Mensen die niet terug groeten....

quote:

Op dinsdag 13 januari 2009 21:55 schreef Topspin het volgende:
Ook het gejaagde altijd, mensen die dan ook vaak star vooruit staren alsof ze het niet allemaal meemaken.

Door deze opmerking moet ik denken aan hoe het eruit moet zien hoe ik over straat loop. Je hebt volkomen gelijk

Vandaag opende iemand nog een autoraampje terwijl ik langs de weg liep. Voordat de bijrijder mijn aandacht had gekregen en duidelijk kon maken dat hij naar de weg vroeg, was ik al minstens vijf meter verder

quote:

Op dinsdag 13 januari 2009 22:13 schreef Black_Tulip het volgende:

[..]

Door deze opmerking moet ik denken aan hoe het eruit moet zien hoe ik over straat loop. Je hebt volkomen gelijk

Vandaag opende iemand nog een autoraampje terwijl ik langs de weg liep. Voordat de bijrijder mijn aandacht had gekregen en duidelijk kon maken dat hij naar de weg vroeg, was ik al minstens vijf meter verder

Maak plaats, maak plaats maak plaats, ik heb zo'n ongeloofelijke haast. Ik kan niet langer blijven, ik kan niet langer blijven, ik moet dooooorgaan. Ik kan niet langer blijven, ik kan niet langer blijven staan

Oude mensen groet ik bijna nooit, die reageren vaak niet eens terug.
Leeftijdsgenoten (jongeren) groet ik ook vrijwel nooit, soort stille code denk ik.. want ik maak het ook weinig mee dat een leeftijdsgenoot mij spontaan begroet. Ik woon in een grote stad overigens.

quote:

Op dinsdag 13 januari 2009 22:35 schreef Topspin het volgende:

[..]



Maak plaats, maak plaats maak plaats, ik heb zo'n ongeloofelijke haast. Ik kan niet langer blijven, ik kan niet langer blijven, ik moet dooooorgaan. Ik kan niet langer blijven, ik kan niet langer blijven staan

Mijn levensmotto

quote:

Op dinsdag 13 januari 2009 22:40 schreef bloep123 het volgende:
Oude mensen groet ik bijna nooit, die reageren vaak niet eens terug.
Leeftijdsgenoten (jongeren) groet ik ook vrijwel nooit, soort stille code denk ik.. want ik maak het ook weinig mee dat een leeftijdsgenoot mij spontaan begroet. Ik woon in een grote stad overigens.

Ja, je moet toch wat overhouden om te krabbelen anders ben je ook maar uitgeluld

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:42 schreef Gummibeer79 het volgende:
Misschien ben jij wel nét diegene in het dorp die niemand wil kennen.
Het zwarte schaap, maar heb je dat nog niet door....

Zijn de Tele2-opmerkingen al gemaakt?

quote:

Op dinsdag 13 januari 2009 19:43 schreef draaijer het volgende:

[..]

Je klinkt erg sociaal

En?

Iemand vindt groeten fijn en dat moet iedereen dan dus ook maar fijn en normaal vinden. Nou, ik niet. Ik vind het vervelend en opdringerig.

Oh en voor degene die dacht dat het onmogelijk was om een vreemde bij naam aan te spreken: winkelpersoneel draagt naamkaartjes. Sommige mensen vinden het ontzettend spannend om de caissiere in drie zinnen tien keer bij naam te noemen. Bloedirritant.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:38 schreef EchtGaaf het volgende:

Herkent u dit?

Groet u nog? Of groet u ook niet terug op anderen en waarom doet u dat niet?

Woon je in een dorp of stad?

Ik woon in een dorp en groet alleen wanneer iemand mij passeert op de stoep,
staan er 7 mensen bij een bushalte groet ik niet meer, heb ondervonden dat 6, 7
wachtende mensen bij een bushalte niemand groeten, begint er 1, dan volgen er soms nog 2 ,
maar staat er 1 persoon bij de bushalte groet ik wel en zij mij ook.

Trouwens wanneer ik de tijd vraag of vraag of bus 123 al weg is, er eerst oortjes uit gedaan
moeten worden van de Ipod, dus wil ook niet storen.

Ik zat op de fiets op weg naar een leuke freelance opdracht in de tv-studio,
zag iemand op straat die ik kende van een winkel en riep goedemorgen (07:15)
ze keek me aan met een norse uitstraling en gaf een kort knikje.

Later zag ik haar in de supermarkt en ze keek me drie keer aan, maar ik dacht
nee madam, jij gaf mij een rotgevoel op de vroege ochtend, nu heb ik geen zin
om te groeten.

Vrijdag kwam ik haar op het ijs tegen en ik zei spontaan hoiiiii
ze keek me star aan en gaf een kort knikje.

Dit is mijn ervaring. Oude mensen groet ik meestal wel en zij mij,
wanneer ik in de stad ben , Vondelpark groet ik soms wel en mensen groeten vaak wel terug,
of kijken me na, van ken ik haar. Maar om nou iemand te groeten op de Albert Cuyp of
Kalverstraat, nee dat doe ik niet.

quote:

Op woensdag 14 januari 2009 16:58 schreef RRGJL het volgende:
Ik had het eerder over situaties op bijvoorbeeld het werk. Ik heb vaker meegemaakt dat ik gewoon merkte dat een baas (die ik bijna nooit zag) bewust mijn naam erbij zei. Als een soort binding-achtig iets. Leuk voor hem, maar ik hou niet van dat geforceerde gedrag.

Dat inderdaad. Het is moeilijk om op concretere voorbeelden te komen, maar dat is er eentje.

quote:

Als een vriend me met mijn naam groet, of een collega die ik vaak spreek, dan vind ik dat prima. Is het een nagenoeg vreemde / vage kennis, dan wekt dat bij mij het gevoel dat ze iets van me moeten. Ik denk ook dat dat de achterliggende reden is. Die binding zorgt er bij mensen die zich daar niet bewust van zijn voor dat je de persoon die jou met je naam groet aardiger gaat vinden. Het was immers heel attent dat hij je naam noemde. Vervolgens voel je je sneller schuldig wanneer zo iemand iets van je vraagt waar je eigenlijk geen zin in hebt.

Precies.

quote:

Op woensdag 14 januari 2009 17:48 schreef Maeghan het volgende:
Oh en voor degene die dacht dat het onmogelijk was om een vreemde bij naam aan te spreken: winkelpersoneel draagt naamkaartjes. Sommige mensen vinden het ontzettend spannend om de caissiere in drie zinnen tien keer bij naam te noemen. Bloedirritant.

Ik verkoop sinds gisteren voedsel in de trein en je wil niet weten hoe blij ik ben dat op mijn kaartje alleen 'uitzendkracht' staat.

Iedere dag tig keer je eigen naam horen zou ik ook gek van worden

Films van vroeger brengen een beeld naar voren waarbij iedereen elkaar leek te groeten, de hoed werd afgenomen als teken van groet erbij. Maar toen liepen er ook amper mensen op straat plus iedereen kon elkaar en was het minder gejaagd allemaal. Zou best eens in die tijd willen nemen toen het allemaal nog rustig was, maar dan wel met moderne middelen

quote:

Op donderdag 15 januari 2009 16:50 schreef EchtGaaf het volgende:


Waarom dat gejaag

Overbevolking, mierennest en mensen die elkaar aansteken met het virus, sowieso op een drukke straat dat het gejaag vanzelf zou kunnen gaan, dan heb je ook nog het verkeer. Steeds meer vormen van vrijetijdsbesteding dus de dag wordt voller, grotere sociale netwerken dus meer sociale verplichtingen en zo zullen er nog 100 redenen kunnen zijn zoals de overheid die beweerd dat beide partners moeten werken omdat zoiets bij deze tijd hoort, ook in geval van het hebben van kinderen. Dan heb je nog 4 reclameblokken per uur waarbij op hoog tempo producten worden aangesmeerd en sowieso meer impulsen die mensen te verwerken hebben volgens mij.

[ Bericht 4% gewijzigd door Topspin op 15-01-2009 17:18:09 ]

quote:

Op woensdag 14 januari 2009 17:32 schreef Aneurism het volgende:
Als ik uitgeslapen ben, en alleen dan. Dan vind ik het leuk om mijzelf 100x te herhalen.

Zo heb ik een chauffeur die niet altijd even chill is, dus dan stap ik in en zeg ik: HEY GOEIE MORGEEEEEEN!!!!

Waarop ik geen antwoord krijg, resultaat (maar alleen als ik uitgeslapen ben):

HOI! ALLES OK?!
(stilte)
HALLO?! HOI! HAHA
(stilte)
HEY! HEY! HOI!

Vorige keer heb ik het 5 minuten volgehouden... Die gast de radio steeds harder zetten. Lachen joh.

Voor de overige 300 dagen mompel ik enkel zachtjes: Vieze kutn*@*r

Oh men ik wist het wel als ik jou in de bus kreeg. Ik zou hem alvast in de 1 zetten als je nog voor de deur staat en wanneer je die grote bakkes open zou trekken zou ik optrekken met een flinke dosis gas. Lig je daar met je bijdehante kop op de grond.

quote:

Op donderdag 15 januari 2009 16:50 schreef EchtGaaf het volgende:
Waarom dat gejaag

Het zal je niet verbazen, maar ik kan me er eigenlijk wel goed in vinden Ik merk wel dat het me af en toe wel zwaar wordt, maar in principe vind ik een hoog tempo wel zo fijn.

quote:

Op zondag 11 januari 2009 14:56 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Tsja het noopt je tot de houding van "doen alsof je ze niet ziet" . Het is niet mijn voorkeur , maar ik weet er anders ook geen houding meer aan te geven...

Maar ik vraag me werkelijk af in wat voor maatschappij we intussen zijn afgegleden? Waar een vriendelijke bejegening niet meer beantwoord wordt?

Nog ff en je kan een klap voor je bek krijgen als je iemand nog vriendelijk begroet...

Wat een chagrijnig volk zijn we toch aan het worden?

Ik denk dat ik het weet: het gaat gewoon veel te goed hier. Hoe rijker hoe onvriendelijker en sterieler...

Iemand die het hiermee eens is?

ik heb ook heel vaak dat ik iemand daadwerkelijk niet zie

Ik heb ook min 1.5/-2 ofzo.. Maar een bril staat me niet en die draag ik dus ook niet zo vaak. Als iemand dan hallo zegt zit ik eerst nog een half uur van... Huh wie is dat. (ja ik kan ook gewoon 'HEEY hallo' zeggen, maar persoonlijk vind ik het dan wel weer fijn om te weten tegen wíé ik het zeg). En als ik dan besef wie het eerst/ dat het een vreemde is... Is diegene hem vaak al gepeerd.

Daarnaast ben ik ook altijd een klein beetje verbaasd als een onbekend persoon mij groet, waardoor mijn reactievermogen ook weer een beetje vertraagd wordt.
Maar het is van mijn kant geen ongenoegen oid ..

De spanning in een lift vind ik altijd een mooi moment, je kent het wel:
- allemaal vreemden in een hele kleine ruimte die allemaal alle moeite nemen om elkaar niet aan te kijken
- een ijzige stilte
- zodra de lift beweegt dan heel luid zeggen: allemaal een hele goede morgen een een prettige dag toegewenst
- ineens doet men een stuk aardiger en normaler naar elkaar toe!
- bijna iedereen zegt iets terug bij het verlaten van de lift.

Het zijn die kleine momenten

quote:

Op vrijdag 16 januari 2009 01:12 schreef bikkeltje2 het volgende:
De spanning in een lift vind ik altijd een mooi moment, je kent het wel:
- allemaal vreemden in een hele kleine ruimte die allemaal alle moeite nemen om elkaar niet aan te kijken
- een ijzige stilte
- zodra de lift beweegt dan heel luid zeggen: allemaal een hele goede morgen een een prettige dag toegewenst
- ineens doet men een stuk aardiger en normaler naar elkaar toe!
- bijna iedereen zegt iets terug bij het verlaten van de lift.
Het zijn die kleine momenten

Misschien als je de pillen gebruikt die jij inneemt, maar ik geloof er geen snars van dat dit de gangbare realiteit is.