Truth ouwehoer # 181 het rouwproces van Sara Raats

Waarom wilde je oma begraven worden Sara? Heeft ze bewust gekozen voor begrafenis inplaats van crematie? Of heeft ze zomaar gekozen omdat ze niet wist wat ze moest kiezen?

quote:

Op maandag 12 maart 2007 19:32 schreef sararaats het volgende:
ik verslikte me bijna in m'n hostie

wist niet goed meer hoe ik die moest eten

Bij mij gaat dat ding altijd aan het gehemelte van mijn mond plakken, dan stop ik de hosti in de mond en dan plakt dat ding 20 minuten later nog steeds aan mijn gehemelte waarna ik met mijn tong de restjes van het dunne brood ga wegschrapen

1 jaar geleden naar de begrafenis van mijn oom geweest en ik zat ergens voor in de kerk, wat ik irritant vond dat is dat je dan als eerste uit de kerk moet lopen waardoor alle bezoekers je gaan aanstaren.

Alsof je op de rode loper loopt wanneer je de kerk uitloopt.

quote:

Op maandag 12 maart 2007 19:33 schreef sararaats het volgende:

[..]

de preek van onze pastoor was wel gebaseerd op m'n grootmoeder

het ging ondermeer over het zevende achterkleinkind dat geboren werd op de dag dat ze terug naar Gooreind kwam (in het rusthuis)

Ik weet het dus ook niet zeker. Maar ik kan me volgens mij nog herinneren dat het bij mijn oom alleen in het allereerste begin ging over zijn leven. Daarna alleen maar verhalen uit de bijbel aangehoord.

Ik vind dat de bijbel even niet ter zake doet in geval van begrafenis. Laat dan alle mooie momenten uit het leven van de gestorven persoon naar voren komen 1 uur lang, en tevens wat slechte momenten. Even alleen maar tijd voor de persoon die gestorven is in alle hoedanigheid. Laat wat dierbaren spreken of wat op geschrift samen stellen dat voorgelezen wordt. Maak er een persoonlijk iets van dat alleen betrekking heeft op de gestorven persoon.

Geen tijd om te knielen en te staan, alleen maar tijd om de gestorven persoon te herdenken want daar gaat het toch om?

Daar was ik dus ook mee bezig vorig jaar. Ik dacht bij mezelf. " Om wie draait het nou precies, om mijn oom die afscheid genomen heeft van het leven of om de kerk?"

Vervolgens heb ik geen zin meer om te gaan zitten, staan en om te knielen omdat ik het hele gebeuren niet in orde vindt. 100 procent aandacht voor de overleden persoon, ook tijdens de 6 weken dienst.

Maar zo is dat misschien niet mogelijk als het draait om religie, ik bedoel, het tafereel vindt nog steeds in een kerk plaats dus wie weet is het hele gebeuren eromheen wel nodig. Dat je voor een andere uitvaart iets anders moet zoeken?

2 ooms zijn gestorven hier in 1 jaar tijd, laatste begrafenis ben ik bewust niet heen gegaan. Heb op mijn eigen manier afscheid genomen.

En dan ben ik naar de laatste begrafenis niet gegaan omdat ik even geen behoefte had eraan, totaal andere zaken aan mijn kop. En zeker niet gegaan omdat ik toch tegen de manier ben waarop het gebeurt.

Dan vindt ik op mijn eigen manier thuis afscheid nemen nog meer inhoud hebben dan in een koude kerk. Even herdenken en stil staan bij de overleden persoon en weten dat rust naar voren komt na de dood, en de rust gunnen.

Ik vind de kerk dus niet iets waar ik me in kan vinden, vandaar ontwijk ik liever de begrafenissen. Dan ga ik eerder daarheen uit fatsoen, hoewel ik niet vreemd wordt aangekeken omdat ik de laatste niet bijgewoond heb.

Het persoonlijke mis ik dus. Zowel tijdens de kerkmis als tijdens de crematie. Het komt koud over, onpersoonlijk zelfs. En dan zou afscheid nemen met je stoffelijke lichaam toch moeten staan voor een persoonlijk kantje? Ik bedoel, je bent niet meer aanwezig, een eventueel gezellig mens is weg die warmte boodt aan mensen, laat dan ook die warmte naar voren komen bij het afscheid. Of moet het staan voor kou? Laat maar ook Ik vind nog steeds dat het wat warmer mag, doe uit die jassen in de kerk, kom lekker met z'n allen voor het open haard zitten met een goed glas wijn

En dan de koffie-tafel buiten beschouwing gelaten omdat mensen daar alleen maar zitten om te wreten.

Het gaat me dus om de ervaring van het gebeuren, wat voor gevoel krijg je erbij. Afscheid moeten nemen van iemand die uit je leven gerukt wordt dat is al zwaar genoeg. Laat het afscheid dan een troost zijn. En dan vind ik dat het afscheid dat de kerk biedt geen troost is maar een hel.

