Bedrijfsgoddelijken verdienen WEER veel MEER!! #3

quote:

Op woensdag 7 maart 2007 19:13 schreef Litpho het volgende:

[..]

Ik begin me intussen af te vragen of je niet gewoon medelijden met ze hebt.

In de geestelijke/spirituele zin zijn het vaak zwak ontwikkelde persoonlijkheden. Ze zijn maar op een ding uit en dat is materieel gewin. Armlastig dus in de geestelijke zin. Hoe hoger in de top des te vaker maken ze zich vaker schuldig aan ordinair rattengedrag: (vuile politiek en ongeoorlloofd en ordinair graaigedrag, geen rekening houdende met gevoelens van werknemers en maatschappij). Vaak hebben ze psychopatische persoonlijkheidstrekken of erger nog een Antisociale Persoonlijkheidsstoornis. Ooit heb ik kennis genomen van een onderzoek die dat uitwees. Het gebrek/ontbreken aan spijt/schuldgevoelens (kille robots) maakt hen mogelijk om gemakkelijk medogenloze beslissingen te kunnen nemen zonder wroeging......Het egoistische aan hun verbaast mij overigens ook niets.......Vaak zijn het kille persoonlijkheden ....

[ Bericht 2% gewijzigd door EchtGaaf op 07-03-2007 21:11:34 ]

quote:

Op woensdag 7 maart 2007 21:21 schreef Aaahikwordgek het volgende:
Nou nou, wat een analyses allemaal. Nu zijn het kille figuren.

Hulde.

De kwaliteit druipt van je post af....Wat ben jij sterk met je inbreng. En wat voeg je toch veel toe aan de discussie...

Kom eens met iets wat toevoegd aan de discussie of reageer anders gewoon niet.

quote:

Op woensdag 7 maart 2007 22:18 schreef Tup het volgende:
Uiteindelijk komt het er altijd op neer dat vrije markt adepten vinden dat anderen economische principes niet goed begrijpen. Zo dogmatisch zijn ze...

Het ergste is dat ze het verschil niet eens weten tussen of een markt in evenwicht is of niet. (zie mijn noodzaak om 3 plaatjes te maken over instabiliteit en evenwichten). Ze verklaren de uitkomst gewoon voor heilig, een instabiele markt (dus geen evenwicht) in dit geval ten spijt.... Zelfs als een topman volgend jaar een miljard meekrijgt, het is ALTIJD ok ,want dit is de markt die dat bepaalt.... (Ja aandeelhouders zoeken niet goed genoeg naar een goedkopere )

Het is eigenlijk best zielig om je helemaal uit leveren aan een principe dat op vele segmenten niet eens werkt....(lees: tot een gezond en maatschappelijk aanvaarbaar evenwicht komt op een acceptabel prijsniveau)

[ Bericht 2% gewijzigd door EchtGaaf op 08-03-2007 11:19:12 ]

quote:

Op donderdag 8 maart 2007 11:49 schreef pmb_rug het volgende:

[..]

er bestaan nauwelijks markten die in balans zijn, dit betekent absoluut niet dat daardoor de mechanismes niet werken. Juist door onbalans gaat het marktmechanisme aan de slag.

Een reactie van een a.s. master econoom (van wie we later waarschijnlijk nog wel meer gaan horen) is altijd bijzonder welkom.

Dat klopt helemaal. Ik weet niet of je mijn drie plaatjes hebt gezien hebt gezien? Wat je beschrijft is dus de situatie van....STABIEL EVENWICHT. Kortom : de evenwichtssituatie van de lege eierdop met een knikker daarin.....wanneer de knikker een klein duwtje krijgt, dan raakt deze in onbalans maar uiteindelijk komt de knikker weer in stabiele toestand terug (in rust dus). Bij een gezonde marktsituatie is dat net zo: vraag en aanbod raken steeds momentaan (hopelijk in een niet al te grote) disbalans (het leven en daarmee de grootheden als vraag en aanbod zijn immers ook dynamisch) waardoor het mechanisme (middels het principe negatieve terugkoppeling!) haar werk gaat doen om vraag en aanbod weer in balans te krijgen....Er komt uiteindelijk een nieuw evenwicht, zij het onder andere omstandigheden, bijvoorbeeld een hogere prijs.....

