De kunst van het loslaten van je ex! Deel 73

Hmm na een gesprekje met een goede kennis, zojuist haar ge-emailed dat ik hier niet mee door kan gaan, ik heb geen zin in problemen met haar huidige vriend en/of anderen, en vind dat ze gewoon daar maar verder mee moet gaan i.p.v. met mij.

Ja ik ben even zwak geweest, maar meer kan het niet zijn
Ze wist me wel te verleiden hoor pff

Nou dan even mijn verhaaltje, hopelijk werkt het enigzins therapeutisch.

Vanmiddag is het uitgegaan met m'n vriendin, ze is in anderhalf jaar 4 keer vreemdgegaan en een paar keer bijna. Ik heb haar dat allemaal vergeven omdat ik compleet, volledig en absoluut hoteldebotel megaverliefd op haar ben. Ik denk dat ik het haar zelfs zou vergeven als ze mijn familie uitgemoord had en daarna de liefde zou bedrijven met 3 capuchonmarokkanen tegelijk voor mijn ogen. Zo verliefd ben ik.

We hadden altijd wel wat ruzies, maar ik vond het niet bedreigend ofzo, na een uurtje of 2 was het meestal wel weer uitgepraat en konden we lekker knuffelen. Ik wist al vanaf het begin dat zij een meisje is dat erg van aandacht houdt, waarschijnlijk uit onzekerheid. Alles wat ik aan haar mooi vond (alles.) vond zij juist spuuglelijk, en ze vroeg me ook elke dag weer waarom ik toch zo gek op haar was.

In het begin kreeg ze veel aandacht van andere jongens en hoewel ze me vertelde dat ze makkelijk loog en dat ze in vorige relaties om de haverklap vreemdging (op onze eerste date had ze nog een vriend, wat ik dus niet wist) vertelde ze me ook dat ze nu voelde dat ze écht veranderd was. Ik was verliefd, dus ik geloofde haar (natuurlijk).

Alles hartstikke goed, bijna een jaar lang niet veel aan de hand. Ze smste een tijdje heel veel met 1 jongen, en ze bekende ook dat ze hem wel leuk vond, maar ze vond mij leuker en dus stopte ze ermee. Een paar keer dat ze uit was zonder mij en thuisgebracht werd door andere jongens, maar ze bezwoer me elke keer dat er niks gebeurd was en dat ik de enige voor haar was. Ik was verliefd, dus ik geloofde haar. . Na een tijdje begon ik een beetje achterdochtig te worden (jaloerse persoonlijkheid? voorgevoel? who knows.) en begon ik stiekem haar chatlogs te lezen als ze onder de douche stond oid.. ik weet het, ontzettend fout maar ik moest en zou mijn nieuwsgierigheid bevredigen en erachter komen of ik gelijk had of dat zij gelijk had.

Ik had dus gelijk, en ik las daar over een avontuurtje met 1 jongen, een vriend van een vriendin van haar. Ik ben ontzettend kwaad geworden, misschien niet eens om het vreemdgaan zelf (1 slippertje moet kunnen, en het was maar 1 keer geweest) maar vooral om het consequente gelieg. Het is een uurtje of 3 uitgeweest daarna, maar ik had te veel gevoelens en ze beloofde beterschap en eerlijkheid. Ik vond het moeilijk om ermee om te gaan, gooide het haar vaak voor de voeten, maar á la, zoiets verwerk ik niet in een weekje. Na deze ontdekking is het weer een tijd heel goed geweest, tot ik in een keer in een dronken bui boos was dat ze niet mee naar huis wilde vanuit stappen en ik zei, "een fijn leven nog." wat zij dus opvatte als "het is uit" (zij was ook zo zat als een aap).

Toen heeft ze weer met een andere jongen iets gedaan, en ben ik weer enorm pissed geweest, maar ik vergaf haar alweer. Driewerf hoera voor mijn goede hart. Ik gaf haar de kans om alle dingen die ik niet wist op te biechten, maar ze zei dat er verder niks was. Maandje of anderhalf later lees ik haar chatlogs weer, en ontdek ik dat ze in het begin nog 2 keer is vreemdgegaan.

Dit is echt een druppel die ik niet kon verdragen en het is een week uit. Ze steekt de hand in eigen boezem en zegt dat ze misschien niet klaar is voor iets langdurigs. Aan het eind van de week geef ik haar de laatste kans, als ik ooit ook maar de schijn van vreemdgaan ontdek is het meteen exit. Een fair aanbod, en ze doet echt heel goed hierna. Verwijderd aandacht-gevende jongens van msn/hyves/telefoon en richt zich helemaal op mij. Wat mij betreft de allerbeste periode van de hele relatie.

Alleen door alle aandacht die zij mij gaf begon ze te denken dat ik haar bijna niks gaf. Wat niet zo was, want ik gedroeg me min of meer hetzelfde (misschien had ik meer moeite moeten doen, maar dat is moeilijk als je erachter bent gekomen dat je 4 keer bedrogen bent.). Ze zocht geen aandacht meer op en reageerde er niet op als ze het kreeg (zoals het eigenlijk een beetje zou moeten zijn).

Dit ging prima tot vorige week zaterdag... juist ja, valentijnsdag. We hadden een leuk uitje gepland naar een saunacomplex, en het was ook een fantastische dag. In één van de verschillende sauna's vonden opgietingen plaats.. dit werd dan gedaan door een jonge jongen van 23 die wel erg uitvoerig mijn vriendins lichaam bekeek. Hij zag er niet slecht uit en ik zag ook wel dat mijn vriendin hem wel knap vond. De volgende dag moest ik werken en toen ik 's avonds thuis kwam deed ze anders. Ze klikte haar mail snel weg, haar msn, liet haar telefoon thuis liggen etc.
Achteraf gezien dingetjes die me hadden moeten opvallen, maarja, ik dacht, dat kan gebeuren, hoeft niks achter te zitten (in een poging mijn piekerachtige natuur te overstemmen). Donderdag ging ze uit in een andere stad met een vriendin van haar. Wat ik niet wist, is dat zij meteen die zondag de opgietmeester had opgezocht, toegevoegd op hyves, emailadressen had uitgewisseld en inmiddels fanatiek met hem aan het smsen (het moderne flirten). Het bleek dus dat die opgietmeester in deze stad woonde en die avond geheel toevallig ook uitging daar. Wat een toeval! (not.) Ze hebben die hele avond lekker gepraat en gedanst en hij heeft haar naar het huis van die vriendin gebracht (niet gezoend oid... zegt ze tenminste. weet nietmeer of ik het moet geloven. waarschijnlijk niet ).

