Eerlijkheid of met een leugen/geheim leven?

Als je het al verteld (en dat zou ik doen, zeker als het eenmalig was) doe het dan wel meteen.

Vriend van me besloot 8 maanden na dato toch maar te biechten tegen zijn vrouw, vanwege het schuldgevoel waar hij mee zat... Dan kun je beter je mond helemaal houden vind ik.

Ik zou het gelijk vertellen. Tenminste, heb zelf 1 keer met een ander meisje gezoend tijdens een relatie, en daar heb ik me achteraf zo kut over gevoeld dat ik me niet voor kan stellen dat het langer dan een week binnen zou blijven.

Mensen zijn nou eenmaal niet perfect, en doen wel es rare dingen. Of dat nou kalenders van zigeuners kopen is aan de deur of vreemdgaan. Als m'n vriendin met een ander zou zoenen zou ik dat nog wel door de vingers kunnen kijken, zolang het bij 1 keer blijft. Echt sex heb ik veel meer moeite mee; grote kans dat het dan over is Maar da's meer doordat ik niet goed met het idee kan leven, dan door hoe ik haar erover veroordeel.

Zoals Jezus zei bij overspel: wie zonder zonde is, werpe de eerste steen

Maar goed,


Ik zou het geheim houden en niks zeggen. Moreel verwerpelijk: 100% zeker. Dicht bij de waarheid liggend: ook 100% zeker.

Als hij vreemd zou gaan, en er vreselijk spijt van heeft ed, dan zou ik het 't liefste hebben dat hij niets vertelt. Ik zou er namelijk niet mee kunnen leven..

Wat ik zelf zou doen weet ik niet

Maar heej, wat als je het niet vertelt en ze komt er later toch achter? Dan heb je een groter probleem... had je het beter gelijk kunnen vertellen. Of toch niet?

Heb niet echt alles gelezen, maar wil toch mijn wijze zegje doen

Hou je echt van de ander, dan zeg je niets. Het is gedaan terwijl je dronken was en je hebt er vast ontzettend veel spijt van. Waarom zou je het de ander vertellen en haar of hem daarmee gruwelijk kwetsen? Als het niets betekende en het nog goed zit tussen jullie, accepteer dan dat je menselijk bent en dat je een grote fout hebt gemaakt. Leer ervan. Heb er spijt van. Maar doe de ander geen pijn.

En als je door je spijt signalen afgeeft en de ander vraagt er naar, zeg het dan. Eerlijkheid is voor mij heel erg belangrijk. Maar iemand pijn doen om de rede dat je een heele grote fout hebt gemaakt die je nooit meer zal doen en je gewoon van je schuldgevoel af wil en vergeven of gestraft wil worden zodat jij weer verder kan? Dat zou het mij niet waard zijn.

[ Bericht 0% gewijzigd door GambitRS op 15-04-2008 20:54:53 ]

Eerlijk vertellen.
Wat er vervolgens gebeurt ligt ook weer een beetje aan de situatie.

Of ik het zelf zou willen weten.... ik denk het niet.

quote:

Op dinsdag 15 april 2008 20:13 schreef GambitRS het volgende:
Heb niet echt alles gelezen, maar wil toch mijn wijze zegje doen

Hou je echt van de ander, dan zeg je niets. Het is gedaan terwijl je dronken was en je hebt er vast ontzettend veel spijt van. Waarom zou je het de ander vertellen en haar of hem daarmee gruwelijk kwetsen? Als het niets betekende en het nog goed zit tussen jullie, accepteer dan dat je menselijk bent en dat je een grote fout hebt gemaakt. Leer ervan. Heb er spijt van. Maar doe de ander geen pijn.

En als je door je spijt signalen afgeeft en de ander vraagt er naar, zeg het dan. Eerlijkheid is voor mij heel erg belangrijk. Maar iemand pijn doen om de rede dat je een heele grote fout hebt gemaakt die je nooit meer zal doen en je gewoon van je schuldgevoel af wil en vergeven of gestraft wil worden zodat jij weer verder kan? Dat zou het mij niet waard zijn.

Hoe kan je zo hypocriet zijn? Eerlijkheid is voor jou heel belangrijk, zolang het je maar uitkomt? De pijn is al geschied op het moment dat je een anders zoent, dat heeft niks met het moment van vertellen te maken. Geef nou maar toe dat het niet vertellen het voorkomen van problemen (relatiewijs) en pijn voor jezelf tot doel heeft en niet het voorkomen van pijn voor je vriend/vriendin.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 01:27 schreef Franzsch het volgende:

[..]

Hoe kan je zo hypocriet zijn? Eerlijkheid is voor jou heel belangrijk, zolang het je maar uitkomt? De pijn is al geschied op het moment dat je een anders zoent, dat heeft niks met het moment van vertellen te maken. Geef nou maar toe dat het niet vertellen het voorkomen van problemen (relatiewijs) en pijn voor jezelf tot doel heeft en niet het voorkomen van pijn voor je vriend/vriendin.

