Vriendin staat op straat met 2 kids na scheiding >> 2

quote:

Op vrijdag 14 december 2007 09:20 schreef karr-1 het volgende:

[..]


You go girl

In tegenstelling tot het gezeik van TS is het dus wel degelijk mogelijk.

Ik weet niet hoe "het systeem" in de woonplaats van "het slachtoffer" werkt... Hier kreeg ik geen urgentie, maar wel extra punten...
Gemiddelde wachttijd hier, bij de woningbouwverenigingen, dus niet particulier is ongeveer 5 jaar....

Huis was op zich heerlijk groot, stond alleen in een "niet zo fijn" buurtje....
Maar ik heb er de tijd van mn leven gehad!
Ik had een basis vanwaar ik, met enig geduld, verder ben gaan kijken...

Hetzelfde had ik gedaan vanuit een vakantiehuisje, caravan of wat dan ook!!
Tuurlijk was ik blij met dit huis, maar was het niet gelukt, had ik elke andere oplossing aangepakt..Hoe tijdelijk dan ook...
Al had ik, als ik onderdak bij iemand anders had gevonden,wel mn extra punten verspeeld....
Betekende dan dus dat ik een langere wachttijd ou krijgen...
Meer met de kinderen moest gaan slepen... En of dat nou goed is voor die kids....
Maar in sommige gevallen zijn er helaas geen kan t en klare "superoplossingen" en moet je gaan voor "second best"....

quote:

Op vrijdag 14 december 2007 09:38 schreef sanger het volgende:
Waar lezen jullie in godsnaam dat er geen genoegen wordt genomen met de noodoplossing op korte termijn? Want volgens mij gaat iedereen daar vanuit. We zijn naast de noodoplossing echter op zoek naar een structurele oplossing zodat de noodoplossing maar tijdelijk is.

Heb ik de noodoplossing gemist?

Ik had ook begrepen dat er nog geen noodoplossing was...
Fijn dat die er wel is.. Nu idd op zoek naar wat structureels!

Hoe tijdelijk is de noodoplossing? Als die heel tijdelijk is, is de volgende stap misschien nog een tijdelijke oplossing.

Voor een structurele oplossing is tijd nodig en de bereidheid om concessies te doen. Als de randvoorwaarden niet voldoende zijn voor de structurele oplossing, moeten eerst die randvoorwaarden worden aangepakt. Dus: inkomen moet omhoog, keuze van woonplaats moet flexibeler.

quote:

Op vrijdag 14 december 2007 10:05 schreef sanger het volgende:
Ik heb gisteren al aangegeven dat er wel een noodplan is, maar dat ik niet weet wat dat exact inhoudt

Desalniettemin is het alsnog wel urgent omdat het niet bekend is hoelang ze bij het noodplan kan intrekken omdat die huizen op de nominatie staan gesloopt te worden. Het is iig gezegd dat dit zal zijn voordat ze in aanmerking zal komen voor een huurhuis via de wachtlijsten.

Het nadeel van Alkmaar is dat ze best wat aan het slopen zijn daar, en die mensen in andere huizen gehuisvest moeten worden. Op zich logisch, maar daardoor loopt de wachtlijst behoorlijk op. Gemiddeld krijgen slechts 50 mensen een nieuwe woning per jaar, terwijl het aanbod veel hoger ligt.

Ik geloof dat het hier in Tilburg zo werkt dat als je in een "sloophuis" woont, je ook extra punten krijgt, dus een bepaalde voorrang op andere "zoekers"

Geen idee natuurlijk hoe het in Alkmaar werkt

Het is dus wel urgent. Dan zou ik niet zo blijven hameren op structurele oplossingen. Want je zit nog steeds in het noodplanbereik, wel vervelend, maar wel de realiteit.

Hier is het zo dat je, als je gaat wonen in een huis dat gesloopt gaat worden en je WEET dat vantevoren, je ook geen poot hebt om op te staan.

quote:

Op vrijdag 14 december 2007 10:12 schreef JamesBrownie het volgende:
Hier is het zo dat je, als je gaat wonen in een huis dat gesloopt gaat worden en je WEET dat vantevoren, je ook geen poot hebt om op te staan.

Zou best kunnen dat het hier ook zo werkt hoor...Dat dat alleen geldt als je toevallig al in een huis woont en dat het dan op de "slooplijst" komt...

Maar volgens mij zijn er ook projecten van de gemeente of woningbouw dat als je in een huis woont, of gaat wonen wat op de "slooplijst" staat als "kraakpreventie" je ook voorrang krijgt....

Ik zei al, ik ben niet van plan te gaan bij mijn vriend, maar ben toch wel blij dat ik ingeschreven sta hoor....
Al klinkt dat misschien stom.

