Kinderen krijgen op steeds jongere leeftijd?

quote:

Op woensdag 26 september 2007 10:16 schreef Bass-Miss het volgende:
Tja, ik vind het enorm intiem om samen in bed te liggen met 'ons' kindje bij ons. Maar goed, dat is ieder zijn ding he.

Waarom 'ons' tussen aanhalingstekens?

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:30 schreef Pien85 het volgende:

Een van de eerste vragen daar was: je bent nog zo jong, waarom heb je geen abortus laten plegen? We zijn weg gegaan en zij is opzoek gegaan naar een ander consultatiebureau, uiteraard eerst even daar om uitleg gevraagd, er van uitgaande dat zij niet echt de koningin van de subtiliteit is kun je je voorstellen wat dat voor scene moet zijn geweest

Nou, met zo'n opmerking hadden ze bij mij ook een flink probleem gehad. Gatverdamme zeg!

Vind het wel jammer dat er nu 2 "kampen" zijn onstaan, het is meer verwijten naar elkaar toe maken dan de voordelen voor jezelf uiten.

"People, I just want to say, you know, can we all get along?"

Iedereen heeft zijn of haar eigen ervaringen opgedaan in het leven en de 1 is er gewoonweg eerder aan toe om een kind te krijgen.
Voor mij was het gewoonweg een kriebel die ik kreeg die na 2 jaar nog steeds niet weg was en aangezien we alle schaapjes op het droge hadden leek het ons een logische stap vooruit, en achteraf gezien was het dat ook zeker.

Tot een jaar of tien zie ik dat ook niet duren, hoor. Het lijkt me alleen geen probleem als ze tot die leeftijd een kamer delen met broertjes of zusjes.... Nadien denk ik dat er idd meer behoefte aan een eigen plekje komt.
Het plan is hier dat we zodra hij daar besef van heeft een eigen kamer maken en dan heeft hij de keuze. Denk dat het op die manier best aantrekkelijk gemaakt wordt om op een eigen kamer te slapen. Het hoeft ook niet meteen.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:35 schreef Vivi het volgende:

[..]

Waarom 'ons' tussen aanhalingstekens?

Om de intimiteit te benadrukken.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:40 schreef Bass-Miss het volgende:

[..]

Om de intimiteit te benadrukken.

Oh, het stond een beetje raar, net of ie niet echt van jullie was ofzo

Of je krijgt net als het neefje van mijn man, die is nu 15 en wilde pas op zijn 13de in een eigen bed slapen, en niet vervelend bedoeld (zeg niet dat dit standaard is) maar die jongen hangt zo enorm aan zijn ouders dat hij nog niet kan kiezen wat hij wil eten voor lunch.

Tja, tegenwoordig hoor je meer en meer dat geborgenheid zelfstandigheid niet in de weg hoeft te staan. Integendeel.
Ik denk dat er in het geval van dat neefje wel wat anders aan de hand is.

Mijn broertje (bijna 21) versleept ook nog steeds zn matras naar mn ouders slaapkamer als hij zich ziek voelt...

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:49 schreef Ticootje het volgende:
Mijn broertje (bijna 21) versleept ook nog steeds zn matras naar mn ouders slaapkamer als hij zich ziek voelt...

Persoonlijk vind ik dat een beetje vreemd...

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:49 schreef Ticootje het volgende:
Mijn broertje (bijna 21) versleept ook nog steeds zn matras naar mn ouders slaapkamer als hij zich ziek voelt...

Dan had ik ver moeten slepen met mijn martasje op mijn 21ste, aangezien ik toen een dorp verderop woonde.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:50 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Persoonlijk vind ik dat een beetje vreemd...

Je bent niet alleen......

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:39 schreef Bass-Miss het volgende:
Tot een jaar of tien zie ik dat ook niet duren, hoor. Het lijkt me alleen geen probleem als ze tot die leeftijd een kamer delen met broertjes of zusjes.... Nadien denk ik dat er idd meer behoefte aan een eigen plekje komt.
Het plan is hier dat we zodra hij daar besef van heeft een eigen kamer maken en dan heeft hij de keuze. Denk dat het op die manier best aantrekkelijk gemaakt wordt om op een eigen kamer te slapen. Het hoeft ook niet meteen.

