LIT Literatuur, Taal en Kunst
Boekbesprekingen, vragen over schrijvers, je favoriete theaterstuk, de mooiste schilderijen of de beste musea. Een must voor alle liefhebbers van kunst, boeken, theater en taal.
Een klassieke uiteraard, anders moet je er niet eens aan beginnen.quote:Op zaterdag 13 december 2008 05:06 schreef Marble het volgende:
[..]
Met wat voor piek erop? Een klassieke, een moderne of een ironische?
Da's klote, Erik. Sterkte, en hopelijk zijn ze er inderdaad op tijd bij.
I intend to live forever, or die trying.
Da's een hele respectabele leeftijd.quote:
Hoe vervelend ook, mensen krijgen allemaal op de een of andere manier van hun gezondheid op zo'n hoge leeftijd. Als ze aangeven dat het goed te behandelen is, komt ie er vast glansrijk doorheen. [ Bericht 6% gewijzigd door #ANONIEM op 13-12-2008 11:16:42 ]
Er zijn maar weinig historici die kunnen tippen aan Jonathan Israël. De visie van een buitenstaander is daarnaast juist erg verfrissend. Hij schrijft en zegt hele onnederlandse dingen over Nederland.quote:Op vrijdag 12 december 2008 15:46 schreef Seborik het volgende:
[..]
Vanuit de chauvinistische illusie dat Nederlanders beter over hun eigen geschiedenis kunnen schrijven dan in dit geval Engelstaligen.
Gefeliciteerd, Claudia_x.
.Nog gefeliciteerd Claudia en Erik: sterkte.
The real is always way ahead of what we can imagine.
Je hebt natuurlijk wel gelijk, maar als iemand om wie je veel geeft ziek is, maakt de (respectabele) leeftijd natuurlijk weinig uit: of iemand 17, 30, 0f 70 is, het is gewoon klote. Mijn vader is 74 en al ben ik best bezig met zijn sterfelijkheid, de dag dat ik hiermee geconfronteerd zal worden, wordt geen dag waarop ik dit soort relativerende dingen kan denken. Denk ik.quote:Op zaterdag 13 december 2008 11:16 schreef k_man het volgende:
Da's een hele respectabele leeftijd.
The real is always way ahead of what we can imagine.
Iedereen met een beetje verstand en ervaring snapt dat bij complexe familierelaties afkeer en onvoowaardelijke liefde heel goed hand in hand kunnen gaan. Het is volgens mij zelfs zo dat het één (de afkeer) rechtstreeks het gevolg is van het ander, vanwege de onvermijdelijke verbondenheid die soms ook als teveel kan voelen. Dat ik me na al die jaren nog steeds zo geraakt voel vanwege een paar emailtjes, zegt ook al wel genoeg. Iemand niet kunnen uitstaan, maar diegene toch het allerbeste gunnen: ja, dat kan.quote:Op vrijdag 12 december 2008 01:58 schreef Marble het volgende:
Die laatste zin gelooft natuurlijk niemand.
The real is always way ahead of what we can imagine.
Ik weet het mane, ik heb een paar weken geleden mijn oma verloren.
Ik weet niet of ik me zorgvuldig genoeg uitgedrukt heb. Ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat mensen van die leeftijd nou eenmaal last krijgen van allerlei ziektes, kwaaltjes en ongemakken. Dat is te verwachten en niet iets om je meteen heel erg zorgen over te maken. Negen van de tien keer komt dat gewoon goed. Dus zeker als de artsen van Eriks opa aangeven dat het goed behandelbaar is, is er geen aanleiding om meteen het ergste te vrezen.
Het was opbeurend bedoeld, niet zo zeer relativerend.
Ik weet niet of ik me zorgvuldig genoeg uitgedrukt heb. Ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat mensen van die leeftijd nou eenmaal last krijgen van allerlei ziektes, kwaaltjes en ongemakken. Dat is te verwachten en niet iets om je meteen heel erg zorgen over te maken. Negen van de tien keer komt dat gewoon goed. Dus zeker als de artsen van Eriks opa aangeven dat het goed behandelbaar is, is er geen aanleiding om meteen het ergste te vrezen.
Het was opbeurend bedoeld, niet zo zeer relativerend.
