Teveel nadenken, waarom? Kracht van het NU topic #2

quote:

Op zondag 29 maart 2009 12:58 schreef elcastel het volgende:

[..]

Probeer dan eens te achterhalen of je wel elk aspect overdenkt ? Laat je niet ergens wat dingen liggen omdat ze je even niet uitkomen of omdat je ze weglegt als niet relevant ?

Ja, ik heb daar al heel vaak over nagedacht en er zijn ook wel wat dingen waar ik mee zit, maar ik weet niet echt hoe ik eraan moet beginnen om dat te verhelpen...

quote:

Op zondag 29 maart 2009 22:34 schreef jollieboer1 het volgende:
misschien een rare vraag, maar wat betekent 'tvp'...?
en dan gelijk ook maar wtf, wat ik ook wel eens lees. (ben een beetje een forumdummy)

tvp = Terug-Vind-Post
wtf = What-The-Fuck


ff OT (even On Topic )

heb dit weekend "de kracht van nu" en "de kracht van nu in de praktijk" geleend bij de bieb...
nog niet begonnen met lezen... heb de kracht van nu en de nieuwe aarde al eens eerder in huis gehad.. kwam er toen niet echt doorheen... heb even door kracht van nu gebladerd en ik denk dat ik er nu wel meer voor open sta

wat is handiger om mee te beginnen? eerst de praktijk of de theorie?

hmmz mosterd dus

Dit is volgens mij iets waar ik al heel lang naar zoek! TVP voor morgen!

quote:

Op maandag 30 maart 2009 01:05 schreef Oelaman het volgende:
Dit is volgens mij iets waar ik al heel lang naar zoek! TVP voor morgen!

Join the club

quote:

Op zondag 29 maart 2009 11:21 schreef Biekuh het volgende:
Meer dan een jaar geleden probeerde ik De Kracht Van Het Nu te lezen. Inderdaad, probeerde. Er was voor mij geen doorkomen aan, ik vond het quatsch. Een paar maanden geleden probeerde ik het weer en las het in een paar dagen uit. De inhoud fascineerde mij. Het gekke was dat ik het een jaar geleden meer nodig had maar dat ik het dus niet wilde lezen.

De eerst doorbraak was op een avond dat ik moe was en me beroerd voelde en dat ik - zoals zo vaak - mezelf kwelde en zei dat ik weg wilde naar huis toe, naar bed. Ik moest denken aan De Kracht Van Het Nu en probeerde gewoon te accepteren wat was, en het werkte! Wat ik ervoer kan het beste omschreven worden als een mentaal orgasme. Voor het eerst sinds meer dan 8 jaar voelde ik dat ik in positieve zin veranderde. Ik begon met mediteren en kon mijn gedachten stilzetten, iets wat ik nog nooit eerder had gedaan. Ik heb meerdere sessies gehad waarin het voelde alsof mijn ziel opsteeg en hij tegen het plafond bleef hangen. Heeft iemand hier een verklaring voor? Ik heb lang heel laatdunkend gedaan over spiritualiteit en esoterie maar hoezeer de kwaliteit van mij leven is verbeterd is toch wel wonderbaarlijk.

Ik vraag me af hoeveel mensen er daadwerkelijk permanent in het NU zullen gaan leven, oftewel verlicht zullen raken. Ik ben er van overtuigd dat een spirituele evolutie of revolutie het enige is dat de mens en de planeet kan behoeden van vernietiging door ons eigen toedoen.

Kijk, nog iemand met een succesverhaal

Dat van dat mentale orgasme heb ik trouwens ook gehad

Kan iemand die er succes mee heeft gehad aangeven of het een bepaalde concentratie is die je moet pakken hiervoor? Dat idee heb ik erbij en ik weet niet zeker of dat klopt zegmaar.

tvp

quote:

Op zondag 29 maart 2009 22:57 schreef droomkoningin het volgende:

[..]

tvp = Terug-Vind-Post
wtf = What-The-Fuck


ff OT (even On Topic )

heb dit weekend "de kracht van nu" en "de kracht van nu in de praktijk" geleend bij de bieb...
nog niet begonnen met lezen... heb de kracht van nu en de nieuwe aarde al eens eerder in huis gehad.. kwam er toen niet echt doorheen... heb even door kracht van nu gebladerd en ik denk dat ik er nu wel meer voor open sta

wat is handiger om mee te beginnen? eerst de praktijk of de theorie?

De praktijk is wat gemakkelijker te lezen en de theorie is wat diepzinniger, wat meer stof en wat meer uitgelegd. Ligt er dus maar net aan wat je gewend bent om te lezen, ik zou in de theorie beginnen en later in de praktijk, maar het zal niet echt veel uitmaken.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 11:32 schreef EggsTC het volgende:
Kan iemand die er succes mee heeft gehad aangeven of het een bepaalde concentratie is die je moet pakken hiervoor? Dat idee heb ik erbij en ik weet niet zeker of dat klopt zegmaar.

Nou, wat ik merk als ik af en toe een beetje richting het Nu ga is dat het inderdaad een concentratie is. Ga je eens goed bedenken waar je NU eigenlijk mee bezig bent, niet waar je naartoe gaat, wat het doel is van wat je nu aan het doen bent, wat je nog moet gaan doen, maar echt wat je nu aan het doen bent. En denk ook dat je nu geen resultaten kunt beïnvloeden die pas in de toekomst beslist werden. Ik ben tot dat inzicht gekomen toen ik richting een glazen deur liep, ineens werd ik me bewust van het feit dat ik in gedachten die deur al door was en ik besefte me dat dat totaal nutteloos is. Je kunt niet nu iets doen achter die deur, je zult toch echt eerst die deur door moeten en wie weet blijkt het toch anders te zijn dan je in gedachten had. Ook 's morgens in de auto helpt het, het helpt om gewoon te accepteren dat je nu niet meer kunt doen dan gewoon rijden en niet continu aan het denken bent "ga ik het wel op tijd halen?", "ik ga te laat komen", "wat zal ik voor excuus opgeven dat ik te laat ben?" enz. Je kunt op dat moment niet meer doen dan gewoon blijven rijden en ook al ben je te laat, daar kun je op dat moment niets meer aan doen, dat IS gewoon zo. Ik snap wel dat hij dat bedoelt met die acceptatie van dingen. Maar inderdaad, het is moeilijk en ik moet me continu blijven zeggen dat ik me bewust moet zijn van het nu en dat lukt me nog wel redelijk als ik alleen ben, maar als ik met anderen ben lukt me dat nog niet. Als ik dat ga doen, heb ik geen aandacht meer voor die anderen omdat ik dan teveel bezig ben met mezelf zeggen dat ik in het nu moet leven. Gedachten als "ik had dat zo moeten doen" worden dan compleet overbodig omdat je beseft dat je er niets aan kunt veranderen en dus is het beste dat je kunt doen, gewoon accepteren dat iets zo is. En ja, lastig is dat soms wel, vooral omdat het vaak dingen zijn waar je mee zit waar je eigenlijk niet geheel tevreden over bent.

tvp

quote:

Op donderdag 2 april 2009 23:52 schreef Metalfreak het volgende:
En denk ook dat je nu geen resultaten kunt beïnvloeden die pas in de toekomst beslist werden.

Je kunt de toets van morgen nu al beinvloeden door te gaan studeren, of die presentatie op kantoor nu alvast te oefenen.

quote:

Ik ben tot dat inzicht gekomen toen ik richting een glazen deur liep, ineens werd ik me bewust van het feit dat ik in gedachten die deur al door was en ik besefte me dat dat totaal nutteloos is. Je kunt niet nu iets doen achter die deur, je zult toch echt eerst die deur door moeten en wie weet blijkt het toch anders te zijn dan je in gedachten had.

Dat doen zoveel mensen, het is een soort mentale voorbereiding wat het zelfvertrouwen verstevigd en leid tot meer succes dan wanneer je onvoorbereid een situatie ingaat en dan dichtklapt.

quote:

Gedachten als "ik had dat zo moeten doen" worden dan compleet overbodig omdat je beseft dat je er niets aan kunt veranderen en dus is het beste dat je kunt doen, gewoon accepteren dat iets zo is. En ja, lastig is dat soms wel, vooral omdat het vaak dingen zijn waar je mee zit waar je eigenlijk niet geheel tevreden over bent.

Er is niets mis mee met achteraf bedenken hoe een situatie ook anders had kunnen lopen. Het kan zelfs heel constructief zijn als je bedenkt dat je alvast "oefent" om het de volgende keer anders te kunnen doen.

quote:

Op maandag 30 maart 2009 11:32 schreef EggsTC het volgende:
Kan iemand die er succes mee heeft gehad aangeven of het een bepaalde concentratie is die je moet pakken hiervoor? Dat idee heb ik erbij en ik weet niet zeker of dat klopt zegmaar.

Ik heb er niks voor gedaan. geen andere gedachten, geen concentratie, ik ben er niet me bezig geweest, ik heb alleen gelezen (en herkend) wat erin stond. Pas weken erna voelde ik me zoals in het boek omschreven; maar bij mij zijn er privé heel wat dingen verschoven in diezelfde tijd. Eigenlijk heb ik gevoelsmatig zo weinig direct uit het boek, dat ik mezelf geen goeie bron vind voor je vraag, maar ik vind de synchronisatie tussen inhoud boek en mijn gemoedstoestand dan wel weer typerend.