De volgende dag reageerde ze anders op me. Noem me een jankerd of een achterdochtig persoon, maar ze stuurde geen kusje (GEEN KUSJE?!) meer in smsjes, iets waar ze normaal heel fel op was. Die avond biechtte ze op dat hij haar (ipv andersom, zoals het echt gegaan was) toegevoegd had. Maar ze had verder niks gedaan en ze zou hem weigeren als ie haar zou toevoegen op msn. (jezus, ik klink wel heel jong met mn ge msn en ge hyves )

De volgende dag waren we samen naar een verjaardag geweest en we zaten even te ontbijten met de computer aan. Opeens hoor ik het "inkomend msn bericht" geluidje ... en jawel. Meneer de opgietmeester. Ik heb haar 1 keer aangekeken, heb mn spullen gepakt en ben direct naar huis gegaan. Onderweg belt ze me op... of het nu dan echt uit is. Ik zeg ja. Het is voorbij. Daarna praten we even over hoe het allemaal zo gekomen is.
Blijkt dus dat zij zich ontzettend onzeker voelde over al die kleine ruzietjes die in mijn ogen nergens over gingen en dat ze daarom weer de aandacht zocht. Ze snapte zichzelf ook niet, etc etc. maar nu was het dan te laat om het weer goed te maken. Ze wilde niet meer verder.

Nouja, na veel heen en weer gepraat voert ze dat dus aan als echte reden. Ook geeft ze toe dat ze de saunaman heel erg leuk vind en graag een keer met hem wil afspreken (mijn hart.. wat doe je in godsnaammmmm....). Ook biecht ze op dat ze al een week met hem smst en msnd (hoewel ze weet dat ik het absoluut haat en waarschijnlijk uitmaak als ik erachter kom) en dat hij haar superleuk vind. Ook biecht ze het avondje uit in de andere stad op. Hij stuurt haar lieve smsjes en ze denkt vaker aan hem dan aan mij.

Dit voelt als een messteek in mn hart, hoofd, ziel en alles waar je maar enorm veel geestepijn en liefdesverdriet van krijgt. Vooral en met name omdat ik het juist zo goed vond gaan en meer voor haar voelde dan ooit. Tevens vind ik het enorm wrang dat ze juist op valentijnsdag die andere vent ontmoet.

Het aller aller stomste is nog dat ik haar, ondanks al die kutstreken, al die keren dat ze tegen me loog, al die keren dat ze me verraden heeft, dat ik haar nog gewoon terugwil en eigenlijk al vergeven heb. Ik wil haar gewoon zo graag terug, vooral als ik denk aan al die dingen die we samen deden. We woonden praktisch gezien samen (ik bij haar, terwijl zij nog thuis woont (ze is 18)) en ze laat dus een enorm gat achter zo. Het doet me zo enorm veel pijn dat ze gewoon nu al lieve smsjes uitwisselt met een andere jongen. Terwijl ze nog van mij houdt en mij eigenlijk leuker vind. Ze houdt gewoon enorm van "die spanning" die je voelt bij een nieuw iemand, en daarom doet ze het. Ze zegt, misschien komt het ooit nog goed, wat écht killing is, want zo kan ik er ook geen afsluiting aan geven. Ze zegt dat ze nog van me houdt.

Het valt me gewoon zo rauw op m'n dak. Het ene moment is alles prima, fantastisch, het volgende is het uit en wil ze met iemand anders afspreken. Ik kan er gewoon met mijn hoofd niet bij dat dit nu gebeurt.

Ik zit al 5 uur lang de valentijnskaart met lieve dingetjes die ze me vorige week zaterdag gaf te lezen, hoewel ie inmiddels doorweekt van de tranen is.

Ik ben er niet best aan toe

EDIT:
jezus, enorm verhaal.

Heavy

Maar zo'n iemand verdien je niet!

quote:

Op zondag 22 februari 2009 22:21 schreef mstr het volgende:
Heavy

Maar zo'n iemand verdien je niet!

Maar ik weet dat ze het niet doet om me te kwetsen ofzo, zo zit ze gewoon in elkaar.

ik zit haar nog te verdedigen ook

quote:

Op zondag 22 februari 2009 22:47 schreef Rahl het volgende:

[..]

Maar ik weet dat ze het niet doet om me te kwetsen ofzo, zo zit ze gewoon in elkaar.

ik zit haar nog te verdedigen ook

Het is zo, dat je de mooie dingen blijft zien en koesteren.
De slechte dingen verdring je.

Maar heel eerlijk, is ze het waard om haar een 5e kans te geven?

quote:

Op zondag 22 februari 2009 22:55 schreef mstr het volgende:

[..]

Het is zo, dat je de mooie dingen blijft zien en koesteren.
De slechte dingen verdring je.

Maar heel eerlijk, is ze het waard om haar een 5e kans te geven?

ik weet het niet, het is nu nog te vers, ik kan er nu niet helder en goed over nadenken. Ik ga er een nachtje over slapen en hopelijk wint mijn verstand het eens van m'n hart dan.

godver, ik mis der.
d8 ff zoenen met een ander en misschien verlichting.
maar zie recente foto''s en wil gewoon alleen met haar zoenen.
hou zoveel van haar

ik d8, ik scoor een ander meisje, beetje zoenen, daten, etc.
vandaag ook weer los, morgen weer en dinsdag weer.

maar het werkt niet, geen enkele meid of vrouw geeft me de rust die ik bij haar vond...

wil haar alleen nog maar, en al is het 1 dag, een uur, ik zou alles ervoor gevn...

