MUZ Muziek
Het forum voor 's werelds enige universele hobby! Snaren of toetsen, vinyl of cd, eendagsvlieg of rasartiest, op de radio of op een festival! Hier kun je al je ongebreideld enthousiasme, maar ook je weldoordachte kritische noten kwijt over muziek
In navolging van: Jaarlijstjes 2005! en Jaarlijstjes 2004 .
Geen toernooi, geen regels, gewoon je favoriete albums.quote:Op maandag 13 december 2004 15:18 schreef pfaf het volgende:
Het is al weer 2 weekjes december en iedere muziek-site, forum en muziekblad staat vol met jaarlijstjes. Fok kan uiteraard niet achterblijven, dus post hier je favoriete albums van het afgelopen jaar.
*tromgeroffel*
1. Shearwater – Palo Santo
Knotsgekke, prachtige country in de stijl van Okkervil River. Je vliegt van de rustige pianoballade in schreeuwerige bombastische rock en weer terug. Meiburg’s stem leent zich hier perfect voor natuurlijk. Een boeiende plaat, met goede balans en dankzij nummers als Johnny Viola en Hail Mary wellicht een klassieker in spe.
2. Bauer & The Metropole Orchestra – The Bauer Melody of 2006
Perfecte combinatie van het luchtige, melodieuze popduo Bauer en het Metropole orkest. Samen zorgen ze voor een prachtige melancholische herfstplaat, vol korte pareltjes en kunstwerkjes. Dat het een live-registratie is valt nauwelijks te merken; alle muzikanten zijn in topvorm: zeker één van de mooiste platen van Nederlandsche bodem ooit. Een album om trots op te zijn dus.
3. Wrinkle Neck Mules – Pull the Brakes
2 jaar na hun gevierde debuut een nieuwe, en wát voor één! Alt. Country op z’n sterkst! Een beresterk album wat nog het best te beschrijven is als een mix tussen de late Uncle Tupelo en vroege Jayhawks. Later op de plaat komt de sleur er helaas ietwat in, vandaar de 3e plaats.
4. Belle Sebastian – The Life Pursuit
Door het vroege lekken alweer bijna vergeten ( een lot wat The Shins volgend jaar staat te wachten ), maar een geweldige plaat natuurlijk. B&S heeft nog nooit zo geswingd! Niet zo breekbaar en cult meer als eerst, maar de stap voorwaarts moest eens gemaakt worden en The Life Pursuit was die stap.
5. Guillemots – From the Cliffs
Hét debuut van het jaar van dé band van het jaar. Een samenstelling van eerder verschenen EP’s, maar net als FieryFurnaces’ EP valt dit niet te merken. De Britse jazzpop van Guillemots gaat verder waar de Zutons gestopt waren. Puike sfeer, heerlijke blazers, melodieus in orde en een geniale zanger. Don’t believe the hype, maar nu even wel.
6. Calexico – Garden Ruin
Een nieuwe plaat van de Amerikaanse mexicano-legendes. Het album is een stuk steviger dan voorheen, minder jazz en Mexicaans. Zeker niet hun beste werk, maar wel weer een nieuwe stap en een verrassend nieuw hoofdstuk aan een indrukwekkend discografisch boek.
7. Red Sparowes – Every Red Heart Shines Towards the Sun
Prachtige post-rockplaat, met als sterkste punten de opbouw en crescendo’s. Ja dat doet denken aan GYBE, maar toch is het net niet te vergelijken, al zijn de Red Sparowes flink op weg hun Skinny Fists te maken.
8. Colossal Yes – Acapulco Roughs
Dé verrassing van 2006. Weergaloos mooie zang, betoverende piano,uitstekende melodieën, de vibe; Acapulco Roughs klopt.
Mooi!
9. Magnolia Electric Co - Fading Trails
Weer een parel van Jason Molina. Met melodieuze rockende country weet hij weer een hele reeks mooie songs uit de hoge hoed te toveren. Niet z’n sterkste plaat, maar weer genoeg topnummers voor een hoge notering.
10. Grandaddy – Just Like the Fambly Cat
Laatste album van deze hoogvliegers in de indiepoprock wereld. Ik hoorde hier kritiek dat ze in herhaling vallen en het stoppen dus maar goed is. Onzin! Grandaddy levert met deze familiekat weer een geweldig melodieuze plaat af. Dat het niet zo orgineel is boeit niets, wat goed is, blijft goed. Erg goed.
11. Camera Obscura – Let’s get out of this Country
De derde plaat van de broertjes en zusjes van stadsgenoten Belle & Sebastian. Even sfeervol, even breekbaar, even mooie pop. Ze hebben dan wel geen cultstatus, maar maken toch net zulke mooie platen hoor.
12. Maritime – We, the vehicles
Ongelofelijk catchy indierock. Vrolijk, meezingers, het klinkt flauw, maar dat is het niet. Simpele formule, maar wel een winnende ( nou ja, bijna dan. )
13. Les Georges Leningrad – Sangue Pro
Vorig jaar pas ontdekt, maar meteen tot troetelband gedoopt. Onsamenhangende vuige herrie, pakkende melodien, geschreeuw, neurotische bliepjes, akoestische passages, electro… alles zit er weer in. Deze keer nog sterker dan Deux Hot Dogs Moutarde Chou.
14. Decemberists – The Crane Wife
Ze denderen maar door, en blijven zich ontwikkelen. Niet zo sterk als het magnifieke Picaresque, maar ook niet helemaal et vergelijken. Langere pretentieuze songs, meer de nadruk op de muziek en minder op de poezie. Wel een verrassende en leuke ontwikkeling!
Ik ben benieuwd hoe ze dit op de volgende gaan uitbouwen…
15. Built to Spill – You in Reverse
Eindelijk weer een BtS en ze zijn sterker terug dan ooit. Geen uitschieters, geen gekke dingen, gewoon stevige, goede indierock zoals we dat al eeuwen gewend zijn van ze.
16. Mogwai – Mr. Beast
Het 5e album van de krachtige post-rockers van Mogwai. Weer veel spanning, herrie, melodie en emotie. Even afwachten nog, maar vooralsnog lijkt dit hun sterkste plaat te zijn, vooral vanwege de goede balans tussen rustigere en stevigere nummers, wat op bijv Come on die young ver te zoeken was.
17. Girl Talk – Night ripper
Een mix van meer dan 150 nummers. Van Nirvana via the Verve tot 50 cent en alles onder een goede beat en in een lekker tempo. Een collage voor wie 40 jaar pop in wil halen.
18. Guillemots – Through the Windowpane
En dan het eerste langverwachte (?) eerste album. Niet zo geweldig als verwacht, maar na een paar tijdje ook weer niet zo tegenvallend. Een paar schitterende nummers met Sao Paolo als ultieme climax natuurlijk.
19. Smutfish – Through a slightly opened door
Het nieuwe album van Smutfish is nog even wat intiemer, mooier en vooral intenser dan de Lawnmower Mind. De pijn van Melle, en vooral z’n stem, is door merg en been voelbaar. De beste alt.country band van Nederland ( sorry Gasoline-adepts en Yearlings-fans ) is nog beter geworden!
20. Caesar – Before my Band Explodes
Om te vieren dat ze al 10 jaar de beste band van Nederland zijn een best-off compilatie met b-sides en unreleased (live) tracks. Goede gekozen tracks, en een erg goede cd die laat zien dat er nog bar weinig aan de stoelpoten gezaagd wordt…
21. Starlight Mints – Drowaton
Catchy, vrolijk, melodieus en bovenal erg leuk!
22. Mojave 3 – Puzzles like you
Catchy, vrolijk, melodieus en bovenal erg leuk!
23. Pipettes – We are the Pipettes
Het antwoord op alle wereldproblematiek! Laat iedere wereldleider elke dag een kwartiertje naar the Pipettes luisteren en fluitend en vooral dansend komt er een einde aan ieder conflict!
24. Cut Chemist – The Audience’s Listening
In het jaar dat DJ Shadow dood is verklaard, moet er een nieuwe koning opstaan. En in dit geval is kroonprins opgestaan. The Audience’s Listening staat vol goede beats, turntablelism en gelukkig weinig rap.
25. Johan – THX
Johan en ik waren eens beste vrienden, maar in de afgelopen jaren zijn we uit elkaar gegroeid, zoals vrienden die elkaar jaren niet zien dat doen. Een hereniging is dan leuk, reunie, beetje bij praten etc.. maar zoals vroeger wordt het nooit weer. Je hebt beide nieuwe vrienden, nieuwe gewoontes en andere behoeftes. Ook al klinkt hij net zo als vroeger en nemen we op Lowlands afscheid met Here, de chemie is weg. Wat overblijft is een oppervlakkige vriendschap, en daar heb ik er al zoveel van…
26. Amy Millan – Honey for the Tombs
Twee jaar terug met Stars een topalbum, vorig jaar met Broken Social Scene en dit jaar doet ze het alleen (nou ja, min of meer natuurlijk) en op de Alt.Country tour. Mooie melodieuze bleusy songs. Echt spannend wordt het eigenlijk nergens, maar dat hoort ook niet op zo’n album.
27. Band of Horses – Everything all the Time
Indie-rock met country-tint van het Subpop label, én uit Seattle, dat klinkt net zo goed als dat het is. Niet overal even boeiend misschien (het tempo had wel iets omhoog gemogen) , maar een puik debuut! En alleen al het geniale The Funeral is een vermelding in deze lijst waard.
28. Spinto Band – Nice and Nicely Done
Niet erg vernieuwend of verrassend, maar dat valt na 50 jaar popmuziek ook niet mee. Wel gewoon een erg fijne rockplaat, met goede wendingen, geluidjes en samenzang.
29. Someone Still Love You Boris Yeltsin – Broom
Slap aftreksel van The Shins en Rogue Wave? Niet helemaal… Wel een vergelijkbaar genre, en inderdaad SSLYBY is bij lange na niet zo sterk als eerdergenoemden, toch is het een waardevolle aanvulling aan de collectie. De sound is wat meer lofi, iets meer sixties en daardoor toch lekker charmant. Puik debuut, als je die van The Shins en Rogue Wave vergeet.
30. Mates of State – Bring it Back
Deze kon alleen maar tegenvallen en dat deed ‘tie dan ook. Na 2 meesterlijke platen vol meligheid, sterke melodieën en heerlijke samenzang, moet de tegenvallende plaat een keer komen en dit jaar was het zover. Natuurlijk is het gewoon een erg goede plaat, maar een band die één van de 20 mooiste albums ooit heeft voortgebracht verwacht je altijd net wat meer, en dan kun je wel eens bedrogen uitkomen.
31. Thermals – The Body, the Blood, the Reverse
Schoppen tegen geloof, gelovigen en God is makkelijk, maar kan ook erg vermakelijk zijn. En de vuige punkrock van the Thermals is dat sowieso al. De magie en de hype van het debuut zijn ondertussen allang verdwenen, maar de formule staat als een huis dat op een rots is gebouwd…
32. My Morning Jacket – Okonokos
Na een paar nummers dacht ik: dit is de Kicking Television van dit jaar. Schitterende liveregistratie van een band die in topvorm is. Toch mogen de mannen van My Morning Jacket de veters van Jeff Tweedy & co nog niet strikken. De cd’s razen in zo’n tempo door dat je af en toe gewoon een pauze in moet lasten. Een paar downtempo nummers waren een must geweest, maar ze blijven maar doordraven. Geweldige plaat, maar iets te veel van het goede.