Eens met deze lezing?

quote:

Wat de topbestuurders betreft, die zijn dun gezaaid. Ze krijgen contracten met target, halen ze die dan krijgen ze een afgesproken bedrag. Die target worden bepaald naar gelang het belang van het bedrijf (en dus de werknemers). Zonder capabele bestuurders die hun targets niet halen gaat het bedrijf ten onder. De aandeelhouders geven dus graag hun EIGEN geld weg aan capabele bestuurders.

Kijk bedrijfseconomisch en markttechnisch zijn de exorbitante salarissen volstrekt verklaarbaar. Dat heb ik ook niet bestreden. Ben je het wel met mee eens, dat gezien het feit dat de betreffende salarisstijgingen elk jaar weer opnieuw exploderen, en de discrepantie tussen beloning en feitelijke prestaties van topmanagers steeds verder groeit dit in tegenstelling tot de beloningen van "gewone" werknemers ? Ben je het met me eens dat de groeiende discrepantie voornamelijk toe te schrijven is aan een chronische instabiele markt (balletje rolt van de helling!) als het gaat om topmanagers ? Ben je het met me eens dat de excessieve salaris en bonusstijgingen daar rechtstreeks het gevolg van zijn? Onderschrijf je de inhoud van het artikel opgevoerd door Richie Rich ?

quote:

Wat is er in vredesnaam mis met deze gang van zake? Als ik het zo belangrijk vind dat mijn tuin goed wordt onderhouden dan ben ik daar misschien ook wel bereid toe om flink geld neer te tellen voor de beste tuinman. Als ik dan UIT VRIJE WIL met die tuinman afspreek dat hij 100.000 euro krijgt als hij mijn rozen luisvrij houd dan is dat toch mijn zaak? Als het hem dan lukt is het toch logisch dat hij dat geld VERDIENT. Het ligt mij na aan het hart en zo is het afgesproken.

Wat er imo mis is dat is dit: de groeiende discrepantie van beloningen van topbestuurders n hun prestatie in relatie tot hun geleverde prestaties. Het is niet iedereen gegeven op topman te worden (niet iedereen heeft evenveel talent de meeste moeten het met minder doen, dat is een gegeven). In zie zin is keuze vrijheid voor succes maar zeer betrekkelijk, al was het maar dat de markt niet voor iedereen gelijk kansen biedt. Het morele oneerlijk zit nl. hierin: de gewone werkman presteert met zijn gekregen talenten vaak net zo hard. (maar komt minder ver want heeft minder talent) De verschillen in beloning (basissalaris) zijn terecht zo verschillend dat verschillende zwaartes en verantwoordelijkheden hiermee tot uitdrukking worden gebracht. (datgene wat je dus afspreekt als basissalaris in je arbeidsovereenkomst, niks mis mee) . Kortom de topman krijgt met zijn zeer hoge basissalaris dus gewoon betaald waarvoor hij werkt. Dus waarom zou het moreel aanvaarbaar zijn om een topman een salarisstijging van 100% of erger te in moreel opzicht te rechtvaardigen zijn tov een boekhouder die het moet doen met een stijging van 2% als ie mazzel heeft?

Of moet de instabiliteit van het topmarktsegment voor heilig worden verklaard zdd de uikomst altijd acceptabel is omdat de instabiele markt dat als antwoord geeft? Is er in moreel opzicht dan geen aanvaardmaar plafond aan te geven? Is Een bonus van 10 miljard dan nog steeds aanvaardbaar? (als de betreffende markt nog instabieler wordt door groeiende discrepantie van vraag en aanbod en de markt het niet bijgeregeld krijgt.....en dat proces is al decennia aan de gang.....zware disbalans die niet gecorrigeerd wordt c.q niet kan worden want buiten het "vanggebied" va nhet mechanisme...etc.)....

Overigens kan ik nog steeds geen timmerman vinden die mijn dak komt repareren. De enige die er nog wel is, kan vragen wat hij wilt............Heb ik dan feitelijk dan nog een keuze, daar het alternatief dus niet repareren is? Met die topsalarsiisen is het idem dito...

Kernvragen PMB: is de markt dus altijd een zegen? Kun je met een instabiele markt dus alles goedpraten? Moeten moraliteiten altijd ondergeschikt zijn aan (disfunctionerende ) marktmechanismes. Maatschappelijk klimaat telt dan niet?


_{sorry voor de soms veel te lange zinnen.}

[ Bericht 2% gewijzigd door EchtGaaf op 08-03-2007 12:56:48 ]