Huis kopen; ik verdien veel, vriendin verdient weinig

quote:

Op maandag 8 juni 2009 19:31 schreef Fastmatti het volgende:
Ze mag sowieso al blij zijn dat ze gratis bij hem in mag wonen, ook nu al.

wat dat betreft houdt haar 'argument' (dat ze zich wil indekken dat ze zomaar ineens op straat staat en niets heeft opgebouwd, mocht het uitgaan) ook geen stand: want dat is nu ook al zo. Mocht het nu uitgaan, moet ze ook het huis uit, en heeft ze ook niets opgebouwd. Dat komt ook gewoon omdat ze minder/niets inbrengt. En dat feit verandert niet totdat ze zelf meer/fulltime gaat werken, ook niet als je een huis koopt.

Ik zal het woord golddigger niet in de mond nemen in deze, maar als ik lees waarom ze dit allemaal problematisch vindt, is "emotionele chantage" het eerste wat in me opkomt.

Of ze is gewoon echt naïef en gelooft er echt in, maar als ze een beetje nadenkt is het totaal niet logisch dat je haar meteen mede eigenaar maakt. Je draagt zelf al het risico.

Ik zou haar eigenlijk deze thread eens laten lezen. Zou een goede reality check zijn voor d'r imo.

Misschien moet TS haar gewoon een diamant van 10keur geven.

Dat is toch ook veel mooier dan de linkerhelft van een rijtjeshuis?

quote:

Op maandag 8 juni 2009 19:42 schreef LuNaTiC het volgende:

[..]

wat dat betreft houdt haar 'argument' (dat ze zich wil indekken dat ze zomaar ineens op straat staat en niets heeft opgebouwd, mocht het uitgaan) ook geen stand: want dat is nu ook al zo. Mocht het nu uitgaan, moet ze ook het huis uit, en heeft ze ook niets opgebouwd. Dat komt ook gewoon omdat ze minder/niets inbrengt. En dat feit verandert niet totdat ze zelf meer/fulltime gaat werken, ook niet als je een huis koopt.

Ik zal het woord golddigger niet in de mond nemen in deze, maar als ik lees waarom ze dit allemaal problematisch vindt, is "emotionele chantage" het eerste wat in me opkomt.

Of ze is gewoon echt naïef en gelooft er echt in, maar als ze een beetje nadenkt is het totaal niet logisch dat je haar meteen mede eigenaar maakt. Je draagt zelf al het risico.

Ik zou haar eigenlijk deze thread eens laten lezen. Zou een goede reality check relation killer zijn voor d'r imo.

maw, doe maar niet

quote:

Op maandag 8 juni 2009 19:50 schreef Guppyfriend het volgende:

[..]

maw, doe maar niet

ach, d'r vriend is niets te verwijten. Die heeft niets anders gedaan dan de situatie op een nette manier uit te leggen, met respect en alles. En verdedigt haar ook met hand en tand. De rest van de replies zijn wel wrang voor d'r, maar als je daar dan niet tegen kan...

Dat kan best,maar het houdt hem wel tegen om een huis te kopen, wat hij graag wilt, als TS vrijgezel zou zijn, dan was hij nu erg hard een leuk huis aan het zoeken ipv geld weg te gooien door te huren!

quote:

Op maandag 8 juni 2009 17:55 schreef Velocitas het volgende:

[..]

Ja wat die vakanties betreft, dat moet ook niet uit het verband getrokken worden...
Ik ga graag naar Egypte bijv., en dan kies ik er niet voor om in een tentje in de Ardennen te gaan zitten omdat we dat toevallig allebei voor 50-50 kunnen betalen. Nee ik wil pyramides zien en als ik dan naar Egypte ga, neem ik mijn vriendin dan ook graag mee om er saampjes van te genieten.

Maar goed, dan hebben we het dus over vakanties en niet over een huis...

Stel jij hebt een reisdoel waar je graag heen wilt over 2 maanden (bijv. China), maar zij wil veel liever iets anders doen (bijv. Frankrijk). Ga je dan naar China of ga je met haar naar Frankrijk?

Vakanties is weliswaar niet on topic, maar het komt wel op hetzelfde neer: kan en mag zij van jou beslissen dat jouw geld aan besteed wordt aan iets dat zij wil?

