OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
Haha wat lief Becky 
lurk gerust met me mee hoor 
Maar inderdaad, hier hetzelfde verhaal. Mijn vriend en ik hebben allebei een universitaire studie gedaan (of nja, bijna dan
) en dan wil je natuurlijk ook niet direct na de studie thuis blijven zitten of een low-profile baan aannemen. Ik wil wel werken, maar in mijn afstudeerrichting (Chinees 
) liggen de parttime banen niet voor het oprapen. Mijn vriend heeft gelukkig wel een goede baan gevonden naar zijn zin, dus is de afspraak bij ons dat ik voorlopig minder ga werken. Als het andersom had gemoeten weet ik dat mijn vriend dat net zo goed had gedaan. Hij vindt het nu al jammer dat hij waarschijnlijk vrij veel van zijn kids zal missen.
Daarnaast krijg ik in mijn omgeving om de haverklap opmerkingen te verwerken als "Kinderen? Ja lekker dan, waar heb je dan voor gestudeerd?" Vrij frustrerend
Ooooh ik vind het allemaal zo spannend hè dat rammelen, het wordt zo echt nu
Ik kan niet wachten tot ik baby-spulletjes en kleertjes mag kopen enzo, ik kijk zelfs uit naar het kopen van zwangerschapsonderbroeken
mwuahaha
lurk gerust met me mee hoor Maar inderdaad, hier hetzelfde verhaal. Mijn vriend en ik hebben allebei een universitaire studie gedaan (of nja, bijna dan
) en dan wil je natuurlijk ook niet direct na de studie thuis blijven zitten of een low-profile baan aannemen. Ik wil wel werken, maar in mijn afstudeerrichting (Chinees ) liggen de parttime banen niet voor het oprapen. Mijn vriend heeft gelukkig wel een goede baan gevonden naar zijn zin, dus is de afspraak bij ons dat ik voorlopig minder ga werken. Als het andersom had gemoeten weet ik dat mijn vriend dat net zo goed had gedaan. Hij vindt het nu al jammer dat hij waarschijnlijk vrij veel van zijn kids zal missen. Daarnaast krijg ik in mijn omgeving om de haverklap opmerkingen te verwerken als "Kinderen? Ja lekker dan, waar heb je dan voor gestudeerd?" Vrij frustrerend
Ooooh ik vind het allemaal zo spannend hè dat rammelen, het wordt zo echt nu
Ik kan niet wachten tot ik baby-spulletjes en kleertjes mag kopen enzo, ik kijk zelfs uit naar het kopen van zwangerschapsonderbroeken
mwuahaha
waar ik nog wel eens moeite mee heb is dat iedereen het altijd beter weet in het kader van kinderopvang. in Frankrijk, waar ik een tijd heb gewerkt, is het heel normaal dat de kids vier of vijf dagen naar de kinderopvang gaan, hier in NL is het al drama als een kindje drie dagen naar de opvang gaat. Wat betreft opleidingen, mijn vriend heeft MBO en universitair, wat op het moment en in de toekomst betekent dat ik de kostwinner ben, mits mijn vriend een andere baan vindt die wel meer verdient, maar als tennisleraar is het nogal lastig om te switchen. Wel wil hij gaan studeren dus ik ben benieuwd hoe dat gaat straks.
Ja dat is dus mijn probleem ook een beetje, je krijgt overal te horen dat die kinderopvang maar niet deugd en dat je je bijna schuldig moet voelen als ouder als je je kind daarheen brengt. Maar dan denk ik bij mezelf van ja, maar hoe moet het anders. Ik kan niet én werken én zelf voor mijn kinderen zorgen. Tenzij er hele goede regels voor flexwerken en thuiswerken komen ofzo. Zoals ik eerder al zei, op 1 salaris red je het tegenwoordig haast niet eens meer.
Ochja, uiteindelijk denk ik dat het uiteindelijk allemaal wel op zijn pootjes terecht komt en dat het zichzelf gaat wijzen enzo. Maar ik maak me gewoon altijd overal zorgen om aard van t beestje enzo hè 
edit: typo...
