R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Nogmaals, problemen met vriend en schoonmoeder..wat te doen?
Blijkbaar wordt die grens elke keer overtreden, en moet TS steeds lomper die grenzen stellen.quote:Op maandag 30 maart 2009 15:20 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Kom op zeg. Het gaat totaal niet over het bellen, dat weet je zelf stiekem ook wel. Het bellen is nu de stok om mee te slaan, de volgende keer heb je wel wat anders gevonden.
Zo gaat dat.
Met verbazing lees ik de reacties van vrijwel alle posters............ 
Een moeder die twee x per dag haar zoon belt om 'gerust' gesteld te worden is imo tamelijk bezitterig, controlerend en overdreven moederend naar haar kind toe bezig en laat zien dat ze haar zoon niet als volwassene ziet en op een normale manier kan loslaten.
Als vriendin van die zoon zijnde zou ik ook knettergek worden.
T.s. meldt bovendien dat het niet alleen om de telefoontjes gaat, maar het hele (moederende en controlerende) gedrag er om heen.
De vriend van TS wil geen rekening met de gevoelens van zijn vriendin houden en stelt moeder boven alles.
Persoonlijk zou ik de relatie met zo'n moederskindje onmiddellijk verbreken. Zowel zoon als moeder willen hun gedrag niet veranderen dus blijft moeders altijd tussen TS en vriend in staan.
Straks wil ze ook nog een vinger in de pap in de slaapkamer ofzo. Laat staan hoe het straks gaat als er (klein)kinderen zijn.
Nee, hopeloos gevalletje van je kinderen willen blijven controleren en bemoederen zelfs als ze al lang volwassen zijn. Zoonlief hangt nog steeds onder de rokken van moeders.
Regelmatig en goed contact tussen ouders en volwassen kinderen is prima en een groot goed en daar moeten schoondochters/zoons niet tussen proberen te staan, maar dit klinkt wel heel erg beklemmend.
Vrees alleen dat het nooit veranderen zal, dus of TS moet ermee leren leven of de relatie beeindigen Maar dat heeft de vriend zelf al gedaan.........dus probleem opgelost. Er zijn genoeg echte en zelfstandige kerels op de wereld.
o, ja. ik ben zelf moeder van drie volwasssen kinderen en zou het niet in mijn hoofd halen om ze twee keer per dag lastig te vallen. Hooguit twee keer per week is meer dan genoeg lijkt me. Ze hebben ook hun eigen leven en daar hoef ik niet constant 'middenin' te staan.
Een moeder die twee x per dag haar zoon belt om 'gerust' gesteld te worden is imo tamelijk bezitterig, controlerend en overdreven moederend naar haar kind toe bezig en laat zien dat ze haar zoon niet als volwassene ziet en op een normale manier kan loslaten.
Als vriendin van die zoon zijnde zou ik ook knettergek worden.
T.s. meldt bovendien dat het niet alleen om de telefoontjes gaat, maar het hele (moederende en controlerende) gedrag er om heen.
De vriend van TS wil geen rekening met de gevoelens van zijn vriendin houden en stelt moeder boven alles.
Persoonlijk zou ik de relatie met zo'n moederskindje onmiddellijk verbreken. Zowel zoon als moeder willen hun gedrag niet veranderen dus blijft moeders altijd tussen TS en vriend in staan.
Straks wil ze ook nog een vinger in de pap in de slaapkamer ofzo. Laat staan hoe het straks gaat als er (klein)kinderen zijn.
Nee, hopeloos gevalletje van je kinderen willen blijven controleren en bemoederen zelfs als ze al lang volwassen zijn. Zoonlief hangt nog steeds onder de rokken van moeders.
Regelmatig en goed contact tussen ouders en volwassen kinderen is prima en een groot goed en daar moeten schoondochters/zoons niet tussen proberen te staan, maar dit klinkt wel heel erg beklemmend.
Vrees alleen dat het nooit veranderen zal, dus of TS moet ermee leren leven of de relatie beeindigen Maar dat heeft de vriend zelf al gedaan.........dus probleem opgelost. Er zijn genoeg echte en zelfstandige kerels op de wereld.
o, ja. ik ben zelf moeder van drie volwasssen kinderen en zou het niet in mijn hoofd halen om ze twee keer per dag lastig te vallen. Hooguit twee keer per week is meer dan genoeg lijkt me. Ze hebben ook hun eigen leven en daar hoef ik niet constant 'middenin' te staan.