Ik blijf op het standpunt dat ze zeker het recht heeft om mee te beslissen over ligging, soort huis en inrichting (anders woont ze misschien niet prettig en is de relatie ook gauw voorbij), maar eigendom alleen als jij het vrijwillig aan haar geeft. Het zou kunnen dat je met andere dingen (zoals vakanties), haar af en toe de beslissing hebt laten nemen? In dat geval is er een patroon dat je haar zeggenschap over je geld hebt gegeven, en snap ik het wel dat ze voortzetting (en formalisatie) van dat patroon verwacht dmv officieel gedeeld eigendom. Een soort trouwen, dus.

Maar anderzijds, als jij eigendom delen een stap te ver vindt, moet je het niet doen. Jij moet je er ook prettig bij voelen. Dus de term huwelijkse voorwaarden is hier wel op zijn plaats, of eigenlijk samenlevingscontract. Het is wel goed dat dit allemaal ter sprake komt in een relatie en uitgesproken wordt.

Het gaat niet om waar die vakantie naar toe gaat en of zij daar wel of geen zeggenschap in heeft. Het gaat er om dat ze daar een ander, scheef aandeel in hebben qua inleg in geld.

Het maakt in deze duscussie niet uit of de vriendin van TS wel of geen inspraak heeft in de ligging of de inrichting van het huis (al vraag ik me af hoe sterk de relatie van aroha-nui is als die voorbij kan gaan vanwege een inrichting ) wat het punt is, is dat de vriendin van TS aanspraak wil maken op de helft van het huis zonder zelf ook maar een cent in te brengen, in mijn opinie is dat een absolute no go.

Zoals ik al eerder zei: mijn vriend heeft nu ook een eigen koophuis, ik hoef er niet over te twijfelen hoe dat zou gaan als we eventueel gaan samenwonen. Hij blijft zijn huis zelf betalen en overige kosten (internet, gas, water, electra, belastingen, boodschappen etc.) die delen we dan gewoon. Wat ik doe met het geld wat ik dan over houd moet ik zelf weten, al veeg ik er mijn reet mee af of smijt ik alles over de balk: het is mijn geld. Maar (verstandig als ik ben ) zal ik gewoon eenzelfde bedrag als mijn vriend aan hypotheek betaald iedere maand voor mezelf opzij zetten en dan heb ik daaraan mijn eigen zekerheid/reserves.

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 08:55 schreef Nijns het volgende:
Het gaat niet om waar die vakantie naar toe gaat en of zij daar wel of geen zeggenschap in heeft. Het gaat er om dat ze daar een ander, scheef aandeel in hebben qua inleg in geld.

Juist. Nu kan ik me nog voorstellen dat een van de partijen zegt van "oke, ik leg meer in, dat maakt me niet uit". Dat lijkt me ook niet altijd goed blijven gaan, maar dat is wat ieder wil, Wat voor mij echt een paar bruggen te ver is in dit verhaal is dat zij denkt aanspraak te kunnen maken, zeg maar, recht heeft op bepaalde dingen, en als ze dat niet krijgt, volgt een vorm van emotionele chantage.

quote:

Het maakt in deze duscussie niet uit of de vriendin van TS wel of geen inspraak heeft in de ligging of de inrichting van het huis (al vraag ik me af hoe sterk de relatie van aroha-nui is als die voorbij kan gaan vanwege een inrichting ) wat het punt is, is dat de vriendin van TS aanspraak wil maken op de helft van het huis zonder zelf ook maar een cent in te brengen, in mijn opinie is dat een absolute no go.

Juist. Dat is een relatie beginnen, en dan denken dat je met niets kunt komen, en dan de helft van een huis kunt krijgen. Het maakt niet uit of dat geld in een huis zit, of een kapitaal op de bank is, of wat dan ook, maar de opmerking van vriendin van TS van "had ik dat jaren eerder geweten had ik anders gedacht over mijn toekomst" vind ik totaal ongepaste opmerking, en ze geeft daar impliciet min of meer mee toe dat als ze had gedacht dat ze niet 'met geld' kon gaan samen wonen ze andere keuzes had gemaakt. Het spijt me, maar this has written Golddigger all over it.

quote:

Zoals ik al eerder zei: mijn vriend heeft nu ook een eigen koophuis, ik hoef er niet over te twijfelen hoe dat zou gaan als we eventueel gaan samenwonen. Hij blijft zijn huis zelf betalen en overige kosten (internet, gas, water, electra, belastingen, boodschappen etc.) die delen we dan gewoon. Wat ik doe met het geld wat ik dan over houd moet ik zelf weten, al veeg ik er mijn reet mee af of smijt ik alles over de balk: het is mijn geld. Maar (verstandig als ik ben ) zal ik gewoon eenzelfde bedrag als mijn vriend aan hypotheek betaald iedere maand voor mezelf opzij zetten en dan heb ik daaraan mijn eigen zekerheid/reserves.

Zo, dan zit jouw vriend er warmpjes bij Maar dat is inderdaad de manier waarop je dat doet. Volgens mij doen de meeste mensen het ook zo. Het is ook niet meer dan normaal. Je hebt dingen die je samen betaald, en dat is prima en heel logisch, en dan heb je ieder nog je eigen potje waar je je eigen dingen van kunt doen. Het is niet automatisch zo dat als je samen woont, je ook samen geld hebt. Ik kan en wil niet beslissen over het geld dat van mijn vriendin is, en andersom zou ik dat ook niet prettig vinden. Het is ook klets dat dat iets over je relatie zou zeggen. Als je samen woont betaal je samen de vaste kosten (tenzij het huis van 1 van de 2 is, dan mag die persoon de hypotheek betalen) maar daarnaast hou je ook gewoon nog de beschikking over je eigen geld. Lijkt mij heel gezond.

Ik denk dat de TS zijn vriendin teveel heeft verwend, waardoor er nu een verwachtingspatroon is ontstaan en dan downgraden, zal veel protest en ruzie opleveren.

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 15:51 schreef THEFXR het volgende:
Ik denk dat de TS zijn vriendin teveel heeft verwend, waardoor er nu een verwachtingspatroon is ontstaan en dan downgraden, zal veel protest en ruzie opleveren.

Dat kan. Maar goed, dan is de vraag, waarom vind zij hem leuk. Om de verwennerij, of om hem? Indien dat laatste, dan zou dat niet zoveel problemen op moeten leveren als dat 't nu doet. En zo wel: golddigger.

Ik snap niet dat iedereen de vriendin van de TS maar uitmaakt voor "verwend" of "golddigger". Ik kan de vriendin van de TS heel goed begrijpen zelfs.

De vriendin van TS werkte kennelijk voorheen wel, maar het werk beviel niet/had weinig toekomstperspectief en in OVERLEG!!! met de TS besloot zij toen weer te gaan studeren. Ze kozen er dus _SAMEN_ voor dat TS voorlopig de lasten zou dragen, zodat zij eraan kon werken om in de toekomst ook meer bij te dragen. Vervolgens gaan ze overwegen om een huis te kopen en komt TS met "ja, maar jij brengt niks in, dus eigenlijk wil ik het huis alleen kopen........" Dat is dubbel: er was immers in overleg besloten dat TS voorlopig de lasten draagt, zodat vriendin van TS kon gaan studeren.

Ik snap de TS wel dat 'ie niet zomaar een half huis cadeau wil doen, maar jullie hebben er wel samen voor gekozen om voorlopig een onevenredige verdeling van de lasten te hebben. Je kan er nu ook voor kiezen om nog te blijven huren totdat je vriendin klaar is met 'r studie en dan pas, zodra zij ook kan inleggen voor een huis gaat kijken.

Wat trouwens een wat vagere constructie is, is om een samenlevingscontract op te stellen waarin staat dat de koopsom van het huis aan jou behoort.
Stel; jij koopt nu een huis met een waarde van 2,5 ton. Dat huis komt op jouw naam te staan. In het samenlevingscontract laat je dan opnemen dat het huis, ter waarde van 2,5 ton van jou is, maar dat de meerwaarde bij beeindiging verdeeld dient te worden. Stel dat je dan uit elkaar gaat en het huis is dan 3 ton waard, heb je 0,5 ton overwaarde, waarvan je vriendin dus de helft krijgt en jij ook. Zo bouw je toch "samen" iets op en jij brandt je billen niet op het moment dat de relatie uit gaat.

