R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
nah, het is geen rotzooi, maar het moet wel in perspectief gezet worden... als je inderdaad een vorm hebt van treatment resistent depression zal een medicijn wat in eerste instantie niet werkt ook niet werken als je de dosis verhoogd, je lichaam reageert gewoon niet op dat bepaalde stofje en zal je iets anders moeten proberen.quote:Op donderdag 30 oktober 2008 01:08 schreef Asanovic het volgende:
sorrie, van de volkskrant... maar heb er de laatste tijd ook zoveel rotzooi in gelezen dat ik me een beetje schaam om het aan te halen (was gewoon vergeten het erbij te zetten). Een of andere gozer die erop promoveerd.
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Ik slik sinds vorige week donderdag fluoxetine en vannacht kon ik bijvoorbeeld niet goed slapen. Ik lag gisteren heel wat vroeger dan anders in bed namelijk kwart voor tien (ik was nogal moe en zat te rillen van de kou) en voor half twaalf werd ik weer wakker en voelde me heel onrustig en had het een beetje benauwd (ik kon niet goed door m'n neus ademen maar dat was alleen toen). Ik weet niet hoe lang ik wakker heb gelegen maar ik werd om half zes weer wakker en heb nog een tijdje geprobeerd in slaap te komen maar het lukte niet meer. Nu heb ik dat wel vaker dat ik wakker word en me onrustig voel maar kan het zijn dat dit door de medicatie komt? Ik heb wel gelezen dat slaapstoornissen een bijwerking kan zijn maar heeft iemand anders die dit ook slikt ook deze bijwerking (en welke bijwerkingen nog meer)?
Ja hoor, sowieso zijn de eerste twee/drie weken na het beginnen met medicatie heel 'raar' voor je lichaam en kan je overal en nergens last van krijgen 
. Focus je er niet teveel op en geef je er gewoon aan over. Vooral dat slapen... slaap je niet? Nouja, dan even niet! Hoe meer je denkt 'ik moet slapen', hoe minder goed het lukt .
. Focus je er niet teveel op en geef je er gewoon aan over. Vooral dat slapen... slaap je niet? Nouja, dan even niet! Hoe meer je denkt 'ik moet slapen', hoe minder goed het lukt .
Sinds de fluoxetine slaap ik nooit meer zo goed als ik eerst deed. Zeker in de wenperiode was het best vervelend. Wat Burdie zegt is waar 
vroeger kon ik in paniek raken als ik neit goed sliep maar nu met de fluoxetine heb ik zoiets who cares 
.
Ik ben er meer van gaan plassen, heb grotere pupillen gekregen en in het begin had ik aanvallen dat ik het ineens heel heet had
vroeger kon ik in paniek raken als ik neit goed sliep maar nu met de fluoxetine heb ik zoiets who cares .Ik ben er meer van gaan plassen, heb grotere pupillen gekregen en in het begin had ik aanvallen dat ik het ineens heel heet had
Bedankt voor de berichtjes. 
Ik ben van het weekend ook weer steeds vroeger wakker geworden maar vanmorgen ben ik ook wel weer even in slaap gevallen daarna. Ik zal in ieder geval proberen om me er niet op te focussen. 
Ik ben van het weekend ook weer steeds vroeger wakker geworden maar vanmorgen ben ik ook wel weer even in slaap gevallen daarna. Ik zal in ieder geval proberen om me er niet op te focussen.
Vraagje. Begin volgend jaar mag ik mijn medicatie afbouwen. Nu klonk dat altijd zo heerlijk ver weg, maar over twee maanden is het al 2009! Voor mij tijd om eens goed na te denken over hoe ik het aan wil pakken. Mijn psychiater heeft me precies verteld hoe ik het beste kan afbouwen, en ze heeft erbij gezegd dat ik daar in principe geen begeleiding bij nodig had, tenzij ik dat zelf graag wil.
Nu ben ik intussen verhuist, en is mijn psychiater wat ver reizen... dus ik vraag me af wat slim is. Ik zou het niet helemaal op eigen houtje willen doen, dus in elk geval contact erover hebben met mijn huisarts, maar verder? Wat zouden jullie doen? Toch maar de reistijd voor lief nemen en naar dezelfde psychiater gaan? Of in mijn nieuwe woonplaats een andere psychiater zoeken die me kan begeleiden? Of me door de huisarts laten begeleiden? Ik twijfel er enorm over. Op zich denk ik dat ik het prima zelf kan (ik weet precies waar mijn eigen grenzen liggen en voel zelf het beste hoe het met me gaat) maar ik wil het ook weer niet helemaal alleen doen... lastig.
Nu ben ik intussen verhuist, en is mijn psychiater wat ver reizen... dus ik vraag me af wat slim is. Ik zou het niet helemaal op eigen houtje willen doen, dus in elk geval contact erover hebben met mijn huisarts, maar verder? Wat zouden jullie doen? Toch maar de reistijd voor lief nemen en naar dezelfde psychiater gaan? Of in mijn nieuwe woonplaats een andere psychiater zoeken die me kan begeleiden? Of me door de huisarts laten begeleiden? Ik twijfel er enorm over. Op zich denk ik dat ik het prima zelf kan (ik weet precies waar mijn eigen grenzen liggen en voel zelf het beste hoe het met me gaat) maar ik wil het ook weer niet helemaal alleen doen... lastig.
Als je 'n beetje met die huisarts overweg kunt dan kun je hem/haar toch vragen om hulp mocht dat nodig zijn?
M.
M.
Hallon!
Hey Burdie!
Ik zou toch proberen het met de psychiater te doen, zij kent jou en kan je helpen als er wat mis gaan. En zoals je zegt kan je het waarschijnlijk toch alleen, en hoef je nooit of bijna nooit die afstand te reizen. En misschien vindt ze het ook goed als je haar belt of mailt als je ergens mee zit.
Wel fijn dat je al bijna kan stoppen. Ik ben 2 weken geleden begonnen met medicatie (citalopram). Bijwerkingen vielen nog redelijk mee (eerste paar dagen beetje misselijk en stoned) maar na een paar dagen ben ik voor een week echt mega depri geweest ervan. Dat is nu gelukkig weer over
Hoop dat het me gaat helpen, heb er ook therapie bij en zou door de medicijnen wat minder chaotisch/emotioneel moeten worden zodat ik meer kan met therapie...ben benieuwd!!
Jij in ieder geval alvast succes met afbouwen!
Ik zou toch proberen het met de psychiater te doen, zij kent jou en kan je helpen als er wat mis gaan. En zoals je zegt kan je het waarschijnlijk toch alleen, en hoef je nooit of bijna nooit die afstand te reizen. En misschien vindt ze het ook goed als je haar belt of mailt als je ergens mee zit.
Wel fijn dat je al bijna kan stoppen. Ik ben 2 weken geleden begonnen met medicatie (citalopram). Bijwerkingen vielen nog redelijk mee (eerste paar dagen beetje misselijk en stoned) maar na een paar dagen ben ik voor een week echt mega depri geweest ervan. Dat is nu gelukkig weer over
Hoop dat het me gaat helpen, heb er ook therapie bij en zou door de medicijnen wat minder chaotisch/emotioneel moeten worden zodat ik meer kan met therapie...ben benieuwd!!
Jij in ieder geval alvast succes met afbouwen!
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Dank je! Ik zit al aan de dosis die de psychiater voor me had bedacht dus hoef gelukkig niet meer op te bouwen
Ik weet niet of ik al verbetering merk. Tov vorige week gaat het stukken beter en ik heb de indruk dat het ook beter gaat dan daarvoor, maar vind het moeilijk te beoordelen. Ik voelde me niet elke dag superslecht, het wisselde nogal, gewoon snel verdrietig/boos, opgefokt, als er wat kleins misging het ineens helemaal niet meer zien zitten... Dus ik moet nog even gaan ondervinden of ik wat relaxter ga reageren op negatieve gebeurtenissen. Op zich ook pas 2 weken bezig dus zou ook wel snel zijn toch om positief effect te merken? hoe is dat bij jou verlopen toen je begon?
Ik weet niet of ik al verbetering merk. Tov vorige week gaat het stukken beter en ik heb de indruk dat het ook beter gaat dan daarvoor, maar vind het moeilijk te beoordelen. Ik voelde me niet elke dag superslecht, het wisselde nogal, gewoon snel verdrietig/boos, opgefokt, als er wat kleins misging het ineens helemaal niet meer zien zitten... Dus ik moet nog even gaan ondervinden of ik wat relaxter ga reageren op negatieve gebeurtenissen. Op zich ook pas 2 weken bezig dus zou ook wel snel zijn toch om positief effect te merken? hoe is dat bij jou verlopen toen je begon?
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Hehe, ik ben twee weken doodziek geweest toen ik begon . Heb alleen maar geslapen, dus weet er niet zoveel meer van, alleen dat ik het wel lekker vond om eventjes écht 'lichamelijk' ziek te zijn. Het was rond kerst twee jaar geleden, dus ik werd lekker door mijn familie in de watten gelegd 
.
Na een paar weken merkte ik ineens het verschil, toen ik me na het opstaan + douchen ineens 'normaal' voelde. Niet goed, niet slecht, gewoon neutraal. Stabiel. Heel raar ineens, als je dat gevoel al acht jaar niet meer hebt gekend.
Heb jij er ook therapie naast?