Ook daar kunnen meningen over verschillen. Ik vind het dus wel belangrijk dat een kind vanaf jonge leeftijd een eigen kamer heeft die niet gedeeld hoeft te worden. Een eigen plekje voor de eigen spullen waar het kind zich kan terugtrekken omdat het daar helemaal eigen en geborgen is.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:50 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Persoonlijk vind ik dat een beetje vreemd...

Ik ook

Merk overigens nu wel al met Demi ( die 2 ja en 4m is) dat ze af en toe de behoefte heeft om zich terug te trekken in haar kamertje, dan neemt ze een boekje mee en gaat even een boekje lezen (kijken)

Dat duurt dan nog geen half uurtje en dan komt ze weer terug.

Haar kamertje is ook echt haar kamertje net als onze slaapkamer van ons is, als ze iets voor ons wil verstoppen is dat ook vaak in haar kamertje, hahaha.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:51 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ook daar kunnen meningen over verschillen. Ik vind het dus wel belangrijk dat een kind vanaf jonge leeftijd een eigen kamer heeft die niet gedeeld hoeft te worden. Een eigen plekje voor de eigen spullen waar het kind zich kan terugtrekken omdat het daar helemaal eigen en geborgen is.

ik merk aan mijn jongens dat ze dat ook echt nodig hebben! de kamers zijn ook zéér verschillend. Leuk om te zien. Vandaar ook dat wij met ons matrasje naar de kamers van de boys gingen als ze niet lekker waren. Om dáár hun plek te maken.
Maar goed, het is duidelijk te zien dat deze mening niet leeftijdgebonden is...

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:35 schreef Jarno het volgende:

[..]

Nou, met zo'n opmerking hadden ze bij mij ook een flink probleem gehad. Gatverdamme zeg!

Ach bij de eerste waren de opmerkingen nog een stuk erger. Ze woonde toen in een wijk waar dat blijkbaar absoluut niet kon, jong moeder worden/zijn. De meeste vreemde dingen heeft ze om dr oren gehad, maar goed dit is een beetje offtopic

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:46 schreef Bass-Miss het volgende:
Tja, tegenwoordig hoor je meer en meer dat geborgenheid zelfstandigheid niet in de weg hoeft te staan. Integendeel.
Ik denk dat er in het geval van dat neefje wel wat anders aan de hand is.

Alsof je een kind geen geborgenheid biedt als je hem in zijn eigen bed laat slapen

Nu is het minder, maar vroeger werd er nog weleens ronduit brutaal gevraagd hoe ik nou met een ongewenst kind omging.
Want op je 21ste(bijna 22ste) een kind krijgen moet wel een een foutje zijn volgens vele.

Heel irritant te noemen, maar je went eraan.
Ik heb altijd al jong moeder willen worden, heb echt gewacht tot de situatie stabiel was(financieel en emotioneel) en ben het toen gelijk gaan proberen, dat was ook nog eens gelijk raak.

Achteraf bezien had het van ons beide nog wel vroeger gemogen, ik was met liefde op mijn 18de al moeder geworden.

Bewuste keuze, om meerdere redenen, jong moeder zijn(vader net zo goed) is erg leuk, je bent zelf ook nog lekker speels, veel minder kans op complicatie's dan echt ouder aan kinderen beginnen, het leven opbouwen met een kind erbij ipv leven opbouwen en er dan een kind bijgooien.

Ik kan dan ook erg grinniken om arme vaders en moeders die heel laat aan kinderen beginnen, altijd hun eigen vrije leventje hebben gehad en dat ineens helemaal in elkaar zien klappen, met fikse wallen onder hun ogen van het slaaptekort tegelijk hun carriere volgend.
Vooral steunend hoe zwaar het allemaal is en wat er allemaal niet meer kan.

Ik zit nog niet op die leeftijd, maar mijn zoon wordt al 8 en kan al naar alle hoeken van de wereld meegesleurd worden.
Nu wij richting middelbare leeftijd gaan krijgen we rust en ruimte in huis, veel meer financiele ruimte, veel meer ruimte in doen en laten, heerlijk.