Ze heeft me verlaten omdat zij gelovig is en ik niet. Vier maanden gebouwd aan iets heel moois, en nu is het ineens over (via msn.. ). Omdat ze vind dat ik haar nooit zal kunnen begrijpen omdat ik geen contact heb met God en het ook nooit zou krijgen.

Ik vond haar geloof altijd heel mooi, het heeft haar gevormd tot hoe ze nu is. Het heeft haar heel veel steun gegeven toen ze t moeilijk had. Echt prachtig.
Maar nu is het tussen ons in komen te staan, ik zou nooit tornen aan haar geloof... ben altijd heel begripvol geweest.
Ik heb alles gegeven, alles voor haar gedaan maar het doet er niks toe. Ze zegt dat ze van me houdt, maar dat het echt niet kan. Vanwege haar geloof.
Ik kan er niks meer aan doen... Ik heb er ondertussen ook wel vrede mee.

Maar God is dus geen liefde voor mij... en een Christen oordeelt over mij... het is echt een gesloten deur. Ze heeft denk ik gelijk, ik zal dit nooit helemaal begrijpen.

Het breekt wel mn hart dat ze niet mag houden van wie ze wilt. Ik hoop dat ze heeft geleerd dat ze nooit meer iets moet beginnen met een niet-Christen.
Maar wat zijn dit voor een middeleeuwse toestanden zeg. Ik voelde me eerst zo hopeloos en machteloos, maar nu geeft het wel rust. Ik kan er echt niks aan veranderen, en gelukkig begrijpt mijn omgeving me heel goed en hebben me er doorheen gesleept.
Ik was echt kapot hiervan.

Wat ik nou heb meegemaakt echt te erg.
Had voor t eerst weer eens (chat) contact met mijn beste maat.
Hij nam 3 weken lang zijn telefoon niet op dus dat vond ik raar.
Blijkt het dat er daar waar hun wonen onwijs wordt geluld.

Ik wist niet wat ik hoorde!
Het erge is dat dat gelul ook gewoon niet waar is en helemaal nergens over gaat.
Wat mij betreft is het gewoon klaar, zo kom je er achter wie je echte vrienden zijn.

Lekker bagger!

quote:

Op maandag 23 februari 2009 14:30 schreef 2PaCaVeLi het volgende:
Wat ik nou heb meegemaakt echt te erg.
Had voor t eerst weer eens (chat) contact met mijn beste maat.
Hij nam 3 weken lang zijn telefoon niet op dus dat vond ik raar.
Blijkt het dat er daar waar hun wonen onwijs wordt geluld.

Ik wist niet wat ik hoorde!
Het erge is dat dat gelul ook gewoon niet waar is en helemaal nergens over gaat.
Wat mij betreft is het gewoon klaar, zo kom je er achter wie je echte vrienden zijn.

Lekker bagger!

Dat is heel erg kut inderdaad. Maar het scheidt het kaf van het koren, daar moet je maar aan blijven denken lijkt me.

Rahl, je verdiend beter iemand die dezelfde gevoelens heeft als jou.

Dit is waarschijnlijk niet wat je wilt horen, maar ze past gewoon niet bij je, heeft geen respect voor je, en is zeker nog niet toe aan een relatie.

Er lopen zat meisjes rond ( ja echt ) die de dingen die jij doet wel waarderen en die niet vreemdgaan etc.

Conclusie: Ga wat vaker stappen, ontmoet nieuwe mensen en vergeet deze trut want je hebt haar genoeg kansen gegeven.

Succes

Rahl probeer het los te laten.
Het is moeilijk in deze periode dat weet ik.
Maar geloof me het gaat vanzelf beter.
Zelf dacht ik dat het nooit goed zou komen met me.
Ik wil niet zeggen dat het helemaal goed is maar langzaam wordt het beter, echt.

Denk zelfs dat die ruzie eigenlijk geholpen heeft.

Succes en life goes on vriend!

heb haar nummer verwijderd, van hyves gehaald, van msn gehaald, ga komend weekend naar harders plaza en ik mis haar zoals ik mn beide armen zou missen

quote:

Op maandag 23 februari 2009 22:21 schreef Rahl het volgende:
heb haar nummer verwijderd, van hyves gehaald, van msn gehaald, ga komend weekend naar harders plaza en ik mis haar zoals ik mn beide armen zou missen

Succes met verwerken

rebound no 2


fuck it. geen enkele meid s zoals haar....

Dude.. elke vrouw is uniek, net als jij kan je die niet vervangen door iets wat exact hetzelfde is, dat is onmogelijk... doe even rustig en neem de tijd voor jezelf, probeer te ontspannen desnoots huil het eruit.. ik weet dat het moeilijk is.

pff hopenlijk lucht dit op.

Eergisteren met carnaval zou mijn vriendin na het stappen blijven slapen. Belt ze een paar uur van te voren in tranen op dat ze niet meer mee zou gaan omdat ze met zichzelf in de knoop zat. Na een kort gesprek bleek dat ze ernstig twijfelde over onze relatie en dat ze tijd nodig had om na te denken. Ik ben die avond nog gewoon uit gegaan maar het zat me toch niet helemaal lekker.

De volgende ochtend hebben we afgesproken en ze zou naar mij toe komen. Eenmaal hier zijn we gaan praten maar al snel bleek dat ze sinds een week niks meer voor mij voelde en me meer als hele goede vriend zag. En hebben we besloten uit elkaar te gaan maar toch goede vrienden te blijven. En ze is ook redelijk snel naar huis gegaan. Ik had het hier heel moeilijk mee want een relatie van 3,5 jaar zo abrupt beëindigen kwam voor mij nogal hard aan.