De versie van Wonderful Man gaat trouwens de analen in, wát een nummer is dat toch.
33. Zutons – Tyred of Hanging around
De altijd moeilijke tweede, zeker als je als band zoveel over je heen krijgt als the Zutons, met the Coral natuurlijk dé verlossers van Liverpool kan de druk huizenhoog oplopen. Maar het is ze aardig gelukt om een sterk vervolg neer te zetten. Niet zo schokkend meer als het debuut natuurlijk, maar weer een frisse, nieuwe oude plaat.
Het meezingen van Abi was overigens een gouden greep, gouden keeltje!
34. Yop – A Ltd. Lion Pup
Wat is internet toch een prachtig medium. Iemand gooit z’n album online, een ander 300km verder op download ‘m zonder dat er een platenmaatschappij, detailhandelaar of groothandelaar er een cent aan verdiend heeft. A Ltd. Lion Pup is een knip en knutselplaat vol klein lofi geknooi. Niet alles is uiteraard even sterk, maar voor wie van John Wayne Shot Me achtige pop houdt een must!
35. Golden Smog – Antoher Fine Day
De combi van Wilco en Jayhawks klinkt te mooi om waar te zijn en dat blijkt het ook keer op keer weer te zijn. De plaat is weer té grillig en té onconstant. Er staan briljante nummers op, maar daartegenover staan ook weer mislukte experimenten en flauwe voorspelbare nummers. Eens te meer blijkt dat té veel talent in een band ook niet werkt.
36. Loose Fur – Born in the USA
Nog een sideproject van Jeff Tweedy. Deze is wel constant en gemiddeld doet ‘tie niet onder t.o.v. Another Fine Day. Maar deze Rock ’n Roll plaat mist de geweldige uitschieters die Tweedy op Another Fine Day wel maakte.
37. Cat Power – The Greatest
Weer een erg sterke plaat van singer songwritster Chan Marshall. En nóg beter dan de vorige eigenlijk. Ze doet wat ze het beste kan, mooie rustige nummers schrijven. Weinig poespas, maar o zo mooi.
38. Bellwether - The Sitting Nettles
Alweer een wonderschone lofi alt country plaat van Bellwether. Even pakkend en melodieus als z’n voorgangers, weer een topper derhalve.
39. Admiral Freebee - Wild Dreams of new beginings
Weer een mooie catchy plaat van onze Vlaamsche vrind. En tsja, wie koningin Emmylou uitnodigt heeft sowieso al een parel op z’n album staan, coming of the Knight in dit geval.
40. Isobel Campbell & Mark Lanegan - Ballad of broken Seas
Of The Beauty & The Beast. Breekbare Belle & Sebastian zangeres met één van de Godfathers van de grunge, kan dat goed gaan? JA! De 2 klinken schitterend samen, de grofkorrelige rokersstem van Mark en Isobel zachte fluisterpopstem doen het heerlijk op de intieme popnummers van Isobel. Erg orgineel en leuke combinatie!
41. Destroyer – Destroyers Rubie
Erg sterke indierock van Dan Bejar ( ook van de supergroep New Pornographers ) Wat meer randjes dan z’n grote band, maar door de rijke arrangementen doet Rubies nauwelijks onder voor platen als Twin Cinema.
42. Sonic Youth – Rather Ripped
Is dit wel Sonic Youth? Waar zijn de experimenten? Waar is de gekte? Als we niet beter zouden weten lijkt wel of ze mee willen liften op de New Wave hype van de afgelopen jaren. Simpele recht-toe-rechtaan rocknummers zonder opsmuk. Zonde natuurlijk.
43. TV On the Radio – Return to Cookie Mountain.
Toen ik het debuut 2 jaar terug op de recensies gekocht had dacht ik even flink beet te zijn genomen. De plaat ging een week de kast in en ik dacht de grootste miskoop van het jaar gedaan te hebben. Toen de plaat er even later weer uitkwam, bleek de freaky jazzy indierock helemaal zo gek nog niet. laten groeien dus! Voor het tweede album gold hetzelfde, want ook deze is weer even verfrissend als vreemd.
44. Mono – You are there
De Japanners die door middel van hun postrock de atoombommen voort willen doen leven doen het weer. Spanningsbogen en schitterende noise. Voor de stiltes moeten ze toch even bij Efrim & co vragen hoe het echt moet, maar als de versterker losgaat is het ook echt raak!
45. Fiery Furnaces – Bitter Tea
Het 213e album in 4 jaar van dit hyperactieve indie-duo. Na het vreemde maar leerzame uitstapje met oma vorig jaar, weer een écht muziekalbum. Duidelijk een mix van de laatste 2 a 3 albums. Toch blijft het jammer dat hun vorig jaar uitgegeven EP het beste album tot nu is.
46. Caroline – Murmurs
Quircky CocoRosie-achtige pop. Soms erg goed, soms slaapverwekkend, maar in ieder geval erg interessant en orgineel!
47. Six Organs of Admittance – The Sun Awakens
Ondertussen gebombadeerd tot freakfolk. A la, geef het beest een naampje; het blijft mooie pretentieuze rustige experimentele rock.
48. Neil Young – Living With War
Mosterd na de maaltijd qua thema natuurlijk. De anti-Irak lobby is al een tijdje gaan liggen en het leven gaat alweer gewoon door. Wat overblijft is weer eens een sterke NY-plaat, niet meer van het niveau van weleer, maar wel sterker dan Prairie Wind. Op die leeftijd en met die staat van dienst hoeft ook niet alles zo geniaal meer te zijn.
49. Lambchop – Damaged
Mooie intieme nummers met diepe, mooie poëzie als houvast. Het zoveelste mooie americana-indierock album van Lambchop is nergens geniaal of opvallend, maar gewoon over de hele linie goed.
50. The Elected – Sun, sun, sun
De tweede plaat van voormalig Rilo Kiley-leden is erg vermakelijk. Goede songs, ietwat lofi, soms kort, soms ontspoort het iets en wordt het krachtiger. Dat Jenny niet de drijvende kracht was achter Rilo Kiley blijkt helaas wel uit het feit dat zij pas op de 56e plaats op deze lijst terecht kwam met haar solo-album.
Nota bene: Door het vroege verschijnen van jaarlijstjes ( ik weet het Grobbel ) heeft Tom Waits geen eerlijke kans gehad. Deze bevalt zeer zeker, maar voor een notering was meer tijd nodig.
[ Bericht 0% gewijzigd door pfaf op 16-12-2006 10:29:11 ]
1. Shearwater – Palo Santo
Knotsgekke, prachtige country in de stijl van Okkervil River. Je vliegt van de rustige pianoballade in schreeuwerige bombastische rock en weer terug. Meiburg’s stem leent zich hier perfect voor natuurlijk. Een boeiende plaat, met goede balans en dankzij nummers als Johnny Viola en Hail Mary wellicht een klassieker in spe.
2. Bauer & The Metropole Orchestra – The Bauer Melody of 2006
Perfecte combinatie van het luchtige, melodieuze popduo Bauer en het Metropole orkest. Samen zorgen ze voor een prachtige melancholische herfstplaat, vol korte pareltjes en kunstwerkjes. Dat het een live-registratie is valt nauwelijks te merken; alle muzikanten zijn in topvorm: zeker één van de mooiste platen van Nederlandsche bodem ooit. Een album om trots op te zijn dus.
3. Wrinkle Neck Mules – Pull the Brakes
2 jaar na hun gevierde debuut een nieuwe, en wát voor één! Alt. Country op z’n sterkst! Een beresterk album wat nog het best te beschrijven is als een mix tussen de late Uncle Tupelo en vroege Jayhawks. Later op de plaat komt de sleur er helaas ietwat in, vandaar de 3e plaats.
4. Belle Sebastian – The Life Pursuit
Door het vroege lekken alweer bijna vergeten ( een lot wat The Shins volgend jaar staat te wachten ), maar een geweldige plaat natuurlijk. B&S heeft nog nooit zo geswingd! Niet zo breekbaar en cult meer als eerst, maar de stap voorwaarts moest eens gemaakt worden en The Life Pursuit was die stap.
5. Guillemots – From the Cliffs
Hét debuut van het jaar van dé band van het jaar. Een samenstelling van eerder verschenen EP’s, maar net als FieryFurnaces’ EP valt dit niet te merken. De Britse jazzpop van Guillemots gaat verder waar de Zutons gestopt waren. Puike sfeer, heerlijke blazers, melodieus in orde en een geniale zanger. Don’t believe the hype, maar nu even wel.
6. Calexico – Garden Ruin
Een nieuwe plaat van de Amerikaanse mexicano-legendes. Het album is een stuk steviger dan voorheen, minder jazz en Mexicaans. Zeker niet hun beste werk, maar wel weer een nieuwe stap en een verrassend nieuw hoofdstuk aan een indrukwekkend discografisch boek.
7. Red Sparowes – Every Red Heart Shines Towards the Sun
Prachtige post-rockplaat, met als sterkste punten de opbouw en crescendo’s. Ja dat doet denken aan GYBE, maar toch is het net niet te vergelijken, al zijn de Red Sparowes flink op weg hun Skinny Fists te maken.
8. Colossal Yes – Acapulco Roughs
Dé verrassing van 2006. Weergaloos mooie zang, betoverende piano,uitstekende melodieën, de vibe; Acapulco Roughs klopt.
Mooi!
9. Magnolia Electric Co - Fading Trails
Weer een parel van Jason Molina. Met melodieuze rockende country weet hij weer een hele reeks mooie songs uit de hoge hoed te toveren. Niet z’n sterkste plaat, maar weer genoeg topnummers voor een hoge notering.
10. Grandaddy – Just Like the Fambly Cat
Laatste album van deze hoogvliegers in de indiepoprock wereld. Ik hoorde hier kritiek dat ze in herhaling vallen en het stoppen dus maar goed is. Onzin! Grandaddy levert met deze familiekat weer een geweldig melodieuze plaat af. Dat het niet zo orgineel is boeit niets, wat goed is, blijft goed. Erg goed.
11. Camera Obscura – Let’s get out of this Country
De derde plaat van de broertjes en zusjes van stadsgenoten Belle & Sebastian. Even sfeervol, even breekbaar, even mooie pop. Ze hebben dan wel geen cultstatus, maar maken toch net zulke mooie platen hoor.
12. Maritime – We, the vehicles
Ongelofelijk catchy indierock. Vrolijk, meezingers, het klinkt flauw, maar dat is het niet. Simpele formule, maar wel een winnende ( nou ja, bijna dan. )
13. Les Georges Leningrad – Sangue Pro
Vorig jaar pas ontdekt, maar meteen tot troetelband gedoopt. Onsamenhangende vuige herrie, pakkende melodien, geschreeuw, neurotische bliepjes, akoestische passages, electro… alles zit er weer in. Deze keer nog sterker dan Deux Hot Dogs Moutarde Chou.
14. Decemberists – The Crane Wife
Ze denderen maar door, en blijven zich ontwikkelen. Niet zo sterk als het magnifieke Picaresque, maar ook niet helemaal et vergelijken. Langere pretentieuze songs, meer de nadruk op de muziek en minder op de poezie. Wel een verrassende en leuke ontwikkeling!
