Grappig, dat smaken zo kunnen verschillen terwijl je toch in dezelfde groep geïnteresseerd bent.quote:Op zondag 4 januari 2009 16:48 schreef Relayer het volgende:
[..]
Forget it. Alleen al "High hopes" overtreft al Waters' solo-materiaal.
Maar toegegeven, Amused to Death is de beste solo-plaat van Waters. Groot struikelblok bij die plaat is echter de bedroevend slechte zang(wan)prestaties.
1.: Rick Wright doet er niet op meequote:Op zondag 4 januari 2009 14:48 schreef Gatenkaas het volgende:
Final Cut en Pros and Cons vond ik juist goede albums, Radio KAOS vond ik daarnaast wel pure bagger. Maar ik heb nooit de Final Cut-afgunst begrepen. Goed, het benadert meer het solowerk van Waters, maar om dat als reden aan te halen het een baggerplaat te noemen gaat wel aardig ver(zoals veel zogenaamde fans beweren).
Blame the 80's, Radio KAOS heeft ook die walgelijke sound.quote:Op zondag 4 januari 2009 17:00 schreef Gert het volgende:
[..]
En dan neemt Waters afscheid en worden we "getrakteerd" op de holle 13 in een dozijn symfo-rotzooi van Momentary Lapse.
De wereld zag er even wat anders uit in 1982 dan eerder politiek geladen materiaal van Waters. Dat album straalt dat juist helemaal uit, Engeland in verval.quote:Op zondag 4 januari 2009 17:04 schreef Relayer het volgende:
[..]
1.: Rick Wright doet er niet op mee
2: Waar bij eerdere Floydplaten de muziek het belangrijkst was, of op zijn minst er een evenwicht was tussen muziek en tekst, slaat hier de balans door naar de tekst en komt de muziek op de tweede plaats. "The Final Cut" is immers niks anders dan een verzameling afgekeurd materiaal voor "The Wall".
3. Hoe vaak moet Waters blijven emmeren dat de wereld (finaal) kut is? Dat wéten we nu onderhand wel.
4. De muziek is slaapverwekkend, vooral "Paranoid Eyes", "Southampton Dock" en "Get your filthy hands of my desert". En de momenten dat het interessant wordt zijn ofwel binnen no time weer voorbij (refrein van Your Possible Pasts" - je denkt dat het nummer eindelijk op gang komt, maar zodra het refrein voorbij is zakt de boel weer in), ofwel is het een krampachtige poging een nummer te recyclen (de strijkerspartij in de titeltrack is dezelfde als "Comfortably numb" - verdient David Gilmour dus geen credit voor dit nummer?)
5: Waters is een hypocriet door dictators te bekritiseren terwijl hij er zelf ook een is.
6: Waters kan niet zingen, dat liet hij meestal over aan David Gilmour. Hier is David Gilmour alleen te horen in "Not now John", niet toevallig ook het enige nummer met pit.
Kijk, zo heb ik het nooit bekeken. Engeland in verval gesymboliseerd door een bassist in verval...quote:Op zondag 4 januari 2009 17:11 schreef Toffe_Ellende het volgende:
[..]
De wereld zag er even wat anders uit in 1982 dan eerder politiek geladen materiaal van Waters. Dat album straalt dat juist helemaal uit, Engeland in verval.
quote:Op zondag 4 januari 2009 17:16 schreef Relayer het volgende:
[..]
Kijk, zo heb ik het nooit bekeken. Engeland in verval gesymboliseerd door een bassist in verval...
Paranoid Eyes slaapverwekkend. Barbaar. En wat betreft het afgekeurde werk: daar was Waters het dus niet mee eens, en voor TFC dreef hij zijn zin door.quote:Op zondag 4 januari 2009 17:04 schreef Relayer het volgende:
[..]
1.: Rick Wright doet er niet op mee
2: Waar bij eerdere Floydplaten de muziek het belangrijkst was, of op zijn minst er een evenwicht was tussen muziek en tekst, slaat hier de balans door naar de tekst en komt de muziek op de tweede plaats. "The Final Cut" is immers niks anders dan een verzameling afgekeurd materiaal voor "The Wall".