Tiki tokt en tikt als een Tokkie zonder tattoo
Maar jij hebt ervoor gekozen om het niet uit te maken, sterker nog, je hebt geaccepteerd dat het een nadeel is aan je relatie, en je weet er nu mee om te gaan. De situatie is nog niet ideaal, maar in plaats van dat je je partner sommeert haar moeder in toom te houden heb je zelf iets aan de situatie gedaan.quote:
Én hij zet TS niet op de eerste plaats.quote:Op maandag 30 maart 2009 15:22 schreef BloodStain het volgende:
Gaat hier niet om veranderen, gaat hier om acceptatie. Jij accepteerd het niet hoe hij met zijn moeder omgaat en jij vind het niet normaal.
Dat is je goed recht jou mening, maar accepteer dan ook dat het zo niet gaat werken tussen jullie en neem je verlies.
Je zegt zelf dat je erdoor geobsedeerd bent geraakt. Dat is dan ook meteen het enige zinnige wat je in bovenstaand huilverhaal hebt gezegd. Door al dat gezeik van je is je relatie nu naar de klote en heb je je zin. Je zal z'n moeder niet meer horen of zien. Ik hoop dat je ex voet bij stuk houdt.
quote:Op maandag 30 maart 2009 15:20 schreef lezzer het volgende:
Al die mensen die hier zo stoer lopen te roepen dat TS niet moet zeuren, wens ik van harte een dergelijke schoonmoeder toe.
Ik heb er zo eentje...
Die belt rustig 's avonds om 10 uur (als wij allang in bed liggen) om de dag door te nemen. Ik schrik me wezenloos, want iemand belt midden in de nacht (voor mij), dus ik denk dat er wat is en sta al half aangekleed langs het bed. Ook 's ochtends om half 8 komt wel eens voor. Zondagochtend, 9.00u...
En inderdaad, de hele handel en wandel van mijn partner volgen. Constant bellen over alles wat los en vast zit, bellen vanuit één of ander oord dat ze opgehaald moet worden, dat soort dingen.
Het graaien in privéspullen en keukenkastjes heb ik er nou zo'n beetje uit, maar ik stoor me ook vreselijk aan dat gebel. Vooral dat gebel om niks. Als het nou nog ergens over ging, maar het gaat gewoon nergens om. Het lijkt wel verveling van haar kant.
Het allerlergste in dit verhaal (van TS) is dat haar vriend zegt/laat blijken dat het hem niks kan schelen wat TS er van vindt. Hij zet duidelijk TS niet op de eerste plaats.
Met wat voor oorzaak dan ook.
En dat doet heel erg pijn, en daar wordt TS twee keer per dag mee geconfronteerd. Dat lijken mensen hier maar normaal te vinden, of dat TS dat maar naast zich neer moet leggen. Dat kan dus niet, want ze wordt er elke keer mee geconfronteerd.
Mijn partner geeft tenminste nog toe dat het zo gegroeid is, dat ze het zo gewend is, en ze met haar moeder daar gewoon geen afspraken over kan maken. Met periodes gaan we gewoon op vakantie, gaat de stekker van de telefoon er uit, of nemen we andere maatregelen.
Maar mijn partner maakt wél duidelijk dat ik nummer 1 ben, maar ze gewoon een enorm loyaliteitsconflict heeft.
TS, als je niet heel erg hartverscheurend verliefd bent, ging ik die strijd niet meer aan. Ik woon al bijna 10 jaar samen, en ik heb er al heel vaak ruzie over gemaakt. De weg is echt heel lang hoor.
Je moet wel echt heel erg van hem houden als je hier nog in wilt investeren.
Laat hem. Hij komt er nog wel ooit achter.
"Achter elke deur is weer een andere deur" zong Klein Orkest ooit
Dankje. Dit doet me echt goed om te lezen dat er tussen al het onbegrip door toch begrip is van iemand. Helaas ben ik wel heel erg hartverscheurend verliefd en betekend mijn vriend alles voor me, en weet ik niet hoe ik nu ineens weer een leven zou moeten doorbrengen zonder hem. Maar heel erg bedankt voor je reactie.
Borderline?quote:Op maandag 30 maart 2009 15:03 schreef Scorpie het volgende:
[..]
1) Zet vriend onder druk om haar zin te doen terwijl er geen reden voor is
2) Gaat zo ver dat zelfs haar relatie uitgaat hierdoor
3) Ziet nog steeds niet in dat haar ultimatum de doodsteek voor haar relatie is
4) Probeert mensen af te serveren die haar gedrag anders uitleggen
5) Pretendeert nog steeds het beste met haar vriend voor te hebben
6) Raakt gepikeerd zodra blijkt dat vriendlief zijn moeder verkiest boven haar
7) Krampachtig proberen haar gelijk te halen bij iedereen
Hm, even een paar puntjes waarom we dat denken.
