Nogmaals, problemen met vriend en schoonmoeder..wat te doen?

Klein nuance op mijn vorige post, dit dus:

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:35 schreef Scorpie het volgende:

[..]

Dat hoeft natuurlijk per definitie niet zo te zijn; TS geeft haar mening en haar partner maakt op basis daarvan een overweging. Het is natuurlijk niet zo dat je maar altijd de mening van je partner hoeft op te volgen omdat het je partner is, je mag het best oneens zijn met je partner.
[..]

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:20 schreef lezzer het volgende:
Het graaien in privéspullen en keukenkastjes heb ik er nou zo'n beetje uit, maar ik stoor me ook vreselijk aan dat gebel. Vooral dat gebel om niks. Als het nou nog ergens over ging, maar het gaat gewoon nergens om. Het lijkt wel verveling van haar kant.

Ik vraag me af wat jij in de keukenkastjes hebt om zo'n houding mee te verantwoorden. Moeder, schoonmoeder, vrienden, alles loopt hier in de kasten graaien als ze ergens zin in hebben. Liever dat ze het zelf doen, dan dat ik de hele dag moet lopen bedienen.
Het komt op mij een beetje raar over dat je anderen probeert te veranderen. Effectief communiceren begint meestal met veranderingen aan je eigen communicatie
En gebel om niets? Ik ken zat vrouwen die elkaar de hele dag lopen bellen en HELEMAAL niets zinnigs te melden hebben.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:35 schreef lezzer het volgende:

[..]

Nou, zo ben ik ook opgevoed. Wellicht dat ik het daarom zelf zo vreemd vind hoe dat bij mijn partner gaat. Als ik mijn moeder 1x per 2 weken bel is het veel. Mijn ouders staan volop in het leven die hebben genoeg te doen. En ik ook. Als het moet zijn we er voor elkaar, maar we hebben wel een eigen leven hoor.

Precies.............door het gedrag van de schoonmoeder van topicstarter blijkt wel dat ze geen eigen leven heeft en lijkt totaal afhankelijk is van haar zoon. Waar haalt ze de tijd anders vandaan voor al dat gebel.

En idd eens kijken hoe al die mensen die zo negatief op TS reageren zelf zijn als ze constant te maken hebben met een schoonmoeder die de halve dag aan de telefoon hangt om niks.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:30 schreef lezzer het volgende:

[..]

Stel nou eens dat dat uur de helft is van de echt vrije tijd die je samen hebt per dag?

Je kan echt goed merken in dit topic wie er wel en niet in soortgelijke situaties zitten/hebben gezeten..

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:29 schreef lezzer het volgende:

[..]

In mijn ogen, ben je binnen een relatie nummer 1 voor elkaar. Dat is tenminste iets dat je mag verwachten van elkaar. Dat zegt hij niet tegen TS.
Hij zegt indirect dat hij bellen met zijn moeder belangrijker vindt dan de mening van TS.

TS zegt dat ze dat heel rot vindt, en hij geeft er niks om. HIj houdt geen rekening met haar.
HIj respecteert dus haar grens niet.
Het gaat er niet om wát het issue is, het gaat er om dat haar mening niet telt.

Nee. Hij kan ook gewoon niet willen kiezen en niet begrijpen waar vriendin zich om druk maakt. Vervolgens maakt vriendin stampij en denk hij 'wtf? mn ma doet toch niets raars' en probeert de boel te sussen. Lukt niet, hij vindt wat ma doet nog steeds geen probleem, wilt niet kiezen dus probeert de situatie te houden zoals het is. Vriendin pikt het niet, escalatie, enz. Ik vind niet dat er echt een 'schuldige' valt aan te wijzen. Behalve misschien de moeder als ze weet wat het met de vriendin in kwestie doet.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:38 schreef Boris_Karloff het volgende:

[..]

Ik vraag me af wat jij in de keukenkastjes hebt om zo'n houding mee te verantwoorden. Moeder, schoonmoeder, vrienden, alles loopt hier in de kasten graaien als ze ergens zin in hebben. Liever dat ze het zelf doen, dan dat ik de hele dag moet lopen bedienen.
Het komt op mij een beetje raar over dat je anderen probeert te veranderen. Effectief communiceren begint meestal met veranderingen aan je eigen communicatie
En gebel om niets? Ik ken zat vrouwen die elkaar de hele dag lopen bellen en HELEMAAL niets zinnigs te melden hebben.