Bedankt voor je typische 'ik geloof je niet, want ik ben niet zo dus iedereen is niet zo' antwoord

Maar ik blijf bij mijn standpunt. Ik ben monogaam maar zelfs de paus is niet zichzelf als hij helemaal bezopen is. Het is dan niet zo dat je bewust ervoor kiest om voor lust te gaan, het is ook niet zo dat je relatie met je vriendin slecht is en dit gewoon het excuus is om het uit te maken, het is gewoon een situatie waarin je zonder dat je er wat aan kan doen best verkeerde dingen kan gaan doen. Als het gebeurd, leer dan van je fout.

Het is een ander verhaal als het gebeurd als je nuchter bent. En nee, mijn argument is niet dat bezopen mensen vreemd mogen gaan Leer dan eens lezen

Er bestaat niet voor niets een ontoerekeningsvatbaar term in het wetboek. Mensen zijn mensen, geen machines

quote:

Op dinsdag 15 april 2008 09:12 schreef Haushofer het volgende:
Ik zou het gelijk vertellen. Tenminste, heb zelf 1 keer met een ander meisje gezoend tijdens een relatie, en daar heb ik me achteraf zo kut over gevoeld dat ik me niet voor kan stellen dat het langer dan een week binnen zou blijven.
...

Mooi voorbeeld, 3 x ik in het cruciale argument, en dat is precies waarom Gambit in mijn ogen groot gelijk heeft.... (zoals ik eerder in het topic al vergelijkbaar reageerde)

quote:

Op dinsdag 15 april 2008 20:13 schreef GambitRS het volgende:
Heb niet echt alles gelezen, maar wil toch mijn wijze zegje doen

Hou je echt van de ander, dan zeg je niets. Het is gedaan terwijl je dronken was en je hebt er vast ontzettend veel spijt van. Waarom zou je het de ander vertellen en haar of hem daarmee gruwelijk kwetsen? Als het niets betekende en het nog goed zit tussen jullie, accepteer dan dat je menselijk bent en dat je een grote fout hebt gemaakt. Leer ervan. Heb er spijt van. Maar doe de ander geen pijn.

En als je door je spijt signalen afgeeft en de ander vraagt er naar, zeg het dan. Eerlijkheid is voor mij heel erg belangrijk. Maar iemand pijn doen om de rede dat je een heele grote fout hebt gemaakt die je nooit meer zal doen en je gewoon van je schuldgevoel af wil en vergeven of gestraft wil worden zodat jij weer verder kan? Dat zou het mij niet waard zijn.

Da's niet hypocriet, integendeel. Ben je vreemd gegaan maar zie he dat als een verschrikkelijk incident, wil je door met je partner, en wil je die niet overbodig kwetsen.... wees dan net zo'n vent als toen je de fout maakte, en draag de last van die fout op je eigen rug, in plaats van het probleem bij je partner te leggen. Want dat is pas echt hypocriet. Vertellen is ultimo een ego-argument omdat primair je eigen schuldgevoel opgelost moet worden, zie de bovenste quote van HH.

OK.
Friek zegt dat als z'n vriendin vreemdgaat, het voor hem in één klap 100% over is.

Daar heeft het vertellen op zich niets mee te maken. Als een boom valt in het bos en niemand is er om het te horen, maakt hij dan geluid?

Punt in dit geval is dat het niet per sé Friek hoeft te zijn die het hoort; als een vriend er achter komt weet Friek het ook, zijn vriendin hoeft het niet te vertellen. Kan ze beter wel doen, want hij kan het beter van haar horen - de relatie is toch al een Schrödinger's relatie, 'eigenlijk uit alleen weet men het niet'.

quote:

Op dinsdag 15 april 2008 09:12 schreef Haushofer het volgende:
Maar da's meer doordat ik niet goed met het idee kan leven, dan door hoe ik haar erover veroordeel.

Wat is het aan dat idee waar je niet mee kunt leven dan? Ik bedoel, ze zal voor jou ook wel met andere kerels gebatst hebben.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 14:33 schreef oddman het volgende:
OK.
Friek zegt dat als z'n vriendin vreemdgaat, het voor hem in één klap 100% over is.
[...]
Punt in dit geval is dat het niet per sé Friek hoeft te zijn die het hoort; als een vriend er achter komt weet Friek het ook, zijn vriendin hoeft het niet te vertellen. Kan ze beter wel doen, want hij kan het beter van haar horen - de relatie is toch al een Schrödinger's relatie, 'eigenlijk uit alleen weet men het niet'.