. Heb alleen maar geslapen, dus weet er niet zoveel meer van, alleen dat ik het wel lekker vond om eventjes écht 'lichamelijk' ziek te zijn. Het was rond kerst twee jaar geleden, dus ik werd lekker door mijn familie in de watten gelegd .Na een paar weken merkte ik ineens het verschil, toen ik me na het opstaan + douchen ineens 'normaal' voelde. Niet goed, niet slecht, gewoon neutraal. Stabiel. Heel raar ineens, als je dat gevoel al acht jaar niet meer hebt gekend
.Heb jij er ook therapie naast?
pfoe 2 weken doodziek is wel heftig. Fijn dat je kon slapen, dan gaat de tijd wat sneller
Dat gevoel dat je je ineens normaal voelt dat had ik afgelopen zaterdag wel ineens. Was vrijdagavond echt vreselijk gaan piekeren en toen naar bed gegaan, en zaterdagochtend werd ik wakker en dacht: nou zo erg is het toch ook allemaal niet. Dat heb ik sindsdien heel de tijd, behalve gisteren, toen had ik ineens weer een dip (waarschijnlijk te lang op mn werk blijven hangen en moest bedenken wat ik voor eten ging maken voor mij en mn vriend en dat was ineens teveel 
Maar die dip ging ook relatief snel weg, dus misschien is het inderdaad wel de medicijnen die gaan werken.
Maar ben wel nog steeds te lui om wat dan ook te doen (huis is ontplofte bende, en ik blijf lekker veilig met mn laptopje op de bank zitten) Nou ja...t zal wel goedkomen denk ik. Moet mezelf een schop onder mn achterste geven denk ik....
Ja ik heb er groepstherapie bij, een keer in de week. Op zich is dat prettig, maar tot nu toe vind ik dat ik er te weinig aan heb om er daadwerkelijk achter te komen waarom ik steeds weer op mn gezicht ga met alles. Als het goed is zou ik met medicijnen wat rustiger in mn hoofd moeten worden, zodat ik meer uit die therapie kan halen, dus dat moet ik even afwachten. Ik hoop écht dat het werkt, want ik ben het wel echt zat, steeds die dips en niet lekker in mn vel zitten.
En jij, wat voor therapie heb/had jij? Wat heb je daar aan gehad?
Dat gevoel dat je je ineens normaal voelt dat had ik afgelopen zaterdag wel ineens. Was vrijdagavond echt vreselijk gaan piekeren en toen naar bed gegaan, en zaterdagochtend werd ik wakker en dacht: nou zo erg is het toch ook allemaal niet.
Dat heb ik sindsdien heel de tijd, behalve gisteren, toen had ik ineens weer een dip (waarschijnlijk te lang op mn werk blijven hangen en moest bedenken wat ik voor eten ging maken voor mij en mn vriend en dat was ineens teveel Maar die dip ging ook relatief snel weg, dus misschien is het inderdaad wel de medicijnen die gaan werken. Maar ben wel nog steeds te lui om wat dan ook te doen (huis is ontplofte bende, en ik blijf lekker veilig met mn laptopje op de bank zitten) Nou ja...t zal wel goedkomen denk ik. Moet mezelf een schop onder mn achterste geven denk ik....
Ja ik heb er groepstherapie bij, een keer in de week. Op zich is dat prettig, maar tot nu toe vind ik dat ik er te weinig aan heb om er daadwerkelijk achter te komen waarom ik steeds weer op mn gezicht ga met alles. Als het goed is zou ik met medicijnen wat rustiger in mn hoofd moeten worden, zodat ik meer uit die therapie kan halen, dus dat moet ik even afwachten. Ik hoop écht dat het werkt, want ik ben het wel echt zat, steeds die dips en niet lekker in mn vel zitten.
En jij, wat voor therapie heb/had jij? Wat heb je daar aan gehad?
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Fijn dat je in elk geval al wat verschil merkt... dat is volgens mij een goed teken. Ik ben zelf meer dan een jaar aan het klooien geweest tot ik de juiste dosering had gevonden 
. En nu het weer goed gaat, ben ik nog steeds te lui om wat te doen 
.
Waarom heb je btw groepstherapie en niet individuele therapie? Ik heb zelf individuele therapie gehad in de vorm van gesprekken met een psychologe, en ik ben nog bezig met een boek over borderline (zelfhulpboek).
Ik gebruik trouwens seroxat, 60mg per dag, tegen depressie, angststoornis en persoonlijkheidsstoornis nos. Klinkt heftig, zo op een rijtje.
. En nu het weer goed gaat, ben ik nog steeds te lui om wat te doen .Waarom heb je btw groepstherapie en niet individuele therapie? Ik heb zelf individuele therapie gehad in de vorm van gesprekken met een psychologe, en ik ben nog bezig met een boek over borderline (zelfhulpboek).
Ik gebruik trouwens seroxat, 60mg per dag, tegen depressie, angststoornis en persoonlijkheidsstoornis nos. Klinkt heftig, zo op een rijtje
.
Ja, op zich wel fijn dat ik wel iets merk net zelfs door de regen gefietst en ik werd er een stuk minder opgefokt van als normaal, in het begin vond ik het zelfs wel lekker (toen regende het nog niet zo erg als op t laatst )
Hmmm...te lui om wat te doen zit misschien in ons karakter Ik heb sowieso heel erg de neiging om dingen te ontwijken, dus daar zal het ook wel van komen, hoop daar nog wel een keer wat aan te kunnen doen ofzo in mn therapie
Ik kreeg het advies groepstherapie van het riagg en daarvoor ook van een andere psychologe. Eerst wel individuele therapie gehad, maar groep leek ze beter, ik geloof omdat je daarbij de problemen die je in je dagelijkse leven tegenkomt ook weer gaat tegenkomen (en dat klopt ook wel). Paar maanden geleden had ik ernaast ook individueel gesprekken omdat het heel slecht ging, maar nu weer niet omdat ze willen kijken of ik genoeg heb aan die medicijnen naast de groepstherapie.
Oja, seroxat heb ik wel vaker van gehoord, ken meer mensen die dat hebben gebruikt. Fijn dat het je goed helpt. Ik hoop dat het goed gaat bij je, straks zonder...
hmmm ja zo'n rijtje "ellende" klinkt misschien wel heftig, maar het is maar net hoe je ermee omgaat. Als ik zo lees wat je schrijft doe je het heel goed nu het laatste wat ik heb gehoord van de psycholoog over waar ik last van heb is depressies (terugkerend), en persoonlijkheidsproblemen (stoornis vindt hij te extreem klinken of zoiets zei hij) nao (nao dat houdt in dat het niet echt in 1 hokje past maar het heeft kenmerken van borderline, vermijdende persoonlijkheid en afhankelijke persoonlijkheid) bedoel jij hetzelfde (dat het niet in 1 hokje past) met persoonlijkheidsstoornis nos?
Een zelfhulpboek over borderline heb ik inderdaad ook. Is leerzaam vond ik. Helpt het jou goed?
net zelfs door de regen gefietst en ik werd er een stuk minder opgefokt van als normaal, in het begin vond ik het zelfs wel lekker (toen regende het nog niet zo erg als op t laatst )Hmmm...te lui om wat te doen zit misschien in ons karakter
Ik heb sowieso heel erg de neiging om dingen te ontwijken, dus daar zal het ook wel van komen, hoop daar nog wel een keer wat aan te kunnen doen ofzo in mn therapie Ik kreeg het advies groepstherapie van het riagg en daarvoor ook van een andere psychologe. Eerst wel individuele therapie gehad, maar groep leek ze beter, ik geloof omdat je daarbij de problemen die je in je dagelijkse leven tegenkomt ook weer gaat tegenkomen (en dat klopt ook wel). Paar maanden geleden had ik ernaast ook individueel gesprekken omdat het heel slecht ging, maar nu weer niet omdat ze willen kijken of ik genoeg heb aan die medicijnen naast de groepstherapie.
Oja, seroxat heb ik wel vaker van gehoord, ken meer mensen die dat hebben gebruikt. Fijn dat het je goed helpt. Ik hoop dat het goed gaat bij je, straks zonder...
hmmm ja zo'n rijtje "ellende" klinkt misschien wel heftig, maar het is maar net hoe je ermee omgaat. Als ik zo lees wat je schrijft doe je het heel goed nu
het laatste wat ik heb gehoord van de psycholoog over waar ik last van heb is depressies (terugkerend), en persoonlijkheidsproblemen (stoornis vindt hij te extreem klinken of zoiets zei hij) nao (nao dat houdt in dat het niet echt in 1 hokje past maar het heeft kenmerken van borderline, vermijdende persoonlijkheid en afhankelijke persoonlijkheid) bedoel jij hetzelfde (dat het niet in 1 hokje past) met persoonlijkheidsstoornis nos? Een zelfhulpboek over borderline heb ik inderdaad ook. Is leerzaam vond ik. Helpt het jou goed?
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
OK! weer wat geleerd vandaag
ik zal verder nog wel een x posten hoe het met de medicijnen gaat, of ik er nog meer van ga merken
groetjes!
weer wat geleerd vandaag ik zal verder nog wel een x posten hoe het met de medicijnen gaat, of ik er nog meer van ga merken
groetjes!
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Heeft je psych een indicatie gegeven hoe lang je de medicijnen moet gebruiken? En hoe lang had je al last van je klachten voor je eraan begon?
Het zelfhulpboek ligt alweer een paar weken stof te verzamelen
. Ik behandel het hoofdstuk voor hoofdstuk samen met m'n vriend en we willen niet teveel info tegelijk. Toch maar weer eens oppakken, ik vind het heel leerzaam .
Is bij jou borderline ook een deel van je persoonlijkheidsstoornis?
Het zelfhulpboek ligt alweer een paar weken stof te verzamelen
. Ik behandel het hoofdstuk voor hoofdstuk samen met m'n vriend en we willen niet teveel info tegelijk. Toch maar weer eens oppakken, ik vind het heel leerzaam .Is bij jou borderline ook een deel van je persoonlijkheidsstoornis?
Nee, ik weet niet voor hoe lang de medicijnen, ze hadden het wel over langere tijd, maar hoeveel dat is weet ik niet. Therape gaat wel lang duren dachten ze (paar jaar) omdat volgens hun dit soort processen langzaam gaan (gedrag veranderen dat je al 33 jaar hebt....)
