Discussietopic Dagboek van een R&Per - deel 2

quote:

Op zaterdag 20 september 2008 21:43 schreef Re het volgende:
Donderdag 18 september (Kugari-ken)

Lief Dagboek

Ik weet niet wat het is vandaag, maar het voelt alsof er iets mis is. Iets klopt er niet aan vandaag, de dingen zijn niet zoals ze horen te zijn. Ik voel me

Lief Dagboek

Ik weet eigenlijk niet meer wat ik voel, het lijkt alsof er iets door mijn hoofd spookt en me zegt wat ik moet voelen, zonder dat ik het ook echt voel. Ik denk dat ik bang ben

Lief Dagboek

Vandaag is anders, maar niet echt anders, het is hetzelfde als altijd, maar toch ook weer niet. Ik kan er niet mijn vinger opleggen, maar het is iets dat langzaam verder kruipt, al lijkt de tijd niet sneller of trager te gaan dan anders. Alsof er

Lief Dagb

Lief Dagboek

Er is niets meer dan een leegte en ik vind het moeilijk om die leegte op te

Lief Dagboek

Ik weet het niet meer. Ik krijg mijn gedachten niet op orde. Alles vervaagt zodra ik het gedacht heb. Alsof niet kan blijven plakken in mijn hoofd. Ik voel me niet verward, ik ben niet de weg kwijt ofzo, het is gewoon

Lief Dagboek

Waarom is vandaag alles toch zo moeilijk, zonder dat het echt moeilijk is. Waarom kan ik me niet concentreren, en heb ik me tegelijkertijd nog nooit zo gericht gevoeld als nu? Waarom kan ik me niet vinden in het stellen van vragen? Waarom boeien deze vragen me niets? Waarom schrijf ik eigenlijk nog dingen op?

Lief Dagboek

Verdomme, ik wil boos worden, maar ik ben het gewoon niet. Ik wil me gelukkig voelen, maar dat lukt me niet. Ik wil dingen zonder ze te willen. Ik wil schrijven hoe ik me voel, maar de woorden blijven niet op het papier staan zoals ik wil dat ze er moeten staan.

Lief Dagboek

Ik snap het niet, ben ik nog wel mezelf? Raak ik mezelf kwijt? Is de echte ik degene die ik nu ben, of ben ik iemand anders? Waarom kan het me niets schelen. Waarom lijk ik niets af te kunnen maken vandaag, het is zo

Lief Dagboek

Ik ben alles en iedereen kwijt vandaag denk ik. Eva

Lief Dagboek


Ik heb hier nooit om gevraagd!

quote:

Op vrijdag 19 september 2008 18:37 schreef babette21 het volgende:
Tegen de tijd dat ik aan de beurt ben (half oktober) is ze dood & begraven!!

quote:

Op zondag 21 september 2008 09:58 schreef Biancavia het volgende:
Oh tof. Ben ik nu aan de beurt?

quote:

Op maandag 22 september 2008 11:23 schreef Biancavia het volgende:
Hebben we al iemand gevonden die na mij is? Ik zag nogal wat lege plekken staan nog.

Ik kan mijn stukje vanavond of morgen al insturen, het is zo goed als af.
Hoe moet ik het insturen eigenlijk?

quote:

Op dinsdag 23 september 2008 22:11 schreef Re het volgende:
Vrijdag 19 september (biancavia)

Lief dagboek,

In de war. Ben nog steeds bij mam. Denk ik. Ze was hier net.

Weet weinig van gisteren, heb geloof ik heel de dag in bed gelegen. Net geprobeerd te lezen wat ik de vorige dag heb geschreven en doorgehaald. Begrijp er niet veel van.

Ik ben moe. Het is al laat. Nacht.

Kan niet slapen.

Zo’n vreemde dag geweest. Bas. Oh god, Bas! Wat heb ik gedaan?

Vanochtend begon zo raar. Werd wakker. Potje pillen stond naast me op mijn nachtkastje.

Kon me niet herinneren of ik gisteren al een pil had genomen, dus ik nam er twee. Ik stond op, maar het was geen ochtend. Het was al ver in de middag. Niemand thuis.



Voel me uitgeput.

