Mensen ontmoeten/vrienden maken

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 20:32 schreef Maartel het volgende:
Als iemand dat bij mij zou doen zou ik ook denken "wat moet je?", of er vanuit gaan dat ik versierd word.

Want andere mensen kunnen niet alleen maar uit zijn op een gezellig gesprek?

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 13:47 schreef TripleEspresso het volgende:
Ik weet niet hoe ik hierop zou moeten reageren, het is voor mijn gevoel ook niet normaal om in je eentje uit te gaan, of is dat een vooroordeel?

Ik denk dat dit zeker wel een vooroordeel te noemen is, want wie is hier de persoon die denkt dat het niet normaal is om alleen ergens naartoe te gaan? Het zegt dus niets over wat andere mensen denken

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 21:36 schreef wittesneeuw het volgende:
Want andere mensen kunnen niet alleen maar uit zijn op een gezellig gesprek?

Mja, die ander is dan wellicht bezig met een gezellig gesprek terwijl jij al denkt "zal ik al in aanmerking komen om hier een vriendschap uit te slepen?".. dat werkt dan ook niet erg lekker.
Kijk, even een praatje maken met degene naast je aan de bar dat gaat nog wel, maar ik zou 't zelf niet prettig/vreemd vinden als midden op de dansvloer, of terwijl ik rustig aan een tafeltje zit, een vreemde ineens naast me komt zitten/staan en uitgebreid tegen me begint te praten.

quote:

Ik denk dat dit zeker wel een vooroordeel te noemen is, want wie is hier de persoon die denkt dat het niet normaal is om alleen ergens naartoe te gaan? Het zegt dus niets over wat andere mensen denken

Bij alleen naar bijv. een film gaan kan ik me nog wel wat voorstellen, omdat je dan voor de film gaat, en die alleen net zo prima kunt waarderen. Uitgaan gaat (naar mijn idee) helemaal om het sociale aspect.
Kan ik een leuke avond uit hebben zonder enig sociaal contact? Nee.
Met andere woorden: als ik een avond alleen naar een kroeg ga doe ik dat volkomen met de hoop mensen te ontmoeten/contacten te maken. Waar die anderen in een bioscoop/bij een concert/etc nog een Maartel aan zouden treffen die zich prima vermaakte, en daarmee een gesprekje aan zouden knopen, daar ben ik in de kroeg alleen iemand die zich volkomen verveelt totdat hij enige vorm van aandacht krijgt. Dat is toch een minder handige/prettige/gelijkwaardige basis om met mensen in contact te komen.

Is het misschien een idee om eens een centraal topic over dit onderwerp te maken? Er duiken regelmatig topics hierover op en misschien kunnen is het wat om die samen te voegen. Het lijkt mij dat er heel wat steun uit te halen valt door over ervaringen te praten en elkaar wat aan te moedigen. Ik zit zelf ook in deze situatie en soms lijkt het echt alsof je er alleen voor staat. Als je ervaringen met elkaar kunt delen kan dat een positief effect hebben lijkt me.

_{Ik weet niet of je centrale topics gewoon kunt openen of dat dat via een mod moet}

[ Bericht 0% gewijzigd door bloempje-moi op 05-08-2009 15:45:52 ]

TVP

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 22:39 schreef benzin het volgende:
Ik ervaar dat precies hetzelfde. Ik heb het gevoel dat alleen uitgaan en alleen dingen ondernemen lastig is en niet fijn voor jezelf.

Heb je nu al iets ondernomen kwa studenten- of sportvereniging?

Wat mij persoonlijk ook wel parten speelt, geloof ik, is dat het voor mij nooit echt natuurlijk gaat:
ik denk als ik iemand ontmoet eigenlijk nooit "goh, het lijkt me wel gezellig om hiermee wat te gaan drinken/samen te eten/iets te doen" (tenzij ik verliefd ben), dus als ik zoiets voorstel is het puur 'strategisch' (oja, dit hoor ik te vragen, en dan worstel ik me door x etentjes heen en dan heb ik er een vriend bij). Het voelt vaak meer als een opgave/investering dan dat ik er enigszins iets uithaal, dus dat verhoogt de drempel nogal..

quote:

Op woensdag 5 augustus 2009 21:17 schreef Maartel het volgende:
Wat mij persoonlijk ook wel parten speelt, geloof ik, is dat het voor mij nooit echt natuurlijk gaat:
ik denk als ik iemand ontmoet eigenlijk nooit "goh, het lijkt me wel gezellig om hiermee wat te gaan drinken/samen te eten/iets te doen" (tenzij ik verliefd ben), dus als ik zoiets voorstel is het puur 'strategisch' (oja, dit hoor ik te vragen, en dan worstel ik me door x etentjes heen en dan heb ik er een vriend bij). Het voelt vaak meer als een opgave/investering dan dat ik er enigszins iets uithaal, dus dat verhoogt de drempel nogal..