Ik ben benieuwd hoe ze dit op de volgende gaan uitbouwen…
15. Built to Spill – You in Reverse
Eindelijk weer een BtS en ze zijn sterker terug dan ooit. Geen uitschieters, geen gekke dingen, gewoon stevige, goede indierock zoals we dat al eeuwen gewend zijn van ze.
16. Mogwai – Mr. Beast
Het 5e album van de krachtige post-rockers van Mogwai. Weer veel spanning, herrie, melodie en emotie. Even afwachten nog, maar vooralsnog lijkt dit hun sterkste plaat te zijn, vooral vanwege de goede balans tussen rustigere en stevigere nummers, wat op bijv Come on die young ver te zoeken was.
17. Girl Talk – Night ripper
Een mix van meer dan 150 nummers. Van Nirvana via the Verve tot 50 cent en alles onder een goede beat en in een lekker tempo. Een collage voor wie 40 jaar pop in wil halen.
18. Guillemots – Through the Windowpane
En dan het eerste langverwachte (?) eerste album. Niet zo geweldig als verwacht, maar na een paar tijdje ook weer niet zo tegenvallend. Een paar schitterende nummers met Sao Paolo als ultieme climax natuurlijk.
19. Smutfish – Through a slightly opened door
Het nieuwe album van Smutfish is nog even wat intiemer, mooier en vooral intenser dan de Lawnmower Mind. De pijn van Melle, en vooral z’n stem, is door merg en been voelbaar. De beste alt.country band van Nederland ( sorry Gasoline-adepts en Yearlings-fans ) is nog beter geworden!
20. Caesar – Before my Band Explodes
Om te vieren dat ze al 10 jaar de beste band van Nederland zijn een best-off compilatie met b-sides en unreleased (live) tracks. Goede gekozen tracks, en een erg goede cd die laat zien dat er nog bar weinig aan de stoelpoten gezaagd wordt…
21. Starlight Mints – Drowaton
Catchy, vrolijk, melodieus en bovenal erg leuk!
22. Mojave 3 – Puzzles like you
Catchy, vrolijk, melodieus en bovenal erg leuk!
23. Pipettes – We are the Pipettes
Het antwoord op alle wereldproblematiek! Laat iedere wereldleider elke dag een kwartiertje naar the Pipettes luisteren en fluitend en vooral dansend komt er een einde aan ieder conflict!
24. Cut Chemist – The Audience’s Listening
In het jaar dat DJ Shadow dood is verklaard, moet er een nieuwe koning opstaan. En in dit geval is kroonprins opgestaan. The Audience’s Listening staat vol goede beats, turntablelism en gelukkig weinig rap.
25. Johan – THX
Johan en ik waren eens beste vrienden, maar in de afgelopen jaren zijn we uit elkaar gegroeid, zoals vrienden die elkaar jaren niet zien dat doen. Een hereniging is dan leuk, reunie, beetje bij praten etc.. maar zoals vroeger wordt het nooit weer. Je hebt beide nieuwe vrienden, nieuwe gewoontes en andere behoeftes. Ook al klinkt hij net zo als vroeger en nemen we op Lowlands afscheid met Here, de chemie is weg. Wat overblijft is een oppervlakkige vriendschap, en daar heb ik er al zoveel van…
26. Amy Millan – Honey for the Tombs
Twee jaar terug met Stars een topalbum, vorig jaar met Broken Social Scene en dit jaar doet ze het alleen (nou ja, min of meer natuurlijk) en op de Alt.Country tour. Mooie melodieuze bleusy songs. Echt spannend wordt het eigenlijk nergens, maar dat hoort ook niet op zo’n album.
27. Band of Horses – Everything all the Time
Indie-rock met country-tint van het Subpop label, én uit Seattle, dat klinkt net zo goed als dat het is. Niet overal even boeiend misschien (het tempo had wel iets omhoog gemogen) , maar een puik debuut! En alleen al het geniale The Funeral is een vermelding in deze lijst waard.
28. Spinto Band – Nice and Nicely Done
Niet erg vernieuwend of verrassend, maar dat valt na 50 jaar popmuziek ook niet mee. Wel gewoon een erg fijne rockplaat, met goede wendingen, geluidjes en samenzang.
29. Someone Still Love You Boris Yeltsin – Broom
Slap aftreksel van The Shins en Rogue Wave? Niet helemaal… Wel een vergelijkbaar genre, en inderdaad SSLYBY is bij lange na niet zo sterk als eerdergenoemden, toch is het een waardevolle aanvulling aan de collectie. De sound is wat meer lofi, iets meer sixties en daardoor toch lekker charmant. Puik debuut, als je die van The Shins en Rogue Wave vergeet.
30. Mates of State – Bring it Back
Deze kon alleen maar tegenvallen en dat deed ‘tie dan ook. Na 2 meesterlijke platen vol meligheid, sterke melodieën en heerlijke samenzang, moet de tegenvallende plaat een keer komen en dit jaar was het zover. Natuurlijk is het gewoon een erg goede plaat, maar een band die één van de 20 mooiste albums ooit heeft voortgebracht verwacht je altijd net wat meer, en dan kun je wel eens bedrogen uitkomen.
31. Thermals – The Body, the Blood, the Reverse
Schoppen tegen geloof, gelovigen en God is makkelijk, maar kan ook erg vermakelijk zijn. En de vuige punkrock van the Thermals is dat sowieso al. De magie en de hype van het debuut zijn ondertussen allang verdwenen, maar de formule staat als een huis dat op een rots is gebouwd…
32. My Morning Jacket – Okonokos
Na een paar nummers dacht ik: dit is de Kicking Television van dit jaar. Schitterende liveregistratie van een band die in topvorm is. Toch mogen de mannen van My Morning Jacket de veters van Jeff Tweedy & co nog niet strikken. De cd’s razen in zo’n tempo door dat je af en toe gewoon een pauze in moet lasten. Een paar downtempo nummers waren een must geweest, maar ze blijven maar doordraven. Geweldige plaat, maar iets te veel van het goede.
De versie van Wonderful Man gaat trouwens de analen in, wát een nummer is dat toch.
33. Zutons – Tyred of Hanging around
De altijd moeilijke tweede, zeker als je als band zoveel over je heen krijgt als the Zutons, met the Coral natuurlijk dé verlossers van Liverpool kan de druk huizenhoog oplopen. Maar het is ze aardig gelukt om een sterk vervolg neer te zetten. Niet zo schokkend meer als het debuut natuurlijk, maar weer een frisse, nieuwe oude plaat.
Het meezingen van Abi was overigens een gouden greep, gouden keeltje!
34. Yop – A Ltd. Lion Pup
Wat is internet toch een prachtig medium. Iemand gooit z’n album online, een ander 300km verder op download ‘m zonder dat er een platenmaatschappij, detailhandelaar of groothandelaar er een cent aan verdiend heeft. A Ltd. Lion Pup is een knip en knutselplaat vol klein lofi geknooi. Niet alles is uiteraard even sterk, maar voor wie van John Wayne Shot Me achtige pop houdt een must!
35. Golden Smog – Antoher Fine Day
De combi van Wilco en Jayhawks klinkt te mooi om waar te zijn en dat blijkt het ook keer op keer weer te zijn. De plaat is weer té grillig en té onconstant. Er staan briljante nummers op, maar daartegenover staan ook weer mislukte experimenten en flauwe voorspelbare nummers. Eens te meer blijkt dat té veel talent in een band ook niet werkt.
36. Loose Fur – Born in the USA
Nog een sideproject van Jeff Tweedy. Deze is wel constant en gemiddeld doet ‘tie niet onder t.o.v. Another Fine Day. Maar deze Rock ’n Roll plaat mist de geweldige uitschieters die Tweedy op Another Fine Day wel maakte.
37. Cat Power – The Greatest
Weer een erg sterke plaat van singer songwritster Chan Marshall. En nóg beter dan de vorige eigenlijk. Ze doet wat ze het beste kan, mooie rustige nummers schrijven. Weinig poespas, maar o zo mooi.
38. Bellwether - The Sitting Nettles
Alweer een wonderschone lofi alt country plaat van Bellwether. Even pakkend en melodieus als z’n voorgangers, weer een topper derhalve.
39. Admiral Freebee - Wild Dreams of new beginings
Weer een mooie catchy plaat van onze Vlaamsche vrind. En tsja, wie koningin Emmylou uitnodigt heeft sowieso al een parel op z’n album staan, coming of the Knight in dit geval.
40. Isobel Campbell & Mark Lanegan - Ballad of broken Seas
Of The Beauty & The Beast. Breekbare Belle & Sebastian zangeres met één van de Godfathers van de grunge, kan dat goed gaan? JA! De 2 klinken schitterend samen, de grofkorrelige rokersstem van Mark en Isobel zachte fluisterpopstem doen het heerlijk op de intieme popnummers van Isobel. Erg orgineel en leuke combinatie!
41. Destroyer – Destroyers Rubie
Erg sterke indierock van Dan Bejar ( ook van de supergroep New Pornographers ) Wat meer randjes dan z’n grote band, maar door de rijke arrangementen doet Rubies nauwelijks onder voor platen als Twin Cinema.
42. Sonic Youth – Rather Ripped
Is dit wel Sonic Youth? Waar zijn de experimenten? Waar is de gekte? Als we niet beter zouden weten lijkt wel of ze mee willen liften op de New Wave hype van de afgelopen jaren. Simpele recht-toe-rechtaan rocknummers zonder opsmuk. Zonde natuurlijk.
43. TV On the Radio – Return to Cookie Mountain.
Toen ik het debuut 2 jaar terug op de recensies gekocht had dacht ik even flink beet te zijn genomen. De plaat ging een week de kast in en ik dacht de grootste miskoop van het jaar gedaan te hebben. Toen de plaat er even later weer uitkwam, bleek de freaky jazzy indierock helemaal zo gek nog niet. laten groeien dus! Voor het tweede album gold hetzelfde, want ook deze is weer even verfrissend als vreemd.
44. Mono – You are there
De Japanners die door middel van hun postrock de atoombommen voort willen doen leven doen het weer. Spanningsbogen en schitterende noise. Voor de stiltes moeten ze toch even bij Efrim & co vragen hoe het echt moet, maar als de versterker losgaat is het ook echt raak!
45. Fiery Furnaces – Bitter Tea
Het 213e album in 4 jaar van dit hyperactieve indie-duo. Na het vreemde maar leerzame uitstapje met oma vorig jaar, weer een écht muziekalbum. Duidelijk een mix van de laatste 2 a 3 albums. Toch blijft het jammer dat hun vorig jaar uitgegeven EP het beste album tot nu is.
46. Caroline – Murmurs
Quircky CocoRosie-achtige pop. Soms erg goed, soms slaapverwekkend, maar in ieder geval erg interessant en orgineel!
47. Six Organs of Admittance – The Sun Awakens
Ondertussen gebombadeerd tot freakfolk. A la, geef het beest een naampje; het blijft mooie pretentieuze rustige experimentele rock.
48. Neil Young – Living With War
Mosterd na de maaltijd qua thema natuurlijk. De anti-Irak lobby is al een tijdje gaan liggen en het leven gaat alweer gewoon door. Wat overblijft is weer eens een sterke NY-plaat, niet meer van het niveau van weleer, maar wel sterker dan Prairie Wind. Op die leeftijd en met die staat van dienst hoeft ook niet alles zo geniaal meer te zijn.
49. Lambchop – Damaged
Mooie intieme nummers met diepe, mooie poëzie als houvast. Het zoveelste mooie americana-indierock album van Lambchop is nergens geniaal of opvallend, maar gewoon over de hele linie goed.