Nu lig ik weer in mijn bed. Is dit wel mijn bed? Heb het gevoel dat ik iets belangrijks vergeten ben. Iets van vandaag. Wat gebeurt er toch? Alsof alles kwijtraakt. De tijd, mijn gevoel, mijn lichaam, mijn gedachten, het is niet meer van mezelf, alles is

Ik hoor mam aankomen.

Er kwam niemand. Ik weet het weer. Bas.

Waar is mam? Ze moet het me uitleggen.

Waarom heeft ze zo’n raar dekbed op mijn bed gelegd? En ik begrijp ook niet waarom mijn hele oude kamer heeft veranderd. Er is niets aan zo, zo’n kale ruimte.

Alles voelde vandaag zo onwerkelijk. Onder de douche zag ik mijn arm naar de shampoofles gaan, maar het was net of het de hand van een ander was die in de fles kneep. De shampoo belandde op de hand van een vreemde. Het was mijn hand. Mijn eigen handen die mijn haren wasten.

Zelfs als ik nu naar de hand kijk die deze letters opschrijft realiseer ik me ineens dat het mijn eigen vingers zijn die de pen vasthouden. Het is allemaal is zo verwarrend.

Vanmiddag had ik geen honger, maar had gisteren ook al niet gegeten. Boterham gepakt. Weer die onbekende handen die de boter over mijn brood uitsmeerde en er een plak kaas op legden. Toen keek ik naar de boterham, maar ik wilde helemaal geen kaas.

Zo bleef ik nog even staan, het was of mijn lijf bevroren was. Ik kon niet meer nadenken, wist niet meer wat van mij was, wat ik was, of eigenlijk wie ik was en vroeg me af wat die boterham daar eigenlijk deed.



Bas Bas Bas

b

a

s

Bas Bas bas BAS



Oh god, het mesje.



Nadat ik het brood weggegooid had pakte ik een appel en een mesje. Aan de keukentafel begon ik te schillen. Het ging niet goed, mijn vingers trilden. Met al mijn kracht klemde ik het mesje in mijn greep.

De bel ging. Ik schrok ervan.

Het mesje. In mijn hand.

Ik zweefde naar de voordeur. Mijn benen bewogen onder mijn lichaam, maar tegelijkertijd was het of de vloer tien centimeter onder mijn voeten weg was gezakt.

Toen ik mijn linkerhand op de deurknop legde keek naar mijn vingers. Ze trilden. Ik voelde mijn hele lijf beven terwijl mijn eigen onbekende hand als automatisch de deur opentrok. De tranen stroomden over mijn wangen. Het was eng, ik wist niet wat er gebeurde en ik had er totaal geen controle over. Alsof mijn lichaam was overgenomen door… iets.


Opeens stond Bas daar voor me. Was hij daar echt? Hij mocht mij zo niet zien, niet in deze hysterische toestand. Ik moest hem weg krijgen. Weg!

Hij mocht mij zo niet zien!

Ik heb gegild. Heb mijn onwillige lijf in de strijd gegooid om hem naar buiten te krijgen. Die handen, die vreemde handen die niet van mij leken, ze hebben hem geslagen. Iemand schreeuwde dat hij op moest rotten. Was ik dat?

Het mesje.

Wat is er gebeurd? Mijn herinneringen zijn zo vaag.

Ik wil het weten. Ik moet het weten!

Wat heb ik gedaan?



Ik ga mam roepen.

quote:

Op dinsdag 23 september 2008 22:14 schreef Re het volgende:
waar gaat dat heen tof

wie wil het volgende stukje schrijven... iemand nieuw die hier loopt te lurken, kom op... je hebt tot 29 september, daarna is MLI. Anders zal ik nog ff een stukje schrijven of anderen die al een stukje hebben geschreven.

quote:

Op dinsdag 23 september 2008 23:45 schreef Copycat het volgende:

[..]

Dit is een te goede wending om te laten liggen.
I'm next.

_{Waar vind ik ook weer de spelregels?}

quote:

Op dinsdag 23 september 2008 23:45 schreef Copycat het volgende:

[..]

Dit is een te goede wending om te laten liggen.
I'm next.