Maar nogmaals, ik vind dat je het boek moet lezen en eventueel na een maand of twee, of gewoon wanneer je dat zelf aanvoelt nog een keer. Ik heb het overigens maar 1 keer gelezen en als ik dit gevoel ooit kwijt mocht raken, ga ik in het boek terugkijken waar de gelijkenissen nou precies zaten (al dan niet).

quote:

Op zondag 5 april 2009 14:18 schreef loop het volgende:

Je kunt de toets van morgen nu al beinvloeden door te gaan studeren, of die presentatie op kantoor nu alvast te oefenen.

Ja maar het heeft geen zin om je nu al bezig te houden met het cijfer of hoe je je morgen ten tijde van de toets voelt. Je zorgen maken schiet niet op, het enige wat je kan doen is je voorbereiden door te leren.

quote:

Dat doen zoveel mensen, het is een soort mentale voorbereiding wat het zelfvertrouwen verstevigd en leid tot meer succes dan wanneer je onvoorbereid een situatie ingaat en dan dichtklapt.

Ja want om door een deur te gaan heb je zelfvertrouwen nodig Wie dit niet mentaal oefent loopt idd het risico dicht te klappen wanneer je de deur open wil doen en dan sta je mooi voor lul omdat je niet weet hoe je door een deur heen moet

Ik weet niet in hoeverre je dit topic hebt doorgelezen, maar het gaat hier om het niet constructieve dwangmatige denken.

quote:

Er is niets mis mee met achteraf bedenken hoe een situatie ook anders had kunnen lopen. Het kan zelfs heel constructief zijn als je bedenkt dat je alvast "oefent" om het de volgende keer anders te kunnen doen.

Zolang je er constructief over nadenkt met het doel voor ogen te oefenen of een oplossing te vinden, dan is er niets mis mee. Wanneer je meerdere malen over hetzelfde nadenkt en je afvraagt of je het wel goed zult doorstaan, dat is dwangmatig en niet constructief.

[ Bericht 0% gewijzigd door Probably_on_pcp op 05-04-2009 20:04:47 ]

quote:

Op zondag 5 april 2009 14:18 schreef loop het volgende:

[..]

Je kunt de toets van morgen nu al beinvloeden door te gaan studeren, of die presentatie op kantoor nu alvast te oefenen.

En dat studeren of oefenen doe je dus NU, niet morgen of gisteren, maar nu. Daarmee verander je helemaal niets aan het feit dat die toets morgen is of dat die presentatie eraan gaat komen. Ik heb nooit gezegd dat je dat dan maar niet meer moet doen en dat is ook niet het hele idee van deze theorie. Het heeft alleen geen zin om tijdens dat leren of voorbereiden van die presentatie continu te denken hoe het morgen gaat zijn.

quote:

[..]

Dat doen zoveel mensen, het is een soort mentale voorbereiding wat het zelfvertrouwen verstevigd en leid tot meer succes dan wanneer je onvoorbereid een situatie ingaat en dan dichtklapt.

Wie heeft er gezegd dat je onvoorbereid een situatie in moet gaan? Dat heb ik nooit gezegd. Het gaat erom dat je niet van tevoren gaat nadenken over hoe het in de toekomst gaat verlopen en daardoor niet meer ziet wat je op dit moment kunt doen.

quote:

[..]

Er is niets mis mee met achteraf bedenken hoe een situatie ook anders had kunnen lopen. Het kan zelfs heel constructief zijn als je bedenkt dat je alvast "oefent" om het de volgende keer anders te kunnen doen.

Ben ik niet met je eens... Hoe weet jij dat die situate in het echt ook zo verlopen zou zijn zoals je denkt dat die verlopen zou zijn bij die andere keuze? Meestal stel je jezelf zo'n situatie iets te rooskleurig voor. Wat heeft het voor zin om continu te blijven denken dat je het beter had kunnen doen? En wie zegt dat dat ook echt beter zou zijn geweest? Zijn er dan niet andere problemen die zich voordoen? Je kunt beter accepteren dat je iets fout hebt gedaan, je kunt het nu eenmaal niet meer omkeren. En dat kan veel constructiever zijn dan maar met je gedachten in het verleden te blijven hangen...

TVP, binnenkort een beginnetje maken met het boek.

quote:

Op maandag 6 april 2009 00:06 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Ik ben dit weekend bij STRP geweest, 2 nachten techno/acid etc. Afijn, dag 1 was ik alleen met een vriend en was ik ook een gedeelte van de avond alleen, we hadden nogal wat gedronken dus verdoofd als een malle. Maar tegen een uur of 4 ging ik liggen en naar het plafond kijken en ik voelde het helemaal door mijn lichaam heen. Ik kon alleen nog maar heel langzaam bewegen en genoot van alles om me heen enz. Ik weet niet in hoeverre de drank hier meespeelde eigenlijk.