Ochja, uiteindelijk denk ik dat het uiteindelijk allemaal wel op zijn pootjes terecht komt en dat het zichzelf gaat wijzen enzo. Maar ik maak me gewoon altijd overal zorgen om
aard van t beestje enzo hè edit: typo...
Dat mogen ze volgens mij zelfs niet vragen tijdens een sollicitatie. Toch zeker niet in België.quote:Op vrijdag 3 oktober 2008 19:57 schreef huuphuup het volgende:
[..]
. Ik heb mn lieve schoonmoeder gevraagd of ze ook aan de vrouw gevraagd heeft of ze uberhaupt kinderen wil of kan krijgen, en haar ook verteld dat het precies dát soort houdingen zijn die het voor mij straks ook heel moeilijk maken op de arbeidsmarkt*kan daar echt wakker van liggen*
Sorry einde rant
Verder rammeldebammel, nog een weekje
Ik ben al blij dat mijn baas er sowieso geen problemen van zal maken als ik zwanger zal zijn. Hij was de eerste op het werk die me dit jaar met nieuwjaar een kind heeft toegewenst, dus dat zit wel goed
En bij ons betekent dat dan onmiddellijk dat ik 3 maand uit ben en mijn man ook 10 dagen. Hij hoopt waarschijnlijk gewoon dat ik in de grote vakantie zal bevallen En hier wordt er natuurlijk ook verder gerammeld
Wat fijn trouwens huuphuup dat je maar een weekje meer moet rammelen
En wat dat werken betreft, wij blijven gewoon allebei fulltime werken. Voor mij betekent dit 4.5 dagen per week als ik mijn uren wat goed verdeel. En met nog wat verlof over zal ik er waarschijnlijk wel in slagen om wekelijks nog een halve dag bij te nemen in de kalme dagen. Krijg je natuurlijk als het soms superdruk is en dan veel overuren klopt
Maar het worden waarschijnlijk wel 5 dagen kinderopvang
Maar het worden waarschijnlijk wel 5 dagen kinderopvang
Sja ik vond het ook niet zo'n geslaagde opmerking, maar het was wel met een knipoog bedoeld had ik het idee... Maar dan nog inderdaad...
Tijdens sollicitatiegesprekken mogen ze het inderdaad niet vragen, maar gelukkig ben ik ondanks dat ik nog maar net getrouwd was toch gewoon aangenomen.
Het zou trouwens alleen maar handiger zijn voor ze als ik meteen zwanger raak nu, kunnen ze mooi iemand extra voor tijdelijk aannemen die twee op elkaar aansluitende zwangerschapsverlofperioden komt werken daar
Tijdens sollicitatiegesprekken mogen ze het inderdaad niet vragen, maar gelukkig ben ik ondanks dat ik nog maar net getrouwd was toch gewoon aangenomen.
Het zou trouwens alleen maar handiger zijn voor ze als ik meteen zwanger raak nu, kunnen ze mooi iemand extra voor tijdelijk aannemen die twee op elkaar aansluitende zwangerschapsverlofperioden komt werken daar
Toen ik solliciteerde vroegen ze wel of ik ook echt wel van plan was om zeker de komende 5 jaar wel fulltime te blijven werken. Dat was volgens mij gewoon om te vissen of ik van plan ben kinderen te krijgen en dan minder te gaan werken.
Maar idd dus wel aangenomen, ook al ben ik net getrouwd.
Maar idd dus wel aangenomen, ook al ben ik net getrouwd.