Is volgens mij prima, om dat borderline boek afentoe te laten liggen. Ik kijk er ook niet zoveel in. Ik heb wel wat trekjes van borderline maar geen extreme dingen ervan vind ik zelf.
Fijn dat je het samen met je vriend leest. Mijn vriend is een beetje allergisch voor borderline, zijn ex had borderline, en dat heeft hem veel pijn gedaan. Ik heb hem ook pas na een half jaar verteld dat ze hadden gezegd dat ik er trekjes van had. Hij reageerde er niet superslecht op ofzo, maar echt blij was ie ook niet.
Sowieso staat hij zelf ook niet zo stevig in zijn schoenen, ook veel last van depressies en zit in dagtherapie en heeft ook medicijnen. Dus we zijn een lekker stel samen Maar als ik het zo hoor staat jouw vriend wat steviger in zijn schoenen?
welke andere kenmerken behalve borderline heb jij bij je persoonlijkheidsstoornis?
Is volgens mij prima, om dat borderline boek afentoe te laten liggen. Ik kijk er ook niet zoveel in. Ik heb wel wat trekjes van borderline maar geen extreme dingen ervan vind ik zelf.
Fijn dat je het samen met je vriend leest. Mijn vriend is een beetje allergisch voor borderline, zijn ex had borderline, en dat heeft hem veel pijn gedaan. Ik heb hem ook pas na een half jaar verteld dat ze hadden gezegd dat ik er trekjes van had. Hij reageerde er niet superslecht op ofzo, maar echt blij was ie ook niet.
Sowieso staat hij zelf ook niet zo stevig in zijn schoenen, ook veel last van depressies en zit in dagtherapie en heeft ook medicijnen. Dus we zijn een lekker stel samen
Maar als ik het zo hoor staat jouw vriend wat steviger in zijn schoenen?welke andere kenmerken behalve borderline heb jij bij je persoonlijkheidsstoornis?
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
ben nog een stukje van je vragen vergeten...
klachten zijn een beetje af en aan. nu was het pas vanaf augustus vrij erg, maar vorig jaar ook last van gehad en het jaar ervoor ook al een beetje. Daarvoor weer een tijd niet. maar terugkijkend op mn leven heb ik altijd al periodes gehad dat ik me depressief/ongelukkig voelde. maar gelukkig ook wel lange periodes dat ik niet echt last had en me gelukkig voelde Dus ik weet hoe het ook kan
klachten zijn een beetje af en aan. nu was het pas vanaf augustus vrij erg, maar vorig jaar ook last van gehad en het jaar ervoor ook al een beetje. Daarvoor weer een tijd niet. maar terugkijkend op mn leven heb ik altijd al periodes gehad dat ik me depressief/ongelukkig voelde. maar gelukkig ook wel lange periodes dat ik niet echt last had en me gelukkig voelde
Dus ik weet hoe het ook kan
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ik las dat verwijding van de bloedvaten een bijwerking van fluoxetine kan zijn, betekent dat dat mijn winterhanden ook meteen de kans hebben om iets beter te worden of droom ik nu te ver door?
Ik zal me ook even melden in dit Topic: ben een schizofreen en slik Haldol.
Dit spul maakt een zombie van me, bevalt helemaal niet.
Ook heb ik alle moderne A-Typische medicijnen al gehad, hielpen niet en gaven erg vervelende bijwerkingen.
Ik vind ook dat de Psychiatrie erg snel met Medicatie strooit, maar voor sommige mensen is het noodzaak.
Ook ben ik erg depressief geworden, ook van alles wat er in ons Nederland gebeurd: (OV-chipkaart, BigBrother praktijken, EPD invoering, brutale straatschoffies/maroc's, CDA hetze tegen gedoogbeleid/coffeeshops, de mentaliteit van onze jeugd tegenwoordig, drankmisbruik, slachtoffers zijn slachtoffer > dader(s) worden niet aangepakt, incompetente beleidsmakers in Regering, ikke ikke ikke -cultuur, zakkenvullers, Geld/Status symboliek, Consumeer-gedrag van mensen om mij heen, en nog veel meer...
)
Voel me eigenlijk steeds minder thuis in ons Nederland.
[ Bericht 1% gewijzigd door Core. op 09-11-2008 02:40:17 (typo) ]
Dit spul maakt een zombie van me, bevalt helemaal niet.
Ook heb ik alle moderne A-Typische medicijnen al gehad, hielpen niet en gaven erg vervelende bijwerkingen.
Ik vind ook dat de Psychiatrie erg snel met Medicatie strooit, maar voor sommige mensen is het noodzaak.
Ook ben ik erg depressief geworden, ook van alles wat er in ons Nederland gebeurd: (OV-chipkaart, BigBrother praktijken, EPD invoering, brutale straatschoffies/maroc's, CDA hetze tegen gedoogbeleid/coffeeshops, de mentaliteit van onze jeugd tegenwoordig, drankmisbruik, slachtoffers zijn slachtoffer > dader(s) worden niet aangepakt, incompetente beleidsmakers in Regering, ikke ikke ikke -cultuur, zakkenvullers, Geld/Status symboliek, Consumeer-gedrag van mensen om mij heen, en nog veel meer...
)Voel me eigenlijk steeds minder thuis in ons Nederland.
[ Bericht 1% gewijzigd door Core. op 09-11-2008 02:40:17 (typo) ]
Blessed are the pure in heart: for they shall see God
Blessed are the weird people (poets, misfits, writers, mystics, painters, troubadours) for they teach us to see the world through different eyes
Blessed are the weird people (poets, misfits, writers, mystics, painters, troubadours) for they teach us to see the world through different eyes
hey the core, kan ik me voorstellen dat je daar depri van wordt. Ik heb daar ook wel eens last van, maar heb besloten om alles waar ik me ellendig van ga voelen maar te negeren. het is een beetje struisvogelpolitiek misschien, maar anders heb ik echt geen leven.
Sterkte! ik hoop dat je je gauw wat beter voelt. balen ook van die Haldol, ken meer mensen die dat gehad hebben, schrok ook van het effect (zombie)
nogmaals sterkte!
Sterkte! ik hoop dat je je gauw wat beter voelt. balen ook van die Haldol, ken meer mensen die dat gehad hebben, schrok ook van het effect (zombie)
nogmaals sterkte!
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Beste mensen...
-kuch- laat ik het eens anders (simpel) omschrijven.
Zelf al jaren last van een vervelende verlegenheid. Kan het net geen fobie noemen gezien het feit dat ik daar nog nooit voor onderzocht ben. Heb geen zin in de GGZ molen, dus misschien AD een goede oplossing?
Ik zit zelf echt in deze situatie met m'n handen in het haar, maar die verlegenheid, of angst is stukken vervelender dan je denkt. Ik kan wel uren, en uren gaan lopen praten met een psycholoog, maar daar kom ik ook niet verder mee omdat dit amper meer invloed op me heeft. Het enige wat ik zoek is een mogelijke oplossing.
[ Bericht 33% gewijzigd door F04 op 15-11-2008 02:16:56 ]
-kuch- laat ik het eens anders (simpel) omschrijven.
Zelf al jaren last van een vervelende verlegenheid. Kan het net geen fobie noemen gezien het feit dat ik daar nog nooit voor onderzocht ben. Heb geen zin in de GGZ molen, dus misschien AD een goede oplossing?
Ik zit zelf echt in deze situatie met m'n handen in het haar, maar die verlegenheid, of angst is stukken vervelender dan je denkt. Ik kan wel uren, en uren gaan lopen praten met een psycholoog, maar daar kom ik ook niet verder mee omdat dit amper meer invloed op me heeft. Het enige wat ik zoek is een mogelijke oplossing.
[ Bericht 33% gewijzigd door F04 op 15-11-2008 02:16:56 ]
F04, ik begin een beetje kriegel van je te worden, je bent een symptoomjager
een AD slikken voor verlegenheid?... heb je wel enig idee wat voor onzin dat is en heb je wel enig idee wat voor impact medicijnen op je lichaam hebben, dat is niet iets om zomaar ff mee te willen experimenteren.
een AD slikken voor verlegenheid?... heb je wel enig idee wat voor onzin dat is en heb je wel enig idee wat voor impact medicijnen op je lichaam hebben, dat is niet iets om zomaar ff mee te willen experimenteren.
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Als je last hebt van extreme verlegenheid is therapie misschien een idee, maar AD? Dat slaat natuurlijk nergens op Kun je beter aan de xtc gaan ofzo 
Kun je beter aan de xtc gaan ofzo
5 - 28 februari Thailand O+
Voor een sociale angststoornis krijg je ook gewoon AD, dus zo heel raar is de gedachte niet. Nou weet ik op zich natuurlijk wel dat er een verschil zit tussen verlegen zijn en de stoornis natuurlijk.
XTC? Lijkt me erg onverantwoord!quote:Op zaterdag 15 november 2008 18:34 schreef MaJo het volgende:
Als je last hebt van extreme verlegenheid is therapie misschien een idee, maar AD? Dat slaat natuurlijk nergens op
Bij AD sta ik tenminste nog onder toezicht bij een huisarts.
Je krijgt geen ADs F04 iig niet zonder daar ook nog therapie bij te krijgen
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Ik vind het ook maar raar .
Trouwens, ik heb besloten om voorlopig niet meer na te denken over mijn (naderende) stoppen met de meds. Ik merkte aan mezelf dat ik er heel onrustig en heel onzeker van werd, dus ik heb besloten om er voorlopig niet meer mee bezig te zijn en het even op z'n beloop te laten. Ik ben begin februari jarig, en ik mag van mezelf pas ná mijn verjaardag weer gaan nadenken over stoppen, en dat voelt eigenlijk wel fijn.
