Eetstoornissen: Boulimia, Anorexia, BED etc. (Deel 5)

quote:

Op vrijdag 30 november 2007 20:09 schreef grizegrijn het volgende:

[..]

Een bmi van 18.5 heb ik nooit gehad, van 17.5 ook niet. Ik ben meestal zo'n 47 kilo en 1,73 lang (weet niet of ik dat al eerder had gepost?) en dat was dus goed voor m'n bouw. Nu ben ik door griep en stress en zo een paar kilo afgevallen en ik kan me wel voorstellen dat ze die er terug bij willen zien (al vind ik het wel prima zo zolang ik geen andere lichamelijke klachten krijg eigenlijk), maar ik vind inderdaad dat ze nogal overtrokken reageren.

Nu ja, ik moet woensdag weer terug en dan zal ik dat eens bespreken voor een second opinion.

dan heb je gewoon nog maar een bmi van 15, dan zou het gezonder zijn als je 30 kilo meer woog
natuurlijk lijkt het me al een goed begin als je 10 kilo aankomt

Sorry dat ik er zo doorheen kom, maar ik heb nu 5 jaar een eetstoornis en heb sinds kort daar hulp voor (voor de zoveelste keer), maar nu is er ook een dietiste bij gekomen.. Zij wil mij laten afvallen (omdat ik dat echt wil, ondanks dat ik een gezond gewicht heb) op een goede manier, maar daarbij moet ik 6 x per dag eten.. vind het heel moeilijk . De laatste keer was ik er ook al door aangekomen.. En dat voelt gewoon niet goed.

Mijn vraag is nu of het normaal is dat ik nu met dat ''dieet'' zoveel honger krijg en dus meer en grotere eetbuien...
Hiervoor at ik niet veel en had ik gewoon een paar keer per week eetbuien..

Ook hebben ze mijn weegschaal afgenomen en ik zie het nu echt even niet meer zitten.. dus een beetje uit wanhoop deze post ik hoop zo dat iemand me kan zeggen dat dit normaal is.. want het voelt absoluut niet zo!

quote:

Op zaterdag 1 december 2007 00:20 schreef Little_Angel het volgende:
Zij wil mij laten afvallen (omdat ik dat echt wil, ondanks dat ik een gezond gewicht heb) op een goede manier, maar daarbij moet ik 6 x per dag eten..

Mijn vraag is nu of het normaal is dat ik nu met dat ''dieet'' zoveel honger krijg en dus meer en grotere eetbuien...

6x per dag eten is goed. Waarom? Door je maaltijden meer te spreiden, houd je je verbranding beter op peil.

Vergelijk het anders met een open haard: als je hier 6x in porties hout op gooit, blijft hij langer branden als dat je in 2x heel veel erop gooit en voor de rest niet. Zo is het ook met je verbranding in je lichaam, hoe beter je zorgt voor balans, hoe meer continue je verbranding is en hoe beter je afvalt.

Dat je zoveel honger krijgt en grotere eetbuien kun je het beste met je dietist bespreken. Ik eet zelf ook 6x per dag en zolang ik maar iedere keer iets van eitwit erbij eet, krijg ik geen trek.

quote:

Op zaterdag 1 december 2007 01:19 schreef MNR het volgende:

[..]

6x per dag eten is goed. Waarom? Door je maaltijden meer te spreiden, houd je je verbranding beter op peil.

Vergelijk het anders met een open haard: als je hier 6x in porties hout op gooit, blijft hij langer branden als dat je in 2x heel veel erop gooit en voor de rest niet. Zo is het ook met je verbranding in je lichaam, hoe beter je zorgt voor balans, hoe meer continue je verbranding is en hoe beter je afvalt.

Dat je zoveel honger krijgt en grotere eetbuien kun je het beste met je dietist bespreken. Ik eet zelf ook 6x per dag en zolang ik maar iedere keer iets van eitwit erbij eet, krijg ik geen trek.

Bedankt voor je bericht!
Ik weet ook wel dat het goed is, maar de angst om nog meer aan te komen die is te overheersend.. alles is zo dubbel, ik wil hulp maar wil niet dik worden.. De dietiste heeft zelf gezegd dat dat kan, maar vertrouw haar nog niet zo goed omdat dat al eerder is geschaad.

Voel me nu wel wat kalmer iig, zal dit nu echt goed doen een keer.. dat MOET gewoon, maar soms is het echt moeilijk en vermoeiend, die eeuwige strijd met mezelf

6x per dag verspreid eten is voor je stofwisseling veel beter dan 3x

Ik zal het maar moeten geloven he .
Heb me net stiekem gewogen, en ben níet aangekomen op de weegschaal thuis, voel me nu wat beter.
Maar moet het voortaan wel laten om me te gaan wegen.

Wat ik me afvroeg, zijn er mensen hier in dit topic die ervaring hebben met opname in een kliniek met een gezond gewicht?

quote:

Op zaterdag 1 december 2007 01:26 schreef Little_Angel het volgende:
De dietiste heeft zelf gezegd dat dat kan, maar vertrouw haar nog niet zo goed omdat dat al eerder is geschaad.

Vertrouwen kun je terugkrijgen door het aan te gaan (ondanks dat je bang bent).

quote:

Op zaterdag 1 december 2007 14:05 schreef HeaRt_woRm het volgende:

[..]

Als je eetbuien krijgt, eet je te weinig, en zal je meer moeten eten. Je lichaam heeft gewoon voeding nodig, vandaar die eetbuien Ik heb zelf anorexia, en al nu al een hele tijd overdag veel te weinig eten, en sinds kort ook weleens eetbuien. Maar dat is ook niet raar Als ik ook meer eet, worden de eetbuien ook kleiner, of helemaal niet
Maar het is helemaal eetgestoord om met een gezond gewicht willen afvallen

Dus ik eet eigk. nog te weinig?
Mag ik hier mijn eetlijstje posten? (op een ander forum waar ik zit is dat niet toegestaan dus ik vraag het maar even).

