Hoe kregen jullie het te horen ?

Ik vond het altijd raar dat bij mijn oma die geen schoorsteen had wel steeds dingen in mijn schoen werden gedaan, en de uitleg dat Sinterklaas van elk huis een sleutel heeft speciaal om pakjes te bezorgen vond ik ook niet echt logisch. Voor de rest herinner ik me er niet veel meer van.

quote:

Op zaterdag 18 oktober 2008 17:34 schreef MacorgaZ het volgende:
Ik vond het altijd raar dat bij mijn oma die geen schoorsteen had wel steeds dingen in mijn schoen werden gedaan, en de uitleg dat Sinterklaas van elk huis een sleutel heeft speciaal om pakjes te bezorgen vond ik ook niet echt logisch. Voor de rest herinner ik me er niet veel meer van.

Wij zetten de schoen altijd voor de voordeur want de Sint stopte de kadootjes door de brievenbus.

Dat ik dat geloofde

2 kinderen uit mn klas zeiden het, en toen ben ik het aan mn moeder gaan vragen.
Ik was niet geschokt want ik vermoedde het al..en vond het wel leuk omdat ik 2 jongere broertjes heb,
en ik moest het dus nog jaren mee geheim houden

Toen ik tijdens de Sinterklaas optocht een Zwarte Piet zag die een Marokkaan een trap onder zijn reet gaf, was mijn geloof meteen over.

Ik vond het echt vreselijk toen ik van iemand op school hoorde dat Sinterklaas niet bestond en het thuis ook nog eens werd bevestigd. Ik nam me dan ook voor om niet aan die leugen mee te werken als ik zelf kinderen zou hebben. Nu is het zover en wat denk je? Ik doe er net zo hard aan mee als de rest van Nederland en vind het nog leuk ook

da weet ik toch al niet meer hoe ze da mij verteld hebbe

ik weet het wel nog dat men zusje 11 was en er nog steeds in geloofde tot ze het haar op school vertelde da sinterklaas niet bestaat men zusje is er lang niet goed van geweest die geloofde er nog heilig in

Het schijnt dat ik in een zomervakantie op de terugweg van een vakantie in Frankrijk mij realiseerde dat sinterklaas niet bestaat. Ik was toen ongeveer een jaar of 7. Mijn ouders zagen dit niet aankomen en konden mijn vragen dus niet beantwoord. Ik heb dus zelf ontdekt dat sinterklaas nep was

Ik had mijn moeder betrapt toen ze mijn schoen aan het vullen was .

Lag op bed 'Douwe Dabbert' te lezen toen, ik meen, vader mij het schokkende nieuws vertelde... nooit meer een stripboek van Douwe Dabbert aangeraakt.

quote:

Op maandag 27 oktober 2008 23:03 schreef Nantes het volgende:
Ik had mijn moeder betrapt toen ze mijn schoen aan het vullen was .

Oe die is erg

Trouwens mijn neefje Jelle van 8 weet sinds dit jaar dat ie niet bestaat. Hij heeft nu een groot geheim voor zijn 4 jarig zusje. Is ook leuk om mee te maken.

Bij mij vertelden mijn broers het, eerst wilde ik dat niet accepteren maar uiteindelijk toch wel. In groep 4 geloofde ik niet meer maar deed ik gezellig mee met de kinderen die wel geloofden. In groep 5 was ik een lul en zei ik tegen groep 3/ kleutergroep kinderen dat ie niet bestond (zoals mijn broers met mij hadden gedaan) die vervolgens heel boos reageerden

Ik kwam er zelf achter toen ik de snoepjes uit de snoeptrommel (de inhoud daarvan kende ik van buiten) niet meer in de snoeptrommel vond maar wel in mijn schoen. en de wortel die ik in mijn schoen had gedaan de avond ervoor mijn moeder de volgende dag door de sapcentrifuge zag duwen om wortelsap te maken. arme schimmel.

2 december. Schoen zetten.
Ik vond de geur van bier in de gootsteen ('s ochtends) heeeel erg verdacht. Even uitleggen. Bij ons thuis dronk niemand bier. We hadden daarom ook nooit geen bier in huis tenzij er iemand zou komen die wel graag een biertje lustte. Ik werd dus 's ochtends wakker, schoen de vorige avond gezet met wortel, suikerklontjes, glaasje melk en het (speciaal gekochte) bierflesje. Van de wortel was alleen het topje weg. De suikerklontjes helemaal. Het glaasje melk was leeg en het bierflesje was ook leeg. Toen ging er wel iets dagen (dat zwarte piet het bier had weggegooid, dat kon natuurlijk niet).

3 december. speurtocht.
Het begon te dagen, kon het (niet) waar zijn? Ik had natuurlijk wel 's betwijfeld of zwarte pieten echt waren. De schoorsteen was altijd al een twijfelgeval en een loper leek me ook onwaarschijnlijk. Was het niet iemand anders? Oren die vanbinnen niet helemaal zwart waren. Een voorhoofd dat wat minder zwart was dan de rest. Blanke huid die door handschoenen te zien was. Zo, mijn speurtocht begon.
Eerst de keuken. Geen kast werd gespaard. Van de apothekerskast tot de pannenlade. De kledingkasten werden overhoop gehaald. Onder alle bedden werd gekeken. Geen succes. Geen kado's. Zouden sinterklaas en zwarte piet dan wél echt zijn?