Kan ik nog rustig even een tijdje genieten van het 'stabiel zijn' en wachten tot ik me zeker genoeg voel om die stap te zetten.
Als puntje bij paaltje komt, is het namelijk best wel eng om te stoppen met die medicijnen!
Hoe hebben anderen hier dat besloten/geregeld?
.Trouwens, ik heb besloten om voorlopig niet meer na te denken over mijn (naderende) stoppen met de meds. Ik merkte aan mezelf dat ik er heel onrustig en heel onzeker van werd, dus ik heb besloten om er voorlopig niet meer mee bezig te zijn en het even op z'n beloop te laten. Ik ben begin februari jarig, en ik mag van mezelf pas ná mijn verjaardag weer gaan nadenken over stoppen, en dat voelt eigenlijk wel fijn
. Kan ik nog rustig even een tijdje genieten van het 'stabiel zijn' en wachten tot ik me zeker genoeg voel om die stap te zetten.
Als puntje bij paaltje komt, is het namelijk best wel eng om te stoppen met die medicijnen!
Hoe hebben anderen hier dat besloten/geregeld?
quote:Op zondag 16 november 2008 05:36 schreef F04 het volgende:
[..]
XTC? Lijkt me erg onverantwoord!
ik bedoelde bij wijze van. Ad zal je niet helpen om van je verlegenheid af te komen. Dat zou kunnen door therapie. Ad krijg je alleen als je niet meer normaal kunt functioneren.maar ik krijg het idee dat je graag aan de ad wil. Lijkt je dat stoer? Voel je je dan meer serieus genomen? Waar heb je last van waardoor jij denkt ad nodig te hebben?
5 - 28 februari Thailand O+
Therapie? Als ik daaraan denk gaat mijn nekhaar al overeind staan. Achja, ik kijk ook teveel films.quote:Op zondag 16 november 2008 11:44 schreef Re het volgende:
Je krijgt geen ADs F04 iig niet zonder daar ook nog therapie bij te krijgen
Maar aan wat voor soort van therapie moet je dan zoal denken?
Het is niet alleen die verlegenheid, maar vooral ook een paar traumatische gebeurtenissen in het verleden die ik graag een beetje 'vergeten' wil. Gevolg van die ervaring is die angst, en daar wil ik vanaf.
tjsa, praten over je problemen, je in laten zien waarom je je zo voelt etc... medicijnen is niet de oplossing alleen.quote:Op zondag 16 november 2008 12:24 schreef F04 het volgende:
[..]
Therapie? Als ik daaraan denk gaat mijn nekhaar al overeind staan. Achja, ik kijk ook teveel films.
Maar aan wat voor soort van therapie moet je dan zoal denken?
Ik zie je bijna in alle tpics die over psychiatrische ziektes gaat posten na een internet studie op symptomen, dan ben je weer autistisch, dan heb je weer ADHD, nu zit je weer met een angststoornis... Waar ben je naar op zoek?
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Traumatische gebeurtenissen verwerken los je niet op door het gebruiken van medicijnen maar juist door therapie. Ad worden gebruikt als steuntje in de rug, voor mensen die het allemaal niet meer zien zitten en niet meer kunnen functioneren zonder. Maar altijd in combinatie met therapie.quote:Op zondag 16 november 2008 12:24 schreef F04 het volgende:
[..]
Therapie? Als ik daaraan denk gaat mijn nekhaar al overeind staan. Achja, ik kijk ook teveel films.
Maar aan wat voor soort van therapie moet je dan zoal denken?
Het is niet alleen die verlegenheid, maar vooral ook een paar traumatische gebeurtenissen in het verleden die ik graag een beetje 'vergeten' wil. Gevolg van die ervaring is die angst, en daar wil ik vanaf.
5 - 28 februari Thailand O+
Op zich kan ik me voorstellen dat hij op zoek gaat naar een verklaring voor waarom hij is zoals hij is. Maar in plaats van allemaal testjes op internet te doen lijkt het me juist goed om eens naar de psycholoog te gaan. Misschien heeft hij wel ergens last van en doet het stempeltje hem goed.quote:Op zondag 16 november 2008 12:28 schreef Re het volgende:
[..]
tjsa, praten over je problemen, je in laten zien waarom je je zo voelt etc... medicijnen is niet de oplossing alleen.
Ik zie je bijna in alle tpics die over psychiatrische ziektes gaat posten na een internet studie op symptomen, dan ben je weer autistisch, dan heb je weer ADHD, nu zit je weer met een angststoornis... Waar ben je naar op zoek?
5 - 28 februari Thailand O+
Alleen in combinatie met therapie dus... Hoe zit het dan met die 937.000 mensen in Nederland die een antidepressivum worden voorgeschreven? Die zitten vast toch niet niet allemaal in de GGZ?
Daarbij wil ik nog wel opmerken dat psychologen ook graag iets willen vinden en je daarom uit moet kijken dat je niet overgediagnostiseerd wordt. Ik was op een gegeven moment autistisch met een bipolaire stoornis ik heb toen zelf gezegd dat dat nergens op sloeg, dat eerste dan met name.
ik heb toen zelf gezegd dat dat nergens op sloeg, dat eerste dan met name.
5 - 28 februari Thailand O+
De meesten van hen hebben ooit een vorm van therapie gehad.quote:Op zondag 16 november 2008 12:35 schreef F04 het volgende:
Alleen in combinatie met therapie dus... Hoe zit het dan met die 937.000 mensen in Nederland die een antidepressivum worden voorgeschreven? Die zitten vast toch niet niet allemaal in de GGZ?
maar waarom doe je zo vreemd ten opzichte van therapie? Het lijkt alsof je niet wil dat je probleem opgelost wordt maar dat je aan de ad wil. Geloof me, alleen de medicijnen lossen het niet op...
5 - 28 februari Thailand O+
Ben in het verleden wel in behandeling geweest bij de GGZ, maar ik ben inmiddels alweer blij dat ik daar weer uit die molen ben. Achteraf het dossier eens doorbekeken, en daar bleek een hoop te staan over mijn familie en omgeving die absoluut niet klopten. Ik ben daar ook behoorlijk van geschrokken. Daarbij word ook nog eens heel je privéleven uit de doeken gedaan. Met allerlei diagnostisaties waarvan op het eind geen één bleef staan.
Kijk anders eens ergens anders dan bij de GGZ. Een particuliere psycholoog bijvoorbeeld...quote:Op zondag 16 november 2008 12:50 schreef F04 het volgende:
Ben in het verleden wel in behandeling geweest bij de GGZ, maar ik ben inmiddels alweer blij dat ik daar weer uit die molen ben. Achteraf het dossier eens doorbekeken, en daar bleek een hoop te staan over mijn familie en omgeving die absoluut niet klopten. Ik ben daar ook behoorlijk van geschrokken. Daarbij word ook nog eens heel je privéleven uit de doeken gedaan. Met allerlei diagnostisaties waarvan op het eind geen één bleef staan.
5 - 28 februari Thailand O+
Kunnen die ook medicijnen voorschrijven, en hoe zit het dan met die kosten? Word dat wel volledig vergoed?quote:Op zondag 16 november 2008 13:25 schreef MaJo het volgende:
[..]
Kijk anders eens ergens anders dan bij de GGZ. Een particuliere psycholoog bijvoorbeeld...
Waarom ben je in vredesnaam zo toegespitst op medicijnen? Als je zonder medicijnen hulp kunt krijgen is dat toch alleen maar fijner? Jezus zeg, zoals Re zegt wil je echt per se íets hebben. Neem nou maar van mij aan dat het veel fijner is als je geen medicijnen hóéft te gebruiken. Ik wou dat ik dat kon...quote:Op zondag 16 november 2008 14:09 schreef F04 het volgende:
[..]
Kunnen die ook medicijnen voorschrijven, en hoe zit het dan met die kosten? Word dat wel volledig vergoed?
5 - 28 februari Thailand O+
Tuurlijk is fijner als je zonder medicatie geholpen kan worden, maar ik heb zelf genoeg momenten gehad waarbij ik zo in de put zat, depressief was en waarbij alleen praten amper invloed op mij had.
[ Bericht 2% gewijzigd door F04 op 16-11-2008 14:50:55 (typo) ]
[ Bericht 2% gewijzigd door F04 op 16-11-2008 14:50:55 (typo) ]
Therapie is dan ook wel wat meer dan 'alleen praten'. En nee, een psycholoog kan geen medicijnen voorschrijven.
Curiosity cultured the cat
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Hoge dames vangen veel wind
Whadda ya hear! Whadda ya say!
What is any ocean but a multitude of drops?
Als jij AD wil zonder therapie dan kun je dat echt wel krijgen, ondanks wat hier wordt beweerd. Of het de juiste weg is dat is weer een hele andere vraag. Maar wat hier wordt beweerd dat je geen AD zou kunnen krijgen zonder therapie staat haaks op de realiteit in het huisartsenhokje.quote:Op zondag 16 november 2008 12:35 schreef F04 het volgende:
Alleen in combinatie met therapie dus... Hoe zit het dan met die 937.000 mensen in Nederland die een antidepressivum worden voorgeschreven? Die zitten vast toch niet niet allemaal in de GGZ?
hij wilde in eerste instantie zonder naar de HA te gaan ADs krijgen, via welke andere weg dan ook als het maar geen GGZ/ psychiater/psycholoog/HA was omdat hij "verlegen" isquote:Op zondag 16 november 2008 15:59 schreef TheVotary het volgende:
[..]
Als jij AD wil zonder therapie dan kun je dat echt wel krijgen, ondanks wat hier wordt beweerd. Of het de juiste weg is dat is weer een hele andere vraag. Maar wat hier wordt beweerd dat je geen AD zou kunnen krijgen zonder therapie staat haaks op de realiteit in het huisartsenhokje.