Wat je zegt klopt wel denk ik, bij mij worden ze vaker alleen.. Ik eet dan meer, maar echt giga grote zijn het nu niet meer echt.. (Ookal voelt het zo). Heb zelf boulimia, ook anorexia gehad 3 jaar lang en ik blijft maar op de manier van het laatste denken.. En dat is verschrikkelijk verwarrend allemaal...

Echt bedankt voor je berichtje iig!
En ik weet wel dat dat raar is en niet klopt.. maar het zit er zooooo in dat het moet dat ik alles ervoor over heb, zelfs als dat de dood is. De enige reden waarom ik het nu gezond doe, is omdat ik mijn moeder niet wil kwetsen, ze heeft het er ontzettend moeilijk mee.

quote:

Op zaterdag 1 december 2007 17:18 schreef HeaRt_woRm het volgende:
Wat mij betreft wel hoor over dat lijstje
Ik ben ook nog niet zover dat ik het voor mezelf doe, en dat ik het voor mijn familie doe En dan vooral voor mijn ouders. Maar uiteindelijk is het allemaal wel voor jezelf...Tjah, eigenlijk weet je het ook wel zo goed, maar zo moeilijk ook...

Ja dat heb ik ook.. Het is echt net zo'n spiraal waar je in zit maar niet uit komt.. maar we zijn iig al op weg
Mijn lijstje ziet er nu zo uit:

Ontbijt: 1 sneetje brood met beleg (mag ook 2 sneetjes), 1 glas water/thee.
Tussendoor: Rijstwafel/plakje ontbijtkoek + glas water/thee.
Lunch: 2 sneetjes brood met beleg en een glas water/thee.
Tussendoor: Fruit + rijstwafel.
Avondeten: 1 opscheplepel aardappelen/rijst, 2 opscheplepels groenten, 50 gr. vlees.
Tussendoor: zuivelproduct, zoals melk.

Als ik er zo naar kijk zou ik niet eens weten of dit veel of weinig is voor andere mensen.. voor mij is het iig veel ( at hiervoor overdag niks en s'avonds brood of kreeg een enorme eetbui)

Het lijstje ziet er gezond uit:) Ik weet ook niet of het veel of weinig is voor andere mensen. Maar ik denk dat het opzich best normaal is. Het eetpatroon wat je daarvoor had herken ik wel, ik een 's ochtends één broodje, en avond eten, soms een appel tussen door, en als ik een lange dag op school heb eet ik 2 broodjes op een dag in plaats van 1. De weekenden vind ik altijd het moeilijkst, als ik dan in mijn eentje zit en ik heb egt honger dat wil ik wel wat eten, maar het mag niet van mezelf, en dat is best moeilijk soms

quote:

Op zondag 2 december 2007 10:38 schreef Mystic-Rhythm het volgende:
Het lijstje ziet er gezond uit:) Ik weet ook niet of het veel of weinig is voor andere mensen. Maar ik denk dat het opzich best normaal is. Het eetpatroon wat je daarvoor had herken ik wel, ik een 's ochtends één broodje, en avond eten, soms een appel tussen door, en als ik een lange dag op school heb eet ik 2 broodjes op een dag in plaats van 1. De weekenden vind ik altijd het moeilijkst, als ik dan in mijn eentje zit en ik heb egt honger dat wil ik wel wat eten, maar het mag niet van mezelf, en dat is best moeilijk soms

Ik heb juist het tegenover gestelde in het weekend.. Dan eet ik veel meer omdat ik me verveel haha.
Maar het is wel weinig hoe we eten als we op eigen houtje bezig gaan.. Maar dat is dan ook de ziekte.
Heb jij hulp nu? (heb niet het hele topic gelezen nog!)

Zelf ga ik ws stoppen met de dietiste en me storten op de diepere dingen (het echte probleem), want als dat in combinatie met afvallen moet gaat dat niet.

De eetlijst die wij in de eetgroep kregen was nog meer dan wat jij nu post..

Het is best een normale hoeveelheid denk ik hoor.

Ja in klinieken is het meer. Op internet staan voorbeelden ervan!
Heb jij een aankomlijst of zo'n lijst om te stabiliseren (geloof dat ie daarvoor was)?

Of zit ik er nu helemaal naast met het idee van een eetgroep

quote:

Op zondag 2 december 2007 22:07 schreef HeaRt_woRm het volgende:
Die lijst wat jij daar post is echt heel veel te weinig Ik weet niet wat je dietist daar van zegt? Maar ik weet wel dat als volgens een normale dagstructuur wil eten, het ontbijt alleen al uit drie! boterhammen bestaat

Jeetje zo veel? Mijn mond viel open van verbazing..
Mijn dietiste is zelfs begonnen met 1 sneetje brood als ontbijt, 1 als lunch en hetzelfde avondeten + tussendoortjes... Dit vond zij weinig, maar het was om me te laten wennen. Zelf heb ik gevraagd of ze het wou ophogen ivm met mijn eetbuien. Nu zegt ze wel dat ze het wil gaan opbouwen, nog meer eten dus... Maar nu denk ik er dus aan om mee te stoppen en me te storten op mijn hulp die ik van de psych krijg.

Langzaam wennen aan een nieuw patroon is het beste, in kleine stapjes naar een, voor jou, gezond patroon.
Ik heb zelf Binge gehad, en ben in stapjes terug aan het gaan naar een patroon van minder eten zonder vreetbuien.
Bij mij was het wel andersom dan bij jou, als ik wist dat er eten was, was er een dwang om het op te eten. Het achterliggende probleem is nu zo goed mogelijk verholpen, en nu ben ik dus bezig met mijn eetpatroon. Die volgorde kan ik aanraden, want nu is het puur eten waar ik mee bezig ben, niet de controle, troost, enz, die ik had bij eten. Voor mij is dat erg prettig.
Omdat je al bij een dietiste loopt kan je ook proberen het te combineren, kijk eerst even wat je psych aanraadt.