Lasten dragen staat toch los van eigenaar zijn?

dat mensen nog steeds denken dat de huizenprijzen alleen maar kunnen stijgen. Je doet je nick eer aan silliegirl.

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 16:41 schreef silliegirl het volgende:
Ik snap niet dat iedereen de vriendin van de TS maar uitmaakt voor "verwend" of "golddigger". Ik kan de vriendin van de TS heel goed begrijpen zelfs.

De vriendin van TS werkte kennelijk voorheen wel, maar het werk beviel niet/had weinig toekomstperspectief en in OVERLEG!!! met de TS besloot zij toen weer te gaan studeren. Ze kozen er dus _SAMEN_ voor dat TS voorlopig de lasten zou dragen, zodat zij eraan kon werken om in de toekomst ook meer bij te dragen. Vervolgens gaan ze overwegen om een huis te kopen en komt TS met "ja, maar jij brengt niks in, dus eigenlijk wil ik het huis alleen kopen........" Dat is dubbel: er was immers in overleg besloten dat TS voorlopig de lasten draagt, zodat vriendin van TS kon gaan studeren.

Nee, het werk dat TS had beviel haar niet. Prima, dat krijg je als je geen opleiding hebt, dan heb je de banen niet voor het uitkiezen. Daar heb je een opleiding voor nodig. Dat vriendin een opleiding gaat doen is voor haar eigen toekomstperspectief. Zij moet daar aan werken, niet met als doel 'in de toekomst' meer bij te dragen, maar gewoon, om meer toekomstperspectief te hebben qua werk.

quote:

Ik snap de TS wel dat 'ie niet zomaar een half huis cadeau wil doen, maar jullie hebben er wel samen voor gekozen om voorlopig een onevenredige verdeling van de lasten te hebben. Je kan er nu ook voor kiezen om nog te blijven huren totdat je vriendin klaar is met 'r studie en dan pas, zodra zij ook kan inleggen voor een huis gaat kijken.

Nee, TS heef zijn vriendin gewezen op wat verstandig was om te doen, voor haarzelf. Zij betaalde hoe dan ook nauwelijks wat, dus dat boeit hoe dan ook niet. Waarom moet TS daar mee wachten? Ik snap dat niet. Als TS besluit dat het nu tijd is om een huis te kopen, dan kan ie dat doen, ongeacht wat zijn vreindin daar van vindt.

quote:

Wat trouwens een wat vagere constructie is, is om een samenlevingscontract op te stellen waarin staat dat de koopsom van het huis aan jou behoort.
Stel; jij koopt nu een huis met een waarde van 2,5 ton. Dat huis komt op jouw naam te staan. In het samenlevingscontract laat je dan opnemen dat het huis, ter waarde van 2,5 ton van jou is, maar dat de meerwaarde bij beeindiging verdeeld dient te worden. Stel dat je dan uit elkaar gaat en het huis is dan 3 ton waard, heb je 0,5 ton overwaarde, waarvan je vriendin dus de helft krijgt en jij ook. Zo bouw je toch "samen" iets op en jij brandt je billen niet op het moment dat de relatie uit gaat.

Dus, TS koopt een huis. Check.
Dat huis staat op TS zijn naam. Check.
Waarom zou TS er dan in hemelsnaam voor kiezen om de meerwaarde te verdelen tussen hem en zijn vriendin.

Hij koopt het huis. Hij betaald de volledige hypotheek. Hij loopt het financiele risico. Waarom zou een overwaarde dan ineens gedeeld moeten worden met iemand die er 0 euro aan ingebracht heeft?

Dat is net als dat jij en ik een relatie hebben, jij koopt een huis, jij betaald alles aan dat huis, en dan zeg ik tegen jou van "ja maar, als het uit gaat wil ik wel 50% van de overwaarde". Wat zeg jij dan tegen mij? Ik denk niet dat je dat accepteert.

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 16:41 schreef silliegirl het volgende:
De vriendin van TS werkte kennelijk voorheen wel, maar het werk beviel niet/had weinig toekomstperspectief en in OVERLEG!!! met de TS besloot zij toen weer te gaan studeren. Ze kozen er dus _SAMEN_ voor dat TS voorlopig de lasten zou dragen, zodat zij eraan kon werken om in de toekomst ook meer bij te dragen. Vervolgens gaan ze overwegen om een huis te kopen en komt TS met "ja, maar jij brengt niks in, dus eigenlijk wil ik het huis alleen kopen........" Dat is dubbel: er was immers in overleg besloten dat TS voorlopig de lasten draagt, zodat vriendin van TS kon gaan studeren.