Herkenbaar. Ik ben ook totaal niet spontaan in mijn contacten. Soms wel hoor, maar heel vaak kost het mij moeite. En ik merk dat je dan al snel buiten de boot valt als je het in een gesprek opneemt tegen iemand die wel heel gemakkelijk of spontaan praat.

edit.

hey,

Ik denk dat je gewoon niet de goeie mensen tegenkomt. Als je naar jezelf kijkt en bijv een hobby neemt, ga hier dan is dieper op in. Is je hobby bijv fotograferen. Ga is naar een cursus/bijeenkomst over fotograferen. Zo leer je mensen kennen waarmee je al een leuk gespreksonderwerp hebt. Zie je iemand fotograferen, ga naar hem toe en je zal zien dat je zo een uur staat te kletsen over je hobby.

Iedereen praat graag over dingen die hun intresseren, zoek dus mensen met dezelfde interesse's.

Succes

tvp XD

quote:

Op dinsdag 18 augustus 2009 21:06 schreef Robin1982 het volgende:
hey,

Ik denk dat je gewoon niet de goeie mensen tegenkomt. Als je naar jezelf kijkt en bijv een hobby neemt, ga hier dan is dieper op in. Is je hobby bijv fotograferen. Ga is naar een cursus/bijeenkomst over fotograferen. Zo leer je mensen kennen waarmee je al een leuk gespreksonderwerp hebt. Zie je iemand fotograferen, ga naar hem toe en je zal zien dat je zo een uur staat te kletsen over je hobby.

Iedereen praat graag over dingen die hun intresseren, zoek dus mensen met dezelfde interesse's.

Succes

Ja, dat zijn goede tips.

Het komt mij bekend voor.

Zelf ben ik een supersociaal mens, en ik heb echt heel veel vrienden en maten. Het probleem is dat deze of 200 km, of 1800 km verderop wonen.

Ik heb de afgelopen 10 jaar 12 verschillende postcodes gehad, maar dit is voor mij eigenlijk nooit een probleem geweest omdat het voornamelijk in dezelfde regio was. Soms wat verder, soms wat dichterbij.
Ik heb ook 3 jaar in spanje gewoon en ook daar heb ik een rijkelijk sociaal leven opgebouwd.

Nu ben ik echter in onze hoofdstad neergestreken (ook niet mijn keus, maar kon niet in spanje blijven wegens de crisis) maar ik ben hier nog steeds zo goed als solo. Het komt er gewoon niet van.
Als ik de stad inga heb ik zeker een gezellige tijd, iedereen heeft wel even tijd voor een praatje en ik geniet ook zeker van deze sociale omgang. Maar thuis ben ik altijd alleen. Al een maandje of 5. Enige contacten die ik heb zijn een kennis die ik al jaren ken, en een huisgenoot van de eerste maand dat ik hier aankwam. Maar die is ook in zn uppie in Amsterdam.

[Centraal topic] Geen vrienden.

het belangrijkste bij vrienden maken is entertainen. als mensen vrienden met je worden of je mee uit vragen of wat dan ook doen ze dat echt niet voor jouw. dat doen ze voor zichzelf. speel gewoon op ze in, geef complimentjes wees grappig enz.

quote:

Op zondag 2 augustus 2009 22:39 schreef benzin het volgende:

[..]

Ik ervaar dat precies hetzelfde. Ik heb het gevoel dat alleen uitgaan en alleen dingen ondernemen lastig is en niet fijn voor jezelf.

Beetje oud topic van jezelf weer, Ruim 1.5 jaar verder, en hoe gaat het nu?

Er zijn meedere topics van benzin geloof ik, is het handig om deze centraal in 1 topic te houden? Want ik volg graag je ontwikkelingen maar dit topic was me totaal ontgaan bijvoorbeeld.

quote:

Op woensdag 26 augustus 2009 09:54 schreef Grumpey het volgende:
Er zijn meedere topics van benzin geloof ik, is het handig om deze centraal in 1 topic te houden? Want ik volg graag je ontwikkelingen maar dit topic was me totaal ontgaan bijvoorbeeld.

Welke ontwikkelingen?

quote:

Op dinsdag 28 juli 2009 03:27 schreef Nomad404 het volgende:
Heeft een van jullie hier ook ervaring mee en dan met name hoe je het oplost. Want het eet aan me.

Een oplossing die mij heeft geholpen in het relativeren van alles is daadwerkelijk te beseffen dat ik ook best graag alleen ben. Tijdens een disco kwam ik er achter dat ik eigenlijk net zo graag gewoon thuis een boek lees of internet/game. Als ik thuis zit voel ik me dus juist niet alleen, want ik weet dat ik elk moment iemand kan opbellen om te sporten of iets anders te ondernemen, ook al zijn het slechts kennissen en geen echte vrienden. De moment waarop ik me alleen voel zijn juist de momenten dat ik in een groep zit en andere mensen veel plezier zie maken (evt met partner). Ik doe vrolijk mee en (bijna) iedereen vind me een aardige gozer, maar ondertussen weet ik dat ik bij elk van hen nummer 30 ben op hun lijstje 'welke kennis/vriend neem ik mee naar een onbewoond eiland'.

quote:

Op zondag 30 augustus 2009 11:58 schreef benzin het volgende:
Dat is een goede vraag, het gaat allemaal wat moeizaam inderdaad. Het positieve is dat ik veel verder ben dan een paar jaar geleden, dat scheelt al een hoop.