En ik ben nooit te oud om een potje te voetballen of iets in die geest, mits er geen gekke dingen gebeuren zal ik er zijn bij alles wat belangerijk is in zijn leven en zal ik met een heleboel meedoen.
Mijn kleinkinderen zal ik nog kennen en echt wat mee kunnen doen(ik weet het geen zekerheid, maar hij zorgt er gewoon maar voor dat ik kleinkinderen krijg!), ik heb zelfs een kleine kans om achterkleinkinderen te gaan meemaken.

Dat is toch gewoon top, ik zie het nu al voor me, oma ero

Ik heb nooit spijt gehad van de keuze die we hebben gemaakt, het enigste waar wat spijt over kan bestaan is dat we het niet eerder hebben gedaan, maar toen leek dat het verstandigste(achteraf dingen bekijken is makkelijk).

Hier is dus een achterkleinkindje aan het broeden..

Mijn opa's en oma's leven allemaal nog...

quote:

Op woensdag 26 september 2007 11:55 schreef debuurvrouw het volgende:

[..]

ik merk aan mijn jongens dat ze dat ook echt nodig hebben! de kamers zijn ook zéér verschillend. Leuk om te zien. Vandaar ook dat wij met ons matrasje naar de kamers van de boys gingen als ze niet lekker waren. Om dáár hun plek te maken.
Maar goed, het is duidelijk te zien dat deze mening niet leeftijdgebonden is...

Als hij ziek is mag hij bij mama slapen en dat mag zolang als dat hij zich daar goed bij voelt, nu is hij niet zovaak ziek en als hij bij me wil slapen erom is er ook echt wat aan de hand, dus erg is het niet.

Wat we wel doen wat vreemde blikken oplevert zijn slaappartijtjes.
Dan gaan er wat matrassen naar beneden, halen we laat in de avond de kleine man uit zijn bed, lekkere bak chips erbij, leuke kinderfilm erbij en een feestje bouwen.
Daarna slapen bij elkaar, honden erbij(beddegoed volgende dag in de was ), hartstikke gezellig.

Hij waardeerd die feesten uitermate, als het al een paar maanden geleden is dat het is gebeurt dan kan hij daar fiks over klagen, slijmen dat het weer tijd is voor een feestje

We zijn geen standaart gezin in dat soort dingen, maar we hebben erg veel pret, wat de rest van de wereld ervan vind boeit ons einig, heb weleens aan mijn zoontje gevraagd of hij het wel ok vond omda anderen dat niet doen, waarop hij me aankeek alsof ik gek was en vertelde dat eigenlijk iedereen dat met zijn kinderen zou moeten doen

Demi heeft nog 2 grootopa's en 1 grootoma's

4 generaties vind ik toch ook wel bijzonder en wie weet worden het er ooit nog 5 ook.

Toen mijn broer werd geboren waren er 5 generaties, de overgrootopa (heet dat zo?) van mijn broer en mij is gestorven toen hij 98 jaar was.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 13:46 schreef Bass-Miss het volgende:

Ja, zeg het maar

quote:

Op woensdag 26 september 2007 14:47 schreef KD-fotografie het volgende:
Demi heeft nog 2 grootopa's en 1 grootoma's

4 generaties vind ik toch ook wel bijzonder en wie weet worden het er ooit nog 5 ook.

Toen mijn broer werd geboren waren er 5 generaties, de overgrootopa (heet dat zo?) van mijn broer en mij is gestorven toen hij 98 jaar was.

Tuurlijk, is erg leuk en bijzonder, maar imo geen reden om jong aan kinderen te beginnen. Als het toevallig zo uitkomt, is dat erg leuk

Nee, het is zeker niet de reden dat ik nu kindjes wil...

Ik ben gewoon zo toe aan een kindje!

quote:

Op woensdag 26 september 2007 15:13 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Tuurlijk, is erg leuk en bijzonder, maar imo geen reden om jong aan kinderen te beginnen. Als het toevallig zo uitkomt, is dat erg leuk

Klopt... Bij Isa was dat ook zo, nou ja, bijna... Er ontbrak een schakel, namelijk oma, maar ama (oma van vriend) leefde nog wel.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 15:16 schreef Ticootje het volgende:
Nee, het is zeker niet de reden dat ik nu kindjes wil...