Helemaal een omgedraaide redenatie. De vriendin van TS mag op kosten van haar vriend studeren en moet daarom ook maar het huis krijgen. Zoals ik al eerder zei, de vriendin van TS heeft geen enkele reden tot klagen. Haar leeftijdsgenoten hebben het beduidend minder goed.

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 16:56 schreef _Flash_ het volgende:
Lasten dragen staat toch los van eigenaar zijn?

dat mensen nog steeds denken dat de huizenprijzen alleen maar kunnen stijgen. Je doet je nick eer aan silliegirl.

Emotioneel gezien denk ik niet dat de lasten los van het bezit liggen nee. En ik weet heel goed dat de huizenprijzen momenteel niet stijgen (knap dat jij het tegendeel denkt te kunnen opmaken uit één bericht trouwens), maar dat maakt voor mijn voorbeeld niets uit; als de waarde van het huis zakt draait de vriendin immers op voor de helft van het tekort, dus is de TS dan alleen maar beter af.

Voor de rest kan je zeggen wat je wilt, maar waarom zou ze NIET mee mogen delen in de waarde van het huis? Mijn ouders zijn getrouwd in gemeenschap van goederen, ze hebben toen ik geboren werd gezamelijk afgesproken dat mijn vader fulltime zou blijven werken, mijn moeder is gestopt met werken en zorgde voor mij en later mijn zusje. Dat heeft als gevolg dat mijn vader _ALTIJD_ meer in heeft gebracht dan mijn moeder, zo is de hypotheek altijd door hem betaald. Als ik jullie redenaties doortrek, dan komt het er op neer dat, mochten ze ooit scheiden, mijn moeder geen recht heeft op de helft van de waarde van het huis (en de rest van de gezamelijke bezittingen), puur omdat mijn vader al het geld heeft ingebracht? Ik geloof niet dat het wetmatig zo werkt; sterker nog dat weet ik zeker.

Nu weet ik best dat deze situaties niet helemaal vergelijkbaar zijn, maar de essentie is imho hetzelfde.

[ Bericht 1% gewijzigd door silliegirl op 09-06-2009 18:31:09 ]

[ Bericht 100% gewijzigd door silliegirl op 09-06-2009 17:55:18 ]

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 17:54 schreef silliegirl het volgende:
Mijn ouders [...] Maar jullie stellen dus dat [...]

Nee, je kunt stellingen niet zomaar vertalen naar heel andere situaties.

Silliegirl heeft gelijk.

Jullie hebben al een aantal jaren een relatie, wonen samen, denken over de toekomst. Vriendin besluit (na aanmoediging van TS!) toch een studie te gaan volgen waarmee ze later meer geld gaat verdienen dan dat ze nu doet. Vervolgens willen jullie een huis kopen en besluit TS dat hij dat op zijn eentje wil doen omdat ie "geen gezeik wil over gedwongen uitkoop". Wat is dat nou weer voor treurigs? Over 2 jaar heeft je vriendin ook een goede baan; moet ze zich dan weer inkopen? En wat nou als jij werkloos raakt? Koopt je vriendin dan het hele huis, omdat zij tenslotte ook alle lasten betaalt?

Dit gaat helemaal niet over geld, want dat eigen bedrag wat je erin stopt kan je prima vast laten leggen, en de overwaarde die er de volgende jaren wordt gehaald zal uiterst laag zijn (als ie er al is). Al dat gelul van dat die vriendin een golddigger is.... Ze krijgt helemaal geen geld, ook niet als het uit zou gaan. Het enige wat ze krijgt is de helft van de hypotheekschuld.

Het gaat er gewoon om dat TS zich indekt omdat ie onzeker is over zijn relatie. Hij wil op het moment dat er relatieproblemen ontstaan, zijn vriendin uit zijn huis kunnen zetten zonder dat het problemen oplevert. Als ik je vriendin was, was ik echt laaiend geweest. Bah.

