachting boeken in een b&b en een keer naar het bezoekuur gaan?
Het is dan natuurlijk niet zoals je het graag zou willen, maar je bent er dan toch even en laat zien aan haar dat je er voor haar en kind bent maar dat je haar de ruimte geeft die zij nodig heeft.

Ik heb nu ook de Yasmin omdat ik niet meer tegen Trigynon (die ik als enige al jaren zonder problemen slikte) kon. Het lijkt wat minder qua stemmingen, maar het is niet meer zoals voor de zwangerschap geworden dat ik vrolijk de pil slik zonder er wat van te merken.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 11:40 schreef MeNicole het volgende:
Ik had het er van de week nog met R over. Als ik een keizersnee zou moeten en de kleine geboren is mag niemand anders hem vast houden dan hij zelf. Mijn nichtje had het 3 weken terug. Die kreeg uiteindelijk een spoedkeizersnee waarbij ze helemaal onder zeil moest. Toen ze bij kwam hadden alle opas's en oma's en ooms en tantes de kleine al vast gehad en zij had hem nog niet eens gezien. Daar had ze nu steeds zo'n verdriet om. Kleine man maakt kennis met de wereld behalve met zijn mama. Als ik dat dan hoor krijg ik helemaal zo'n rare kriebel. Dat wil ik kosten wat het kost voorkomen!!

Dat heb ik ook tegen mijn vriend gezegd toen het duidelijk was dat ik een keizersnee zou krijgen. Er mocht niemand bij mijn kindje tot ik haar zelf had vastgehouden.. Nu mocht ik haar al vasthouden op de recovery. Maar mijn vriend heeft niemand gebeld tot ik terug was op de afdeling om te voorkomen dat mensen zich niet konden beheersen en direct richting het ziekenhuis zouden komen en ik dus terug zou komen op de afdeling met allemaal mensen om mijn kindje heen.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 13:49 schreef Macka66 het volgende:

[..]

Pandora, kun je niet ergens in de buurt een overnachting boeken in een b&b en een keer naar het bezoekuur gaan?
Het is dan natuurlijk niet zoals je het graag zou willen, maar je bent er dan toch even en laat zien aan haar dat je er voor haar en kind bent maar dat je haar de ruimte geeft die zij nodig heeft.

Zit ik inmiddels ook heeeel sterk aan te denken. Ben ik in ieder geval in de buurt... Ik heb al geSMSt dat ik haar graag even wil bellen, en wilde dan ook voorstellen of ik in ieder geval die kant op mag komen (in haar huis slapen), dan kan ik in ieder geval even komen kijken...
Of ik me nou hier zit te verbijten en te internetten of daar... Als ik daar ben ben ik voor mijn gevoel al een stuk dichterbij!
Ik hoop dat ze dat accepteert... Duimen jullie even mee?

(P.S. Iedereen super bedankt voor de steun en lieve woorden, hier of per PM... Geeft me in ieder geval het idee dat ik niet heel raar ben of zo

Ik was al aan het duimen en hoop echt van harte dat ze zegt dat je kan komen

[ Bericht 25% gewijzigd door MamsX op 18-06-2009 14:41:16 ]

Ik duim ook voor je mee Pandora

Pandora,

misschien een hele brute vraag en waarschijnlijk helemaal niet wat je wilt horen, maar zou het kunnen dat ze twijfelt aan jullie relatie?

Macka balen dat je weer AD nodig lijkt te hebben, maar als het beter is, is het beter!

Ik vond het niet heel erg als mensen eli vasthielden. als hij huilde, moest hij direct terug naar mij (nog steeds) of anders mich (maar het is een moederskindje, dus... )
Verplicht kussen hoeft niet. wel handje geven. nu roept hij overal al "daaag" en dan smelten de mensen ook al

pandora, ik duim mee

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:03 schreef Guuzewuus het volgende:
Pandora,

misschien een hele brute vraag en waarschijnlijk helemaal niet wat je wilt horen, maar zou het kunnen dat ze twijfelt aan jullie relatie?

Ik vroeg me dat eigenlijk ook af
Op zo'n moment zou ik juist niets liever willen dan delen met mijn partner...

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:03 schreef Guuzewuus het volgende:
Pandora,

misschien een hele brute vraag en waarschijnlijk helemaal niet wat je wilt horen, maar zou het kunnen dat ze twijfelt aan jullie relatie?