Ik ben gewoon zo toe aan een kindje!

De enige juiste reden, op welke leeftijd dan ook

Ik heb dit topic al enige tijd zien staan, telkens wel een enige drang om te reageren gehad maar telkens niet gedaan, vraag me niet waarom....

Als het aan mij had gelegen was ik persoonlijk ook al rond mijn 18de mama geworden, vind dat leuk enzo....
Rare reden misschien
Maar voor mij voelde dat eigenlijk altijd wel goed enzo.
uiteindelijk ben ik achteraf ook wel blij dat dat niet gebeurde, gewoon puur omdat ik voor me gevoel toen zelf nog een kind was...

Op mijn 24ste ben ik uiteindelijk moeder geworden, en vond ik me veel meer verantwoordelijk genoeg om mama te zijn,
Had de meeste wilde haren wel al verloren en kon eindelijk ook wat meer rust in mijn lijf verdragen
Ben toen ook bewust lekker thuis gebleven....

En nu ben ik totaal niet met zwanger zijn enzo bezig, ik "geniet"voor zover het mogelijk is terug van het "vrije"leventje zo goed en zo kwaad als het kan,
Een nieuwe carriere ligt voor me, en daar ga ik me heerlijk op storten,
Later misschien later en anders misschien helemaal wel niet eens meer...
De angst voor nog een keer een dergelijk iets mee te maken zit er veel te diep in helaas

quote:

Op woensdag 26 september 2007 15:13 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Tuurlijk, is erg leuk en bijzonder, maar imo geen reden om jong aan kinderen te beginnen. Als het toevallig zo uitkomt, is dat erg leuk

Zeg ook niet dat dat een reden is.

Bar, lijkt me ook er moeilijk, je hebt de zorg voor een kind en dat is ineens over, je komt ineens weer in een heel ander leven en ritme terecht.
Soms neem ik ook het moeder zijn vanzelfsprekend, denk iedereen wel en je angst om het toch nog een keer aan te gaan lijkt me ook logisch.

Leeftijd van je ouders

Leuk topic om de kant van de 'kinderen' eens te zien

quote:

Op woensdag 26 september 2007 15:13 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Tuurlijk, is erg leuk en bijzonder, maar imo geen reden om jong aan kinderen te beginnen. Als het toevallig zo uitkomt, is dat erg leuk

Het is een factor die meespeeld, maar geen heel belangerijke, is meer dat als je toch al jong eraan wilt beginnen dat een leuk extraatje is.

Het belangerijkste voor mij was ten eerste gewoon ontzettende zin in moeder worden hebben, was er echt helemaal aan toe.
Maar ook het nog lekker jong van geest zijn, geen enorme generatiekloof(alhoewel je daar zelfs als je jong begint aan kinderen wel een beetje tegenaan loopt).
En het oog op de toekomst, middelbare leeftijd komen, ruimere financieen en dan een kind in de leeftijd hebben die overal mee heen kan op reizen en gedoe, die zichzelf ook een keer kan vermaken, iig geen baby/peuter/kleuter meer is, kortom, DE tijd om te genieten van het leven en daar ook de ruimte voor hebben dan.

Mensen zeggen wel altijd geniet van je jeugd en dat is ook waar, maar dan heb je vaak niet zo heel veel ruimte financieel ervoor, dat groeit met de jaren, tegen de middelbare leeftijd zit je daarin op zijn top en heb je de meeste ruimte.

Een echt uitgaansbeest ben ik nooit geweest, verantwoordelijkheid had ik al met mijn huisdieren, kon al niet zomaar doen en laten wat ik wilde, ee kind erbij paste dus perfect in het plaatje.

pff, de meeste tieners daar hebben ouders van mijn ouders leeftijd of zelfs nog ouder.

