Welke film heb jij pas/vandaag gezien? Deel CXI

This Is England

Fucking goeie film over een klein jochie die terecht komt in een skinhead groepje in het engeland van de jaren 80. Lekker rauw zonder al te moralistisch te worden. Ook goed om een keer te zien dat skinheads van oorsprong niet nationalistisch waren.

(#462) Vidas secas (Barren Lives) (Nelson Pereira dos Santos, 1963)
De eerste film uit de Braziliaanse Cinema Novo stroming. De roots van deze stroming liggen onder andere in het Italiaanse neo-realisme. De films gaan over de arme laag van de samenleving en de misstanden die zich daar afspelen. Zo ook in deze film. Het eenvoudige en wrede verhaal over een arme, zwervende familie op zoek naar geld en zekerheid is treffend. Het doet ook sterk denken aan films als Mouchette en Au hasard Balthasar van Robert Bresson. Jammer dat er een aantal irritante factoren in de film zitten, zoals de aanhoudende toeter die aan het begin zit en ook later terugkomt, of de matige sounddubbing. ***½

(#398) Otona no miru ehon - Umarete wa mita keredo (I Was Born, But...) (Yasujiro Ozu, 1932)
Sympathieke stille komedie van Yasujiro Ozu. De kinderen spelen heel leuk hun rollen en brengen de grapjes op schattige wijze. Zoals het kleinste jongetje af en toe een cartoon-pose aanneemt voordat hij wegrent bijvoorbeeld. Zoals meestal in de films van Ozu is het gezinsleven een belangrijk thema. Hier wordt vooral belicht hoe de kinderen opkijken tegen hun vader. ****

Freedom Writers (Richard LaGravenese, 2007)
Oprechte verfilming van een verzamelwerk van dagboeken van Amerikaanse schoolkinderen verwikkelt in bendeoorlogen. De film kan zo in het rijtje van Dangerous Minds en Coach Carter. Deze film is echter wel iets beter dan eerder genoemde films. Het geheel komt overtuigender over en veel minder geforceerd. Hilary Swank acteert prima, net als de rest van de jonge cast. ***

Ober (Alex van Warmerdam, 2006)
Leuke film van Alex van Warmerdam. Het absurde verhaal wordt lekker droogkomisch gebracht. Het niveau van De Noorderlingen wordt echter nooit gehaald. Daar is de film toch wat te onevenwichtig voor. Op één of andere manier voelde het niet echt als een geheel. Ik werd niet echt gegrepen door de sfeer van de film. De film bevat wel een aantal gedenkwaardige momenten, zoals de zakenmannen in het restaurant of de afrekening met de maffia. ***½

quote:

Op donderdag 14 juni 2007 20:07 schreef JelleS het volgende:
Harrison's Flowers (2000)

Er zijn twee soorten mensen, zij die een oorlog hebben meegemaakt, en de rest. Nu kan ik mij natuurlijk absoluut niet voorstellen hoe vreselijk dat moet zijn, maar dankzij deze aangrijpende cinematische ervaring ben ik wel zo dichtbij mogelijk gekomen. Nog nooit werd een oorlogssituatie zo exact, intensief en close in beeld gebracht. Bijv. Band of Brothers of Tae Guk Gi deden een goede poging, maar zoiets als dit heb ik nog nooit gezien.

Cinematografisch is het zelfs zo goed dat het ongeloofwaardige verhaal (een vrouw gaat opzoek naar haar man in Joegoslavie tijdens de burgeroorlog, waar hij aan het werk was als oorlogsfotograaf) gemakkelijk negeerde. Normaal zou ik om de minuut nagaan wat er allemaal niet klopt, maar de beelden zijn zo overweldigend, dat je daar helemaal geen tijd voor kost. Het moet enorm veel geld hebben gekost, overal zijn tanks en straaljagers te zien, maar echt bekend is de film niet. Toch verdient het heel veel waardering, ook al kan ik wel begrijpen als het verhaal en de acteerprestaties je teveel ergeren. 9

[afbeelding]

[afbeelding]

Niets aan toe te voegen. Top film!!!

Ocean`s Thirteen
Na het abominabele Ocean`s Twelve was het de vraag of Soderbergh dit keer wel een fatsoenlijke film kon afleveren. Dat is `m gelukt.
Het grootste verschil met het vorige deel zit `m erin dat het plezier waarmee de film gemaakt is, terug is bij cast en crew. En dat is er aan af te zien. De humor is, hoewel minder scherp als in het eerste deel, terug. De cast doet z`n best en zet een paar toffe rollen neer. George Clooney is als altijd weer Mr. Cool himself, de rest weet `m aardig bij te houden.
Qua stijl heeft Soderbergh duidelijk geleend uit (vooral) oude films wat de film een leuke en frisse touch geeft. Het verhaal is niet al te moeilijk waardoor de humor vrij baan krijgt, en daar wordt goed gebruik van gemaakt.
Daarmee is Ocean`s Thirteen een erg vermakelijke film geworden die de wrange na-smaak van het tweede deel gelukkig snel doet vergeten.

IMDB Cijfer: 7,5/10
Mijn Cijfer: 7,7/10

Employee of the Month (2006)
Ook voor een 2e keer kijken is het een grappige film.

Ocean's Thirteen (Soderbergh, '07)
Gewoon cool. Ik houd van het enthousiasme en de humor waarmee deze reeks gemaakt is. Dat het meer van hetzelfde is kan ik alleen maar toejuichen.