Prachtige vergelijking, maar voor de kat in kwestie maakt het natuurlijk een groot verschil.
Hij kan evengoed redeneren: Wat niet weet wat niet deert. De relatie is nog aan totdat zij het weet.
Dus niks Schrödinger. Als het (bijvoorbeeld) in een andere stad was (dan is het volgens de regels trouwens al niet eens meer vreemdgaan) met een buitenlands meisje (volgens de regels valt ook dat niet onder vreemdgaan) dat binnen 3 dagen vertrekt naar Antartica (nogmaals ...) , dan heeft het vertellen alleen maar een negatief effect. Zijn vriendin komt er toch nooit achter (en ook als aan die voorwaarde voldaan is is het geen vreemdgaan)

Regels over vreemdgaan:
1. Vreemdgaan moet je altijd vertellen. Maar:

Het is geen vreemdgaan als het in een andere stad gebeurt.

Het is al helemaal geen vreemdgaan als het in een ander land of op een ander continent gebeurt.

Het is geen vreemdgaan als jij of zij dronken was.

Het is geen vreemdgaan als er geen blijvende gevoelens bij komen.

Het is geen vreemdgaan als het meisje een andere voornaam heeft dan je vriendin.

Het is geen vreemdgaan als er geen kinderen of enge ziektes van komen.

Het is geen vreemdgaan als je vriendin er niet achterkomt.

Dat zijn de regels. Daar kun je wel over klagen, maar dit zijn nu eenmaal de regels. Ik loop het niet te verzinnen ofzo.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 17:18 schreef mgerben het volgende:

[..]

Prachtige vergelijking, maar voor de kat in kwestie maakt het natuurlijk een groot verschil.
Hij kan evengoed redeneren: Wat niet weet wat niet deert. De relatie is nog aan totdat zij het weet.
Dus niks Schrödinger. Als het (bijvoorbeeld) in een andere stad was (dan is het volgens de regels trouwens al niet eens meer vreemdgaan) met een buitenlands meisje (volgens de regels valt ook dat niet onder vreemdgaan) dat binnen 3 dagen vertrekt naar Antartica (nogmaals ...) , dan heeft het vertellen alleen maar een negatief effect. Zijn vriendin komt er toch nooit achter (en ook als aan die voorwaarde voldaan is is het geen vreemdgaan)

Regels over vreemdgaan:
1. Vreemdgaan moet je altijd vertellen. Maar:

Het is geen vreemdgaan als het in een andere stad gebeurt.

Het is al helemaal geen vreemdgaan als het in een ander land of op een ander continent gebeurt.

Het is geen vreemdgaan als jij of zij dronken was.

Het is geen vreemdgaan als er geen blijvende gevoelens bij komen.
[*] Het is geen vreemdgaan als het meisje een andere voornaam heeft dan je vriendin.

Het is geen vreemdgaan als er geen kinderen of enge ziektes van komen.

Het is geen vreemdgaan als je vriendin er niet achterkomt.

Dat zijn de regels. Daar kun je wel over klagen, maar dit zijn nu eenmaal de regels. Ik loop het niet te verzinnen ofzo.

_!!

quote:

Op donderdag 17 april 2008 14:35 schreef Isegrim het volgende:

[..]

Wat is het aan dat idee waar je niet mee kunt leven dan? Ik bedoel, ze zal voor jou ook wel met andere kerels gebatst hebben.

Ja, maar toen was ik nog niet in de picture. Het gaat om het idee dat ze dat doet terwijl je samen iets bijzonders hebt.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 14:33 schreef oddman het volgende:
OK.
Friek zegt dat als z'n vriendin vreemdgaat, het voor hem in één klap 100% over is.

Daar heeft het vertellen op zich niets mee te maken. Als een boom valt in het bos en niemand is er om het te horen, maakt hij dan geluid?

Punt in dit geval is dat het niet per sé Friek hoeft te zijn die het hoort; als een vriend er achter komt weet Friek het ook, zijn vriendin hoeft het niet te vertellen. Kan ze beter wel doen, want hij kan het beter van haar horen - de relatie is toch al een Schrödinger's relatie, 'eigenlijk uit alleen weet men het niet'.

Je bedoelt dat we de golffunctie van Friek's vriendin haar toestand kunnen schrijven als superpositie

|Friek's vriendin> = a | Ze heeft het Friek verteld > + b | Ze heeft het Friek niet verteld >

waarbij |a|² + |b|² = 1

Ik weet het zo net nog niet

quote:

Op donderdag 17 april 2008 18:22 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Je bedoelt dat we de golffunctie van Friek's vriendin haar toestand kunnen schrijven als superpositie

|Friek's vriendin> = a | Ze heeft het Friek verteld > + b | Ze heeft het Friek niet verteld >

waarbij |a|² + |b|² = 1

Ik weet het zo net nog niet

Hey, don't you go all mathematic on me, boy. Je weet best wat ik bedoel.

Iemand anders een rotgevoel bezorgen, omdat jij in dronkenschap een misstap hebt begaan?
Ik dacht het niet. Hoe moeilijk het ook is, ik zou mijn mond houden. Volgens mij wordt het door op te biechten een enorm probleem, terwijl het in eerste instantie niet zoveel voorstelde.