Ik denk dat ze momenteel twijfelt aan alles, en omdat er toch al zo veel verandert nu, behoefte heeft aan dingen / mensen die ze al kent. En dat ze de nieuwe dingen (anders dan de baby-gerelateerde natuurlijk) zoveel mogelijk probeert weg te houden.
Zou ik waarschijnlijk ook doen (we zijn allebei hoog-sensitief / prikkelgevoelig).

Maar... Hoe kan ik haar helpen en tonen dat ze op me kan vertrouwen, dat ze dus helemaal niet hoeft te twijfelen over mij/ons, als ik daar de kans niet voor krijg? Dat is een beetje mijn dilemma. Ik snap haar enerzijds heel goed, maar heb toch een beetje de neiging om mezelf in ieder geval in haar leven te willen plaatsen, om me ook als "vertrouwde factor" te willen nestelen in haar hoofd.
Klinkt wazig, ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel.

In ieder geval heb ik hier alles klaar staan voor vertrek, koffer gepakt enzo, dus als ze ja zegt hoef ik alleen de laptop nog in de tas te proppen en kan ik binnen 5 minuten op weg zijn.

Maar klopt het dat je als je pas bevallen bent (en helemaal bij een eerste kind) in de eerste dagen (het is nu de 5e dag) heel erg gaat twijfelen aan alles en vooral aan jezelf enzo? Want dat hij wild is en niet wil eten trekt ze zich als ik tussen de regels lees ook heel erg aan als dat zij misschien iets niet goed doet/kan of zo...

[ Bericht 1% gewijzigd door Pandora73 op 18-06-2009 15:37:08 ]

Ik twijfelde helemaal nergens aan de eerste weken, ik heb drie maanden op een rose wolk rondgebanjerd.

Ik weet het niet, het klinkt mij als een bekend verhaal, alleen was ik de andere partij (mijn dochter is ook van een donor). En hoe hard dat ook klinkt, ik had helemaal geen ruimte voor een partner (ook al liet ik dat in een kwetsbare tijd dus wel toe in het begin). Ik had besloten in mijn eentje voor een kind te gaan en uiteindelijk moest ik dat ook gewoon alleen gaan doen.

Ik denk niet dat jij daar zelf echt iets aan kunt veranderen. Hoe meer de andere partij aanwezig wilde zijn, hoe harder ik diegene niet in mijn buurt wilde hebben.

Bij mij speelde zich dit af rond de bevruchting, dat is wel een groot verschil. En ik denk dat onze verliefdheid geen basis had. Ik weet natuurlijk niet hoe lang jullie al samen zijn, hoe lang je elkaar kent, hoezeer je een echte band hebt al...

Maar het klinkt me akelig bekend in de oren.

Sorry.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:20 schreef Guuzewuus het volgende:
Ik twijfelde helemaal nergens aan de eerste weken, ik heb drie maanden op een rose wolk rondgebanjerd.

Ik weet het niet, het klinkt mij als een bekend verhaal, alleen was ik de andere partij (mijn dochter is ook van een donor). En hoe hard dat ook klinkt, ik had helemaal geen ruimte voor een partner (ook al liet ik dat in een kwetsbare tijd dus wel toe in het begin). Ik had besloten in mijn eentje voor een kind te gaan en uiteindelijk moest ik dat ook gewoon alleen gaan doen.

Ik denk niet dat jij daar zelf echt iets aan kunt veranderen. Hoe meer de andere partij aanwezig wilde zijn, hoe harder ik diegene niet in mijn buurt wilde hebben.

Bij mij speelde zich dit af rond de bevruchting, dat is wel een groot verschil. En ik denk dat onze verliefdheid geen basis had. Ik weet natuurlijk niet hoe lang jullie al samen zijn, hoe lang je elkaar kent, hoezeer je een echte band hebt al...

Maar het klinkt me akelig bekend in de oren.

Sorry.

Ja, ik herkende het ook al van hoe het toen bij jullie ging.
Bij mij kwam daardoor dezelfde vraag op over hoe zij in jullie relatie staat, Pandora.
Sterkte.

[ Bericht 0% gewijzigd door Sugar op 18-06-2009 16:38:44 ]

Pandora, als je je lief vraagt of je in haar huis mag logeren dan vraag je eigenlijk of je weer in het centrum van haar leven mag zijn en mag meedoen in haar nieuwe gezin.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:33 schreef Macka66 het volgende:
Pandora, als je je lief vraagt of je in haar huis mag logeren dan vraag je eigenlijk of je weer in het centrum van haar leven mag zijn en mag meedoen in haar nieuwe gezin.

Hm, daar zit wat in... Maar zij is niet thuis nu, vandaar dat ik dacht dat het wel kon. Andersom zou ik het ook raar vinden om haar betaald te laten overnachten ergens als mijn huis toch leeg is omdat ik in het ziekenhuis lig...