4 dec. De ontdekking.
Het was helemaal niet zo bedoeld. Ik was in de garage aan het snuffelen naar de bal. We gingen voetballen. De bal kon ik nergens vinden, dat was reden om de garage door te spitten (kwam ik normaal bijna nooit). We hadden al heel lang een oude, kapotte koelkast in de garage staan. Die koelkast had een vriesvak. Dat vriesvak leek een hele goede... Wacht! Zou het soms?
Als je 7 bent kun je doorgaans niet zomaar bij het vriesvak, daar kwamen kisten goed van pas. Na 5 minuutjes slepen en stapelen had in een vakkundig trapje gefabriceerd. Ik kon nu bij het vriesvak, ik deed het open en wat lag daar !?!?!?!
Een Gameboy !!!! (de echte, de baksteen).
Ik was blij! Ik was droevig! Ik zou de Gameboy krijgen, datgeen waar ik al zolang naar had verlangd. Maar tegelijkertijd besefte ik dat die Gameboy daar niet voor niks, verstopt lag. Ik durfde niet naar m'n ouders te gaan. Ik bedoel, wat nu als ik de Gameboy niet mocht houden als ik toch niet meer in sinterklaas geloofde!?

5 dec. pakjesavond
Ik kreeg de Gameboy. Ik wist het nu zeker.
Diezelfde avond heb ik m'n ouders maar bij elkaar geroepen. Ik moest al mijn moed verzamelen om ze het te vertellen. En dat heb ik dus maar gedaan. Ze namen het goed op.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 4% gewijzigd door EvilMarc op 17-11-2008 21:36:42 ]

Ik was een jaar of 8, en de kindjes in de klas geloofde niet 'echt' meer. Mijn moeder vond het zielig dat ik nog wel 'echt' geloofde, en heeft het me toen maar verteld...
Ben er nog een beetje kapot van!

Met pakjesavond zette pa of ma altijd de zak voor de voordeur, om vervolgens aan te bellen, en dat werd steeds meer een kunst, omdat ik altijd steeds alerter werd. Op een avond deed ik de deur open, en zag ik nog net m'n moeder door de keukendeur naar binnen snellen. Toen wist ik het eigenlijk al. Het jaar erna gingen ik en broertje & zusje rond het huis lopen, om de sint te kunnen zien. Dat werd opgelost door de zak op het dakterras neer te zetten. Maar ik wist het eigenlijk al zeker, toen ik er over na ging denken hoe het kon dat er meerdere intochten tegelijk waren. Dat werd nog verklaard door de "hulpsinterklazen". Die op TV was de echte, de rest was hulp. Incluus die op school.
Maargoed, als klein denkertje trok ik toch de conclusie dat het nep was, en pa en ma drukten mij uiteraard op het hart om het geheim te houden voor broertje en zusje. Dat deed ik ook braaf.

Eh, Suga_Mama.... Sinterklaas bestaat niet

quote:

Op vrijdag 10 oktober 2008 18:51 schreef Yi-Long het volgende:

[..]

Rosde 'sinterklaas' bij jullie ook altijd bijna de ramen eruit!?

Ja!

Ik zag toen ik 5 was de plakpleisters onder sinterklaas zijn snor zitten, 5 minuten later zag ik een witte rug van Piet, die mij erg bekend voorkwam. Dus toen geloofde ik niet meer.

Wat een kermis wordt er eigenlijk van gemaakt, als je er zo over nadenkt.

Mijn buurjongetje vertelde het plompverloren op een doordeweekse dag.
Ik weet nog wel dat ik bijzonder kwaad was...
Inmiddels speel ik zelf voor Sinterklaas.

Ik weet niet meer hoe ik er zelf achter ben gekomen. Wel dat ik het mijn zusje vertelde . De reactie was; niettus en daarna kreeg ik enorm op m'n kop van mijn ouders.

Ik zou het niet weten. Maar wat ik wel weet is dat ik op mijn vijfde tegen mijn klasgenootjes vertelde dat d'n Sint niet bestond. En zij zo zeggen van 'De Sint bestaat wel!' whehehe

Ik zat denk ik in groep 5 ofzo en het was volgens mij carnaval..
En toen waren we bij een carnavalsfeest en het was dus 'net' sinterklaas geweest en sinds die sinterklaas had ik al wel wat door..
Maar toen begon een vriendin ineens allemaal; IK HEB ZOOO'N GROOT GEHEIM! Dat mag ik eeeeecht niet vertellen!!!

Nee dan word je niet nieuwsgierig...

Zo dus!

We hadden toen thuis een (gas)kachel en ik vroeg me tijdens tweede kerstdag 1988 af hoe Zwarte Piet door dat kleine deurtje heen kon. Toen hebben mijn ouders de waarheid verteld en moest ik heel hard huilen..

Volgens mij is dat erg natuurlijk gegaan. Ik kan me niet herinneren dat m'n ouders het verteld hebben. Ik hoorde het en had er vrede mee.

geen idee hoe oud ik eigenlijk was toen mijn moeder het mij vertelde. Het was boven op mijn slaapkamertje toen ze het mij vertelde... Ik was zo vol van dit nieuwtje dat ik meteen naar beneden holde om het aan broer te vertellen.... Die het uiteraard al wist aangezien hij twee jaar ouder is..