04-08-11, 02-02-12, 20-06-14, 13-08-15
Dan zou ik V&A eens proberen, ze zeggen toch vaak dat een kwart van de voorgeschreven medicatie nooit gebruikt wordt. Daar moet wel wat te scoren zijn.quote:Op zondag 16 november 2008 16:18 schreef Re het volgende:
[..]
hij wilde in eerste instantie zonder naar de HA te gaan ADs krijgen, via welke andere weg dan ook als het maar geen GGZ/ psychiater/psycholoog/HA was omdat hij "verlegen" is
Nee hoor. Juist wel naar de huisarts, maar niet die molen van de ggz daarachter.quote:Op zondag 16 november 2008 16:18 schreef Re het volgende:
[..]
hij wilde in eerste instantie zonder naar de HA te gaan ADs krijgen, via welke andere weg dan ook als het maar geen GGZ/ psychiater/psycholoog/HA was omdat hij "verlegen" is
F04 > Lees het volgende artikel eens, en kom daarna nog eens terug met een onderbouwde mening .
http://www.slate.com/id/95903/
.http://www.slate.com/id/95903/
Ik heb nog wel wat in de aanbieding voor 'm!quote:Op zondag 16 november 2008 16:21 schreef TheVotary het volgende:
[..]
Dan zou ik V&A eens proberen, ze zeggen toch vaak dat een kwart van de voorgeschreven medicatie nooit gebruikt wordt. Daar moet wel wat te scoren zijn.
Oeps feeding the troll again...
M.
Hallon!
ach of hij gaat lekker AD vragen bij de huisarts en er zelf achter komen dat ie er niets aan heeft als ie zn werkelijke problemen niet probeert op te lossen.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Hou dan ook op met die onzin .
Geef liever antwoord op mijn vraag:
.Geef liever antwoord op mijn vraag:
quote:Op zondag 16 november 2008 12:12 schreef Burdie het volgende:
Als puntje bij paaltje komt, is het namelijk best wel eng om te stoppen met die medicijnen!
Hoe hebben anderen hier dat besloten/geregeld?
Ik heb er nog geen ervaring ermee. Maar voor mezelf heb ik besloten om aan het begin van de zomervakantie te proberen te stoppen met de Lexapro (nog een hele tijd dus), ik denk dat dan mocht het niet goed gaan is dit de meest geschikte periode om dat te ondergaan voor mij. Dan zou alleen mijn vakantie klote zijn, maar dat liever dan dat ik een terugslag krijg terwijl ik midden in het studiejaar zit. Nou heeft natuurlijk niet iedereen de luxe die het studeren kent, namelijk de vele vrije tijd en de lange vakanties.
Hoe ik dat in de werking voor me zie is dat ik dit helemaal zelf doe en ik zou wel wat mensen inlichten die om me heen staan. Maar ik zou zelf voor afbouwen van AD niet echt naar een psychiater/huisarts gaan. Nou zeg ik dat allemaal wel heel stoer, maar ik kan me voorstellen dat wanneer de tijd er echt is dat ik dan wel een beetje in de broek schijt ervoor omdat ik echt niet weer terug wil qua gevoelens om het zo maar eens te zeggen.
Opzich komt er voor mij wel eerder een moment dat ik waarschijnlijk moet stoppen met de slaapmedicatie en daar zie ik al tegenop. Ik merk dat mijn lichaam qua dosis eigenlijk meer wil (voor hetzelfde effect) en het ritme wat ik nu heb is nog niet echt standaard maar al wel een heel stuk beter. Denk niet dat dit zonder medicatie mij gaat lukken om dit vast te houden.
Ik weet niet of jij een loonslaaf bent en of ze op het werk ook ervan weten, maar misschien als je een beetje lange vakantie hebt dat je het ook daarin zou kunnen plannen? Waarschijnlijk is die periode wel wat kort om helemaal zeker te zijn dat het allemaal ok is, maar je zou mocht het misgaan dan misschien weer de medicijnen kunnen oppakken wanneer je aan de slag moet en toch mee moet draaien in de maatschappij.
[ Bericht 12% gewijzigd door TheVotary op 19-11-2008 18:34:23 ]
Hoe ik dat in de werking voor me zie is dat ik dit helemaal zelf doe en ik zou wel wat mensen inlichten die om me heen staan. Maar ik zou zelf voor afbouwen van AD niet echt naar een psychiater/huisarts gaan. Nou zeg ik dat allemaal wel heel stoer, maar ik kan me voorstellen dat wanneer de tijd er echt is dat ik dan wel een beetje in de broek schijt ervoor omdat ik echt niet weer terug wil qua gevoelens om het zo maar eens te zeggen.
Opzich komt er voor mij wel eerder een moment dat ik waarschijnlijk moet stoppen met de slaapmedicatie en daar zie ik al tegenop. Ik merk dat mijn lichaam qua dosis eigenlijk meer wil (voor hetzelfde effect) en het ritme wat ik nu heb is nog niet echt standaard maar al wel een heel stuk beter. Denk niet dat dit zonder medicatie mij gaat lukken om dit vast te houden.
Ik weet niet of jij een loonslaaf
bent en of ze op het werk ook ervan weten, maar misschien als je een beetje lange vakantie hebt dat je het ook daarin zou kunnen plannen? Waarschijnlijk is die periode wel wat kort om helemaal zeker te zijn dat het allemaal ok is, maar je zou mocht het misgaan dan misschien weer de medicijnen kunnen oppakken wanneer je aan de slag moet en toch mee moet draaien in de maatschappij.[ Bericht 12% gewijzigd door TheVotary op 19-11-2008 18:34:23 ]
hey Burdie, durf je het toch niet zo goed aan in je eentje, het afbouwen? of heb je er wel vertrouwen in maar zie je er vooral tegenop?
Misschien moet je proberen er nu voorlopig niet teveel aan te denken en dat pas weer in het nieuwe jaar doen. kan je nou nog even lekker genieten van het feit dat het goed met je gaat.
Misschien moet je proberen er nu voorlopig niet teveel aan te denken en dat pas weer in het nieuwe jaar doen. kan je nou nog even lekker genieten van het feit dat het goed met je gaat.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ik ben afgebouwd (tot 0) met Efexor, paar maanden geleden. Ik was een paar weken heel erg ziek maar stoer als ik ben ging ik gewoon door en dat kon dus ook nog wel. Tja, wat verder... kotsmisselijk, duizelig, wiebelig, griepachtig, spierpijn... Maar achteraf ben ik blij dat ik er vanaf ben, had er nauwelijks effect van en meer bijeffecten
Murmeli. Ik vind het toch een eng vooruitzicht, ja . Ik ben vooral bang dat het weer slechter zal gaan daarna, terwijl het nu juist zo goed gaat. Maar ik wil ook weer niet voor altijd aan de medicijnen blijven . @Twinky: hoe heb jij het gedaan met begeleiding bij het afbouwen?
@TheVotary: ik werk ja
. Uitzendwerk, tijdelijke baantjes... niet echt iets stabiels of vastigs waar ik een tijdje 'vrij' van zou kunnen nemen. Dat speelt ook wel een beetje mee bij mijn afweging. Ik zie er gewoon als een berg tegenop
. Misschien ben ik er dan nog niet klaar voor... weet het niet...
Burdie, zou het zin hebben je psychiater in je oude woonplaats te bellen en dit te bespreken? Ik vind het heel lastig te beoordelen, of je gewoon moet doorzetten en stoer moet zijn, of dat je er dan zoals je zelf zegt nog niet aan toe bent.
Je zou ook nog kunnen overwegen om eerst te halveren met je dosis en te kijken hoe dat gaat, en dan dat een tijd aan te houden, tot je er weer klaar voor bent om verder af te bouwen (en dan denk ik aan een maand of een paar maanden, net wat voor jou goed voelt). Als dan het halveren goed gaat, is de volgende stap daarna makkelijker. Als het niet goed gaat, of je twijfelt, ga je terug naar je oude dosis en wacht je nog even (en evt zoek je dan toch een psych in je huidige woonplaats als je daaraan behoefte hebt).
Maar kan me wel voorstellen hoor dat het moeilijk is, je hoort genoeg negatieve verhalen, maar ook redelijk goede zoals twinky bijv.
Ben blij dat ik nog niet hoef te denken over afbouwen. begin er net aan te wennen na een maand gaat best goed, voel me stukken beter, maar weet niet of dat van de medicijnen komt of niet, maar denk het wel eigenlijk
Je zou ook nog kunnen overwegen om eerst te halveren met je dosis en te kijken hoe dat gaat, en dan dat een tijd aan te houden, tot je er weer klaar voor bent om verder af te bouwen (en dan denk ik aan een maand of een paar maanden, net wat voor jou goed voelt). Als dan het halveren goed gaat, is de volgende stap daarna makkelijker. Als het niet goed gaat, of je twijfelt, ga je terug naar je oude dosis en wacht je nog even (en evt zoek je dan toch een psych in je huidige woonplaats als je daaraan behoefte hebt).
Maar kan me wel voorstellen hoor dat het moeilijk is, je hoort genoeg negatieve verhalen, maar ook redelijk goede zoals twinky bijv.
Ben blij dat ik nog niet hoef te denken over afbouwen. begin er net aan te wennen na een maand
gaat best goed, voel me stukken beter, maar weet niet of dat van de medicijnen komt of niet, maar denk het wel eigenlijk
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Goed te horen dat het beter met je gaat, Murmeli! 
. Heb je nog last van bijwerkingen, of helemaal niets meer? En krijg je alweer wat meer grip op je leven?
Mijn psychiater bellen is wel een goed idee, hoewel zij me een compleet schema heeft gegeven voor het afbouwen en het in principe niet nodig zou moeten zijn. Ik vind het gewoon een heel eng idee... weet ook helemaal niet hoe ik erop ga reageren enzo en of ik weer 'terugvallen' ga krijgen en hoe ik daarop moet reageren. Ik vind het eng.