3. Hoe vaak moet Waters blijven emmeren dat de wereld (finaal) kut is? Dat wéten we nu onderhand wel.
4. De muziek is slaapverwekkend, vooral "Paranoid Eyes", "Southampton Dock" en "Get your filthy hands of my desert". En de momenten dat het interessant wordt zijn ofwel binnen no time weer voorbij (refrein van Your Possible Pasts" - je denkt dat het nummer eindelijk op gang komt, maar zodra het refrein voorbij is zakt de boel weer in), ofwel is het een krampachtige poging een nummer te recyclen (de strijkerspartij in de titeltrack is dezelfde als "Comfortably numb" - verdient David Gilmour dus geen credit voor dit nummer?)
5: Waters is een hypocriet door dictators te bekritiseren terwijl hij er zelf ook een is.
6: Waters kan niet zingen, dat liet hij meestal over aan David Gilmour. Hier is David Gilmour alleen te horen in "Not now John", niet toevallig ook het enige nummer met pit.
ja duh...de George W. van Engeland avant la lettre. En je hoeft me ook niet te vertellen wat de Falkalnd Oorlog is. Maar als ik een politiek statement wil horen zet ik Operation: Mindcrime van Queensrÿche wel opquote:Op zondag 4 januari 2009 17:19 schreef Sloggi het volgende:
[..].
Wel eens van ene Margaret Thatcher gehoord?
Het is een gemis ja, maar of het een zó groot verschil uitmaakt tussen jouw mening zoals hij nu is of dat je FC toch zou kunnen waarderen, mwa, dat denk ik niet.quote:
Momentary bestaat voor een belangrijk deel uit afgekeurd materiaal waar Gilmour ten tijde van The Wall mee aan kwam draven...nou, gelukkig zat dat melodisch wel strak in elkaarquote:2: Waar bij eerdere Floydplaten de muziek het belangrijkst was, of op zijn minst er een evenwicht was tussen muziek en tekst, slaat hier de balans door naar de tekst en komt de muziek op de tweede plaats. "The Final Cut" is immers niks anders dan een verzameling afgekeurd materiaal voor "The Wall".
Eens, hoewel hij alsnog wel wat inhoud aan z'n teksten weet te geven. Het meeste materiaal van Gilmour (met name Island en MLoR) mist dat ... volledig zeg maar.quote:3. Hoe vaak moet Waters blijven emmeren dat de wereld (finaal) kut is? Dat wéten we nu onderhand wel.
"slaapverwekkend" is dus weer een kwestie van smaak. En dat van de keyboardpartij...tsja, ik vind de meeste solo's van Gilmours sinds The Wall erg slappe aftreksels van elkaar geworden. Om begeleidende keyboardpartijen die wat van elkaar weg hebben als "recyclen" te zien en dat in je beoordeling mee te nemen...mwa..quote:4. De muziek is slaapverwekkend, vooral "Paranoid Eyes", "Southampton Dock" en "Get your filthy hands of my desert". En de momenten dat het interessant wordt zijn ofwel binnen no time weer voorbij (refrein van Your Possible Pasts" - je denkt dat het nummer eindelijk op gang komt, maar zodra het refrein voorbij is zakt de boel weer in), ofwel is het een krampachtige poging een nummer te recyclen (de strijkerspartij in de titeltrack is dezelfde als "Comfortably numb" - verdient David Gilmour dus geen credit voor dit nummer?)
Je bedoelt de periode van tijdens The Wall? Waters was inderdaad een lul in die tijd, maar Gilmour heeft een net zo groot ego. Maar heeft kortom dus geen ruk met de kwaliteit van een album te maken.quote:5: Waters is een hypocriet door dictators te bekritiseren terwijl hij er zelf ook een is.
