Plaats hier je zelfgeschreven gedichten, deel 4.

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2008 16:52 schreef caradoc het volgende:


Voor de dichters, laat de discussie niet een reden zijn om niet meer te plaatsen! Keep them coming!

Dat is waar, soms is het niet geweldig wat er geschreven wordt, maar dat maakt niet uit, het gaat er niet om wat anderen van je gedichten vinden, maar wat ze voor jou betekenen!

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2008 15:25 schreef wiggahlipz het volgende:

[..]

Een gedicht moet ...

. Daar hield ik op met lezen en vergat ik het eerdere gedeelte van je post.

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2008 15:25 schreef wiggahlipz het volgende:

Ga je voor de spontane , vanuit het gevoel geschreven gedichten, of kies je voor de gedichten met diepgang. Mijn gedichten zijn een mengeling, het één kan bij mij niet zonder het ander. Boutjes en moertjes. Koffie en koffiemelk.

Ah, de Marco Borsato aanpak!

Ach, iemand zonder zelfkritiek kan en wil ik niet eens serieus nemen.

Nu ja, het is natuurlijk wel vermakelijk dat iemand zo arrogant vermeld dat een echte dichter een keuze moet maken tussen spontaan of diepgang. En dan z'n betoog met zo'n zin afsluit

Zullen we nu ophouden met bashen en doorgaan met gedichten posten

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2008 18:18 schreef timmmmm het volgende:
Zullen we nu ophouden met bashen en doorgaan met gedichten posten

Goed punt Timmmm
Heb je nog wat??

Ja, samenwonen heeft ook z'n donkere kanten

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2008 18:37 schreef Automatic_Rock het volgende:

[..]

Goed punt Timmmm
Heb je nog wat??

Kon ik maar even bij je kruipen, gewoon bij jou naar binnen sluipen. Kon ik nu maar even bij je aankloppen, dat zou mijn gevoel van gemis voor eventjes doen stoppen.

Kon ik je maar heel eventjes tegen me aanvoelen, zachtjes door je haar woelen, je teder op je lichaam kussen, maar er zit helaas een afstand tussen.

Was de wereld maar zo klein, dat ik altijd bij je kon zijn, dat ik je ieder moment kan aanraken, zodat we elkaar weer gelukkig kunnen maken.

Edit: Kritiek is welkom!

Alleen ben ik nog laaaang niet tevreden met deze, maar iets anders had ik niet liggen

Ik heb een gedicht geschreven over mijn passies: Dichtkunst en geile neuk seks

Dichten in de ochtend, dichten in de nacht
Dichten in de middag, dichten nu die schacht.

Wat een kritiek op mij wiggahlipz. Een puur, maar ook mooi voorbeeld van een verschijnsel dat behoorlijk veel voor komt. En niet alleen op fora. Om aan dit bepaald verschijnsel te kunnen voldoen heb je een aantal bouwstenen nodig, en een goede fundering. De fundering is in dit geval fok, niet de beste fundering, vaak gelazer met servers (ook al moet ik mijn complimenten geven voor de weinige overbelastingen de laatste tijd) maar in dit voorbeeld van deze situatie noodzakelijk als fundament. Dan krijgen we boven de fundering de bouwstenen. Een hele hoop bouwstenen, want het hele huis moet opgezet worden. De bouwstenen noem ik de vele leden van fok. Er zijn er een heleboel hetzelfde, doen hetzelfde en zorgen voor hetzelfde. Net zoals de stenen doen van het huis. Daarboven heb je het dak, gevormd door de dakpannen. Deze dakpannen zijn vaak al iets hoger, slimmer, intellectueel beter dan de doodgewone stenen. Ook wel de simpele(re) zielen. Als het dak gevormd is krijgen we uiteindelijk de schoorsteen. De schoorsteen , weer gebouwd uit stenen, maar wel hoogste punt van het huis dus ook hoogste in rang op het forum. Tot deze schoorsteen behoor ik, en nog een selectief aantal mensen hier op het forum. Een schoorsteen is niet groot, heeft weinig stenen nodig, wat goed overeenkomt gezien er ook maar weinig mensen zijn die tot deze 'rang' kunnen reiken. De schoorstenen, het hoogste punt van het huis, worden vaak enorm bekritiseert door de bakstenen, waarvan er zo veel op fok zitten. Ze matchen niet, liggen qua communicatie niet op hetzelfde niveau. De dakpannen zijn al iets verder ontwikkeld en kunnen af en toe een goede tijd hebben met de schoorstenen. Ik wil niet zeggen dat hier wat aan te verbeteren valt, maar dit is grofweg gezien de realiteit.

