30er zonder huis-boompje-beestje-ukkie..moet kunnen?

lekker man, die 18 jarige chickies!

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:23 schreef DaBuzzzzz het volgende:

[..]

Diep in m'n hart zou ik een harem prefereren

Een relatie met één persoon staat dichter bij een harem dan geen relatie, .

Ik ben het wel eens met Konijn, een relatie voegt dusdanig veel toe dat niemand een leuk persoon zomaar zal laten lopen. Men wil dus liever een relatie dan een single bestaan, dat blijkt alleen al uit het feit dat men het telkens opnieuw probeert. Wat het principe daarachter is, en hoe hoog men de lat legt tav de andere persoon is een verhaal.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:14 schreef dawg het volgende:

[..]

Meestal wel. Maar jij kent konijntje nog niet, begrijp ik?

Jawel hoor, maar ik blijf altijd maar weer hopen dat mensen ten goede veranderen

Je relatie is net uit. Jij zit dus niet met huisje-boompje-beestje, maar met ludduvudu. Ineens alleen en een beetje eenzaam.

Ga nou eerst maar eens de ludduvudu uitzieken, de rest komt later wel.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:32 schreef Frezer het volgende:

[..]

Een relatie met één persoon staat dichter bij een harem dan geen relatie, .

Ik ben het wel eens met Konijn, een relatie voegt dusdanig veel toe dat niemand een leuk persoon zomaar zal laten lopen. Men wil dus liever een relatie dan een single bestaan, dat blijkt alleen al uit het feit dat men het telkens opnieuw probeert. Wat het principe daarachter is, en hoe hoog men de lat legt tav de andere persoon is een verhaal.

Vind het alleen zo verrot jammer dat het gros van de squareheaded (excuse le mot) een relatie beginnen ter compensatie, om over het "nemen" van kinderen nog maar niet te spreken.
Men is zoooo niet kritisch op zichzelf en anderen. Volgens mij kan een relatie alleen maar meerwaarde hebben als jezelf compleet bent. Kijk maar eens wat voor zielige hoopjes mens je vaak overhoudt als één van de 2 buiten de deur neukt en de relatie strandt; vrouwen die niet zelfstandig genoeg zijn en mannen die de klap nooit meer te boven komen...

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:41 schreef MUUS het volgende:
Je relatie is net uit. Jij zit dus niet met huisje-boompje-beestje, maar met ludduvudu. Ineens alleen en een beetje eenzaam.

Ga nou eerst maar eens de ludduvudu uitzieken, de rest komt later wel.

Wat zij zegt!

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:32 schreef Frezer het volgende:

[..]

Een relatie met één persoon staat dichter bij een harem dan geen relatie, .

Ik ben het wel eens met Konijn, een relatie voegt dusdanig veel toe dat niemand een leuk persoon zomaar zal laten lopen. Men wil dus liever een relatie dan een single bestaan, dat blijkt alleen al uit het feit dat men het telkens opnieuw probeert. Wat het principe daarachter is, en hoe hoog men de lat legt tav de andere persoon is een verhaal.

Ik denk dat een relatie helemaal niet zo veel toevoegt. Een relatie met de juiste persoon waarin beiden echt van elkaar houden, en beiden echt gelukkig zijn, is een relatie die echt iets toevoegt. Veel mensen nemen volgens mij genoegen met minder, omdat ze een relatie willen...

Bovendien is het aloude sprookje van levenslange liefde en geluk met dezelfde partner ook wel een beetje achterhaald.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:50 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik denk dat een relatie helemaal niet zo veel toevoegt. Een relatie met de juiste persoon waarin beiden echt van elkaar houden, en beiden echt gelukkig zijn, is een relatie die echt iets toevoegt. Veel mensen nemen volgens mij genoegen met minder, omdat ze een relatie willen...

Bovendien is het aloude sprookje van levenslange liefde en geluk met dezelfde partner ook wel een beetje achterhaald.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:50 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik denk dat een relatie helemaal niet zo veel toevoegt. Een relatie met de juiste persoon waarin beiden echt van elkaar houden, en beiden echt gelukkig zijn, is een relatie die echt iets toevoegt. Veel mensen nemen volgens mij genoegen met minder, omdat ze een relatie willen...

Bovendien is het aloude sprookje van levenslange liefde en geluk met dezelfde partner ook wel een beetje achterhaald.

Mja, nou vel je wel een erg zwaar oordeel over "anderen". Dat jij hun relatie niet beziet als eentje die iets toevoegd wil niet zeggen dat dat voor hun ook zo is. We hebben dus wellicht allemaal een verschillende definitie van een geweldige relatie, maar feit is dat we allemaal maar wat graag zo'n relatie willen.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 12:50 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik denk dat een relatie helemaal niet zo veel toevoegt. Een relatie met de juiste persoon waarin beiden echt van elkaar houden, en beiden echt gelukkig zijn, is een relatie die echt iets toevoegt. Veel mensen nemen volgens mij genoegen met minder, omdat ze een relatie willen...

Is het zo zwart wit? Ik denk dat er best veel mensen zijn die misschien wel weten dat ze hebben gekozen voor second best, maar die daar toch heel gelukkig mee zijn omdat ze een grote kinderwens hadden, omdat die partner wel iemand is met wie ze goed een gezin kunnen stichten. Het wérkt, maar er is geen sprake van een passionele liefde.

Ik was op een huwelijk van een vriendin. De ambtenaar vertelde dat hij de bruidegom had gevraagd waarom hij eigenlijk wilde trouwen. Tja, had hij gezegd, het leek me wel de logische keuze.

Auw.

Toch heb ik het idee dat mijn vriendin gelukkig met hem is, want ze heeft nu precies wat ze wilde: een mooi huis, een kind, een betrouwbare man. Maar geen hemelbestormende liefde, dát niet. Dat vindt ze kennelijk minder belangrijk.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:15 schreef mane het volgende:

[..]

Is het zo zwart wit? Ik denk dat er best veel mensen zijn die misschien wel weten dat ze hebben gekozen voor second best, maar die daar toch heel gelukkig mee zijn omdat ze een grote kinderwens hadden, omdat die partner wel iemand is met wie ze goed een gezin kunnen stichten. Het wérkt, maar er is geen sprake van een passionele liefde.

Ik was op een huwelijk van een vriendin. De ambtenaar vertelde dat hij de bruidegom had gevraagd waarom hij eigenlijk wilde trouwen. Tja, had hij gezegd, het leek me wel de logische keuze.

Auw.

Toch heb ik het idee dat mijn vriendin gelukkig met hem is, want ze heeft nu precies wat ze wilde: een mooi huis, een kind, een betrouwbare man. Maar geen hemelbestormende liefde, dát niet. Dat vindt ze kennelijk minder belangrijk.

Dus het is goed te keuren dat iemand trouwt voor materieel gewin en "zekerheid"? Ik vind het een belediging voor beiden, maar goed ik ben dan ook niet gemiddeld kritisch...

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:15 schreef mane het volgende:

[..]

Is het zo zwart wit? Ik denk dat er best veel mensen zijn die misschien wel weten dat ze hebben gekozen voor second best,

Sterker nog, ik denk dat je per definitie kiest voor second best. Er zal altijd wel iemand rondlopen die net wat beter bij je past, liever is, knapper is enz. enz. dan je huidige partner.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:19 schreef DaBuzzzzz het volgende:
maar goed ik ben dan ook niet gemiddeld kritisch...

En dat zegt dus ook (bijna) iedereen van zichzelf, .

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:14 schreef Frezer het volgende:

[..]

Mja, nou vel je wel een erg zwaar oordeel over "anderen". Dat jij hun relatie niet beziet als eentje die iets toevoegd wil niet zeggen dat dat voor hun ook zo is. We hebben dus wellicht allemaal een verschillende definitie van een geweldige relatie, maar feit is dat we allemaal maar wat graag zo'n relatie willen.

Als beiden in de relatie echt het gevoel hebben dat de ander iets toevoegt aan hun geluk, dan is het toch de juiste relatie? Dat niet iedereen dezelfde eisen stelt, is een heel andere kwestie, lijkt me.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:19 schreef DaBuzzzzz het volgende:

[..]

Dus het is goed te keuren dat iemand trouwt voor materieel gewin en "zekerheid"? Ik vind het een belediging voor beiden, maar goed ik ben dan ook niet gemiddeld kritisch...

Als ze er allebei bewust voor kiezen, en gelukkig zijn (voor zover je dat over iemand kunt zeggen), wat valt er dan niet goed te keuren? In vroegere tijden koos 99% van de mensheid op basis van voornoemde zaken een partner. En nu nog kennelijk. Kritisch zijn heeft er ook weinig mee te maken: het gaat om wat je wilt en waar jij denkt gelukkig van te worden.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:20 schreef Frezer het volgende:

[..]

Sterker nog, ik denk dat je per definitie kiest voor second best. Er zal altijd wel iemand rondlopen die net wat beter bij je past, liever is, knapper is enz. enz. dan je huidige partner.

Ik heb het niet over of er iemand is die knapper is etc. Maar second best in de zin dat je weet dat het geen liefde is met een grote letter L. Maar dat je vooral op andere gronden (praktische, 'rationelere') voor die partner hebt gekozen.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:34 schreef mane het volgende:

[..]

Ik heb het niet over of er iemand is die knapper is etc. Maar second best in de zin dat je weet dat het geen liefde is met een grote letter L. Maar dat je vooral op andere gronden (praktische, 'rationelere') voor die partner hebt gekozen.

Ik denk persoonlijk dat dat niet de juiste keuze is. Maar goed, als er mensen zijn die gelukkig worden van materiele zaken en daarom voor minder settelen, moeten ze dat zelf weten. Ik zou op die manier niet gelukkig kunnen zijn, en voor mij zou die relatie dus niet voldoende toevoegen.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:32 schreef mane het volgende:

[..]

Als ze er allebei bewust voor kiezen, en gelukkig zijn (voor zover je dat over iemand kunt zeggen), wat valt er dan niet goed te keuren? In vroegere tijden koos 99% van de mensheid op basis van voornoemde zaken een partner. En nu nog kennelijk. Kritisch zijn heeft er ook weinig mee te maken: het gaat om wat je wilt en waar jij denkt gelukkig van te worden.

In vroeger tijden moest een man een vrouw hebben die zijn huishouden kon doen en zijn kinderen kon krijgen, en een vrouw moest financiele zekerheid voor zichzelf en haar kinderen hebben. Een prima basis voor een relatie....destijds.

In deze tijd is beiden als het goed is niet meer nodig en hoef je je partner niet op die gronden te kiezen.
Geen soort van vergelijkin, natuurlijk...

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:38 schreef miss_sly het volgende:

Ik denk persoonlijk dat dat niet de juiste keuze is. Maar goed, als er mensen zijn die gelukkig worden van materiele zaken en daarom voor minder settelen, moeten ze dat zelf weten.

Maar het willen stichten van een gezin is toch niet materialisch? Nee, ik denk dat de wens van die mensen (ik doe nu een beetje alsof het buitenaardse wezens zijn...) net zo goed in de kern niet-materieel is.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:39 schreef miss_sly het volgende:

In vroeger tijden moest een man een vrouw hebben die zijn huishouden kon doen en zijn kinderen kon krijgen, en een vrouw moest financiele zekerheid voor zichzelf en haar kinderen hebben. Een prima basis voor een relatie....destijds.

In deze tijd is beiden als het goed is niet meer nodig en hoef je je partner niet op die gronden te kiezen.
Geen soort van vergelijkin, natuurlijk...

Een vrouw zoekt nog steeds - als er een kinderwens op de achtergrond meespeelt - een betrouwbare en stabiele kerel die een goede vader zal zijn. Als ik kijk naar die man van m'n vriendin dan zie ik een ongelooflijk saaie droplul. Maar hij voldoet precies aan het plaatje dat zij in haar hoofd heeft zitten. Hij is de ideale man om een gezin mee te gaan stichten. Financiële zekerheid speelt daarbij ook zeker nog een rol. Denk maar aan al die vrouwen die na de geboorten van de kinderen slechts een klein deeltijdbaantje hebben of helemaal (tijdelijk) stoppen met werken. Ik denk dat vrouwen bij het kiezen van een partner wel degelijk - al dan niet bewust - hiermee bezig zijn.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:34 schreef mane het volgende:

[..]