In warmte afscheid nemen, dus plaats de mensen dan zeker in lekkere stoelen. Geef de mensen een lekker drankje om te nuttigen. Biedt troostende woorden die hoop geven.

Al dat laatste doen ze niet. Het is koud, het straalt niets uit en het is onpersoonlijk. Je zou er spontaan depressief van worden.

[ Bericht 5% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 12-03-2007 20:03:09 ]

Bij mijn oom ging het dus ook om het leven, maar dan alleen het eerste moment. Daarna heb ik afgewisseld moeten staan, knielen, zitten en liggen.

Zo'n ritueel van afscheid nemen op de manier van de kerk kan binnen 5 minuten gebeuren. Hoef je geen uur voor uit te trekken. Laat het staan, knielen en zitten achterwege en verlaat de kerk voor het zingen, en je bent binnen 10 minuten klaar. Schrap ook het praatje van de man in het witte pak en zoek je heil elders

En dan de toon waarop ze spreken als ze praten over het leven van een overleden persoon. Alsof ze al 1000 keer zoiets gezegd hebben. De kou die uit de woorden komt. Totaal geen verbintenis met de persoon waar ze over praten, tis bijna een automatisme en dan zit je dan in de kerk en dan ben je bezig met het afscheid nemen van je familie Ik bedoel, ze praten over je familie en het lijkt alsof ze praten over een crimineel zo koud zijn de woorden af en toe. Maar dat komt omdat ze de ene begrafenis na de andere doen. Het is productie-werk te noemen dus ook.

Dan denk ik weer. " Welke andere wegen zijn er om goed afscheid te kunnen nemen buiten de kerk om".

En zo zijn al mijn begrafenissen gegaan. Zonder het topic te willen opeisen maar ik vraag me af of er geen meer mooiere manier bestaat om echt met vrede ermee bezig te zijn.

1 uur duurt de begrafenis dus, laat het dan 1 uur van vrede zijn en niet dat je tijdens dat ene uur bezig bent met ergeren aan de manier waarop het gebeurt tijdens dat uur.

Zouden mijn ouders of grootouders sterven en begraven worden dan zou ik dus ook in de kerk zitten met ergernissen. Ik weet dat ik nooit en te nimmer zonder ergernis in de kerk zal zitten. Dus hoe kan ik vreedzaam afscheid nemen?

Vanzelf denk ik van....." Door niet naar de kerk te gaan maar op je eigen manier dat proces te doorstaan".

Vrede tijdens het cremeren of begraven Sara, daar vrede hebben en kunnen glimlachen om vervolgens niet daarna weken tot maanden bezig te zijn ermee.

Vrede en warmte tijdens het moment van afscheid nemen. Niet dat het voorbij gaat alsof je het niet meemaakt dus ook. Zoals al mijn bezoeken aan de kerk voorbij gaan alsof ik niet eens aanwezig ben maar toch ga staan omdat ze zeggen staan.

En vrede en warmte in de kerk vinden

Volgens mij is er maar 1 iets dat je vindt in de kerk en dat is een hernia van het zitten

Iemand is overleden, een instantie bemoeit zich ermee en ondertussen wordt het afscheid minder waard. Zo zie ik de stand van zaken in.

Velen zijn Katholiek gedoopt en zullen katholiek begraven worden. Ondertussen zouden er 1001 andere mogelijkheden moeten zijn om afscheid te nemen.

Maar nee, gedoopt als katholiek en sterven als katholiek. Dus we ondergaan allemaal de pijn.

quote:

Op maandag 12 maart 2007 20:17 schreef sararaats het volgende:

[..]

ze ligt begraven naast m'n vava, haar echtgenoot

*plak even het stukje tekst*

Slaap nu maar zacht, lieve moemoe
Je hebt je rijstpap met gouden lepeltjes echt wel verdiend
Straks ben je weer samen met vava.
Doe hem vele groetjes van ons allemaal!
We weten dat jullie samen over ons zullen waken...

spijtig dat ik dit niet als onderschrift kan gebruiken

en om eerlijk te zijn, ik ben bang om te sterven. zo'n doodskist doet me sidderen

Wie weet is cremeren wel beter voor jou

Of wil je ook begraven worden in het familie-graf?

Doodskist dan denk ik van...." Daar lig je dus tussen 6 planken".

En ondertussen zie ik de betrekkelijkheid in.
Dan zie ik in dat ieder mens dood gaat en dat je ondanks alles allemaal op dezelfde plek terecht gaat komen.

Doodskist geeft mij het gevoel dat we allemaal met de neus omhoog gaan

Als jij nog 80 jaar leeft dan ben je bij je oma en dan is 80 jaar zo gebeurt. 80 lentes en 80 zomers. Tel eens tot 80 en je bent er zo.

Betrekkelijk dus ook. Het lijkt dat dood gaan zo ver weg is, ondertussen ligt de dood op de hielen. Het leven duurt zo kort ook. Het leven duurt korter dan de dood, en zelfs al is er leven na de dood dan duurt dit leven korter dan dat leven en de levens daarna.

Vervolgens komt de " Don't worry, be happy" instelling naar voren. 1 keer leven in dit leven en vanzelf willen leven.

En dan dood gaan

Even 90 jaar leven om vervolgens dood te gaan. 90 jaar het beste ervan maken dan maar

Hoe oud was je oma ook alweer geworden? Boven de 90 of niet?

[ Bericht 7% gewijzigd door Verdwaalde_99 op 12-03-2007 20:32:52 ]

Pff cremeren is mij veel te heet.

goooodddmornin truth!

another beautiful day with some clouds in the northern parts of the hemisphere. in the western an eastern parts of the country there will be a lot of sunshine today and temperatures may rise just below 20 degrees Fahrenheit. in the south however there will be massive hail and flocks of snow but as we all know this is because the enviroment has had a huge economical culture to endure. may i suggest different times on ned 1?

besides that i wish u a pleasant journey to your school. to your work and to your love. let the good times roll here in truth. good hunting hunters!

mogguh

mogguh.
ben nu heel voorzichtig aan het proberen of ik een boterham wegkrijg

quote:

Op dinsdag 13 maart 2007 08:23 schreef nokwanda het volgende:
mogguh.
ben nu heel voorzichtig aan het proberen of ik een boterham wegkrijg

Buikgriepje gehad, Nok?

Oh en goedemorgen iedereen!

geen buikgriep. Weetnietwatvooreengriep. En niet gehad. Heb em nog. kloteding kent alleen diverse stadia. Met het stadium van nu valt wel beter om te gaan. iig geen koorts, lijkt het. heb dus wel honger maar alles smaakt anders en smerig. .

quote:

Op dinsdag 13 maart 2007 08:39 schreef nokwanda het volgende:
geen buikgriep. Weetnietwatvooreengriep. En niet gehad. Heb em nog. kloteding kent alleen diverse stadia. Met het stadium van nu valt wel beter om te gaan. iig geen koorts, lijkt het. heb dus wel honger maar alles smaakt anders en smerig. .

quote:

Op dinsdag 13 maart 2007 08:39 schreef nokwanda het volgende:
geen buikgriep. Weetnietwatvooreengriep. En niet gehad. Heb em nog. kloteding kent alleen diverse stadia. Met het stadium van nu valt wel beter om te gaan. iig geen koorts, lijkt het. heb dus wel honger maar alles smaakt anders en smerig. .

Oh dat is vervelend zeg, beterschap
Smaakt een soepje of zo niet beter dan een boterham nu dan?

quote:

Op dinsdag 13 maart 2007 08:52 schreef senesta het volgende:

[..]

Oh dat is vervelend zeg, beterschap
Smaakt een soepje of zo niet beter dan een boterham nu dan?

ja, werkt wel af en toe. en koude dingen die niet te sterk smaken. alles lijkt zoeter of zouter.
een halve sinaasappel lukt. deze ene boterham is me gelukt en een kopje boullion gaat wel.
En ik wil ook wel meer. Mijn maag vraagt, schreeuwt, stampvoet om VOEDSEEEEELLLLL
maar als ik dat dan doe dan denk ik na 2 happen... nah... toch maar niet.

maar als ik het allemaal rustig aan doe lukt het wel. Nu bijvoorbeeld wandel ik kalmpjes naar mijn werk (berg op fietsen... forget it) en eenmaal daar werkt het prima. Ga ik gewoon een uurtje eerder weg. Vindt natuurlijk niemand erg. En de frisse lucht doet me goed.
Niks zo ziekmakend als griep hebben en binnen blijven hangen.

en voor het aansteken hoef ik niet bang te zijn. Haast iedereen heeft em al gehad. Ben laat dit jaar

mogge allemaal.

quote:

Op dinsdag 13 maart 2007 08:39 schreef nokwanda het volgende:
geen buikgriep. Weetnietwatvooreengriep. En niet gehad. Heb em nog. kloteding kent alleen diverse stadia. Met het stadium van nu valt wel beter om te gaan. iig geen koorts, lijkt het. heb dus wel honger maar alles smaakt anders en smerig. .

beterschap nok.

Kreeg net telefoontje dat mijn pa er nog een longontsteking bij heeft gekregen
Gaat de laatste tijd wel héél erg hard bergafwaarts kan zijn benen niet meer gebruiken, had gister zuurstof nodig en heeft een bloedtransfusie gehad ivm bloedarmoede en nu weer een longontsteking.

Ga er vanavond weer heen, ik hoop eigenlijk maar dat hij snel uit zijn lijden verlost wordt, dit is ook niks meer zo Hij gaat binnenkort naar een hospice..