...and together we'll stand on the threshold of a dream[
Nouja precies, ze mógen het officiëel niet meer vragen, maar ik merk wel dat er toch nog wel heel erg veel tussen de regels door gevraagd en gevist word. Maakt op zich niet zo heel veel uit als het voor je baas ook niet uit zou maken, ik bedoel, ik ben daar op zich best eerlijk in dat ik mezelf binnen nu en vijf jaar best met een kind zie. Dat dat eigk binnen nu en 9 maanden is das natuurlijk maar een detail verder
Leonieke, dat bedoelde ik dus met mijn schoonmoeder, ik begrijp dat ze het niet mogen vragen, en heel terecht naar mijn mening, en ik begrijp ook dat het voor hun wel problemen met zich mee zou brengen, maar hetgeen mij steekt hieraan is dat er een aanname wordt gedaan. Alleen maar omdat zij jong is en net getrouwd en dergelijke wordt er aangenomen dat zij wel snel zwanger zal zijn. Men weet dat daar dus helemaal niet of dat zo is. En ik mag hopen dat er tegen dit meisje wel eerlijk verteld is waarom ze niet is aangenomen, maar dat zal wel niet want dan kan zij weer aangifte doen en heb je de poppen aan het dansen.
Mijn werk speelt zich in cycli af van zo'n 3 a 4 maanden. Aan het einde van zo'n cyclus is het erg druk en hectisch maar aan het begin niet. Dus hopelijk voor mijn baas valt een eventueel verlof precies in het begin van zo'n cyclus.
Leonieke, dat bedoelde ik dus met mijn schoonmoeder, ik begrijp dat ze het niet mogen vragen, en heel terecht naar mijn mening, en ik begrijp ook dat het voor hun wel problemen met zich mee zou brengen, maar hetgeen mij steekt hieraan is dat er een aanname wordt gedaan. Alleen maar omdat zij jong is en net getrouwd en dergelijke wordt er aangenomen dat zij wel snel zwanger zal zijn. Men weet dat daar dus helemaal niet of dat zo is. En ik mag hopen dat er tegen dit meisje wel eerlijk verteld is waarom ze niet is aangenomen, maar dat zal wel niet want dan kan zij weer aangifte doen en heb je de poppen aan het dansen.
Mijn werk speelt zich in cycli af van zo'n 3 a 4 maanden. Aan het einde van zo'n cyclus is het erg druk en hectisch maar aan het begin niet. Dus hopelijk voor mijn baas valt een eventueel verlof precies in het begin van zo'n cyclus.
Arrgh...
Ben kinderfoto's van lief aan het kijken en nu rammel ik nog veeeel harder dan ik al deed 0.o
Ben zo ontzettend benieuwd ook op wie ons kindje zal lijken enzo wiens ogen of neus of mond, dat soort dingen
*zucht*
Ben kinderfoto's van lief aan het kijken en nu rammel ik nog veeeel harder dan ik al deed 0.o
Ben zo ontzettend benieuwd ook op wie ons kindje zal lijken enzo
wiens ogen of neus of mond, dat soort dingen*zucht*
huuphuup Toch wel fijn dat het rammelen voor jou niet meer te lang zal duren
Ik heb mijn man nog even lastig gemaakt dit weekend omdat ik wat aan het doordrammen was over "later" en "wat als het een tweeling zou worden?" e.d. hij vond het niet zo fijn
mwuaha niet je eigen glazen ingooien hè Leonieke
Hier kijk nou wat poepig, foto 1 is mijn favoriet
maar deze en deze ook.
Ik haal de linkjes zo weer weg, zal meneer fijn vinden
Edit: huuphuup barba-foto-truuk
[ Bericht 28% gewijzigd door huuphuup op 05-10-2008 17:19:44 ]
niet je eigen glazen ingooien hè Leonieke Hier kijk nou wat poepig, foto 1 is mijn favoriet
maar deze en deze ook.
Ik haal de linkjes zo weer weg, zal meneer fijn vinden
Edit: huuphuup barba-foto-truuk
[ Bericht 28% gewijzigd door huuphuup op 05-10-2008 17:19:44 ]
Ouch zelfs mijn eierstokken worden er helemaal wild vanquote:
mwuaha
Hier kijk nou wat poepig,
Ik haal de linkjes zo weer weg, zal meneer fijn vinden
*zucht* Ik wil ook
En wat die glazen ingooien betreft, ik moet nog zorgen dat ik niet te lang doordram
haha, ja, dat had ik hier op een bepaald moment ook wel. Het punt waarop ik mezelf irritant begon te vinden omdat k zovaak over baby's begon
Maarja ik weet niet, aan de andere kant lijkt het wel alsof sommige mannen dat aandringen gewoon nodig hebben. Mijn lief gelukkig niet, maar ik weet wel dat ik lucky ben met iemand van 26 die net zo graag kindjes wil als ik. Ik ken er echter ook genoeg van een jaar of 37 die vinden dat ze nog "jong" zijn en dat kinderen krijgen "altijd nog kan" en dat je eerst maar eens van je "vrijheid en jeugd moet genieten".