Maar jij zou haar ook gewoon in het ziekenhuis uitnodigen toch?

Weet ik niet, misschien zou dat op een gegeven moment voor mij ook wel te veel zijn. Het zou best kunnen dat ik dan ook de deur dichtkieper. Althans tijdelijk. Dus daarom vind ik het ook zo moeilijk, omdat ik het zo herken.

Maar! Heb haar net gesproken, ze is totaal doodop, zowel geestelijk als lichamelijk.
Heb uitgelegd dat ik graag dichterbij wil zijn. Ze gaf aan dat het voor haar niets zou kunnen helpen aan de situatie met Baby op zich, maar dat ze weet dat het voor mij wel helpt. Dus daarom vindt ze het goed.
* Pandora73 is blij... nou ja, met het feit dat ik naar haar toe ga, niet met het feit dat het met haar en Baby zo slecht gaat natuurlijk...
Ik stap nu in de auto.
Dames, dank voor alle reacties, ook de minder rooskleurige geven mij een kijkje in de schedelpan van de kraamvrouw, dus alles helpt!!

Pandora, fijn dat je mag komen

Succes, sterkte en geniet ook een beetje Pandora!

Gisteren mijn eerste frustratie over papa Het is nu alweer gezakt, maar tjee, wat was ik kwaad gisterenavond zeg. (hoort dit eigenlijk wel hier in dit topic??).

Mijn schoonbroer en zijn vriendin waren op bezoek en mijn lief vond dat we Joep eens moesten proberen om na de fles van 19.30 naar bed te brengen. Nou prima, dat proberen we dan. Joep was al aan het slapen sinds papa thuis kwam (zo tegen 16.00 in slaap gevallen). Dus ik had er een beetje een hard hoofd in of hij om 20.00 wel zou willen gaan slapen, maar goed, we zien het wel. Na de fles van 19.30 breng ik hem naar boven, maar nee, die jongen is klaar en klaar wakker. Om 20.30 zat ik nog met hem boven en hier komt frustratie nummer 1: kom dan even vragen of het allemaal lukt ofzo. Nee, mij lekker boven laten aanmodderen. Om 20.30 kom ik terug beneden en toen was mijn lief met zijn broer guitar hero op de ps 2 aan het doen. (ik weet niet of jullie dat kennen, maar dat moet hij hier nogal met een hard volume... en dat is niet erg, maar dat kan niet zo hard als Joep beneden is). Stap ik de kamer in met Joep, krijg ik van mijn lief de opmerking: "he, shit.. nee he, nou dan moet het volume maar wat zachter". Ik voelde me niet echt welkom beneden, dus heb rechtsom keer gemaakt met het manneke en wij zijn lekker boven gaan knuffelen. Joep is uiteindelijk om 21.30 gaan slapen en toen ben ik ook maar boven gebleven.

Ik vond het echt niet tof. Heb ik even op bed (toen Joep eenmaal sliep) even zitten janken. En ik twijfel dan altijd aan mezelf: stel ik me niet aan? is het wel reeel dat ik hier boos om ben? Maar ik dacht echt: kijk, ik snap best dat je even tijd voor jezelf wilt, dat wil ik ook wel na een hele dag alleen thuis te zijn geweest en met Joep in de weer te zijn geweest. Maar vraag dan gewoon of ik Joep mee wil nemen omdat je ff wil rammelen op die gitaren met je broer. Vanmorgen heb ik het wel aangekaart, daar had ik gisterenavond om 22.30 toen lief naar boven kwam geen zin meer in, was ik te boos voor. Hij was er vrij stil onder, wat meestal betekend dat ie vindt dat ik gelijk heb, anders krijg ik wel meteen een weer woord.

Zo heel verhaal hahahaha. Tja, het is wat, samen voor het eerst papa en mama zijn.

Seilram, nare dingen zijn dat. Hier gebeurt dat ook nog wel eens. Je kent elkaar als man/vrouw wel behoorlijk goed, maar als papa/mama moet je echt wennen. Hoe ga je om met elkaar, met de kleine, met je (spaarzame) tijd etc..
Maar meestal kunnen we het voorkomen door gewoon wat eerder iets te zeggen. Dan lopen ze in ieder geval niet zo hoog op.

Pandora, fijn dat je erheen kunt gaan. Hopelijk helpt het voor haar toch ook een beetje..

Pandora, hoe is het daar?

Pandora, ik ben ook benieuwd hoe het gaat.