Waar ik nou zo benieuwd naar ben: wat DOET ze nou precies zelf om aan een structurele oplossing te komen?

De meningen in dit topic zijn redelijk eensluidend, maar die worden allemaal afgeschoten. En nee, dat zijn niet alleen de noodoplossingen, ook de structurele oplossingen als een andere baan zodat ze flexibeler is en meer inkomen heeft, nogmaals een advocaat inschakelen en weer met de vader om de tafel en betere kinderopvang organiseren worden óók allemaal afgeschoten.

Stel nu dat ze wél een structureel huis vindt voordat ze op straat staat, dan nóg hangt haar leven van dunne draadjes aan elkaar. De kinderen kunnen niet naar hun vader zeg je, en daar gaat zij dus mee akkoord klaarblijkelijk. Haar opvang is in de privésfeer en zwart, wat nou als die oppas ziek wordt of niet meer wil? Dan zit ze dus weer in de shit. Haar inkomen is kennelijk erg laag, hoe gaat ze met onvoorziene omstandigheden om straks als ze ook al geen vangnet voor de kinderen heeft?

Kun je daar iets meer over vertellen?

Hmmm Sanger,

Dat klinkt allemaal niet al te best, moet ik zeggen. Ze maakt zichzelf erg kwetsbaar, vooral door niet te werken aan meer flexibiliteit door bijvoorbeeld betere en gestructureerde kinderopvang. Begrijp me niet verkeerd, ik snap echt dat het allemaal ook niet zo makkelijk is met een scheiding die je ook moet verwerken, maar oma's hebben ook niet het eeuwig leven en blijven ook niet altijd gezond. Leest zij zelf ook dit topic mee, trouwens? En doet ze zelf ook iets met de tips die hier gegeven worden?

Kijk, die woning is nu het allerbelangrijkst, maar daarnaast zal ze toch écht aan de bak moeten om een betrouwbare kostwinner te zijn, tenminste, als ze buiten de uitkeringssfeer wil blijven. Met 2,5 dag werken red je het volgens mij nooit om een gezin met 2 kinderen draaiend te houden. Of laat ik het zo zeggen: zelf heb ik maar 1 kind, maar het kostenplaatje van een gezin, ook als je een éénoudergezin bent is best pittig. En na alles wat ik gelezen heb heb ik de indruk dat haar inkomen daarvoor, ook met sociale woningbouw, aan de lage kant is. Dan kun je er natuurlijk op gokken dat je binnen een jaar of 2 wel weer een tweeverdienersgezin bent (en met die nieuwe vriend is ze wat dat betreft goed op weg...) maar goed, daarmee plaatst ze zichzelf weer in een afhankelijke positie. En door die afhankelijke positie zit ze nu in deze ellende.

Heeft ze over dat soort dingen nagedacht? Want jullie hebben het steeds over structurele oplossingen maar dat inkomen vergroten is het meest structureel van allemaal, en dáár lijkt nogal wat weerstand tegen te zijn.

In mijn optiek (en zoals gezegd: been there, done that, got the t-shirt) klinkt het allemaal als een nog groter disaster waiting to happen.

quote:

Op vrijdag 14 december 2007 06:13 schreef Loedertje het volgende:

Verder, een PT baan .
Kinderopvang is bijna volledig ingedekt zoals al meerdere mensen aangeven maar ze heeft ook recht op een minimum inkomen, een aanvulling dus tot bijstandsniveau. Dit heeft ze uiteraard allang geregeld, of via de GSD óf via een aanvulling door haar ex-partner.
Het is dus gelul dat ze van te weinig geld moet rondkomen, een beetje ouder zorgt gewoon dat er hoe dan ook genoeg geld is om normaal te kunnen leven.

Via de GSD of via haar ex of LBIO (als er een uitspraak is van een rechter)
(daar heeft ze dan ook 5 maanden de tijd voor gehad lijkt mij ?)

Dus heeft ze genoeg inkomen en de voorzieningen voor de opvang van de kinderen zijn er ook.

Ik zie hier geen reactie op. Heeft ze dat eigenlijk al wel geregeld?

En verder: de TT is een noodkreet en zo klonk de originele OP ook. Geen wonder dat mensen dus met noodoplossingen aankomen.
De structurele oplossingen zijn wel duidelijk lijkt me. Ze staat ingeschreven bij de woningstichting en ze is op zoek naar een particuliere huurwoning die binnen haar budget past. Het enige wat ze dus nodig heeft is een tijdelijke oplossing om de tijd te overbruggen tot ze dat huurhuis gevonden / toegewezen krijgt. En daar zijn al heel veel suggesties voor gedaan.