. Heb je nog last van bijwerkingen, of helemaal niets meer? En krijg je alweer wat meer grip op je leven? Mijn psychiater bellen is wel een goed idee, hoewel zij me een compleet schema heeft gegeven voor het afbouwen en het in principe niet nodig zou moeten zijn. Ik vind het gewoon een heel eng idee... weet ook helemaal niet hoe ik erop ga reageren enzo en of ik weer 'terugvallen' ga krijgen en hoe ik daarop moet reageren. Ik vind het eng
.
ja, bel haar maar even, misschien kan zij je de juiste steun geven, zij heeft er tenslotte verstand van En ik denk ook dat zij kan inschatten of je gewoon moet doorbijten of nog even moet wachten.
Ik denk dat terugvallen of je die wel of niet krijt moeilijk te voorspellen is, maar misschien kan zij daar wel iets meer inzicht in geven. dat hoop ik voor je! laat je even wat weten als je haar gebeld hebt? niet uitstellen hoor, gewoon doen!!
Ja, ikben ook blij dat het goed gaat. Vorige week nog wel echt een slechte dat gehad op zaterdag, ik zat echt helemaal diep in de put, maar dat kwam waarschijnlijk omdat ik min of meer had besloten mn relatie te verbreken, dus dat heb ik toen nog maar even uitgesteld. maar maandag er echt een punt achter gezet, vond dat hij me belemmerde in mn eigen herstel/ontwikkeling. En daardoor voel ik me ook wel beter, omdat ik die last van dat gezeur van hem kwijt ben Dus daardoor ook wel grip op mijn leven ja Maar ja, het zal soms best verdrietig worden denk ik, op het moment voel ik er niet zoveel bij, heel raar, maar dat zal wel komen. (of ik voel weinig door de medicijnen?? ik weet het niet, in ieder geval reageer ik rustiger op dingen) En bijwerkingen heb ik eigenlijk niet meer. soms wat rare plotselingen bewegingen van mijn spieren en ik ben snel moe, maar dat is denk ik omdat ik aan het bijkomen ben van roofbouw plegen op mezelf. Ik slaap naar mn gevoel ook dieper. Dus eigenlijk vooral positieve verhalen van deze kant... nu duimen dat het zo blijft.
En ik denk ook dat zij kan inschatten of je gewoon moet doorbijten of nog even moet wachten. Ik denk dat terugvallen of je die wel of niet krijt moeilijk te voorspellen is, maar misschien kan zij daar wel iets meer inzicht in geven. dat hoop ik voor je! laat je even wat weten als je haar gebeld hebt? niet uitstellen hoor, gewoon doen!!
Ja, ikben ook blij dat het goed gaat. Vorige week nog wel echt een slechte dat gehad op zaterdag, ik zat echt helemaal diep in de put, maar dat kwam waarschijnlijk omdat ik min of meer had besloten mn relatie te verbreken, dus dat heb ik toen nog maar even uitgesteld. maar maandag er echt een punt achter gezet, vond dat hij me belemmerde in mn eigen herstel/ontwikkeling. En daardoor voel ik me ook wel beter, omdat ik die last van dat gezeur van hem kwijt ben
Dus daardoor ook wel grip op mijn leven ja Maar ja, het zal soms best verdrietig worden denk ik, op het moment voel ik er niet zoveel bij, heel raar, maar dat zal wel komen. (of ik voel weinig door de medicijnen?? ik weet het niet, in ieder geval reageer ik rustiger op dingen) En bijwerkingen heb ik eigenlijk niet meer. soms wat rare plotselingen bewegingen van mijn spieren en ik ben snel moe, maar dat is denk ik omdat ik aan het bijkomen ben van roofbouw plegen op mezelf. Ik slaap naar mn gevoel ook dieper. Dus eigenlijk vooral positieve verhalen van deze kant... nu duimen dat het zo blijft.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Wow, wat dapper dat je een punt achter je relatie hebt durven zetten. En fijn dat dat zo goed is uitgepakt . Je klinkt in elk geval heel positief over hoe het nu met je gaat, erg bemoedigend om te lezen . Ik heb het zelf best nog wel eens moeilijk, vooral omdat ik het ook heel erg onwennig vind om 'stabiel' te zijn... ik ben zo gewend om altijd in uitersten te leven en altijd heel erg extreem te leven, dat het nu soms een beetje saai voelt dat ik nu over mijn beslissingen nadenk, plannen maak, etc. .
Die spiersamentrekkingen heb ik ook gehad in het begin, maar tegenwoordig heb ik er geen last meer van. Wel van vermoeidheid nog, ik hoop dat dat iets is wat over gaat als ik stop met de medicijnen (dat is iig voor mij een van de belangrijkste redenen om ermee te stoppen).
. Je klinkt in elk geval heel positief over hoe het nu met je gaat, erg bemoedigend om te lezen . Ik heb het zelf best nog wel eens moeilijk, vooral omdat ik het ook heel erg onwennig vind om 'stabiel' te zijn... ik ben zo gewend om altijd in uitersten te leven en altijd heel erg extreem te leven, dat het nu soms een beetje saai voelt dat ik nu over mijn beslissingen nadenk, plannen maak, etc. .Die spiersamentrekkingen heb ik ook gehad in het begin, maar tegenwoordig heb ik er geen last meer van. Wel van vermoeidheid nog, ik hoop dat dat iets is wat over gaat als ik stop met de medicijnen (dat is iig voor mij een van de belangrijkste redenen om ermee te stoppen).
Oja, dat kan ik me wel voorstellen ja dat dat erg saai aanvoelt om ineens bewuste beslissingen te nemen enzo als je gewend bent om impulsief te zijn. Denk dat dat ook een kwestie is van een nieuwe balans zoeken en ook dingen te zoeken die misschien niet al te impulsief zijn (of alleen positieve impulsieve dingen) maar die wel je leven sprankelend houden.
Mijn impulsiviteit zit vooral in drinken en feesten en drugsgebruik (alleen op technofeestjes eens in de paar maanden) en dat doe ik nu al een paar maanden niet, nu ook vanwege de medicijnen maar eerst ook omdat mijn ex me vanalles had verboden, maar dat is ook wel een beetje wennen. Wil wel weer een keertje proberen naar een feest te gaan maar dan hooguit een biertje te drinken maar geen andere gekke dingen (kan niet met de medicijnen ook natuurlijk) en dan eens kijken of ik het nog leuk vind. Ik hoop het wel. Hou het dan alleen stukken minder lang vol natuurlijk.
En ik denk dat het ook een beetje het zoeken is naar nieuwe uitlaatkleppen ofzo. hard uit je dak gaan met sporten of iets anders leuks, waarin je je energie kwijt kan. of iets van theatersport ofzo of iets anders toneelachtigs? ik weet niet waar je van houdt....
he, maar zou het toch niks voor je zijn om toch een psycholoog of iets daar te zoeken waar je nu woont? Al kan je maar gewoon iemand bellen die niet te ver weg zit, en gewoon eens in de paar maanden op gesprek, gewoon dat er ook nog iemand anders, buiten jezelf om, in de gaten houdt hoe het met je gaat? het lijkt me toch wel dat er heftige veranderingen zijn gekomen in je leven (dat stabieler voelen wat je net beschrijft bijv) en dan lijkt het mij wel fijn als er op je gelet wordt.
Maar mischien is dat een afwijking van mij hoor, ik wil namelijk altijd het liefste dat er iemand voor me komt zorgen. Beetje afhankelijk typje, maar hulp vragen ho maar lekker handig. Kreeg ik nog commentaar op van de psycho vandaag, dat ik echt wat moest veranderen aan mezelf omdat ik anders weer zo'n energievretend vriendje aan de haak ga slaan... :s
Ja joh, heb je zoveel last van die vermoeidheid? waar heb je precies last van op dat vlak? slaap je veel? of rust je niet uit? Ik slaap zelf gewoon niet lang genoeg, althans ik word na 6 uur slapen wakker en dan lig ik een tijd wakker, dus denk dat ik daar moe van ben, en van alles wat er de afgelopen maanden gebeurd is. althans dat hoop ik, als ik zo gaar blijf van de medicijnen dan word ik op den duur ook niet blij denk ik.
wel grappig he, die spiersamentrekkingen? ik moet er altid om lachen. mn ex heeft het ook, hebben er wel hard om gelachen samen, lig je samen in bed te stuipen, hahaha!
Mijn impulsiviteit zit vooral in drinken en feesten en drugsgebruik (alleen op technofeestjes eens in de paar maanden) en dat doe ik nu al een paar maanden niet, nu ook vanwege de medicijnen maar eerst ook omdat mijn ex me vanalles had verboden, maar dat is ook wel een beetje wennen. Wil wel weer een keertje proberen naar een feest te gaan maar dan hooguit een biertje te drinken maar geen andere gekke dingen (kan niet met de medicijnen ook natuurlijk) en dan eens kijken of ik het nog leuk vind. Ik hoop het wel. Hou het dan alleen stukken minder lang vol natuurlijk.
En ik denk dat het ook een beetje het zoeken is naar nieuwe uitlaatkleppen ofzo. hard uit je dak gaan met sporten of iets anders leuks, waarin je je energie kwijt kan. of iets van theatersport ofzo of iets anders toneelachtigs? ik weet niet waar je van houdt....
he, maar zou het toch niks voor je zijn om toch een psycholoog of iets daar te zoeken waar je nu woont? Al kan je maar gewoon iemand bellen die niet te ver weg zit, en gewoon eens in de paar maanden op gesprek, gewoon dat er ook nog iemand anders, buiten jezelf om, in de gaten houdt hoe het met je gaat? het lijkt me toch wel dat er heftige veranderingen zijn gekomen in je leven (dat stabieler voelen wat je net beschrijft bijv) en dan lijkt het mij wel fijn als er op je gelet wordt.