Met alle respect verder hoor, maar dit soort types pfff. Als ik weet dat daar een ernstig rammelende vrouw bij hoort dan krijg ik altijd zo'n intens medelijden met de vrouw in kwestie. Wat moet het zeer doen om je te beseffen dat je helemaal niet meer alle tijd van de wereld hebt enzo; en wat moet het irritant zijn om tegen je lief te zeggen dat je vindt dat bij 37 het wel een beetje voorbij het punt "jong" en "van je jeugd genieten" is
Maar ach, zo heeft ieder zn voorkeuren.
Waarbij ik trouwens niets ten nadele bedoel van mensen die bewust op latere leeftijd een kindje nemen hoor. Ik heb het puur over de wel-rammelende-vrouw-met-niet-rammelende-partner-in-zijn-jeugd-die-bijna-midlife-crisis-is
Maarja ik weet niet, aan de andere kant lijkt het wel alsof sommige mannen dat aandringen gewoon nodig hebben. Mijn lief gelukkig niet, maar ik weet wel dat ik lucky ben met iemand van 26 die net zo graag kindjes wil als ik. Ik ken er echter ook genoeg van een jaar of 37 die vinden dat ze nog "jong" zijn en dat kinderen krijgen "altijd nog kan" en dat je eerst maar eens van je "vrijheid en jeugd moet genieten".
Met alle respect verder hoor, maar dit soort types pfff. Als ik weet dat daar een ernstig rammelende vrouw bij hoort dan krijg ik altijd zo'n intens medelijden met de vrouw in kwestie. Wat moet het zeer doen om je te beseffen dat je helemaal niet meer alle tijd van de wereld hebt enzo; en wat moet het irritant zijn om tegen je lief te zeggen dat je vindt dat bij 37 het wel een beetje voorbij het punt "jong" en "van je jeugd genieten" is
Maar ach, zo heeft ieder zn voorkeuren.
Waarbij ik trouwens niets ten nadele bedoel van mensen die bewust op latere leeftijd een kindje nemen hoor. Ik heb het puur over de wel-rammelende-vrouw-met-niet-rammelende-partner-in-zijn-jeugd-die-bijna-midlife-crisis-is
Daar kan ik gelukkig ook niet over klagen. Mijn man wou altijd al kinderen Net als ik.
De onhandige woonsituatie heeft voor heel veel vertraging gezorgd en mijn man is gewoon iets minder dromerig dan ik dus hij had zoiets van: "nee, nu nog niet" terwijl ik dacht van "hmz, maar misschien zou het wel...
"
Ik ben écht oprecht blij dat mijn man niet is zoals de persoon die je hierboven beschreef.
Net als ik. De onhandige woonsituatie heeft voor heel veel vertraging gezorgd en mijn man is gewoon iets minder dromerig dan ik dus hij had zoiets van: "nee, nu nog niet" terwijl ik dacht van "hmz, maar misschien zou het wel...
"Ik ben écht oprecht blij dat mijn man niet is zoals de persoon die je hierboven beschreef.
ha ha wel-rammelende-vrouw-met-niet-rammelende-partner-in-zijn-jeugd-die-bijna-midlife-crisis-is: mooi woord huuphuup!
gelukkig heb ik daar ook geen last van, een niet rammelende vriend. Van het weekend hebben we met vrienden ellenlang discussies over kids gevoerd. Als het aan vriendlief ligt hebben we over een jaar al drie kids ;-). Wel grappig om te horen dat zij het allemaal belachelijk vinden dat wij het over "5 pilstrippen hebben", gooi die dingen nu weg is hun motto. Zij zien helemaal geen problemen in het feit dat wij nu pas een half jaar samen zijn. Ik moet zeggen dat ik dat een erg fijn gevoel vind, meer omdat we best eerder willen beginnen maar ik niet zo durf in verband met reacties van de omgeving. Stom eigenlijk, want we moeten gewoon doen wat voor ons goed voelt. Dus misschien gaan we er al eerder voor!!