Nee, dit gedicht spreekt me niet aan. En ik ben het dakje bovenop de schoorsteen dat jou beschermt van regen en vogelnesten.

Hij heeft nog steeds niets te melden,
maar hij gebruikt er ditmaal tenminste een taal voor die ook door anderen begrepen kan worden.

Vooruitgang.

quote:

Op woensdag 20 augustus 2008 16:47 schreef Tha_Erik het volgende:
Nee, dit gedicht spreekt me niet aan. En ik ben het dakje bovenop de schoorsteen dat jou beschermt van regen en vogelnesten.

Fijn dat je het zelf aangeeft.

quote:

Op woensdag 20 augustus 2008 19:29 schreef wiggahlipz het volgende:

[..]

Fijn dat je het zelf aangeeft. Dat mijn normale reacties al aangezien worden voor gedichten, dat zegt wat, dunkt mij.

Als de zon vanaf zijn hoge troon
Uitkijkend over de nietige mensen die hij wilde verlichten.
Verduisterd door de maan
Hem toesprekend: geen gezwets, tijd voor gedichten!

quote:

Op woensdag 20 augustus 2008 19:30 schreef wiggahlipz het volgende:

[..]

Besef je eigenlijk dat een schoorsteen enkel dient om een overtollig restprodukt af te voeren en gezien kan worden als een noodzakelijk kwaad? Terwijl de muren en het dak bescherming bieden aan de ingezetenen als een noodzakelijk goed?

Oh, en als het uwe grootheid belieft, verlicht ons dan eens met één van uw ontelbare onmetelijk goede gedichten zodat wij kunnen leren van u superioriteit...

MAMA?

Ze zeggen, je hebt geen moeder.
Ze vragen, mis je haar dan niet?
Ze horen, waarom zou ik?

Ze weten niet dat ik niet beter weet,
Dat ik mij maar amper iets herinner,
En dat ik oprecht niet weet waarom ik haar niet mis.

[ Bericht 2% gewijzigd door caradoc op 22-08-2008 04:01:31 (een perfectionist is nooit tevreden) ]

quote:

Op dinsdag 19 augustus 2008 19:10 schreef timmmmm het volgende:

[..]

Kon ik maar even bij je kruipen, gewoon bij jou naar binnen sluipen. Kon ik maar even bij je aankloppen, dat zou mijn gemis voor eventjes doen stoppen.
* caradoc (Ik het woordje nu weggehaald, die zat er eerder ook niet in waardoor die voor mij op een negatieve manier opvalt. De laatste zin heb ik korter gemaakt omdat de rest ook kleine zinnetjes zin. Dit leest voor mij makkelijker weg in hetzelfde ritme.)

Kon ik je maar heel even tegen me aanvoelen, zachtjes door je haren woelen en je teder op je lichaam kussen, helaas zit er een afstand tussen.
* caradoc (Meervoud gemaakt van "haar" voor een betere zinsvloei en verkleinwoord bij "eventjes" aangepast. Ook liep de laatste zin niet helemaal lekker voor mijn gevoel, dus heb ik de zinsbouw even aangepast.)

Was de wereld maar zo klein, dat ik altijd bij je kon zijn, dat ik je ieder moment kan aanraken, zodat we elkaar weer gelukkig kunnen maken.

Aangezien ik niet echt duidelijk kan uitleggen waarom en wat ik precies zou verbeteren aan het gedicht zonder heel complex met verwijzingen te werken, heb ik in de bovenstaande quote verbeteringen aangebracht met een korte uitleg eronder. Maar goed, dat is mijn persoonlijke mening en hopelijk heb je er wat aan! Leuk gedicht vind ik

* na overleg,
weg.

[ Bericht 90% gewijzigd door DaMart op 11-12-2008 14:24:53 ]

WANNEER OP DE VELUWE.

Dus m'n vrouw belt,
en ze zegt:
'Ik ben in Deventer.'
'Liever jij dan ik,', zeg ik,
en ik lach,
om dat domme grapje.