Ja, dat weet ik ook. . Ik was een beetje aan 't zeuren.
. Ik was een beetje aan 't zeuren.
The real is always way ahead of what we can imagine.
Ja hoor, dat kan. Mijn grootste verdriet is om iemand die doodongelukkig was en om mijn machteloosheid daar iets aan te veranderen. Dat suggereert dat ik erg veel van 'r hield. Maar tegelijkertijd was haar overlijden mijn allergrootste opluchting, dat suggereert weer heel wat anders. Lijkt niet met elkaar te rijmen, maar dat doet het wel.
Erik, veel sterkte. De prognoses zijn dus goed?
Erik, veel sterkte. De prognoses zijn dus goed?
Ik ben 'niet lekker' genoeg om niet op kraamvisite te gaan aan de andere kant van het land -je moet vooral ook niet zo'n baby gaan lopen besmetten natuurlijk-, maar wel lekker genoeg voor 'op de bank met een goed boek'. Wat heerlijk
En ook lekker genoeg om zometeen naar de supermarkt te lopen en allerlei lekkers in huis te halen. Chocolademousse is goed voor de mens.
Zoiets, maar dan in minder sterke mate, heb ik inderdaad met mijn zus. Het is zelfs een kunst gebleken om zelf ongecompliceerd gelukkig te zijn zonder me schuldig te voelen.quote:Op zaterdag 13 december 2008 13:01 schreef ShadyLane het volgende:
Ja hoor, dat kan. Mijn grootste verdriet is om iemand die doodongelukkig was en om mijn machteloosheid daar iets aan te veranderen. Dat suggereert dat ik erg veel van 'r hield. Maar tegelijkertijd was haar overlijden mijn allergrootste opluchting, dat suggereert weer heel wat anders. Lijkt niet met elkaar te rijmen, maar dat doet het wel.
In ieder geval: vanmiddag is het familiefeestje en ik heb er wel zin in, eigenlijk. Ondanks een achtergrond van calvinisme hebben ze toch allemaal bourgondische neigingen en dus wordt het vast gezellig. Mijn zus kan ik makkelijk een beetje mijden gelet op de belachelijke grootte van ons gezin. Ik ben inmiddels al 12x tante.
. Dus ik ga heel tanterig vragen hoe het op school gaat etc. En verder champagne en wijn drinken.
The real is always way ahead of what we can imagine.
Wat spijtig dat je direct zo lelijk gaat sneren ipv op niveau te reageren als je je aangevallen voelt. Het was namelijk allerminst als aanval bedoeld.quote:Op zaterdag 13 december 2008 12:50 schreef mane het volgende:
[..]
Iedereen met een beetje verstand en ervaring snapt bla bla bla
My mother was a drug addict. When she got pregnant, she took more drugs. She even tried to kill me inside her with a coat hanger, but I survived. I was born blind as a result, but my mother didn't care. She overdosed choking on her own vomit.
Ik moet vanavond naar een massaal feest van m'n werk. Dan zou ik nog liever bij een massale familie zitten.
Het gaat slecht, verder gaat het goed.
Zelfs een Marokkaanse?quote:Op zaterdag 13 december 2008 13:56 schreef I.R.Baboon het volgende:
Dan zou ik nog liever bij een massale familie zitten.
My mother was a drug addict. When she got pregnant, she took more drugs. She even tried to kill me inside her with a coat hanger, but I survived. I was born blind as a result, but my mother didn't care. She overdosed choking on her own vomit.
Daar heb je wel lekker eten. Maar dan weer geen drank. Lastig...quote:
Het gaat slecht, verder gaat het goed.
Helemaal mee eens! Net lekker in de frisse decemberlucht een uurtje rondgelopen in het duin!quote:Op zondag 14 december 2008 10:12 schreef PopeOfTheSubspace het volgende:
Goeiemorgen! Lekker dagje! Lekker koud! Lekker zeg!
Hm, misschien toch maar even naar buiten dan straks. Ik wil morgen weer kunnen werken, maar ik denk niet dat een frisse neus halen (wat een uitdrukking) het herstelproces zal vertragen. Integendeel misschien zelfs.