Ik had besloten om toch maar uit te gaan die avond omdat thuis zitten niet opschiet en met vrienden optrekken therapeutisch werkt. Het leuke is alleen ik en mijn ex trekken met dezelfde mensen op. 3 keer raden wie er gisteravond ook was? Bij het zien van haar kreeg ik toch een brok in mijn keel omdat ik nog steeds zielsveel van haar hou. Op een gegeven moment ben ik naar een andere disctoheek gegaan een straat verderop omdat ik het er moeilijk mee had. Hier heb ik gelukkig even niet aan haar hoeven denken en mijzelf redelijk vermaakt.

vannacht heb ik amper geslapen en heb veel nagedacht over de mooie tijd die we samen hebben gehad. Ik zit nog met veel vragen waar ik graag een antwoord op zou willen. Het is allemaal zo snel gegaan en ik denk dat het nog wel even duurt voordat ik haar weer aan kan kijken zonder pijn in mijn hart. Ik heb ook het meeste wat me aan haar herinnert opgeruimd zodat ik er niet constant mee geconfronteerd word. Ik weet niet of dit slim van me is geweest maar zit momenteel nogal in de knoop.

Op dit moment heb ik het gevoel dat ik er helemaal overheen ben, dit is volgens mij al een aantal weken zo. Foto's die ik tegenkom ( was toevallig in dezelfde kroeg, maar was haar niet tegengekomen ) doen me ook niks.

Fijn gevoel, het lelijke is nog dat ze een ketting draagt die ze van mij heeft gekregen op haar verjaardag. Ze had beloofd die af te doen en weg te gooien.

!

quote:

Op dinsdag 24 februari 2009 16:01 schreef Timmetjuhs het volgende:
pff hopenlijk lucht dit op.

Eergisteren met carnaval zou mijn vriendin na het stappen blijven slapen. Belt ze een paar uur van te voren in tranen op dat ze niet meer mee zou gaan omdat ze met zichzelf in de knoop zat. Na een kort gesprek bleek dat ze ernstig twijfelde over onze relatie en dat ze tijd nodig had om na te denken. Ik ben die avond nog gewoon uit gegaan maar het zat me toch niet helemaal lekker.

De volgende ochtend hebben we afgesproken en ze zou naar mij toe komen. Eenmaal hier zijn we gaan praten maar al snel bleek dat ze sinds een week niks meer voor mij voelde en me meer als hele goede vriend zag. En hebben we besloten uit elkaar te gaan maar toch goede vrienden te blijven. En ze is ook redelijk snel naar huis gegaan. Ik had het hier heel moeilijk mee want een relatie van 3,5 jaar zo abrupt beëindigen kwam voor mij nogal hard aan.

Ik had besloten om toch maar uit te gaan die avond omdat thuis zitten niet opschiet en met vrienden optrekken therapeutisch werkt. Het leuke is alleen ik en mijn ex trekken met dezelfde mensen op. 3 keer raden wie er gisteravond ook was? Bij het zien van haar kreeg ik toch een brok in mijn keel omdat ik nog steeds zielsveel van haar hou. Op een gegeven moment ben ik naar een andere disctoheek gegaan een straat verderop omdat ik het er moeilijk mee had. Hier heb ik gelukkig even niet aan haar hoeven denken en mijzelf redelijk vermaakt.

vannacht heb ik amper geslapen en heb veel nagedacht over de mooie tijd die we samen hebben gehad. Ik zit nog met veel vragen waar ik graag een antwoord op zou willen. Het is allemaal zo snel gegaan en ik denk dat het nog wel even duurt voordat ik haar weer aan kan kijken zonder pijn in mijn hart. Ik heb ook het meeste wat me aan haar herinnert opgeruimd zodat ik er niet constant mee geconfronteerd word. Ik weet niet of dit slim van me is geweest maar zit momenteel nogal in de knoop.

Ouch man.. dat komt je inderdaad rauw op je dak vallen dan. Had je ook geen signalen ofzo?

nou carnaval 2009 was toch anders.

ik sliep in het bed waar de vorige keer ik met mijn ex sliep, douchde waar ik de vorige keer nog sex onder had, dekbedovertrek zelfde etc.
nasty herinneringen dus.

zondag dus goed wezen zuipen en de volgende dag lekker naar de optocht en vanaf 2 uur smiddags aan het bier
echt hele gezellige groep en heb me uitstekend vermaakt, kwam dus een meisje tegen in de kroeg.
stond er dus naar te kijken omdat ze in bepaalde opzichten op mijn ex leek.
komt ze naar me toe en schijnbaar begint ze me zomaar te zoenen, stribbelde niet tegen en toen voelde het wel goed.
een vriend van mij lag dubbel

heb wel mega kut geslapen, werd steeds wakker snachts en dacht aan mijn ex.
had der nog ff gesmst (heel zakelijk, dus geen dronken emotioneel gedoe), krijg ik opeens terug dat ze ook bijna naar x was gekomen (ze kent daar zelf niemand, alleen mijn vrienden :S )
ze had erg zin maar ze voelde zich ook heel kut en ellendig...

misschien dat ze heeft gehoord dat ik met een ander had gezoend maar zij is wel de laatste die er iets van kan zeggen

ze sprak me ook een paar maal aan op msn, heb het kort gehouden, ze noemde me wel weer bij een plagerig koosnaampje :S

maar goed, voel me wel ietsjes beter maar mis haar echt ontzettend.


ook heel weird, kwam een meisje tegen waarvan ik 100% zeker weet dat ik haar kende. komt totaal niet uit mijn buurt of vriendengroep of iets dergelijks maar ze kwam me zo bekend voor zonder dat ik het wist waarom.
ze komt wel weer uit de buurt van mijn ex...

quote:

Op dinsdag 24 februari 2009 16:36 schreef Rahl het volgende:

[..]

Ouch man.. dat komt je inderdaad rauw op je dak vallen dan. Had je ook geen signalen ofzo?

Heb geen duidelijke signalen gehad maar toch voelde het de laatste tijd anders. Maar zodra ik vroeg of er iets was kreeg ik geen duidelijk antwoord.

