Genderdysforie - deel 4

Meest irritante nog is als je in ene gesprek zit, om dan niet te makkelijk te worden... die concentratie moet wel blijven... daarom dus ook dat ik logopedie heb genomen, m'n stem had ik al goed.. nu alleen nog een beetje articulatie en melodie indd.

En daarna misschien wel zangles ?

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 15:00 schreef Meike26 het volgende:
Meest irritante nog is als je in ene gesprek zit, om dan niet te makkelijk te worden... die concentratie moet wel blijven... daarom dus ook dat ik logopedie heb genomen, m'n stem had ik al goed.. nu alleen nog een beetje articulatie en melodie indd.

En daarna misschien wel zangles ?

Veel vogelvoer eten.

Ik denk wanneer je iemand goed observeert je altijd wel aanwijzingen kunt vinden van een eerder geslacht. Helemaal trefzeker is het echter nooit denk ik.

quote:

Op maandag 1 januari 2007 23:27 schreef Maisnon het volgende:
Zoiets als "ertussen in hangen" vindt ik persoonlijk totaal niks bvb

Mij lijkt het ook niets. In het begin van mijn transitie toen ik nog gedeeltelijk als man leefde werd ik knettergek van dat voortdurend terug moeten. Er zijn echter mensen die pas bij het opstaan beslissen of ze die dag een man of vrouw zijn en er zijn ook mensen die niet in een hokje man of vrouw geplaatst willen worden.

quote:

het is echt het een of het ander. Daarom loop ik er ook niet echt mee te koop ofzo

Ik denk dat je sowieso met te koop lopen uitsluitend een bepaald soort volk trekt...

Ik heb er ook altijd iets tegen gehad om te groeperen als transen. Transseksualiteit is de enige bindende factor in dat geval en die ene factor is niet genoeg, voor de rest zijn mensen veel te verschillend. Daarnaast heb ik altijd een beetje het gevoel dat je een soort "trans" lifestyle krijgt op die manier, net zoals er bijvoorbeeld een gay scene is. Leuk voor degenen die dat zoeken, maar niets voor mij. Dat ik hier op FOK! in deze topicreeks mee doe staat verder los van mijn prive-leven.

In hoeverre heb je dan een trans "lifestyle" ?

Als ik m'n lijstje erbij pak van MSN, kom ik maar 3 lotjes *lotgenotes* tegen. Ja ik heb er wel meerdere in mijn msn, maar die zie ik veel meer als vriendin. Bio V's hebben toch gesprekken over maandverband, periodes en andere onderwerpen ? Of zoals ik dan altijd het voorbeeld maak: Of ik nu iemand op de hockey/tennis/of voetbal club tegenkom, danwel in het VU of op internet, je heb het altijd meer over het geen wat je met die persoon in verbinding brengt, dan over randzaken als handtasjes en het wel/niet dragen van licht op je fiets.

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 15:41 schreef danielluh het volgende:
er zijn zat transen die zich alleen maar manifesteren op trans feestjes hoor
de T&T transjes vooral. daar sta je van te kijken, dacht zelfs dat er elke maand bij humanitas een bijeenkomst is met transen.

Virgin. Met zijn allen klagen hoe zielig we wel niet zijn...

quote:

als je als vrouw geboren was, ging je dan ook nog met veel transen om? de meeste waarschijnlijk niet, de kans dat je ene trans zo tegenkomt op straat is gewoon klein

Je gaat hierbij er dan wel vanuit dat iedere trans als een normale vrouw wil leven. Ik denk dat dat ook niet het geval is, sommigen zien zichzelf denk ik toch als een ander soort vrouw...

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 15:41 schreef danielluh het volgende:
er zijn zat transen die zich alleen maar manifesteren op trans feestjes hoor
de T&T transjes vooral. daar sta je van te kijken, dacht zelfs dat er elke maand bij humanitas een bijeenkomst is met transen.

in mijn ogen is iemand niet geslaagd als ze alleen maar naar zulke meetings gaan, of met andere lotgenoten optrekken ipv een "normaal" leven te hebben.

als je als vrouw geboren was, ging je dan ook nog met veel transen om? de meeste waarschijnlijk niet, de kans dat je ene trans zo tegenkomt op straat is gewoon klein

Ja precies, hoe stom het ook is, omdat je het zelf dan ook bent, je wil er gewoon niet mee geassocieerd worden. Ik in ieder geval niet

Dat klopt wel wat je zegt, maar stel: Je word geboren, je bent een eeeh meisje, je vader heeft vroeger veel aan volleybal gedaan en zijn connecties heeft hij nog steeds: "Kom kleine meid, dan gaan we daar eens kijken" En de komende jaren trek je vervolgens op met veel meiden van de volleybalvereniging en je team. Nu gaat dat in het wereldje net even anders. Je kan wel omgaan met een of meerdere "teamgenootjes", maar je binden met DE club (humanitas), is dan wel onverstandig, vind ik.

Hoe het straks met mij gaa tna de SRS, I don't know... maar vriendinnen die ik nu heb omdat ze ook zo zijn, zal ik niet snel laten vallen. Het bezoeken van Humanitas of andere groeperingen heeft me nog nooit getrokken.

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 15:52 schreef Meike26 het volgende:
Dat klopt wel wat je zegt, maar stel: Je word geboren, je bent een eeeh meisje, je vader heeft vroeger veel aan volleybal gedaan en zijn connecties heeft hij nog steeds: "Kom kleine meid, dan gaan we daar eens kijken" En de komende jaren trek je vervolgens op met veel meiden van de volleybalvereniging en je team. Nu gaat dat in het wereldje net even anders. Je kan wel omgaan met een of meerdere "teamgenootjes", maar je binden met DE club (humanitas), is dan wel onverstandig, vind ik.

Genderdysforie is een raakvlak dat je met andere mensen kunt hebben. Daarom is het niet vreemd dat je als genderdysfoor meer genderdysforen in je vrienden- en kennissenkring hebt dan andere mensen. Maar om daar dan uitsluitend daarmee om te gaan lijkt me niet heilzaam (Net zo min dat het me heilzaam lijkt om met een volleybal raakvlak alleen maar met volleyballers om te gaan).

quote:

Hoe het straks met mij gaa tna de SRS, I don't know... maar vriendinnen die ik nu heb omdat ze ook zo zijn, zal ik niet snel laten vallen. Het bezoeken van Humanitas of andere groeperingen heeft me nog nooit getrokken.

Ik denk ook niet dat je hen laten vallen moet willen. Belangrijk lijkt me wel dat je zorgt dat je contacten niet uitsluitend bestaan uit contacten met andere genderdysforen.

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 15:49 schreef Maisnon het volgende:

[..]

Ja precies, hoe stom het ook is, omdat je het zelf dan ook bent, je wil er gewoon niet mee geassocieerd worden. Ik in ieder geval niet

Ook een kwestie van identiteit denk ik. Ik ben veel meer dan mijn genderdysforie.

De rol die het speelt in mijn leven neemt af, maar het blijft toch wel een belangrijke rol spelen, met name als onzekerheid op relationeel gebied. Maar ach. Komt tijd komt raad zeggen ze...

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 16:03 schreef BetaWolff het volgende:

[..]

Genderdysforie is een raakvlak dat je met andere mensen kunt hebben. Daarom is het niet vreemd dat je als genderdysfoor meer genderdysforen in je vrienden- en kennissenkring hebt dan andere mensen. Maar om daar dan uitsluitend daarmee om te gaan lijkt me niet heilzaam (Net zo min dat het me heilzaam lijkt om met een volleybal raakvlak alleen maar met volleyballers om te gaan).
[..]

Ik denk ook niet dat je hen laten vallen moet willen. Belangrijk lijkt me wel dat je zorgt dat je contacten niet uitsluitend bestaan uit contacten met andere genderdysforen.

Mijn kennisen/vrienden kring bestaat zeg eens uit 10% andere gendysforen, hoogstens. Het overgrote deel van mijn kennisen/vrienden kring bevinden zich in de autosport of hebben daar iets mee te maken. Dan nog een ahndjevol muziekantjes en straks ook nog beginnen met hockey... drukke boel hiezo

Hoi. Ik snap mezelf niet echt meer, en aangezien wat ik niet snap enigszins in de genderdysfore richting ligt vroeg ik me af of jullie hier misschien wat zinnigs over kunnen zeggen.

Eerst even wat over mezelf: ik ben 25 jaar, lichamelijk man. Ik ben een beetje 'n nerd, en op m'n 15de is bij mij 't Syndroom van Asperger geconstateerd (wat ironisch genoeg als "extreem mannelijk brein" gezien wordt).

Ik heb 't gevoel 2 personen te zijn (ik heb geen gaten in m'n geheugen, ik voel me gewoon zo nu en dan helemaal anders): de ene is mannelijk, de andere vrouwelijk. Als die laatste "primair" is dan is dat echt een heel warm natuurlijk gevoel (m'n sociale vaardigheden zijn zelfs beter, en m'n taalgebruik minder "autistisch"), maar 't wordt enigszins bizar als mensen die m'n (meestal ongeschoren) gezicht niet zien naar me als "zij" refereren. Ik heb niet echt een overdreven mannelijke lichaamsbouw (1,90m, smalle schouders, brede heupen), maar ergens gaat me dat toch wel erg ver. Hiermee ben ik inmiddels al naar een psychiater gegaan, maar die snapt d'r ook weinig van en denkt aan "iets schizofreen". Ik ben niet psychotisch en weet prima wat echt is en wat niet; ik snap alleen niet wie ik dan ben.

Ik snap niks van m'n seksualiteit. Ik voel me emotioneel (affectief) tot vrouwen aangetrokken, en seksueel tot mannen (alleen niet als man). Masturbatie maakt mij depressief.

Het voelt niet echt alsof m'n lichaam erg past (te harig, vet op verkeerde plekken...); zo nu en dan verlang ik erg naar een vrouwelijk lichaam, meestal gekoppeld aan m'n vrouwelijke "alter". Ik ben soms echt intens jaloers op wat vrouwen kunnen dragen (en dan niet eens jurken ofzo, maar zelfs vrouwelijke t-shirts vind ik mooier), maar aan de andere kant heb ik nooit echt de behoefte gehad me daar in te kleden (ik ga altijd voor 't meest androgyne wat ik aan de mannenkant kan vinden).

Hoe lang dit al speelt? Nou, eigenlijk zo lang als ik me kan herinneren.

Maar aan de andere kant is 't niet alsof ik erg vrouwelijk ben. M'n huis is meestal een chaos, ik neem graag de soldeerbout ter hand en ben wars van elk uiterlijk vertoon. Vroeger speelde ik met autootjes en lego. Ik heb 't hier met m'n moeder over gehad en voor haar kwamen m'n problemen enigszins uit de lucht vallen.

Snappen jullie hier iets van? Heeft 't zin om hiermee verder te gaan bij een gewone psychiater of kan ik beter contact opnemen met mensen die wat beter 't onderscheid kunnen maken tussen genderdysforie en andere problemen (bijv. VU)?

quote:

Op dinsdag 2 januari 2007 16:17 schreef BetaWolff het volgende:
De rol die het speelt in mijn leven neemt af, maar het blijft toch wel een belangrijke rol spelen, met name als onzekerheid op relationeel gebied.

Bedoel je bij het aangaan van nieuwe relaties?

Ik denk ook, al ben je post-op, je altijd een trans-vrouw zult blijven, ook al is alles, ook juridisch, veranderd. Je verleden draag je altijd met je mee. Dat de meeste er niet mee geconfronteerd willen worden is natuurlijk een ander verhaal.

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 11:01 schreef patricia27 het volgende:
Ik denk ook, al ben je post-op, je altijd een trans-vrouw zult blijven, ook al is alles, ook juridisch, veranderd. Je verleden draag je altijd met je mee. Dat de meeste er niet mee geconfronteerd willen worden is natuurlijk een ander verhaal.

Het verleden zul je altijd met je meedragen. Dat betekent naar mijn mening echter nog niet dat je je hele toekomst op dat verleden moet baseren.

quote:

Op woensdag 3 januari 2007 01:05 schreef Xennia het volgende:

[..]

Bedoel je bij het aangaan van nieuwe relaties?

Ja. Het moment dat een willekeurig contact meer wordt dan alleen 'contact'.