50. The Elected – Sun, sun, sun
De tweede plaat van voormalig Rilo Kiley-leden is erg vermakelijk. Goede songs, ietwat lofi, soms kort, soms ontspoort het iets en wordt het krachtiger. Dat Jenny niet de drijvende kracht was achter Rilo Kiley blijkt helaas wel uit het feit dat zij pas op de 56e plaats op deze lijst terecht kwam met haar solo-album.
Nota bene: Door het vroege verschijnen van jaarlijstjes ( ik weet het Grobbel ) heeft Tom Waits geen eerlijke kans gehad. Deze bevalt zeer zeker, maar voor een notering was meer tijd nodig.
[ Bericht 0% gewijzigd door pfaf op 16-12-2006 10:29:11 ]
Jee. 50 platen en slechts 1 die bij bij in de top 10 staat. Ben bovendien door je beschrijvingen ook niet overtuigd dat ik naar jou albums van het jaar op zoek moet Maar dat zal andersom ook wel zijn
Overigens, wie bedoel je met Efrim & Co? Ik vond Mono juist erg sterk in de verschillen stilte/hard, in elk geval toen ik ze live zag op Metropolis en ook op de 2 albums die ik van ze heb. Als je dat dan vergelijkt met bands die ik later heb gezien en ook post-rock heten te zijn...
Overigens, wie bedoel je met Efrim & Co? Ik vond Mono juist erg sterk in de verschillen stilte/hard, in elk geval toen ik ze live zag op Metropolis en ook op de 2 albums die ik van ze heb. Als je dat dan vergelijkt met bands die ik later heb gezien en ook post-rock heten te zijn...
Inderdaad. Het is overigens een aardig country-getinte lijst geworden inderdaad.quote:Op zaterdag 9 december 2006 11:47 schreef ranja het volgende:
Jee. 50 platen en slechts 1 die bij bij in de top 10 staat. Ben bovendien door je beschrijvingen ook niet overtuigd dat ik naar jou albums van het jaar op zoek moet Maar dat zal andersom ook wel zijn
Maar ik ben benieuwd naar jouw lijst. Blues Brother Castro heeft het bij mij net niet gehaald...
Godspeed You Black Emperor en A Silver Mt Zion. Met name de laatste is zonder een toon nog prachtig.quote:Overigens, wie bedoel je met Efrim & Co? Ik vond Mono juist erg sterk in de verschillen stilte/hard, in elk geval toen ik ze live zag op Metropolis en ook op de 2 albums die ik van ze heb. Als je dat dan vergelijkt met bands die ik later heb gezien en ook post-rock heten te zijn...
De sprongen tussen stil en hard zijn wel de kwaliteit van Mono inderdaad, en de spanning loopt in die stukken ook wel op. Toch zou ik willen dat ze wat spannender waren tijdens de rustige stukken
Ah, die herken ik uit de individuele top 100 album lijsten. Vroeg me al af wat dat voor iets was en waarom het door zoveel mensen (niet genoeg trouwens) genoemd werdquote:Silver Mt Zion
Thee Silver Mt. Zion Memorial Orchestra & Tra-La-La Bandquote:Op zaterdag 9 december 2006 11:57 schreef ranja het volgende:
[..]
Ah, die herken ik uit de individuele top 100 album lijsten. Vroeg me al af wat dat voor iets was en waarom het door zoveel mensen (niet genoeg trouwens) genoemd werd
Leuk pfaf! Mijn lijstje gaat aan het begin van de kerstvakantie volgen, dus ongeveer 23 december.
We gaan er 9 dubbelen, omdat ik de EP van Guillemots niet meetel. Anders 10.
We gaan er 9 dubbelen, omdat ik de EP van Guillemots niet meetel. Anders 10.
ASWH, de trots van de regio
www.thuisuiteten.nl
www.thuisuiteten.nl
Ook al in dat ander topic gepost, maar hier nogmaals:
1. Robyn Hitchcock & the Venus 3 - Olé Tarantula
2. Scott Matthews - Passing Stranger
3. Go-betweens - That striped sunlight sound
4. Travel by sea - Shadows rise
5. Neko Case-Fox confessor brings the flood
6. Darren Hayman - Table for one
7. Bonnie 'Prince' Billy - The letting go
8. Grant Lee Phillips - Nineteeneighties
9. Belle & Sebastian - The life pursuit
10.Secret Machines - Ten silver drops
11.Camera Obscura - Let’s Get Out Of This Country
12.Flaming lips - At war with the mystics
13.Isobel Campbell & Mark Lanegan - Ballad of broken seas
14.I'm from Barcelona - Let me introduce my friends
15.Peter Bjorn & John - Writer's block
1. Robyn Hitchcock & the Venus 3 - Olé Tarantula
2. Scott Matthews - Passing Stranger
3. Go-betweens - That striped sunlight sound
4. Travel by sea - Shadows rise
5. Neko Case-Fox confessor brings the flood
6. Darren Hayman - Table for one
7. Bonnie 'Prince' Billy - The letting go
8. Grant Lee Phillips - Nineteeneighties
9. Belle & Sebastian - The life pursuit
10.Secret Machines - Ten silver drops
11.Camera Obscura - Let’s Get Out Of This Country
12.Flaming lips - At war with the mystics
13.Isobel Campbell & Mark Lanegan - Ballad of broken seas
14.I'm from Barcelona - Let me introduce my friends
15.Peter Bjorn & John - Writer's block
Prince's 3121 is m'n favo album dit jaar. Met als favoriete nummers: Lolita, Love, Fury en het minimalistische Black Sweat. En een bluesy Satisfied gaat er ook in als verse koek natuurlijk..
Mijne ook.quote:Op zaterdag 9 december 2006 13:12 schreef nipeng het volgende:
Mijn lijstje volgt einde december. Er blijven maar goede platen uitkomen dit jaar.
Aldus.
Het plan is dat ik ook nog een lijst maak, maar door de wel bekende oorzaak, weet ik dat niet zeker. Single-top 100 moet ik namelijk ook nog inleveren.
Zowel bij Cafca als Pfaf staan in elk geval albums die in mijn top ? voor zullen komen.
Zowel bij Cafca als Pfaf staan in elk geval albums die in mijn top ? voor zullen komen.
I love music |Ajax forever
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
http://frontpage.fok.nl/c(...)-feest-of-farce.html
Waarom staat de nieuwe van de Handsome Familiy trouwens niet in jouw lijst pfaf? Tis straight up your alley (alt. country) en komt zeker voor in mijn top 5.
Mooie lijs. Maar vreemd dat M. Ward er niet tussen staat. Volgens mij (en volgens de Belgische muziekpers ook) de americanaplaat van het jaar.quote:Op zaterdag 9 december 2006 11:39 schreef pfaf het volgende:
lange lijst
Je nummer één heb ik ook in mijn bezit maar heeft me nog steeds niet echt kunnen boeien.
Ik post binnenkort eens mijn bescheiden lijstje.
1. Muse - Black Holes and Revelations
2006 was echt het jaar van Muse voor mij. Toen Black Holes in juni lekte was ik al meteen onder de indruk van het album, maar hoe meer ik er naar luisterde, hoe beter het werd. Niet zozeer Grootser dan Absolution, maar zeker wel beter. Door de toevoeging van wat Western invloeden (Knights of Cydonia en City of Delusion bijvoorbeeld) heeft Muse definitief een andere weg ingeslagen. Natuurlijk blijft de bombast en hysterie (Take a Bow, Invincible), maar op een andere manier. Deze vernieuwing is in mijn ogen/oren een zeer positieve ontwikkeling en daarom is het mijn favoriete album van het jaar.
2. The Veils - Nux Vomica
Een comeback die ik nooit meer had verwacht (naast All Saints, uiteraard), maar er gelukkig wel kwam. The Veils' debuut The Runaway Found heb ik al een tijdje in mijn bezit, maar was ik haast vergeten. Het heeft na hun optreden op Lowlands echter weer m'n aandacht gekregen. Nux Vomica is een prachtig album, wat Finn Andrews naar mijn mening meer recht doet dan het debuut. De bezieling spat er van alle kanten vanaf, en als je nummers als Jesus for the Jugular en Not Yet schrijft verdien je het gewoon hoog in de eindlijstjes te eindigen. Bij deze.
3. Jenny Lewis with the Watson Twins - Rabbit Fur Coat
En soms duurt het even voor een kwartje valt. Nadat ik vorig jaar Rilo Kiley leerde kennen viel dit countryachtige album een beetje rauw op m'n dak. Maar soms duurt het gewoon even voordat je iets echt leert waarderen. Rabbit Fur Coat laat je meeklappen (The Big Guns), meezingen (Rise Up With Fists) en stiekem glimlachen (Rabbit Fur Coat). Als klap op de vuurpijl doet ze ook nog een duet met Benjamin Gibbard, M. Ward én Conor Oberst. Gewoonweg een verschrikkelijk prachtig album. Het is nu wachten op de nieuwe Rilo Kiley...
4. Yeah Yeah Yeahs - Show Your Bones
Karen O. is cool. Dat stond al vast en is met Show Your Bones nog eens bevestigd. Ze schreeuwt, ze tiert, ze fluistert, ze doet het allemaal. Van Gold Lion tot en met Turn Into, de YYYs bewijzen meer te zijn dan het garagebandje van Fever To Tell. De videoclip voor Cheated Heart is tevens een van de leukste van het afgelopen jaar.
5. The Dresden Dolls - Yes, Virginia
Geen moeilijke tweede voor de Dresden Dolls. Alhoewel ik hun naamloze debuut over het geheel toch iets beter vond, heeft Yes, Virginia zeker ook een boel sterke punten. Van de opener Sex Changes, over transseksualteit tot het afsluitende trio Mandy Goes To Med School - Me & The Minibar - Sing, het gaat van goed naar beter naar best. Toch jammer dat hun enige optreden in Nederland dit jaar op het hoofdpodium van Pinkpop was...
6. Joan as Police Woman - Real Life
Als je de ex van Jeff Buckley bent en samengewerkt hebt met Rufus Wainwright en Antony and the Johnsons, dan kun je weinig slecht doen bij mij. En dat deed Joan dan ook niet. Haar album stroomt over van de prachtige nummers, met Anyone voor mij als hoogtepunt. Dat in combinatie met haar ontwapenende persoonlijkheid en liveoptredens maken Real Life het beste debuut van het jaar.
7. Regina Spektor - Begin To Hope
Regina viel voor mij altijd in de categorie 'leuk, maar ik luister er niet veel naar'. Met Begin To Hope veranderde dit drastisch. Ik weet niet zozeer of het haar beste album is, maar het heeft zeker m'n aandacht getrokken. Het begon met Fidelity, ook al met zo'n hele leuke clip. Momenteel zijn Après Moi en Field Below m'n favoriete nummers, maar dat wil nog wel eens veranderen.
8. The Pipettes - We Are The Pipettes
Op Koninginnedag stonden ze daar ineens op het London Calling podium. Uit het niets drie bestipte meisjes met kittige danspasjes en vrolijke liedjes. Toen het album in de zomer uitkwam was ik weer meteen in een vrolijke bui, maar ook een beetje bang voor een korte houdbaarheidsdatum. Dat blijkt behoorlijk mee te vallen, nog steeds pull ik graag shapes en wijs ik met m'n vinger als Your Kisses Are Wasted On Me voorbij komt. Vrolijk, leuk, goed en voor mij volkomen onverwacht.