Maar vanavond weer uit en hopelijk een gezellige avond. Ik voel me ondertussen al een stuk beter.

We verschillen te veel van elkaar, zei ze.

*zucht*

Kreeg vanmiddag te horen:
Misschien ben je wel meer als een grote broer op dit moment, iemand die meer is dan een vriend, maar geen vriendje.

*au*

Jongens wees blij dat jullie exen je niet compleet hebben uitgekaffert, beschuldigt van elk probleem die je niet kon oplossen, elk dingetje die je niet kon doen voor haar zodat ze (misschien wel) bij je had gebleven.

Jullie komen er vanaf met het woord dat ze het eigenlijk niet meer wilden, dat er iets niet goed voelde of zat, jullie komen er vanaf met 'het was fijn, maar dit was het'.

Geloof me het is moeilijk, een reden krijg je nooit, maar je hebt in ieder geval wel een ex die niet op elk probleem die er was jou hiervan de schult geeft..

Behoud je eigen waarde en trots, probeer niet op elk wissewasje hoop te zoeken (ook al weet ik dat dit wel gebeurd..) en word niet boos over een emotionele uitbarsting van je ex die toch maar voor de helft of minder op de waarheid gebaseerd is, het doet pijn voor beide kanten hoe lullig dit ook klinkt, voor de een wat meer dan de ander omdat die al het verwerkings proces is begonnen, misschien wel weken geleden zodat het niet zo'n pijn doet, of denken dat..

Je zult geconfronteerd worden met jezelf, en wees trots op de dingen die je wel kan en wel heb gedaan, en probeer verder te leven met wat je ook wil voelen in je achterhoofd, schreeuwend of in stilte..

(op de vorige pagina staat deel 1 van mn verhaaltje)

Maar er moet eigenlijk nog bij gezegd worden dat ze ook wel veel persoonlijke problemen heeft... En ze werd voor ze het uit maakte erg ziek.
Ze zei ook dat ze me wou sparen voor al haar problemen. Wat natuurlijk onzin is, ik zou haar juist willen steunen.

Ze ligt nu zelfs in het ziekenhuis... ik heb nog getwijfeld of ik dr op zou zoeken maar dat doe ik maar niet. Hoe romantisch het ook zal zijn, ze is beter af als ik haar nu even met rust laat.

Ik vraag haar op een rustig moment nog wel of het het 'geloof-verhaal' is, of dat ze me wil sparen...Ze zei dat ik beter verdien dan haar, en dat soort dingen

Maar het geloof-verhaal is ook erg plausibel, misschien een combinatie van beide, maar daar kan ik niet mee leven. Zo'n intolerant geloof.

quote:

Op dinsdag 24 februari 2009 19:47 schreef Chev het volgende:
Jongens wees blij dat jullie exen je niet compleet hebben uitgekaffert, beschuldigt van elk probleem die je niet kon oplossen, elk dingetje die je niet kon doen voor haar zodat ze (misschien wel) bij je had gebleven.

Jullie komen er vanaf met het woord dat ze het eigenlijk niet meer wilden, dat er iets niet goed voelde of zat, jullie komen er vanaf met 'het was fijn, maar dit was het'.

Geloof me het is moeilijk, een reden krijg je nooit, maar je hebt in ieder geval wel een ex die niet op elk probleem die er was jou hiervan de schult geeft..

Behoud je eigen waarde en trots, probeer niet op elk wissewasje hoop te zoeken (ook al weet ik dat dit wel gebeurd..) en word niet boos over een emotionele uitbarsting van je ex die toch maar voor de helft of minder op de waarheid gebaseerd is, het doet pijn voor beide kanten hoe lullig dit ook klinkt, voor de een wat meer dan de ander omdat die al het verwerkings proces is begonnen, misschien wel weken geleden zodat het niet zo'n pijn doet, of denken dat..

Je zult geconfronteerd worden met jezelf, en wees trots op de dingen die je wel kan en wel heb gedaan, en probeer verder te leven met wat je ook wil voelen in je achterhoofd, schreeuwend of in stilte..

ik weet niet of dat echt veel verschil maakt.
anderzijds kun je het vanuit jouw positie ook bekijken dat ze een hekel aan je had, je echt niet meer wou.
jij hebt redenen gehoord van haar en hier zitten ook veel mensen die dat niet hebben gehad en dat is ook mega frustrerend.

feit blijft dat zo'n beetje iedereen die hier post zich op de een of andere manier flink genaaid voelt en de reden van de breuk niet goed kan begrijpen of het volstrekt irrationeel vind.

van de ene kant wou ik dat mijn ex me helemaal afblafte, alles noemde wat er mis was, zou het misschien makkelijker maken.
of zo'n ruzie gehad dat ik een hekel aan har had, al het contact zou zijn vebroken...

heb vannacht weer van haar gedroomd in die korte uurtjes dat ik een beetje sliep (mijn slaapprobleem word steeds groter).
we kwamen elkaar tegen met carnval vieren. ik was er, veel van onze vrienden en haar vorige ex.
we belanden op een hotelkamer en na een nacht zei ze dat we snel weg moesten.
maar ik wou nog de kamer opruimen en al onze spulletjes mee nemen.
toen verloor ik haar weer uit het oog.

heel apart weer

quote:

Op woensdag 25 februari 2009 10:37 schreef thestoryofus2009 het volgende:

[..]

van de ene kant wou ik dat mijn ex me helemaal afblafte, alles noemde wat er mis was, zou het misschien makkelijker maken.
of zo'n ruzie gehad dat ik een hekel aan har had, al het contact zou zijn vebroken...

Als dat zou gebeuren, is het voor mijn gevoel veel makkelijker om af te sluiten.
Ipv dat je nu normaal met haar om gaat en elkaar nog spreekt.

Dan kan je er écht een punt achter zetten, want meer kan je niet doen.
En nu blijft toch die confrontatie er elke keer.
Wat het alleen maar moeilijker maakt.