_{Waar vind ik ook weer de spelregels?}

quote:

Op woensdag 24 september 2008 11:20 schreef Lekiamh het volgende:

Nou maak je me wel erg nieuwsgierig naar wat komen gaat...

quote:

Op zaterdag 27 september 2008 15:07 schreef Biancavia het volgende:
Hoe staan de vorderingen, Copycat?

quote:

Op zondag 28 september 2008 12:15 schreef Re het volgende:
Zaterdag 20 september (Copycat)

Ik kan het gewoon niet bevatten. Ik? Hier? Omdat ik. Omdat ik. Ik krijg het gewoon niet uit mijn pen. Ik schaam me zelfs voor jou. Ik ga naar mijn kamer, slapen en daarna moet ik het maar gewoon doen. ‘’t Is zoals het is’, zou Bas zeggen. Haha, lekker wrang, trut.

….


Nou, dan moet ‘t maar. Ik ben dus weer terug in het ziekenhuis. Het ziekenhuis waar pappa

lag en het ziekenhuis waar Bas ligt. Pappa is dood. Bas ligt op de Intensive Care en ik ben op de PAAZ-afdeling. Omdat ik Bas te lijf ben gegaan. Met een mesje. Waarmee ik hem in mijn waanzin in z’n milt heb geraakt.

Zo. Dat heb ik gezegd. Ik ben een nutcase die haar vriend vermoordt. Met een lullig aardappelschilmesje. Terwijl ze onder de tranquilizers zit en dus helemaal tot niks in staat zou moeten zijn. Maar nee! Ik niet natuurlijk. Nee, ik moet zo nodig in absurde razernij mijn vriendje neersteken.


En nu zit ik dus op de PAAZ-afdeling. In de ontspanningsruimte waar een verpleger maatje bodyguard me heel ontspannen in de gaten houdt. En gelijk heeft ie. Voor hetzelfde geld ram ik dit potlood zo door zijn oog zijn hersenen in. Ik ben verdomme net zo gek als The Joker uit de laatste Batman. Gekker!

Vanochtend leek de mist in mijn hoofd een stuk minder en toen ik nog eens goed mijn kamer rondkeek, zag ik dat dit helemaal mijn kamer niet was. Het was overduidelijk een ziekenhuiskamer. En, alsof mijn geest nog net even een beetje meer bevestiging nodig had, kwam toen de dokter binnen. Met een politieagent. De mist in mijn kop trok nog verder op en plots zag ik die handen. Mijn handen. Tegen Bas’ borst beuken. En in die handen zat dus dat mesje …



De dokter en de politieagent waren erg aardig tegen me. Geen ‘good doc, bad cop’ gedoe of zo. De agent vroeg of ik al in staat was een verklaring af te leggen en nadat ik hem wezenloos bleef aanstaren, zei de dokter dat het misschien toch beter was daar nog even mee te wachten.



En opeens zag ik alles helder. Want, als ik met dat mesje tegen Bas’ borst heb gebeukt en er nu een politieagent is, dan kan dat maar één ding betekenen. En dat moest en zou ik weten. Heel rustig kon ik vragen hoe erg ik Bas met dat mesje had verwond. Erg dus. Levensgevaarlijk erg. Hij ligt nu op de Intensive Care voor zijn leven te vechten. Hij die met mij wilde trouwen. Tot de dood ons scheidt …

De dokter vond het genoeg en zei de agent morgen terug te komen om me te ondervragen. En nu zit ik dus aan tafel in de ontspanningsruimte, tussen medegekken. Gedwongen opgenomen op de PAAZ-afdeling. Ik ben bang voor wat morgen gaat brengen en aan overmorgen durf ik al helemaal niet te denken. Hoeveel jaar staat er in Nederland voor moord?



Oh God, laat Bas alstublieft niet sterven!!! Niet door mijn handen die niet mijn handen leken maar wel mijn handen waren!

quote:

Op zondag 28 september 2008 12:17 schreef Re het volgende:
En geplaatst
[..]

het wordt echt een thriller zo ... mooi

MLI is next

quote:

Op zondag 28 september 2008 12:33 schreef DaMart het volgende:

[..]

Je bedoelt MPG, neem ik aan?

quote:

Op zondag 3 augustus 2008 20:26 schreef Nadine26 het volgende:
Ik wil ook meedoen

quote:

Op maandag 29 september 2008 10:37 schreef Copycat het volgende:
Dank .

Maar, waarom zie ik Nadine/Karin niet in het lijstje staan?
[..]