9. The Long Blondes - Someone To Drive You Home
Net als de Arctic Monkeys komen The Long Blondes uit Sheffield, maar deze brunettes zijn een stuk leuker, een stuk minder vervelend en gelukkig ook niet zo'n enorme hype. Once And Never Again, Weekend Without Makeup, Lust In The Movies, The Long Blondes doen alles even nonchalant en charmant. Live zijn ze tussen London Calling 1 en Paradiso vorige week ook een stuk beter geworden.
10. Belle & Sebastian - The Life Pursuit
Een album dat ik eigenlijk alweer een beetje vergeten was, maar wat, terugkijkend, toch zeker niet in m'n top 10 mag ontbreken. Het is misschien wel m'n favoriete Belle & Sebastian album, vooral door de wat meer uptempo nummers als Funny Little Frog en To Be Myself Completely.
11. Cansei de Ser Sexy - CSS
Brazilië is dus toch niet alleen maar samba en carnaval. CSS beperkt zich niet tot een genre, maar gooit alles op een grote hoop en maakt er een eigen geluid van. Niet alle nummers zijn even goed (zo snap ik niet waarom Meeting Paris Hilton zo populair is), maar daar staan dan weer Patins, This Month Day 10 en Let's Make Love tegenover. Live is het ook een groot feest.
12. Goose - Bring It On
Goose is ook zo'n band die ik op het eerste gehoor nooit zo bijzonder vond, maar ik gaandeweg steeds beter ben gaan vinden. Volgend jaar staan ze waarschijnlijk op ieder festival, en ik heb er nu al zin in.
13. Dirty Pretty Things - Waterloo To Anywhere
The Libertines hebben me nooit weten te boeien en Babyshambles bleken achteraf ook niet zo bijzonder te zijn. Dan doet Carl Barât het solo toch een stuk beter. Leuke nummers en bovendien een album wat ik na een half jaar nog steeds graag aanzet.
14. Be Your Own PET - Be Your Own PET
Kort maar krachtig en vooral heftig. Zo'n klein, lief, schattig meisje als Jamina Pearl kan een boel herrie maken. En bovendien maakt ze heel erg leuke herrie. Het optreden op Lowlands was ook memorabel, al was het maar omdat ze in 20 minuten het podium, de tent én elkaar afbraken.
15. Scissor Sisters - Ta-Dah!
Voor de Scissor Sisters is het leven een groot feest, wat ze bewezen op Lowlands. Al haalt Ta-Dah! het in mijn ogen niet bij het debuutalbum, toch staan er een paar geweldige nummers op die het zeker de moeite waard om het album te luisteren en in april naar de HMH te gaan.
16. Beirut - Gulag Orkestar
Ik vind het erg moeilijk om Beirut te omschrijven, dus ik ga maar geen poging wagen. Gulag Orkestar is gewoon een prachtig album.
17. Nouvelle Vague - Bande A Part
De soundtrack van de zomer (samen met nummer 19). Erg zomers en leuk om bekende en minder bekende new wave nummers eens op een geheel andere manier te horen. Vooral Don't Go en Ever Fallen In Love springen er voor mij bovenuit. Laat het maar weer snel warm worden!
18. PJ Harvey - The Peel Sessions
Ik weet niet wat het is, maar er is iets met dit album. Het is rauw en PJ klinkt op haar best. Een meer dan fijn tussendoortje, waardoor ik nog benieuwder ben naar haar volgende album én PJ nu helemaal graag een keer live wil gaan zien.
19. Lily Allen - Alright, Still
Alright, Still roept zomergevoelens bij me op. Smile, LDN, Alfie, het is allemaal weer eens wat anders. Hoera voor brutale meisjes!
20. Charlotte Gainsbourg - 5:55
Air heeft me na Moon Safari nooit meer echt kunnen boeien, dus het album van Charlotte Gainsbourg was meer dan welkom. Een fluisterende, Franse madam met lome nummers. Perfect voor de zondagochtend, helemaal in orde.
21. The Elected - Sun, Sun, Sun
Blake Sennett heeft ook niet stil gezeten dit jaar. Alhoewel het eerste album van The Elected compleet aan me voorbij is gegaan, heeft Sun, Sun, Sun m'n aandacht wel weten te trekken. Niet zoals Jenny Lewis' solodingen dat deden, maar toch.
22. Amy Winehouse - Back To Black
Waar in rehab gaan wel niet goed voor is. Een van de leukste nummers van het jaar, namelijk. Ook de rest van het album is weer erg fijn, vooral het titelnummer en Tears Dry On Their Own.
23. The Knife - Silent Shout
Twee rare snuiters zijn het, van The Knife. Ik kan de muziek dan ook zeker niet elk moment van de dag of week aan, maar zo afentoe is het allemaal wel heel erg fijn.
24. Morrissey - Ringleader of the Tormentors
Eigenlijk jammer dat ik dit album niet zoveel heb gedraaid, maar het verdient toch zeker wel een plaats in m'n top 25. Morrissey is natuurlijk altijd fijn en er staan een paar geweldige nummers op dit album.
25. Frida Hyvonen - Until Death Comes
Het album schommelt een beetje qua kwaliteit, maar enkele positieve uitschieters (You Never Get Me Right, Come Another Night) bevallen zo goed dat Frida m'n hekkensluiter wordt. Ben erg benieuwd wat ze in de toekomst gaat doen.
2006 was echt het jaar van Muse voor mij. Toen Black Holes in juni lekte was ik al meteen onder de indruk van het album, maar hoe meer ik er naar luisterde, hoe beter het werd. Niet zozeer Grootser dan Absolution, maar zeker wel beter. Door de toevoeging van wat Western invloeden (Knights of Cydonia en City of Delusion bijvoorbeeld) heeft Muse definitief een andere weg ingeslagen. Natuurlijk blijft de bombast en hysterie (Take a Bow, Invincible), maar op een andere manier. Deze vernieuwing is in mijn ogen/oren een zeer positieve ontwikkeling en daarom is het mijn favoriete album van het jaar.
2. The Veils - Nux Vomica
Een comeback die ik nooit meer had verwacht (naast All Saints, uiteraard), maar er gelukkig wel kwam. The Veils' debuut The Runaway Found heb ik al een tijdje in mijn bezit, maar was ik haast vergeten. Het heeft na hun optreden op Lowlands echter weer m'n aandacht gekregen. Nux Vomica is een prachtig album, wat Finn Andrews naar mijn mening meer recht doet dan het debuut. De bezieling spat er van alle kanten vanaf, en als je nummers als Jesus for the Jugular en Not Yet schrijft verdien je het gewoon hoog in de eindlijstjes te eindigen. Bij deze.
3. Jenny Lewis with the Watson Twins - Rabbit Fur Coat
En soms duurt het even voor een kwartje valt. Nadat ik vorig jaar Rilo Kiley leerde kennen viel dit countryachtige album een beetje rauw op m'n dak. Maar soms duurt het gewoon even voordat je iets echt leert waarderen. Rabbit Fur Coat laat je meeklappen (The Big Guns), meezingen (Rise Up With Fists) en stiekem glimlachen (Rabbit Fur Coat). Als klap op de vuurpijl doet ze ook nog een duet met Benjamin Gibbard, M. Ward én Conor Oberst. Gewoonweg een verschrikkelijk prachtig album. Het is nu wachten op de nieuwe Rilo Kiley...
4. Yeah Yeah Yeahs - Show Your Bones
Karen O. is cool. Dat stond al vast en is met Show Your Bones nog eens bevestigd. Ze schreeuwt, ze tiert, ze fluistert, ze doet het allemaal. Van Gold Lion tot en met Turn Into, de YYYs bewijzen meer te zijn dan het garagebandje van Fever To Tell. De videoclip voor Cheated Heart is tevens een van de leukste van het afgelopen jaar.
5. The Dresden Dolls - Yes, Virginia
Geen moeilijke tweede voor de Dresden Dolls. Alhoewel ik hun naamloze debuut over het geheel toch iets beter vond, heeft Yes, Virginia zeker ook een boel sterke punten. Van de opener Sex Changes, over transseksualteit tot het afsluitende trio Mandy Goes To Med School - Me & The Minibar - Sing, het gaat van goed naar beter naar best. Toch jammer dat hun enige optreden in Nederland dit jaar op het hoofdpodium van Pinkpop was...
6. Joan as Police Woman - Real Life
Als je de ex van Jeff Buckley bent en samengewerkt hebt met Rufus Wainwright en Antony and the Johnsons, dan kun je weinig slecht doen bij mij. En dat deed Joan dan ook niet. Haar album stroomt over van de prachtige nummers, met Anyone voor mij als hoogtepunt. Dat in combinatie met haar ontwapenende persoonlijkheid en liveoptredens maken Real Life het beste debuut van het jaar.
7. Regina Spektor - Begin To Hope
Regina viel voor mij altijd in de categorie 'leuk, maar ik luister er niet veel naar'. Met Begin To Hope veranderde dit drastisch. Ik weet niet zozeer of het haar beste album is, maar het heeft zeker m'n aandacht getrokken. Het begon met Fidelity, ook al met zo'n hele leuke clip. Momenteel zijn Après Moi en Field Below m'n favoriete nummers, maar dat wil nog wel eens veranderen.
8. The Pipettes - We Are The Pipettes
Op Koninginnedag stonden ze daar ineens op het London Calling podium. Uit het niets drie bestipte meisjes met kittige danspasjes en vrolijke liedjes. Toen het album in de zomer uitkwam was ik weer meteen in een vrolijke bui, maar ook een beetje bang voor een korte houdbaarheidsdatum. Dat blijkt behoorlijk mee te vallen, nog steeds pull ik graag shapes en wijs ik met m'n vinger als Your Kisses Are Wasted On Me voorbij komt. Vrolijk, leuk, goed en voor mij volkomen onverwacht.
9. The Long Blondes - Someone To Drive You Home
Net als de Arctic Monkeys komen The Long Blondes uit Sheffield, maar deze brunettes zijn een stuk leuker, een stuk minder vervelend en gelukkig ook niet zo'n enorme hype. Once And Never Again, Weekend Without Makeup, Lust In The Movies, The Long Blondes doen alles even nonchalant en charmant. Live zijn ze tussen London Calling 1 en Paradiso vorige week ook een stuk beter geworden.
10. Belle & Sebastian - The Life Pursuit
Een album dat ik eigenlijk alweer een beetje vergeten was, maar wat, terugkijkend, toch zeker niet in m'n top 10 mag ontbreken. Het is misschien wel m'n favoriete Belle & Sebastian album, vooral door de wat meer uptempo nummers als Funny Little Frog en To Be Myself Completely.
11. Cansei de Ser Sexy - CSS
Brazilië is dus toch niet alleen maar samba en carnaval. CSS beperkt zich niet tot een genre, maar gooit alles op een grote hoop en maakt er een eigen geluid van. Niet alle nummers zijn even goed (zo snap ik niet waarom Meeting Paris Hilton zo populair is), maar daar staan dan weer Patins, This Month Day 10 en Let's Make Love tegenover. Live is het ook een groot feest.
12. Goose - Bring It On
Goose is ook zo'n band die ik op het eerste gehoor nooit zo bijzonder vond, maar ik gaandeweg steeds beter ben gaan vinden. Volgend jaar staan ze waarschijnlijk op ieder festival, en ik heb er nu al zin in.