Toto le Héros (Dormael, van, '91)
Ontroerend verhaal met prachtige muziek, gelukkig lekker luchtig. Schitterende film.

Zerkalo (1975) 9

Met Zerkalo (The Mirror) levert Tarkovsky eens te meer een prachtfilm af. Bij een film van Tarkovsky ga ik er op voorhand vanuit dat de cinematografie helemaal tip-top in orde is, maar dat de film zelf me zo zou aanspreken lag minder in de lijn der verwachtingen. Er is namelijk veel kritiek geleverd op deze film. Hij zou te vaag, te persoonlijk en te pretentieus zijn, maar laat dat 'te' daarbij maar achterwegen. Het terugkerende aspect van bewegende elementen komt hier prachtig tot uiting, met name vuur, maar ook wind en regen vervullen een belangrijke rol.
Deze film gaat over herinneringen, dromen en fantasieën die vervolgens aan de werkelijkheid gekoppeld worden, of andersom natuurlijk. Fragmenten over het leven van een familie worden abrupt afgewisseld met fragmenten met betrekking tot de wereldgeschiedenis. Iedere kijker zou er wat van zichzelf in terug moeten kunnen vinden, wat bij mij zondermeer het geval was. Mooie, toepasselijke titel ook.

[ Bericht 0% gewijzigd door Gillingham op 16-06-2007 15:34:38 ]

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 15:26 schreef Gillingham het volgende:
Zerkalo (1975) 9
[afbeelding]
Met Zerkalo (The Mirror) levert Tarkovsky eens te meer een prachtfilm af. Bij een film van Tarkovsky ga ik er op voorhand vanuit dat de cinematografie helemaal tip-top in orde is, maar dat de film zelf me zo zou aanspreken lag minder in de lijn der verwachtingen. Er is namelijk veel kritiek geleverd op deze film. Hij zou te vaag, te persoonlijk en te pretentieus zijn, maar laat dat 'te' daarbij maar achterwegen. Het terugkerende aspect van bewegende elementen komt hier prachtig tot uiting, met name vuur, maar ook wind en regen vervullen een belangrijke rol.
Deze film gaat over herinneringen, dromen en fantasieën die vervolgens aan de werkelijkheid gekoppeld worden, of andersom natuurlijk. Fragmenten over het leven van een familie worden abrupt afgewisseld met fragmenten met betrekking tot de wereldgeschiedenis. Iedere kijker zou er wat van zichzelf in terug moeten kunnen vinden, wat bij mij zondermeer het geval was. Mooie, toepasselijke titel ook.

Ik vond dit (ook) zo'n mooie en bijzondere film, samen met Andrei Rubljov mijn favoriete film van Tarkovsky.

Binnenkort maar eens herkijken.

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 15:56 schreef Kolkus het volgende:

[..]

Ik vond dit (ook) zo'n mooie en bijzondere film, samen met Andrei Rubljov mijn favoriete film van Tarkovsky.

Binnenkort maar eens herkijken.

Ik vond 'm inderdaad ongeveer gelijkwaardig aan Andrey Rublyov, maar Stalker zit daar wat mij betreft toch echt even boven en is mijn favoriete Tarkovsky. Nostalghia en Offret moet ik nog zien.

Zerkalo herkijken gaat sowieso in de toekomst gebeuren, het liefst uit eigen collectie.

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 16:00 schreef Gillingham het volgende:

[..]

Ik vond 'm inderdaad ongeveer gelijkwaardig aan Andrey Rublyov, maar Stalker zit daar wat mij betreft toch echt even boven en is mijn favoriete Tarkovsky. Nostalghia en Offret moet ik nog zien.

Zerkalo herkijken gaat sowieso in de toekomst gebeuren, het liefst uit eigen collectie.

Ik moet alleen Nostalghia nog zien.

Offret vond ik in tegenstelling tot Zerkalo wel te pretentieus/saai en daardoor wat tegenvallen.

Ik vond bij Stalker de dialogen in de zone te protserig en gekunsteld (dit had ik bv. ook met Der Himmel Uber Berlin) en daardoor minder dan Andrei en Zerkalo, maar visueel vond ik 'em wel schitterend.

Fracture


Toffe "thriller" die blijft boeien, met zo nu en dan zelfs wat humor. Zeker de moeite waard om te kijken, met name omdat Anthony Hopkins de rol van Ted Crawford geweldig neerzet. Ik heb er in ieder geval van genoten !

Meer info

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 16:05 schreef Kolkus het volgende:

[..]

Ik moet alleen Nostalghia nog zien.

Offret vond ik in tegenstelling tot Zerkalo wel te pretentieus/saai en daardoor wat tegenvallen.

Ik vond bij Stalker de dialogen in de zone te protserig en gekunsteld (dit had ik bv. ook met Der Himmel Uber Berlin) en daardoor minder dan Andrei en Zerkalo, maar visueel vond ik 'em wel schitterend.

Ik ben dan ook iets meer benieuwd naar Nostalghia dan naar Offret.

