Genderdysforie deeltje 5

quote:

Op maandag 12 februari 2007 23:56 schreef AnnaB het volgende:

[..]

Als ik dat zo lees kan ik (als lotgenoot) alleen maar de conclusie trekken dat je transseksueel bent.

Ja, dat verbaasde mij ook een beetje eigenlijk. Toen ik hier iets meer dan een half jaar terug in een beetje een crisistoestand aan begon geloofde ik 't niet eens van mezelf. D'r zijn ondertussen een hoop herinneringen boven gekomen die ik blijkbaar altijd goed weggestopt had. Het plaatje wordt steeds completer. Ik moet alleen een beetje voor mezelf in de gaten houden dat ik me niet dingen in 't hoofd ga halen (de beruchte "screen memories"). Daarom hoop ik eigenlijk dat o.a. de orthopedagoog en psychiater(s) die mij vroeger gezien hebben iets is opgevallen. Dat zou voor mij een hoop valideren.

quote:

Betreffende je andere problemen, waarom zou je dat niet aan het genderteam overlaten. Ik heb begrepen van dr. Luc Gijs dat ze tegenwoordig niet meer alleen genderdysforie gericht zijn, maar ook naar omringende problemen kijken.

Maar ik voel me meerdere personen. Ok, niet meer zo extreem als een tijdje terug (het was nog net niet dat m'n religie meeschakelde, maar dat was zo ongeveer 't enige). Ik kan me niet voorstellen dat een gewone psycholoog daar heel veel mee kan, behalve vaststellen dat ik niet compleet psychotisch ben.

quote:

Wat betreft dat niet met poppen spelen, daar moet je jezelf niet te hard over te denken. Je leert onbewust al in vroeg dat poppen bij meisjes horen en technische dingen bij jongens, en dat je je als een jongen te gedragen hebt, anders val je op, en dat wil je eigenlijk niet.

Ha, eerste purge al op m'n 3de

Nee maar serieus, 't was bij mij meer een automatisme eigenlijk. Technische dingen vond ik leuk en was ik goed in. En met lego kon ik m'n creativiteit uiten. Tekenen vond ik ook altijd wel leuk, 't was alleen dat m'n motoriek gewoon niet mee wou werken. Maar ik ga 't binnenkort eens met een tekentablet op de PC proberen; heb ik tenminste een undo functie

quote:

Het hele kennis gebied van autisme staat nog in z'n kinderschoenen. Misschien als lid van de cliëntenraad van ggz instelling hier dat ik misschien weleens een advies zal krijgen van de raad van bestuur over zaken die daar veranderen, maar veranderingen gaan niet zo snel.

En dan is Nederland internationaal gezien notabene een koploper...

quote:

Ik ben wel in de loop van de jaren minder autistisch geworden, oa door communicatietrainingen die verplicht waren bij bedrijf waar ik toen werkte. Voor de rest vertoon ik uiterlijk niet erg veel autistische trekjes. Is meer dat dingen een vaste plek moeten hebben, kan in een drukke omgeving absoluut geen gesprek voeren, heb wat rare gewoontes (duimen bv).

Erg herkenbaar. Ik zit altijd met dingen in m'n handen te friemelen, en heb dan ook de reputatie gekregen dat ik alles sloop (valt best mee.. 't kan geplakt worden hoor! ).

Wat mij erg geholpen heeft is de sociale vaardigheidstraining op m'n 16de. En tijdens m'n beroepsopleiding heb ik ook eigenlijk vooral met mensen leren omgaan (vakgebied kende ik al).

quote:

Maar alles heeft z'n voor en tegens. Ik heb geen spijt van mijn operatie etc, ook al had ik een goed betaalde baan, en ben ik nu 80-100% afgekeurd, en zal ik waarschijnlijk ook wel nooit meer goedgekeurd worden. Maar ik kan nu leven als wie ik ben, als Anna, als een vrouw, zoals ik me ook van binnen voel, en dat maakt het toch allemaal waard.