Dag 2 was al een stuk vermoeiender, ik stond vooraan bij Aphex Twin en trok het gewoon echt niet. Ik probeerde en probeerde me maar meer bewust te worden maar het werd er alleen maar erger op. Ik heb waarschijnlijk zo erg in mijn hoofd zitten hoe ik me behoor te voelen om het zo goed mogelijk te ervaren, dat het averechtse effect gebeurt. Ik heb weinig gedronken en voelde me veel delen van de nacht/ochtend echt compleet gevangen in gedachten, gedachten -> tegengedachten -> tegen-tegengedachten vooral.

Niet dat ik daardoor een verneukte avond had, maar het is toch wel heel storend en vooral onzekermakend.

Ik heb me ook gerealiseerd dat ik de laatste 2 jaar teveel drink, ik was gister bijna nuchter en toen merkte ik vooral dat mijn verstand mij enorm aan het overnemen was.

Ook ben ik de laatste jaren eigenlijk meestal aan het uitkijken naar het weekend. Om uit te gaan en mensen te zien maar vooral om lekker te zuipen, liefst 2 dagen in de week. Ik ben ook redelijk vaak dronken geweest de laatste tijd. Een enorme afleiding.

Alcohol heeft daar zeker wel mee te maken, alcohol is een sterke drugs en dat overschatten veel mensen. Veel mensen drinken om zich lekkerder te voelen en de zorgen eventjes een beetje te vergeten. Als je uitgaat en je drinkt erbij, denk je vaak nooit aan wat komen gaat of wat er gebeurd is, je leeft dan erg in het nu. Echter wel in een verdoofd nu en de kater komt later .

quote:

Op woensdag 8 april 2009 17:38 schreef frenkck het volgende:

[..]

Alcohol heeft daar zeker wel mee te maken, alcohol is een sterke drugs en dat overschatten veel mensen. Veel mensen drinken om zich lekkerder te voelen en de zorgen eventjes een beetje te vergeten. Als je uitgaat en je drinkt erbij, denk je vaak nooit aan wat komen gaat of wat er gebeurd is, je leeft dan erg in het nu. Echter wel in een verdoofd nu en de kater komt later .

Dan vraag ik me af of alcohol een positief of een negatief effect heeft op het oefenen van dit?

bij de één positief en bij de ander negatief.

quote:

Op woensdag 8 april 2009 20:03 schreef ebeaydojraes het volgende:
bij de één positief en bij de ander negatief.

Ik vind het negatief. Toen ik het boek las verwarde ik mijn stonede of aangeschoten avondjes met het loslaten; het voelt hetzelfde, maar het komt niet van binnenuit, die connectie heb je dan niet. Om het maar een beetje wazig te zeggen. Als je echt een overtuigend gevoel van binnenuit wil bereiken, zul je dit nuchter moeten kunnen bereiken in mijn ogen.

Toegegeven, drank en of drugs geven je inderdaad een soort van zelfde gevoel, alleen in mijn ogen schijn.

quote:

Op woensdag 8 april 2009 17:38 schreef frenkck het volgende:

[..]

Alcohol heeft daar zeker wel mee te maken, alcohol is een sterke drugs en dat overschatten veel mensen. Veel mensen drinken om zich lekkerder te voelen en de zorgen eventjes een beetje te vergeten. Als je uitgaat en je drinkt erbij, denk je vaak nooit aan wat komen gaat of wat er gebeurd is, je leeft dan erg in het nu. Echter wel in een verdoofd nu en de kater komt later .

Ik zat dit topic voor de grap eens door te lezen, maar wou toch hier graag op inspringen

Als ik redelijk wat gedronken heb en vrij aangeschoten ben, heb ik heel vaak van die 'bewustwordings'-momenten. Geen idee of er een woord voor is, maar zo noem ik ze maar even. Dan opeens voelt het alsof ik in één klap nuchter ben. Ik bedenk mij dan, 'Wat DOE ik hier eigenlijk?'. En dan kijk ik om mij heen en zie mensen allemaal lekker feesten en gek doen en dan denk ik vaak, wat zijn we ook een stelletje malloten. Maar dan een tien seconden later denk ik, 'Ach wat maakt het ook uit' en dan ben ik weer helemaal terug in de 'trance' van het feestvieren en de effecten van alcohol voel ik dan ook weer.

Valt dat dan ook onder de kracht van NU?

quote:

Op woensdag 8 april 2009 20:54 schreef Slickk het volgende:
Valt dat dan ook onder de kracht van NU?

Eeeh nee !

quote:

Op woensdag 8 april 2009 20:56 schreef elcastel het volgende:

[..]

Eeeh nee !

Oké, dan is dit het verkeerde topic.

Dat is de 'kracht' van alcohol

quote:

Op woensdag 8 april 2009 21:16 schreef Handschoen het volgende:
Dat is de 'kracht' van alcohol

Dat maakt niet veel uit toch? Het is gewoon het besef opeens en ik dacht dat het hier mee te maken had maar dat is dus niet zo.

quote:

Op woensdag 8 april 2009 20:52 schreef elcastel het volgende:
Ik vind het negatief. Toen ik het boek las verwarde ik mijn stonede of aangeschoten avondjes met het loslaten; het voelt hetzelfde, maar het komt niet van binnenuit, die connectie heb je dan niet. Om het maar een beetje wazig te zeggen. Als je echt een overtuigend gevoel van binnenuit wil bereiken, zul je dit nuchter moeten kunnen bereiken in mijn ogen.