1. ik wil ze helemaal niet elke dag de hele dag over de vloer
2. ik probeer niemand te veranderen, maar ik wil niet dat mensen zomaar in mijn spullen lopen te snuffelen.
En ja, ook post lezen, ansichtkaarten op het gemakje bekijken enz.
Als jij dat normaal vindt, prima. Ik niet dus, en dat zeg ik dan, en dán moet het afgelopen zijn. Ik geef namelijk aan hoe ik het graag in mijn huis heb, en dat heeft iemand anders te respecteren.
Bij haar doen we het zoals zij het wil, bij mij zoals ik /wij het willen

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:35 schreef Tha_Duck het volgende:

[..]

Het ligt volledig aan de situatie of iemand nummer 1 is. Als vriendin op sterven ligt dan is die natuurlijk nummer 1. Maar als ik bij wijze van spreken mijn moeder en vriendin moet ophalen dan kies ik eerder voor mijn moeder, en daarna haal ik mijn vriendin op.

Ik heb geen specifieke nummer 1 persoonlijk. Familie is nummer 1 (daaronder valt ook vrouw/vriendin) en daarna vrienden en daarna werk. Per positie kan de rangorde wisselen naar gelang de situatie.

Ik ging natuurlijk even uit van doorsnee situaties, niet van geliefdes die op sterven liggen.

Ik vind wel dat in de westerse cultuur maar bijzonder weinig respect is voor de ouders over het algemeen,
een moeder die belt is al lastig en we stoppen ze als ze echt lastig worden ook in een tehuis inplaats van er zelf voor te zorgen want "we hebben recht op een eigen leven..."

Dat is de andere kant van de medaille en dat vind ik in en in triest.
Kom op zeg, je moeder heeft je strontluiers verschoond, je pleisters geplakt, je pijntjes weggekust, je getroost, grootgebracht.. dan kan je toch op zijn minst wel eens wat vervelende gewoontes door de vingers zien?

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:41 schreef trancethrust het volgende:

[..]

Nee. Hij kan ook gewoon niet willen kiezen en niet begrijpen waar vriendin zich om druk maakt.

En dat is precies het probleem. Hij kiest niet voor haar.
Als hij dat nou eens wél zou doen, en dat heel duidelijk uit zou spreken. Dan was de helft van het probleem al opgelost.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:40 schreef tiki het volgende:

En idd eens kijken hoe al die mensen die zo negatief op TS reageren zelf zijn als ze constant te maken hebben met een schoonmoeder die de halve dag aan de telefoon hangt om niks.

Belt ze serieus 2 x 6 uur per dag?

Mijn vorige schoonmoeder was naar mijn mening ook teveel aanwezig in het leven van haar zoon. Mijn mening, die heb ik niet opgedrongen.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:43 schreef MarMar het volgende:
Dat is de andere kant van de medaille en dat vind ik in en in triest.
Kom op zeg, je moeder heeft je strontluiers verschoond, je pleisters geplakt, je pijntjes weggekust, je getroost, grootgebracht.. dan kan je toch op zijn minst wel eens wat vervelende gewoontes door de vingers zien?

Je moeder heeft je als het goed is óók opgevoed om zelfstandig te kunnen leven. Op een dag was het zover, je kon helemaal alleen de wereld in. Gesterkt door een thuis waar je terug kan keren als het nodig is, met het gevoel van zekerheid, met de wijsheid die je is bijgebracht.
Maar wel zelfstandig.

En als zij voor het wisselen van strontluiers verwacht dat ze gezellig mee kan doen in de relatie van TS, dan heeft ze dat verkeerd begrepen.
Lege-nest-syndroom noemen ze dat ook wel eens.

Oh, en een moeder die belt is niet lastig. Een moeder die 2x per dag om niks belt is wel vervelend.
Bovendien is het de schoonmoeder van TS.

Waar denken mensen eigenlijk dat al die schoonmoedermoppen vandaan komen?

Voor een nederlandse jongen zou het idd vreemd zijn, zo'n moeder.
Maar Antillianen hebben over het algemeen een heilig ontzag voor hun moeder.

Dat ga je er echt nooit uitkrijgen.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:24 schreef Chickiewickie het volgende:

[..]

Dankje. Dit doet me echt goed om te lezen dat er tussen al het onbegrip door toch begrip is van iemand. Helaas ben ik wel heel erg hartverscheurend verliefd en betekend mijn vriend alles voor me, en weet ik niet hoe ik nu ineens weer een leven zou moeten doorbrengen zonder hem. Maar heel erg bedankt voor je reactie.