Wij hebben afgesproken dat als zoiets gebeurt en het stelt niks voor, we het niet zeggen. Komt het toch uit, dan verwijs ik naar de afspraak en dan weet mijn partner hopelijk genoeg.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 01:27 schreef Franzsch het volgende:

[..]

Hoe kan je zo hypocriet zijn? Eerlijkheid is voor jou heel belangrijk, zolang het je maar uitkomt? De pijn is al geschied op het moment dat je een anders zoent, dat heeft niks met het moment van vertellen te maken. Geef nou maar toe dat het niet vertellen het voorkomen van problemen (relatiewijs) en pijn voor jezelf tot doel heeft en niet het voorkomen van pijn voor je vriend/vriendin.

Nee.
als je zelf met schulkdgevoelens rondloopt, ben JIJ degene die er last van heeft, en niet je partner.
als je het kunt verbergen zonder argwaan te wekken, kun je er beter zelf mee rond blijven lopen dan het 'af te schuiven' op de ander. Je belast diegene met een probleem dat het voor hem/haar niet hoeft te zijn, hij/zij gaat twijfelen, houdt ie nog wel van me, wordt onzeker, voelt zich rot, bedrogen, vertrouwen weg(iig beschadigd) en waarom? omdat jij je mond niet kon houden, je kwetst hem/haar heel erg, uit eigenbelang, zodat je je niet schuldig hoeft te voelen.
En itt tot wat jij zegt is die pijn bij de ander er overduidelijk NIET als ie van niks weet. Ze zeggen niet voor niks: wat niet weet, dat niet deert.
Mensen biechten dingen ook op omdat ze zich niet schuldig meer willen(hoeven) voelen, dat is niet altijd, of misschien zelfs meestal niet, uit de goedheid van hun hart.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 09:54 schreef GambitRS het volgende:

[..]

Bedankt voor je typische 'ik geloof je niet, want ik ben niet zo dus iedereen is niet zo' antwoord

Maar ik blijf bij mijn standpunt. Ik ben monogaam maar zelfs de paus is niet zichzelf als hij helemaal bezopen is. Het is dan niet zo dat je bewust ervoor kiest om voor lust te gaan, het is ook niet zo dat je relatie met je vriendin slecht is en dit gewoon het excuus is om het uit te maken, het is gewoon een situatie waarin je zonder dat je er wat aan kan doen best verkeerde dingen kan gaan doen. Als het gebeurd, leer dan van je fout.

Het is een ander verhaal als het gebeurd als je nuchter bent. En nee, mijn argument is niet dat bezopen mensen vreemd mogen gaan Leer dan eens lezen

Er bestaat niet voor niets een ontoerekeningsvatbaar term in het wetboek. Mensen zijn mensen, geen machines

Dat slaat dan weer nergens op imo, nuchter of niet HET KAN GEBEUREN.
Probeer te zorgen dat het niet gebeurt.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 14:33 schreef oddman het volgende:
OK.
Friek zegt dat als z'n vriendin vreemdgaat, het voor hem in één klap 100% over is.

Daar heeft het vertellen op zich niets mee te maken. Als een boom valt in het bos en niemand is er om het te horen, maakt hij dan geluid?

Punt in dit geval is dat het niet per sé Friek hoeft te zijn die het hoort; als een vriend er achter komt weet Friek het ook, zijn vriendin hoeft het niet te vertellen. Kan ze beter wel doen, want hij kan het beter van haar horen - de relatie is toch al een Schrödinger's relatie, 'eigenlijk uit alleen weet men het niet'.

Dat is niet waar.
- wie zegt dat je er altijd achterkomt?
- als je het NIET weet en je komt er NIET achter, NOOIT, hoe kun je dan zeggen dat het pijn doet? dat is zo belachelijk.

als iemand een briefje van 10 uit mijn portemonnee pakt en ik weet dqat niet, ik kom er ook niet achter, want ik denk dat ik het kwijt ben, of uitgegeven heb aan iets dat ik vergeten ben, weet ik het, maak ik me toch niet druk om de dief?
Je hebt gelijk dat het het FEIT op zich niet minder erg maakt, maar voor mij is er niets veranderd qua gevoel.
Terwijl als ik het wel weet, ik me misschien verraden of achterdochtig had gevoeld.

mooi hoe men zich hier in allerlei bochten wringt om te onderstrepen en goed te praten dat het vooral kán gebeuren...
it's like having the cake and eating it too!

quote:

Op vrijdag 18 april 2008 10:35 schreef Garisson72 het volgende:
mooi hoe men zich hier in allerlei bochten wringt om te onderstrepen en goed te praten dat het vooral kán gebeuren...
it's like having the cake and eating it too!

