Hoe gaat het met de (nieuwe) moeders #78

Pandora,

misschien een hele brute vraag en waarschijnlijk helemaal niet wat je wilt horen, maar zou het kunnen dat ze twijfelt aan jullie relatie?

Macka balen dat je weer AD nodig lijkt te hebben, maar als het beter is, is het beter!

Ik vond het niet heel erg als mensen eli vasthielden. als hij huilde, moest hij direct terug naar mij (nog steeds) of anders mich (maar het is een moederskindje, dus... )
Verplicht kussen hoeft niet. wel handje geven. nu roept hij overal al "daaag" en dan smelten de mensen ook al

pandora, ik duim mee

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:03 schreef Guuzewuus het volgende:
Pandora,

misschien een hele brute vraag en waarschijnlijk helemaal niet wat je wilt horen, maar zou het kunnen dat ze twijfelt aan jullie relatie?

Ik vroeg me dat eigenlijk ook af
Op zo'n moment zou ik juist niets liever willen dan delen met mijn partner...

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:03 schreef Guuzewuus het volgende:
Pandora,

misschien een hele brute vraag en waarschijnlijk helemaal niet wat je wilt horen, maar zou het kunnen dat ze twijfelt aan jullie relatie?

Ik denk dat ze momenteel twijfelt aan alles, en omdat er toch al zo veel verandert nu, behoefte heeft aan dingen / mensen die ze al kent. En dat ze de nieuwe dingen (anders dan de baby-gerelateerde natuurlijk) zoveel mogelijk probeert weg te houden.
Zou ik waarschijnlijk ook doen (we zijn allebei hoog-sensitief / prikkelgevoelig).

Maar... Hoe kan ik haar helpen en tonen dat ze op me kan vertrouwen, dat ze dus helemaal niet hoeft te twijfelen over mij/ons, als ik daar de kans niet voor krijg? Dat is een beetje mijn dilemma. Ik snap haar enerzijds heel goed, maar heb toch een beetje de neiging om mezelf in ieder geval in haar leven te willen plaatsen, om me ook als "vertrouwde factor" te willen nestelen in haar hoofd.
Klinkt wazig, ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel.

In ieder geval heb ik hier alles klaar staan voor vertrek, koffer gepakt enzo, dus als ze ja zegt hoef ik alleen de laptop nog in de tas te proppen en kan ik binnen 5 minuten op weg zijn.

Maar klopt het dat je als je pas bevallen bent (en helemaal bij een eerste kind) in de eerste dagen (het is nu de 5e dag) heel erg gaat twijfelen aan alles en vooral aan jezelf enzo? Want dat hij wild is en niet wil eten trekt ze zich als ik tussen de regels lees ook heel erg aan als dat zij misschien iets niet goed doet/kan of zo...

[ Bericht 1% gewijzigd door Pandora73 op 18-06-2009 15:37:08 ]

Ik twijfelde helemaal nergens aan de eerste weken, ik heb drie maanden op een rose wolk rondgebanjerd.

Ik weet het niet, het klinkt mij als een bekend verhaal, alleen was ik de andere partij (mijn dochter is ook van een donor). En hoe hard dat ook klinkt, ik had helemaal geen ruimte voor een partner (ook al liet ik dat in een kwetsbare tijd dus wel toe in het begin). Ik had besloten in mijn eentje voor een kind te gaan en uiteindelijk moest ik dat ook gewoon alleen gaan doen.

Ik denk niet dat jij daar zelf echt iets aan kunt veranderen. Hoe meer de andere partij aanwezig wilde zijn, hoe harder ik diegene niet in mijn buurt wilde hebben.

Bij mij speelde zich dit af rond de bevruchting, dat is wel een groot verschil. En ik denk dat onze verliefdheid geen basis had. Ik weet natuurlijk niet hoe lang jullie al samen zijn, hoe lang je elkaar kent, hoezeer je een echte band hebt al...

Maar het klinkt me akelig bekend in de oren.

Sorry.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:20 schreef Guuzewuus het volgende:
Ik twijfelde helemaal nergens aan de eerste weken, ik heb drie maanden op een rose wolk rondgebanjerd.

Ik weet het niet, het klinkt mij als een bekend verhaal, alleen was ik de andere partij (mijn dochter is ook van een donor). En hoe hard dat ook klinkt, ik had helemaal geen ruimte voor een partner (ook al liet ik dat in een kwetsbare tijd dus wel toe in het begin). Ik had besloten in mijn eentje voor een kind te gaan en uiteindelijk moest ik dat ook gewoon alleen gaan doen.

Ik denk niet dat jij daar zelf echt iets aan kunt veranderen. Hoe meer de andere partij aanwezig wilde zijn, hoe harder ik diegene niet in mijn buurt wilde hebben.

Bij mij speelde zich dit af rond de bevruchting, dat is wel een groot verschil. En ik denk dat onze verliefdheid geen basis had. Ik weet natuurlijk niet hoe lang jullie al samen zijn, hoe lang je elkaar kent, hoezeer je een echte band hebt al...

Maar het klinkt me akelig bekend in de oren.

Sorry.

Ja, ik herkende het ook al van hoe het toen bij jullie ging.
Bij mij kwam daardoor dezelfde vraag op over hoe zij in jullie relatie staat, Pandora.
Sterkte.

[ Bericht 0% gewijzigd door Sugar op 18-06-2009 16:38:44 ]

Pandora, als je je lief vraagt of je in haar huis mag logeren dan vraag je eigenlijk of je weer in het centrum van haar leven mag zijn en mag meedoen in haar nieuwe gezin.

quote:

Op donderdag 18 juni 2009 15:33 schreef Macka66 het volgende:
Pandora, als je je lief vraagt of je in haar huis mag logeren dan vraag je eigenlijk of je weer in het centrum van haar leven mag zijn en mag meedoen in haar nieuwe gezin.

Hm, daar zit wat in... Maar zij is niet thuis nu, vandaar dat ik dacht dat het wel kon. Andersom zou ik het ook raar vinden om haar betaald te laten overnachten ergens als mijn huis toch leeg is omdat ik in het ziekenhuis lig...

Maar jij zou haar ook gewoon in het ziekenhuis uitnodigen toch?

Weet ik niet, misschien zou dat op een gegeven moment voor mij ook wel te veel zijn. Het zou best kunnen dat ik dan ook de deur dichtkieper. Althans tijdelijk. Dus daarom vind ik het ook zo moeilijk, omdat ik het zo herken.

Maar! Heb haar net gesproken, ze is totaal doodop, zowel geestelijk als lichamelijk.
Heb uitgelegd dat ik graag dichterbij wil zijn. Ze gaf aan dat het voor haar niets zou kunnen helpen aan de situatie met Baby op zich, maar dat ze weet dat het voor mij wel helpt. Dus daarom vindt ze het goed.
* Pandora73 is blij... nou ja, met het feit dat ik naar haar toe ga, niet met het feit dat het met haar en Baby zo slecht gaat natuurlijk...
Ik stap nu in de auto.
Dames, dank voor alle reacties, ook de minder rooskleurige geven mij een kijkje in de schedelpan van de kraamvrouw, dus alles helpt!!

Pandora, fijn dat je mag komen

Succes, sterkte en geniet ook een beetje Pandora!

Gisteren mijn eerste frustratie over papa Het is nu alweer gezakt, maar tjee, wat was ik kwaad gisterenavond zeg. (hoort dit eigenlijk wel hier in dit topic??).

Mijn schoonbroer en zijn vriendin waren op bezoek en mijn lief vond dat we Joep eens moesten proberen om na de fles van 19.30 naar bed te brengen. Nou prima, dat proberen we dan. Joep was al aan het slapen sinds papa thuis kwam (zo tegen 16.00 in slaap gevallen). Dus ik had er een beetje een hard hoofd in of hij om 20.00 wel zou willen gaan slapen, maar goed, we zien het wel. Na de fles van 19.30 breng ik hem naar boven, maar nee, die jongen is klaar en klaar wakker. Om 20.30 zat ik nog met hem boven en hier komt frustratie nummer 1: kom dan even vragen of het allemaal lukt ofzo. Nee, mij lekker boven laten aanmodderen. Om 20.30 kom ik terug beneden en toen was mijn lief met zijn broer guitar hero op de ps 2 aan het doen. (ik weet niet of jullie dat kennen, maar dat moet hij hier nogal met een hard volume... en dat is niet erg, maar dat kan niet zo hard als Joep beneden is). Stap ik de kamer in met Joep, krijg ik van mijn lief de opmerking: "he, shit.. nee he, nou dan moet het volume maar wat zachter". Ik voelde me niet echt welkom beneden, dus heb rechtsom keer gemaakt met het manneke en wij zijn lekker boven gaan knuffelen. Joep is uiteindelijk om 21.30 gaan slapen en toen ben ik ook maar boven gebleven.

Ik vond het echt niet tof. Heb ik even op bed (toen Joep eenmaal sliep) even zitten janken. En ik twijfel dan altijd aan mezelf: stel ik me niet aan? is het wel reeel dat ik hier boos om ben? Maar ik dacht echt: kijk, ik snap best dat je even tijd voor jezelf wilt, dat wil ik ook wel na een hele dag alleen thuis te zijn geweest en met Joep in de weer te zijn geweest. Maar vraag dan gewoon of ik Joep mee wil nemen omdat je ff wil rammelen op die gitaren met je broer. Vanmorgen heb ik het wel aangekaart, daar had ik gisterenavond om 22.30 toen lief naar boven kwam geen zin meer in, was ik te boos voor. Hij was er vrij stil onder, wat meestal betekend dat ie vindt dat ik gelijk heb, anders krijg ik wel meteen een weer woord.

Zo heel verhaal hahahaha. Tja, het is wat, samen voor het eerst papa en mama zijn.

Seilram, nare dingen zijn dat. Hier gebeurt dat ook nog wel eens. Je kent elkaar als man/vrouw wel behoorlijk goed, maar als papa/mama moet je echt wennen. Hoe ga je om met elkaar, met de kleine, met je (spaarzame) tijd etc..
Maar meestal kunnen we het voorkomen door gewoon wat eerder iets te zeggen. Dan lopen ze in ieder geval niet zo hoog op.

Pandora, fijn dat je erheen kunt gaan. Hopelijk helpt het voor haar toch ook een beetje..

Pandora, hoe is het daar?

Pandora, ik ben ook benieuwd hoe het gaat.

Hoop dat het inderdaad niks met de relatie te maken heeft, maar alles met hormonen en oververmoeidheid enzo . Sterkte in ieder geval in deze verwarrende tijd .

Even kort...
Baby is erg onrustig, hij en mama zijn vandaag thuis gekomen, dus tja, weer een grote verandering.
Maar mama schiet erg in de stress als hij niet goed eet; waardoor hij weer nóg onrustiger wordt, waardoor zij weer meer in de stress schiet... Enzovoorts.
Ze durft hem nauwelijks "alleen" te laten (er is altijd of ik of vriendin in de kamer met Baby) al is het maar een kamer verder om zelf even een half uurtje te slapen; maar als ze op de bank slaapt wordt ze wakker van ieder kreuntje wat er uit de wieg komt.
En ze is intens verdrietig, vooral als hij huilt, maar dat doet hij ook weer deels als reactie op haar onrust en frustratie natuurlijk.
Kortom... Iemand al een vicieuze cirkel gesignaleerd?
It's heartbreaking to watch... Echte babyblues.
Wel laat ze me nu weer iets dichterbij, en ik geloof wel dat ze blij is met mijn hulp (in huis, boodschappen, "ober spelen", beetje partnerachtig dus toch wel). Maar omdat ze zo gestresst is verdraagt ze nog minder nabijheid dan ze toch al deed... Dus knuffelen, kussen, zit er niet in. Maar goed, af en toe een lieve blik en een kleine glimlach doen me dan toch wel weer goed.
Ik denk (maar wil dat natuurlijk ook gewoon heeeeel graag geloven) dat het inderdaad kraamtranen, babyblues, vermoeidheid en overprikkeling zijn. En dat ze nog steeds van me houdt.
Ik in ieder geval wel ongelofelijk veel van haar

Pandora, heb je de draagdoek meegenomen? Want die kan nu goed van pas komen voor je vriendin om haar baby dicht tegen zich aan te dragen en zo (allebei) te kalmeren, ipv de baby in de wieg te leggen.

Jammer dat je nog geen duidelijkheid hebt over evt. mee-moederen, maar fijn dat je dan toch iets kunt (en mag) betekenen nu.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2009 22:52 schreef Brighteyes het volgende:
seilraM, ik had hem die PS2 rectaal ingebracht ja die opmerking van 'he shit'.

maar idd wat BE zegt

Pandora, het lijkt me idd hartverscheurend om zoets te zien. Kan me voorstellen dat je je daar redelijk machteloos van gaat voelen. Wel fijn dat je haar nu toch een beetje kunt steunen

quote:

Op dinsdag 16 juni 2009 16:40 schreef Kleurdoos het volgende:
ik heb de uitslag van mijn bloed terug.. stofwisseling gaat als een malloot..dus als ik nog meer dan 3 kilo afval dan wordt het ziekenhuis

Hoe is het nu, Kleurdoos?

Seilram, ik vind jouw vriend gewoon een botte boer. Ligt niet aan jou, ligt aan hem. punt.

pandora, misschien een rare vraag hoor, maar wat vindt jij van beebs? en seilram, je stelt je echt niet aan hoor! kleurdoos, hoe is het met jou?

Wat ik van baby's vind? Ik vind ze lief!
Heb altijd gezegd dat ik er zelf geen wil, maar ben nu stiekem verliefd. Zelfs als hij huilt. Of als ik zijn luiertje verschoon (jaja, dat mag ik!) Maar ik geef toe, hij heeft nog geen kaka gedaan in de luiers die ik gedaan heb, dus misschien ga ik er nog anders over denken, hahaha
Nee, zonder gekheid, ik vind hem prachtig. Krijg er moederlijke neigingen van zelfs. Dat klinkt niet heel bijzonder, maar is het voor mij wel... Ik heb altijd gevoeld dat ik geen kinderen wilde... Maar nu loop ik bijna net zo hard te kloeken als mijn lief.

quote:

Op vrijdag 19 juni 2009 22:52 schreef Brighteyes het volgende:
seilraM, ik had hem die PS2 rectaal ingebracht ja die opmerking van 'he shit'.
Ik heb het aan F. hier voorgelezen en die snapte ook wel dat jij best boos was ja.

Hahahaha lol

Gelukkig zag hij zelf ook wel in dat het niet echt tof gedrag was. Hij zei ook: had dat dan meteen gezegd, dan had ik de ps2 gewoon uit gezet. Maar goed, ik ga niets zeggen op het moment dat we bezoek hebben. We hebben er van geleerd voor de volgende keer iig.

Pandorra, wat fijn dat je de baby mag verschonen!