Maar mischien is dat een afwijking van mij hoor, ik wil namelijk altijd het liefste dat er iemand voor me komt zorgen. Beetje afhankelijk typje, maar hulp vragen ho maar
lekker handig. Kreeg ik nog commentaar op van de psycho vandaag, dat ik echt wat moest veranderen aan mezelf omdat ik anders weer zo'n energievretend vriendje aan de haak ga slaan... :sJa joh, heb je zoveel last van die vermoeidheid? waar heb je precies last van op dat vlak? slaap je veel? of rust je niet uit? Ik slaap zelf gewoon niet lang genoeg, althans ik word na 6 uur slapen wakker en dan lig ik een tijd wakker, dus denk dat ik daar moe van ben, en van alles wat er de afgelopen maanden gebeurd is. althans dat hoop ik, als ik zo gaar blijf van de medicijnen dan word ik op den duur ook niet blij denk ik.
wel grappig he, die spiersamentrekkingen? ik moet er altid om lachen. mn ex heeft het ook, hebben er wel hard om gelachen samen, lig je samen in bed te stuipen, hahaha!
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Ik zit in voltijd therapie dus begeleiding genoeg. En na de hele drama met het afkicken kwam ook een periode waarin ik ineens een stuk minder depressief was. Heel mooi dus
En afbouwen is wel heel belangrijk. Je kunt echt niet in één keer stoppen, dat merkte ik wel toen ik het laatste afbouwstapje eigenlijk te snel deed. Beter dat je er een paar máánden overdoet dan dat je van de één op andere dag stopt. Ik denk ook dat mensen die dat doen juist veel meer last krijgen, je lichaam kan dan niet wennen aan het leven zonder gelukkigheidsstofje.
En afbouwen is wel heel belangrijk. Je kunt echt niet in één keer stoppen, dat merkte ik wel toen ik het laatste afbouwstapje eigenlijk te snel deed. Beter dat je er een paar máánden overdoet dan dat je van de één op andere dag stopt. Ik denk ook dat mensen die dat doen juist veel meer last krijgen, je lichaam kan dan niet wennen aan het leven zonder gelukkigheidsstofje.
Hoi Burdie! Ik heb dat min of meer in samenspraak met de HA gedaan, alleen heb ik het ad-hoc aangepakt zonder afbouwschema enzo. Aangezien dat kind-of foutgegaan is, wil ik je die methode niet aanbevelen.quote:
.Ik heb het een beetje op basis van mijn intuïtie gedaan. Eerdere malen gingen fout omdat ik al in een zeer vroeg stadium met afkicken gigantisch last kreeg van woedebuien (echt keihard schreeuwen op straat
) en de spanning in diverse plekken in mijn lijf voelde. Ook had ik door afkickverschijnselen als duizeligheid, misselijkheid, elektrische schokjes in mijn hoofd totaal geen leven meer gedurende 2 weken, en dat werd niet minder.
Verder was het zelfvertrouwen dat ik had ("Het gaat je lukken Deepchord!"
) op gegeven moment totaal omgeslagen ("Je bent een mislukkeling Deepchord!" 
) met huilbuien en dergelijke. Aan het einde sloegen dan bij mij angstaanvallen en licht psychotisch gedrag toe.
Kortom, graadmeters die ik heel erg belangrijk vindt om te weten of ik op de goede weg ben gezien het afbouwen: ongecontroleerde woedebuien, spanning in lijf, afkickverschijnselen die na 2 weken niet minder worden en opgebouwd zelfvertrouwen dat op gegeven moment als sneeuw voor de zon verdwijnt.
Grote kans dat het voor jou totaal anders werkt, en dat jouw lijf hele andere boodschappen geeft als het fout gaat, maar toch hoop ik dat je er wat aan hebt. Als ik iemand de potentie vind hebben om ermee te kunnen stoppen dan ben jij het wel.
.
jeetje deepchord, wat een heftig verhaal. ben je er nu wel vanaf dan, of ben je doorgegaan met de medicijnen?
pff als ik dit lees blijf ik wel de rest van mn leven aan de AD
pff als ik dit lees blijf ik wel de rest van mn leven aan de AD
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Haha, ik zit er nu weer aan. Heb echt een paar klotemaanden achter de rug, baan verloren enzo, heel erg onzeker over alles, slecht aanspreekbaar. Gaat nu een stuk beter, begin me weer happy te voelen.quote:Op woensdag 19 november 2008 23:29 schreef Murmeli het volgende:
jeetje deepchord, wat een heftig verhaal. ben je er nu wel vanaf dan, of ben je doorgegaan met de medicijnen?
pff als ik dit lees blijf ik wel de rest van mn leven aan de AD
.En toch denk ik dat het best mogelijk is om te stoppen hoor. De laatste keer dat ik geprobeerd ben te stoppen ben ik er toch ongeveer een maand af geweest. De afkickverschijnselen begonnen af te nemen, ik voelde weer allerlei emoties, kreeg kippenvel tijdens een paar concerten waar ik "nuchter" bij was, etcetera. Het is echt de moeite waard als het goed gaat!
.Maar ik had nog onverwerkte dingen, was bij een werkgever begonnen waar ik totaal niet op mijn plek zat, moeder is onlangs overleden aan K, etc. Dat is gewoon vragen om problemen.
Als je een tijd stabiel geweest bent, prettig werk hebt (past goed bij je persoonlijkheid) dat niet te stressvol is, langzaam afbouwt en goed naar je lichaam en geest luistert dan kan het gewoon zomaar goedkomen!
.en als je desondanks je hele leven aan de anti-depressiva moet zitten is dat ook geen man overboord, als je op 0,5 tablet per dag kunt leven dan heb je nauwelijks bijwerkingen en toch het voordeel van AD
Ja, ik ga het nog meemaken, ik heb ze pas een maand. heb wel het gevoel dat ik wat rustiger begin te worden, maar weet niet of het door de AD komt of gewoon toevallig zo is... Vind het een beetje moeilijk in te schatten. Maar dat komt nog wel als ik ze wat langer heb denk ik.
Zou wel handig zijn ja, stabiel leven, fijn werk, fijne relatie....denk dat het leven dan een stuk makkelijker is.
Hmmm bij jou wel een ^(**&%&) tijd nu zeg.... beter om dan weer even verder te gaan met je AD tot het wat rustiger is om je heen. heb je al nieuw werk? of nog zoekende? Of eerst nog aan het bijkomen van alle ellende?
Zou wel handig zijn ja, stabiel leven, fijn werk, fijne relatie....denk dat het leven dan een stuk makkelijker is.
Hmmm bij jou wel een ^(**&%&) tijd nu zeg.... beter om dan weer even verder te gaan met je AD tot het wat rustiger is om je heen. heb je al nieuw werk? of nog zoekende? Of eerst nog aan het bijkomen van alle ellende?
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
quote:Op woensdag 19 november 2008 23:16 schreef DeepChord het volgende:
Hoi Burdie! Ik heb dat min of meer in samenspraak met de HA gedaan, alleen heb ik het ad-hoc aangepakt zonder afbouwschema enzo. Aangezien dat kind-of foutgegaan is, wil ik je die methode niet aanbevelen.
DeepChord. Wat zei je huisarts over het 'ineens stoppen'? .Ik heb zelf een redelijk strict afbouwschema gekregen van de psychiater.
Dat was eigenlijk ook mijn bedoeling, want zo heb ik het opbouwen ook gedaanquote:Ik heb het een beetje op basis van mijn intuïtie gedaan.
. Ik ben alleen bang dat mijn intuitie de hele tijd blijft zeggen: "doe maar niet" terwijl het wel goed zou zijn om te stoppen, of vice versa .Ik weet niet waar ik dat aan te danken heb, maar bedanktquote:Grote kans dat het voor jou totaal anders werkt, en dat jouw lijf hele andere boodschappen geeft als het fout gaat, maar toch hoop ik dat je er wat aan hebt. Als ik iemand de potentie vind hebben om ermee te kunnen stoppen dan ben jij het wel.
.Deze week gaat het btw weer even wat minder met me, misschien ook wel omdat ik zo druk aan het nadenken ben over het stoppen met de medicijnen... dinsdag had ik het gewoon enorm gehad met mijn werk (ik heb echt een kutbaantje, maar kan op het moment niets anders krijgen
) en ik heb de halve middag, avond en nacht gehuild. Mede daardoor voelde ik me gisteren enorm brakjes, en gisteren avond voelde ik me weer paranoïa en 'stoned'... maar dat was toen ik in de MediaMarkt liep, ik voelde me echt heel raar. Overmoedig. Alsof alles daar van mij was, alsof iedereen verantwoording aan mij schuldig was, maar tegelijkertijd was alles heel erg *hier* en *nu* en alles was liefde... ik voelde me echt enorm wazig en moest bijvoorbeeld ook alle radio's heel hard op 'ruis' zetten ipv op een radiozender 
.Vandaag voel ik me alweer een heel stuk beter, misschien kan ik gewoon niet tegen de MM
.Oh, wat ik me ook afvraag he. Ik heb nogal wat moeite met het vinden van de juiste woorden voor iets. Dit levert geinige situaties op (zoals toen ik laatst een bizonkalfje heel hard 'bizonbig' noemde
) maar eigenlijk vind ik het wel irritant, aangezien ik altijd redelijk welbespraakt was. Ook voel ik me veel meer een 'flapuit' tegenwoordig (nu ben ik altijd al een flapuit, maar sommige dingen moet je gewoon niet hardop zeggen en ik vind het nog wel eens moeilijk om daar een grens in te onderscheiden). Zijn dit dingen die over gaan als ik met de medicijnen stop, of zouden het dingen zijn die horen bij mijn 'stoornis'?
he bah, dat overmoedige in de MM klinkt wel echt eng. op zich wel normaal om niet lekker in je vel te zitten in de MM, want het is een rotwinkel (vind ik) maar wat jij had is wel erg vreemd. Heb je dat vaker? Misschien was het ook een reactie op je rotgevoel van dinsdag. In ieder geval onwijs balen dat dat gebeurde. En wel logisch dat je dan extra gaat piekeren over de medicijnen. Maarrre.... als je toch je psychiater nog gaat bellen, zou ik dat akkefietje in de MM wel even met haar bespreken. Zij kan er wellicht wat zinnigs over zeggen?