Goedpraten?
Ik zie mensen hier niks goedpraten, ik zie alleen dat ze er verschillend mee omgaan.
Dingen kunnen gebeuren, je bent een mens, mensen maken fouten.
Soms heel domme fouten.

Maar het blijft een fout, niets meer en niets minder.

quote:

Op vrijdag 18 april 2008 10:21 schreef JamesBrownie het volgende:
Nee.
als je zelf met schulkdgevoelens rondloopt, ben JIJ degene die er last van heeft, en niet je partner.
als je het kunt verbergen zonder argwaan te wekken, kun je er beter zelf mee rond blijven lopen dan het 'af te [...]
Mensen biechten dingen ook op omdat ze zich niet schuldig meer willen(hoeven) voelen, dat is niet altijd, of misschien zelfs meestal niet, uit de goedheid van hun hart.

plus dat ze daarna wél vergeving verwachten, want 'tsja ze waren fout, tsja dat kon gebeuren en wat kan ik er nu nog aan doen? Ik ben toch eerlijk geweest? Wat kun je nu nog meer van mij verwachten?'

Helemaals eens met JB. Je eigen geweten ontlasten onder het motto van 'eerlijkheid' is flauwekul, goedpraterij en vooral: Op-de-borst-klopperij.
'Ja ik ben wel vreemdgegaan, tsja dat kan gebeuren, maar kijk eens hoe goed ik het probleem bij mijn partner dump! eerlijk ik ben!'.
Als je echt eerlijk was, was je niet vreemdgegaan.
Als het geen invloed heeft op je gevoelens+relatie, dan kan er nog wel een schepje oneerlijkheid overheen, lijkt me.

quote:

Op vrijdag 18 april 2008 10:52 schreef mgerben het volgende:

'Ja ik ben wel vreemdgegaan, tsja dat kan gebeuren, maar kijk eens hoe goed ik het probleem bij mijn partner dump! eerlijk ik ben!'.
Als je echt eerlijk was, was je niet vreemdgegaan.

dit is dus exact wat ik hierboven bedoelde: men wil ergens de mogelijkheid hebben om vreemd te kunnen gaan, en in dit topic wordt aan verschillende scenario's geroken om dat te kunnen bewerkstelligen.
Okay, het gáát gebeuren; wat zijn mijn opties om om te gaan met de fall-out?

quote:

Op zondag 13 april 2008 18:01 schreef OldJeller het volgende:
Er wordt hier iets cruciaals buiten beschouwing gelaten, namelijk:

If you're too wasted to remember, it's not cheating. Because if you can't really remember it, it never really took place.

Wat hij zegt.

quote:

Op donderdag 17 april 2008 17:18 schreef mgerben het volgende:


Regels over vreemdgaan:
1. Vreemdgaan moet je altijd vertellen. Maar:

Het is geen vreemdgaan als het in een andere stad gebeurt.

Het is al helemaal geen vreemdgaan als het in een ander land of op een ander continent gebeurt.

Het is geen vreemdgaan als jij of zij dronken was.

Het is geen vreemdgaan als er geen blijvende gevoelens bij komen.

Het is geen vreemdgaan als het meisje een andere voornaam heeft dan je vriendin.

Het is geen vreemdgaan als er geen kinderen of enge ziektes van komen.

Het is geen vreemdgaan als je vriendin er niet achterkomt.

Dat zijn de regels. Daar kun je wel over klagen, maar dit zijn nu eenmaal de regels. Ik loop het niet te verzinnen ofzo.

Welke dork heeft deze lariekoek dan wel verzonnen? .

Ik heb de indruk dat jij de regeltjes een beetje door elkaar geharkt hebt en het hier gaat om regeltjes die notoire vreemdgangers er voor zichzelf op na houden maar zoals ik het allemaal lees wil TS hier niet zijn hobbie van maken maar is er juist sprake van een schuldgevoel.

[ Bericht 1% gewijzigd door Stali op 18-04-2008 16:23:33 ]

eigenlijk is dat dronken zijn trouwens een kutsmoes

als ik dronken ben heb ik ook wel eens ontzettende zin om te zoenen maar als mn vriend er dan ff niet is mis ik hem juist, en ga ik niet met zomaar een willekeurig ander iemand staan zoenen

Ik kan best liegen, als de beste als het moet. Maar niet tegen mn vriend. Ik heb het geprobeerd hoor. Hele onschuldige leugentjes. En dan na 10 minuten toch maar opbellen zo van "ehm ja, nou ik was dus niet eerlijk" .

Dus ik zou het opbiechten. Ook al krijgt de relatie dan een ontzettende klap. Ik heb er zelf een tering hekel aan als ik bedonderd zou worden, en hij zou zwijgen. Wat u niet wilt dat u geschiedt...