Zo ver in een paar jaar, poe poe.

quote:

Het is volgens mij voor mij niet zo makkelijk als voor jou en het heeft dan ook (helaas) een hoop tijd nodig.

Je zit jezelf gewoon excuses aan te praten. Ik ben een paar maanden terug in m'n eentje op dansles gegaan. Vond ik ook eng. Heb nu een groepje van een man of 5 waarmee ik regelmatig naar feestjes ga. Niet om op te scheppen ofzo, maar het is geen kwestie van "makkelijk zijn", je moet jezelf gewoon een schop geven en iets gaan doen.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2009 02:13 schreef Knipoogje het volgende:

[..]

Een oplossing die mij heeft geholpen in het relativeren van alles is daadwerkelijk te beseffen dat ik ook best graag alleen ben. Tijdens een disco kwam ik er achter dat ik eigenlijk net zo graag gewoon thuis een boek lees of internet/game. Als ik thuis zit voel ik me dus juist niet alleen, want ik weet dat ik elk moment iemand kan opbellen om te sporten of iets anders te ondernemen, ook al zijn het slechts kennissen en geen echte vrienden. De moment waarop ik me alleen voel zijn juist de momenten dat ik in een groep zit en andere mensen veel plezier zie maken (evt met partner). Ik doe vrolijk mee en (bijna) iedereen vind me een aardige gozer, maar ondertussen weet ik dat ik bij elk van hen nummer 30 ben op hun lijstje 'welke kennis/vriend neem ik mee naar een onbewoond eiland'.

Goede post. Ik merk zelf ook dat ik het soms meer naar meer zin heb in m'n eentje, lekker hangen achter de computer, een boek lezen, gamen whatever dan in een disco / kroeg rondhangen. Om dat dan meteen sociaal gestoord te noemen? Gaat een beetje ver wat mij betreft, maar dan nog maakt het me niet uit. Ik doe liever dingen waar ik me zelf goed bij voel dan dingen waar ik geen zin in heb.

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2009 23:23 schreef wessh63 het volgende:
het belangrijkste bij vrienden maken is entertainen. als mensen vrienden met je worden of je mee uit vragen of wat dan ook doen ze dat echt niet voor jouw. dat doen ze voor zichzelf. speel gewoon op ze in, geef complimentjes wees grappig enz.

Dat is inderdaad zo. Wat of wie kan je zijn om het leven van anderen te verrijken. Als je een neger bent is dat makkelijk want die zijn 'in'. Als je een dikke vette criminele clown bent doe je het ook goed, want dan ben je grappig en dan gebeurt er altijd wat. Dit heeft ook wel betrekking op mij (niet van dat dikke criminele clown, maar ik bedoel de stelling). Dan vraag ik me toch af wat anderen in mij zagen/zien die wel met mij omgaan want zo bijzonder ben ik nie ;'(

[ Bericht 2% gewijzigd door Schenkstroop op 31-08-2009 22:01:22 ]

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2009 02:13 schreef Knipoogje het volgende:

[..]

Een oplossing die mij heeft geholpen in het relativeren van alles is daadwerkelijk te beseffen dat ik ook best graag alleen ben. Tijdens een disco kwam ik er achter dat ik eigenlijk net zo graag gewoon thuis een boek lees of internet/game. Als ik thuis zit voel ik me dus juist niet alleen, want ik weet dat ik elk moment iemand kan opbellen om te sporten of iets anders te ondernemen, ook al zijn het slechts kennissen en geen echte vrienden. De moment waarop ik me alleen voel zijn juist de momenten dat ik in een groep zit en andere mensen veel plezier zie maken (evt met partner). Ik doe vrolijk mee en (bijna) iedereen vind me een aardige gozer, maar ondertussen weet ik dat ik bij elk van hen nummer 30 ben op hun lijstje 'welke kennis/vriend neem ik mee naar een onbewoond eiland'.

Klinkt erg herkenbaar.
Alleen het lastige (in mijn geval) is dat ik af-en-toe wel ineens momenten heb waar ik behoefte heb iets 'samen' te doen (of gewoon behoefte heb aan een luisterend oor) en als je de rest van het jaar altijd 'op je gemak' alleen thuis zit, heb je op dat soort momenten amper vrienden waar je bij terecht kunt.

wacht even.. verkeerd.
naja gewoon wgegehaald. ik had ze in een hoek dat ze hopelijk wat gaan nadenken wat doe je