Toch wel vreemd om te lezen moet ik zeggen, mijn moeder is 52 en mijn (stief)vader is 46.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 17:32 schreef KD-fotografie het volgende:
pff, de meeste tieners daar hebben ouders van mijn ouders leeftijd of zelfs nog ouder.

Toch wel vreemd om te lezen moet ik zeggen, mijn moeder is 52 en mijn (stief)vader is 46.

Dat viel mij ook op inderdaad... Mijn vader wordt 60 dit jaar, moeder is 47 geworden. Ik ben overigens 31, mijn ouders waren dus resp. 29 en 26 toen ze mij kregen...

Ik ben zelf 23 en mijn vriend ook. We hebben een tijdje geleden besloten dat we er klaar voor zijn om papa en mama te worden. Dat we dit zo 'jong' besloten hebben heeft er ook mee te maken dat het in beide families voorkomt dat de zwangerschap op zich laat wachten. Om toch nog aan de jonge kant te zijn als dit gebeurt wilden we vroeg beginnen.

We hebben allebei een fulltime baan en wonen samen in een klein, maar zeer leuk appartementje. Als ik nu zwanger zou worden (en die kans zit er redelijk in...) dan zal de kleine de eerste tijd op onze kamer slapen, wel in zijn eigen ledikantje. Dit omdat er maar 1 slaapkamer in ons appartement is. Tegen die tijd willen we ook kijken of we iets groters kunnen kopen.

We hebben hier lang over nagedacht en voor ons gevoel was het de juiste keuze om de pil weg te doen en het foliumzuur aan te schaffen.

Nijo, wat leuk!!! En nu maar hopen dat er raak wordt geschoten!

quote:

Op woensdag 26 september 2007 17:32 schreef KD-fotografie het volgende:
pff, de meeste tieners daar hebben ouders van mijn ouders leeftijd of zelfs nog ouder.

Toch wel vreemd om te lezen moet ik zeggen, mijn moeder is 52 en mijn (stief)vader is 46.

Ik vind dat echt totaal niet gek. Bijna al mijn vriendinnen hebben ouders die tussen eind veertig tot zestig jaar zijn. Mijn ouders zijn 55 en 54, ik vind dat prima en ik zou het zelf niet anders doen. Ik denk dat ik sowieso wel zal opvoeden in de stijl van mijn ouders als ik kinderen krijg, ik zal wrs. alleen niet zoals mijn moeder thuisblijven bij mijn eventuele kinderen. En dat terwijl ik het altijd zo fijn vond dat mijn moeder thuis was als ik terug kwam van school en dat ik nooit hoefde over te blijven...Mja. Zorgen voor heel veel later.

Als reactie op de openingspost nog even.
Mijn pufclub vanavond:
6 meiden, 1 van 22, 1 van 26 en de andere vieren waren 31 of 32

Even nog als reactie op het in je eigen bed laten slapen van je baby..
Het schijnt zo te zijn dat je als moeder instinctief je baby in de gaten houdt, terwijl je slaapt. Wanneer je baby even een moeilijke ademhaling heeft bijvoorbeeld, schijn je als moeder je kindje even aan te raken oid, zodat het weer normaal gaat ademen.
Het schijnt ook heel natuurlijk te zijn om je kindje tot (volgens mij) het 3e levensjaar bij je in bed te laten slapen.

Het heeft niets met het onderwerp te maken, maar ik vind dit zo'n interessante materie dat ik het hier even neer wilde schrijven. Ik heb het gelezen in het boek "je Wonderbaarlijke Baby" van Marshall en Phyllis Klaus (aanrader!!)

Ons zoontje heeft de eerste 4 maanden bij ons op de kamer geslapen, wat ik heel erg prettig vond. Bij ons in bed vond ik eng, bang dat ik erop ging liggen. Toen hij pas geboren was sliep hij daarom wel eens op het aankleedkussen tussen ons in.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 14:12 schreef erodome het volgende:
Bewuste keuze, om meerdere redenen, jong moeder zijn(vader net zo goed) is erg leuk, je bent zelf ook nog lekker speels, veel minder kans op complicatie's dan echt ouder aan kinderen beginnen, het leven opbouwen met een kind erbij ipv leven opbouwen en er dan een kind bijgooien.

Is dat niet gewoon karakter? Ik ben 22, maar speels, neuh, zo zou ik mezelf niet willen omschrijven. Mijn moeder van 50 doet gekkere dingen met kids dan ik...

quote:

En ik ben nooit te oud om een potje te voetballen of iets in die geest, mits er geen gekke dingen gebeuren zal ik er zijn bij alles wat belangerijk is in zijn leven en zal ik met een heleboel meedoen.
Mijn kleinkinderen zal ik nog kennen en echt wat mee kunnen doen(ik weet het geen zekerheid, maar hij zorgt er gewoon maar voor dat ik kleinkinderen krijg!), ik heb zelfs een kleine kans om achterkleinkinderen te gaan meemaken.

Met een gemiddelde levensverwachting van toch ruim in de 70 zullen de mensen die met 35 kinderen krijgen óók de belangrijke dingen in het leven van hún kids nog meemaken... En 5 jaar ouder bij je eerste kind maakt ook niet dat je ineens de bruiloft niet meer mee zult maken.

quote:

Ik heb nooit spijt gehad van de keuze die we hebben gemaakt, het enigste waar wat spijt over kan bestaan is dat we het niet eerder hebben gedaan, maar toen leek dat het verstandigste(achteraf dingen bekijken is makkelijk).

Dat het goed voelt lijkt me het belangrijkste.

quote:

Op woensdag 26 september 2007 14:16 schreef Ticootje het volgende:
Hier is dus een achterkleinkindje aan het broeden..

Mijn opa's en oma's leven allemaal nog...

Als ik nu zwanger zou raken, dan is 't zelfs een achter-achterkleinkind! En aangezien onkruid niet vergaat, gok ik dat mijn overgrootmoeder nog wel even mee kan en dat de kans dat ze iets dergelijks mee gaat maken (al dan niet van één van de overige ongeveer 35 achterkleinkinderen) nog best aanwezig is ook. Al zal het waarschijnlijk eerder een kind van mijn zusjes zijn...

quote:

Op woensdag 26 september 2007 17:32 schreef KD-fotografie het volgende:
pff, de meeste tieners daar hebben ouders van mijn ouders leeftijd of zelfs nog ouder.

Toch wel vreemd om te lezen moet ik zeggen, mijn moeder is 52 en mijn (stief)vader is 46.

Ligt dat er niet ook aan of iemand de jongste is of juist de oudste? Ik ben 22, mijn ouders zijn begin 50. De jongste thuis is 8 jaar jonger, die heeft, als men niet weet dat er nog drie boven zitten, ineens weer "oude" ouders.

[ Bericht 29% gewijzigd door innovative op 27-09-2007 17:38:49 ]

Ik ben 29 en voor de eerste keer zwanger. En al mijn vrienden vragen voorzichtig of het geen ongelukje is, omdat ik het hiervoor nooit over kinderen heb gehad . Ik heb die behoefte ook eerder niet gehad, omdat ik nog te weinig rust in mijn reet had. Wat ook meespeelt is dat ik niet eerder het idee had dat ik de juiste man getroffen had. Ik ben blij dat ik nu zelf een weloverwogen keuze heb kunnen maken en dat ik gewoon mijn gang heb kunnen gaan zonder daar iemand bij te benadelen.

Mijn moeder was 30 toen ze me kreeg. Niet omdat ze er laat aan was begonnen, maar omdat het jaren duurde voordat ze zwanger was. Dus uiteindelijk komen we toch op dezelfde leeftijd uit, alleen dan met een andere achtergrond.

quote:

Op donderdag 27 september 2007 17:30 schreef innovative het volgende:

[..]

Is dat niet gewoon karakter? Ik ben 22, maar speels, neuh, zo zou ik mezelf niet willen omschrijven. Mijn moeder van 50 doet gekkere dingen met kids dan ik...

Ook wel voor een deel, ben nu nogsteeds van het loltrappen, maar het kan ook echt nog.
Mijn moeder bv, in de 50 is ook van het lol maken, maar het kan allemaal niet meer zoals vroeger.
Klimmen in bomen, mee door de tunnels bij ballorig sjezen en dat soort dingen zitten er gewoon niet meer in, bij mij duurt dat nog wel even voordat dat niet meer kan.