Als mijn vriendin helemaal lazerus was en dronken in bed bij een ander belandde, daar vervolgens ontzettend veel spijt van had gehad, het zichzelf bijna niet kunnen vergeven, het nooooit meer zal doen en ze die hele lieve knul (ik ) niet kwijt wil dan heb ik liever dat ze het niet zegt dan dat ze het wel zegt. Ze zou mij er alleen maar ontzettend veel pijn mee doen en ik weet dan niet eens wat mijn reactie van dat moment zou zijn. Ik weet wel dat mijn gevoel nu zegt dat ik het zou accepteren, omdat het immers niet haar bewuste keuze was en we kunnen allemaal wel een fout maken. Ik zou het daarna niet leuk vinden als ze weer eens alleen in een cafe zou zitten, het vertrouwen zou dan weg zijn, terwijl ze daarna wel te vertrouwen is omdat ze van haar fout heeft geleerd. Pas als ze gewoon de relatie niet meer ziet zitten dan wil ik dat ze het me verteld, dan is het makkelijker om haar uit mijn hoofd te zetten denk ik, kan ik het tenminste uitmaken. Mijn ex vergat ik ook pas toen ze iets rottigs uithaalde.

En saaw, volgens de stelling was het geen kutsmoes. De stelling aanpassen kan ik ook, dan had ik er gelijk een miljoen aan overgehouden en vond mijn vriendin het best wel geil stiekem dat ik vreemd ging, dus deed ik het voor haar en voor het geld en had mijn vriendin daarna een trio voorgesteld

Seriously

In het kader van dit topic wil ik jullie deze niet onthouden.
En dan gaat het vooral om de opmerking 'je moet (let op het woordje 'moet') iemand toch kunnen vergeven?'

De 'eerlijke' opbiechter is helemaal niet zo eerlijk, want hij/zij eist gewoon vergeving. Dat moet. Want de opbiechter heeft het eerlijk opgebiecht, en meer kan er niet van hem/haar verlangd worden. Dus dan moet hij vergeven worden.

Dat is dus precies wat ik (en een paar anderen hier) bedoelen: De opbiechter eist gewoon vergeving, als enige mogelijke tegenprestatie voor zijn/haar onzelfzuchtige (kuch) opbiechtactie.

quote:

Op woensdag 23 april 2008 09:37 schreef mgerben het volgende:
In het kader van dit topic wil ik jullie deze niet onthouden.
En dan gaat het vooral om de opmerking 'je moet (let op het woordje 'moet') iemand toch kunnen vergeven?'

De 'eerlijke' opbiechter is helemaal niet zo eerlijk, want hij/zij eist gewoon vergeving. Dat moet. Want de opbiechter heeft het eerlijk opgebiecht, en meer kan er niet van hem/haar verlangd worden. Dus dan moet hij vergeven worden.

Dat is dus precies wat ik (en een paar anderen hier) bedoelen: De opbiechter eist gewoon vergeving, als enige mogelijke tegenprestatie voor zijn/haar onzelfzuchtige (kuch) opbiechtactie.

Oh, da's een hele mooie.
Ware het niet dat er een klein gaatje aan zit:

Door op te biechten stel je je JUIST open voor consequenties! (De consequentie is natuurlijk dat de ander het uitmaakt en je stuff op straat gooit.)
Als je niet opbiecht, word je per definitie vergeven, want de ander weet niet anders dan dat er niets mis is.

quote:

Op zondag 13 april 2008 17:58 schreef Principessa.Farfalla het volgende:

Denk aan 8 a 10 uur non stop drinken, aan het einde rond de 18 uur wakker en over de hele dag 2 boterhammen en een cracker gegeten oid.

- 1L wijn
- 0.25 L safari
- 0.25 L amaretto
- 0.25 L pisang ambon
- 0.40 L rode vodka
- 10 biertjes

Ik ben dan wel van de kaart. Die hard drinkers natuurlijk niet.

Dat iemand wil zoenen met iemand die zo ontzettend zat is, vind ik al heel wat. De hoeveelheid drank lijkt me trouwens wat overdreven; dat moet een explosieve cocktail in je maag geweest zijn.

quote:

Op woensdag 23 april 2008 09:37 schreef mgerben het volgende:
In het kader van dit topic wil ik jullie deze niet onthouden.
En dan gaat het vooral om de opmerking 'je moet (let op het woordje 'moet') iemand toch kunnen vergeven?'

De 'eerlijke' opbiechter is helemaal niet zo eerlijk, want hij/zij eist gewoon vergeving. Dat moet. Want de opbiechter heeft het eerlijk opgebiecht, en meer kan er niet van hem/haar verlangd worden. Dus dan moet hij vergeven worden.

Dat is dus precies wat ik (en een paar anderen hier) bedoelen: De opbiechter eist gewoon vergeving, als enige mogelijke tegenprestatie voor zijn/haar onzelfzuchtige (kuch) opbiechtactie.

Jezus christus, blijf jij zo bleu? .