Ik weet niet of er een moeilijkere en makkelijkere manier van uit elkaar gaan is. Ik weet wel dat ik heel veel verdriet had van mijn 1e ex die me verliet voor een ander. Ik was bij hem ingetrokken en moest toen dus weer naar mn ouders terug. Toen ik al mijn spullen kwam halen had hij allemaal hele gemene dingen voor me achter gelaten in huis. Zoals een brief die z'n nieuwe vlam hem had geschreven. En al die dingen lagen allemaal op plekken waar ik ze wel móest vinden. Ik geloof nog steeds dat dat geen toeval was.

Mijn 2e ex waarmee het nu ruim 3 weken uit is doet wel normaal tegen me, hoewel ook hij alweer een nieuwe vriendin heeft. Maar hij wrijft het er in ieder geval niet zo in en probeert de zaken echt netjes af te handelen zeg maar.

Ik denk toch dat ik dat laatste 'makkelijker' vind. Als je ex zich opeens zo tegen je keert is het net of al die jaren dat je samen bent geweest tot niets worden teruggebracht, alsof het helemaal niks heeft betekend. Hoe kut het ook is dat het nu uit is, ik weet in ieder geval dat hij wel om me gegeven heeft en dat de leuke tijd die we hebben gehad echt iets heeft betekent. Het maakt het niet minder pijnlijk, maar je krijgt er in ieder geval niet nóg meer verdriet bij doordat je ex je opeens als een stuk stront behandelt.

Daar heb je gelijk ik.

Maar als het uit gaat, en in mijn geval, nog gewoon je ex blijft zien en afspreekt etc, is dat lastig.
Vooral omdat je weet dat er nog meer is, maar het er niet echt uit komt.

In dat geval zou het soms makkelijker zijn als je ruzie zou krijgen, dan kan je het gewoon helemaal afsluiten. En nu blijft er nog stiekem een achterdeur op en staan, voor het geval dat...

Nee dat is waar, dan kan je maar beter een duidelijke afsluiting hebben.
Ik kies er sowieso niet voor om nog dingen te doen met een ex (tot nu toe in ieder geval, maar ik heb nog maar 2 exen). Ik kan mijn ex van nu echt niet meer zien zonder daar heel droevig van te worden, maar het is ook nog maar 3 weken uit. Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit nog vrienden word met hem, maar goed misschien kan dat nog als ik echt over hem heen ben. Verder hebben we niet een gezamenlijke vriendenkring of zo, dus is het voor mij makkelijk om echt alle contact te verbreken (wat op het moment echt het beste is voor mij).

voel me echt zo beroerd joh, dacht dat het een paar dagen beter ging...


weet ook niet meer wat ik kan doen om me beter te voelen, heb alles wel een beetje geprobeerd.
heb ook zo het idee dat mijn ex zeer binnenkort wel weer een nieuw vriendje heeft, de aandacht die ze van jongens krijgt is uiteraard groot.

het is ook heel onwerkelijk, kan het nog steeds niet goed bevatten.
herinner me nog zo goed dat ze me aankeek en kuste en zei dat ze zoveel van me hield en altijd bij me zou blijven.

vind het ook heel moeilijk om positieve dingen in andere vrouwen te zien, ook dat geprobeerd, maar mijn ex scoort op al mijn criteria voor ideale vriendin wel extreem hoog (anders was het destijds ook nooit mijn vriendin geworden)

quote:

Op woensdag 25 februari 2009 10:37 schreef thestoryofus2009 het volgende:
ik weet niet of dat echt veel verschil maakt.
anderzijds kun je het vanuit jouw positie ook bekijken dat ze een hekel aan je had, je echt niet meer wou.
jij hebt redenen gehoord van haar en hier zitten ook veel mensen die dat niet hebben gehad en dat is ook mega frustrerend.
[knip]

Hehe. blijkbaar ken je het verhaal niet, geeft ook niet, ze had geen hekel aan me, ze hield zelfs (naar eigen zeggen) nog van me toen ze bij haar nieuwe verlieftheid was.

Er speelde zeker nog 5 andere dingen buiten ons om waarover ik in iedergeval zeker geen controle had (ouders, broer, verwachtingen, angsten, benouwdheid ect..), en ze bleef het hebben over een toekomst die wij hadden kunnen hebben (als ik alles had gedaan die zj nodig vond) dus tja

Een reden.. uhm verschillende, de een onlogischer dan de ander, dan weer een verdraait antwoord hebt ook niks om je beter bij te voelen.

Als iemand het nu bij 1 verhaal houd dan is dat misschien een antwoord, maar anderzijts is het even kut als niks horen.

ja omgeving en opvoeding spelen ook een hele belangrijke rol.

ik heb nu zo'n gruwelijke hekel aan haar vriendinnen en huisgenoten.
ik heb ook het idee dat die ook een rol hebben gespeeld bij de breuk en dat er nu een soort druk is vanuit diezelfde vriendinnen om haar weer aan een nieuw vriendje te helpen die beter bij hun past.

kon ik maar terug in de tijd
ff een boodschap geven aan mezelf x aantal jaar geleden.

quote:

Op woensdag 25 februari 2009 13:24 schreef thestoryofus2009 het volgende:
kon ik maar terug in de tijd
ff een boodschap geven aan mezelf x aantal jaar geleden.

ja dat ken ik, had ik mezelf maar gewaarschuwd

mijn ex is ook zo hypocriet als wat.. 4 keer vreemdgaan en dan nog elke keer witheet van woede worden als ik met een ander meisje alleen maar praatte. Ze controleerde mn telefoon elke avond en heeft alle nummers van meisjes uit mijn telefoon gewist. Zou dat nou door een schuldig geweten komen? Waarom wil ik dit meisje in vredesnaam toch terug nadat ze me zo vaak genaaid en gebackstabbed heeft?
Kon je een gevoel maar uitleggen, dan keek niemand me meer raar aan als ik dit verhaal vertelde