13. Dirty Pretty Things - Waterloo To Anywhere
The Libertines hebben me nooit weten te boeien en Babyshambles bleken achteraf ook niet zo bijzonder te zijn. Dan doet Carl Barât het solo toch een stuk beter. Leuke nummers en bovendien een album wat ik na een half jaar nog steeds graag aanzet.
14. Be Your Own PET - Be Your Own PET
Kort maar krachtig en vooral heftig. Zo'n klein, lief, schattig meisje als Jamina Pearl kan een boel herrie maken. En bovendien maakt ze heel erg leuke herrie. Het optreden op Lowlands was ook memorabel, al was het maar omdat ze in 20 minuten het podium, de tent én elkaar afbraken.
15. Scissor Sisters - Ta-Dah!
Voor de Scissor Sisters is het leven een groot feest, wat ze bewezen op Lowlands. Al haalt Ta-Dah! het in mijn ogen niet bij het debuutalbum, toch staan er een paar geweldige nummers op die het zeker de moeite waard om het album te luisteren en in april naar de HMH te gaan.
16. Beirut - Gulag Orkestar
Ik vind het erg moeilijk om Beirut te omschrijven, dus ik ga maar geen poging wagen. Gulag Orkestar is gewoon een prachtig album.
17. Nouvelle Vague - Bande A Part
De soundtrack van de zomer (samen met nummer 19). Erg zomers en leuk om bekende en minder bekende new wave nummers eens op een geheel andere manier te horen. Vooral Don't Go en Ever Fallen In Love springen er voor mij bovenuit. Laat het maar weer snel warm worden!
18. PJ Harvey - The Peel Sessions
Ik weet niet wat het is, maar er is iets met dit album. Het is rauw en PJ klinkt op haar best. Een meer dan fijn tussendoortje, waardoor ik nog benieuwder ben naar haar volgende album én PJ nu helemaal graag een keer live wil gaan zien.
19. Lily Allen - Alright, Still
Alright, Still roept zomergevoelens bij me op. Smile, LDN, Alfie, het is allemaal weer eens wat anders. Hoera voor brutale meisjes!
20. Charlotte Gainsbourg - 5:55
Air heeft me na Moon Safari nooit meer echt kunnen boeien, dus het album van Charlotte Gainsbourg was meer dan welkom. Een fluisterende, Franse madam met lome nummers. Perfect voor de zondagochtend, helemaal in orde.
21. The Elected - Sun, Sun, Sun
Blake Sennett heeft ook niet stil gezeten dit jaar. Alhoewel het eerste album van The Elected compleet aan me voorbij is gegaan, heeft Sun, Sun, Sun m'n aandacht wel weten te trekken. Niet zoals Jenny Lewis' solodingen dat deden, maar toch.
22. Amy Winehouse - Back To Black
Waar in rehab gaan wel niet goed voor is. Een van de leukste nummers van het jaar, namelijk. Ook de rest van het album is weer erg fijn, vooral het titelnummer en Tears Dry On Their Own.
23. The Knife - Silent Shout
Twee rare snuiters zijn het, van The Knife. Ik kan de muziek dan ook zeker niet elk moment van de dag of week aan, maar zo afentoe is het allemaal wel heel erg fijn.
24. Morrissey - Ringleader of the Tormentors
Eigenlijk jammer dat ik dit album niet zoveel heb gedraaid, maar het verdient toch zeker wel een plaats in m'n top 25. Morrissey is natuurlijk altijd fijn en er staan een paar geweldige nummers op dit album.
25. Frida Hyvonen - Until Death Comes
Het album schommelt een beetje qua kwaliteit, maar enkele positieve uitschieters (You Never Get Me Right, Come Another Night) bevallen zo goed dat Frida m'n hekkensluiter wordt. Ben erg benieuwd wat ze in de toekomst gaat doen.
Prairie Wind.quote:Op zaterdag 9 december 2006 11:39 schreef pfaf het volgende:
48. Neil Young – Living With War
Mosterd na de maaltijd qua thema natuurlijk. De anti-Irak lobby is al een tijdje gaan liggen en het leven gaat alweer gewoon door. Wat overblijft is weer eens een sterke NY-plaat, niet meer van het niveau van weleer, maar wel sterker dan Prairie Wolf. Op die leeftijd en met die staat van dienst hoeft ook niet alles zo geniaal meer te zijn.
I intend to live forever, or die trying.
Hmm, helemaal langs me heengegaan. Zal 'm zsm eens aan een keuring onderwerpen.quote:Op zondag 10 december 2006 23:05 schreef -Dries- het volgende:
Waarom staat de nieuwe van de Handsome Familiy trouwens niet in jouw lijst pfaf? Tis straight up your alley (alt. country) en komt zeker voor in mijn top 5.
Mja, heeft het gewoon niet gehaald. Heb 'm een tijdje digitaal in m'n 'bezit' gehad, maar is er eigenlijk al vrij vlot weer afgegaan.quote:Op maandag 11 december 2006 06:59 schreef placebeau het volgende:
[..]
Mooie lijs. Maar vreemd dat M. Ward er niet tussen staat. Volgens mij (en volgens de Belgische muziekpers ook) de americanaplaat van het jaar.
10. Bob Dylan - Modern Times
9. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
8. The Killers - Sam's Town
7. Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium
6. Belle & Sebastian - The Life Pursuit
5. Eels - With Strings -Live at town Hall
4. The Beatles - Love
3. Josh Ritter - The Animal Years
2. Rocky Votolato - Makers
1. The Decemberists - The Crane Wife
ook erg goed:
- Lily Allen - Allright, Still
- R.E.M. - And I Feel Fine... (IRS compilatie)
- Gnarls Barkley - St. Elsewhere
- David Gilmour - On An Island
- Midlake - The Trials Of Van Occupanther
- Bruce Springsteen - We Shall Overcome: The Seeger Sessions
- Clap Your Hands Say Yeah - Clap Your Hands Say Yeah
- Damien Rice - 9
- The Kooks - Inside In/Inside Out
- The Raconteurs - Broken Boy Soldiers
- Snow Patrol - Eyes Open
- Muse - Black Holes & Revelations
[ Bericht 35% gewijzigd door _dirkjan_ op 11-12-2006 11:40:37 ]
9. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
8. The Killers - Sam's Town
7. Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium
6. Belle & Sebastian - The Life Pursuit
5. Eels - With Strings -Live at town Hall
4. The Beatles - Love
3. Josh Ritter - The Animal Years
2. Rocky Votolato - Makers
1. The Decemberists - The Crane Wife
ook erg goed:
- Lily Allen - Allright, Still
- R.E.M. - And I Feel Fine... (IRS compilatie)
- Gnarls Barkley - St. Elsewhere
- David Gilmour - On An Island
- Midlake - The Trials Of Van Occupanther
- Bruce Springsteen - We Shall Overcome: The Seeger Sessions
- Clap Your Hands Say Yeah - Clap Your Hands Say Yeah
- Damien Rice - 9
- The Kooks - Inside In/Inside Out
- The Raconteurs - Broken Boy Soldiers
- Snow Patrol - Eyes Open
- Muse - Black Holes & Revelations
[ Bericht 35% gewijzigd door _dirkjan_ op 11-12-2006 11:40:37 ]
Jouw nummer 2quote:Op maandag 11 december 2006 11:31 schreef _dirkjan_ het volgende:
10. Bob Dylan - Modern Times
9. Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
8. The Killers - Sam's Town
7. Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium
6. Belle & Sebastian - The Life Pursuit
5. Eels - With Strings -Live at town Hall
4. The Beatles - Love
3. Josh Ritter - The Animal Years
2. Rocky Votolato - Makers
1. The Decemberists - The Crane Wife
ook erg goed:
- Lily Allen - Allright, Still
- R.E.M. - And I Feel Fine... (IRS compilatie)
- Gnarls Barkley - St. Elsewhere
- David Gilmour - On An Island
- Midlake - The Trials Of Van Occupanther
- Bruce Springsteen - We Shall Overcome: The Seeger Sessions
- Clap Your Hands Say Yeah - Clap Your Hands Say Yeah
- Damien Rice - 9
- The Kooks - Inside In/Inside Out
- The Raconteurs - Broken Boy Soldiers
- Snow Patrol - Eyes Open
- Muse - Black Holes & Revelations
mijn tien vijf albums van dit jaar in willekeurige volgorde:
Thom Yorke - the Eraser
TV on the radio - Return to cookie mountain
Yo la tengo - I'm not afraid of you..
Sonic youth - Rather ripped
Peter bjorn and john - Writers block
ja ik heb ook dit jaar weer voornamelijk oude muziek geluisterd.
Thom Yorke - the Eraser
TV on the radio - Return to cookie mountain
Yo la tengo - I'm not afraid of you..
Sonic youth - Rather ripped
Peter bjorn and john - Writers block
ja ik heb ook dit jaar weer voornamelijk oude muziek geluisterd.
'Paul McCartney krijgt een award van niemand minder dan Bono' - Beau van Erven Dorens.
http://www.last.fm/user/spacemangraig
http://www.last.fm/user/spacemangraig
Ook een leuke lijst van de man die nooit verdwaalt.
Op jouw top 25 dubbelen wij er 5.
Op jouw top 25 dubbelen wij er 5.
ASWH, de trots van de regio
www.thuisuiteten.nl
www.thuisuiteten.nl
Waarom heb je de nieuwe (nouja.. nieuwe?) Bright Eyes niet in je lijst? (kijkend naar je avatar)quote:Op maandag 11 december 2006 09:44 schreef Tom_Tom- het volgende:
tekst.
1.M Ward - post-war
1. Ray lamontagne - till the sun turns black
1. Bob Dylan - modern times
1. Josh ritter - the animal years
1. Cat power - the greatest
6. Belle and sebastian - the life pursuit
7. Regina spektor - begin to hope
8. Lambchop - damaged
9. yo la tengo - pass the hatchet I think I'm goodkind
10. oh no! oh my! - oh no! oh my!
11. the fiery furnaces - bitter tea
12. rocky votolato - makers
13. bright eyes - noise floor
14. the raconteurs - broken boy soldiers
15. Band of horses - everything all the time
16. Damien jurado - now that I'm in your shadow
17. Peter, bjorn and john - writer's block
18. Destroyer - destroyer's rubies
19. jenny lewis and the watson twins - rabit fur coat
20. Loose fur - born again in the USA
21. mogwai - mister beast
Een top vijf van singer-songwriters, en ze hadden allemaal op één kunnen terechtkomen!
Maar goed, belangrijker is deze lijst. Ik ben een man van nummers en niet van platen. Om twee redenen, ten eerste ben ik te arm om veel palten te kopen, ten tweede bestudeer ik muziek grondig, en dat gaat beter met nummers dan met platen, die duren te lang.
1. the fiery furnaces - benton harbour blues
Nooit gedacht dat met elektronica en een gezonde portie minimalisme een prachtig droevig epos in elkaar kon gestopt worden. De meest betoverende song van het jaar! En dat een goeie zeven minuten lang
2. semifinalists - you said
I wanted to tell you still, i probably never will
3. Jackie green - love sing 2:00 a.m.
staat ondertussen opd rie in mijn last.fm lijst, achter twee andere liefdesliedjes. Dat heeft natuurlijk iets met mijn persoonlijk geluk te maken in 2006.
4. danielson - did I step on your trumpet?