Toegegeven, drank en of drugs geven je inderdaad een soort van zelfde gevoel, alleen in mijn ogen schijn.

Dat is exact verwoord hoe ik het nu ook zie. Ik dacht eerst dat het makkelijker zou worden met, maar dan 'mis' ik iets, die connectie...

quote:

Op woensdag 8 april 2009 23:18 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Ik heb de laatste 3 jaar bijna elk weekend veel gedronken of drugs gebruikt (af en toe). Daar leefde ik ook nogal naar toe, uitgaan was het hoogtepunt van de week en even lekker bijkomen. Eigenlijk hoefde ik me ook nooit zorgen te maken dat het niet gebeurde want dat gebéurde gewoon. Ik ga het eens uitgebreid met mijn psycholoog over hebben. Die doet veel met mindfullness enzo, ik ga deze week wat vragen maken van de kracht van het nu om het een en ander op een rijtje te zetten

Dat was bij mij tot 1 januari dit jaar, 10 jaar lang het geval.

Dat begrijp ik dus niet. Niet denigrerend naar jullie toe bedoeld hoor, maar als ik toch elke week alleen maar naar het weekend toe zou leven om vervolgens weer een week te beginnen waarin ik naar het weekend toe leef ... Ik zou depressief worden.

quote:

Op maandag 6 april 2009 00:06 schreef sinterklaaskapoentje het volgende:
Ik heb me ook gerealiseerd dat ik de laatste 2 jaar teveel drink, ik was gister bijna nuchter en toen merkte ik vooral dat mijn verstand mij enorm aan het overnemen was.

Ook ben ik de laatste jaren eigenlijk meestal aan het uitkijken naar het weekend. Om uit te gaan en mensen te zien maar vooral om lekker te zuipen, liefst 2 dagen in de week. Ik ben ook redelijk vaak dronken geweest de laatste tijd. Een enorme afleiding.

Ik herken mezelf hier ook wel in. Ik kijk ook echt altijd weer uit naar het weekend, maar vaak dan is het eenmaal zover en denk ik ook wel eens "is dit alles?" Ook dat zonder alcohol vaak niet kunnen genieten van het moment herken ik, dan vind ik alles belachelijk om me heen en dan gaan m'n gedachten echt alle kanten op. Gelukkig ging het vorige week bij het concert van Metallica in Ahoy wel goed, vaak ben ik bij zoiets al aan het bedenken hoe ik weer van de parkeerplaats af kom, hoe laat ik dan thuis ga zijn enz. Doordat ik de technieken aan het toepassen was de dagen ervoor zat ik ook makkelijker in die vibe van het nu en heb ik ook echt elke seconde van het concert genoten. Als ik uitga komt het ook vrij weinig voor dat ik het rustig aan doe qua alcohol (behalve als ik de Bob ben, maar dat vermijd ik zoveel mogelijk) het gaat eigenlijk altijd door tot ik niets meer op kan (nee, dan ga ik nog lang niet kotsen, mijn lichaam waarschuwt mij op tijd dat het genoeg is geweest ) maar dat zit ook wel een beetje in onze vriendengroep... Alcohol helpt in elk geval om even (als is het maar tijdelijk) van zoveel gedachtes af te komen en dat is toch ook wel even heel lekker. Het is alleen niet zo dat ik niet meer weet wat ik doe, zover is het nog nooit gekomen. Het werkt overigens wel alleen in gezelschap lijkt het, alleen drinken vind ik niets en dan heb ik juist het idee dat het erger wordt.

quote:

Op donderdag 9 april 2009 19:43 schreef JJ.Johnson het volgende:
Dat begrijp ik dus niet. Niet denigrerend naar jullie toe bedoeld hoor, maar als ik toch elke week alleen maar naar het weekend toe zou leven om vervolgens weer een week te beginnen waarin ik naar het weekend toe leef ... Ik zou depressief worden.

Mwah, wat noem je depressief? Ik vind dat mensen zich het stempel "depressief" soms wat makkelijk op laten plakken bijvoorbeeld. En als je maar met genoeg dingen bezig bent doordeweeks heb je niet eens tijd om depressieve gevoelens te hebben. Maar iedereen heeft toch wel eens wat minder positieve gevoelens? Het ligt eraan of je ze kunt relativeren en dat kan ik vrij goed. Maar toch moet ik zeggen dat vooral de zondagen mij vaak vrij zwaar vallen, dan ben ik meestal alleen en weet ik niet echt wat ik moet gaan doen, met als resultaat veel nadenken.

quote:

Op donderdag 9 april 2009 23:24 schreef Metalfreak het volgende:

[..]