[ Bericht 9% gewijzigd door MinderMutsig op 14-12-2007 12:18:49 ]

quote:

Op vrijdag 14 december 2007 11:55 schreef Shitney het volgende:
Hmmm Sanger,

Dat klinkt allemaal niet al te best, moet ik zeggen. Ze maakt zichzelf erg kwetsbaar, vooral door niet te werken aan meer flexibiliteit door bijvoorbeeld betere en gestructureerde kinderopvang. Begrijp me niet verkeerd, ik snap echt dat het allemaal ook niet zo makkelijk is met een scheiding die je ook moet verwerken, maar oma's hebben ook niet het eeuwig leven en blijven ook niet altijd gezond. Leest zij zelf ook dit topic mee, trouwens? En doet ze zelf ook iets met de tips die hier gegeven worden?

Kijk, die woning is nu het allerbelangrijkst, maar daarnaast zal ze toch écht aan de bak moeten om een betrouwbare kostwinner te zijn, tenminste, als ze buiten de uitkeringssfeer wil blijven. Met 2,5 dag werken red je het volgens mij nooit om een gezin met 2 kinderen draaiend te houden. Of laat ik het zo zeggen: zelf heb ik maar 1 kind, maar het kostenplaatje van een gezin, ook als je een éénoudergezin bent is best pittig. En na alles wat ik gelezen heb heb ik de indruk dat haar inkomen daarvoor, ook met sociale woningbouw, aan de lage kant is. Dan kun je er natuurlijk op gokken dat je binnen een jaar of 2 wel weer een tweeverdienersgezin bent (en met die nieuwe vriend is ze wat dat betreft goed op weg...) maar goed, daarmee plaatst ze zichzelf weer in een afhankelijke positie. En door die afhankelijke positie zit ze nu in deze ellende.

Heeft ze over dat soort dingen nagedacht? Want jullie hebben het steeds over structurele oplossingen maar dat inkomen vergroten is het meest structureel van allemaal, en dáár lijkt nogal wat weerstand tegen te zijn.

In mijn optiek (en zoals gezegd: been there, done that, got the t-shirt) klinkt het allemaal als een nog groter disaster waiting to happen.

Niet iedereen vindt het even erg om van een uitkering te moeten leven.

quote:

Op vrijdag 14 december 2007 12:12 schreef sanger het volgende:

[..]

Ik weet niet of ze zelf meeleest, maar JJMcKay iig wel. Die sluist het allemaal door.
[..]

Als je het zo bekijtk zou iedere moeder die minder wertkt ivm opvoeding van de kinderen afhankelijk zijn, en dus kwetsbaar.
[..]

Ja, maar dat is toch ook zo? Het is algemeen bekend dat mannen na een scheiding er financieel op vóóruit gaan, terwijl vrouwen erop achteruit gaan. Daar zijn diverse onderzoeken naar gedaan. En de vriendin waar dit topic overgaat is daar toch het levende bewijs van? Vader zegt kennelijk doodleuk "doei, zoek het uit" en zij dreigt dakloos te worden met twee kinderen.

quote:

Er is geen weerstand tegen het inkomen verhogen, absoluut niet. Het is alleen niet zo gemakkelijk als iedereen denkt of doet voorkomen. Haar werkervaring en opleiding is puur gericht op de medische wereld. Hierdoor is het aanbod vrij klein, of eigenlijk nihil. Natuurlijk kan ze wat anders gaan doen maar dat is lastig te vinden omdat iedereen mensen zoekt met ervaring. Zeker als ze de leeftijd van de dame in kwestie hebben. Daar komt dan nog bij dat ze behoorlijk zal dalen in inkomen (verhoudingsgewijs dan) waardoor het sowieso onmogelijk wordt in een later stadium (wanneer ze wel een woning toegewezen zou krijgen bijvoorbeeld) terug te gaan naar 3 dagen werken.

Tja, dat kan ik verder niet beoordelen, want heb geen idee wat vriendin doet en wat ze nu verdient. Dat neem ik dus maar gewoon van je aan. Overigens moet ik er wel bijzeggen dat ik eigenlijk geen enkele alleenstaande moeder zonder aanzienlijke partner- en kinderalimentatie ken die zich kan permitteren om maar 3 dagen te werken. Of althans, die dat willen. Ik zou het me zelf bijvoorbeeld wel kunnen permitteren, maarbij mij zou het ten koste van in mijn ogen broodnodige luxe als vakantie, huishoudelijke hulp en dat soort dingen gaan. Ik persoonlijk werk liever iets meer zodat ik in mijn vrije tijd ook echt heel veel leuke dingen met kind kan doen en wat rust kan hebben, dan dat ik thuis ben maar geleefd wordt door rekeningen en huishouden en zorgtaken enzo. Maar dat is natuurlijk een persoonlijke afweging, ik vind toevallig mijn werk ook heel erg leuk en ben nogal gehecht aan luxe.