Dat met die woorden kan wel van de medicijnen zijn denk ik. Ik ben ook wel veel sneller dan normaal de draad kwijt als ik iets vertel en mn ex had dat ook vaak, slechte concentratie enzo.
Dat met die woorden kan wel van de medicijnen zijn denk ik. Ik ben ook wel veel sneller dan normaal de draad kwijt als ik iets vertel en mn ex had dat ook vaak, slechte concentratie enzo.
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
Sja, ik denk zelf eigenlijk dat ik gewoon een beetje veel tegelijk aan m'n hoofd heb gehad. En de MM is gewoon een verschrikkelijke winkel. Achteraf gezien was het wel heel grappig, hoe rebels ik was . Maar op het moment is het zo naar .
Vandaag ging het wel weer heel goed, en ik heb zelfs een leuke dag op m'n werk gehad! Normaal gesproken was ik allang niet meer gaan werken (ik heb zooooveel kutbaantjes gehad al) maar ik ben best wel een beetje trots op mezelf dat ik het (tot nog toe) volhoud .
Ik wacht nog even een tijdje met het bellen van de psychiater, wil het eerst voor mezelf een beetje op een rijtje krijgen. He, ingewikkeld allemaal!
. Maar op het moment is het zo naar .Vandaag ging het wel weer heel goed, en ik heb zelfs een leuke dag op m'n werk gehad! Normaal gesproken was ik allang niet meer gaan werken (ik heb zooooveel kutbaantjes gehad al
) maar ik ben best wel een beetje trots op mezelf dat ik het (tot nog toe) volhoud .Ik wacht nog even een tijdje met het bellen van de psychiater, wil het eerst voor mezelf een beetje op een rijtje krijgen. He, ingewikkeld allemaal!
Je merkt het wel als die dingen werken hoor. Zo had ik voor ik anti-depressiva gebruikte last van het feit dat ik regelmatig 's-nachts wakker werd en dan dingen dacht te zien (soort van slaapdronken zijn ofzo?) vergezeld met vette angst. Ook diverse malen het gevoel dat ik mijn geestelijke gezondheid aan het verliezen was, ik sloot mezelf totaal op en had vaker wel dan niet ruzie met mijn ouders en de mensen om mij heen.quote:Op donderdag 20 november 2008 15:33 schreef Murmeli het volgende:
Ja, ik ga het nog meemaken, ik heb ze pas een maand. heb wel het gevoel dat ik wat rustiger begin te worden, maar weet niet of het door de AD komt of gewoon toevallig zo is... Vind het een beetje moeilijk in te schatten. Maar dat komt nog wel als ik ze wat langer heb denk ik.
Het is al hardstikke fijn als enkele lichamelijke klachten bijkomend bij de depressie minder worden. Dat je de tijd hebt om aan jezelf te werken zonder dat je helemaal in de put raakt.
Wat slik jij voor AD als ik vragen mag, ook Seroxat? Krijg je er iets van therapie bij?
Baan is alweer bijna geregeld, binnenkort contract tekenen!quote:Zou wel handig zijn ja, stabiel leven, fijn werk, fijne relatie....denk dat het leven dan een stuk makkelijker is.
Hmmm bij jou wel een ^(**&%&) tijd nu zeg.... beter om dan weer even verder te gaan met je AD tot het wat rustiger is om je heen. heb je al nieuw werk? of nog zoekende? Of eerst nog aan het bijkomen van alle ellende?
. Ben ondanks de psychotische klachten en het instorten blij geweest met deze crisis, ik zit weer een stuk beter in mijn vel, er zijn puzzelstukjes op hun plek gevallen en ik heb met hulp van een coach uitgevonden waar mijn motivaties op het gebied van werk liggen, en dat heeft toch wel geleid tot het feit dat ik nu een veel leukere baan ga krijgen.Het is moeilijk om je te beseffen dat het altijd weer beter gaat uiteindelijk als je vet in de put zit, maar ik ben er het levende voorbeeld van en ik ben niet de meest optimistische persoon die er is
: dus houd hoop Murmeli. 
.
hey deepchord...
nee geen seroxat ik heb citalopram. Het lastige aan het wel of niet merken is dat ik niet volcontinue depressief ben/was. Maar wel veel aan het piekeren en soms had ik buien dat ik zwaar in de put zat en dan meteen het hele leven niet meer zag zitten. maar kon ook weer heel blij en vrolijk zijn.
Veel van mn problemen kwamen ook door mn relatie maar die heb ik deze week verbroken, en sindsdien voel ik me ook veel beter, had voor het eerst in een paar maanden dat ik dacht: hé ik ben gelukkig Maar ja, of het dan komt door de medicijnen of door het feit dat het gewoon beter gaat...dat vind ik moeilijk in te schatten.
Ik ga wel steeds beter slapen, dat helpt al wel, en de psychiater zei wel dat dat het eerste is dat je merkt. En op mn werk reageer ik rustiger op dingen, raak niet meteen in de stress als er wat misgaat. Denk dat ik even moet afwachten. Morgen weer een gesprek met mn manager wat best vervelend kan worden (hij wil me de leuke taken voor een jaar lang afnemen omdat ik nu dus ziek ben geworden en daar ben ik niet zo blij mee, ik vind een paar maanden wel genoeg). Dus als het vervelend word en ik ben niet de rest van de dag zwaar overstuur dan zal het iig wel beter gaan en ik denk dat dat dan toch wel van de medicijnen is dan. nou ja, lastig iig...
En waar het door komt maakt ook weer niet zoveel uit...belangrijkste is wel dat ik nu weer positief vooruit kan kijken, weer mn normale optimisme terug heb heerlijk!
he, maar wat goed joh dat je een leukere baan hebt gevonden. Echt cool zeg! Wat voor coach had je om uit te zoeken wat je wilde doen? en werk je full time, of niet? ik werk nu dus 2 uur per dag omdat ik was ingestort een maand ofzo geleden en daarvoor ging het ook al een maand of 2 heel slecht. maar denk dat ik over een week wel uren ga opbouwen, 2 uur is wel erg weinig, kan ik niks doen.
ja die lichamelijke klachten had ik ook wel, ikwas de laatste weken voor ik begon met die meds echt dat ik heel de tijd zenuwachtig en opgefokt was. en dat neemt langzaam af ben wat minder licht ontvlambaar en geduldiger aan het worden, alleen bij wakker worden ben ik nog nerveus, maar eigenlijk vooral als ik moet werken. zal nog wel wegtrekken. en anders laat ik het maar zo, ik wil perse de dosis van die meds niet ophogen, vind het wel genoeg zo
oh ik zal eens ophouden met mijn gezever zit soms beetje op de praatstoel
nee geen seroxat ik heb citalopram. Het lastige aan het wel of niet merken is dat ik niet volcontinue depressief ben/was. Maar wel veel aan het piekeren en soms had ik buien dat ik zwaar in de put zat en dan meteen het hele leven niet meer zag zitten. maar kon ook weer heel blij en vrolijk zijn.
Veel van mn problemen kwamen ook door mn relatie maar die heb ik deze week verbroken, en sindsdien voel ik me ook veel beter, had voor het eerst in een paar maanden dat ik dacht: hé ik ben gelukkig
Maar ja, of het dan komt door de medicijnen of door het feit dat het gewoon beter gaat...dat vind ik moeilijk in te schatten. Ik ga wel steeds beter slapen, dat helpt al wel, en de psychiater zei wel dat dat het eerste is dat je merkt. En op mn werk reageer ik rustiger op dingen, raak niet meteen in de stress als er wat misgaat. Denk dat ik even moet afwachten. Morgen weer een gesprek met mn manager wat best vervelend kan worden (hij wil me de leuke taken voor een jaar lang afnemen omdat ik nu dus ziek ben geworden en daar ben ik niet zo blij mee, ik vind een paar maanden wel genoeg). Dus als het vervelend word en ik ben niet de rest van de dag zwaar overstuur dan zal het iig wel beter gaan en ik denk dat dat dan toch wel van de medicijnen is dan. nou ja, lastig iig...
En waar het door komt maakt ook weer niet zoveel uit...belangrijkste is wel dat ik nu weer positief vooruit kan kijken, weer mn normale optimisme terug heb
heerlijk!he, maar wat goed joh dat je een leukere baan hebt gevonden. Echt cool zeg! Wat voor coach had je om uit te zoeken wat je wilde doen? en werk je full time, of niet? ik werk nu dus 2 uur per dag omdat ik was ingestort een maand ofzo geleden en daarvoor ging het ook al een maand of 2 heel slecht. maar denk dat ik over een week wel uren ga opbouwen, 2 uur is wel erg weinig, kan ik niks doen.
ja die lichamelijke klachten had ik ook wel, ikwas de laatste weken voor ik begon met die meds echt dat ik heel de tijd zenuwachtig en opgefokt was. en dat neemt langzaam af
ben wat minder licht ontvlambaar en geduldiger aan het worden, alleen bij wakker worden ben ik nog nerveus, maar eigenlijk vooral als ik moet werken. zal nog wel wegtrekken. en anders laat ik het maar zo, ik wil perse de dosis van die meds niet ophogen, vind het wel genoeg zo oh ik zal eens ophouden met mijn gezever
zit soms beetje op de praatstoel
Spelende vrouw, wat heeft u nu geleerd?