'Ik ben hier nu al twee uur,'
zegt ze,
'en ik heb nog geen een Turk gezien,
geen een Chinees,
geen een neger,
zelfs geen jood.
Voor een moment vroeg ik me af:
"Zou Hitler dan toch gewonnen hebben?"
want iedereen spreekt Duits,
tenminste,
het is geen Nederlands en
wat het dan wel is,
dat weet ik niet.'

Ik zeg:
'Okay.',
en daarna vraagt ze:
'Wat ben je aan het doen?'
'Oh, niets eigenlijk,',
zeg ik,
'gewoon,
ik zit achter de computer en,
ik luister naar George Benson,
en hij speelt gitaar.'

'Wie is daar?',
vraagt ze.
'Niemand,',
zeg ik.
'Ik hoor iemand giechelen.',
zegt ze.
'Oh, dat is Lucien.'
'Lucien giechelt niet,',
zegt ze
en ik moet haar gelijk geven,
want dat doet'ie normaal nooit.
maar
BARE WITH ME
ik ben aan het liegen,

Hoogstwaarschijnlijk was Lucien,
op dat moment,
in Leiden,
bier aan het drinken.

'Geef me Lucien eens aan de lijn.',
zegt ze.
'Hoezo?',
vraag ik,
met eenzelfde intonatie van achterdocht.

'Geef me Lucien even aan de telefoon.'
'Waarom?',
vraag ik,
'je praat nooit met Lucien,
en nu ben je in Deventer,
en moet je opeens met Lucien praten.'
'Ja,',
zegt ze,
'daar heb ik nu opeens
onwijs behoefte aan.'

Ik denk even na,
en zeg:
'Lucien kan nu even niet aan de telefoon komen,
hij is bezig.'
'Waarmee?',
vraagt ze.

Ik verlies m'n geduld en zeg:
'Godverdomme!
Wat doet het ertoe?
Als hij niet aan de telefoon wil komen,
dan komt'ie niet!'
'Okay,', zegt ze,
'Okay.', zegt ze.

Ik zeg niets.

'Weet je wat jij bent?',
vraagt ze.
'Nou?,'
vraag ik
'Een kankerlul.',
zegt ze.
'Dank je wel,',
zeg ik,
'ik houd ook van jou.',
maar tegen die tijd,
heeft ze alweer opgehangen.

Dus ik draai me weer om,
en daar zit mevrouw Lee,
te giechelen.
'Who was it?',
vraagt ze,
'MY GOD DAMNED WIFE,',
zeg ik,
'Oh! So you're married?',
vraagt ze.
'Yeah.',
zeg ik,
en ik neem een diepe zucht,
en zo ook,
mevrouw Lee.

'Wow, that's a shocker.',
zegt ze,
uiteindelijk.

en daarna stelde ze allemaal vragen,
en daarna vroeg ze andere vragen,
en daarna volgde nog een heel lang gesprek,
waarin ik allemaal dingen moest uitleggen,
en expliceren,
en verduidelijken,
en helder maken,
en nog meer vragen beantwoorden,
en toen dronken even wat we koffie,
en vroeg ze me nog veel meer,
nog veel meer dan ik daarvoor
ooit had durven dromen
en dat allemaal,
terwijl ik zo graag was gaan slapen,
en slapen,
en dan wat wentelteefjes voor het ontbijt,
en de hond uitlaten,
en het pak weer aan,
en in de tram naar kantoor,
om wat geld te verdienen,
maar zo ging het niet.

Ik ben moe.
Ik wil slapen.
Ik heb hoofdpijn.
Ik ben niet ongesteld.

ok

quote:

Op donderdag 21 augustus 2008 16:00 schreef caradoc het volgende:

[..]

Aangezien ik niet echt duidelijk kan uitleggen waarom en wat ik precies zou verbeteren aan het gedicht zonder heel complex met verwijzingen te werken, heb ik in de bovenstaande quote verbeteringen aangebracht met een korte uitleg eronder. Maar goed, dat is mijn persoonlijke mening en hopelijk heb je er wat aan! Leuk gedicht vind ik

Haha, dank je, hij is inderdaad beter zo, ik had er zelf ook al wat aan geschaaft, was er zelf ook niet tevreden mee, mooi aangepast!

quote:

Op vrijdag 22 augustus 2008 03:13 schreef JAM

Lekker Jam. Post er nog es wat meer.