Tjonge vent, dat staat op de vorige pagina ook al een paar keer maar dan beter verwoord en in een zin: "leg je met al je eerlijkheid niet de verantwoording voor de relatie bij een ander? "

quote:

Op woensdag 23 april 2008 18:28 schreef Friek_ het volgende:

[..]

Ik voel nog steeds helemaal niets voor deze redenatie. Vertellen doe je ten eerste je afspraken met elkaar hebt over wat vreemdgaan uberhaupt is en dat je eerlijkheid van de ander hierover verlangd. Natuurlijk zit je ook met een schuldgevoel wanneer je vreemdgaat, maar dat schuldgevoel afzweren lijkt mij niet de voornaamste reden dat je het diegene verteld; eerder juist omdat je afspraken hebt gemaakt. Je hebt een bepaalde plicht ten opzichte van de ander.

Ik vind dat soort afspraken een beetje naief, voor mij zou het overbodige pijn zijn.
Ik heb de "afspraak" met mijn vrouw dat we niet vreemd gaan. Wat heb ik eraan als ze "per ongeluk"vreemd gaat en het mij dan verteld? Ze weet wel dat als het toch zou gebeuren, dat ik erover zou liegen als ik haar was. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Als degene die vreemd gaat, ben je ook zelf degene die weet wat het uiteindelijk te betekenen had. En daarme bedoel ik wat het te betekenen had voor je liefde voor je partner, en je relatie. Eenmalig ongelukje opbiechten is wat mij betreft zinlose pijn voor mij en zinlose schade aan de relatie.

Had de seks meer te betekenen, op wat voor manier dan ook, dan vind ik eerlijk vertellen wel het juiste om te doen.

Het gaat erom dat mijn vertrouwen in mijn vrouw niet ophoudt bij de bedrand, ik vertrouw de zelfkennis van mijn vrouw wel een stuk verder dan dat.

Ik denk eerlijk gezegd niet dat een van ons ooit vreemd zal gaan, maar mocht het onverhoopt gebeuren wordt ik er niet ongelukkiger van door van niks te weten. Ik weet het serieus wel heel graag als mijn relatie versuft of versloft, als er iets belangrijks op het spel staat.

Ik vind het vertellen van een dom onschuldig slippertje dus een egoistische daad van de vreemdganger als die wel met hart en ziel de huidige relatie wil voortzetten. Had het meer te betekenen, is het een probleem voor de relatie, dan bsoluut vertellen. En zo sla je twee vliegen in een klap, je bezorgd je partner geen rotgevoel, en je bespaart je beiden de idiote hypocrysie dat de partner dan als belazerde ook nog eens een moeilijke keuze moet maken (wel of niet doorgaan). Beslis dat lekker zelf als vreemdganger. En voel je je rot dat je zoiets hebt kunnen doen, kaffer dan fijn je spiegelbeeld uit.
Maar kus en behaag je geliefde elke dag alsof het je laatste is. Ook als je iets heel stoms gedaan hebt.

*shot van wuivend veld met rozen* -> fade out

(En ja, volledige eerlijkheid is dus wat mij betreft zwaar overrated, en niet altijd zo juist/dapper als het aangeschreven staat)

quote:

Op woensdag 23 april 2008 18:28 schreef Friek_ het volgende:

[..]

Ik voel nog steeds helemaal niets voor deze redenatie. Vertellen doe je ten eerste je afspraken met elkaar hebt over wat vreemdgaan uberhaupt is en dat je eerlijkheid van de ander hierover verlangd. Natuurlijk zit je ook met een schuldgevoel wanneer je vreemdgaat, maar dat schuldgevoel afzweren lijkt mij niet de voornaamste reden dat je het diegene verteld; eerder juist omdat je afspraken hebt gemaakt. Je hebt een bepaalde plicht ten opzichte van de ander.

We zijn, sinds het door jouw geopende topic, nu tien dagen verder...
Je lijkt consequent vastbesloten in al je eerlijkheid, maar hoe staat het daar eigenlijk precies mee?
Of is dit weer het zoveelste politiek correct hypothetische R&P geneuzel? .

quote:

Op zaterdag 19 april 2008 00:05 schreef GambitRS het volgende:

En saaw, volgens de stelling was het geen kutsmoes. De stelling aanpassen kan ik ook, dan had ik er gelijk een miljoen aan overgehouden en vond mijn vriendin het best wel geil stiekem dat ik vreemd ging, dus deed ik het voor haar en voor het geld en had mijn vriendin daarna een trio voorgesteld

Seriously

Doe eens normaal

Ik zeg alleen dat IK DENK dat er al heel wat mis is in je relatie als iemand vreemd gaat
Dat je dronken bent betekent namelijk niet meteen dat je ook achterlijk bent en er zit een flink eind tussen flink bezopen zijn en niet meer normaal na kunnen denken.

Iemand zoenen is een ding, maar 'per ongeluk toen ik dronken was' iemand neuken is imho echt onzin.

