Zaterdag nog zo'n moment gehad dat alles misging tijdens het maken van een reis. Ik was vrolijk bezig geweest met spullen pakken, toen kwam ik er opeens achter dat ik snel weg moest om nog de bus te halen. Volgens mij had ik alles, naar de bushalte, bus was op tijd, ingestapt, niks aan de hand

. Toen ik een muziekje wilde luisteren kwam ik er achter dat ik mijn oordopjes niet mee had. Jammer maar helaas, geen zin om terug te gaan en er zit een FRS op het station, als ze daar voor een acceptabele prijs oordopjes halen haal ik ze daar wel, heb toch even de tijd om de trein in te komen.
In de FRS werkte het kassasysteem niet mee waardoor de mevrouw voor me geen Wallie-kaarten kon kopen (waarom ze die wilde hebben, geen idee maar dat maakt ook niet uit). Uiteindelijk werd het opgegeven, zodat ik kon vragen hoeveel de goedkoopste oordopjes kostten. Dit bleek een tientje te zijn: wat veel, maar wel Sennheiser dus vooruit. Gezegd dat ik graag wilde pinnen en toen kwam het: pinpas lag nog thuis. Dan maar geen oordopjes, geld lenen gaat wel lukken dus richting de trein. Waarvan ik nog net de deuren zie dichtgaan en vertrekken. Oh joy.
Wat nu? Veertig minuten voor de volgende trein er is, oordopjes en pinpas liggen thuis. Zou ik het redden met de bus om heen en weer te gaan? Nee, want praktisch alle bussen vanaf het busstation vertrekken op hetzelfde tijdstip, en dat is net geweest. Lopen dan maar? Ik begin vast en check onderweg of m'n pinpas echt niet in m'n portefeuille zit. Dat zit ie niet, maar mijn chippas wel! Eerste gevonden oplaadpunt werkt niet, op zoek naar een andere, die gevonden, geld op m'n pas gezet en weer naar de Free Record Shop. Dan maar met chip betalen

Helaas, dat blijkt niet te kunnen. Geen zin om weer een trein te missen dus dan maar tot Zwolle zonder muziek, probeer ik het daar op het station wel weer. Ik heb een tijdschrift mee dus de tijd kom ik ook nog wel door.
In Zwolle is normaal een flinke overstaptijd voor de trein naar Enschede. Dus maar even naar de Free Record Shop op dat station, misschien kan ik daar chippen. Nee, dat kan niet. Dan maar naar de trein. Dan zie ik een sticker dat de trein naar Enschede (wat vanaf Zwolle alleen maar een stoptrein is die er dus sowieso al lang over doet) niet gaat en dat we met de bus moeten. Die vertrekt vanaf de andere kant van het station. Daar dan maar heen.
Hoera, bussen! Oh wacht, dit is een stopbus. Deze ook. Daar staat nog een bus, daar maar even kijken. Het briefje er op bevalt me een stuk beter maar er is geen chauffeur te bekennen. Dan maar naar de infomiep. Er blijken geen snelbussen te gaan, ik moet met de stopbus. Fine, het duurt nu toch al lang. Eenmaal in de bus gezeten duurt het nog best lang voordat er ook maar iets gebeurt: we staan erg lang stil. Vervolgens worden we in Raalte er uit gezet, want dat heeft die bus als eindbestemming. De trein gaat echter pas weer vanaf Wierden, dus we moeten op dat station overstappen op een andere bus. Die bus is er, de chauffeur niet. Wachten, wachten, wachten... hoera, eindelijk! Op station Wierden weer wachten tot we de trein in kunnen en vanaf daar redelijk probleemloos verder richting Enschede. Waar ik op zondag zeer oncomfortabele oordoppen heb gekocht (maar ik kon er wel chippen!)