Dat is wel een beetje waar ik tegenaan hik. Ik bedoel: ik wil meer dan alleen mezelf zijn. Ik vind m'n werk (erg technisch, maar aangezien 't een nogal klein wereldje is zeg ik hier liever niet meer) erg leuk. De hele dag thuis zitten is ook niks voor mij. Ik wil gewoon mezelf kunnen zijn en vol in 't leven kunnen staan eigenlijk. Ergens ben ik toch een beetje bang dat andere mensen me niet zullen accepteren.

Wat een beetje een bijkomend probleem is: ik wilde nooit transseksueel zijn, ik wilde gewoon vrouw zijn. Toen ik op een gegeven moment doorschoot naar 1,90m had ik ook zo iets van "dit wordt helemaal niks meer, doe mij maar een nieuw lichaam".

Maarja, zo verder gaan zie ik ergens ook niet echt zitten...

quote:

Op dinsdag 13 februari 2007 13:34 schreef Hildy het volgende:

Wat een beetje een bijkomend probleem is: ik wilde nooit transseksueel zijn, ik wilde gewoon vrouw zijn.

Dat geldt denk ik wel voor alle transseksuelen.

quote:

Toen ik op een gegeven moment doorschoot naar 1,90m had ik ook zo iets van "dit wordt helemaal niks meer, doe mij maar een nieuw lichaam".

Maarja, zo verder gaan zie ik ergens ook niet echt zitten...

Wat ik lees is dat je eigenlijk bang bent om niet passabel genoeg te kunnen zijn om gewoon als vrouw te leven en dat je bang bent om daardoor acceptatie-problemen te krijgen. De mate van passabiliteit die je kunt krijgen door een GAB is niet te voorspellen, maar het belangrijkste blijft wel wat je zelf doet en wilt. Acceptatie-problemen zul je sowieso krijgen binnen je huidige sociale kringen, niet uitgesproken dan wel impliciet. Aan de ene kant zul je daardoor veel verliezen, maar op sociaal gebied kun je ook veel winnen tijdens en na je transitie. Wel is het zaak om overal op voorbereid te zijn en te weten waar je aan begint...

quote:

Op dinsdag 13 februari 2007 14:48 schreef BetaWolff het volgende:

[..]

Wat ik lees is dat je eigenlijk bang bent om niet passabel genoeg te kunnen zijn om gewoon als vrouw te leven en dat je bang bent om daardoor acceptatie-problemen te krijgen.

Ja precies. Bij iemand die sociaal sterk in d'r schoenen staat is dat nog tot daar aan toe, maar dat is bij mij ook niet echt 't geval (of eigenlijk vooral echt niet).

Aan de andere kant heb ik heel erg 't gevoel dat 't voor mij dan meer uitstel is, en ik over 5 jaar alsnog 't hele traject in ga. Ik heb geen reden om aan te nemen dat dit ooit echt weg gaat nl.

quote:

De mate van passabiliteit die je kunt krijgen door een GAB is niet te voorspellen, maar het belangrijkste blijft wel wat je zelf doet en wilt. Acceptatie-problemen zul je sowieso krijgen binnen je huidige sociale kringen, niet uitgesproken dan wel impliciet.

Ik heb al een ruw idee hoe sommigen van m'n vrienden gaan reageren. Eentje ben ik denk ik zeker gewoon kwijt; die is te homofoob om hier echt goed mee om te gaan. Van een paar weet ik gewoon dat ze me zeker de eerste periode belachelijk gaan zitten maken (ook niet fijn), maar d'r wel aan kunnen wennen, en van slechts 2 weet ik bijna zeker dat ze d'r weinig moeite mee gaan hebben (toevallig zijn dat net de twee die al van m'n worsteling weten).

quote:

Aan de ene kant zul je daardoor veel verliezen, maar op sociaal gebied kun je ook veel winnen tijdens en na je transitie. Wel is het zaak om overal op voorbereid te zijn en te weten waar je aan begint...

Ja, en de goede begeleiding te vinden. Asperger maakt dat d'r niet makkelijker op.

quote:

Op dinsdag 13 februari 2007 15:14 schreef Hildy het volgende:

Ja precies. Bij iemand die sociaal sterk in d'r schoenen staat is dat nog tot daar aan toe, maar dat is bij mij ook niet echt 't geval (of eigenlijk vooral echt niet).