Ja, mijn partner heeft dan ook gezegd dat ik nummer 1 ben en voor altijd zal zijn.quote:Op maandag 30 maart 2009 15:23 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Maar jij hebt ervoor gekozen om het niet uit te maken, sterker nog, je hebt geaccepteerd dat het een nadeel is aan je relatie, en je weet er nu mee om te gaan. De situatie is nog niet ideaal, maar in plaats van dat je je partner sommeert haar moeder in toom te houden heb je zelf iets aan de situatie gedaan.
Bovendien hebben we nogal wat moeten doen voor elkaar, om samen te zijn.
Voor ik in de gaten had wat het nou was, was ik jaren verder.
En wat is dan de grens die 'normaal' is? Die van de partner? Of die van de TS? Moet de partner in dit geval zich inhouden, zijn levenswijze veranderen, zijn gewoontes aanpassen omdat de TS het van hem verlangt, ook als hij zelf dit niet bezwaarlijk vind? Ik zou in essentie nooit toegeven, al is het alleen maar om het feit dat dan het hek van de dam is.quote:Op maandag 30 maart 2009 15:22 schreef lezzer het volgende:
[..]
Blijkbaar wordt die grens elke keer overtreden, en moet TS steeds lomper die grenzen stellen.
Zo gaat dat.
Als hij het niet wilt veranderen houdt het gewoon op. Erover doorgaan zorgt er onherroepelijk voor dat, zoals je ziet, jullie eraan onderdoor gaan. Als, aan de andere kant, jij er onherroepelijk aan onderdoor gaat als er niets verandert, dan is er geen manier waarop jullie door kunnen gaan.
More oneness, less categories
Open hearts, no strategies
Decisions based upon faith and not fear
People who live right now and right here
Open hearts, no strategies
Decisions based upon faith and not fear
People who live right now and right here
Ik bel elke dag met mijn moeder, soms wel een uur.
Ik heb haar ooit als kind beloofd dat te doen omdat zij dat altijd deed bij haar moeder, das een beetje een dingetje van ons.
Soms vind ik dat ze zeurt om niets, maar dat doen moeders soms (mijn dochter is het daar vast ook mee eens) en dan laat ik haar gewoon even zeuren, want dat doen dochters soms voor hun moeders.
Soms belt ze me drie keer op een dag omdat ze het niet makkelijk vind om alleen te zijn en niet meer mama te kunnen zijn zoals ze vroeger was, soms vind ik dat erg vervelend, maar stiekem vind ik het wel lief.
Ik zie niet in hoe zoiets mijn relatie zou kunnen verpesten eigenlijk? Tenzij je de telefoon ook opneemt tijdens het vrijen..
Ik heb haar ooit als kind beloofd dat te doen omdat zij dat altijd deed bij haar moeder, das een beetje een dingetje van ons.
Soms vind ik dat ze zeurt om niets, maar dat doen moeders soms (mijn dochter is het daar vast ook mee eens) en dan laat ik haar gewoon even zeuren, want dat doen dochters soms voor hun moeders.
Soms belt ze me drie keer op een dag omdat ze het niet makkelijk vind om alleen te zijn en niet meer mama te kunnen zijn zoals ze vroeger was, soms vind ik dat erg vervelend, maar stiekem vind ik het wel lief.
Ik zie niet in hoe zoiets mijn relatie zou kunnen verpesten eigenlijk? Tenzij je de telefoon ook opneemt tijdens het vrijen..
In mijn ogen, ben je binnen een relatie nummer 1 voor elkaar. Dat is tenminste iets dat je mag verwachten van elkaar. Dat zegt hij niet tegen TS.quote:Op maandag 30 maart 2009 15:26 schreef Scorpie het volgende:
[..]
En wat is dan de grens die 'normaal' is? Die van de partner? Of die van de TS? Moet de partner in dit geval zich inhouden, zijn levenswijze veranderen, zijn gewoontes aanpassen omdat de TS het van hem verlangt, ook als hij zelf dit niet bezwaarlijk vind? Ik zou in essentie nooit toegeven, al is het alleen maar om het feit dat dan het hek van de dam is.
Hij zegt indirect dat hij bellen met zijn moeder belangrijker vindt dan de mening van TS.
TS zegt dat ze dat heel rot vindt, en hij geeft er niks om. HIj houdt geen rekening met haar.
HIj respecteert dus haar grens niet.
Het gaat er niet om wát het issue is, het gaat er om dat haar mening niet telt.