Ik vind het trouwens fijn te lezen dat jullie ook gewoon lekker blijven werken, als ik dit met anderen bespreek voelde ik met een ontaarde aanstaande moeder omdat ik het niet erg vind kindje 3 dagen naar de opvang te 'sturen'.
gelukkig heb ik daar ook geen last van, een niet rammelende vriend. Van het weekend hebben we met vrienden ellenlang discussies over kids gevoerd. Als het aan vriendlief ligt hebben we over een jaar al drie kids ;-). Wel grappig om te horen dat zij het allemaal belachelijk vinden dat wij het over "5 pilstrippen hebben", gooi die dingen nu weg is hun motto. Zij zien helemaal geen problemen in het feit dat wij nu pas een half jaar samen zijn. Ik moet zeggen dat ik dat een erg fijn gevoel vind, meer omdat we best eerder willen beginnen maar ik niet zo durf in verband met reacties van de omgeving. Stom eigenlijk, want we moeten gewoon doen wat voor ons goed voelt. Dus misschien gaan we er al eerder voor!!
Ik vind het trouwens fijn te lezen dat jullie ook gewoon lekker blijven werken, als ik dit met anderen bespreek voelde ik met een ontaarde aanstaande moeder omdat ik het niet erg vind kindje 3 dagen naar de opvang te 'sturen'.
Ik denk dat je in zo'n situaties echt moet doen waar je je zelf het beste bij voelt. Ikzelf zou na een half jaar mijn pil niet weggooien, maar als ik zie hoe het met mijn zus gaat, dan kan ik alleen maar zeggen dat zij het super hebben (gedaanquote:
ha ha wel-rammelende-vrouw-met-niet-rammelende-partner-in-zijn-jeugd-die-bijna-midlife-crisis-is: mooi woord huuphuup!
gelukkig heb ik daar ook geen last van, een niet rammelende vriend. Van het weekend hebben we met vrienden ellenlang discussies over kids gevoerd. Als het aan vriendlief ligt hebben we over een jaar al drie kids ;-). Wel grappig om te horen dat zij het allemaal belachelijk vinden dat wij het over "5 pilstrippen hebben", gooi die dingen nu weg is hun motto. Zij zien helemaal geen problemen in het feit dat wij nu pas een half jaar samen zijn. Ik moet zeggen dat ik dat een erg fijn gevoel vind, meer omdat we best eerder willen beginnen maar ik niet zo durf in verband met reacties van de omgeving. Stom eigenlijk, want we moeten gewoon doen wat voor ons goed voelt. Dus misschien gaan we er al eerder voor!!
). Samen van in december, het jaar erop in november bevallen van haar eerste zoon. En mijn god wat zien ze dat kind graag.
(mijn zus was met haar vorige vriend al paar jaar aan het proberen, het lukte niet en ze dacht dat het aan haar lag... na een paar maand was het wel duidelijk dat haar lichaam helemaal ok was
)Ik denk dat ik mijn kinderwens aan de kant mag gooien als ik hier zou verkondigen dat ik minder ga werken eens het kind er isquote:Ik vind het trouwens fijn te lezen dat jullie ook gewoon lekker blijven werken, als ik dit met anderen bespreek voelde ik met een ontaarde aanstaande moeder omdat ik het niet erg vind kindje 3 dagen naar de opvang te 'sturen'.
