soms zit het mee, soms zit het tegen hequote:
Dat mag ik toch wel hopen ja... wat lopen er toch verknipte mensen op deze aardbol rond.quote:Op vrijdag 30 mei 2008 13:05 schreef Demellie het volgende:
[..]
soms zit het mee, soms zit het tegen he... lol
denk dat het overbodig is om te zeggen dat ik ze regelrecht uit mijn leven gedonderd heb![]()
Hij legt geen rechtstreeks contact meer.quote:Op dinsdag 10 juni 2008 11:11 schreef vipergts het volgende:
@ NIES mag ik vragen wat een voor jouw aanvaardbaar niveau van stalken is
Het is voor mij een acceptabel niveau omdat hij nu niet meer zelfs met zijn auto bij mij naar binnen probeert te rijden om maar bij mij binnen te komen, mij niet meer 24 uur per dag in de gaten houdt, volgt, en kapotte bierglazen uit frustratie in mijn gezicht probeert te drukken.quote:Op dinsdag 10 juni 2008 15:43 schreef vipergts het volgende:
Wat ik nu schrijf is niet kwaad bedoeld naar jouw toe hoor NIES
Het is toch maar vrij triest gesteld met de wet als wat je beschrijft maar als een acceptabel niveau moet aanvaarden. Wat je zelf als zegt je merkt nu pas hoezeer je nog gefocust bent op hem betekent al dat je het als vanzelfsprekend beschouwd dat het een deel van je leven uitmaakt.
Valt hij jouw of je omgeving verder niet meer lastig, echt ik heb met stijgende verbazing dit topic zitten lezen dat mensen zover gaan om iemand lastig te vallen
Lieve Mango,quote:Op woensdag 11 juni 2008 17:14 schreef jwjw het volgende:
1) Totaal niet reageren op hem
2) Ga naar een advocaat en bereid een rechtzaak wegens stalking voor.
dat is dus a) Zorgen voor voldoende bewijzen (dossiervorming) en dan b) de echte rechtzaak
Sterkte ook !
Hallo Mangosplit,quote:Op maandag 19 mei 2008 09:30 schreef MangoSplit het volgende:
Ik heb al heel wat maanden geleden definitief mijn relatie beëindigd met een heel erg moeilijke gast. Tijdens onze relatie loog hij stelselmatig over alles: zijn opleidingsniveau, wat hij heeft meegemaakt, de dingen die hij leuk vindt.. Hij werkte nauwelijks, gokte en was vreselijk moeilijk in de omgang. Het was redelijk te doen, maar ik had wel een deadline voor mezelf gesteld om het uit te maken als hij dan niet zou beteren.
Beteren deed hij niet. Dus ik heb hem mijn huis uit gezet. Vanaf dat moment werd alles anders.. Zijn ware aard kwam naar boven. Doodsbedreigingen, inbraak, achtervolgingen.. You name it. Tegen wil en dank is hij in mijn leven. En niets helpt. Ik heb zelfs met hem proberen te onderhandelen en hem ervan te overtuigen hulp te zoeken voor zijn psychische toestand. Hij heeft me in deze periode geslagen en spullen van me gejat om me te kunnen chanteren.
Hij kan niet accepteren dat we uit elkaar zijn. Zodanig dat hij er een dagtaak van maakt om mij op alle meest mogelijke manieren te contacteren of aandacht van me te krijgen. Hij valt zelfs mijn familieleden lastig. Belt continue, heeft me brieven gestuurd met rapporten waaruit zou blijken dat hij zeer binnenkort dood gaat aan een ernstige ziekte, hij probeert me te chanteren, hij benadert vrienden en doet zich voor als een andere vriend van mij die zij niet kennen en zegt dan dat hij een verrassingsfeest je voor me wil organiseren omdat ik het zo moeilijk heb gehad met mijn stalker. Zo kan ik nog wel 20 dingen opsommen. Waarvan het achterhalen in welk hotel ik zat op vakantie nog wel het dieptepunt was.
Het vreemde is: toch luistert hij absoluut niet naar me als ik zeg dat hij naar een psycholoog/psychiater moet, moet gaan werken en zijn leven op orde moet krijgen. Ik heb er spijt van dat ik met hem heb proberen te onderhandelen. Het moedigt hem alleen maar aan en ik ben geen stap verder.