Ik herken mezelf hier ook wel in. Ik kijk ook echt altijd weer uit naar het weekend, maar vaak dan is het eenmaal zover en denk ik ook wel eens "is dit alles?" Ook dat zonder alcohol vaak niet kunnen genieten van het moment herken ik, dan vind ik alles belachelijk om me heen en dan gaan m'n gedachten echt alle kanten op. Gelukkig ging het vorige week bij het concert van Metallica in Ahoy wel goed, vaak ben ik bij zoiets al aan het bedenken hoe ik weer van de parkeerplaats af kom, hoe laat ik dan thuis ga zijn enz. Doordat ik de technieken aan het toepassen was de dagen ervoor zat ik ook makkelijker in die vibe van het nu en heb ik ook echt elke seconde van het concert genoten. Als ik uitga komt het ook vrij weinig voor dat ik het rustig aan doe qua alcohol (behalve als ik de Bob ben, maar dat vermijd ik zoveel mogelijk) het gaat eigenlijk altijd door tot ik niets meer op kan (nee, dan ga ik nog lang niet kotsen, mijn lichaam waarschuwt mij op tijd dat het genoeg is geweest ) maar dat zit ook wel een beetje in onze vriendengroep... Alcohol helpt in elk geval om even (als is het maar tijdelijk) van zoveel gedachtes af te komen en dat is toch ook wel even heel lekker. Het is alleen niet zo dat ik niet meer weet wat ik doe, zover is het nog nooit gekomen. Het werkt overigens wel alleen in gezelschap lijkt het, alleen drinken vind ik niets en dan heb ik juist het idee dat het erger wordt.

Kleng.... herkenbaar.

quote:

Op donderdag 9 april 2009 23:29 schreef Metalfreak het volgende:

[..]

Mwah, wat noem je depressief? Ik vind dat mensen zich het stempel "depressief" soms wat makkelijk op laten plakken bijvoorbeeld. En als je maar met genoeg dingen bezig bent doordeweeks heb je niet eens tijd om depressieve gevoelens te hebben. Maar iedereen heeft toch wel eens wat minder positieve gevoelens? Het ligt eraan of je ze kunt relativeren en dat kan ik vrij goed. Maar toch moet ik zeggen dat vooral de zondagen mij vaak vrij zwaar vallen, dan ben ik meestal alleen en weet ik niet echt wat ik moet gaan doen, met als resultaat veel nadenken.

Het gaat niet om het begrip depressief, het gaat erom dat ik niet eraan moet denken om op die manier te leven. Je kunt alles wel weg relativeren, maar je leven is niet erg boeiend als je alleen maar het weekend toeleeft.. Waarom niet gewoon zorgen dat je door de week ook interessante en leuke dingen te doen hebt? Zowel tijdens als na je werk? Natuurlijk is werken niet vaak echt een hobby, maar het is wel zo slim om het zo leuk mogelijk te maken. Gewoon boeiend werk.

Zo dit gaat lekker offtopic hier inmiddels zie ik.

Met alcohol is het gewoon allemaal schijn, het schakelt als ware je frontale kwabben uit:

De frontale kwabben spelen een rol bij het aansturen van willekeurige bewegingen. Ook zijn ze betrokken bij veel mentale functies, zoals impulscontrole, beoordelingsvermogen, probleemoplossing, planning, sociaal gedrag, taal (via de gebieden van Broca en Wernicke) en geheugen.

Met andere woorden, je kan minder goed oordelen, je wordt losser etc. maar dat weten jullie ook allemaal wel Ik zelf vind dat af en toe wel leuk, maar je wordt er ook behoorlijk door beperkt en de volgende dag is meestel niet heel fijn Ik had de laatste tijd een periode met veel feestjes, waar het er hard aan toe ging, nu wil ik ook weer wat rustiger aan doen, want alcohol maakt mij eigenlijk ook alleen maar meer depri..

Daarnaast denk ik trouwens ook dat we in deze maatschappij te veel op zoek zijn naar geluk. Door de zoektocht vinden we het juist niet, en wat is geluk? Je mag je toch af en toe wel kut voelen? Zolang je maar tevreden bent, tevreden zijn, daar gaat het naar mijn idee om.... Tegenwoordig zijn veel mensen, waaronder ik, eigenlijk een beetje het echte bewustzijn verloren... dat besefte ik opeens 2 jaar terug(ben nu 19), sinds dien ben ik er ook veel mee bezig, maar het werd op een gegeven moment wel vermoeidend.... als ik dan eindelijk zo'n ''gelukkige gemoedstoestand'' bereikt had, raakte ik het later ook weer snel kwijt doordat je weer afdwaalt etc. Eigenlijk moet je voor je zelf gewoon een paar krachtige triggers hebben, zoals; het leven is kort, geniet ervan, om maar wat simpels te noemen(voor mij te simpel ), die je naar een relaxte, tevreden gemoedstoestand brengen, dan wordt het een stuk makkelijker...
Ik heb zelf de boeken Je brein als medicijn en de 7 spirituele wetten van succes en ga die binnenkort maar nog even goed doorlezen.. ik weet wel dat ik ook echt minder moet gaan zoeken, en dus minder nadenken....heb ook last van een laag/negatief zelfbeeld, daar moet ik ook wat aan doen....