Ik snap gewoonweg niet waarom sommige mensen die fout moeten maken vreemd te gaan om er achter te komen dat het kut is en ze er spijt van gaan krijgen [er even vanuitgaand dat de relatie goed is]


Buiten dat vind ik dat het niet jouw beslissing is. Jullie hebben samen een relatie en dus de afspraak zulke dingen niet te doen, en mocht het wel gebeuren dat je het dan aan elkaar vertelt.
Je breekt dus 2 afspraken.

Al zijn er vast mensen die afspreken het niet te vertellen oid, maar dat begrijp ik bij voorbaat al niet.

ik zou nooit vreemd kunnen gaan, dat vind ik echt een naai streek van hier tot ginder, dat doe je gewoon niet
Zowieso als ik dronken ben is mijn vriend er meestal bij (kan dan amper blijven staan)
Als mijn vriend vreemd zou gaan dan mag ie de voordeur van de andere kant bekijken, dan kan ik nog zo van hem houden maar dan is het voor mij echt over.

quote:

Op woensdag 23 april 2008 23:34 schreef Roquefort het volgende:

[..]

Ik vind dat soort afspraken een beetje naief, voor mij zou het overbodige pijn zijn.
Ik heb de "afspraak" met mijn vrouw dat we niet vreemd gaan. Wat heb ik eraan als ze "per ongeluk"vreemd gaat en het mij dan verteld? Ze weet wel dat als het toch zou gebeuren, dat ik erover zou liegen als ik haar was. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Als degene die vreemd gaat, ben je ook zelf degene die weet wat het uiteindelijk te betekenen had. En daarme bedoel ik wat het te betekenen had voor je liefde voor je partner, en je relatie. Eenmalig ongelukje opbiechten is wat mij betreft zinlose pijn voor mij en zinlose schade aan de relatie.

Had de seks meer te betekenen, op wat voor manier dan ook, dan vind ik eerlijk vertellen wel het juiste om te doen.

Het gaat erom dat mijn vertrouwen in mijn vrouw niet ophoudt bij de bedrand, ik vertrouw de zelfkennis van mijn vrouw wel een stuk verder dan dat.

Ik denk eerlijk gezegd niet dat een van ons ooit vreemd zal gaan, maar mocht het onverhoopt gebeuren wordt ik er niet ongelukkiger van door van niks te weten. Ik weet het serieus wel heel graag als mijn relatie versuft of versloft, als er iets belangrijks op het spel staat.

Ik vind het vertellen van een dom onschuldig slippertje dus een egoistische daad van de vreemdganger als die wel met hart en ziel de huidige relatie wil voortzetten. Had het meer te betekenen, is het een probleem voor de relatie, dan bsoluut vertellen. En zo sla je twee vliegen in een klap, je bezorgd je partner geen rotgevoel, en je bespaart je beiden de idiote hypocrysie dat de partner dan als belazerde ook nog eens een moeilijke keuze moet maken (wel of niet doorgaan). Beslis dat lekker zelf als vreemdganger. En voel je je rot dat je zoiets hebt kunnen doen, kaffer dan fijn je spiegelbeeld uit.
Maar kus en behaag je geliefde elke dag alsof het je laatste is. Ook als je iets heel stoms gedaan hebt.

*shot van wuivend veld met rozen* -> fade out

(En ja, volledige eerlijkheid is dus wat mij betreft zwaar overrated, en niet altijd zo juist/dapper als het aangeschreven staat)

je zegt het goed

quote:

Op donderdag 24 april 2008 01:15 schreef Friek_ het volgende:

[..]

Dit is weer het zoveelste politiek correcte, hypothetische R&P geneuzel, ja. Ben je soms op je teentjes getrapt ofzo?

Nee, maar dan is het duidelijk dat ik in dit topic niet meer hoef te lezen. .

quote:

[

Ik vind het vertellen van een dom onschuldig slippertje dus een egoistische daad van de vreemdganger als die wel met hart en ziel de huidige relatie wil voortzetten. Had het meer te betekenen, is het een probleem voor de relatie, dan bsoluut vertellen. En zo sla je twee vliegen in een klap, je bezorgd je partner geen rotgevoel, en je bespaart je beiden de idiote hypocrysie dat de partner dan als belazerde ook nog eens een moeilijke keuze moet maken (wel of niet doorgaan). Beslis dat lekker zelf als vreemdganger. En voel je je rot dat je zoiets hebt kunnen doen, kaffer dan fijn je spiegelbeeld uit.
Maar kus en behaag je geliefde elke dag alsof het je laatste is. Ook als je iets heel stoms gedaan hebt.

*shot van wuivend veld met rozen* -> fade out

(En ja, volledige eerlijkheid is dus wat mij betreft zwaar overrated, en niet altijd zo juist/dapper als het aangeschreven staat)

Helemaal mee eens!