Ik heb al hulp gezocht bij slachtofferhulp, de politie, een advocaat maar nog altijd heeft het me weinig geholpen. Behalve dan dat hij nu een straat- en contactverbod heeft. De politie heeft hij er van overtuigt dat hij op sterven ligt dus hebben ze hem ontzien en alle aanklachten ingetrokken wegens gebrek aan bewijs. Ik vertrouw de politie niet meer en vind het overigens ook te veel moeite om steeds aangifte te doen en te blijven doen. Het heeft toch geen effect. Nog een keer een kort geding tegen hem aanspannen zie ik ook niet zitten. Ik heb er het geld niet voor en het is mentaal vreselijk zwaar om daar mee bezig te zijn.
Aanvankelijk dacht ik dat deze toestand geen effect zou hebben op mijn houding tegenover andere mensen. Maar het is mij dit weekend pijnlijk duidelijk geworden dat dit helaas wel zo is. Ik wantrouw vooral mannen die ik nog niet ken. En ik accepteer het niet als vriendinnen een nieuwe vlam vinden die ze zomaar ergens hebben leren kennen en verder niet kennen. Ik heb daar verschrikkelijk veel moeite mee omdat ik zulke mannen zie als potentieel gevaar terwijl dat helemaal niet hoeft. Daar ben ik zelf nogal van geschrokken.
Wat te doen om de situatie leefbaar te houden? Ik ben echt aan het einde van mijn latijn. Gelukkig ben ik niet meer angstig voor hem. Maar verder is het vreselijk als je moet leven als opgejaagd wild. Ik ben bang dat het stalken nog wel jaren en jaren door zal gaan en ik heb daar beslist geen zin in. Hoe kan ik hier mee leven?
Dit is het slechtst bedenkbare advies! Verhuizen is toegeven.quote:Op dinsdag 20 mei 2008 08:45 schreef Armageddon het volgende:
Verhuizen naar een ander land. mhuhahahahahaha!
Waarom niet? Een "onschuldige" vechtpartij'tje tijdens het uitgaan waar een groep op 1 o-zo "arme jongen" springt gebeurd wel vaker dan eens hoor....quote:Op zondag 6 juli 2008 20:28 schreef Green_stuff het volgende:
[..]
Hallo Mangosplit,
Ik heb je verhaal met veel moeite gelezen. Moeite omdat mijn zus dit ook overkomen is. Jaren en jaren werd ze lastig gevallen door haar ex. Geen aangifte en geen verbod kon hem weerhouden...We hebben zelfs bijna iemand gevraagd om hem eens een lesje te leren. Gelukkig hebben we dit niet doorgezet.
Met geweld dit oplossen werkt alleen maar averechts want vergelding van de stalker is dan onvermijdelijk. Je brengt het slachtoffer van stalking in een ander gevaar en geeft de dader een reden om fysiek geweld te gebruiken. Dat moet je niet hebben.quote:Op maandag 7 juli 2008 15:30 schreef Liquidootje het volgende:
[..]
Waarom niet? Een "onschuldige" vechtpartij'tje tijdens het uitgaan waar een groep op 1 o-zo "arme jongen" springt gebeurd wel vaker dan eens hoor....
Misschien heb je gelijk maar mijn gevoel zegt toch het tegenover gestelde hoor.quote:Op maandag 7 juli 2008 16:13 schreef Green_stuff het volgende:
[..]
Met geweld dit oplossen werkt alleen maar averechts want vergelding van de stalker is dan onvermijdelijk. Je brengt het slachtoffer van stalking in een ander gevaar en geeft de dader een reden om fysiek geweld te gebruiken. Dat moet je niet hebben.
In zulke situaties is het heel belangrijk dat je emotie niet de overheersende factor is. Het risico dat het slecht afloopt met het slachtoffer van stalking vergroot je door dit met geweld op te lossen. Natuurlijk dacht ik ook aan geweld toen mijn zus machteloos stond en keer op keer het leven onmogelijk werd gemaakt. Maar gelukkig werd het ten strengste afgeraden door familie en de hulpverleners. Dit is eigenlijk snel en simpel op te lossen door een kundige bemiddelaar met enige kennis van stalking.quote:Op maandag 7 juli 2008 16:23 schreef Stali het volgende:
[..]
Misschien heb je gelijk maar mijn gevoel zegt toch het tegenover gestelde hoor.
Wanneer je zo gestalked en geintimideerd wordt dat het je hele leven gaat beheersen...
Ik zou er geen moeite mee hebben om er een paar mannetjes op af te sturen en denk wel dat het gauw afgelopen is met zo'n miezer. Het is toch dieptriest hoeveel van die lui er toch gewoon mee weg komen.
Ik vraag me trouwens echt af hoe het met TS gaat he? Poos geleden dat ze hier gepost heeft.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |