R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Sociale verplichtingen in relaties; vrijheid of verplichting
Hmz, ik vind ook niet dat de vrienden er zich moeten mee moeien. Dit is iets tussen partners.
Ik ben er me wel van bewust dat er veel zal veranderen eens er kinderen zouden zijn
Ik ben er me wel van bewust dat er veel zal veranderen eens er kinderen zouden zijn
Dat bedoel ik ook niet, natuurlijk moeten vrienden zich er niet mee bemoeien.
Wat ik bedoel is dat het bij die stelletjes gangbare praktijk is dat ze soms ergens met z'n tweeen naartoe gaan, en soms niet.
Wat ik bedoel is dat het bij die stelletjes gangbare praktijk is dat ze soms ergens met z'n tweeen naartoe gaan, en soms niet.
Volgens mij is dit helemaal dramatisch als je kinderen hebt. Nóg meer verplichte uitjes.
Mijn bewondering voor de ouders dit dat toch maar allemaal even doen.
Mijn vriendenkring doet er idd niet moeilijk over, maar die is ook enorm klein en kent mij en mijn nukken.
Zijn vriendenkring is volgens mij ook niet lastig hoor, het is meer mijn lief zelf, die zich altijd veel te druk maakt over wat fatsoenlijk is en wat niet.
Ik ben de anarchist van ons twee. Hij de principieel.
Mijn bewondering voor de ouders dit dat toch maar allemaal even doen.
Mijn vriendenkring doet er idd niet moeilijk over, maar die is ook enorm klein en kent mij en mijn nukken.
Zijn vriendenkring is volgens mij ook niet lastig hoor, het is meer mijn lief zelf, die zich altijd veel te druk maakt over wat fatsoenlijk is en wat niet.
Ik ben de anarchist van ons twee. Hij de principieel.
Is ook normaalquote:Op zaterdag 5 april 2008 20:43 schreef thaleia het volgende:
Dat bedoel ik ook niet, natuurlijk moeten vrienden zich er niet mee bemoeien.
Wat ik bedoel is dat het bij die stelletjes gangbare praktijk is dat ze soms ergens met z'n tweeen naartoe gaan, en soms niet.
Ik ben er mij van bewust dat mijn man waarschijnljik later niet meer zal meegaan naar de reünies (hij gaat nu niet altijd mee, maar meestal wel) aangezien hij dan niet meer zal moeten kiezen tussen een avondje bij schoonmama of avondje bij vrienden van vrouw
Ik denk dat het bij ons ook wel zo is dat we niet zo vaak ergens naartoe gaan, dus als we ergens heen gaan we het meestal samen doen
Maar dat hoeft zeker niet bij iedereen zo te zijn
Nee, met kinderen is het juist veel gangbaarder dat er maar een van de twee komt opdagen op een verjaardag/feestje/vergadering/whatever, want de ander past op de kinderen.
Tenminste, in mijn vriendenkring (zeg ik er voor de zekerheid maar weer bij, misschien is het elders anders). Mijn vrienden zijn trouwens wel wat ouder dan de gemiddelde Fokker, dat zal wel meespelen. Veelal hebben ze wel relaties gehad van het type "schat, gaan we nou naar huis, ik ben moe" en zijn nu meer van het "wel dol op elkaar, maar geen siamese tweeling"-principe.
Tenminste, in mijn vriendenkring (zeg ik er voor de zekerheid maar weer bij, misschien is het elders anders). Mijn vrienden zijn trouwens wel wat ouder dan de gemiddelde Fokker, dat zal wel meespelen. Veelal hebben ze wel relaties gehad van het type "schat, gaan we nou naar huis, ik ben moe" en zijn nu meer van het "wel dol op elkaar, maar geen siamese tweeling"-principe.
Verplichte uitjes? Net een excuus om ergens niet naartoe te moeten gaan, lijkt mequote:Op zaterdag 5 april 2008 20:45 schreef SHE het volgende:
Volgens mij is dit helemaal dramatisch als je kinderen hebt. Nóg meer verplichte uitjes.
Mijn bewondering voor de ouders dit dat toch maar allemaal even doen.
En een goed gesprek kan daar niets aan veranderen? (of die zijn er misschien al heel veel geweest?)quote:Mijn vriendenkring doet er idd niet moeilijk over, maar die is ook enorm klein en kent mij en mijn nukken.
Zijn vriendenkring is volgens mij ook niet lastig hoor, het is meer mijn lief zelf, die zich altijd veel te druk maakt over wat fatsoenlijk is en wat niet.
Ik ben de anarchist van ons twee. Hij de principieel.
Jawel, we hebben erover gepraat. Hij geeft aan mijn anti-sociale instelling niet te waarderen en ik geef aan zijn kortzichtige mening niet te waarderen. Kusje erop en klaar.
Ik begon alleen aan mezelf te twijfelen, omdat hij aangaf dat hij 'niemand kende die zo met verplichtingen om ging' , of 'die zo inflexibel is' .
Wij zijn absolute tegenpolen. Dat is soms fantastisch, maar als het botst, dan staan we ook lijnrecht tegenover elkaar en begrijpen elkaar voor geen meter.