Misschien zijn sociale vaardigheden dan ook iets om aan te werken...

quote:

Aan de andere kant heb ik heel erg 't gevoel dat 't voor mij dan meer uitstel is, en ik over 5 jaar alsnog 't hele traject in ga. Ik heb geen reden om aan te nemen dat dit ooit echt weg gaat nl.

Houd er rekening mee dat hoe later je begint met je transitie hoe lastiger er resultaat te boeken is. Aan de andere kant, laat je daardoor niet rushen.

quote:

Ik heb al een ruw idee hoe sommigen van m'n vrienden gaan reageren. Eentje ben ik denk ik zeker gewoon kwijt; die is te homofoob om hier echt goed mee om te gaan. Van een paar weet ik gewoon dat ze me zeker de eerste periode belachelijk gaan zitten maken (ook niet fijn), maar d'r wel aan kunnen wennen, en van slechts 2 weet ik bijna zeker dat ze d'r weinig moeite mee gaan hebben (toevallig zijn dat net de twee die al van m'n worsteling weten).

Dat kan allemaal heel anders uitpakken. Ik had voor mijn "coming out" ook bepaalde verwachtingen van hoe er gereageerd zou worden, maar het bleek toch allemaal heel anders te zijn. In eerste instantie pikte eigenlijk iedereen het wel positief op. Soms komt er uit dat iemand er niet mee kan omgaan. Soms kan iemand waarvan je het niet verwacht had er juist uitstekend mee omgaan. Belangrijk is dat je goed communiceert. Wat je doet, waarom je het doet, wat er gaat gebeuren, wat iedereen van jou kan verwachten, wat je van anderen verwacht. Ook blijven communiceren, dan komt het vaak wel goed.

quote:

Ja, en de goede begeleiding te vinden. Asperger maakt dat d'r niet makkelijker op.

Het meeste zul je hoe dan ook zelf moeten doen...

quote:

Op dinsdag 13 februari 2007 15:37 schreef BetaWolff het volgende:

[..]

Misschien zijn sociale vaardigheden dan ook iets om aan te werken...

Oh die heb ik ook wel. Als aspie "pass" ik best goed voor niet-aspie, dwz. je zult zo in de dagelijkse omgang niet echt aan mij merken dat ik op 't autistisch spectrum zit. Hooguit dat ik wat chaotisch ben en emotioneel wat jong.

Ik ben alleen chronisch onzeker. En dat komt weer doordat ik niet goed weet wanneer ik te ver ga in een hoop sociale dingen. En dat is gewoon m'n handicap.

quote:

Belangrijk is dat je goed communiceert. Wat je doet, waarom je het doet, wat er gaat gebeuren, wat iedereen van jou kan verwachten, wat je van anderen verwacht. Ook blijven communiceren, dan komt het vaak wel goed.

Dat moet op zich wel lukken, denk ik. Ik heb nooit veel problemen gehad met dingen goed uitleggen. Enige wat onhandig is is dat m'n meeste vrienden mannelijk zijn en ik 't idee heb op mannen te vallen.

Maar ik ga hier een weekje of wat niet posten. Ik ben de laatste tijd hier een beetje te obsessief mee bezig, en de rest van m'n leven is daar wat onder aan 't lijden. En dat is niet gezond.

Vanavond lekker naar de film, wat afleiding zoeken.

quote:

Op dinsdag 13 februari 2007 16:06 schreef Hildy het volgende:

[..]

Oh die heb ik ook wel. Als aspie "pass" ik best goed voor niet-aspie, dwz. je zult zo in de dagelijkse omgang niet echt aan mij merken dat ik op 't autistisch spectrum zit. Hooguit dat ik wat chaotisch ben en emotioneel wat jong.

Ik ben alleen chronisch onzeker. En dat komt weer doordat ik niet goed weet wanneer ik te ver ga in een hoop sociale dingen. En dat is gewoon m'n handicap.
[..]

Dat moet op zich wel lukken, denk ik. Ik heb nooit veel problemen gehad met dingen goed uitleggen. Enige wat onhandig is is dat m'n meeste vrienden mannelijk zijn en ik 't idee heb op mannen te vallen.

Maar ik ga hier een weekje of wat niet posten. Ik ben de laatste tijd hier een beetje te obsessief mee bezig, en de rest van m'n leven is daar wat onder aan 't lijden. En dat is niet gezond.

Vanavond lekker naar de film, wat afleiding zoeken.

sorry dat ik niet eerder gereageerd heb, maar gisteren een ongeluk met de fiets gehad, wat schaafwonden, kneuzingen en lichte hersenschudding, mag dus eigenlijk mijn bed niet uit. Nouja, wat duizelig nu. Ik ben alleen 20-30 minuten kwijt van wat er gebeurd is...

Dat je emotioneel wat jong overkomt is inderdaad heel normaal met Asperger. Maar dat hoeft een geslachtsverandering niet in de weg te staan.
Vergeet niet, jij bepaald wanneer jij er aan toe bent om aan je gevoelens toe te geven, en alleen jij weet of en hoe je met die gevoelens kunt leven en omgaan, niemand anders. Iemand heeft aan mij weleens gevraagd na levensverhaal verteld te hebben (wat wel typisch transseksueel was), en verteld hebbende zich ook wel vrouw te voelen, MOET ik nu van geslacht veranderen. Ik heb toen gezegd, nee dat moet niet. Jij bent degene die bepaald of je dat wilt, aan kunt, aan toe bent, dat kan niemand anders je vertellen, of toe dwingen of wat dan ook.
Ik hoop dat je dit leest als je weer op het forum komt, reacties erop hoeft echt niet, neem je eigen tijd, en creëer die ook voor jezelf, stel grenzen, wat dat is met Asperger zeker van belang, een week niet posten, ook niet doen dan.
Heel veel sterkte in ieder geval en ik hoop dat je komende week wat leuke afleiding hebt.

quote:

Op maandag 19 februari 2007 10:16 schreef clumsy_clown het volgende:
Schop .

Er zijn een paar mensen die uit nieuwsgierigheid wat vraagjes hebben, zouden jullie kunnen helpen? Moet een transseksueel.....

Bedankt voor de link.

Ik heb het topic helemaal doorgelezen en ook de 2e Episode gaat er lekker aan toe.

Nouja, gelukkig zitten er nog wel een paar mensen tussen die het WEL begrijpen

Gelukkig wel. Maar wees eerlijk, het is toch ook niet iets simpels. Als ik een andere keuze had gehad, was ik echt niet van geslacht veranderd, heel mijn leven overhoop. Ik had een goed inkomenetc. Nu moet ik van een wao inkomen rondkomen.... (gelukkig verdient mijn vriend ook wat)

Het is zeker niet simpel, maar ik sta voor mijn idee al aardig in de maatschapij en voor mij thuis gaan zitten voor/na de operatie zal er echt niet inzitten. Of ik door ga met mijn werk aka koeriertje of de beveiliging in ga, kapster word, maakt niet uit, maar ik blijf zeker wel werken, al val ik er bij neer bij de sollicitaties. niet tijdens, want dan kan ik het zeker wel schudden

Ik ben ontslagen toen ik bij mijn toenmalige werkgever melde dat ik van geslacht had veranderen, ik had een jaarcontract, niks aan te doen.
Na een paar maanden hormonen ben ik gaan solliciteren, en ben ik bij een softwarehouse aangenomen op projectbasis. Eigenlijk zou het project voor mij 2 maanden voor mijn operatie voorbij zijn, maar ik heb 1 maand langer mogen werken.
Ongeveer 3 maanden na de operatie ben ik weer gaan solliciteren, vanwege een neusoperatie ben ik 1 maart 1999 weer begonnen met werken. 1 April echter van werkgever veranderd omdat ik een aanbod kreeg op 5 minuten lopen van huis. Er is bij de borstvergroting bij mijn linkerborst echter iets misgegaan. Daar is een infectie bij gekomen, zijn ze te laat achtergekomen (heel verhaal...) maar gevolg chronische pijn. Ook bemerkte ik na de operatie dat ik nog bepaalde psychische problemen had.
Na een suïcide poging heb ik van mijn werkgever te horen gekregen dat ik niet meer op het werk mocht komen.
In september 1997 ben ik al door het GAK afgekeurd, heb toch verschillende periodes gewerkt. Vorig jaar met de strenge herkeuringen ben ik voor 80-100% op psychische gronden afgekeurd, en er werd bij gezegd dat ik zonder herkeuring niet mag gaan werken. Het zoeken en doen van vrijwilligerswerk werd wel op prijs gesteld.
En dat vrijwilligerswerk doe ik nu ook.

quote:

Op dinsdag 20 februari 2007 11:10 schreef Meike26 het volgende:
Ik heb het topic helemaal doorgelezen en ook de 2e Episode gaat er lekker aan toe.

Nouja, gelukkig zitten er nog wel een paar mensen tussen die het WEL begrijpen

Ik denk dat 't niet zo zeer is dat mensen echt gemeen zijn, maar dat ze gewoon niet weten hoe ze d'r mee om moeten gaan. Als je dit niet zelf of in je directe omgeving hebt meegemaakt is 't beeld wat je hier van hebt toch meer van de types zoals Kelly en de breedgeschouderde bootwerkers met veel te veel oogschaduw op. En dan kan ik me een hoop reacties best voorstellen.

Dat de meeste transen heel normaal zijn en liefst een zo gewoon en ongezien mogelijk leven lijdenleiden komt niet echt in ze op, omdat ze dat beeld helemaal nooit mee hebben gekregen.

De media is ook een beetje 't probleem. Ok, de BNN doet 't wel goed (tijdje terug een hele goede uitzending over een v->m jongen), maar bijv. 't NRC heb ik d'r nog wel op betrapt transseksueel en travestiet door elkaar te halen.

Maargoed, dan is zo'n discussie ook wel goed, om een beetje te laten zien dat de meesten eigenlijk hele gewone mensen zijn.

Ik hoop dat dat laatste een beetje lukt, laten zien we gewoon mensen zijn, die helaas iets hebben moeten doorstaan/hebben meegemaakt wat bepaald niet alledaags is. Elk beetje begrip meer wat er bij komt in de maatschappij is meegenomen, want met Kelly als mediageile transseksueel komt er niet bepaald een positief beeld van de groep in de maatschappij te staan.
Maar ik moet eerlijk zeggen als ik nu gevraagd zou worden om aan een media iets (interview/tv/radio) te doen, ik ook flink moet nadenken en waarschijnlijk nee zeg.
In de periode 1996-2001 heb ik wel verschillende keren wat gedaan, en dat was best positief, maar werd niet altijd in dank afgenomen oa door werkgevers.

quote:

Op woensdag 21 februari 2007 13:20 schreef AnnaB het volgende:
Maar ik moet eerlijk zeggen als ik nu gevraagd zou worden om aan een media iets (interview/tv/radio) te doen, ik ook flink moet nadenken en waarschijnlijk nee zeg.

Ik heb één keer een interview gegeven voor een damesblad. Ook alleen maar omdat het idee erachter me wel aanstond. Daarna ben ik nog eens benaderd voor een TV-programma (nav het interview) en daar heb ik voor bedankt.

Ik zou nu eigenlijk in het OLVG moeten liggen, als Dr. Karim niet ziek was geworden. Operatie 21 februari. Nu 25 april op voorwaarde dat hij 1 april aan het werk gaat (of is). Ik hoop van wel. Wachten op SRS is moeilijk, maar op een hersteloperatie net zo merk ik wel.

quote:

Op donderdag 22 februari 2007 00:32 schreef AnnaB het volgende:
Ik zou nu eigenlijk in het OLVG moeten liggen, als Dr. Karim niet ziek was geworden. Operatie 21 februari. Nu 25 april op voorwaarde dat hij 1 april aan het werk gaat (of is). Ik hoop van wel. Wachten op SRS is moeilijk, maar op een hersteloperatie net zo merk ik wel.

Ik had in mei door hem geopereerd moeten worden. Wordt nu waarschijnlijk aug/sept/okt... Grrrrrrr!

Tja, ik kan nu ook nog gerust zeggen dat ik een jaartje kan doorwerken, voordat ik word opgenomen. In Juli dit jaar verwacht ik het eerste gesprek met de chirurg, waarschijnlijk dus Karim en dan maar zien, duimendraaien en afwachten.

Best nog wel een heftig verhaal Anna, niet bepaald het leven zoals je het allemaal had willen zien na de operatie, maar hoop dat het vrijwilligerswerk een hoop goed maakt?. Psychisch zit ik ook nog niet helemaal lekker in elkaar, maar er is werk aan de weg.

quote:

Op donderdag 22 februari 2007 03:20 schreef ChantalC het volgende:

[..]

Ik had in mei door hem geopereerd moeten worden. Wordt nu waarschijnlijk aug/sept/okt... Grrrrrrr!

Zodra ik hoor dat ie weer werkt zal ik het melden hier, want ik krijg of de eerste week van april uiterlijk een opnamebrief (3weken van te voren ivm stoppen hormonen), of ik krijg eind maar/begin april een email telefoontje van de opnameplanster voor een nieuwe datum

quote:

Op donderdag 22 februari 2007 08:40 schreef Meike26 het volgende:
Tja, ik kan nu ook nog gerust zeggen dat ik een jaartje kan doorwerken, voordat ik word opgenomen. In Juli dit jaar verwacht ik het eerste gesprek met de chirurg, waarschijnlijk dus Karim en dan maar zien, duimendraaien en afwachten.

Best nog wel een heftig verhaal Anna, niet bepaald het leven zoals je het allemaal had willen zien na de operatie, maar hoop dat het vrijwilligerswerk een hoop goed maakt?. Psychisch zit ik ook nog niet helemaal lekker in elkaar, maar er is werk aan de weg.

Nee, het is niet het leven wat ik gehoopt had, een schrale troost is dat een aantal psychische problemen toch wel een keer naar boven waren gekomen. Een beetje versneld door de geslachtsverandering. Minstens 1 is veroorzaakt door gebeurtenissen na de SRS. Het vrijwilligerswerk dat ik nu doe, zeker het niveau geeft veel voldoening. Ik zit in een cliëntenraad van een grote GGZ instelling, regelmatig overleg met de Raad van Bestuur, komende maanden waarschijnlijk ook regelmatig overleggen buiten Rotterdam vanwege onder andere het G4-project (over 4 jaar geen dak- en thuislozen meer in 4 grote steden, ook ggz moet daar een aantal mensen voor opvangen).
Maar spijt van mijn geslachtsverandering heb ik absoluut niet. Weleens gedacht hoor, als de pijn in mijn linkerborst weer eens heftig opspeelde. Maar voor de rest, nee. Ik kan en mag nu leven als degene die ik ben , ondanks diverse lichamelijke en psychische problemen.

Wat betreft je operatie, is niet zeker dat dat Dr. Karim zal zijn. In het OLVG is nog een andere chirurg die SRS doet, bij het VU zijn er nu ook zeker 2, en Dr. Van Trotsenburg wil ook nog opgeleid worden. Zou al gebeurd zijn, maar zijn Oostenrijkse collega die het hem zou leren werd helaas ziek.... Maar ik neem aan dat het komende jaar ergens wel opnieuw een leertraject voor Dr. Van Trotsenburg zal komen. Ik kan het hem begin april wel vragen (als ik het niet vergeet....)

quote:

Op donderdag 22 februari 2007 09:26 schreef AnnaB het volgende:

[..]

Wat betreft je operatie, is niet zeker dat dat Dr. Karim zal zijn. In het OLVG is nog een andere chirurg die SRS doet

Dr. Kanhai (oud VU chirurg)

quote:

Op donderdag 22 februari 2007 09:49 schreef ChantalC het volgende:

[..]

Dr. Kanhai (oud VU chirurg)

Ik had even geen zin zijn naam op te zoeken, ik zie hem vanzelf ook wel een keer aan mijn bed verschijnen neem ik aan, daar de geplande operatie door beiden (samen) gedaan word.
En kunnen ze het samen niet oplossen, dan zal het een korte operatie en opname worden, krijg ik een nieuwe afspraak een paar maanden later en dan komt Dr, Hage erbij...

[ Bericht 15% gewijzigd door AnnaB op 22-02-2007 10:38:21 ]

Balen dat ik nog minimaal 2 maanden moet wachten voor operatie, anders had ik het nu achter de rug gehad.....

quote:

Op donderdag 22 februari 2007 16:24 schreef danielluh het volgende:
hoi kom ff snel voorbij flitsen en kijken hoe het met jullie gaat

Foei!