Bij Der Himmel Über Berlin had ik daar ook geen last van. Ik begrijp wel wat je bedoelt en deels heb je zeker gelijk, maar de films zíjn natuurlijk ook kunstwerken.
Bovendien waren de teksten (het gedicht uit DHUB was prachtig en de dialogen uit Stalker zijn erg interessant) goed genoeg om de gekunsteldheid te compliceren. Daarnaast waren beide films prachtig geschoten, wat dat betreft horen die films allebei tot de mooiste films. Die zwart-wit/kleurafwisseling in beide films.

Modern Times (1936, VS, Charles Chaplin)
Ik vond dit echt gedateerd. Ik heb 0,0 keer gelachen en dat lijkt mij toch de bedoeling bij Chaplin films.
cijfer: 5

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 17:04 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Modern Times (1936, VS, Charles Chaplin)
Ik vond dit echt gedateerd. Ik heb 0,0 keer gelachen en dat lijkt mij toch de bedoeling bij Chaplin films.
cijfer: 5

De humor is idd (net als Laurel & Hardy en de Marx Brothers) niet meer van deze tijd. City Lights en The Great Dictator vond ik ook maar zo-zo.

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 17:09 schreef Falco het volgende:

[..]

De humor is idd (net als Laurel & Hardy en de Marx Brothers) niet meer van deze tijd. City Lights en The Great Dictator vond ik ook maar zo-zo.

Bij Laurel & Hardy heb ik dat idd ook.

51 Birch Street (2005)

Documentaire van Doug Block over voornamelijk zijn ouders en deels zijn opgroeien. Zijn moeder overlijdt, en drie maanden nadien trouwt zijn vader met een andere vrouw 'Kitty'. De hamvraag is, is er altijd een affaire geweest. Door vraaggesprekken met zijn familie, het bekijken van oude filmbeelden en foto's, en uiteindeiljk het vinden van dagboeken die tientallen jaren bespannen geschreven door zijn moeder, die eigenljik constant met zichzelf is bezig geweest zoals daar uit op te maken valt. Zeer ingetogen met vragen die kinderen vaak hebben aan hun ouders, maar niet altijd durven te stellen.

SIcko 2007

Nieuwe documentaire van Michael Moore over de zorg in de Verenigde Staten met schrijnende beelden van zieken die worden achtergelaten bij opvanghuizen, mensen die geen behandeling mogen ondergaan van hun verzekering, mensen wiens leven op hun kop staat door hoge medische kosten en mensen die op sterven liggen, maar behandeling geweigerd wordt vanwege het kostenplaatje. Beter dan Fahrenheit 9/11 (tel de keren dat 9/11 in deze docu ook nog tevoorschijn komt), maar wel met het dudielijke Moore-jasje, dat soms wel erg utopische beelden schept van hoe het er in andere landen aan toe gaat. De persoonlijke verhalen van mensen zijn enorm indrukwekkend, en de beelden van politieke spelletjes vreselijk. Op het einde speelt Moore wel heel erg in op de gemoedstoestand van zijn kjikers met beelden uit Cuba waar hij is met 9/11-hulpverleners, wat de docu toch wel een beetje zwakker maakt. Moore laat je soms met dubbele gevoelens zitten, vooral wanneer hij vertelt hoe hij de 'grootste anti-Moore website eigenaar' financieel heeft geholpen, omdat zijn site misschien uit de lucht moest wegens oplopende ziektekosten voor diens vrouw.

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 16:08 schreef HV het volgende:
Fracture
[afbeelding]

Toffe "thriller" die blijft boeien, met zo nu en dan zelfs wat humor. Zeker de moeite waard om te kijken, met name omdat Anthony Hopkins de rol van Ted Crawford geweldig neerzet. Ik heb er in ieder geval van genoten !

Meer info

Niks aan toe te voegen! Vond het ook een prima film.

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 17:04 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Modern Times (1936, VS, Charles Chaplin)
Ik vond dit echt gedateerd. Ik heb 0,0 keer gelachen en dat lijkt mij toch de bedoeling bij Chaplin films.
cijfer: 5

Ik heb eens een erg interessante docu gezien over het leven van Chaplin, en daarin kwam naar voren dat naarmate hij beroemder werd zijn films steeds grimmiger werden, wat ook te wijten was aan zijn (rumoerige) priveleven.

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 22:07 schreef PDOA het volgende:

[..]

Ik heb eens een erg interessante docu gezien over het leven van Chaplin, en daarin kwam naar voren dat naarmate hij beroemder werd zijn films steeds grimmiger werden, wat ook te wijten was aan zijn (rumoerige) priveleven.

En
Leuk voor je. Maar dat maakt het voor mij nog geslaagde komedie.

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 22:29 schreef Lonewolf2003 het volgende:

[..]

En
Leuk voor je. Maar dat maakt het voor mij nog geslaagde komedie.

En? Dat betekent dat je dus niet altijd een komedie hoeft te verwachten wanneer je een film met Chaplin kijkt, rekel.

een kwartiertje van hedwig and the angry inch en toen snel afgezet, trok het niet meer

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 22:54 schreef PDOA het volgende:

[..]

En? Dat betekent dat je dus niet altijd een komedie hoeft te verwachten wanneer je een film met Chaplin kijkt, rekel.

Sorry, boef, maar Chaplin films zijn op de eerste plaats komedies. De film prijkt niet voor niks in allerlei beste komedies ooit lijstje. Dat die ook een boodschap heeft is iets anders. En de reden waarom de film geen dikke onvoldoende kreeg.

[ Bericht 4% gewijzigd door Lonewolf2003 op 16-06-2007 23:16:07 ]

quote:

Op zaterdag 16 juni 2007 17:04 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Modern Times (1936, VS, Charles Chaplin)
Ik vond dit echt gedateerd. Ik heb 0,0 keer gelachen en dat lijkt mij toch de bedoeling bij Chaplin films.
cijfer: 5

Met je eens. Het valt inderdaad niet te ontkennen dat de boodschap sterk is, maar op het eerste gezicht is het een komedie en het heeft gewoon niet de tand-des-tijds doorstaan spijtig genoeg. Om de meeste van zijn shorts kan ik wel lachen.

Roundhay Garden Scene (1888, Louis Aimé Augustin Le Prince) (topic over deze film op Fok)
Een korte film, gemaakt in 1888. Door filmcritici alom geprezen. De film is er niet eentje zoals je zou verwachten. Het is een wat oudere film, uit een tijd zonder alom geldende normen voor films. Dit is ook goed terug te zien in de film. Het verhaal is niet echt aanwezig zoals je dat tegenwoordig zou verwachten, en net als met schilderijen uit de Middeleeuwen is veel plaats voor symboliek. De film begint als een man in een tuin loopt. Ik zal er niet teveel over verklappen, maar het is de aanzet voor een ontroerende reeks van gebeurtenissen. Het is een redelijke zware film (alhoewel er hier en daar wat humor in zit), waar je echt even voor moet gaan zitten. Maar het is het zeker waard.

IMDB cijfer: 8,2
Mijn cijfer: 8,7

quote:

Op zondag 17 juni 2007 01:52 schreef TC03 het volgende:
Roundhay Garden Scene (1888, Louis Aimé Augustin Le Prince) (topic over deze film op Fok)
Een korte film, gemaakt in 1888. Door filmcritici alom geprezen. De film is er niet eentje zoals je zou verwachten. Het is een wat oudere film, uit een tijd zonder alom geldende normen voor films. Dit is ook goed terug te zien in de film. Het verhaal is niet echt aanwezig zoals je dat tegenwoordig zou verwachten, en net als met schilderijen uit de Middeleeuwen is veel plaats voor symboliek. De film begint als een man in een tuin loopt. Ik zal er niet teveel over verklappen, maar het is de aanzet voor een ontroerende reeks van gebeurtenissen. Het is een redelijke zware film (alhoewel er hier en daar wat humor in zit), waar je echt even voor moet gaan zitten. Maar het is het zeker waard.

IMDB cijfer: 8,2
Mijn cijfer: 8,7

Heb je een beetje lang over gedaan, om die film te zien. Desalniettemin, leuke review.

quote:

Op zondag 17 juni 2007 01:54 schreef -Mo- het volgende:

[..]

Heb je een beetje lang over gedaan, om die film te zien. Desalniettemin, leuke review.

Ja, zeker. Zijn er nog aspecten uit mijn review waar je het mee oneens bent?

quote:

Op zondag 17 juni 2007 01:56 schreef TC03 het volgende:

[..]

Ja, zeker. Zijn er nog aspecten uit mijn review waar je het mee oneens bent?

Niet helemaal, ik vind het wel jammer dat je vertelt dat die man in zijn tuin loopt....Zo geef je meteen al best wel veel van het plot weg en zéker ook van het einde. Verder vind ik het raar dat je zegt dat de film geen geen verhaallijn heeft. Hebben wij wel naar dezelfde film gekeken ? Ik vond het een ontroerend familieverhaal, waarin de hele dynamiek in de familie erg goed in beeld wordt gebracht.

Maar ja... Ik vond het boek beter.

quote:

Op zondag 17 juni 2007 02:00 schreef -Mo- het volgende:

[..]

Niet helemaal, ik vind het wel jammer dat je vertelt dat die man in zijn tuin loopt....Zo geef je meteen al best wel veel van het plot weg en zéker ook van het einde. Verder vind ik het raar dat je zegt dat de film geen geen verhaallijn heeft. Hebben wij wel naar dezelfde film gekeken ? Ik vond het een ontroerend familieverhaal, waarin de hele dynamiek in de familie erg goed in beeld wordt gebracht.

Maar ja... Ik vond het boek beter.

De verhaallijn is niet het belangrijkste in deze film, omdat hij niet zo heel erg aanwezig is. De subtiliteit, details en symboliek maken deze film wat mij betreft. Dat bedoel ik met 'geen verhaallijn', deze is voor mij gewoon niet zo belangrijk.

Het boek was inderdaad beter, dat ben ik met je eens. (De remake abominabel trouwens. )

quote:

Op zondag 17 juni 2007 02:02 schreef TC03 het volgende:

[..]

De verhaallijn is niet het belangrijkste in deze film, omdat hij niet zo heel erg aanwezig is. De subtiliteit, details en symboliek maken deze film wat mij betreft. Dat bedoel ik met 'geen verhaallijn', deze is voor mij gewoon niet zo belangrijk.

Het boek was inderdaad beter, dat ben ik met je eens. (De remake abominabel trouwens. )

Wat vond je van zijn tweede film dan? Ik denk dat hij de fout van zijn eerste film niet wil herhalen en dat hij zodoende tevéél verhaallijnen introduceert. Ik denk dat hij teveel hooi op zijn vork neemt. De klassieke fout dat meer niet altijd beter is.