Maar ze zegt precies hetzelfde: accepteren of laten gaan. Net als iedereen. Ja het is kut voor jou ( omdat je er mee zit, je vreet je op, je wordt elke keer weer even boos als dat controlerende sekreet van een schoonmoeder weer belt en je bent er machteloos tegen blijkbaar.) Je vent is een moederskindje en heeft voor zichzelf besloten dat haar gemoedsrust belangrijker is dan jouw irritatie met de situatie.

Nog maar eens, want ik heb hier geen antwoord op gekregen:

quote:

Op maandag 30 maart 2009 14:58 schreef vergeetmewelletje het volgende:
Dat bellen hoeft toch geen probleem te zijn?
Mocht het weer goedkomen, kun je dan niet voorstellen dat hij belt als jij er niet bij bent?
Of zijn jullie de hele dag samen, want dan wordt het lastig natuurlijk.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:50 schreef jogy het volgende:

[..]

Maar ze zegt precies hetzelfde: accepteren of laten gaan. Net als iedereen. Ja het is kut voor jou ( omdat je er mee zit, je vreet je op, je wordt elke keer weer even boos als dat controlerende sekreet van een schoonmoeder weer belt en je bent er machteloos tegen blijkbaar.) Je vent is een moederskindje en heeft voor zichzelf besloten dat haar gemoedsrust belangrijker is dan jouw irritatie met de situatie.

Eens.

Wat niet leuk is voor TS is dat mensen die schoonmoeder geen sekreet vinden.
Terwijl ze dat natuurlijk wel is.
Waarschijnlijk verpakt in een schattige verpakking.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:48 schreef lezzer het volgende:

[..]

Je moeder heeft je als het goed is óók opgevoed om zelfstandig te kunnen leven. Op een dag was het zover, je kon helemaal alleen de wereld in. Gesterkt door een thuis waar je terug kan keren als het nodig is, met het gevoel van zekerheid, met de wijsheid die je is bijgebracht.
Maar wel zelfstandig.

Pure zelfstandigheid en afhankelijkheid is een mythe, zonder familie en vrienden ben je maar heel weinig.

quote:

En als zij voor het wisselen van strontluiers verwacht dat ze gezellig mee kan doen in de relatie van TS, dan heeft ze dat verkeerd begrepen.
Lege-nest-syndroom noemen ze dat ook wel eens.

Oh, en een moeder die belt is niet lastig. Een moeder die 2x per dag om niks belt is wel vervelend.

"vervelend" is prima te gedogen. Nobody is perfect, ik verwacht dat niet van mensen en van mensen die veel voor me betekenen kan ik het wel hebben ook.

quote:

Bovendien is het de schoonmoeder van TS
Waar denken mensen eigenlijk dat al die schoonmoedermoppen vandaan komen?

Niet van TS, die schijnt namelijk weinig gevoel voor humor te hebben.

Wel grappig dat je vriend voor eenzelfde type kiest als zijn moeder.

Maar dan: Ingesleten gewoontes leer je weer moeilijk af. Heb je al eens gevraagd wáárom hij het geen probleem vind? Wellicht hebben ze na de scheiding een hechte band gekregen en die verbreek je niet zomaar.
Is hij enigst kind? Dan is het voor zin moeder vast moeilijk hem los te laten. Wat heeft ze dan nog? Tuurlijk moet ze een eigen leven leiden maar misschien heeft ze wat hulp nodig daar te komen.
Je zou je ook over zijn moeder kunnen ontfermen een beetje. Als zij voelt dat het met haar zoon en zijn relatie goedzit kan ze hem ook makkelijker loslaten waarschijnlijk.
En dan de hamvraag: Wat maakt jou zo onzeker dat je competitie ervaart met zijn moeder?

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:53 schreef debuurvrouw het volgende:
En dan de hamvraag: Wat maakt jou zo onzeker dat je competitie ervaart met zijn moeder?

Dat hij niet kiehiest...

Godsamme, wat is hier nou zo ingewikkeld aan?

Ik zou het zelf ook irritant vinden als mijn geliefde elke dag 2 x ''moet'' bellen, als het redelijk lange gesprekken zijn telkens. (30 min?) Ga je een keer naar de bios of uiteten moet je gewoon in je schema zetten wanneer je weg moet of ruimte overlaten omdat er nog gebelt ''moet'' worden.
Of wat als je op vakantie gaat samen voor 2 weken wat dan?

Op zoon manier kan dat echt heel erg hinderlijk zijn, en behalve bellen kan het ook heel erg hinderlijk zijn als je nooit eens het gevoel krijgt iets met zijn 2en ''samen'' op te bouwen.