De hele plaat was een teleurstelling, maar dit nummer blijft geniaal. Keivrolijk nummer met knotsgekke tekst.
5. obvious dolphin - let's make that mistake
obscuur nummer, ik ben er nog steeds niet uit wat het juist is voor iets. Maar het beklijft me zodanig dat ik er maar naar blijf luisteren.
6. Karling abbeygate - just love me one more time
Iemand die nog met recht en rede cowboylaarzen mag dragen. Zo'n prachtige countrystem, maakt van de meest kitcherige country een meesterwerk.
7. Nina nastasia - our day trip
mooi hoor! respect voor deze dame!
8. Rocky Votolato - she was only in it for the rain
met dank aan XL
9. yo la tengo - pass the hatchet, i think I'm goodkind
Het getuigt van grote lef om je plaat met zo'n nummer te beginnen. Tien minuten naar prog rock neigende gitaarmuziek.
10. bright eyes - devil town
prachtige cover! heb ik uren na elkaar gespeeld
11. ray lamontagne - lesson learned
Zoveel ingehouden woede laten doorklinken in je muziek, prachtig. Wat een stem, wat een muziek.
12. Josh ritter - thin blue flame
13. Tobias froberg - when the night turns cold
14. rural savage - everybody's oscar wilde when they're writing on a toilet door
15. Joanna newsom- cosmia
16. I'm from barcelona - the painter
17. Orilla Opry - silent films
18. okkervil river - the president's dead
19. grizzly bear - on a neck, on a spit
20. regina spektor - on the radio
21. brandtson - nobody dances anymore
22. casiostone for the painfully alone - young shields
23. the boy least likely to - faith
1. Ray lamontagne - till the sun turns black
1. Bob Dylan - modern times
1. Josh ritter - the animal years
1. Cat power - the greatest
6. Belle and sebastian - the life pursuit
7. Regina spektor - begin to hope
8. Lambchop - damaged
9. yo la tengo - pass the hatchet I think I'm goodkind
10. oh no! oh my! - oh no! oh my!
11. the fiery furnaces - bitter tea
12. rocky votolato - makers
13. bright eyes - noise floor
14. the raconteurs - broken boy soldiers
15. Band of horses - everything all the time
16. Damien jurado - now that I'm in your shadow
17. Peter, bjorn and john - writer's block
18. Destroyer - destroyer's rubies
19. jenny lewis and the watson twins - rabit fur coat
20. Loose fur - born again in the USA
21. mogwai - mister beast
Een top vijf van singer-songwriters, en ze hadden allemaal op één kunnen terechtkomen!
Maar goed, belangrijker is deze lijst. Ik ben een man van nummers en niet van platen. Om twee redenen, ten eerste ben ik te arm om veel palten te kopen, ten tweede bestudeer ik muziek grondig, en dat gaat beter met nummers dan met platen, die duren te lang.
1. the fiery furnaces - benton harbour blues
Nooit gedacht dat met elektronica en een gezonde portie minimalisme een prachtig droevig epos in elkaar kon gestopt worden. De meest betoverende song van het jaar! En dat een goeie zeven minuten lang
2. semifinalists - you said
I wanted to tell you still, i probably never will
3. Jackie green - love sing 2:00 a.m.
staat ondertussen opd rie in mijn last.fm lijst, achter twee andere liefdesliedjes. Dat heeft natuurlijk iets met mijn persoonlijk geluk te maken in 2006.
4. danielson - did I step on your trumpet?
De hele plaat was een teleurstelling, maar dit nummer blijft geniaal. Keivrolijk nummer met knotsgekke tekst.
5. obvious dolphin - let's make that mistake
obscuur nummer, ik ben er nog steeds niet uit wat het juist is voor iets. Maar het beklijft me zodanig dat ik er maar naar blijf luisteren.
6. Karling abbeygate - just love me one more time
Iemand die nog met recht en rede cowboylaarzen mag dragen. Zo'n prachtige countrystem, maakt van de meest kitcherige country een meesterwerk.
7. Nina nastasia - our day trip
mooi hoor! respect voor deze dame!
8. Rocky Votolato - she was only in it for the rain
met dank aan XL
9. yo la tengo - pass the hatchet, i think I'm goodkind
Het getuigt van grote lef om je plaat met zo'n nummer te beginnen. Tien minuten naar prog rock neigende gitaarmuziek.
10. bright eyes - devil town
prachtige cover! heb ik uren na elkaar gespeeld
11. ray lamontagne - lesson learned
Zoveel ingehouden woede laten doorklinken in je muziek, prachtig. Wat een stem, wat een muziek.
12. Josh ritter - thin blue flame
13. Tobias froberg - when the night turns cold
14. rural savage - everybody's oscar wilde when they're writing on a toilet door
15. Joanna newsom- cosmia
16. I'm from barcelona - the painter
17. Orilla Opry - silent films
18. okkervil river - the president's dead
19. grizzly bear - on a neck, on a spit
20. regina spektor - on the radio
21. brandtson - nobody dances anymore
22. casiostone for the painfully alone - young shields
23. the boy least likely to - faith
-Alamo Race Track - Black Cat John Brown:
Het Nederlandse album van dit jaar, erg catcy liedjes. Lekkere sweer, goed album.
-The Automatic - Not Accepted Anywhere:
Britpop met een vleugje screamo (mwah, wel een ietjepietje), wederom catchy deuntjes en lyrics.
-Wolfmother - Wolfmother:
Super lekkere, rock alla, led zeppelin en black sabath
-Soulfly - Dark Ages:
Ja, ik heb een zwak voor Soulfly en wederom een knallend album !
-Drumcorps - Grist:
Aaron Spectre die metal (hardcore) liedjes mixt met vette breakcore, het beukt lekker !
-Be your own PET - Be your own PET:
Och kijk maar naar het stukje van Tom_Tom-
-Diecast - Internal Revolution:
De drummer verbaast me weer hoe snel hij kan dubbelbasse en toch een vette hardcore/metalcore beat kan neerzetten.
-Tool - 10.000 Days:
Tool is natuurlijk 1 van de meesters in de prog, ook weer met dit album
-Textures - Drawing Circles:
Nederlandse trots, math metal, metalcore, vleugje death en super strak allemaal !
-Nueva Etica - Inquebrantable:
Lekkere sweer (word je lekker energiek van), en een keer een ander taaltje dan Engels
-Drop Dead, Gorgeous - In Vogue:
Screamo !!!!!!!! Waaaaaaaaah
-The Upsessions - The New Heavyweight Champion:
Nederlandse Reggea, lekkere debuut cd, lay back.....
-Sworn Enemy - The Beginning Of The End:
Echte mannen metalcore
-Ślepcy - We are the Newest Battle Models:
Vooral de eerste paar nummers zijn zwaar relax, daarna word het wat minder met hier en daar een opgefokte beat, maar overal goede jungle/breakcore plaat
-Sikth - Death Of A Dead Day:
Math Metal, iets minder dan hun vorige cd, maar ik verbaasde me weer van de goede opbouw van de nummers.
-Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium:
Heerlijke funky nummers, en nog 2 cd's ! ook
-Raunchy - Death Pop Romance:
Raunchy ramt er weer op los, daar gaan me boxxen.....
-Raised Fist - Sound of the Republic:
Weer een steengoed album van Raised Fist
-Converge - No Heroes:
Goede zang, goede muziek, goede snelheid, als een trein dus.
-The Legion - Revocation:
Het tweede voledige album van the legion, weer een goede duistere sweer met sterke death metal
-Eluveitie - Spirit:
Terrug naar de middeleeuwen maar dan wel met snerpende gitaren, yeah rock on !!
-Dresden Dolls - Yes, Virginia:
Zie wederom Tom_Tom-
-Danko Jones - Sleep is the Enemy:
Geniale rock, sterk live, leuke teksten.
-About - Bongo:
Nederlans mannetje, electronische muziek met een gitaar, leuk...
[ Bericht 1% gewijzigd door MarsX op 12-12-2006 16:54:38 ]
Het Nederlandse album van dit jaar, erg catcy liedjes. Lekkere sweer, goed album.
-The Automatic - Not Accepted Anywhere:
Britpop met een vleugje screamo (mwah, wel een ietjepietje), wederom catchy deuntjes en lyrics.
-Wolfmother - Wolfmother:
Super lekkere, rock alla, led zeppelin en black sabath
-Soulfly - Dark Ages:
Ja, ik heb een zwak voor Soulfly en wederom een knallend album !
-Drumcorps - Grist:
Aaron Spectre die metal (hardcore) liedjes mixt met vette breakcore, het beukt lekker !
-Be your own PET - Be your own PET:
Och kijk maar naar het stukje van Tom_Tom-
-Diecast - Internal Revolution:
De drummer verbaast me weer hoe snel hij kan dubbelbasse en toch een vette hardcore/metalcore beat kan neerzetten.
-Tool - 10.000 Days:
Tool is natuurlijk 1 van de meesters in de prog, ook weer met dit album
-Textures - Drawing Circles:
Nederlandse trots, math metal, metalcore, vleugje death en super strak allemaal !
-Nueva Etica - Inquebrantable:
Lekkere sweer (word je lekker energiek van), en een keer een ander taaltje dan Engels
-Drop Dead, Gorgeous - In Vogue:
Screamo !!!!!!!! Waaaaaaaaah
-The Upsessions - The New Heavyweight Champion:
Nederlandse Reggea, lekkere debuut cd, lay back.....
-Sworn Enemy - The Beginning Of The End:
Echte mannen metalcore
-Ślepcy - We are the Newest Battle Models:
Vooral de eerste paar nummers zijn zwaar relax, daarna word het wat minder met hier en daar een opgefokte beat, maar overal goede jungle/breakcore plaat
-Sikth - Death Of A Dead Day:
Math Metal, iets minder dan hun vorige cd, maar ik verbaasde me weer van de goede opbouw van de nummers.
-Red Hot Chili Peppers - Stadium Arcadium:
Heerlijke funky nummers, en nog 2 cd's ! ook
-Raunchy - Death Pop Romance:
Raunchy ramt er weer op los, daar gaan me boxxen.....
-Raised Fist - Sound of the Republic:
Weer een steengoed album van Raised Fist
-Converge - No Heroes:
Goede zang, goede muziek, goede snelheid, als een trein dus.
-The Legion - Revocation:
Het tweede voledige album van the legion, weer een goede duistere sweer met sterke death metal
-Eluveitie - Spirit:
Terrug naar de middeleeuwen maar dan wel met snerpende gitaren, yeah rock on !!
-Dresden Dolls - Yes, Virginia:
Zie wederom Tom_Tom-
-Danko Jones - Sleep is the Enemy:
Geniale rock, sterk live, leuke teksten.
-About - Bongo:
Nederlans mannetje, electronische muziek met een gitaar, leuk...
[ Bericht 1% gewijzigd door MarsX op 12-12-2006 16:54:38 ]
Ok, hier gaan we dan. Na vele afwegingen ben ik tot de volgende lijst gekomen:
1. Continuum - John Mayer
Keek er al jaren naar uit. En Mayer maakt de verwachtingen zonder meer waar. Ben benieuwd wat hij ons in de toekomst nog gaat voorschotelen... Toptracks: Stop This Train, Dreaming With A Broken Heart en Slow Dancing In A Burning Room.