Maar toch, het blijft een échte Louis Aimé Augustin Le Prince'tje. Echt een film, zoals kenners onder ons, van hem mogen verwachten. Jammer dat de wereld nooit nóg meer meesterwerken van hem heeft mogen kennen. Dat komt door zijn verdwijning in 1890. Een verdwijning, die bijna net zo mysterieus als zijn films is. Dit was nog maar 2 jaar na zijn laatste film. Hij wilde naar Amerika gaan om zijn camera te promoten. Hij stapte in de trein en is nooit meer teruggezien. Meer daarover op:

http://en.wikipedia.org/w(...)icious_disappearance

Gezien het feit dat het slechts 2 jaar na zijn laatste film was, lijkt het me niet meer dan logisch dat het daar mee te maken heeft. Ik denk dan ook aan een boze acteur, die dit op zijn geweten heeft. Wellicht een acteur die vond dat hij te weinig tekst kreeg, in zijn laatste film. De kracht van deze filmmaker, is dat hij al zijn acteurs evenveel aan het woord laat. Geen enkel acteur krijgt een voorkeursbehandeling. Niet elke acteur kan dit jammer genoeg waarderen. Sommigen willen de absolute hoofdrol, hetgeen Louis Aimé Augustin Le Prince ze niet geeft. Zijn verdwijning kan natuurlijk ook door een acteur komen, die uit zijn laatste film geknipt is. Zo is mij verteld dat Traffic Crossing Leeds Bridge eerst maar liefst 5 seconden (!!!) duurde. Dit was natuurlijk veel te lang, en zodoende is dit verkort naar 2 seconden. Ik kan me voorstellen dat er zo veel scènes gesneuveld zijn.

Jammer genoeg zal het altijd gissen blijven.

Bridge to Terabithia (Gabor Csupo, 2007)
Leuke familiefilm over kinderfantasieën. De kinderen zetten leuke rollen neer, die je meenemen in hun fantasiewereld. Deze is heel leuk gerealiseerd met originele wezens. Ook de verwikkelingen buiten deze fantasiewereld zijn aardig en zullen voor menig kind herkenbaar zijn. Dit alles maakt dit tot de leukste familie-film van de laatste tijd. ***½

The Snapper (Stephen Frears, 1993)
De film maakt deel uit van de zogenaamde "Barrytown trilogie" van de Ierse schrijver Roddy Doyle, waar verder The Commitments en The Van deel van uit maken. Dankzij de typische Ierse humor is het best een leuke film. Colm Meaney zet een prima rol neer als vader van Sharon die ontdekt dat ze zwanger is, maar niet prijs wil geven wie de vader is. ***

Crossroads (Tamra Davis, 2002)
Clichematig en cheesy film rondom Britney Spears. Met de elementen uit de plot wordt niets gedaan. Er had nog iets in kun zitten, maar de film is zo oppervlakkig als de muziek van Britney. *½

Kjærlighetens kjøtere (Zero Kelvin) (Hans Petter Moland, 1995)
IJzingwekkende psychologisch drama wat zich afspeelt op de Noordpool. De spanningen lopen hoog op tussen de drie mannen die in een hutje op de Noordpool tot elkaar veroordeelt zijn. Stellan Skarsgård is erg goed als de grofgebekte Randbæk, die al snel op de zenuwen begint te werken van de anderen, maar ook op de kijker. Wat een uitermate onsympathiek persoon. Het is met name deze performance die er voor zorgt dat deze film zo goed werkt. ****

Zatôichi umi o wataru (Zatoichi's Pilgrimage) (Kazuo Ikehiro, 1966)
Niet het sterkste deel uit de lange serie, maar de formule verveelt eigenlijk nog steeds niet. Het is voor het eerst dat hij gewond raakt tijdens zijn gevechten. Het is dan ook voor het eerst dat hij met pijl en bogen te maken krijgt. Het is jammer dat Ikehiro (ook verantwoordelijk voor het zesde en zevende deel) niet zo'n begaafd regisseur is als Misumi, die toch wel verantwoordelijk is voor de beste delen uit de filmreeks. De opbouw naar het eindgevecht is een best leuke homage aan Yojimbo, maar verder is het niet zo heel opmerkelijk allemaal. ***

La Meglio gioventù

Tsja, ik kan hier wel een heel verhaal ophangen over van alles en nog wat, maar beter trek je een weekend ervoor uit om deze zes uur lang durende film zelf te beleven. Cijfer: 9

Shooter

Best wel een vermakelijke film, 7,5

Hellboy (2004)
In de 2de wereldoorlog zijn de nazi's met occulte dingen bezig, hierbij openen ze een poort, en één van de dingen die daar doorheen kwam was hellboy. Ik had niet zoveel verwachtingen eerlijk gezegd maar het viel niet tegen. Visueel ziet het er heel netjes uit. Ron Perlman doet hellboy erg goed met al die lagen makeup erop. Er zijn wel minpunten zo doet de cgi niet altijd overtuigen en zijn de karakters nogal stereotypen. Maar deze film doet wat het moet doen en dat is entertainment leveren en dat is voldoende.