Maar eerst is er op de Belg het EK veldlopen, met allemaal heel snelle mensen die tekeergaan in de vrieskou
Maar eerst is er op de Belg het EK veldlopen, met allemaal heel snelle mensen die tekeergaan in de vrieskou
De Dijk gisteren was erg okee.
In het voorprogramma stond Paulusma, en dat was een stuk minder. Jelle Paulusma is na Daryll-Ann solo gegaan, en staat vervolgens met drie voormalige leden van Daryll-Ann weer op één podium om zijn tweede album iRecord (wat een domme titel) te promoten. Ik ga niet zeggen dat de muziek slecht was, er stonden zeker vijf (van de zeven) getalenteerde muzikanten op het podium, maar het was wel totaal ongeschikt als voorprogramma van De Dijk. Te lang uitgesponnen, vervormde gitaren, één nummer dat qua lengte en stijl Pink Floyd naar de kroon probeerde te steken, en het publiek werd steeds minder enthousiast. Na 40 minuten Paulusma was er nog maar een handvol mensen dat de moeite nam om te applaudiseren.
De Dijk had na twee nummers de zaal al in hun broekzak. Ik moet zeggen dat ik de band nog nooit live had gezien, maar ik was toch blij verrast dat vrijwel de hele zaal meezong met Binnen zonder kloppen. Het publiek was iets stiller tijdens de nieuwere nummers van hun laatste cd Brussel, die inmiddels goud is (30.000 verkochte exemplaren). Huub van der Lubbe was in stijlvol pak gekleed, en de mannen zijn in 25 jaar natuurlijk wel ouder geworden, toch speelden ze als een stel jonge honden de zaal plat. Tegen het eind, bij Dansen op de vulkaan, was ook het zittende deel van het publiek gaan staan, en danste iederéén (zelfs ik, een beetje dan). Er waren twee toegiften, en na twee uur spelen nam Huub van der Lubbe zelfs nog de tijd om bij het standje met bandshirts te signeren.
In het voorprogramma stond Paulusma, en dat was een stuk minder. Jelle Paulusma is na Daryll-Ann solo gegaan, en staat vervolgens met drie voormalige leden van Daryll-Ann weer op één podium om zijn tweede album iRecord (wat een domme titel) te promoten. Ik ga niet zeggen dat de muziek slecht was, er stonden zeker vijf (van de zeven) getalenteerde muzikanten op het podium, maar het was wel totaal ongeschikt als voorprogramma van De Dijk. Te lang uitgesponnen, vervormde gitaren, één nummer dat qua lengte en stijl Pink Floyd naar de kroon probeerde te steken, en het publiek werd steeds minder enthousiast. Na 40 minuten Paulusma was er nog maar een handvol mensen dat de moeite nam om te applaudiseren.
De Dijk had na twee nummers de zaal al in hun broekzak. Ik moet zeggen dat ik de band nog nooit live had gezien, maar ik was toch blij verrast dat vrijwel de hele zaal meezong met Binnen zonder kloppen. Het publiek was iets stiller tijdens de nieuwere nummers van hun laatste cd Brussel, die inmiddels goud is (30.000 verkochte exemplaren). Huub van der Lubbe was in stijlvol pak gekleed, en de mannen zijn in 25 jaar natuurlijk wel ouder geworden, toch speelden ze als een stel jonge honden de zaal plat. Tegen het eind, bij Dansen op de vulkaan, was ook het zittende deel van het publiek gaan staan, en danste iederéén (zelfs ik, een beetje dan). Er waren twee toegiften, en na twee uur spelen nam Huub van der Lubbe zelfs nog de tijd om bij het standje met bandshirts te signeren.
I intend to live forever, or die trying.
Jammer om te horen. Afgezien van die debiele titel hoorde ik eigenlijk alleen maar goeie verhalen over de cd van Paulusma. Ik was wel van plan om ze binnenkort eens live te gaan bekijken. (Zag een paar weken terug toevallig nog die andere Daryll-Ann'er Anne Soldaat nog bij een literair/muzikaal project. Wat een fantastische muzikant is dat toch!)quote:Op zondag 14 december 2008 13:50 schreef dwerg het volgende:
In het voorprogramma stond Paulusma, en dat was een stuk minder.