Bah, vrouwen die als het uitkomt piepen dat ze worden achtergesteld en als moderne, gelijkwaardige, economisch zelfstandige vrouwen willen worden behandeld.

Maar als het uitkomt piepen dat ze als jaren '50-huisvrouw moeten worden beschouwd waarbij de man maar alles moet gaan betalen.

Dat noemen we selectief feminisme

Ik ben blij dat mijn vriendin haar stinkende best doet om de helft van de lasten te betalen. Niet omdat ze dat van mij moet, maar omdat ze dit zelf wil, en met trots haar eigen boontjes kan doppen.

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 20:08 schreef hydra77 het volgende:
Bah, vrouwen die als het uitkomt piepen dat ze worden achtergesteld en als moderne, gelijkwaardige, economisch zelfstandige vrouwen willen worden behandeld.

Maar als het uitkomt piepen dat ze als jaren '50-huisvrouw moeten worden beschouwd waarbij de man maar alles moet gaan betalen.

Dat noemen we selectief feminisme

Ik ben blij dat mijn vriendin haar stinkende best doet om de helft van de lasten te betalen. Niet omdat ze dat van mij moet, maar omdat ze dit zelf wil, en met trots haar eigen boontjes kan doppen.

Ik snap niet wat dit met selectief feminisme te maken heeft. Andersom gebeurt het ook vaak genoeg. Toen mijn vriend nog studeerde betaalde ik het meest van de huur. Ook nu hij een baan heeft verdien ik nog meer dan hem, dus ik betaal meer aan vaste lasten. Straks verdient hij misschien meer, en dan mag hij meer betalen. Je verdeelt het toch naar draagkracht?

Omdat je zelf je vriendin aanhaalt: Verdient ze veel minder dan jij? En kan je vriendin nu ook minder kleding kopen, minder vaak uit, of kan ze niet mee met je op vakantie omdat ze geen geld mee heeft omdat ze zo nodig de helft van de vaste lasten moet betalen? Lijkt me enorm gezellig .

[ Bericht 0% gewijzigd door -Elanor- op 09-06-2009 22:24:39 ]

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 18:17 schreef -Elanor- het volgende:
Silliegirl heeft gelijk.

Jullie hebben al een aantal jaren een relatie, wonen samen, denken over de toekomst. Vriendin besluit (na aanmoediging van TS!) toch een studie te gaan volgen waarmee ze later meer geld gaat verdienen dan dat ze nu doet. Vervolgens willen jullie een huis kopen en besluit TS dat hij dat op zijn eentje wil doen omdat ie "geen gezeik wil over gedwongen uitkoop". Wat is dat nou weer voor treurigs? Over 2 jaar heeft je vriendin ook een goede baan; moet ze zich dan weer inkopen? En wat nou als jij werkloos raakt? Koopt je vriendin dan het hele huis, omdat zij tenslotte ook alle lasten betaalt?

Dit gaat helemaal niet over geld, want dat eigen bedrag wat je erin stopt kan je prima vast laten leggen, en de overwaarde die er de volgende jaren wordt gehaald zal uiterst laag zijn (als ie er al is). Al dat gelul van dat die vriendin een golddigger is.... Ze krijgt helemaal geen geld, ook niet als het uit zou gaan. Het enige wat ze krijgt is de helft van de hypotheekschuld.

Het gaat er gewoon om dat TS zich indekt omdat ie onzeker is over zijn relatie. Hij wil op het moment dat er relatieproblemen ontstaan, zijn vriendin uit zijn huis kunnen zetten zonder dat het problemen oplevert. Als ik je vriendin was, was ik echt laaiend geweest. Bah.

QFT
Ik was het vertrouwen in de fok-mensheid al bijna verloren

Wilde even zeggen dat TS een goeie gozer is en dat vriendinlief daar enorm mee boft! Als ik het zo lees tenminste...

Huis inderdaad zelf kopen en vriendinlief een maandelijkse bijdrage laten betalen. Ik weet niet hoe oud ze zijn, maar nu al wat opbouwen terwijl je nog aan het studeren bent lijkt me vrij onrealistisch eigenlijk. En helemaal als je maar 350 euro per maand verdient. Daar huur je tegenwoordig nauwelijks een kamer voor, laat staan dat je daarmee dus kapitaal kan opbouwen?