Nee, serieus, financieel zou het helemaal geen goeie zaak zijn en ik zou het zelf eigenlijk niet willen. Ik zal mijn kind doodgraag zien en ik wil heel graag een kind, maar ik wil geen moeder worden die elke dag thuis zit. Daarvoor kom ik gewoon té graag onder de mensen. Trouwens, met een goede onthaalmoeder is niets mis mee, kan mijn kind lekker met andere kinderen spelen
Leonieke, je zus had binnen een jaar een kleine? Das wel erg snel ha ha.
Waar het bij ons om gaat is dat je niet het sociaal wenselijke mee moet nemen in zo een ontzettende gevoelskwestie. Als het goed voelt (en dat voelt het wel maar......) moet je je eigen plan trekken in plaats van je laten leiden door de mening van anderen. Mijn familie aan mijn moeders kant is erg katholiek en ik weet nu al dat er mensen problemen mee gaan hebben dat ik een kind krijg zonder getrouwd te zijn. Maar dat is hun probleem en niet het onze. We zien wel hoe het loopt, het is niet de bedoeling om onze kinderwens à la moment in vervulling proberen te laten gaan, maar het idee dat we persé een jaar samen moeten zijn is wel weg eigenlijk. En dat voelt wel als een opluchting.
Waar het bij ons om gaat is dat je niet het sociaal wenselijke mee moet nemen in zo een ontzettende gevoelskwestie. Als het goed voelt (en dat voelt het wel maar......) moet je je eigen plan trekken in plaats van je laten leiden door de mening van anderen. Mijn familie aan mijn moeders kant is erg katholiek en ik weet nu al dat er mensen problemen mee gaan hebben dat ik een kind krijg zonder getrouwd te zijn. Maar dat is hun probleem en niet het onze. We zien wel hoe het loopt, het is niet de bedoeling om onze kinderwens à la moment in vervulling proberen te laten gaan, maar het idee dat we persé een jaar samen moeten zijn is wel weg eigenlijk. En dat voelt wel als een opluchting.
Het was idd wel erg snel, vooral omdat sommige mensen van mijn familie de man van mijn zus (ze zijn in juli van datzelfde jaar getrouwd) haar man voor de eerste keer in het ziekenhuis hebben gezien toen ze hun kind kwamen bezoeken 
Nog een geluk dat er hier eigenlijk niet echt commentaar is opgekomen. En anders hadden ze er zich verzeker toch niets van aangetrokken
Ik kan me voorstellen dat het wel als een opluchting aanvoelt. Is wel een fijn gevoel, lijkt me
En ah, waarom net dat ene jaar? Mijn ouders zijn na 27 jaar huwelijk uit elkaar gegaan... je weet het toch nooit hoor
Nog een geluk dat er hier eigenlijk niet echt commentaar is opgekomen. En anders hadden ze er zich verzeker toch niets van aangetrokken Ik kan me voorstellen dat het wel als een opluchting aanvoelt. Is wel een fijn gevoel, lijkt me
En ah, waarom net dat ene jaar? Mijn ouders zijn na 27 jaar huwelijk uit elkaar gegaan... je weet het toch nooit hoor
Haha, dat is inderdaad wel een aparte situatie Leonieke
Maar inderdaad Becky ik kan me de spagaat wel voorstellen hoor. Aan de ene kant moet je echt alleen maar doen wat je zelf goed vindt voelen, maar aan de andere kant wil je die beslissing ook niet oneindig hoeven te moeten verdededigen tegenover jan en alleman.
Voor mij voelt het wel zo omdat het in een zogenaamde hoogopgeleide omgeving schijnbaar niet normaal is om relatief jong kinderen te krijgen. Ik word overal om mn oren geslagen met argumenten als dat mijn leven over zou zijn en meer van dat soort dingen. Nouja ach, ik weet van wie het komt denk ik dan vaak maar.
Oh en good news!!! *miniwave voor ons*
Vriendlief is net gebeld over zijn assessment en dat is dus helemaal goed gegaan en hij wordt van harte aanbevolen om bij de grootste boerenbank van Nederland te gaan werken Nu nog het afrondende gesprek. Hij heeft nu voor 95% die baan binnen 
Maar inderdaad Becky ik kan me de spagaat wel voorstellen hoor. Aan de ene kant moet je echt alleen maar doen wat je zelf goed vindt voelen, maar aan de andere kant wil je die beslissing ook niet oneindig hoeven te moeten verdededigen tegenover jan en alleman.