Ik heb het niet over of er iemand is die knapper is etc. Maar second best in de zin dat je weet dat het geen liefde is met een grote letter L. Maar dat je vooral op andere gronden (praktische, 'rationelere') voor die partner hebt gekozen.

Dat heb ik met opzet gedaan. Onder het motto: dat gebeurt al eeuwen, dat kan ik ook wel. Niet dus!

Fijne lieve verzorgende jongen. Kan er redelijk mee praten, we vinden dezelfde dingen mooi, en hij is volgzaam, trouw, welwillend wil graag veel leren, vind mijn interesses boeiende en is zeker niet arm.
Komt uit een beetje een zelfde nest qua opvoeding (houtenspeelgoed, zelfde kinderverhalen, zelfde aparte eten enz)
Hij is niet lelijk, en verzorgd.
Op papier een ideale kandidaat... Toch, na 2 jaar, wil de liefde nog niet echt komen, en ondanks het comfortabele van de relatie, word ik er niet gelukkig van, en ga ik zeker niet met hem trouwen.

En toch, soms, bedenk ik me dat ik prima met hem oud kan worden, hij wil graag kindjes van me, en we leefden nog lang en ongelukkig... of niet....

Mensen hebben om de meest vreemde redenen relaties met elkaar... Meestal voor een deel diep binnenin ervan overtuigd zijn dat iets beter ze niet wil, dat ze te oud zijn voor iets anders, omdat de familie hem wel aardig vind. Omdat ze zeurt maar ook wel makkelijk is. Omdat een ander zoeken gewoon simpelweg te onzeker en teveel moeite is. Omdat ze financieel afhankelijk zijn.. enz enz enz...

Uiteindelijk is het maar de vraag of je met die "echte liefde" wel oud KAN worden... Dat is per geval verschillend vermoedelijk, ik kon het niet, en heb een praktische keuze gemaakt.
Die keuze, kan ik weinig mensen aanbevelen, tenzij je zonder passie kan leven.

bijna 33, geen eigen huis, geen relatie, naks.

En ik vind het wel goed zo. De nu al uitgebluste relatie van 30-ers die ik om mij heen zie maken dat ik voorlopig lekker alleen blijf.

quote:

Op maandag 16 juli 2007 13:50 schreef mane het volgende:

[..]

Een vrouw zoekt nog steeds - als er een kinderwens op de achtergrond meespeelt - een betrouwbare en stabiele kerel die een goede vader zal zijn. Als ik kijk naar die man van m'n vriendin dan zie ik een ongelooflijk saaie droplul. Maar hij voldoet precies aan het plaatje dat zij in haar hoofd heeft zitten. Hij is de ideale man om een gezin mee te gaan stichten. Financiële zekerheid speelt daarbij ook zeker nog een rol. Denk maar aan al die vrouwen die na de geboorten van de kinderen slechts een klein deeltijdbaantje hebben of helemaal (tijdelijk) stoppen met werken. Ik denk dat vrouwen bij het kiezen van een partner wel degelijk - al dan niet bewust - hiermee bezig zijn.

Dat ben ik enorm met je eens. De meeste mensen zijn alleen nooit zo eerlijk dat ook toe te geven.... Of überhaupt toe te geven dat hun partner niet de ideale is. (wel zeuren tegen vrienden en vriendinnen, maar ze blijven er wel bij)
Daar is voor een deel toch de samenleving schuldig aan.
Het moet romantische liefde zijn, en anders ben je een feeks, of een domme eikel. (of beide)
Het is en blijft natuurlijk de vraag in hoeverre een bewuste keuze voor een partner goed of fout is.
Wanneer je echt oprecht tegen jezelf kan zeggen dat je gelukkig met hem bent.... Geen probleem.
Ik denk alleen dat er erg weinig mensen dat oprecht kunnen zeggen!