Succes

ik vind 3 broodjes op een dag met avond eten al te veel...dan voel ik me gwoon dik en fatsig

quote:

Op maandag 3 december 2007 15:50 schreef omearos het volgende:
Langzaam wennen aan een nieuw patroon is het beste, in kleine stapjes naar een, voor jou, gezond patroon.
Ik heb zelf Binge gehad, en ben in stapjes terug aan het gaan naar een patroon van minder eten zonder vreetbuien.
Bij mij was het wel andersom dan bij jou, als ik wist dat er eten was, was er een dwang om het op te eten. Het achterliggende probleem is nu zo goed mogelijk verholpen, en nu ben ik dus bezig met mijn eetpatroon. Die volgorde kan ik aanraden, want nu is het puur eten waar ik mee bezig ben, niet de controle, troost, enz, die ik had bij eten. Voor mij is dat erg prettig.
Omdat je al bij een dietiste loopt kan je ook proberen het te combineren, kijk eerst even wat je psych aanraadt.

Succes

Bedankt!!
In stapjes is idd het beste ze zei al dat je met roken in 1 keer stopt, maar met eten is dat anders dus ook moeilijker (ms wat rare vergelijking). Heb jij zelf ook hulp gehad van een dietiste + psych? Ik doe dat nu gecombineerd dus, maar de psych is het er niet mee eens. Bij hem gaat het niet over afvallen, en bij haar wel. Vooral als ik daar een beetje ben aangekomen wil ik geen hulp meer en heb ik zoiets van ''hier doe ik het niet voor dus stik er maar in!'' .

Ik vind het wel fijn voor je dat je nu beter eet!!!

quote:

Op maandag 3 december 2007 17:36 schreef Mystic-Rhythm het volgende:
ik vind 3 broodjes op een dag met avond eten al te veel...dan voel ik me gwoon dik en fatsig

Ja dat heb ik ook, ookal is het weinig ms. Het voelt heel vies... moeilijk om uit te leggen maar je snapt me vast wel. Heb ook heel vaak dat ik echt ga staan shaken ervan omdat het gewoon zo naar voelt als ik het tot me neem... Nu klink ik als een gek geloof ik.

je klinkt niet als een gek...ik heb net wat gele vla ghad na een heeeeel klein beetje bami, ik had gwoon zo'n honger, maar ik heb er nu zoooo'n spijt van, en kvoel me zo vies... Ik kan het niet eten zonder er bij na te denken, en soms flip ik ook wel een beetje

L_A, ik kreeg een eetlijst om af te vallen, de mensen met anorexia en boulimia kregen nog een boterham meer..

Ik zag op 6 boterhammen op een dag, en dan nog soep bij de lunch, 2 stuks fruit, avondeten en nog iets 's avonds..

Ik merk nu ik het heel druk heb op mijn werk dat ik toch teruggrijp naar dat patroon, en dat voelt best goed, niet eng ofzo...

Link

Dit is een filmpje, gemaakt door Cathy, 26, genezen van anorexia. Het is the point of view van de mensen om haar heen, familie, vrienden, haar dochter.

Het deed mij behoorlijk wat. Sowieso al haar filmpjes vind ik erg motiverend.

quote:

Op maandag 3 december 2007 18:42 schreef teigan het volgende:
L_A, ik kreeg een eetlijst om af te vallen, de mensen met anorexia en boulimia kregen nog een boterham meer..

Ik zag op 6 boterhammen op een dag, en dan nog soep bij de lunch, 2 stuks fruit, avondeten en nog iets 's avonds..

Ik merk nu ik het heel druk heb op mijn werk dat ik toch teruggrijp naar dat patroon, en dat voelt best goed, niet eng ofzo...

Bedankt voor je bericht!
Ik twijfel nu heel erg omdat ik weer ben terug gegaan naar 1 sneetje brood in de ochtend en 1 in de middag.. Het begin dus, terwijl bij jullie daar mensen met boulimia meer te eten kregen dan dat.. Ik snap wel dat dat is omdat ik moet wennen eraan, maar ze had het ook over dat ik er nu nog niet klaar voor was en alles.

Het klopt idd, mijn hele hoofd is een chaos.. het voelt net 1 groot zooitje en ik zit weer in een complete ontkenningsfase. Ik noem dit geen geen boulimia, ook geen anorexia, terwijl het volgens deskundigen echt boulimia is. Ms moet ik maar minder waarde hechten aan de naam oid.

De dietiste was vandaag iig een hel, mijn centimetertje is afgenomen, ik mag geen kcal. meer tellen, sporten is nu met beperking (max. 1 uur per dag) en mijn weegschaal mag ik nog steeds niet hebben.. Voel me daar ZO boos door , is dat normaal die woede?

Je laatste zin, dat heeft zij toevallig ook vandaag tegen me gezegd. Dat ik straks ook iets heb om op terug te vallen en ergens geeft me dat moed, dat jij het zegt en dat zij het ook zei heel raar ms.

Sorry trouwens als dit bericht zooo verwarrend is, maar ik kan nu niet zo helder nadenken, zit in een giga dip! Ik word moe van dat dwangmatig bewegen (been hele tijd op en neer als ik zit, extra veel lopen, extra veel fietsen etc.) terwijl mijn lichaam zeer doet. Ja, echt alles doet zeer gewoon... moet morgen naar de dokter als het niet over is, want dit is al een paar dagen.. kan bijna niet meer lopen erdoor .