Zou ook iets voor mij kunnen zijn, me mateloos storen aan een moeder die haar zoon 2 x per dag belt. Zeker als ik er naast zit, dat laatste zou ik dan ook niet doen. Ga iets leuks doen als zij weer aan de telefoon hangt. Maar dat is een beetje laat aangezien het al uit is.
Stel nou eens dat dat uur de helft is van de echt vrije tijd die je samen hebt per dag?quote:Op maandag 30 maart 2009 15:26 schreef MarMar het volgende:
Ik zie niet in hoe zoiets mijn relatie zou kunnen verpesten eigenlijk? Tenzij je de telefoon ook opneemt tijdens het vrijen..
Serieus, ben je wel goed bij je appel? De pot verwijt de ketel.....quote:Op maandag 30 maart 2009 15:23 schreef tiki het volgende:
Met verbazing lees ik de reacties van vrijwel alle posters............
Een moeder die twee x per dag haar zoon belt om 'gerust' gesteld te worden is imo tamelijk bezitterig, controlerend en overdreven moederend naar haar kind toe bezig en laat zien dat ze haar zoon niet als volwassene ziet en op een normale manier kan loslaten.
1. Moeder mag niet bellen, want bellen is bezitterig. Is het verbieden van het bellen niet nog veel bezitteriger (lekker woord).
2. Een moeder die 2x per dag belt is moederig. Iemand die het verbiedt probeert niet harder te moederen?
3. Moeder zou kind niet als volwassene zien. TS mag wel bepalen wat er wel en niet mag? Wie ziet dan wie niet als volwassene?
TS is gewoon op zoek naar een mak lammetje wat alles doet wat zij in haar psychoses bedenkt. Of dat het afkappen van contact met de moeder is of het poetsen van de WC na elke plas doet niet eens ter zake. TS wil volledige controle over haar vriend, hij moet alles doen wat zij wil. Ongeacht wat anderen daarvan vinden.
Het zou met niet verbazen als de vriend de telefoontjes als zeer fijn ervaart, even weg uit de beslommeringen en druk op zijn schouders. Even praten met iemand die normaal is en hem begrijpt en hem geen zaken meer verbied op zijn 25e.
En iedereen die hetzelfde heeft moet eens na gaan denken. Zit je niet in de relatie voor de relatie? Verlatingsangst? Als iets je zodanig irriteert moet je vertrekken, want als dit opgelost zou zijn is het volgende de omhoogstaande WC bril, etc. etc. etc.
Sowieso zou ik het vrij irritant vinden als iemand mij of mn man 2 x per dag gaat bellen, eens een keertje best gezellig, maar dat dwangmatige 2 x per dag élke dag, nee dank je!
Nou, zo ben ik ook opgevoed. Wellicht dat ik het daarom zelf zo vreemd vind hoe dat bij mijn partner gaat. Als ik mijn moeder 1x per 2 weken bel is het veel. Mijn ouders staan volop in het leven die hebben genoeg te doen. En ik ook. Als het moet zijn we er voor elkaar, maar we hebben wel een eigen leven hoor.quote:Op maandag 30 maart 2009 15:23 schreef tiki het volgende:
o, ja. ik ben zelf moeder van drie volwasssen kinderen en zou het niet in mijn hoofd halen om ze twee keer per dag lastig te vallen. Hooguit twee keer per week is meer dan genoeg lijkt me. Ze hebben ook hun eigen leven en daar hoef ik niet constant 'middenin' te staan.
Dat hoeft natuurlijk per definitie niet zo te zijn; TS geeft haar mening en haar partner maakt op basis daarvan een overweging. Het is natuurlijk niet zo dat je maar altijd de mening van je partner hoeft op te volgen omdat het je partner is, je mag het best oneens zijn met je partner.quote:Op maandag 30 maart 2009 15:29 schreef lezzer het volgende:
[..]
In mijn ogen, ben je binnen een relatie nummer 1 voor elkaar. Dat is tenminste iets dat je mag verwachten van elkaar. Dat zegt hij niet tegen TS.
Hij zegt indirect dat hij bellen met zijn moeder belangrijker vindt dan de mening van TS.
Ach, de TS verteld heel gechargeerd dat haar vriend niks erom geeft, maar dat geloof ik niet zo snel. Ik denk dat de partner van TS zijn overweging heeft gemaakt, en blijkbaar het oneens is met de bezwaren van de TS. Ergens kan ik hem wel gelijk geven, de TS kan niet duidelijk maken wat er nou precies mis is, hoogstens van wat emotionele argumenten.quote:TS zegt dat ze dat heel rot vindt, en hij geeft er niks om. HIj houdt geen rekening met haar.