Maar dit is gewoon een gevoelige situatie voor TS en der (ex)vriend want het betreft wel zijn Moeder.
En als hij geen ruimte wilt maken voor e.v.t aanpassingen in de relatie vanwege het overmatig contact,
kun je ruzie maken wat je wilt maar dan duw je elkaar steeds verder weg.

Hij heeft jou duidelijk niet op zijn # 1 staan, iedereen heeft zijn eigen mening over de # positie.
Dus wat ga je doen ? accepteren of er van weglopen.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:55 schreef lezzer het volgende:

[..]

Dat hij niet kiehiest...

Godsamme, wat is hier nou zo ingewikkeld aan?

Jezus mina, en waarom moet er gekozen worden dan?
Soms kunnen dingen best naast elkaar bestaan.

Als er per sé gekozen moet worden gaat TS het nog heel moeilijk krijgen, mocht ze ooit moeder worden.

"mam, wie vind je liever, mij of papa? Je MOET kiezen!"

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:53 schreef MarMar het volgende:
"vervelend" is prima te gedogen. Nobody is perfect, ik verwacht dat niet van mensen en van mensen die veel voor me betekenen kan ik het wel hebben ook.

Heel vaak vervelend is natuurlijk niet meer "te gedogen". Sowieso "gedogen" in een relatie vind ik nogal op het randje. Het niet zoiets als dat hij altijd en eeuwig het dopje niet op de tandpasta draait waar je dan flauwe grapjes over maakt.

En, van mensen waar je veel van kan hebben.... het is haar schoonmoeder, waar ze dus niks meer van kan hebben.

In mijn situatie heeft de vrouw van mijn schoonbroer trouwens exact hetzelfde probleem

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:55 schreef lezzer het volgende:

[..]

Dat hij niet kiehiest...

Godsamme, wat is hier nou zo ingewikkeld aan?

Uh, ik snap de keuze niet zo. moeder<-> vriendin. Dat kan toch prima naast elkaar? Ik vind het wel lief dat ie zorgzaam is naar zijn moeder eigenlijk.
Toegegeven, het is niet de ideale situatie maar ik denk dat je verder komt met het accepteren en de moeder helpen los te komen.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:57 schreef MarMar het volgende:

[..]

Jezus mina, en waarom moet er gekozen worden dan?
Soms kunnen dingen best naast elkaar bestaan.

Als er per sé gekozen moet worden gaat TS het nog heel moeilijk krijgen, mocht ze ooit moeder worden.

"mam, wie vindt je liever, mij of papa? Je MOET kiezen!"

Je vriendin, daar heb je een relatie mee. Je moeder is je moeder. In die verhouding.
Haar vriend kiest eigenlijk altijd voor z'n moeder.
TS is het derde wiel aan de wagen.

Zou jij kinderen willen met iemand die eerst voor z'n moeder kiest en dan voor jou?
Ik begon er niet aan hoor.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:53 schreef lezzer het volgende:

[..]

Eens.

Wat niet leuk is voor TS is dat mensen die schoonmoeder geen sekreet vinden.
Terwijl ze dat natuurlijk wel is.
Waarschijnlijk verpakt in een schattige verpakking.

Schoonmoeder heeft gewoon een innige relatie met haar zoon. Niets mis mee.
TS zal er mee moeten leren leven. Buigen of barsten. Als ze geen moederskindje wil moet ze een ander nemen.
Dit heeft er niets mee te maken dat mannen niet kunnen of willen veranderen overigens, maar meer met mijn visie dat je niet zonder meer kunt bepalen voor anderen op welke manier zij hun relaties onderhouden.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 15:57 schreef lezzer het volgende:

[..]

Heel vaak vervelend is natuurlijk niet meer "te gedogen". Sowieso "gedogen" in een relatie vind ik nogal op het randje. Het niet zoiets als dat hij altijd en eeuwig het dopje niet op de tandpasta draait waar je dan flauwe grapjes over maakt.

En, van mensen waar je veel van kan hebben.... het is haar schoonmoeder, waar ze dus niks meer van kan hebben.

In mijn situatie heeft de vrouw van mijn schoonbroer trouwens exact hetzelfde probleem

Je gedoogt het van een moeder die het blijkbaar niet zo makkelijk vindt om nu alleen te leven.. het is ZIJN moeder, niet alleen maar haar schoonmoeder.

Als zij er niet was, had ze die gozer niet eens