@ BubblegumBarbie,

Zeer aangrijpende video.. Moest huilen erdoor, want zo zit mijn moeder eigenlijk ook.
Vandaag is de eerste keer dat zij het een ziekte heeft genoemd en begrip heeft getoond.. Mijn mond viel open! Maar als ik die moeder zo hoor praten.. dan moet ik huilen omdat ik weet dat mijn moeder het ook heel erg moeilijk hiermee heeft = weer schuldgevoel dus

quote:

Op dinsdag 4 december 2007 22:06 schreef BubblegumBarbie het volgende:
Link

Dit is een filmpje, gemaakt door Cathy, 26, genezen van anorexia. Het is the point of view van de mensen om haar heen, familie, vrienden, haar dochter.

Jeetje... stukje waarbij dat meisje en die moeder sprak, grepen mij wel aan. Vooral dat kleine meisje..

Little Angel, de ambivalentie die je voelt is heel normaal. Rationeel gezien weet je dat je wilt genezen en onbezorgd met eten wil kunnen omgaan, maar je ziekte blijft schreeuwen dat ze tegen je zijn en je vet willen mesten. Hoe verder je in je behandeling komt, hoe minder overheersend je ziekte wordt. Zeker als je weer genoeg voeding binnen krijgt en je vrolijker wordt, energieker, positiever. Dan wordt het makkelijker om je ziekte te weerstaan en merk je steeds meer waar je het voor doet.

Je zit nog erg in de ontkenningsfase volgens mij. Zie je zelf in dat je ziek bent? Je hoeft het geen naam te geven, zolang je het maar erkend. Want zonder erkenning kun je niet beter worden.

Het filmpje kun je ook zien als motivatie, in plaats van je schuldig te voelen. Bedenk wel dat je er nu mee bezig bent en daarvoor veel waardering verdient. Je hoeft je nu niet meer schuldig te voelen, want je bent er mee bezig en dat haalt al een hoop druk van je ouders hun schouders.

Je bent geweldig bezig en jij verdient het om beter te worden! Je verdient een gezond en leuk leven, want dat ben jij waard.

L_A, die boosheid herken ik wel hoor..

Het is toch een stukje controle wat je op moet geven, en daar kan je natuurlijk flink boos om worden... Het is dus voor mij wel een herkenbaar gevoel, ik kan soms ook nog heel boos worden als het niet helemaal goed met mij gaat.

Voor het eerst in sinds mijn laatste vriendin het uitmaakte heb ik weer gehuild.
En dat kwam door dat prachtige youtube filmpje dat BubblegumBarbie poste.

Heb de laatste week meer last van honger en heb de neiging om te willen eten, eten en eten. Zodra ik zeg maar een oprechte knuffel of warmte in mijn omgeving heb, gaat dat vanzelf over. Heeft iemand anders dat hier ook?

Ik word een beetje moe van het steeds terugkerend patroon.

Ja, ik herken dat heel erg. En nu je het zo schrijft, is het eigenlijk zo duidelijk: geen honger 'naar' eten heb je, maar honger 'naar' warmte. Klinkt erg stom, maar is het waar?

Ja, dat klopt. Je zegt hetzelfde wat ik aan wil geven, maar dan in andere woorden. Wat je zegt klinkt voor mij ook helder. Vind het wel fijn dat je het herkent.

quote:

Op woensdag 5 december 2007 09:51 schreef BubblegumBarbie het volgende:
Little Angel, de ambivalentie die je voelt is heel normaal. Rationeel gezien weet je dat je wilt genezen en onbezorgd met eten wil kunnen omgaan, maar je ziekte blijft schreeuwen dat ze tegen je zijn en je vet willen mesten. Hoe verder je in je behandeling komt, hoe minder overheersend je ziekte wordt. Zeker als je weer genoeg voeding binnen krijgt en je vrolijker wordt, energieker, positiever. Dan wordt het makkelijker om je ziekte te weerstaan en merk je steeds meer waar je het voor doet.

Je zit nog erg in de ontkenningsfase volgens mij. Zie je zelf in dat je ziek bent? Je hoeft het geen naam te geven, zolang je het maar erkend. Want zonder erkenning kun je niet beter worden.

Het filmpje kun je ook zien als motivatie, in plaats van je schuldig te voelen. Bedenk wel dat je er nu mee bezig bent en daarvoor veel waardering verdient. Je hoeft je nu niet meer schuldig te voelen, want je bent er mee bezig en dat haalt al een hoop druk van je ouders hun schouders.

Je bent geweldig bezig en jij verdient het om beter te worden! Je verdient een gezond en leuk leven, want dat ben jij waard.

Echt heel erg bedankt voor je opbeurende woorden!

Ik zie zelf opzich wel in dat ik ziek ben, maar kan niet geloven dat ik dat mezelf aan doe ofzo.
Soms denk ik dat het ms niet serieus genoeg is allemaal.. Ik ben er iig wel mee bezig, en merk ook dat dit mijn moeder goed doet gelukkig maar!

Nu ben ik wel bijna een week verder en de dietiste heeft hulp ingeroepen van anderen, ze weet niet goed wat ze met me aan moet. Ergens voelt het wel alsof ze zich er dus wat van aan trekt en niet gewoon maar iets wil doen. Ook gaat zij ws met mijn psycholoog samenwerken, maar dat is afwachten. Donderdag krijg ik een adviesgesprek, en daarin zeggen ze me dus of ze denken dat ik bij het RIAGG op m'n plaats ben of dat ik ms ergens anders heen moet.

quote:

Op woensdag 5 december 2007 18:57 schreef teigan het volgende:
L_A, die boosheid herken ik wel hoor..

Het is toch een stukje controle wat je op moet geven, en daar kan je natuurlijk flink boos om worden... Het is dus voor mij wel een herkenbaar gevoel, ik kan soms ook nog heel boos worden als het niet helemaal goed met mij gaat.

''Gelukkig'' ben ik niet de enige met dat probleem!
Het is heel moeilijk alleen om ermee om te gaan, wat doe jij met die woede?

Ik heb de laatste pagina van dit topic doorgelezen en heb wat gemengde gevoelens erbij.
Voor de duidelijkheid: ik heb geen eetstoornis en heb deze ook nooit gehad. Een vriendin van me heeft anorexia gehad (ze is inmiddels helaas overleden), vandaar mijn interesse.

Ten eerste: ik vind het goed om te zien dat mensen met een eetstoornis hier herkenning en steun kunnen vinden. Uiteindelijk kunnen lotgenoten vaak beter aanvoelen hoe je met bepaalde dingen kunt zitten dan mensen die om je heen staan, hoezeer ze ook met je willen meeleven.
Maar daarin schuilt ook een gevaar; zo werd er hier een eetlijstje gepost wat echt veeeel te weinig is. In de eerste reacties kwam dit echter niet naar voren, men vond het een goede lijst, die voldoende was. Naar mijn idee is dat het eetgestoorde deel wat spreekt. Daardoor kun je jezelf wijs gaan maken dat je inderdaad voldoende eet, en dus nog wel kunt gaan minderen.
En op die wijze lijkt me dit topic niet helpend, maar juist eetstoornisversterkend.

Ik weet niet in hoeverre de mods dit topic kunnen/willen/mogen modereren (iedere poster heeft ook een eigen verantwoordelijkheid hierin natuurlijk), maar als je kijkt naar bij voorbeeld www.sabn.nl dan zie je dat de mods daar veel meer in beeld zijn en de mensen die daar posten duidelijk aangesproken worden op hun eetgestoorde deel. En als je beter wil worden, is dat toch een van de dingen die je nodig hebt, denk ik.

Doe met deze post wat je wil, het was iets wat ik even kwijt wilde naar aanleiding van wat ik hier las. Heel veel sterkte in jullie gevecht tegen deze verschikkelijke ziekte! Ik heb helaas in mijn eigen omgeving gezien wat voor een verwoestend effect het kan hebben.

quote:

Op dinsdag 11 december 2007 14:17 schreef Little_Angel het volgende:

[..]

Echt heel erg bedankt voor je opbeurende woorden!

Ik zie zelf opzich wel in dat ik ziek ben, maar kan niet geloven dat ik dat mezelf aan doe ofzo.
Soms denk ik dat het ms niet serieus genoeg is allemaal.. Ik ben er iig wel mee bezig, en merk ook dat dit mijn moeder goed doet gelukkig maar!

Nu ben ik wel bijna een week verder en de dietiste heeft hulp ingeroepen van anderen, ze weet niet goed wat ze met me aan moet. Ergens voelt het wel alsof ze zich er dus wat van aan trekt en niet gewoon maar iets wil doen. Ook gaat zij ws met mijn psycholoog samenwerken, maar dat is afwachten. Donderdag krijg ik een adviesgesprek, en daarin zeggen ze me dus of ze denken dat ik bij het RIAGG op m'n plaats ben of dat ik ms ergens anders heen moet.
[..]

''Gelukkig'' ben ik niet de enige met dat probleem!
Het is heel moeilijk alleen om ermee om te gaan, wat doe jij met die woede?

Ik denk dat wij allemaal denken dat ons probleem een stuk minder serieus is dan dat van iemand anders. Het komt vaak voor dat, zodra iemand te horen krijgt dat hij/zij naar een kliniek moet, diegene er een extra stapje bovenop doet om nog meer af te vallen, want straks is hij/zij de dikste of is hun probleem niet erg genoeg.

Maar het feit dat jij er psychisch zo erg mee bezig bent is al rede genoeg om in te grijpen. En ik hoop oprecht voor je dat het allemaal snel wat dragelijker en makkelijker wordt.

Het is fijn om te horen dat je dieetiste je problemen serieus neemt en dat ze met zijn allen zo druk bezig zijn voor je! Mijn psycholoog heeft simpel gezegd dat ik geen echt eetprobleem heb en dat ik maar gewoon moet wachten tot ik mijn leven en psyche meer op een rijtje heb, dan trekt het wel bij. Ik denk niet dat ze beseft hoe verschrikkelijk het is om boven de wc te hangen en je avondeten uit te kotsen. Om doodsbang te zijn om op de weegschaal te staan, want misschien ben je aangekomen. Om de hele dag het knagende hongergevoel te negeren in de hoop een onsje te zijn afgevallen.

Wat jij het beste kunt doen als je die woede weer voelt opkomen is je concentreren op de stappen die je al gemaakt hebt. Ondanks dat ze misschien klein zijn, voor iemand met een eetstoornis zijn het stappen met de zevenmijlslaars van kleinduimpje. En praat er desnoods over met je moeder, het zal haar ook goed doen als je met je problemen naar haar toe komt en dan heb jij ook niet meer zo het idee er helemaal alleen voor te staan.

Bubblegumbarbie, ben je nog bij die (onwijs foute) psycholoog? Wat een dom mens moet dat zijn. Bah.

quote:

Op dinsdag 11 december 2007 15:43 schreef Sugar het volgende:
Bubblegumbarbie, ben je nog bij die (onwijs foute) psycholoog? Wat een dom mens moet dat zijn. Bah.

Ja, voor de rest vertrouw ik haar wel enorm en ben ik al onwijs opgeschoten met mijn therapie.
En het leek ook een tijdje goed te gaan, maar waar bergen zijn, zijn ook dalen. Dus nu zit ik weer in een, nogal extreme, periode van afvallen en ik twijfel ook al heel lang of ik er eigenlijk wel vanaf wil. En mede daardoor heb ik, toen ze er laatst naar vroeg, het verzwegen. Ik ben bang om weer te horen dat ik geen probleem heb en aan de andere kant gebruik ik het ook naar mezelf 'zie je wel dat ik geen probleem heb, ik ben gewoon op dieet.'

En het stomste is dat ik precies weet wat zich afspeelt in mijn hoofd, maar ik niet tegen mezelf kan en wil zeggen 'doe niet zo raar'. En dat is vrij frustrerend.

quote:

Op dinsdag 11 december 2007 16:00 schreef BubblegumBarbie het volgende:
Ik ben bang om weer te horen dat ik geen probleem heb en aan de andere kant gebruik ik het ook naar mezelf 'zie je wel dat ik geen probleem heb, ik ben gewoon op dieet.'

Waarom vertel je dit haar niet, in alle eerlijkheid?

quote:

Op dinsdag 11 december 2007 15:24 schreef BubblegumBarbie het volgende:

[..]

Ik denk dat wij allemaal denken dat ons probleem een stuk minder serieus is dan dat van iemand anders. Het komt vaak voor dat, zodra iemand te horen krijgt dat hij/zij naar een kliniek moet, diegene er een extra stapje bovenop doet om nog meer af te vallen, want straks is hij/zij de dikste of is hun probleem niet erg genoeg.

Maar het feit dat jij er psychisch zo erg mee bezig bent is al rede genoeg om in te grijpen. En ik hoop oprecht voor je dat het allemaal snel wat dragelijker en makkelijker wordt.

Het is fijn om te horen dat je dieetiste je problemen serieus neemt en dat ze met zijn allen zo druk bezig zijn voor je! Mijn psycholoog heeft simpel gezegd dat ik geen echt eetprobleem heb en dat ik maar gewoon moet wachten tot ik mijn leven en psyche meer op een rijtje heb, dan trekt het wel bij. Ik denk niet dat ze beseft hoe verschrikkelijk het is om boven de wc te hangen en je avondeten uit te kotsen. Om doodsbang te zijn om op de weegschaal te staan, want misschien ben je aangekomen. Om de hele dag het knagende hongergevoel te negeren in de hoop een onsje te zijn afgevallen.

Wat jij het beste kunt doen als je die woede weer voelt opkomen is je concentreren op de stappen die je al gemaakt hebt. Ondanks dat ze misschien klein zijn, voor iemand met een eetstoornis zijn het stappen met de zevenmijlslaars van kleinduimpje. En praat er desnoods over met je moeder, het zal haar ook goed doen als je met je problemen naar haar toe komt en dan heb jij ook niet meer zo het idee er helemaal alleen voor te staan.

Ik denk dat je het bij het juiste eind hebt inderdaad!
En ik weet ook wel dat ik vooruit kom, maar moet er nog wel vrede mee leren te hebben dat het ook vaak genoeg mis zal gaan (ik ben net begonnen en kan dus niet me perfect aan haar eetlijsten houden, dat soort dingen).

Vind het wel naar voor jou dat jij niet zo serieus wordt genomen als dat je hoopt... Waarom zeg je het haar niet, dat het zo verschrikkelijk is? Het zal voor haar ms niet makkelijk zijn om te begrijpen, maar ze moet niet doen alsof het er even bij hoort en zo wel weer weg gaat!

Eigenlijk.. is alles dubbel eraan. En dat komt voor mij heel erg naar voren bij het stukje waarin je over je twijfels verteld. Ik heb dat ook en ik denk nog wel meer mensen! Zou dat zeker tegen je psycholoog vertellen en vragen of ze daar serieus op wil reageren.. Want het is overduidelijk wél een probleem *gek dat ik dat veel beter bij jou inzie dan bij mezelf*.

Ik zal iig proberen me te concentreren op wat ik heb bereikt inderdaad. Ik doe het opzich niet slecht, maar nog niet perfect..Ach, zolang ik het maar genoeg tijd geef denk ik dan . Wat ik wel heel erg jammer vind is dat ik beperkt mag bewegen (max. 1 uur per dag incl. naar school fietsen e.d.), want daardoor kan ik woede ook al minder kwijt. Voel me nu wél wat rustiger trouwens, dat komt doordat ik me meer richt op dingen waar ik gelukkig mee ben, heb (bijna) niets meer te wensen en dat geeft me om de een of andere reden een rustig gevoel!

quote:

Op dinsdag 11 december 2007 15:12 schreef Cat22 het volgende:
Ik heb de laatste pagina van dit topic doorgelezen en heb wat gemengde gevoelens erbij.
Voor de duidelijkheid: ik heb geen eetstoornis en heb deze ook nooit gehad. Een vriendin van me heeft anorexia gehad (ze is inmiddels helaas overleden), vandaar mijn interesse.

Ten eerste: ik vind het goed om te zien dat mensen met een eetstoornis hier herkenning en steun kunnen vinden. Uiteindelijk kunnen lotgenoten vaak beter aanvoelen hoe je met bepaalde dingen kunt zitten dan mensen die om je heen staan, hoezeer ze ook met je willen meeleven.
Maar daarin schuilt ook een gevaar; zo werd er hier een eetlijstje gepost wat echt veeeel te weinig is. In de eerste reacties kwam dit echter niet naar voren, men vond het een goede lijst, die voldoende was. Naar mijn idee is dat het eetgestoorde deel wat spreekt. Daardoor kun je jezelf wijs gaan maken dat je inderdaad voldoende eet, en dus nog wel kunt gaan minderen.
En op die wijze lijkt me dit topic niet helpend, maar juist eetstoornisversterkend.

Ik weet niet in hoeverre de mods dit topic kunnen/willen/mogen modereren (iedere poster heeft ook een eigen verantwoordelijkheid hierin natuurlijk), maar als je kijkt naar bij voorbeeld www.sabn.nl dan zie je dat de mods daar veel meer in beeld zijn en de mensen die daar posten duidelijk aangesproken worden op hun eetgestoorde deel. En als je beter wil worden, is dat toch een van de dingen die je nodig hebt, denk ik.

Doe met deze post wat je wil, het was iets wat ik even kwijt wilde naar aanleiding van wat ik hier las. Heel veel sterkte in jullie gevecht tegen deze verschikkelijke ziekte! Ik heb helaas in mijn eigen omgeving gezien wat voor een verwoestend effect het kan hebben.

Daarmee doel je ws op mijn lijst.
Ik heb wel even gevraagd of dat hier mocht, want op andere fora mag het soms idd niet, nee. Ms kan een mod daar inderdaad naar kijken, of mensen hier zelf aangeven of ze dat storend vinden?

Naast het feit dat mensen het gezond vinden, waren er ook mensen die het weinig vonden. Het ligt er maar net aan.

Vind het wel heel naar voor je dat je vriendin eraan overleden is, sterkte

quote:

Op dinsdag 11 december 2007 19:10 schreef Little_Angel het volgende:

Daarmee doel je ws op mijn lijst.
Ik heb wel even gevraagd of dat hier mocht, want op andere fora mag het soms idd niet, nee. Ms kan een mod daar inderdaad naar kijken, of mensen hier zelf aangeven of ze dat storend vinden?

Gekeken, is niets mis mee hoor. Heb verder ook niet gezien dat men het storend vindt.

Ik ben het helemaal met Cat22 eens en vind gewicht, eetverslagen en dat soort dingen erg gevaarlijk. Ik weet hoe ik zelf artikelen verslond hierover, óók om te toetsen of ik wel hard genoeg lijnde, zeg maar. En of ik wel licht genoeg werd. Gevaarlijk dus.

Little_Angel, ik vond het wel te weinig, maar als ik me geod herinner gaf je zelf aan dat je nog aan het opbouwen was, dus dan is het iig op de goede weg..

Ik zit er redelijk door op dit moment. ik gun mezelf te weinig tijd om bij mijn gevoel stil te staan. Het roept dan ook bij bv. kleren passen paniek en verdriet op.

De afgelopen week heb ik vaak fastfood gegeten, en het begon op mijn patroon van vroeger te lijken voor mijn gevoel. Ik vond het eng, ik was bang dat ik er niet uit zou kunnen komen. Gelukkig merk ik dat het meevalt, ik stap ook makkelijk weer over op gewoon, gezond eten.

Daar heb ik ook heel wat aan gehad! Nu kan ik mezelf wel vertellen dat het te weinig is, dus dat voelt dan minder klote, om het zo maar te zeggen. Sugar, ms is het een idee om dat soort dingen als spoilers te zetten? Ik weet het ook niet, maar wat H_w zegt klopt wel, ik ben zelf 17 en dus wel jong, ja.

Ik denk dat eetstoornissen waarschijnlijk toch beginnen bij mensen met zoiezo al een ingebakken vorm van onzekerheid, misschien is het zo vermijdbaar..

Over eetschema's, ik denk dat je als je dat samen met je dietiste hebt opgesteld, dat daar een reden voor is. En ik vind het persoonlijk ook een blijk van wantrouwen naar hem/haar toe als je hier dan toch nog een keer bevestiging zoekt (weet niet of het zo is, maar wil je hiermee aantonen dat zij ongelijk heeft?).

Ik dwing mezelf op het moment om onder de mensen te komen ondanks dat ik me echt superonzeker voel. En dan valt het me op dat iedereen eigenlijk hetzelfde op mij reageert, maar dat ik de enige ben die zich druk maakt.
Heel graag zou ik de kilo's die er het afgelopen half jaar bij zijn gekomen af willen hebben, heel graag zelfs, maar eerst dien ik daarvoor de oorzaak aan te pakken.

Wat dat betreft geeft Sugar dat (voor mij) heel goed aan (geen 'honger' naar eten, maar naar warmte). Maar het rationeel benaderen, zoals Esuri dat dan weer doet, werkt niet altijd. Juist omdat het zo'n pijnlijke herinnering is waar veel emoties bij komen kijken. Je mag me uitleggen hoe jij het ziet dat het zo vermijdbaar is.

quote:

Op maandag 3 december 2007 18:15 schreef Mystic-Rhythm het volgende:
je klinkt niet als een gek...ik heb net wat gele vla ghad na een heeeeel klein beetje bami, ik had gwoon zo'n honger, maar ik heb er nu zoooo'n spijt van, en kvoel me zo vies... Ik kan het niet eten zonder er bij na te denken, en soms flip ik ook wel een beetje

Heb je al hulp?

quote:

Op zaterdag 1 december 2007 17:37 schreef Little_Angel het volgende:

[..]

Ja dat heb ik ook.. Het is echt net zo'n spiraal waar je in zit maar niet uit komt.. maar we zijn iig al op weg
Mijn lijstje ziet er nu zo uit:


Verstandig is om s'ochtends wat meer te eten. Eet ook om de dag een banaan ofzo,
zit veel energie in en stimuleert de aanmaak van serontine, laat je blijer voelen.
Ontbijt: 3/4 sneetjes brood met beleg, 1/2 glazen melk/water/thee.

Tussendoor: Rijstwafel/plakje ontbijtkoek + glazen water/thee.

Lunch: 3/4 sneetjes brood met beleg en glas water/thee.

Tussendoor: Fruit + rijstwafel.

Avondeten: 1 opscheplepel aardappelen/rijst, 2/3 opscheplepels groenten, 100/150 gr. vlees.

Na het eten zo min mogelijk eten, crackers/ lichte soepen zijn het beste.

quote:

Op zaterdag 1 december 2007 17:37 schreef Little_Angel het volgende:

[..]

Ja dat heb ik ook.. Het is echt net zo'n spiraal waar je in zit maar niet uit komt.. maar we zijn iig al op weg
Mijn lijstje ziet er nu zo uit:

Ontbijt: 1 sneetje brood met beleg (mag ook 2 sneetjes), 1 glas water/thee.
Tussendoor: Rijstwafel/plakje ontbijtkoek + glas water/thee.
Lunch: 2 sneetjes brood met beleg en een glas water/thee.
Tussendoor: Fruit + rijstwafel.
Avondeten: 1 opscheplepel aardappelen/rijst, 2 opscheplepels groenten, 50 gr. vlees.
Tussendoor: zuivelproduct, zoals melk.

Ik had het inderdaad over jouw lijstje.
Als je die naast een standaard eetlijst dan zie je dat dit lijstje veel te klein is. En zelfs de standaardlijst is niet geschikt om aan te komen, dan moet je nog extra dingen nemen.

Overgenomen van het SABN forum:

quote:

Standaard Eetlijst (gebasseerd op eetlijsten in klinieken)

Ontbijt (8:30)
3 boterhammen met boter (3 x boter = 15 gram)
Kaas
Vleeswaren
Zoet

1 glas melk of karnemelk
1 a 2 kopjes thee/koffie

Tussendoortje (10.30)
1 a 2 kopjes thee met een koekje (variërend van biscuit tot gevulde koek)

Lunch (13.00)
3 boterhammen met boter (3 x boter = 15 gram)
Kaas
Vleeswaren
Zoet

1 glas melk of karnemelk

Tussendoortje (15.30)
1 a 2 kopjes thee met een koekje
1 stuk Fruit

Warme maaltijd (18.00)
(1 kop soep/rauwkost )
1 portie aardappelen/pasta/rijst/patat/puree (ongeveer 4 aardappels ter grootte van een ei óf 4 opscheplepels rijst, pasta of puree)
1 portie groente (200 gram of 3 opscheplepels)
1 portie vlees(/vervanger)
1 portie jus of saus

NB!!Wissel dit af met éénpansgerechten, zoals pasta, bami, chicken tonight, wraps, roti, nasi e.d.

1 toetje (variërend van yoghurt tot chocolademousse met slagroom)
1 a 2 water

Tussendoortje (20.00)
1 a 2 kopjes thee/koffie met een evergreen/plak ontbijtkoek

Tussendoortje (22.00)
1 stuk fruit
1 a 2 kopjes thee, water, sap of fris


Variaties wat betreft de warme maaltijd:
macaroni/bami/nasi (450 gram) = 8 aardappellepels
stampot/ovenschotel (450-500 gram) = 5 aardappellepels
soep als maaltijd = 2 diepe borden of 1 bord met daarnaast twee boterhammen

In plaats van 200 gram aardappelen kun je ook nemen:
- 200 gram puree (4 aardappellepels)
- 150 gram rijst (3 aardappellepels)
- patat 150 gram (3 aardappellepels)
- pasta 200 gram (4 aardappellepels)
- aardappelkroketjes (vijf stuks)

Wanneer je moet aankomen, omdat je ondergewicht hebt, is het belangrijk om tussendoor Ensini, Nutridrink, Ensure of Fortimel te drinken. Om aan te komen is deze lijst niet geschikt!!

Little_Angel: ik hoop dat je dit ook niet als kritiek beschouwt, want zo is het absoluut niet bedoeld. Ik vind het dapper dat je je eetlijst hier durft te posten, dat je dit al eet, wat voor jou veel meer is dan je eerst at, en ik snap ook dat je niet meteen een standaard lijst kunt eten, maar dit moet opbouwen. Maar, als je de eerste reacties kijkt, dan zou je kunnen gaan denken dat je nu voldoende binnenkreeg. En dat zou zo jammer zijn.
Succes met het verder uitbreiden van je lijst!

@inekris:
Hoe kun je zeggen dat haar lijstje prima is!?
Dit is toch veel minder dan een normale eetlijst? Als je bedoelt dat dit voor nu, in haar situatie goed is (om op te bouwen), dan vind ik dat je dat ook duidelijk zo moet zeggen. Want zoals je jouw reactie nu hebt geformuleerd, zullen meiden met AN dit gaan aangrijpen om ook zo weinig te gaan eten. Immers, er wordt (door een modje) gezegd dat dit voldoende is.
_{Bedankt voor je PM, ik las dit topic pas nadat ik je geantwoord had}

Ylang: Inderdaad, de volgende keer ga ik het precies zo tegen haar zeggen.

Cat22: Ik heb even berekend hoeveel calorieen die 'standaard lijst' bevat en dat zijn er ca. 2800. En dan heb ik geen ultra vette dingen berekend. Dat is niet bepaald een lijst waar je niet van aankomt. Het is goed als je ons wilt laten zien dat we meer moeten eten, maar hou het wel reeël. En houd er ook rekening mee dat ieder beetje dat er word gegeten een hele grote stap de goede kant op is.

Heart_worm, ik begreep niet helemaal wat je hiermee bedoelde:

quote:

Op dinsdag 11 december 2007 20:15 schreef HeaRt_woRm het volgende:
Ook helemaal mee eens Klopt Sugar, wat dat betreft ben je niet echt een goed voorbeeld En je bent al volwassen genoeg, en er komen hier ook wel jonge mensen. Dus zou je ook weleens daar mee rekening kunnen houden

Waarmee moet ik rekening houden? En in welke zin ben ik geen goed voorbeeld? Sorry dat ik je even niet snap.


BgB, ik snap wel wat je zegt, maar blijbaar is die lijst wel afkomstig van SABN. Maar goed, de strekking van wat je zegt is sowieso waar: het is al heel wat als er weer gestart wordt met gewonere hoeveelheden.