quote:
Past PSV nog wel bij Stevens?
Door Frans van den Nieuwenhof. zondag 09 november 2008 | 20:00 | Laatst bijgewerkt op: zondag 09 november 2008 | 21:49
NIJMEGEN – Na de vierde competitienederlaag zat Huub Stevens er, voor het eerst dit seizoen, duidelijk aangeslagen bij. Niet alleen was NEC zaterdag de betere ploeg geweest, pijnlijk duidelijk werd weer dat de problemen van PSV structureel van aard zijn. De ploeg heeft niet te maken met een dipje, maar met een schrijnend gebrek aan creativiteit en kwaliteit.
De vraag werd van grote afstand naar hem toegeslingerd, na het verlies bij NEC. Of er nog chemie bestaat tussen hem en de spelers? „Dat weet ik niet, dat zou je die spelers moeten vragen”, antwoordde Huub Stevens. „Wat ík denk? Dat ga ik niet naar buiten brengen.”
Stevens sprak van ’de grootste teleurstelling van het seizoen’. Een oplossing kon hij niet meteen aanreiken. „We kunnen nu geen nieuwe spelers halen. Natuurlijk is de situatie zorgwekkend. Iedere nederlaag is zorgwekkend.”
Hoe zou Ibrahim Afellay zich hebben gevoeld? Of Jan Reker? Of Frits Schuitema? Wat denkt Stan Valckx nu? Afellay moet het zaterdag heel koud hebben gehad. De voormalige pleintjesvoetballer - eigenlijk de laatst overgeblevene uit het Hiddink-team- heeft bij PSV niemand aan zijn zijde die voetbalt in dezelfde geest als hij. Het is de grijze middelmaat die domineert. In de eerste helft demonstreerde Afellay weer hoe graag hij wil voetballen, vooruit wil, agressief en doelgericht probeert te zijn. Hij was de enige.
Met zijn transferbeleid heeft PSV een milieu gecreëerd, waar voor sterren geen plaats meer lijkt te zijn. Stevens hamert steevast op de kracht van het geheel. Hij streeft naar intensief menselijk contact, beschermt zijn spelers en gelijke behandeling is voor hem essentieel. Het rood-witte collectief heeft echter de uitstraling van beton gekregen.
In de tijd van Harry van Raaij was er altijd ruimte voor creatieve, excentrieke geesten. Daarmee veroverde PSV ook buiten Eindhoven enorme sympathie. De huidige directie kan Van Raaij nu wel terechtwijzen vanwege geleden financiële verliezen, maar de oud-voorzitter slaagde er altijd wél in om mensen van allerlei pluimage aan zichzelf én de club te binden.
De benoeming van Stevens had veel voeten in de aarde en paste in de manier waarop de club de laatste jaren omging met zijn trainers. De raad van commissarissen stond met zijn houding aan de basis van conflicten met Guus Hiddink en Ronald Koeman. De rvc gaf Reker de opdracht om Martin Jol aan te trekken en toen dat niet meteen lukte, wilde hij handelen naar de bestaande situatie.
Valckx vond dat de algemeen directeur daarin onzorgvuldig en vooral opportunistisch had gehandeld. De ene dag was Fred Rutten nog de ideale kandidaat, de volgende moest het Huub Stevens worden. Twee uiteenlopende types.
Omdat Stevens in het verleden achttien jaar (1975-1993) voor PSV werkte, wordt hij terecht gezien als een echte clubman. Niemand zal meer energie in de club steken dan hij. Elke ochtend is hij om tien voor half acht op de Herdgang, op zaterdagmorgen ziet hij de jongste jeugd voetballen, op maandag het tweede en een vrije dag besteedt Stevens het liefst door in binnen- of buitenland mogelijke versterkingen voor zijn team te gaan bekijken.
Toch is de vraag opportuun of Stevens en PSV wel zo goed bij elkaar passen. Zíjn PSV is immers een heel ander PSV dan dat van de laatste vijftien jaar. In Stevens zijn tijd gingen kameraadschap en opofferingsgezindheid boven alles en was een team (dat van Kees Rijvers) inderdaad sterker dan de som der delen.
Het PSV van Van Raaij werd een mondiale club, waar een smeltkroes van culturen ontstond. In dat PSV rukten andere waarden op. Volledige gelijkheid bestaat daarin haast per definitie niet. De leidinggevende van nu moet kunnen anticiperen en waar nodig tegemoetkomen aan de grillen en het ego van de eenling. Net als Hiddink kon Van Raaij die verandering voortreffelijk managen.
Behalve Stevens zijn ook Reker en manager Adrie van Kraaij mannen uit de Rijvers-tijd, toen de grenzen van PSV niet ver buiten Brabant reikten. Beide periodes, beide culturen, hebben de club veel succes gebracht. Maar zijn ze ook met elkaar te verenigen?
Als de huidige machthebbers willen breken met alles wat Van Raaij in tien jaar heeft bereikt en dus streeft naar een cultuuromslag, dan staat de club nog een moeizaam proces te wachten. Dat zal niet binnen een jaar zijn afgerond. Laat staan binnen enkele weken.