In other news; zonet een haatmail aan die saunaman gestuurd, ik weet dat hij er weinig aan kan doen en dat ik er niks mee opschiet, maar het voelde lekker om hem de scheldwoorden toe te sturen die ik eigenlijk tegen haar wil zeggen

quote:

Op woensdag 25 februari 2009 13:33 schreef Rahl het volgende:

[..]

ja dat ken ik, had ik mezelf maar gewaarschuwd

mijn ex is ook zo hypocriet als wat.. 4 keer vreemdgaan en dan nog elke keer witheet van woede worden als ik met een ander meisje alleen maar praatte. Ze controleerde mn telefoon elke avond en heeft alle nummers van meisjes uit mijn telefoon gewist. Zou dat nou door een schuldig geweten komen? Waarom wil ik dit meisje in vredesnaam toch terug nadat ze me zo vaak genaaid en gebackstabbed heeft?
Kon je een gevoel maar uitleggen, dan keek niemand me meer raar aan als ik dit verhaal vertelde

In other news; zonet een haatmail aan die saunaman gestuurd, ik weet dat hij er weinig aan kan doen en dat ik er niks mee opschiet, maar het voelde lekker om hem de scheldwoorden toe te sturen die ik eigenlijk tegen haar wil zeggen

ja waarom blijf je houden van je ex wat ze ook doet...

ik ben heel benieuwd of ze vreemd is gegaan toen we nog wat hadden.
ze was er binnen 4 dagen bij om te zoenen met een ander en kort daarna dus all the way.

en dan stuurt ze me soms dat ze zich rot voelt, denk ik, waarom dan precies.
vraag me ook echt af of ze uberhaupt nu gelukkig is.
ik snap hel goed dat alles haar teveel is geworden en dat ze wellicht overspannen was en als ze mij zag dat ze dan extreme hulpeloosheid zag.

maar zou ze dan nergens denken dat het een samenloop van extreme omstandigdheden is.
zou ze zich nooit afvragen: "hey, eerst was de relatie perfect, tot dat ene moment waarop het veranderde"

ook de jongens waar ze nu mee om gaat zijn het tegenovergestelde van wat ik de laatste maanden was, en die vriendinnen zitten behoorlijk te psuehn om haar aan een kerel te krijgen (als ik de hyves zo bekijk).
maar als ik recente stapfoto's van haar bekijk zie ik niet echt een mega happy blik in haar ogen, dat was ooit wel anders.

ik vraag me ook echt af of ze wellicht spijt heeft en nu extreem veel moeite heeft het te verdringen.
en wellicht is dat ook een reden voor haar temeer om een vriendje weer te nemen.

wat ik merkte is dat toen ik met die andere meiden zoende dat op het moment leuk was, maar het was puur zoenen en fysiek. ik had er niet echt gevoelens bij. en kort daarna d8 ik meteen aan mijn ex, en bleef eraan denken en voelde me kut. niet omdat ik gezoend had met een ander maar omdat ik merkte wat ik miste.

en misschien word alles wel beter naar verloop van tijd maar ik merk er weinig van, zit nu op 1,5 maand officieel uit en 3 a 4 maanden dat ik wist dat ze twijfelde.
dan moet er toch ergens verlichting komen.

en enerzijds hoop ik dat ze keihard op haar bek gaat maar anderzijds wil ik niet dat ze ongelukkig is.
als ze maar eens alles op een rijtje zette, alles zou overdenken en er met iemand normaal over zou praten.
want diep in haar hart houdt ze nog extreem veel van mij en weet ze wel dat ze heel gelukkig met me was geworden.

Gister een sms sessie met haar gehad, ze had de ketting nog om die ik haar had gegeven. Ik vroeg mij af waarom, want ze had beloofd om het af te doen/
Toch een sms gestuurd om te vragen waarom ze het nog om had, ik kreeg daarop een antwoord waar haar dvd's zijn ( we hadden gezamenlijk een collectie)
Hierop heb ik gereageerd dat ik al die dvd's heb weggegeven. Daarna vroeg ze of ik al iemand had gevonden om te manipuleren.
Toen ging het smsen nergens meer over, veel verwijten..

Het is heel moeilijk om iemand los te laten waar je nog steeds van houd. Je kan wel vast blijven houden aan die gevoelens maar hierdoor werk je jezelf alleen maar tegen. Ik weet ook bijna zeker dat mocht ik mijn ex binnenkort met een andere jongen zien ik gebroken zal zijn. Ik kan beter terugkijken naar de fijne tijd die we samen hebben gehad en proberen er een punt achter te zetten hoe moeilijk dit ook lijkt. Momenteel zit ik nog met veel vragen en hoop hier binnenkort dan ook antwoord op te krijgen.

quote:

Op woensdag 25 februari 2009 14:21 schreef Timmetjuhs het volgende:
Ik weet ook bijna zeker dat mocht ik mijn ex binnenkort met een andere jongen zien ik gebroken zal zijn.

Bij mij is dat het geval, ze pronkt er ook nog mee en smst mij dat hij in alles beter is en ik in het niet valt als ze hem vergelijkt met mij.

Dan vraag ik me af of ze al die tijd ( 2 jaar ) tegen mij gelogen heeft, of dat we de laatste tijd zoveel ruzie hebben gehad dat alles op dit moment beter lijkt.
Ik wens haar het beste, maar om er zo mee om te gaan is echt slecht. Dat is iets wat ik niet zal doen.

quote:

Op woensdag 25 februari 2009 14:21 schreef Timmetjuhs het volgende:
Het is heel moeilijk om iemand los te laten waar je nog steeds van houd. Je kan wel vast blijven houden aan die gevoelens maar hierdoor werk je jezelf alleen maar tegen. Ik weet ook bijna zeker dat mocht ik mijn ex binnenkort met een andere jongen zien ik gebroken zal zijn. Ik kan beter terugkijken naar de fijne tijd die we samen hebben gehad en proberen er een punt achter te zetten hoe moeilijk dit ook lijkt. Momenteel zit ik nog met veel vragen en hoop hier binnenkort dan ook antwoord op te krijgen.

