Op dinsdag 21 oktober 2008 02:19 schreef Kriegel het volgende:Mensen...
![]()
Vergéét ET en Big Rigs, dit gedrocht is de allerslechtste.
Action 52, een ongelicenseerde verzameling van 52 'games' op één cartridge, uitgebracht in 1991 voor de NES (er bestaat ook nog een licht verbeterde Megadrive versie) door het snel ter ziele gegaande Active Enterprises, een stel idioten met een hoop ambitie maar geen enkel talent.
Alle 52 aanwezige titels zijn ronduit verschrikkelijk en wekken de indruk dat ze in twee uur geprogrammeerd zijn. 70% zijn ongeïnspireerde shoot 'm ups, de rest waardeloze platformers en andere shit. De graphics zouden niet misstaan hebben in 1981: de sprites zijn amateuristisch slecht getekend, het kleurgebruik is om te kotsen en alles schokt vooruit. Iedere game zit vol met grafische glitches en allerlei andere bugs die de boel vaak compleet onspeelbaar maken (voor zover dat van zichzelf al niet het geval is). Sommige games
werken niet eens of crashen willekeurig! De besturing is in het gunstigste geval intens kut.
Het leveldesign moet bedacht zijn door een kleuter. Vergeet alles wat je gewend bent: levels houden letterlijk plotseling op in plaats van op duidelijke markeringspunten zoals het hoort, en obstakels zijn vaak zo hersenloos geplaatst dat je in bepaalde gevallen niet meer verder kunt en een game dus niet eens kunt uitspelen, of direct doodgaat zodra je start. Denk bijvoorbeeld aan
Hambo, een Donkey Kong kloon waarin je een varken (met één leven) naar de uitgang moet leiden, terwijl de game at random rollende strandballen en dynamietstaven spawnt waar je met je waardeloze jump niet overheen komt. Of aan
Ooze, een game waar een prijsvraag aan vastzat waar je aan kon deelnemen met een code die je kreeg na het uitspelen. Enig probleem: hij crasht in level 3. Alleen door te hacken bereik je het einde.
Op Ooze na heeft geen enkel spel trouwens een einde: is het je taak de prinses te redden volgens de manual, dan zal dit je nooit lukken, want na een paar levels word je abrupt teruggegooid naar het eerste. Het is echt de definitie van gerushed uitbrengen. Ook komt de beschrijving in dat boekje vaak totaal niet overeen met wat je krijgt.
Er bestaat praktisch geen AI, alles beweegt volgens vaste patronen en daar kun je soms kinderlijk eenvoudig misbruik van maken, zoals in de prachtige Double Dragon rip-off waarin je tegenstanders kunt verslaan door langs ze heen te lopen, waarop ze door blijven gaan naar links tot ze van het scherm verdwijnen.
De muziek is gemaakt door een debiel met een triangel, en bestaat doorgaans uit een absurd riedeltje van een paar schelle pieptonen dat zich iedere vijf seconden herhaalt. Je oren worden verkracht.
Voor wie inmiddels nieuwsgierig is geworden, hier een typische Action 52 game:
En weet je wat het grappigste is? Deze hoop stront werd onder het motto van "Only $4 a game!" verkocht voor
200 fucking dollar! Kun je het je voorstellen dat je
dit als kind voor je verjaardag krijgt? Ik zou het m'n ouders nooit vergeven.
Active Enterprises had grootse plannen. Allemaal zo ongefundeerd als maar kon, maar dat maakte niet uit. Ze hadden namelijk op deze cartridge als spel #52 ook een soort 'flagship title' staan:
The Cheetahmen, een weinig geïnspireerde variatie op de Battletoads en TMNT.
![]()
Deze game had een heuse intro (vol taalfouten) en een achtergrondverhaal voor de hele franchise, dat uitgelegd werd in een
hilarisch slechte comic. En jawel, dit moest een echte franchise worden, inclusief actiefiguurtjes (achterin de comic te bestellen, uiteraard nooit gemaakt) en een tv-serie. Het was duidelijk dat men bij Active hier al hun aandacht aan gegeven had, want in plaats van tyfusslecht zoals de rest was deze game slechts kankerslecht. Tevens waren er serieuze plannen voor een
handheld die o.a. NES, SNES, Megadrive en CD-ROM games kon afspelen.
Uiteindelijk bleken al deze uiterst realistische ideeën niet haalbaar te zijn (

) en raakte Active al snel financieel in het slop. Maar niet voordat ze 1500 exemplaren de markt op brachten van een stand-alone vervolg op Cheetahmen. Dit gebeurde net toen ze failiet gingen, dus lagen de games jarenlang opgeslagen in een loods totdat iemand ze ontdekte en uiteindelijk voor gigantische bedragen verkocht aan fans van Action 52, dat inmiddels een behoorlijke cult status had gekregen.
Niet dat het ook maar iemand om de gameplay te doen was: het spel was duidelijk maar half afgemaakt en verder van dezelfde beroerde kwaliteit als het origineel, nee, eigenlijk nog een stuk slechter en buggier. Een ware nachtmerrie.
![]()
Doctor Morbis aan de pep
![]()
Desondanks is ook Cheetahmen als fenomeen (door de pure foutheid) mateloos populair geworden in bepaalde kringen. Zo zijn er bijvoorbeeld meerdere dance-remixes gemaakt van het (voor AE begrippen) opvallend aanstekelijke deuntje dat door de twee games heen te horen valt, die vandaag de dag op sommige parties nog gedraaid worden als je geluk hebt.
Active Enterprises mogen dan een stel oplichters zijn geweest, ze hebben wel een stukje videogame geschiedenis nagelaten. Iedereen die een fascinatie heeft voor bizarre shit en old school games moet Action 52 een keer als ROM uitchecken, je weet niet wat je meemaakt.