"Je moeder is een hoer"!
riep ik, niet wetende
dat ik aan het beledigen was
daar ik graag in synoniemen spreek

Maar toch dekte het niet de lading
want zijn moeder was behalve ordinair
zoet als een chocoladedessert
subtiel, fijn, groen als gras

alles wat een hoer
in mijn belevingswereld toen niet was

Studeerd met een d
Vondt met dt
Werdt met dt
Ik zit er absoluut niet mee
Sowieso wordt Zoiezo
Chic wordt sjiek
Wesp wordt weps
Nederlandse spelling onder een hakmes
Enige wordt enigste
Kokosnoot wordt cocosnoot

THE END

Mijn deur staat altijd voor ze open
De mensen die niet blijven staan
Dus voor degene die blijft hopen
Bij mij mag je altijd binnengaan.

Mensen, al zo vaak verslagen
Maar steeds de draad weer opgepakt
Bij mensen, die op sterven lagen
Hun wegen hebben zich vertakt

Voor wie niet zeurt
En wie niet klaagt
De wereld kleurt
Vanaf vandaag

niet kopieëren graag

Roses are red
Violets are blue,

I am wasting my time
and so are you

Alleen

Mijn gedachten druipen
Van mijn natte lichaam af
Mijn gemoed spoelt weg
Het putje in

Mijn zin verdampt als stoom
In de warme douchecabine
Mijn blijdschap raakt verwaterd
Als zeep in haar

En opeens schiet het door me heen
Ik ben zo intens alleen.

De piloot

Met rasse schreden snelt hij door de ellenlange gang
In de helverlichte check-in is 't een drukte van belang

Al het vrouwvolk kijkt naar de gezagvoerder in spé
Nonchalant tikt hij zijn pet, en knikt dan heel gedwee
Hij brengt hen naar Los Angeles, New York of Santa Fé
De Kongo, of Petronas, Bordeaux, of Enschedé

Binnen vierentwintig uur ligt u lekker op het strand
Dan bent u uitgepakt, het toestel goed geland
En onze man reist verder, de kist weer vol bemand
Naar nieuwe utopiën met hagelwit fijn zand.

Mannetjes

Een mannetje dat lood kan gieten
En eentje voor het geldbeheer
Een derde dekt een dak met riet en
Een vierde doet dat graag met teer

Mannetjes, die brauch ich nicht
Als 'k in haar armen rust
Voel ik me veilig en zo licht
Als veder en o, God, ik zwicht
Als zij me zachtjes kust

Dan wint de liefde van de lust
Komt de hemel echt in zicht
En is haar streling slechts een must
Dan word ik me ervan bewust
Ik hou van haar. -einde bericht-

quote:

Op woensdag 20 augustus 2008 19:41 schreef DaMart het volgende:
Als de zon vanaf zijn hoge troon
Uitkijkend over de nietige mensen die hij wilde verlichten.
Verduisterd door de maan
Hem toesprekend: geen gezwets, tijd voor gedichten!

Bravo! Goed genoeg om het motto van een hele stroming te zijn! Vooral treffend is hoe natuurlijk 'gezwets' daar staat, terwijl het normaliter een woord is dat geassocieerd wordt met alles wat niet prozaïsch is.

quote:

Alleen

Mijn gedachten druipen
Van mijn natte lichaam af
Mijn gemoed spoelt weg
Het putje in

Mijn zin verdampt als stoom
In de warme douchecabine
Mijn blijdschap raakt verwaterd
Als zeep in haar

En opeens schiet het door me heen
Ik ben zo intens alleen.

Ook bravo! Mijn advies: ontwikkel je dichtkunsten in de richting van de soort waar dit toe hoort en laat rijmelarij van het type van 'De piloot' en 'Mannetjes' voor wat het is.