De kleine houd me ook jong van geest vind ik, het leven is 1 groot avontuur met een kind en ikga er heerlijk in mee, ben wel altijd al zo geweest, dat is waar, zo zal ik waarschijnlijk ook sterven.

quote:

Met een gemiddelde levensverwachting van toch ruim in de 70 zullen de mensen die met 35 kinderen krijgen óók de belangrijke dingen in het leven van hún kids nog meemaken... En 5 jaar ouder bij je eerste kind maakt ook niet dat je ineens de bruiloft niet meer mee zult maken.

5 jaar maakt niet zo'n verschil, ik doelde meer op mensen die ik pas na hun 35ste een kind zie krijgen, stel op je 36ste je eerste kind, dan ben je al 46 als je kind 10 is, dat is al een hele leeftijd vind ik persoonlijk, je komt toch wel in de risiko leeftijden dan, het kan heel goed gaan, maar toch gaan er ook nog echt een hoop dood tussen die 45 en 50 jaar in...

Wat mij betrefd is dat een oma en opa leeftijd, geen mama en papa leeftijd, maar dat ben ik en ik zie het zo voor mezelf persoonlijk, niet voor anderen, die moeten doen wat zij goed vinden.

Maar goed, ik heb altijd al kinderen gewild, kinderen zijn me nooit snel tot last geweest, ben een beetje een moederkloek soms
weet nog dat als klein kind mijn moeder met de trouwring keek hoeveel kinderen je zou gaa krijgen en van welk geslacht, totaal niet serieus natuurlijk, maar ach wat heb ik gehuild toen die ring stug stil bleef hangen en dat nog een paar keer deed na mijn eis het nog een keer te proberen.
En mijn moeder maar sussen, het is maar een grapje ero, het zegt echt niets! ;0

quote:

Op donderdag 27 september 2007 21:36 schreef erodome het volgende:
Ook wel voor een deel, ben nu nogsteeds van het loltrappen, maar het kan ook echt nog.
Mijn moeder bv, in de 50 is ook van het lol maken, maar het kan allemaal niet meer zoals vroeger.
Klimmen in bomen, mee door de tunnels bij ballorig sjezen en dat soort dingen zitten er gewoon niet meer in, bij mij duurt dat nog wel even voordat dat niet meer kan.

Tja, ik kan me mij opa, toen ik zelf kind was, niet anders herinneren dan voetballend en wel in bomen klimmend. Hij was toen een jaar of 60. Overigens gaat hij bijvoorbeeld nog steeds skiën, ondanks het feit dat hij aardig in de 70 is.

Natuurlijk kunnen dingen je overkomen, maar je hebt zelf ook nogal wat invloed op hoe je er fysiek voor staat.

quote:

5 jaar maakt niet zo'n verschil, ik doelde meer op mensen die ik pas na hun 35ste een kind zie krijgen, stel op je 36ste je eerste kind, dan ben je al 46 als je kind 10 is, dat is al een hele leeftijd vind ik persoonlijk, je komt toch wel in de risiko leeftijden dan, het kan heel goed gaan, maar toch gaan er ook nog echt een hoop dood tussen die 45 en 50 jaar in...

Tussen de 30 en 40 gaan gemiddeld iets minder dan 100 mensen per 100.000 mensen dood, tussen de 40 en 50 zo'n 200. Dat is een verschil tussen 0,1% en 0,2%. Niet echt "een hoop", vind ik, eigenlijk, bekeken op het geheel.

man man man...wat ik dus NU weer meemaak, breekt mijn klomp....mijn zwager en zijn vriendin zijn zwanger....hij is 26 en zij is 21. Niet gepland....maar zij slikt toch de pil, dan ben je toch voor 98% gedekt? de kans is echt minimaal, maar goed, dat argument zal ik niet gebruiken.

Waar ik dus wel bezorgd om ben, is of ze er emotioneel, fysiek en financieel wel aan toe zijn. Zij komt net uit de ZW wegens depressie (duurde 6 maanden geloof ik) en zit nog thuis voor de buis. Hij heeft net zijn opleiding tot broeder afgemaakt, nadat hij eerst 3x gewisseld heeft van opleiding. Zij heeft geen opleiding, behalve basisschool. Ze kunnen net de eindjes aan elkaar knopen financieel gezien. Opvang, oppas, etc..hebben ze nog geeneens over nagedacht, laat staan de kosten van het verzorgen en opvoeden van een kind.

Dit wordt nog een leuke soap met al deze ingrediënten. Nou weet ik zelf ook wel dat ze zich uiteindelijk zullen redden, maar het rommelt al erg bij de basis en dat is nou net wat je zo stabiel mogelijk wilt hebben toch?

quote:

Op vrijdag 28 september 2007 10:37 schreef hassanjassan het volgende:
man man man...wat ik dus NU weer meemaak, breekt mijn klomp....mijn zwager en zijn vriendin zijn zwanger....hij is 26 en zij is 21. Niet gepland....maar zij slikt toch de pil, dan ben je toch voor 98% gedekt? de kans is echt minimaal, maar goed, dat argument zal ik niet gebruiken.

Waar ik dus wel bezorgd om ben, is of ze er emotioneel, fysiek en financieel wel aan toe zijn. Zij komt net uit de ZW wegens depressie (duurde 6 maanden geloof ik) en zit nog thuis voor de buis. Hij heeft net zijn opleiding tot broeder afgemaakt, nadat hij eerst 3x gewisseld heeft van opleiding. Zij heeft geen opleiding, behalve basisschool. Ze kunnen net de eindjes aan elkaar knopen financieel gezien. Opvang, oppas, etc..hebben ze nog geeneens over nagedacht, laat staan de kosten van het verzorgen en opvoeden van een kind.

Dit wordt nog een leuke soap met al deze ingrediënten. Nou weet ik zelf ook wel dat ze zich uiteindelijk zullen redden, maar het rommelt al erg bij de basis en dat is nou net wat je zo stabiel mogelijk wilt hebben toch?

Tja, het is hun leven.

Vind het alleen wel frappant hoeveel vrouwen door die pil heen zwanger worden, als de kans dat je zwanger wordt tijdens pilgebruik bijna nihil is.

Het ligt een beetje aan het gebruik van de pil. Je moet er niet 1 vergeten, of meerdere dagen achter elkaar. Bij lichte pillen moet je zorgen dat je ze rond dezelfde tijd inneemt. Verder als je antibiotica slikt dan is de werking van de pil nihil, ook andere medicijnen kunnen het effect van de pil verkleinen.

quote:

Op vrijdag 28 september 2007 10:43 schreef Ticootje het volgende:
Het ligt een beetje aan het gebruik van de pil. Je moet er niet 1 vergeten, of meerdere dagen achter elkaar. Bij lichte pillen moet je zorgen dat je ze rond dezelfde tijd inneemt. Verder als je antibiotica slikt dan is de werking van de pil nihil, ook andere medicijnen kunnen het effect van de pil verkleinen.

M'n huisarts vertelde me dat zelfs dan de kans nog steeds nihil is en het niet in verhouding staat met het aantal vrouwen dat door de pil heen zwanger wordt.

Nou, bij sommige antibiotica is echt bewezen dat de pil dan niet meer werkt. Daar heb ik ook al genoeg verhalen over gehoord, dus ben je aan de pil en krijg je antibiotica voorgeschreven gebruik dan een condoom, want de pil is dan niet meer veilig.

quote:

Op vrijdag 28 september 2007 10:50 schreef Ticootje het volgende:
Nou, bij sommige antibiotica is echt bewezen dat de pil dan niet meer werkt. Daar heb ik ook al genoeg verhalen over gehoord, dus ben je aan de pil en krijg je antibiotica voorgeschreven gebruik dan een condoom, want de pil is dan niet meer veilig.

Klopt, en de huisarts moet dat dan ook even erbij zeggen vind ik.

Maar bedoel meer de meiden die de pil vergeten één dagje of meerdere dagen. Dan nog is de kans zeer klein.