Als je besluit samen te kopen, is het dan bijv. mogelijk dat jij 90% eigenaar zal worden en zij bijv. 10% Dan bedoel ik of dat strikt juridisch mogelijk is? Dan zou je deels die 350 euro van haar maandelijkse inkomen dus in haar aandeel van het huis kunnen stoppen, en de overige lekker in het huishoudpotje doen. En uitkopen zal dan ook niet zo;n prolbleem zijn.

Dus, laten we zeggen: totale hypotheekaflossing is 1000 euro per maand en zij draagt dan 100 euro daarvoor bij en jij 900... Dat lijkt me enigzins fair dan. Zie het als een soort aandeel in het huis. Vraag is, is dat juridisch mogelijk? Gaat de relatie dan over, hoef je enkel haar 10% uit te kopen

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 16:41 schreef silliegirl het volgende:
Ik snap niet dat iedereen de vriendin van de TS maar uitmaakt voor "verwend" of "golddigger". Ik kan de vriendin van de TS heel goed begrijpen zelfs.

De vriendin van TS werkte kennelijk voorheen wel, maar het werk beviel niet/had weinig toekomstperspectief en in OVERLEG!!! met de TS besloot zij toen weer te gaan studeren. Ze kozen er dus _SAMEN_ voor dat TS voorlopig de lasten zou dragen, zodat zij eraan kon werken om in de toekomst ook meer bij te dragen. Vervolgens gaan ze overwegen om een huis te kopen en komt TS met "ja, maar jij brengt niks in, dus eigenlijk wil ik het huis alleen kopen........" Dat is dubbel: er was immers in overleg besloten dat TS voorlopig de lasten draagt, zodat vriendin van TS kon gaan studeren.

Ik snap de TS wel dat 'ie niet zomaar een half huis cadeau wil doen, maar jullie hebben er wel samen voor gekozen om voorlopig een onevenredige verdeling van de lasten te hebben. Je kan er nu ook voor kiezen om nog te blijven huren totdat je vriendin klaar is met 'r studie en dan pas, zodra zij ook kan inleggen voor een huis gaat kijken.

Wat trouwens een wat vagere constructie is, is om een samenlevingscontract op te stellen waarin staat dat de koopsom van het huis aan jou behoort.
Stel; jij koopt nu een huis met een waarde van 2,5 ton. Dat huis komt op jouw naam te staan. In het samenlevingscontract laat je dan opnemen dat het huis, ter waarde van 2,5 ton van jou is, maar dat de meerwaarde bij beeindiging verdeeld dient te worden. Stel dat je dan uit elkaar gaat en het huis is dan 3 ton waard, heb je 0,5 ton overwaarde, waarvan je vriendin dus de helft krijgt en jij ook. Zo bouw je toch "samen" iets op en jij brandt je billen niet op het moment dat de relatie uit gaat.

wat onzin maar weer, bewijst gewoon dat vrouwen alleen maar praten,maar er komt niks zinnigs uit.

quote:

Op dinsdag 9 juni 2009 20:08 schreef hydra77 het volgende:
Bah, vrouwen die als het uitkomt piepen dat ze worden achtergesteld en als moderne, gelijkwaardige, economisch zelfstandige vrouwen willen worden behandeld.

Maar als het uitkomt piepen dat ze als jaren '50-huisvrouw moeten worden beschouwd waarbij de man maar alles moet gaan betalen.

Dat noemen we selectief feminisme

Ik ben blij dat mijn vriendin haar stinkende best doet om de helft van de lasten te betalen. Niet omdat ze dat van mij moet, maar omdat ze dit zelf wil, en met trots haar eigen boontjes kan doppen.

x2, amen

Vrouwen, als het om geld draait moet je ze echt in de gaten houden.


Mijn broertje zou een huis kopen en zijn vriendin (is student, heeft geen vermogen en krijgt alleen een beetje beurs) wilde heel snel met hem in gemeenschap van goederen trouwen. Daar heb ik en mijn ouders gelukkig nog een stokje voor kunnen steken. Anders had ie nu 'de hoer moeten betalen om weg te gaan' Die ordinaire loeder krijgt nu al bijna alles gratis van hem (kleren, onderdak etc)

Walgelijk