dat ze gewoon "sex" heeft met anderen heb ik het niet extreem moeilijk mee, dat is het rare.
oke, soms heb ik een mental image waar ik misselijk van word maar ik vind het veel erger dat er straks iemand is waar ze tegen zegt: "ik hou van jou" "jij bent mijn allerliefste"

en dat je over x aantal maanden/jaren foto's van je ex en de ander samen ziet, of dat je via via hoort dat ze samen wonen. of het moment dat je haar tegen komt en ze achter de kinderwagen loopt.
als de relatie onder "normale" omstandigheden kapot was gegaan dan had ik er ook minder moeite mee, in het verleden ook 2x gehad en dan is het na een tijdje niet zo hard meer.
weet van twee andere exen dat ze bijna trouwen of samen wonen en daar kan ik voor ze echt gelukkig om zijn. heb ook een ex waar ik ook een speciale band mee heb recentelijk nog een paar maal gezien met haar vriend.
hele toffe gozer, lief, aardig en oprecht en zag ook dat mijn ex dolgelukkig was/is en was blij voor haar.

en soms vraag ik me ook af waarom mensen zo extreem verschillen in het verwerken van liefdesverdriet.
als ik in mijn omgeving kijk voel ik me wat dat betrefd wel een buitenbeentje. zie vrienden en vriendinnen natuurlijk het wel moeilijk hebben als hun zoiets overkomt maar die weten vrij snel de draad weer op te pakken.

en als verliefdheid een chemische reactie in de hersenen is, of gewoon de angst van mensen om alleen te zijn dan moet ik toch ook makkelijk verliefd kunnen worden op een ander en dezelfde gevoelens weer krijgen...

Waarom heb ik toch de neiging om iedere keer op z'n hyves te kijken??
Ik weet toch al wat er staat, namelijk de ene liefdesverklaring na de andere tussen hem en z'n nieuwe lief. Ik weet niet waarom ik het doe, doet alleen maar pijn iedere keer als ik zoiets lees. Maar in een moment van zwakte of zo ga ik dan toch weer zitten kijken... idioot!!

Wat te doen, wat te doen.

Het is nu ongeveer een maand geleden dat het uit is tussen mijn ex en mij. De reden voor haar om het uit te maken is dat ze wat miste. Heel vervelend natuurlijk en heb er ook wel 2/3 weken mee gezeten. We hadden het echt heel fijn samen. Nu besloten we deze week weer eens af te spreken. Toen ik haar zag voelde ik de liefde weer opkomen. Ik gaf dr ook meteen een zoen en ze zoende terug. We gingen ergens zitten en we hebben daar nog meer lopen zoenen. Het was net zoals vroeger. We zijn zelfs verder gegaan als zoenen. Maar nu heb ik spijt. Het had niet mogen gebeuren, nu ben ik weer verlieft op haar. Ze vond het heel fijn met mij maar ze mist gewoon iets. Nu wil ze geen relatie maar wel eens in de week afspreken. Een soort sexrelatie dus. Nu twijfel ik heel erg. Aan de ene kant zou ik dat natuurlijk heel graag willen, maar aan de andere kant zegt mijn gevoel dat ik het niet moet doen omdat er van mijn kant meer gevoelens zijn dan van de hare. Wat is de juiste keuze? Haar vergeten en verder gaan met mijn leven? Of gewoon zoiets hebbe van fuckit.. mezelf erbij neerleggen dat het niets meer word, me gevoel wegstoppen en genieten. Ik weet het niet..

[ Bericht 0% gewijzigd door DeRattebaas op 25-02-2009 15:32:15 ]

quote:

Op woensdag 25 februari 2009 15:27 schreef DeRattebaas het volgende:
Wat te doen, wat te doen.

Het is nu ongeveer een maand geleden dat het uit is tussen mijn ex en mij. De reden voor haar om het uit te maken is dat ze wat miste. Heel vervelend natuurlijk en heb er ook wel 2/3 weken mee gezeten. We hadden het echt heel fijn samen. Nu besloten we deze week weer eens af te spreken. Toen ik haar zag voelde ik de liefde weer opkomen. Ik gaf dr ook meteen een zoen en ze zoende terug. We gingen ergens zitten en we hebben daar nog meer lopen zoenen. Het was net zoals vroeger. We zijn zelf verder gegaan als zoenen. Maar nu heb ik spijt. Het had niet mogen gebeuren, nu ben ik weer verlieft op haar. Ze vond het heel fijn met mij maar ze mist gewoon iets. Nu wil ze geen relatie maar wel eens in de week afspreken. Een soort sexrelatie dus. Nu twijfel ik heel erg. Aan de ene kant zou ik dat natuurlijk heel graag willen, maar aan de andere kant zegt mijn gevoel dat ik het niet moet doen omdat er van mijn kant meer gevoelens zijn dan van de hare. Wat is de juiste keuze? Haar vergeten en verder gaan met mijn leven? Of gewoon zoiets hebbe van fuckit.. mezelf erbij neerleggen dat het niets meer word, me gevoel wegstoppen en genieten. Ik weet het niet..

Op die manier kom je er natuurlijk niet echt overheen, ik denk dat je alleen maar meer in de knoop zou komen met je gevoelens. Afkappen lijkt mij beter, in zo'n soort relatie moet de ene niet meer willen dan de andere, dat loopt geheid verkeerd af.

Niet doen. Als er nog gevoel in het spel is gaat dit jou alleen maar veel pijn doen.

Denk ook niet dat ik het door ga zetten. En als ik het nou 1x probeer en kijken of het werkt? Bedoel of ik er nu mee zit of over een week, heb ik het in ieder geval nog geprobeerd. Bedankt voor jullie snelle reply's trouwens.

Ik denk zelf dat hoe eerder je je van haar los kan maken hoe beter. Het is makkelijk voor haar om jou op deze manier aan het lijntje te houden, maar jij gaat er waarschijnlijk aan kapot op den duur.
Sterkte ermee!