Waters zingt ook een groot deel van The Wall wat toch wel een van de beste albums ooit is geworden. En ook hier weer; MLoR en DB worden ook grotendeels door Gilmour gezongen. Nou, wat een juweeltjes zijn dat geworden zegquote:6: Waters kan niet zingen, dat liet hij meestal over aan David Gilmour. Hier is David Gilmour alleen te horen in "Not now John", niet toevallig ook het enige nummer met pit.
Dat krijg je wanneer je het over een band hebt waarbij zo duidelijk sprake is van verschillende tijdperkenquote:Op zondag 4 januari 2009 17:00 schreef Gert het volgende:
[..]
Grappig, dat smaken zo kunnen verschillen terwijl je toch in dezelfde groep geïnteresseerd bent.
Wat dan wel weer meteen het meest waardeloze nummer van de plaat is naar mijn mening. Het valt muzikaal gezien in ieder geval tamelijk buiten de rest - het past er gewoon niet bij. Zonder dat nummer zou ik The Final Cut veel meer waarderen.quote:Op zondag 4 januari 2009 17:04 schreef Relayer het volgende:
[..]
6: Waters kan niet zingen, dat liet hij meestal over aan David Gilmour. Hier is David Gilmour alleen te horen in "Not now John", niet toevallig ook het enige nummer met pit.
Klopt helemaal , hoe goed ( the wall) of aardig de rest daarna ook is -solo of als PF - , het is allemaal een beetje " net niet ".quote:Op zondag 4 januari 2009 17:53 schreef Hankster het volgende:
Conclusie is; Pink Floyd is misschien wel hét voorbeeld waarbij de band veel meer was dan de som der delen. Met name Gilmour en Waters konden elkaar in de periode van Obscured To Clouds tot Animals tot grote hoogte brengen.
+1quote:Op zondag 4 januari 2009 19:58 schreef KillerRabbit75 het volgende:
The Piper at the Gates of Dawn is een van mijn favoriete albums. Met de rest heb ik niks. Barrett
Ik was 6 toen ik PF fan werdquote:Op maandag 5 januari 2009 12:49 schreef InTheDarkness het volgende:
TVPPink Floyd is een geniale band
en dat voor iemand van 17
CN... prachtig gitaarwerk. Tips: Echoes, Learning to Fly, Division Bell en Timequote:Op donderdag 12 maart 2009 21:54 schreef elcastel het volgende:
Ik luister sinds een week of 2 naar Pink Floyd en kan het niet meer loslaten. Het begon met Comfortably Numb en nu luister ik voornamelijk de albums Wish You Were Here en Dark Side Of the Moon.
Denk eerder de Olga's.quote:
Elcastel zegt toch dat hij al luistert naar Wish you were herequote:Op donderdag 12 maart 2009 22:14 schreef Hankster het volgende:
The Division Bell?
Learning To Fly??!
Er is toch echt heel veel mooier Floyd werk dan dat nummer en die plaat.
Het boek 'Mind Over Matter 4' van Storm Thorgerson (de man achter de Pink Floyd-hoezen) gebruikt dezelfde berg:quote:Op donderdag 12 maart 2009 21:59 schreef elcastel het volgende:
Ik zat in dit boek te bladeren trouwens toen ze zaten te spelen :
[ afbeelding ]
En laat die berg op de omslag nou net een plek zijn die me al mijn hele leven fascineert ...
Nee, The Wave, zie ook de link die ik plaatste in de tekst. Dit is in Arizona (VS).quote:
Ik vind het gitaarwerk fenomenaal hoor, maar soms zit er een koortje in op de achtergrond wat je meeneemt, het orgeltje kan hemels klinken, de stem vanquote:Op vrijdag 13 maart 2009 01:36 schreef Siniti het volgende:
Pink Floyd's beste gitaaralbums vind ik toch, Animals, DSOTM, Piper at the Gates Dawn en Wish You Were Here
Interstellar Overdrivequote:Op vrijdag 13 maart 2009 11:20 schreef Sloggi het volgende:
Fat old sun is ook geweldig. De Barrett-periode kan mij totaal niet boeien. Heel andere Floyd.
Astronomy Domine?quote:
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |