ellende: zwanger, relatieproblemen, opleiding dwars

Probeer even tot rust te komen......
Denk er dan goed over na of je dit kind een goede, stabiele omgeving kunt bieden.Natuurlijk is je opleiding ook belangrijk, maar mocht je een abortus écht overwegen dan moet je hier niet lang meer mee wachten.
Dan duurt je opleiding maar een half jaar langer, boeiend. Je weet dan wel zeker dat je jezelf weer rust geeft. (denk ik dan)

Sterkte TS en vriendje!

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 23:28 schreef matthijst het volgende:

[..]

Mwa, eerst 10 weken nadenken en dan pas de breinaalden erbij pakken?
Zo bot als ze het nu stelt: kind werpen en dan mag hij hem/haar ophalen, komt vrij bot over.

En "ze kan ook zeggen dat ze het laat aborteren, dan heeft hij helemaal niks meer in te brengen." is helemaal zo'n wijvenopmerking: hij is wel goed genoeg om het kind te verwekken en 10 weken haar gezeik aan te horen, hell: hij mag het kind zelfs komen ophalen als ze het eruit gescheten heeft... Maar uiteraard is ze wel baas over eigen buik?
Bitch please, die slet had d'r benen bij elkaar moeten houden, of hem iig niet 10 weken aan het lijntje moeten houden als aanstaande vader

_{Er vanuit gaande dat dit meer is dan wat overactieve zwangerschapshormonen wat ik geen seconde geloof:}

Ze geeft hem toch overduidelijk een keus in het geheel, het enige waar ze echt een punt van maakt is dat ze hem niet meer wil. Hij mag de uiteindelijke keus maken of het kind er komt of niet. Behoorlijk schappelijk aangezien zij 9 maanden met die dwerg in haar lijf moet lopen.
Daarnaast is een abortus niet een beslissing die je in een uurtje neemt, abortus is toegestaan tot 13 weken dus ze is nog ruim op tijd.
En verder heb je twee mensen nodig om een kind te verwekken, luister je in een relatie naar elkaars gezeik (zij dus ook naar dat van hem) en had hij er ook voor kunnen kiezen om niet met haar naar bed te gaan.

Lekker om dat allemaal op haar af te schuiven.

Het is inderdaad vrij bot maar het laat in ieder geval niet aan duidelijkheid te wensen over.

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 21:08 schreef Beelzebub85 het volgende:

[..]

Nee.

Waarom neem je een kind tijdens of net nadat je de opleiding hebt afgerond??? Om dan vervolgens het kind van 7 tot 17:00 in de creche te dumpen? Of bij opa en oma? Of ga je thuisblijven voor de kleine? Of overdag bij de kleine als paps werkt en savonds als ie thuis is zelf gaan werken? Kijken hoelang je dat volhoud...

Voordenken is beter dan nadenken.

wie mag dan nog wel kinderen nemen ?

In Nederland zelfs tot 24 weken legaal. Dan heeft ze nog even bedenktijd. Hell, ze is nog niet eens op de helft, tijd zat dus....
24 weken heje al een beste dwerg in je pens rondkruipen:

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 00:12 schreef matthijst het volgende:
In Nederland zelfs tot 24 weken legaal. Dan heeft ze nog even bedenktijd. Hell, ze is nog niet eens op de helft, tijd zat dus....
24 weken heje al een beste dwerg in je pens rondkruipen:
[afbeelding]

het plaatsen van die plaatjes is overigens denk ik niet erg prettig voor de TS, ze heeft al genoeg aan d'r hoofd, zonder morraalridders

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 23:07 schreef jaoka het volgende:

[..]

Dat dan ook weer niet.
Maar, vind dit wel erg onverantwoordelijk klinken allemaal, ondanks dat het een ongelukje is.

Misschien doe je er ook wel zo zakelijk over omdat je bang bent voor wat je allemaal te wachten staat?

Kan dat nog anno 2007 / 2006?

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 20:04 schreef simmu het volgende:

naja, ik heb zie het allemaal niet meer zitten nu, en heb hem dat gezegd. ik heb hem de keus gegeven tussen mij onderhouden tot die kleine er is, en dan magtie hem/haar hebben, danwel abortus. toen kreeg ik te horen hoe onredelijk ik wel niet ben, en hoe kinderachtig ik doe, waarna ik in mijn eigen studeerkamer ging zitten.

Vind jij dit gek? Je bent ook zo onredelijk en kinderachtig als wat. Ik denk dat het in meerdere opzichten goed is als jij een abortus zou plegen. Hoe oud ben je eigenlijk? Ik heb serieus medelijden met die vriend van je.

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 00:21 schreef Angst het volgende:
het plaatsen van die plaatjes is overigens denk ik niet erg prettig voor de TS, ze heeft al genoeg aan d'r hoofd, zonder morraalridders

Ik heb niks tegen abortus: spelen met breinaalden of een stofzuiger kan de TS nog wat van leren lijkt het

Vond de plaatjes wel mooi ter illustratie, aangezien TS praat alsof het over een of ander wegwerpblaag gaat...

Uitmaken+abortus zou ik zeggen zoals ik het nu lees! Dat klinkt misschien erg hard maarrrrrr... zoals je erover praat laat wel zien dat je er niet klaar voor ben! Het lijkt erop dat je vriendje ook niet voor eeuwig is. En het lijkt er ook op dat je carriere wil maken.

Ik ben voor leven, maar dan wel een goed leven! Het kind moet immers gewenst zijn.

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 00:36 schreef Lennart22 het volgende:
Uitmaken+abortus zou ik zeggen zoals ik het nu lees! Dat klinkt misschien erg hard maarrrrrr... zoals je erover praat laat wel zien dat je er niet klaar voor ben! Het lijkt erop dat je vriendje ook niet voor eeuwig is. En het lijkt er ook op dat je carriere wil maken.

Ik ben voor leven, maar dan wel een goed leven! Het kind moet immers gewenst zijn.

En waarom zou haar vriend als alleenstaande ouder of eventueel adoptieouders het kind geen goed leven kunnen bieden?

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 20:41 schreef sangdrax het volgende:
ik ben het vriendje van simmu..

Wat ze er niet bijverteld is dat ze doodleuk over MSN me voor het blok zet of *ik* een abortus wil. En vervolgens wil ze niet praten.

Overigens ben ik niet zo'n zwijn als hier naar voren komt.. ik doe rustig elke dag de afwas en kattenbak en elke week de was en bedden. Ik regel rustig zaken als belastingdienst en doorgaans ook de administratie. Soms ben ik lomp en laat ik dingen liggen, dat is waar.

Ik snap dat ze druk heeft en moe is; ik kan bv schooldingen niet van dr overnemen. Commentara is ook prima en ik ben soms ranzig dat geef ik ook toe.. Maar dreigen met abortus.. jeetje.

Het is hoe dan ook wel duidelijk nu dat jullie relatie niet erg gezond is en je vriendin te zelfzuchtig om moeder te worden.
Succes..

Arm toekomstig kind met dit soort onvolwassen ouders.
Kies maar voor de meest veilige optie: abortus en nu uit elkaar gaan.
Behoeden jullie een kind voor veel ellende mee.

idd.. wat een raar gedoe zeg

Omfg Ben blij dat jullie niet mijn ouders zijn

quote:

vanavond toen mijn partner thuiskwam wilde ik vertellen over die opleiding, en dat het allemaal zo kut is, en dat ik zo moe ben, en toen kwam hij met de geweldige opmerking: 'tsja, het leven is kut'.

Wat had je dan verwacht? Een antwoord wat een einde zou maken aan al je problemen?

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 20:18 schreef simmu het volgende:
[klaagklaagklaag]

heej, als je iets beters weet: kom maar op.....

Je verwacht dat iemand jouw problemen even op gaat lossen.

Als je vriend dat niet doet kan-ie een snauw krijgen.

En je alternatief is: aborteren, dus weglopen voor je problemen.

Misschien moet je eens onder ogen zien dat je problemen niet zomaar gaan verdwijnen, en dat niemand jou even snel gelukkig gaat maken.
Jammer dat je zo zielig bent, maar je kunt er zelf veel meer aan doen dan je ellende bij anderen op hun bordje te leggen.

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 20:48 schreef vosss het volgende:

[..]

Ik sta achter je

Die vrouwen van tegenwoordig lijken wel steeds grotere zeikwijven te worden.
Je hoeft maar 1 keer iets vergeten te doen (of juist laten) en de kooi is te klein

Ik heb de mijne iig al aangeleerd dat ze met dergelijke bullshit absoluut niet op sympathie van mij kan rekenen

"aanleren" we zijn geen honden hoor

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 23:28 schreef matthijst het volgende:

[..]

Mwa, eerst 10 weken nadenken en dan pas de breinaalden erbij pakken?
Zo bot als ze het nu stelt: kind werpen en dan mag hij hem/haar ophalen, komt vrij bot over.

En "ze kan ook zeggen dat ze het laat aborteren, dan heeft hij helemaal niks meer in te brengen." is helemaal zo'n wijvenopmerking: hij is wel goed genoeg om het kind te verwekken en 10 weken haar gezeik aan te horen, hell: hij mag het kind zelfs komen ophalen als ze het eruit gescheten heeft... Maar uiteraard is ze wel baas over eigen buik?
Bitch please, die slet had d'r benen bij elkaar moeten houden, of hem iig niet 10 weken aan het lijntje moeten houden als aanstaande vader

Dan had hij ook over de consequenties na moeten denken, wij vrouwen zijn toch niet de enige die over anticonceptie na moeten denken of wel dan?

paas mij de popcorn ff!

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 10:16 schreef CyclingGirl het volgende:
Dan had hij ook over de consequenties na moeten denken, wij vrouwen zijn toch niet de enige die over anticonceptie na moeten denken of wel dan?

Hallo, hij loopt hier niet te janken over aborteren, dat doet het die hormonentrol.

Voorlopig dacht hij vrolijk papa te worden, totdat zij begon te flippen en met d'r je-mag-kiezen-of-je-krijgt-een-dood-bloedend-hoopje-of-je-onderhoudt-me-en-je-krijgt-een-levende-koter chantage begon

Je kunt niet alles hebben. Als je zwanger bent, vraagt dat best veel van je lichaam en de eerste maanden zijn de meeste vrouwen heel moe. Sommige zwangere vrouwen zijn door de hormonen zo anders, dat ze nog niet eens een nieuw behang uit zouden mogen kiezen (en dan 9 maanden later spijt hebben).

Wat zijn je prioriteiten? School, kindje of relatie? Prioriteit 1 moet je kindje zijn. Wil je het kindje ja of nee? Laat die keuze niet afhangen van je relatie, maak de keuze zelf. Dat je mogelijk wat langer doet over je studie is niet erg en misschien onvermijdelijk. Who cares?

Je relatie is een ander punt. In plaats van vertellen wat er allemaal niet goed gaat, is het beter om je te richten op wat er moet gebeuren. Maak duidelijk dat je doodmoe bent (ontzettend normaal in het begin van de zwangerschap) en geef aan dat je niet kunt zonder zijn steun. Leg ook uit wat je van hem verwacht ('administratie' opsplitsen naar wat je wilt zien, dus rekeningen sorteren en betalen, schoolzaken apart leggen, baknzaken sorteren). Doe dat ook in het huishouden. Vraag niet van hem dat hij het huishouden doet, maar vraag of hij wil stofzuigen. Of afwassen. Of de bank, tafel, keuken opruimen.

Hem chanteren met abortus is inderdaad onredelijk en ook nog eens onzinnig. Ik hoop dat je normaal niet zo bent, maar dat het door de hormonen komt. Kribbig tegen elkaar blijven tot iemand de ander gelijk geeft, heeft totaal geen zin. Je moet niet blijven hangen in deze situatie, je moet vooruit. En als je echt over een abortus nadenkt, dan moet je het niet van hem laten afhangen. Het is jouw verantwoordelijkheid om hier een verstandige beslissing over te nemen. Dat mag je niet in een kwade bui afschuiven op hem.

Als ik jou was zou ik eens op school de situatie voorleggen. Zwanger en geen zekerheid over de voortgang. Nogmaals, hoe erg is het om wat vertaging op te lopen? De andere optie is jezelf overspannen te krijgen. Lijkt me geen moeilijke keuze.

Je prioriteitenlijstje kan er anders uitzien (school voorop), dan heb je weer andere dingen om over na te denken. Mij lijkt dat school niet op nummer 1 moet staan, als je zoveel dingen aan je hoofd hebt.

[ Bericht 0% gewijzigd door loveli op 02-02-2007 14:17:36 (typo) ]

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 10:16 schreef CyclingGirl het volgende:

[..]

Dan had hij ook over de consequenties na moeten denken, wij vrouwen zijn toch niet de enige die over anticonceptie na moeten denken of wel dan?

Nee, dus de man moet dat maar alleen doen?
In dit geval lijken zowel de man als de vrouw evenveel schuld te dragen aan het feit dat een kleine zich evt aandient. Beide horne ervoor te zorgen wil je zoiets voorkomen.

Persoonlijk als vrouw zijnde zou ik nooit aborteren totdat ik zeker weet dat mijn vriend het kind niet wil. En ermee dreigen is al helemaal triest. "als jij dit en dit niet doet, dan haal ik het weg". Hij moet haar helemaal onderhouden anders is het weg?

Als ik de OP was, zou ik ga praten met de councelor die elke school wel heeft. Deze kan je helpen met het traject van studie in dit geval. Ook zou ik eens normaal in discussie gaan van over hoe nu verder.. weglopen en hem negeren heeft totaal geen zin in dit geval en dan ben je nog verder van een oplossing verwijderd. Helaas ben jij niet de enige die een beslissing neemt..

Denk vooral goed na, voor je het weet heb je later spijt.

Ze klinkt me als een hysterisch wijf die probeert alles voor elkaar te krijgen bij haar vriend met de zwangerschap als krachtsmiddel.

wat een heerlijk stabiele relatie.. wat een basis voor een baby.

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 22:46 schreef matthijst het volgende:
Sjezus, wat een gestoord wief: abortus, of onderhouden tot dat blaag er is...
Tssss.... je moeder had jou moeten aborteren...

10 weken:
[afbeelding]
At ten weeks gestation, this foetus can move her arms and legs with a range of movements that are fluid and supple.

Abortus dus

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 11:58 schreef avotar het volgende:
Ze klinkt me als een hysterisch wijf die probeert alles voor elkaar te krijgen bij haar vriend met de zwangerschap als krachtsmiddel.

wat een heerlijk stabiele relatie.. wat een basis voor een baby.

Wel leuk als het kind dit topic over een jaar of twaalf terugvindt.

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 13:02 schreef Biancavia het volgende:

[..]

Wel leuk als het kind dit topic over een jaar of twaalf terugvindt.

Dat zou echt lachen zijn!

Ik ga maar eens googlen op mijn naam....

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 20:04 schreef simmu het volgende:


naja, ik heb zie het allemaal niet meer zitten nu, en heb hem dat gezegd. ik heb hem de keus gegeven tussen mij onderhouden tot die kleine er is, en dan magtie hem/haar hebben, danwel abortus.

WOOO

wat ben jij een domme kakteef zeg. je moeder had abortus op jou moeten plegen.

Wat me aan de reacties wel een beetje tegenvalt is dat nog niemand de TS gefeliciteerd heeft met haar zwangerschap. Gefeliciteerd, TS!

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 11:43 schreef loveli het volgende:
Je kunt niet alles hebben. Als je zwanger bent, vraagt dat best veel van je lichaam en de eerste maanden zijn de meeste vrouwen heel moe. Sommige zwangere vrouwen zijn door de hormonen zo anders, dat ze nog niet eens een nieuw behang uit zouden mogen kiezen (en dan 9 maanden later spijt hebben).

Wat zijn je prioriteiten? School, kindje of relatie? Prioriteit 1 moet je kindje zijn. Wil je het kindje ja of nee? Laat die keuze niet afhangen van je relatie, maak de keuze zelf. Dat je mogelijk wat langer doet over je studie is niet erg en misschien onvermijdelijk. Who cares?

Simmu, lees de post van Loveli nog maar eens heel goed.

Ik kan je als kersverse moeder (3,5 maand) vertellen dat het echt niet allemaal even makkelijk en rozengeur/maneschijn is als je een kind hebt gekregen. Ik heb een heel stabiele, respectvolle en liefdevolle relatie, ons kind was meer dan gewenst, maar tóch hebben we best vaak gedoe en gezeik. Er verandert zo veel in je leven. Je krijgt er beiden totaal nieuwe rollen bij. En soms heb ik ook de neiging om te denken "Zak in de stront, ik neem mijn kind mee en je zoekt het lekker zelf uit!" (ook ná je zwangerschap gieren de hormonen nog bijna een jaar door je lijf! ). Maar weet je, als je eenmaal een kind hebt samen, gaat dat niet zo makkelijk. Dat wil je je kind ook niet aandoen (tenminste, ík niet). Dus word je gedwongen volwassen te reageren, dingen van je af te laten glijden, zaken fatsoenlijk uit te praten, compromissen te sluiten en soms genoegen te nemen met wat minder. En als je er dan samen weer bent uitgekomen voelt dat alleen maar goed.

Ik vraag me af of jullie dat gaat lukken.
Ik vraag me af of jij überhaupt wel blij bent met dit kindje in je buik.
Als jouw kind de komende jaren niet prioriteit nummer één kan zijn, dan heb ik heel veel medelijden met dat kleine afhankelijke mensje.
En alle (realistische!) plaatjes in dit topic ten spijt, in sommige gevallen lijkt het me beter als een kindje niet geboren hoeft te worden....

Ik denk dat een rustig gesprek bij een psychologische begeleider je hierin wel kan helpen. Plots zwanger blijken is even 'n crisis en je zou nu in alle rust eens alles op een rijtje moeten kunnen zetten. Wat wil jij? Hoe voel je je hierbij? Hoe heb je vroeger problemen opgelost? Wat helpt om de communicatie met je vriend te verbeteren? Hoe ging dat vroeger? Mss kan je je vrienden/ouders hier wat meer bij betrekken en op hen een stukje terugvallen. Wees niet bang om hulp te vragen. Je hebt nogal wat beslissingen te maken en momenteel lijkt het allemaal één grote chaos. Eenders wat je dan uiteindelijk goed overwogen beslist, zal goed zijn. Het is immers jouw beslissing en als je erachter staat, komt het wel goed. Sluit je vriend niet buiten, hij heeft het hier ook moeilijk mee. Probeer het samen aan te pakken. Veel succes!

Je had wat beter na moeten denken voordat je zwanger werd. Nu lijkt me -afgaande op je verhaal- abortus de meest logische en humane keuze

Hoi,

Ik heb even getwijfeld, maar wil toch ook even reageren omdat mijn situatie veel overeenkomt met die hier wordt beschreven. Ik werk fulltime en mijn vrouw ook (heeft een eigen bedrijf) Ik heb nu een zoontje van 2 en een half en ze is nu weer 6 maanden zwanger. Ze heeft een vreselijk rukhumeur de laatste tijd en er is dus thuis altijd wel wat. Ik word daar zelf ook niet vrolijk van. Soms hoeft het van mij ook niet allemaal meer zo nodig. MAAR als ik thuiskom en mijn zoontje komt vrolijk en blij aan papa hangen en vanalles vertellen en laten zien, dan denk ik Je kan dat mannetje toch niet met ma zomaar in de steek laten? Onze eerste kwam ook eerder dan gepland, maar we hebben er samen voor gekozen en waar je aan begint dat moet je afmaken. Het is te simpel om te denken Ik heb het lastig dus ik stop er maar mee zeker met relaties, kinderen en huisdieren (levende wezens) bijt je gewoon door en doe je wat water bij de wijn samen. Dan is het leven soms idd kut, maar als je er samen voor gaat kom je er samen veel sterker uit en dat is dan weer heel positief. Dus opgeven is voor zwakkelingen hoe moeilijk het soms ook gaat

vrgr Henry

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 14:31 schreef henry_101 het volgende:
Dus opgeven is voor zwakkelingen hoe moeilijk het soms ook gaat

Hm, dat ben ik niet met je eens. Als TS er niet werkelijk voor gaat, met haar hele hart, dan doe je een kindje (zwaar!) tekort imo.

En voor jou Henry, sterkte met je hormonster!

quote:

Op donderdag 1 februari 2007 23:59 schreef MinderMutsig het volgende:
Ze geeft hem toch overduidelijk een keus in het geheel, het enige waar ze echt een punt van maakt is dat ze hem niet meer wil. Hij mag de uiteindelijke keus maken of het kind er komt of niet. Behoorlijk schappelijk aangezien zij 9 maanden met die dwerg in haar lijf moet lopen.

Ach, welnee, da's toch helemaal geen eerlijke keus? Om het maar eens even hard te zeggen: als madam zich bedenkt kan zij lekker het kind houden en heeft ze de 30 weken hierna lekker gratis op zijn zak geteerd.

Wat een treurige bende.

Pfff, toelatingsexamen voordat iemand vruchtbaar wordt klinkt steeds beter .

Paps en mams kunnen niet eens met elkaar praten, en die gaan dan een kind opvoeden?
Sta het maar af ter adoptie en ga je dan jaren kut voelen omdat je je kind weggedaan hebt

marktplaats.nl

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 18:43 schreef Queen_Bee het volgende:
Paps en mams kunnen niet eens met elkaar praten, en die gaan dan een kind opvoeden?
Sta het maar af ter adoptie en ga je dan jaren kut voelen omdat je je kind weggedaan hebt

of jij adopteert 'em. heb je ook wat te doen.

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 18:48 schreef SlimShady het volgende:

[..]

of jij adopteert 'em. heb je ook wat te doen.

Iets over kant en een wal

TS, je klinkt nu al aardig gespannen en als je op dit tempo doorgaat ga je echt keihard over de kling. Vergeet niet dat de meeste mensen voor ze echt overspannen raken meestal nog wel een periode hebben dat het ogenschijnlijk redelijk lijkt te gaan maar dat de enige reden daarvoor is dat ze ondertussen alleen nog maar over taakgerichte zaken nadenken en zoveel mogelijk emoties uitgeschakeld hebben.

Ten eerste, je bent (nog steeds) zwanger, en naar ik begrijp al 10 weken. Ik neem aan dat als je het kind niet had willen hebben je er voor had gezorgt dat je veilig vrijt en mocht het dan nog mis gaan kan je altijd kiezen voor abortus of een overtijdsbehandeling maar dan had je denk ik niet ruim 10 weken gewacht toch? En dat je relatie misschien niet over rozen gaat, ook daar is een mouw aan te passen. Ik ken zat vrouwen die zelf hun kind opvoeden zonder partner. Je zal niet de eerste zijn. Maar ik krijg het idee dat je liever een carriere ambieert dan nu al moeder zijn, wat ik op kan maken uit je post. Toch kan je het prima combineren hoor en als het huishouden een rommeltje is nu, voor je kind er is, moet je eens kijken hoe het is als je een kind hebt. Je mag best wel eens een dagje niet orpuimen hoor. Tijd voor elkaar nemen is misschien ook een keertje handig.