Voor mij voelt het wel zo omdat het in een zogenaamde hoogopgeleide omgeving schijnbaar niet normaal is om relatief jong kinderen te krijgen. Ik word overal om mn oren geslagen met argumenten als dat mijn leven over zou zijn en meer van dat soort dingen. Nouja ach, ik weet van wie het komt denk ik dan vaak maar.
Oh en good news!!!
*miniwave voor ons* Vriendlief is net gebeld over zijn assessment en dat is dus helemaal goed gegaan en hij wordt van harte aanbevolen om bij de grootste boerenbank van Nederland te gaan werken
Nu nog het afrondende gesprek. Hij heeft nu voor 95% die baan binnen
Wat een fijn nieuws huuphuup Zo super!En idd, het was een aparte situatie bij mijn zus, maar ze hebben ook nooit onder stoelen of banken gestoken dat het 1. heel erg gewenst was en 2. idd niet zo goed gerekend was
Dat is super goed nieuws huuphuup!
Fijn dat het gevoel van een jaar samen moeten zijn weg is Becky, kan me voorstellen dat dat als een opluchting voelt. Gewoon lekker er voor gaan als jullie er zelf een goed gevoel bij hebben zou ik zeggen... En je niet laten weerhouden door wat je omgeving er van zou vinden, hoewel dat misschien wat makkelijk gezegd is zo...
Lijkt me inderdaad een aparte situatie Leonieke, maar toch ook wel grappig, krijg je er in een keer 2 nieuwe familieleden bij En fijn ook dat niemand er commentaar op had.
Ik ben inmiddels ongesteld geworden en ergens hoop ik dat het voorlopige de laatste keer is... Maar ik wil nog heel even met de tandarts overleggen wat de risico's zijn... Ik weet alleen niet hoe ik het ter sprake moet brengen bij die man
Fijn dat het gevoel van een jaar samen moeten zijn weg is Becky, kan me voorstellen dat dat als een opluchting voelt. Gewoon lekker er voor gaan als jullie er zelf een goed gevoel bij hebben zou ik zeggen... En je niet laten weerhouden door wat je omgeving er van zou vinden, hoewel dat misschien wat makkelijk gezegd is zo...
Lijkt me inderdaad een aparte situatie Leonieke, maar toch ook wel grappig, krijg je er in een keer 2 nieuwe familieleden bij
En fijn ook dat niemand er commentaar op had. Ik ben inmiddels ongesteld geworden en ergens hoop ik dat het voorlopige de laatste keer is...
Maar ik wil nog heel even met de tandarts overleggen wat de risico's zijn... Ik weet alleen niet hoe ik het ter sprake moet brengen bij die man
Bwa, er is alleszins nooit openlijk commentaar op gegeven, ik kan me wel voorstellen dat sommige mensen er hun mening zullen over gehad hebben Maar dat is hun goed recht natuurlijk.
En straks komt nummer 2 er aan bij mijn zus... En dat is dan ook het einde van de babyboom (hoop ik )
Maar dat is hun goed recht natuurlijk. En straks komt nummer 2 er aan bij mijn zus...
En dat is dan ook het einde van de babyboom (hoop ik )
Nee joh, jij moet ook nog!quote:Op maandag 6 oktober 2008 19:51 schreef leonieke het volgende:
.
En straks komt nummer 2 er aan bij mijn zus...
2009 hebben we samen afgesproken hoor! En wel aan je beloftes houden he
“I mean, nobody’s scientifically perfect, but Suzie’s about as close to being perfect as any human could possibly be.”
Oké danquote:
[..]
Nee joh, jij moet ook nog!
2009 hebben we samen afgesproken hoor! En wel aan je beloftes houden he
Omdat jij het zegt, hoor Trouwens, ik ben van plan om in mijn real life omgeving helemaal alleen zwanger te zijn zodat er geen sprake is van een babyBOOM
