quote:
Op maandag 10 augustus 2009 16:45 schreef Monolith het volgende:[..]
Daar ging het mij niet zozeer om en daar leek me in dit geval ook niet direct sprake van. Het gaat in dit geval meer om de misvatting dat genen die egocentrisch gedrag stimuleren per definitie een selectief voordeel zouden of dat genen die altruïstisch gedrag stimuleren juist een selectief nadeel zouden hebben. Beiden kunnen afhankelijk van de omgeving zowel een positieve als negatieve impact hebben.
Ze kunnen ook geen impact hebben. Of een nadeel wat een voordeel blijkt, het zijn gewoon eigenschappen die er zijn. Het hele idee dat het een selectief voordeel of nadeel zou moeten zijn, dat dus elke eigenschap onderwerp van selectie is geweest, veronderstelt eigenlijk al een doel. Als er geen doel is, waarom zou er dan selectie moeten zijn? En daar ging het mij om, er sluipen voortdurend creationistische denkwijzen in, net zoals de mens god naar zijn eigen evenbeeld heeft geschapen, gaan we stiekempjes achteraf als we niet opletten ook de evolutietheorie enigzins naar ons evenbeeld scheppen door er menselijke eigenschappen aan toe te kennen. Namelijk de eigenschap om doelgericht en in functionele systemen te denken.
quote:
Ik denk dat het wat genuanceerder ligt. Uiteindelijk is het antwoord op de vraag waarom een soort of organisme bepaalde kenmerken heeft altijd 'het heeft blijkbaar niet dusdanig negatieve effecten dat het weggeselecteerd is'. Dat is natuurlijk niet zo'n bijster boeiend antwoord, dus in concrete gevallen probeert men vaak concretere antwoorden te vinden.
Wat er in ieder geval aan klopt is dat de doelmatigheid vinden een stuk boeiender is voor mensen. Maar dat is dus een valkuil waar zelfs menig bioloog intrapt.
Jij hebt het ook over "de vraag waarom", dat is een vraag naar de reden, het motief of het argument. Onzin natuurlijk, er kan helemaal geen reden, motief of argument zijn. Er is immers niemand die dacht ik heb die vogels maar zo'n snavel gegeven omdat ik dacht dat ze dan beter die vruchten op dit eiland zouden kunnen eten. Het moet zijn "de vraag waardoor". Nou wil ik niet gaan taalneuken, en het is een slordigheid die heel vaak begaan wordt. Wat ik interessant vind is waarom die taalfout zo vaak voorkomt, en ik denk dat dat nauw verwant is aan de problematiek van het intelligent design en het verkeerd weergeven van de evolutietheorie.
Bij een machine zijn omdat en doordat wel bijna onderling uitwisselbaar. Waarom zit daar een tandwiel? Om dat aan te drijven want dat is nodig hiervoor... etc. Bij bijna alles om ons heen kunnen we de werking verklaren met waarom en omdat, omdat de redenen van de ontwerper voor de plaatsing van onderdelen en het werkingsmechanisme zo goed als paralel lopen. Maar nou is er geen ontwerper. Dus moet je het hele idee van een reden ook loslaten. Dat lukt vaak maar deels. Want het denken als ontwerper spreekt ons aan en gaat ons goed af, dat gaat bijna vanzelf. Vaak wordt de evolutie daardoor benadert als een systeem
om tot de mens en deze diersoorten te komen, wat het natuurlijk niet is.
quote:
Neem Darwin's vinken. Waarom hadden de vinken op verschillende eilanden verschillende vormen snavels? Je kunt natuurlijk gewoon terugvallen op voorgaand antwoord, maar zou er ook iets concreter te zeggen zijn? Je kunt je dan de vraag stellen of er gegeven de context mogelijke effecten zouden kunnen zijn geweest die een reproductief voordeel boden. In het geval van de vinken lijkt de voedselvoorziening op de betreffende eilanden uitkomst te bieden. De verschillen op de eilanden zorgden ervoor dat in het ene geval type snavel A een reproductief voordeel bood en in het andere geval type B bijvoorbeeld. De vraag waarom de vinken verschillende vormen snavels hebben, kun je dan prima beantwoorden met 'Omdat de voedselvoorraad vinken met een bepaald type snavel een reproductief voordeel bood'. Dan heb je een prima verklaring voor 'waarom'. De misvatting is eerder dat er sprake zou zijn van een intentie vooraf, maar die is er niet.
Je kunt trachten de mechanismes te construeren waaronder de vogel gemuteerd is tot wat hij nu is. En je kunt zelfs van bepaalde mutaties stellen dat zonder deze, ceteres paribus, het beestje het waarschijnlijk niet had gered. Maar de vraag
waardoor die vogel nog bestaat is misschien nog wel voor de hand liggender en meer toe the point. De vooronderstelling dat de snavels gelijk zouden moeten zijn bij gelijke voedselvoorziening is ook al dubieus. We kunnen vaststellen dat die snavel geschikt is voor dat voedsel, maar misschien heeft die vogel ook wel het voedsel bij de snavel gezocht. Je kunt in ieder geval niet zeggen dat die snavel daarom zo is. Als die wijfjes nou weer een voorkeur hebben voor een heel andere snavel, je weet hoe de wijfjes zijn of vraag anders maar aan de pauwen, dan sta je daar met je handige snavel je niet voort te planten. Het is aantrekkelijk om in functies te denken, zodat je iets kunt verklaren, maar dat wil helemaal niet zeggen dat het ook logisch is. Bij gebrek aan een ontwerper, is de functionaliteit een onzinnige vooronderstelling.
quote:
Daarnaast heb ik net nog een artikeltje gepost in het evolutietopic m.b.t. een interessant onderzoek naar het optimaliseren van bacteriën voor gebruik in brandstofcellen. Het idee van de onderzoekers was om een omgeving te creeëren waarin er sprake was van een sterk positieve selectiedruk m.b.t. het functioneren in een brandstofcel verbeterden. Na 5 maanden bleek inderdaad dat de bacteriën significant beter functioneerden. Bij nadere inspectie bleek dat de nieuwe kolonie in tegenstelling tot de oorspronkelijke kolonie onder andere een flagellum had (dat volgens ID onreduceerbaar complexe dingetje

). Zou je in dit geval niet kunnen stellen dat de bacteriën een flaggelum hadden omdat dit een reproductief voordeel biedt in de betreffende omgeving of specifieker omdat het de geleiding in de brandstofcel bevordert?
Nu wel ja. Maar hier heb je een vermoedelijk redelijk intelligent designer die een doel heeft met die bacteriën en dus in functies denkt.
“You can fool some people sometimes, but you can't fool all the people all the time.”