[ Bericht 0% gewijzigd door Stefanovich op 12-04-2009 20:28:34 ]

quote:

Op donderdag 9 april 2009 23:24 schreef Metalfreak het volgende:

[..]

Ik herken mezelf hier ook wel in. Ik kijk ook echt altijd weer uit naar het weekend, maar vaak dan is het eenmaal zover en denk ik ook wel eens "is dit alles?" Ook dat zonder alcohol vaak niet kunnen genieten van het moment herken ik, dan vind ik alles belachelijk om me heen en dan gaan m'n gedachten echt alle kanten op. Gelukkig ging het vorige week bij het concert van Metallica in Ahoy wel goed, vaak ben ik bij zoiets al aan het bedenken hoe ik weer van de parkeerplaats af kom, hoe laat ik dan thuis ga zijn enz. Doordat ik de technieken aan het toepassen was de dagen ervoor zat ik ook makkelijker in die vibe van het nu en heb ik ook echt elke seconde van het concert genoten. Als ik uitga komt het ook vrij weinig voor dat ik het rustig aan doe qua alcohol (behalve als ik de Bob ben, maar dat vermijd ik zoveel mogelijk) het gaat eigenlijk altijd door tot ik niets meer op kan (nee, dan ga ik nog lang niet kotsen, mijn lichaam waarschuwt mij op tijd dat het genoeg is geweest ) maar dat zit ook wel een beetje in onze vriendengroep... Alcohol helpt in elk geval om even (als is het maar tijdelijk) van zoveel gedachtes af te komen en dat is toch ook wel even heel lekker. Het is alleen niet zo dat ik niet meer weet wat ik doe, zover is het nog nooit gekomen. Het werkt overigens wel alleen in gezelschap lijkt het, alleen drinken vind ik niets en dan heb ik juist het idee dat het erger wordt.

Bij mij precies hetzelfde! Jammer genoeg voel ik mij de dag(en) na een flink avondje stappen meer depri....

quote:

Op zaterdag 11 april 2009 00:46 schreef Stefanovich het volgende:

[..]

Bij mij precies hetzelfde! Jammer genoeg voel ik mij de dag(en) na een flink avondje stappen meer depri....

Ja, maar ben er bij mij ook wel achter dat het een gedeelte gaat om eenzaamheid. Je bent dan na het stappen weer alleen en hebt weer tijd om teveel na te denken. Maar ik heb nu een hele leuke meid leren kennen en die beheerst de kracht van het nu echt geweldig, ben er best wel van onder de indruk eigenlijk... En dat zonder boek of niks, maar ze gebruikt de kracht van het moment echt heel goed. Merk wel dat dat "besmettelijk" is, je gaat zelf ook steeds meer zo denken.

quote:

Op zaterdag 11 april 2009 00:46 schreef Stefanovich het volgende:

[..]

Bij mij precies hetzelfde! Jammer genoeg voel ik mij de dag(en) na een flink avondje stappen meer depri....

En dat depri gevoel komt niet door alcohol of andere middelen? Ik heb altijd het gevoel dat een stevig avondje drinken juist extra bijdraagt aan negatieve gedachten de andere dag.

Ik ben er de laatste week veel mee bezig en ik merk dat ik me eigenlijk bijna de hele dag door bewust ben van mijn gedachten. Ook lukt het me regelmatig, en steeds langer, om mijn gedachten even helemaal stil te zetten.

Ik merk wel dat ik momenten heb waarbij ik graag terug zou willen gaan in mijn oude patroon. Lekker veilig in je eigen gedachtenwereldje waar ik al die jaren heb in gezeten, hoe negatief dat wereldje ook kan zijn. Ik heb het gevoel dat mijn negatieve gedachten nu meer naar het oppervlak toe komen omdat ik ze veel beter waarneem. En hoewel ik mijn best doe niet over deze gedachten te oordelen, merk ik nu hoe dwangmatig ze eigenlijk zijn en hoe graag ik hier vanaf zou willen. Maar ik weet dat als ik dat te graag wil en dat forceer, dat ik er juist niet vanaf kom.

Ik heb de laatste paar dagen ook het gevoel dat ik juist meer afgesloten ben van de wereld, omdat ik nu de hele tijd actief en bijna dwangmatig op mijn gedachten/ego aan het letten ben.

Ik vind het moeilijk om dit te formuleren, maar is er iemand die er iets in herkent?