Branding

De avondzon doorstraalt
Een afstand tussen
Horizon en mij
Ze schittert
Door het getij
Steeds ver weg
en dan weer dichtbij

-de indruk
opgeslokt door oog, oor,
mond, huid of tong,
valt eerst vrij,
stuit dan op een laag
van granieten dons,
wordt gecontroleerd op
verboden waren en krijgt
dan misschien een stempel
om te gaan over de drempel
naar meters, méters wellustig dik fluweel,
zakt erin weg en wordt aan alle zijden
betast en door 100.000 categoriëen belast
en heeft dan één tel om zich te bereid-
en op het onverbiddelijk gericht van het
gecentraliseerde beleid
-de wil
en dan-
liefdevol als een moeder die haar zoon warm ingepakt het ijs op stuurt,
wordt hij omhóóg gekatapulteerd
om alles nog eens te ondergaan
maar nu wordt hij gesalueerd
als gemene held, net geinaugureerd
waarna de pion promoveert tot koningin en tot woord wordt:
de waarheid
-geassimileerd


Vinden jullie dit goed, of is het te cryptisch?

quote:

Op maandag 25 augustus 2008 10:49 schreef Wouter1989 het volgende:
-de indruk
opgeslokt door oog, oor,
mond, huid of tong,
valt eerst vrij,
stuit dan op een laag
van granieten dons,
wordt gecontroleerd op
verboden waren en krijgt
dan misschien een stempel
om te gaan over de drempel
naar meters, méters wellustig dik fluweel,
zakt erin weg en wordt aan alle zijden
betast en door 100.000 categoriëen belast
en heeft dan één tel om zich te bereid-
en op het onverbiddelijk gericht van het
gecentraliseerde beleid
-de wil
en dan-
liefdevol als een moeder die haar zoon warm ingepakt het ijs op stuurt,
wordt hij omhóóg gekatapulteerd
om alles nog eens te ondergaan
maar nu wordt hij gesalueerd
als gemene held, net geinaugureerd
waarna de pion promoveert tot koningin en tot woord wordt:
de waarheid
-geassimileerd


Vinden jullie dit goed, of is het te cryptisch?

Heel goed!!!!

Edit: Ik snap hem in ieder geval

Dan...

Als aan de einder gloort,
een onweerstaanbaar licht
en de mens zich onverstoorbaar
op de overzijde richt…
Dan scheidden de jongens
en de mannen zich
ieder naar hun zijde
Ik behoor tot geen
en tegelijk ook tot beide
gelukkig trekt mij nog niets
niets van gene zijde…

Wegwerpmensen

Je leert er heel wat kennen in je leven.
Soms voor langer, soms voor even.
En soms ben je ze gelijk al weer zat!
Al heel wat mensen heb ik om me heen gehad.

Het is niet vreemd en ook niet raar.
Iedereen doet er al dan niet bewust aan mee.
Soms doet het pijn, ja dat is waar.
Alleen verdwijnt die pijn snel in de mensenzee.

In deze kleine wereld leer je zo snel mensen kennen.
Te snel om overal een vriendschap uit te halen.
Doelgericht afspreken is een kwestie van wennen.
Een vriend, gezelligheid of meer, of voor maar ene keer.

En dan heb je iemand gevonden die je hartslag versnelt.
Of waarbij je heel onbeschroomd jezelf kan zijn.
Net als je denkt, dit is iemand voor het leven.
Blijkt dat ook vriendschap vaak maar is voor even.

En hoewel ik nu heerlijk je schouders verwen,
een massage is fijn zo af en toe,
weet ik niet of ik jou over een jaar nog ken.
Het maakt me wel ontmoetingsmoe.

Bijna alle nieuwe mensen gaan weer op pad.
Nu ben ik nieuwe mensen sneller zat!
Maar wie me langer boeit dan even.
Omarm ik en neem ik mee in mijn leven.

Om dit Topic weer een nieuwe kick te geven!!!!!

quote:

Op donderdag 28 augustus 2008 21:26 schreef zyx1981 het volgende:
Wegwerpmensen

Je leert er heel wat kennen in je leven.
Soms voor langer, soms voor even.
En soms ben je ze gelijk al weer zat!
Al heel wat mensen heb ik om me heen gehad.

...
...
...

Bijna alle nieuwe mensen gaan weer op pad.
Nu ben ik nieuwe mensen sneller zat!
Maar wie me langer boeit dan even.
Omarm ik en neem ik mee in mijn leven.