HIj respecteert dus haar grens niet.
Het gaat er niet om wát het issue is, het gaat er om dat haar mening niet telt.
Nee. Ook echt compleet niet. Als het ergens op lijkt zou het een Theatrale Persoonlijkheidsstoornis zijn, en ook daar treft er vrij weinig. En al deed het dat, kom op. Internetdiagnoses. En dan ook nog de foute.quote:
Afijn, situatie is niet zo erg maar voor beiden vervelend en er is voor beiden wat te zeggen. Vriend is wel aanhankelijk en moet ballen tonen in ofwel het toegeven van het als prettig ervaren hiervan, danwel stappen zetten het contact te verminderen.
Madame moet dan weer meer geduld tonen, en de situatie niet zo verergeren. Al is dit lastig, het is het niet waard een relatie op stuk te doen lopen. Volgens mij stel je geen ultimatum, maar dat is wel een kritiek punt voor mannen. Dan nog zet je de druk er wel behoorlijk op.
"Een acteur is iemand die glazig voor zich uit kijkt wanneer het gesprek niet meer over hem gaat."
Ik denk dat je dan minder moet gaan werken to be totally honest!quote:Op maandag 30 maart 2009 15:30 schreef lezzer het volgende:
[..]
Stel nou eens dat dat uur de helft is van de echt vrije tijd die je samen hebt per dag?
Het ligt volledig aan de situatie of iemand nummer 1 is. Als vriendin op sterven ligt dan is die natuurlijk nummer 1. Maar als ik bij wijze van spreken mijn moeder en vriendin moet ophalen dan kies ik eerder voor mijn moeder, en daarna haal ik mijn vriendin op.quote:
Overigens is het niet zo heel raar toch dat een moeder nr 1 is?
Of heb jij je gozer gebaard soms?
Ik heb geen specifieke nummer 1 persoonlijk. Familie is nummer 1 (daaronder valt ook vrouw/vriendin) en daarna vrienden en daarna werk. Per positie kan de rangorde wisselen naar gelang de situatie.
Dit dus, erg herkenbaar en hulde voor hoe je het hebt opgeschreven! Je moet inderdaad hartverscheurend verliefd zijn, het is vele malen lastiger dan een buitenstaander en/of partner misschien in de gaten heeft!quote:
Op donderdag 25 juni 2009 14:37 schreef Pheno het volgende:
Een KSC zonder Nijns is als thee zonder suiker: minder zoet.
Een KSC zonder Nijns is als thee zonder suiker: minder zoet.
Ik kan het niet beter zeggenquote:Op maandag 30 maart 2009 15:34 schreef Tha_Duck het volgende:
[..]
Serieus, ben je wel goed bij je appel? De pot verwijt de ketel.....
1. Moeder mag niet bellen, want bellen is bezitterig. Is het verbieden van het bellen niet nog veel bezitteriger (lekker woord).
2. Een moeder die 2x per dag belt is moederig. Iemand die het verbiedt probeert niet harder te moederen?
3. Moeder zou kind niet als volwassene zien. TS mag wel bepalen wat er wel en niet mag? Wie ziet dan wie niet als volwassene?
TS is gewoon op zoek naar een mak lammetje wat alles doet wat zij in haar psychoses bedenkt. Of dat het afkappen van contact met de moeder is of het poetsen van de WC na elke plas doet niet eens ter zake. TS wil volledige controle over haar vriend, hij moet alles doen wat zij wil. Ongeacht wat anderen daarvan vinden.
Het zou met niet verbazen als de vriend de telefoontjes als zeer fijn ervaart, even weg uit de beslommeringen en druk op zijn schouders. Even praten met iemand die normaal is en hem begrijpt en hem geen zaken meer verbied op zijn 25e.
En iedereen die hetzelfde heeft moet eens na gaan denken. Zit je niet in de relatie voor de relatie? Verlatingsangst? Als iets je zodanig irriteert moet je vertrekken, want als dit opgelost zou zijn is het volgende de omhoogstaande WC bril, etc. etc. etc.
Wat is dan het probleem? 50/50 verdeeld, klinkt fair. Maar dat kan nooit, of je zou serieus maar 1 uur per dag samen zijn. Dan wordt het tijd dat je andere dagindeling en vulling gaat aanhouden.quote:
[..]
Stel nou eens dat dat uur de helft is van de echt vrije tijd die je samen hebt per dag?
[ Bericht 0% gewijzigd door Tha_Duck op 30-03-2009 16:01:02 ]
Nogmaals, problemen met vriend en schoonmoeder..wat te doen?