La Passion de Jeanne d'Arc (1928, Fr, Carl Theodor Dreyer)
Had ik het gister over dat humor toch verjaard imo, iets wat niet verjaard is menselijk drama en tragedie. Maria Falconetti is prachtig als Jeanne. Ze straalt iets goddelijks uit, terwijl ze menselijk blijft. Een film, die zijn klassiekerstatus meer dan waard is.
cijfer: 9

Blade Runner (1982, VS, Ridley Scott)
_{The Director's Cut}
Deze is zijn naam als één van de beste scifi-films waard. Scott weet een interessante gave sfeer en wereld te creeëren. Er gebeurt zoveel op het scherm en er is zoveel aandacht voor detail, dat de hele futuristische wereld heel geloofwaardig overkomt. Dit gecombineerd met het film-noir-achtige verhaal levert een geweldige scifi op.
En natuurlijk een stukje nationaal trots in de vorm van Rutger Hauer.
cijfer: 9

The Big Lebowski (1998, VS, Coen broertjes)
Een paar dagen geleden zei ik dat Fargo misschien wel hun beste film was. En dat zou het ook zijn, als ze niet ook een filmpje hadden gemaakt over The Dude. Deze wordt elke keer beter.
cijfer: 10

Robocop (Theatrical Version)
Bijna 20 jaar na z`n release was `t dan eindelijk zo ver: ik heb Robocop eens een keer in z`n geheel gezien
Kan er nogal kort in zijn: wat een coole film! Heerlijke over-the-top actie, aardig wat gore en toffe effecten maken het tot een uitermate geschikte zaterdag avond film. Jammer dat ie zo snel was afgelopen...

IMDB Cijfer: 7,3/10
Mijn Cijfer: 8,0/10

Tideland (Terry Gilliam, 2005)
Erg mooie film over hoe een klein meisje zich verstopt in haar fantasiewereld om de ellende om haar heen te vergeten. Hartverwarmende, maar gelukig niet overmatig sentimentele film.
cijfer: 8,5

Perfume: The Story of a Murderer (Tom Tykwer, 2006)
Perfume weet geur filmisch over te brengen. Daarnaast wordt een onderhoudend verhaal vertelt over een sympathie opwekkende seriemoordenaar. Einde een beetje over the top.
cijfer: 7,5

Solyaris (Andrei Tarkovsky, 1972)
Veel lang uitgesponnen scenes waarin ogenschijnlijk niets gebeurt, maar van het begin tot het einde intrigerend. Een SF film die eigenlijk niets met SF van doen heeft. Stevig zitvlees vereist.
cijfer: 8

La Tourneuse de Pages (Denis Dercourt, 2006)
Heerlijke psychologische wraakfilm. Meisje wordt afgewezen voor muziekschool en gaat jaren later werken voor de vrouw die haar destijds dwars zat. Prachtig onderkoeld gespeeld.
cijfer: 8,5

La Nuit des Traquees (Jean Rollin, 1980)
Vage film over een aantal mensen die aan geheugenverlies leiden en de overheid die ze gevangen houdt om een schandaal te voorkomen. Doet een beetje (vroege) Cronenbergs aan soms.
cijfer: 6,5

Double Indemnity (1944, VS, Billy Wilder)
Die dialogen , die monoloog van de verteller , die heerlijke film-noir sfeer.
cijfer: 8.5

quote:

Op zondag 17 juni 2007 18:00 schreef Lonewolf2003 het volgende:
Double Indemnity (1944, VS, Billy Wilder)
Die dialogen , die monoloog van de verteller , die heerlijke film-noir sfeer.
cijfer: 8.5

Sex Hygiene (1942)

Voorlichtingsfilmpje over SOA's en hoe om te gaan met je edele delen als soldaat in het Amerikaanse leger, hoewel er benadrukt wordt dat geheel onthouding nog altijd het beste is. Amerikaanse voorlichtingsfilmpjes zijn geniaal, hoewel deze niet eens zo gedateerd is. Geregisseerd door Otto Brower en John Ford.

Unknown White Male (2005)

Documentaire van iemand wiens vriend een volkomen verlies van geheugen ondergaat zonder directe oorzaak. De documentaire gaat weinig in op de conditie van hoofdrolspeler Doug of geheugen in zijn algemeenheid (wat er wel gezegd wordt, is interessant voor leken om er eens mee kennis te maken), maar richt zich puur op hoe de persoon er mee omgaat, en hoe hij zijn leven weer probeert op te pakken, wat soms erg vervelend is voor bekenden uit zijn omgeving.

Ghost Rider (2007)

Het is jammer dat de film an sich niets voorstelt, want het karakter van Ghost Rider ziet er geweldig uit. Nicolas Cage als grote naam is behoorlijk overbodig, en draagt niet bij aan zijn oeuvre, en de lekkere meid is alleen lekker in de jongere versie. Toch leuke actie voor een luie zondagmiddag.

quote:

Op zondag 17 juni 2007 20:23 schreef Seborik het volgende:
Sex Hygiene (1942)

Voorlichtingsfilmpje over SOA's en hoe om te gaan met je edele delen als soldaat in het Amerikaanse leger, hoewel er benadrukt wordt dat geheel onthouding nog altijd het beste is. Amerikaanse voorlichtingsfilmpjes zijn geniaal, hoewel deze niet eens zo gedateerd is. Geregisseerd door Otto Brower en John Ford.

Nog een leuk voorlichtingsfilmpje: Days of our Years. Over hoe je ongelukken op werk kunt voorkomen .

Modern times gedateerd en the big lebowsky een 10. Waar gaat de wereld naartoe.