Ik heb je gedicht paar dagen geleden gelezen.
Ik vond het echt mooi en leuk om te lezen! Leuke woordspelling met de "wegwerp mensen"

quote:

Op maandag 25 augustus 2008 10:49 schreef Wouter1989 het volgende:
-de indruk
opgeslokt door oog, oor,
mond, huid of tong...

...
...

...als gemene held, net geinaugureerd
waarna de pion promoveert tot koningin en tot woord wordt:
de waarheid
-geassimileerd


Vinden jullie dit goed, of is het te cryptisch?

Ik vind het mooi geschreven, ook al begrijp ik het nog niet volledig. Ik ga er nog eens goed over nadenken en herlezen, maar ik vind het wel erg mooi. Misschien helpt een titel die een tipje van de sluier oplicht over het algemene onderwerp, zodat de lezer daar tenminste niet veel over hoeft na te denken voordat ze in detail gaan kijken naar je zinnen. Als je begrijpt wat ik bedoel.

[ Bericht 22% gewijzigd door caradoc op 04-09-2008 01:13:42 ]

Nu een nieuw gedicht van mij. Het rijmt niet, is niet al te vrolijk en is wel een nadenker ... maar goed.

Spiegelbeeld:

Na talloze uitingen, kent het nog altijd geen gevoel.
Het achtervolgt en imiteert mij zonder enig belang.
Het zal me nooit iets doen, maar het doet mij wat.
Het haalt mij blijvend onderuit en gunt mij geen rust.

Als ik er naar kijk zal het er zijn als een zielsverwant.
Maar zolang het er is zal het mij doen inkrimpen.
En tot aan mijn dood zal het levenloos blijven staren.

Totdat mijn ogen niet langer kunnen kijken.
En het licht om mij heen zal zijn vergaan.
Pas dan ben ik veilig en kan het mij niet langer raken.
En zullen andermans ogen niet meer de mijne zijn.


- Nico Roukema -

[ Bericht 2% gewijzigd door caradoc op 04-09-2008 02:46:23 (Welke gek gaat nou de reden van wijziging lezen?) ]

FRUSTRATIE (1)

ik drink vrij veel,
wat er in de praktijk op neerkomt,
dat ik vrijwel elke avond,
dronken ben,
danwel aangeschoten,
laten we het voor het gemak,
op aangeschoten houden.

in ieder geval,
er was ooit een nieuwjaarsfeest,
en daar ontmoette ik een meisje,
dat ik uitegebreid betaste,
en op een gegeven moment kwam,
de hamvraag,
de vraag naar de ham,
of de worst,
of welk stuk vlees dan ook,
om kort te gaan:
'ga je met me mee?',
hoewel ze het toen vast niet zo gezegd zal hebben,
waren de intenties duidelijk,
maar ik had geen condooms,
en al drie andere meisjes zwanger gemaakt,
kankerleven,
dus ik vroeg:
'waar woon je?',
en ze antwoorde,
en vanwege mijn respect voor haar,
en mijn respect voor haar privacy,
en mijn respect voor privacy in het algemeen,
zal ik dat adres hier niet blootgeven.

olé, olé, olé Den Haag.

in ieder geval,
twee dagen later stond ik,
zoals toegezegd,
om drie uur 's middags op de stoep,
en ze deed open,
nadat ze eerst uitgebreid tegen haar hond had staan vloeken,
dat'ie op moest kankeren,
en z'n bek moest houden,
en,
nou ja,
je weet wel hoe dat gaat met honden,
en ik zei:
'heb je sigaretten?'
'nee.'
'toe, laten we even sigaretten halen,'
en we liepen naar de supermarkt,
en ik had geen geld,
en ze keek me even vuil aan,
en daarna kocht ze sigaretten voor me.

dat is nu liefde,
en hoewel ik van plan was hier een heel ander gedicht van te maken,
namelijk over het feit dat ze nu al drie jaar in de ziektewet zit,
en samenwoont met een Turk met een uitkering,
die als je hem vraagt wat'ie nu wil met z'n leven,
in alle eerlijkheid 'niets', zegt,
en als je dan aandringt,
hij voor de goede orde,
en om het zijn gesprekspartner niet al te ongemakkelijk te maken,
dan liegt,
'als ik een goed idee krijgt ga ik weer iets anders doen,'
maar hij weet net zo goed als ik,
waarschijnlijk zelfs beter,
dat het goede idee nooit zal komen,

MOMENT VAN RECAPITULATIE

in ieder geval,
dat is nu liefde,
en hoewel ik van plan was hier een heel ander gedicht van te maken,
ben ik er best tevreden over,
want als ik het beestje een naam zou moeten geven,
zou ik zeggen,
laten we het noemen:
gefrustreerd,
tot op het bot.

quote:

Op donderdag 4 september 2008 00:48 schreef caradoc het volgende:
Om dit Topic weer een nieuwe kick te geven!!!!!
[..]

Ik heb je gedicht paar dagen geleden gelezen.
Ik vond het echt mooi en leuk om te lezen! Leuke woordspelling met de "wegwerp mensen"
[..]

Dankje

Die nadenker van jou erna is erg goed. Nog meer hiervan?

Nog eentje van mij:

Kus

Rennen, vliegen, vallen, huilen.
Gekleurde pleisters op je builen.
Één kus en de pijn is vergeten.
Heerlijk spelen tot het eten.

Onbezorgd en onbesuisd.
De jeugd waarin je leven ruist.
Hele zomers van dag tot dag.
Alle dagen slapen met een lach.

Waar zijn de tijden van weleer.
Dat niets meer pijn deed dan builen.
Rennen, vliegen, vallen, huilen.
Meisjes doen soms toch zó meer zeer.

Één kus en de pijn is vergeten.
Heerlijk spelen na het eten.
Rennen, vliegen, landen op het gras.
‘K wou dat het altijd zomers was.

Ronnie, 3 september 2008

We lopen langs
Stenen straten
Neon lichten

Ik kijk je aan
Voel je lichaam
Onuitgesproken gedachten
Het is niet nodig

Dan valt de regen
Langzaam
We weten maar beseffen niet
Dat het doek
Is gevallen

Wat niet kan
Is nog nooit gebeurd
En wat niet is
Kan komen

Maar niet nu
Niet nu

quote:

Op zaterdag 6 september 2008 12:30 schreef zyx1981 het volgende:

[..]

Dankje

Die nadenker van jou erna is erg goed. Nog meer hiervan?

Nog eentje van mij:

Kus

...
...
...

Ronnie, 3 september 2008

Leuk hoe je een sommige zinnen een andere draai geeft in de context!

Maar ik heb op dit moment niet iets in de trant van mijn ander gedicht neen.
Wel iets anders, om alle niet rijmgedichten die ik geplaatst heb goed te maken

MET MATE

Een klein vogeltje op de rand van een fontein
Wilde op een dag heel wat meer zijn
Hij vloog weg tot het eind van zijn latijn
Want daar voelde hij zich niet meer klein

Een gelukkig vogeltje op de rand van zijn fontein
Blijkt met zijn nieuwe trots oh zo arrogant te zijn
Gehaat door velen voelt hij zich niet meer fijn
Nu klein en verstoten wilt hij weer normaal zijn

Een zielig vogeltje op de rand van een fontein
Wilde op een dag heel wat meer zijn
Hij vloog weg tot het eind van zijn latijn
Zo ver dat hij zelf veroorzaker werd van eigen pijn

- Nico Roukema -

Het schurend zand van tegenslag
Ging maar niet uit onze kleren
En ook al greep ik en
trok ze van je lijf. Nietemin
was ik te laat

Proef het zout van de tranen
die ik onzichtbaar voor je
uit mijn ogen heb gewist
Niet dat ik moest huilen maar
mijn wangen waren nat

Dit is het begin, van alles
Onze liefde of het einde
Ver weg zal ik zijn
van het gif van je wrok

zand en zout mengen op
dit stil verlaten strand
Waar de echoo's en verlangen
nog steeds vechten om de
troon van mijn toekomst

Dit is het begin, van alles
Onze liefde of het einde
Ver weg zal ik zijn
van het gif van je wrok

Op een terras

Onder het genot van een biertje
gaan wij kijken
naar de langstrekkende wolken,
wit en grauw,
onweer en schaap.
Komt u ook?
Wij zullen te vinden zijn.

-edit-

[ Bericht 18% gewijzigd door JAM op 16-09-2008 01:07:15 ]

DE LAATSTE DAG OP DE CAMPING.

Laten we een kampvuur maken,
een sigaret roken,
terug naar de tent,
en dan,
de dood.