Hoop dat het inderdaad niks met de relatie te maken heeft, maar alles met hormonen en oververmoeidheid enzo . Sterkte in ieder geval in deze verwarrende tijd .

Even kort...
Baby is erg onrustig, hij en mama zijn vandaag thuis gekomen, dus tja, weer een grote verandering.
Maar mama schiet erg in de stress als hij niet goed eet; waardoor hij weer nóg onrustiger wordt, waardoor zij weer meer in de stress schiet... Enzovoorts.
Ze durft hem nauwelijks "alleen" te laten (er is altijd of ik of vriendin in de kamer met Baby) al is het maar een kamer verder om zelf even een half uurtje te slapen; maar als ze op de bank slaapt wordt ze wakker van ieder kreuntje wat er uit de wieg komt.
En ze is intens verdrietig, vooral als hij huilt, maar dat doet hij ook weer deels als reactie op haar onrust en frustratie natuurlijk.
Kortom... Iemand al een vicieuze cirkel gesignaleerd?
It's heartbreaking to watch... Echte babyblues.
Wel laat ze me nu weer iets dichterbij, en ik geloof wel dat ze blij is met mijn hulp (in huis, boodschappen, "ober spelen", beetje partnerachtig dus toch wel). Maar omdat ze zo gestresst is verdraagt ze nog minder nabijheid dan ze toch al deed... Dus knuffelen, kussen, zit er niet in. Maar goed, af en toe een lieve blik en een kleine glimlach doen me dan toch wel weer goed.
Ik denk (maar wil dat natuurlijk ook gewoon heeeeel graag geloven) dat het inderdaad kraamtranen, babyblues, vermoeidheid en overprikkeling zijn. En dat ze nog steeds van me houdt.
Ik in ieder geval wel ongelofelijk veel van haar

Pandora, heb je de draagdoek meegenomen? Want die kan nu goed van pas komen voor je vriendin om haar baby dicht tegen zich aan te dragen en zo (allebei) te kalmeren, ipv de baby in de wieg te leggen.

Jammer dat je nog geen duidelijkheid hebt over evt. mee-moederen, maar fijn dat je dan toch iets kunt (en mag) betekenen nu.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2009 22:52 schreef Brighteyes het volgende:
seilraM, ik had hem die PS2 rectaal ingebracht ja die opmerking van 'he shit'.

maar idd wat BE zegt

Pandora, het lijkt me idd hartverscheurend om zoets te zien. Kan me voorstellen dat je je daar redelijk machteloos van gaat voelen. Wel fijn dat je haar nu toch een beetje kunt steunen

quote:

Op dinsdag 16 juni 2009 16:40 schreef Kleurdoos het volgende:
ik heb de uitslag van mijn bloed terug.. stofwisseling gaat als een malloot..dus als ik nog meer dan 3 kilo afval dan wordt het ziekenhuis

Hoe is het nu, Kleurdoos?

Seilram, ik vind jouw vriend gewoon een botte boer. Ligt niet aan jou, ligt aan hem. punt.

pandora, misschien een rare vraag hoor, maar wat vindt jij van beebs? en seilram, je stelt je echt niet aan hoor! kleurdoos, hoe is het met jou?

Wat ik van baby's vind? Ik vind ze lief!
Heb altijd gezegd dat ik er zelf geen wil, maar ben nu stiekem verliefd. Zelfs als hij huilt. Of als ik zijn luiertje verschoon (jaja, dat mag ik!) Maar ik geef toe, hij heeft nog geen kaka gedaan in de luiers die ik gedaan heb, dus misschien ga ik er nog anders over denken, hahaha
Nee, zonder gekheid, ik vind hem prachtig. Krijg er moederlijke neigingen van zelfs. Dat klinkt niet heel bijzonder, maar is het voor mij wel... Ik heb altijd gevoeld dat ik geen kinderen wilde... Maar nu loop ik bijna net zo hard te kloeken als mijn lief.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2009 22:52 schreef Brighteyes het volgende:
seilraM, ik had hem die PS2 rectaal ingebracht ja die opmerking van 'he shit'.
Ik heb het aan F. hier voorgelezen en die snapte ook wel dat jij best boos was ja.

Hahahaha lol

Gelukkig zag hij zelf ook wel in dat het niet echt tof gedrag was. Hij zei ook: had dat dan meteen gezegd, dan had ik de ps2 gewoon uit gezet. Maar goed, ik ga niets zeggen op het moment dat we bezoek hebben. We hebben er van geleerd voor de volgende keer iig.

Pandorra, wat fijn dat je de baby mag verschonen!