Paar dagen geleden Snakes on a plane gezien en dat was een trieste poging om een slechte hollywood film een cult status te later verkrijgen. Erg slecht.

De afgelopen dagen:

Animals Are Beautiful People (1974) 8.0 .
Immortel (ad vitam) (2004) 6.0 .
Final Destination (2000) 6.6 .
House Of Wax (2005) 5.4 .
Eragon (2006) 5.1 .
Munich (2005) 7.8 .
Underworld Evolutions (2006) 6.6 .

Malcolm X (Spike Lee, 1992)
Goede film van Spike Lee over het leven van Malcolm X. Denzel Washington speelt hem en doet dat erg goed. De verschillende decennia waarover het verhaal zich uitstrekt zijn lekker sfeervol weergegeven. Met name van "The War Years" spat de sfeer van je scherm af. Inhoudelijk was de film ook prima. We krijgen inzicht in de beweegredenen van Malcolm X en hoe hij met zijn nieuw vergaarde status omgaat. De toevoeging op het einde vond ik echter wel een beetje prekerig en onnodig. ****

Leef! (Willem van de Sande Bakhuyzen, 2005)
Degelijke film van Willem van de Sande Bakhuyzen geschreven door Maria Goos. Helaas haalt hij het niveau van hun vorige samenwerking, Cloaca, niet. Daarvoor is hij wellicht iets te onsamenhangend. Het verhaal met de immigrant en de oma vond ik niet al te veel toevoegen en een beetje een stoorzender in het geheel. De dramatische moment stapelen elkaar een beetje op, maar Van de Sande Bakhuyzen weet toch te voorkomen dat de film onder die druk bezwijkt. De flashbackscenes doen overigens nogal eens aan Pedro Almodóvar denken. ***½

War Photographer (Christian Frei, 2001)
Top documentaire over James Nachtwey, een zeer gewaardeerde foto-journalist. Er komen prachtige foto's voorbij waar het leed treffend in gevangen is. Maar het is ook vooral de gedrevenheid en werkethos die Nachtwey ten toon spreidt in de gesprekken met hem, die indruk maken. Wat een fantastisch persoon, die bovenop de ergste gebeurtenissen in de wereld zit om ons daar weet van te geven. De beelden van de camera's die op zijn fototoestel gemonteerd zijn, zijn trouwens ook pakkend. ****

Indigènes (Days of Glory) (Rachid Bouchareb, 2005)
Op zich prima oorlogsfilm met een politieke agenda. De film brengt de rol van de Noord-Afrikanen in de Tweede Wereldoorlog in de schijnwerpers en het feit dat Frankrijk nog steeds het pensioen van die strijders achterhoudt. Deze politieke boodschap wordt redelijk subtiel en duidelijk op de kijker overgebracht. De politieke agenda zorgt er echter ook een beetje voor dat er minder plaats is voor karakterontwikkeling van de hoofdpersonen, waardoor de film op dat vlak een achter blijft. De gevechtscenes, met name de laatste, zijn echter wel goed verzorgd. ***½

Jason and the Argonauts
Kijk, hier hou ik wel van, een hoopje stoere mannen in sandalen die ergens een mythisch voorwerp moeten gaan zoeken en op hun tocht allerlei gevaren moet overwinnen, in dit geval ene Jason die zijn Gulden Vlies kwijt is. De film moet het niet meteen hebben van het plot, dat is slechts een opeenvolging van obstakels die moeten overwonnen worden, maar wel van de opvallende special effects.

Deze zijn namelijk van de hand van Ray Harryhausen en die was daar nogal bekend voor, hij vond dit trouwens zijn beste werk. Ik vind dat ook, er zit een knappe scène in met een reusachtig beeld dat tot leven komt, maar het hoogtepunt blijft de slotscène, waarin Jason het opneemt tegen een half dozijn skeletten, zelfs naar de huidige normen is dit nog steeds overtuigend en dat is niet slecht voor een film van meer dan 40 jaar oud.

Paprika
Met enkele van zijn vorige animatiefilms bewees Satoshi Kon al dat hij graag speelt met de realiteit. In Perfect Blue werd een popidool gestalkt door middel van enkele stevige mindfucks en in Millennium Actress zagen we hoe een oudere actrice werd geïnterviewed, waarbij de interviewers ook steeds aanwezig waren in haar flashbacks. In Paprika gaat hij hier nog verder in, hier gaat het over wetenschappers die dromen van anderen kunnen binnendringen. Is het echt of is het een droom?

De creativiteit die in die droomsequenties wordt gebruikt is best indrukwekkend, bijna Miyazaki-achtig. Helaas vind ik Kon hier af en toe te ver gaan met zijn spelletjes, waardoor het plot af en toe warrig wordt, misschien had hij zichzelf meer moeten inhouden. Al bij al nog steeds vakwerk, maar toch net dat tikkeltje minder dan die andere 2 films die ik al vernoemde.