[ Bericht 1% gewijzigd door DaneV op 18-04-2009 00:28:05 ]

Ik heb het gevonden: ik kan nu de gedachten in mijn hoofd stilzetten bij wens... Ik heb het tot op het bot geanalyseerd door mezelf af te vragen: Why, why, why... en dan heb je het opeens: je moet alles gewoon doen... met de juiste intenties, dus niet impulsief zodner er over na te denken... Waar het op neer komt, komt redelijk neer op de filosofie van de boedisten (Dat realiseerde ik me pas later toen ik daar een uitspraak over tegenkwam )

quote:

Op zondag 19 april 2009 12:54 schreef Handschoen het volgende:
Ik heb het gevonden: ik kan nu de gedachten in mijn hoofd stilzetten bij wens... Ik heb het tot op het bot geanalyseerd door mezelf af te vragen: Why, why, why... en dan heb je het opeens: je moet alles gewoon doen... met de juiste intenties, dus niet impulsief zodner er over na te denken... Waar het op neer komt, komt redelijk neer op de filosofie van de boedisten (Dat realiseerde ik me pas later toen ik daar een uitspraak over tegenkwam )

Bedoel je dan dat wat je ook doet, je er vol achter moet staan?
Ik voelde me een jaar geleden een tijdje ook ongeveer zo... kon toen heel makkelijk een soort van knop in mijn hoofd omzetten, waardoor ik mij meteen weer heel goed voelde, in welke situatie dan ook. Op een gegeven moment vervaagde dit echter weer, jammer genoeg. Je psyche zit toch verdomd lastig in elkaar he
Maar goed, van de afgelopen jaren heb ik veel geleerd en veel zelfkennis opgedaan, nu moet ik ook een keer echt wat veranderen in m'n leven.

quote:

Op dinsdag 21 april 2009 00:08 schreef Stefanovich het volgende:

[..]

Bedoel je dan dat wat je ook doet, je er vol achter moet staan?
Ik voelde me een jaar geleden een tijdje ook ongeveer zo... kon toen heel makkelijk een soort van knop in mijn hoofd omzetten, waardoor ik mij meteen weer heel goed voelde, in welke situatie dan ook. Op een gegeven moment vervaagde dit echter weer, jammer genoeg. Je psyche zit toch verdomd lastig in elkaar he
Maar goed, van de afgelopen jaren heb ik veel geleerd en veel zelfkennis opgedaan, nu moet ik ook een keer echt wat veranderen in m'n leven.

Als het je helpt. Complete impulsiviteit werkt redelijk goed, niet op internet, maar irl. Dus gewoon doen waar je zin in hebt op dat moment. Het heeft me 1 of 2 keer iets rots opgeleverd, maar het is echt beter dan alles 10 keer wegen.

Gewoon iemand bellen, die je eigenlijk niet durft te bellen als je zou nadenken, iets zeggen tegen iemand wat je nooit zou kunnen zeggen als je er bij stil zou staan. Impulsiviteit is goed.

quote:

Op dinsdag 21 april 2009 00:16 schreef Lamon het volgende:

[..]

Als het je helpt. Complete impulsiviteit werkt redelijk goed, niet op internet, maar irl. Dus gewoon doen waar je zin in hebt op dat moment. Het heeft me 1 of 2 keer iets rots opgeleverd, maar het is echt beter dan alles 10 keer wegen.

Gewoon iemand bellen, die je eigenlijk niet durft te bellen als je zou nadenken, iets zeggen tegen iemand wat je nooit zou kunnen zeggen als je er bij stil zou staan. Impulsiviteit is goed.

Ja dat vind ik ook. Alleen bij het idee al heb ik zin om iets geks te doen Het staat ook recht tegenover teveel nadenken, dus als je daar last van hebt is het zeker goed

quote:

Op dinsdag 21 april 2009 00:27 schreef Stefanovich het volgende:

[..]

Ja dat vind ik ook. Alleen bij het idee al heb ik zin om iets geks te doen Het staat ook recht tegenover teveel nadenken, dus als je daar last van hebt is het zeker goed

Klinkt een beetje puberaal, maar heb je ooit de film "Pump Up The Volume" gezien?
Die film is, hoe kinderachtig ook, mijn leidraad geworden voor wat ik wil zijn.

dubbel

Dit filmpje vond ik erg interresant en verklaart wellicht het e.e.a wetenschappelijk. Je "ego" is dus je linker hersenhelft , waar de "observeerder" de rechterhelft van je hersenen is.



[ Bericht 6% gewijzigd door DaneV op 21-04-2009 00:42:18 ]

quote:

Op dinsdag 21 april 2009 00:31 schreef Lamon het volgende:

[..]

Klinkt een beetje puberaal, maar heb je ooit de film "Pump Up The Volume" gezien?
Die film is, hoe kinderachtig ook, mijn leidraad geworden voor wat ik wil zijn.

Nee nooit gezien, miss moet ik die maar eens gaan kijken dan