Dat hoeft geen probleem te zijn overigens.
Maar nu moet ik echt de laptop even terzijde zetten. Anders heb ik voor jan lul voet bij stuk gehouden en alsnog mijn tijd zitten verdoen op internet
Ik begon alleen aan mezelf te twijfelen, omdat hij aangaf dat hij 'niemand kende die zo met verplichtingen om ging' , of 'die zo inflexibel is' .
Wij zijn absolute tegenpolen. Dat is soms fantastisch, maar als het botst, dan staan we ook lijnrecht tegenover elkaar en begrijpen elkaar voor geen meter.
Dat hoeft geen probleem te zijn overigens.
Maar nu moet ik echt de laptop even terzijde zetten. Anders heb ik voor jan lul voet bij stuk gehouden en alsnog mijn tijd zitten verdoen op internet
Ik zie in dit voorbeeld het probleem een stap eerder; dat vriend de sociale verplichting voelt samen te moeten komen. Zijn dan eerder die vrienden die niet echt sociaal zijn als ze het haar kwalijk nemen als ze met goede reden niet komt.quote:Op zaterdag 5 april 2008 16:19 schreef SHE het volgende:
Ik ben echt ontzettend benieuwd hoe mensen in het algemeen met sociale verplichtingen binnen relaties omgaan.
Vind je deze dingen aan eenieder om over te beslissen, of vind je dat je ergens verplicht bent om afspraken samen te maken?
Een voorbeeldje; twee maanden geleden is er een etentje gepland met vrienden van de vriend.
Vriendin is daarbij als vanzelfsprekend ook uitgenodigd.
Echter; door de maanden heen wordt de datum 'vergeten' en slechts 2 dagen voor de bewuste datum,, herinnert de vriend zich dit en meld een dag van tevoren aan de vriendin dat het etentje er is.
Vriend gaat er vanuit dat vriendin vanzelfsprekend mee gaat.
Vriendin geeft aan er niet zoveel zin in te hebben en wil graag de huishoudelijke romslomp afwerken en een beetje klooien thuis, zodat ze het weekend een beetje handig indeelt en de daarop volgende week niet meer zoveel 'moet' doen. ( Lees : was doen, strijken, administratie, koken etc )
Vriendin blijft dus bij 'sorry, geen tijd, eigenlijk ook niet zoveel zin..ander keertje? '
Vriend vind het 'anti-sociaal' , immers..afspraak stond al en sowieso is het lullig voor mensen als je niet komt na een uitnodiging.
Vriendin vind dit onzin en geeft aan dat ze dit te kort dag weet en echt beren op de weg ziet qua tijd/andere verplichtingen.
Vraag: Is vriendin idd anti-sociaal? Is er idd een soort ongeschreven regel dat sociale verplichtingen in een relatie altijd nagekomen moeten worden?
Hoe kijkt men in zijn algemeenheid tegen dit soort 'moetjes' aan?
Ik vind ze persoonlijk nogal vervelend namelijk en wil niet de verplichting voelen ergens wel of niet te zijn. ( waarvan ik me weer kan voorstellen dat mensen dat niet altijd leuk vinden. )
Hoe doet de Fokker dat zelf? En dan met name in een relatie?
Ik haat sociale verplichtingen en doe er niet aan mee. TENZIJ in goed overleg met mijn vrouw besloten wordt om het toch te doen om welke reden dan ook.quote:Op zaterdag 5 april 2008 16:19 schreef SHE het volgende:
[ lang verhaal ]
Als iemand 2 dagen van te voren aan komt zetten met een afspraak die al 2 maanden terug is afgesproken, dan is het vette pech. Ik kan die omschakeling niet maken dus ik zal er dan ook niet heengaan, ongeacht wie het is.
Welke omschakeling?quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:00 schreef Juup© het volgende:
[..]
Ik haat sociale verplichtingen en doe er niet aan mee. TENZIJ in goed overleg met mijn vrouw besloten wordt om het toch te doen om welke reden dan ook.
Als iemand 2 dagen van te voren aan komt zetten met een afspraak die al 2 maanden terug is afgesproken, dan is het vette pech. Ik kan die omschakeling niet maken dus ik zal er dan ook niet heengaan, ongeacht wie het is.
Van geen afspraak naar wel een afspraak. In mijn hoofd c.q. planning staat op dat moment geen afspraak geplant, en ik kan niet zo snel een afspraak toevoegen omdat ik dan in de war raak.quote:
Maar stel nu dat een vriend van jou opbelt om met jou iets te gaan drinken binnen twee dagen? Kan je dan ook die omschakeling niet maken?quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:07 schreef Juup© het volgende:
[..]
Van geen afspraak naar wel een afspraak. In mijn hoofd c.q. planning staat op dat moment geen afspraak geplant, en ik kan niet zo snel een afspraak toevoegen omdat ik dan in de war raak.
Kans is klein.quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:08 schreef leonieke het volgende:
[..]
Maar stel nu dat een vriend van jou opbelt om met jou iets te gaan drinken binnen twee dagen? Kan je dan ook die omschakeling niet maken?