Death Proof
Ik moest uiteraard deze ook zien. Uiteraard eeuwig zonde dat de film anders gebracht wordt dan bedoeld, maarja, als dit de enige manier is om hem in de bios te zien, so be it.
Het begin van de film is erg overdreven gedaan met de slechte kwaliteit film, slechte overgangen etc. De vrouwen zijn lekker en babbelen flink door de hele tijd. Soms interessant, meestal beetje overbodig imho. Dan gebeuren er eindelijk dingen na een tijd, maar dan switchen we al snel naar deel 2. Deze is uiteindelijk wat minder langdradig dan het eerste deel en opeens is alles ook van betere kwaliteit wat wel opvalt, maar wellicht niet storend is.
Het is duidelijk dat Tarantino probeerde een ouderwetse film te maken, want het verhaal is heel oppervlakkig en motivatie van acties en gedrag worden zo goed als niet gegeven. Wat de stukken buiten de actie eigenlijk het interessantse maken zijn de lekkere vrouwen en referenties naar eerdere Tarantino films. Ik vind de film zeker niet geniaal. Wel geslaagd in zijn opzet, maar het kon me ook niet super bekoren. Een 7,5 krijgt ie dus van mij.

Little Miss Sunshine

Dé filmhuislieveling van vorig jaar. Als de kleine Olive onverwacht toch nog mee kan doen aan de 'Little Miss Sunshine'-verkiezing, zit er voor het gezin niets anders op dan haar op stel een sprong in een oude VW-bus van Albuquerque naar L.A. te brengen. Vader is een sappelende zelfhulpgoeroe, oom Frank mag vanwege zijn suïcidale neigingen geen moment alleen gelaten worden, zoon Dwayne haat iedereen en spreekt geen woord, opa is een vuilbekkende levensgenieter, moeder probeert wanhopig het boeltje bij elkaar te houden, en Olive... Olive is gewoon een schattig, naief en een beetje onzeker meisje.
Zullen ze op tijd komen en maakt Olive een kans om de missverkiezing te winnen?

De film deed me een beetje denken aan een -luchtige- mengeling van Miss Wyoming en All Families Are Psychotic van Douglas Coupland. Het zou me niets verbazen als scenarist Michael Arndt deze twee boeken goed kent.

Met American Beauty was de definitieve film over dysfunctional families natuurlijk al gemaakt, en nieuwe roadmovies zijn sinds Fear and Loathing in Las Vegas ook niet meer zo nodig, dus ik had eigenlijk niet verwacht dat deze Little Miss Sunshine nog indruk zou maken. Maar het bleek een uitermate sympatiek filmpje te zijn dat zowel mijn lachspieren als mijn hart beroerde.

Een 8.

Point Blank (1967)
Walker (Lee Marvin) is verraden door zijn vrouw en maat, hij gaat opzoek naar zijn 93.000 dollar door zich langs verschillende mensen van een organisatie te werken. De film heeft een arthouse/europese film gevoel wat erg goed uit de verf komt. En waar deze film makkelijk in de zoveelste wraakfilm type zou kunnen vallen weet het plot de cliche's goed uit de weg te gaan. Tevens is de film behoorlijk gewelddadig voor die tijd wat indruk maakte op mij. Fantastische film.

Ik heb dit weekend o.a. Shrek 2 (6-), Abel (5) en PotC: Dead Man's Chest (5+) gezien en ze vielen stuk voor stuk tegen.

Shrek 2 kon zeker niet tippen aan Shrek en ik heb niet echt veel gelachen, waar het de film toch wel om te doen is. Pluspuntje was de gelaarsde kat.
Abel was de echte tegenvaller, die had ik namelijk een stuk hoger ingeschat. Ik had tot dan toe alleen Grimm van Van Warmerdam gezien en die was best aardig. Abel was op de eerste plaats infantiel.
PotC 2 was overbodig. Barbossa was toch één van de leukere personages en die ontbrak. Eigenlijk is alleen het eerste deel van die trilogie de moeite waard, maar zelfs die wordt overschat.

[ Bericht 1% gewijzigd door Gillingham op 18-06-2007 20:13:51 (Veel typfouten...) ]

The Left Handed Gun Toffe western met Paul Newman in een Jimmy Dean rol als Billy the Kid. Billy wordt dit keer niet gebracht als echte revolverheld, maar meer als een tiener die een beetje in de war is. Een lekker frisse western die ook een wat jonger publiek vandaag de dag nog best zal aanspreken. De lekkere shoot-outs maken het geheel compleet.
The Treasure of Sierra Madre Beroemde avonturenfilm over twee jonge knakkers met een uitzichtloze toekomst die samen met een ouwe rot op zoek gaan naar geluk in de bergen van Mexico. Terechte klassieker met uitstekend spel van de drie heren.
En door LoneWolf kreeg ik weer zin:
Modern Times Nogal zo'n klassieker die we graag herkijken. Laatste film met Chaplin's beroemde 'Tramp' karakter. De film is Chaplin's kijk op de grote depressie. Zoals we van Chaplin kunnen verwachten is het dus niet alleen simpele humor maar wordt het afgewisseld met een goede dosis drama. Het ene moment rol je over de grond van het lachen om vervolgens geschokt voor de buis te hangen. Prachtige sets en één van de mooiste eindshots allertijden. Meesterwerk.

Taxidriver

Goede film waarin robert de niro flink aan het doordraaien is, vond hem in deze film zeer goed acteren. Er zit natuurlijk geen echt verhaal in de film maar dat maakt niet uit, het gaat er vooral om hoe iemand door bepaalde situaties gek kan worden. Alleen kon het einde van de film wel beter, viel me wat tegen. Verder vond ik harvey keitel er totaal anders uitzien als pooier, herkende hem eerst niet met dat lange haar.
Kan de film zeker waarderen maar het is geen absolute topper, voor mij dan.
7,5