Maar om met 10 weken zwangerschap als nog abortus te doen........................als je het echt niet had gewild had je het vast al eerder gedaan.

En nog even na aanleiding van de post van Moonah.

Het is heel normaal dat een relatie ook veranderd wanneer de vrouw zwanger wordt/is of als ze bevallen is. Je bent in ene moeder, hebt andere verantwoordelijkheden (geldt overigens ook voor de vader) en je relatie veranderd hierdoor ook. Had je eerst nog tijd om iedere avond lekker samen op de bank een filmpje te kijken of ieder weekend te gaan stappen, dan heb je nu een kind dat gevoed wil worden op de meest onchristelijke tijden, wat absoluut niet bevordelijk is voor je humeur. Darmkrampjes, door komende tandjes, kinderziektes etc. En soms voel je je meer moeder dan vrouw/vriendin van....X.. En soms denk je inderdaad, klim in de hoogste boom die er te vinden is en rot op want je rot kop staat me nu niet aan wanneer je man aandacht wil of misschien vergeten is om de vuilnis buiten te zetten maar door dat je nu een kind heb, moet je er samen proberen uit te komen. Succes anyway

Ik denk dat ze in de resterende tijd maar eens moeten gaan leren communiceren ed als ze t kind houden. En dan kan het allemaal nog best mooi worden

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 18:59 schreef Queen_Bee het volgende:

[..]

Iets over kant en een wal

je hebt het meegemaakt?
nee, think not. je blijft mysterieus...

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 22:04 schreef SlimShady het volgende:

[..]

je hebt het meegemaakt?
nee, think not. je blijft mysterieus...

Ik ben blij dat ik niet zoals TS ben, dus dit heb ik niet meegemaakt

Je zegt niet duidelijk dat je zwangerschap een ongelukje is maar iets vroeger als de planning was. Het feit dat je je vriend voor de keuze stelt: Of een abortus of hij mag het kind houden, geeft al aan dat het kind totaal niet gewenst is door jou.

Omdat het je planning in de war schopt? Omdat je je relatie niet ziet zitten?

Het is te triest voor woorden dat jullie op Fok jullie relatieproblemen gaan uitvechten. Ga eens een face 2 face gesprek met elkaar aan. Kijk of er überhaupt nog iets aan jullie relatie te redden valt. Zo niet, dan moet je een keuze maken of je het kindje wilt houden of niet. Als jullie relatie nog wel te redden valt moet je duidelijke afspraken maken en kijken wat de mogelijkheden zijn wat betreft je afstuderen.

Anyway succes.

Ik ken een aantal ouderloze paren die TS best in huis zouden willen nemen en haar van kost&inwoning willen voorzien tot het kindje geboren is.

Iedereen blij:

1. TS is van dr kind af
2. vriendje is van madame egocentrum af
3. Ouderloos paar heeft een kind

quote:

Op vrijdag 2 februari 2007 21:41 schreef Faja-Lobi het volgende:
...maar dan had je denk ik niet ruim 10 weken gewacht toch?

Tien weken gerekend vanaf de eerste dag van de laatste cyclus. Dus bevruchting in de tweede week, week vier overtijd, week vijf zwangerschapstest. Ze heeft geen tien weken gewacht, maar vijf.

quote:

Maar om met 10 weken zwangerschap als nog abortus te doen........................als je het echt niet had gewild had je het vast al eerder gedaan.

Ze wilden samen (wat verder in de toekomst) een kind, het is alleen een beetje eerder dan gepland. En precies in een periode dat TS al tegen overspannen aan hikt. Daardoor staat de relatie onder druk en niets is meer zoals het was.
Gevolg: irrationele uitspraken uit wanhoop.

Niet bedoeld als verdediging, maar een beetje situatieschets.