Meestal niet nee. Lastig maar het is niet anders.quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:08 schreef Swetsenegger het volgende:
je kan niet anticiperen op 2 (twee!) dagen?
Ik zou het persoonlijk jammer vinden als al mijn afspraken maanden op voorhand moeten vast staan... Die onverwachte afspraken vind ik trouwens meestal leuker dan die die al maanden op voorhand vast liggen
Maar er is wel een kans.. terwijl er geen is als het om een afspraak gaat die eigenlijk via jouw vrouw tot stand zou komen.quote:
Vind ik persoonlijk toch wel schijnheilig en daar zou IK als partner niet mee om kunnen.
Alleen de gedachte al *ril*quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:11 schreef leonieke het volgende:
Ik zou het persoonlijk jammer vinden als al mijn afspraken maanden op voorhand moeten vast staan... Die onverwachte afspraken vind ik trouwens meestal leuker dan die die al maanden op voorhand vast liggen
Maar hoe doe je dat dan met werk en dergelijke? Ik heb in de afgelopen 7 jaar nog NOOIT mij dagplanning kunnen afmaken door ad-hoc werkzaamheden. Ik geef toe, dat is uitzonderlijk, maar in bijna elke werkkring staan planningen niet maanden van te voren vast.quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:11 schreef Juup© het volgende:
[..]
Meestal niet nee. Lastig maar het is niet anders.
Ook die kans is klein. Maar ik denk dat ik het verkeerd uitgedrukt heb, want mijn vrouw gaat ALTIJD voor. Maar zelfs als zij zo kort van te voren met iets aankomt wat zij allang wist is de kans klein tot nihil dat ik er mee akkoord ga.quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:12 schreef leonieke het volgende:
[..]
Maar er is wel een kans.. terwijl er geen is als het om een afspraak gaat die eigenlijk via jouw vrouw tot stand zou komen.
Vind ik persoonlijk toch wel schijnheilig en daar zou IK als partner niet mee om kunnen.
Gelukkig kennen wij elkaar goed en weten wij hoe wij daar mee om moeten gaan, net als mijn "vrienden" die daar ook rekening mee houden.
Wat Juup zegt dus, het is precies die omschakeling waar ik moeite mee heb. Ik wil het niet/kan het niet.
Daarom werk ik ook niet. Bij mijn laatste baan werkte ik als storingsmonteur en was ik 24 uur per dag oproepbaar. Daar kon ik dus niet mee overweg en ben ik vast gelopen.quote:Op zaterdag 5 april 2008 21:14 schreef Swetsenegger het volgende:
[..]
Maar hoe doe je dat dan met werk en dergelijke? Ik heb in de afgelopen 7 jaar nog NOOIT mij dagplanning kunnen afmaken door ad-hoc werkzaamheden. Ik geef toe, dat is uitzonderlijk, maar in bijna elke werkkring staan planningen niet maanden van te voren vast.
Maar het gaat nu over mij en het topic is van SHE, dus ik hou mij op de achtergrond (tenzij zij het niet erg vindt).
Dat lijkt me inderdaad geen gezonde werkomgeving voor je. Maar iets anders waar al niet op voorhand vast staat dat het adhoc schakelen wordt is ook geen optie? Ambtenaar ofzoquote:Op zaterdag 5 april 2008 21:16 schreef Juup© het volgende:
[..]
Daarom werk ik ook niet. Bij mijn laatste baan werkte ik als storingsmonteur en was ik 24 uur per dag oproepbaar. Daar kon ik dus niet mee overweg en ben ik vast gelopen.
Maar het gaat nu over mij en het topic is van SHE, dus ik hou mij op de achtergrond (tenzij zij het niet erg vindt).
Dan heb ik het inderdaad verkeerd begrepen. Sorryquote:Op zaterdag 5 april 2008 21:14 schreef Juup© het volgende:
[..]
Ook die kans is klein. Maar ik denk dat ik het verkeerd uitgedrukt heb, want mijn vrouw gaat ALTIJD voor. Maar zelfs als zij zo kort van te voren met iets aankomt wat zij allang wist is de kans klein tot nihil dat ik er mee akkoord ga.
Gelukkig kennen wij elkaar goed en weten wij hoe wij daar mee om moeten gaan, net als mijn "vrienden" die daar ook rekening mee houden.
Heb je enig idee hoe dit eigenlijk komt?
quote:
Hoe verschillend mensen kunnen zijn! Ik krijg de rillingen van het idee dat ik 2 maanden van te voren een afspraak moet plannen. Ik heb al moeite met 2 dagen, omdat ik twee dagen van te voren echt niet weet of ik wel zin heb in een afspraak.Ontopic: je bent natuurlijk niet verplicht mee te gaan met een afspraak van je partner. Ik ga ook niet altijd mee. Wél als ik weet dat mijn partner het erg op prijs stelt als ik mee ga, dan ga ik we meel.
Geen zorgen voor de dag van morgen.
|
|
Sociale verplichtingen in relaties; vrijheid of verplichting