2. Under The Iron Sea - Keane
Eens in de zoveel tijd kom je van die platen tegen die je gewoon wel moet afluisteren. Één waar haast geen skipnummers op staan. Eerst was ik totaal geen fan van deze band, maar dit album is zonder meer een hele grote stap vooruit. Toptracks: Atlantic, A Bad Dream.
3. Undiscovered - James Morrison
Wat een vocaal talent deze jongen. Als hij nou nog een paar akkoordjes extra leert spelen op de gitaar, zou hij nog wel eens een heel eind kunnen komen. Toptracks: The Pieces Don't Fit Anymore, Call The Police.
4. The Avalanche - Sufjan Stevens
Wat nou outtakes en extra's van Illinois? Gewoon een keigoed nieuw album als je het mij vraagt. Toptracks: The Avalanche, The Henny Bugg Band, en Dear Mr. Supercomputer.
5. Passing Stranger - Scott Matthews
Godzijdank stond hij in het voorprogramma van Mayer afgelopen oktober, anders had ik'm nooit ontdekt waarschijnlijk. Heerlijke dromerige muziek voor op een doordeweekse avond. Toptracks: Elusive, Fool's Fooling Himself, en Eyes Wider Than Before.
6. Light Grenades - Incubus
De nieuwe incubus. Nog geen twee weken oud, maar absoluut weer een heerlijke rockplaat om lekker uit je dak op te gaan. Toptracks: Dig, Paper Shoes.
7. Corinne Bailey Rae - Corinne Bailey Rae
Gewoon een lekkere zondagplaat. Niets mis mee, maar ook niet echt nieuw. Toptracks: Call Me When You Get This, Trouble Sleeping.
8. These Streets - Paolo Nutini
Als je je nog afvraagt hoe Rod Stewart moet hebben geklonken toen hij 19 was, dan zou je deze plaat eens moeten opzetten. Simpele maar oh zo degelijke en fijne nummers. Toptracks: Last Request, New Shoes.
9. Ray LaMontagne - Till The Sun Turns Black
Mooie plaat, maar klinkt nogal eenzijdig na een poosje. Toptracks: Be Here Now, Three More Days.
10. Skin and Bones - Foo Fighters
Beste live-plaat van dit jaar. Tsja, de Foo Fighters. Wat valt er eigenlijk nog over te zeggen? Ze staan al jaren garant voor lekker rock met een poppy randje. Toptracks: Skin And Bones, Walking After You.
Vanaf hier wordt het pretty random eigenlijk, maar heb ze nog maar ff onder elkaar gezet:
11. We Don't Need To Whisper - Angels and Airwaves
Voor als je een pestdag hebt, en ff toe bent aan wat hards en 'emo'tioneels Ja, zo gladgeproduceerd als maar wat, en je moet tegen z'n stem kunnen, maar stiekem best lekkere plaatjes. Toptracks: Do It For Me Now, The War.
12. Supply and Demand - Amos Lee
Nog zo'n lekker zondagplaat. Vond z'n debuut desondanks toch beter klinken. Toptracks: Night Train,Southern Girl.
13. Supersunnyspeedgraphic - Ben Folds
Een duidelijk geval van te veel onzin. Maar toch wel leuk ook als je ervoor in de stemming bent. Toptracks: Still, There's Always Someone Cooler Than You.
14. The Crane Wife - The Decemberists
Alleraardigste plaat, maar te ruw voor mij bij tijd en wijlen. Toptracks: O Valencia!, Summersong.
15. Magnetic Fields - Iain Archer
Prima follow-up van Flood The Tanks. Archer heeft echter nog wel veel te leren, hij kan me nog niet een album lang boeien Toptracks: When It Kicks In, Soleil.
Meest Belovende Act
James Morrison komt er wel. Daar maak ik me geen zorgen om; echter hoop ik dat Scott Matthews meer mensen zal weten te overtuigen van zijn talent. James heeft een kei van een stem, maar Scott heeft de schitterende melodielijnen, harmonieën en teksten in zijn nummers...
Grootste Teleurstelling
Die nieuwe van The Killers kon me echt niet boeien. Singles Bones en When We We're Young gaan nog, maar de rest klinkt als eenhansworst... Erg jammer.
Ook zeker in de gaten houden
Get Cape. Wear Cape. Fly. brachten dit jaar hun gelijknamige album uit. Klinkt zeker niet slecht, zanger heeft nog wel een aantal lesjes nodig hier en daar, maar muzikaal gezien zeker interessant.
Eervolle vermelding
Voor Sufjan Stevens voor de meest innovatieve kerstcd in jaren
En daar laat ik het bij voorlopig
1. Continuum - John Mayer
Keek er al jaren naar uit. En Mayer maakt de verwachtingen zonder meer waar. Ben benieuwd wat hij ons in de toekomst nog gaat voorschotelen... Toptracks: Stop This Train, Dreaming With A Broken Heart en Slow Dancing In A Burning Room.
2. Under The Iron Sea - Keane
Eens in de zoveel tijd kom je van die platen tegen die je gewoon wel moet afluisteren. Één waar haast geen skipnummers op staan. Eerst was ik totaal geen fan van deze band, maar dit album is zonder meer een hele grote stap vooruit. Toptracks: Atlantic, A Bad Dream.
3. Undiscovered - James Morrison
Wat een vocaal talent deze jongen. Als hij nou nog een paar akkoordjes extra leert spelen op de gitaar, zou hij nog wel eens een heel eind kunnen komen. Toptracks: The Pieces Don't Fit Anymore, Call The Police.
4. The Avalanche - Sufjan Stevens
Wat nou outtakes en extra's van Illinois? Gewoon een keigoed nieuw album als je het mij vraagt. Toptracks: The Avalanche, The Henny Bugg Band, en Dear Mr. Supercomputer.
5. Passing Stranger - Scott Matthews
Godzijdank stond hij in het voorprogramma van Mayer afgelopen oktober, anders had ik'm nooit ontdekt waarschijnlijk. Heerlijke dromerige muziek voor op een doordeweekse avond. Toptracks: Elusive, Fool's Fooling Himself, en Eyes Wider Than Before.
6. Light Grenades - Incubus
De nieuwe incubus. Nog geen twee weken oud, maar absoluut weer een heerlijke rockplaat om lekker uit je dak op te gaan. Toptracks: Dig, Paper Shoes.
7. Corinne Bailey Rae - Corinne Bailey Rae
Gewoon een lekkere zondagplaat. Niets mis mee, maar ook niet echt nieuw. Toptracks: Call Me When You Get This, Trouble Sleeping.
8. These Streets - Paolo Nutini
Als je je nog afvraagt hoe Rod Stewart moet hebben geklonken toen hij 19 was, dan zou je deze plaat eens moeten opzetten. Simpele maar oh zo degelijke en fijne nummers. Toptracks: Last Request, New Shoes.
9. Ray LaMontagne - Till The Sun Turns Black
Mooie plaat, maar klinkt nogal eenzijdig na een poosje. Toptracks: Be Here Now, Three More Days.
10. Skin and Bones - Foo Fighters
Beste live-plaat van dit jaar. Tsja, de Foo Fighters. Wat valt er eigenlijk nog over te zeggen? Ze staan al jaren garant voor lekker rock met een poppy randje. Toptracks: Skin And Bones, Walking After You.
Vanaf hier wordt het pretty random eigenlijk, maar heb ze nog maar ff onder elkaar gezet:
11. We Don't Need To Whisper - Angels and Airwaves
Voor als je een pestdag hebt, en ff toe bent aan wat hards en 'emo'tioneels Ja, zo gladgeproduceerd als maar wat, en je moet tegen z'n stem kunnen, maar stiekem best lekkere plaatjes. Toptracks: Do It For Me Now, The War.
12. Supply and Demand - Amos Lee
Nog zo'n lekker zondagplaat. Vond z'n debuut desondanks toch beter klinken. Toptracks: Night Train,Southern Girl.
13. Supersunnyspeedgraphic - Ben Folds
Een duidelijk geval van te veel onzin. Maar toch wel leuk ook als je ervoor in de stemming bent. Toptracks: Still, There's Always Someone Cooler Than You.
14. The Crane Wife - The Decemberists
Alleraardigste plaat, maar te ruw voor mij bij tijd en wijlen. Toptracks: O Valencia!, Summersong.
15. Magnetic Fields - Iain Archer
Prima follow-up van Flood The Tanks. Archer heeft echter nog wel veel te leren, hij kan me nog niet een album lang boeien Toptracks: When It Kicks In, Soleil.
Meest Belovende Act
James Morrison komt er wel. Daar maak ik me geen zorgen om; echter hoop ik dat Scott Matthews meer mensen zal weten te overtuigen van zijn talent. James heeft een kei van een stem, maar Scott heeft de schitterende melodielijnen, harmonieën en teksten in zijn nummers...
Grootste Teleurstelling
Die nieuwe van The Killers kon me echt niet boeien. Singles Bones en When We We're Young gaan nog, maar de rest klinkt als eenhansworst... Erg jammer.
Ook zeker in de gaten houden
Get Cape. Wear Cape. Fly. brachten dit jaar hun gelijknamige album uit. Klinkt zeker niet slecht, zanger heeft nog wel een aantal lesjes nodig hier en daar, maar muzikaal gezien zeker interessant.
Eervolle vermelding
Voor Sufjan Stevens voor de meest innovatieve kerstcd in jaren
En daar laat ik het bij voorlopig
Hm, volgorde ben ik nog niet helemaal zeker van, maar zoiets wordt het.
Er staan alleen albums in die ik gekocht heb, dus bv The Rifles ontbreken terwijl die misschien wel in de top 15 horen.
1 The Pipettes - We Are the Pipettes
Girlgroups zoals het in de jaren 60 bedoeld werd eindelijk de 21e eeuw in.
2 Blues Brother Castro - Fun
Nieuw Nederlands trots, al weten daar nog maar weinig van helaas. Het klinkt nog steeds als The Pixies maar daar is niks mis mee.
3 The Oohlas - Best Stop Pop
Debuut van een trio (1v,2m) dat goed naar Breeders heeft geluisterd. De zangeres van ca. 75% van de cd klinkt zelfs als Kim Deal, een nummer of 3 hadden ook niet misstaan op een album als Last Splash. Op andere nummers laten ze wel meer een eigen geluid horen.
4 The Ettes - Shake the Dust
Debuut van een trio (2v,1m) dat klinkt alsof ze de garage niet zijn uitgeweest om het op te nemen. Zoals rock'n'roll bedoeld is dus. Van het Sympathy for the Record Industry label.
5 Zoppo - Don't Trust Scarred Survivors
Nederlands andere trots, op het Transformed Dreams label. Lekkere dwarse indie rock.
6 Tanya Donelly - This Hungry Life
Live opgenomen in 2 dagen voor een publiek. Dat hoor je er bijna niet aan. Haar stijl is wel veranderd, dit gaat meer richting americana. Toch erg goed.
7 The Victorian English Gentlemens Club - The Victorian English Gentlemens Club
Debuut album van een trio (1m,2v, mannelijke leadzang) dat een beetje een kruising is tussen de huidige new-new wave stijl en rauwere rammelpunk. Erg fijn.
8 Juliette & The Licks - Four on the Floor
2e volledige album, en een stuk beter dan hun eerste. Dit rockt en rollt, helemaal zoals je Juliette ook op het podium kent.
9 Persil - Comfort Noise
Nog een Nederlands trots, ook van Transformed Dreams. Hun 2e album klinkt een stuk beter geproduceerd, wat wel belangrijk is voor hun stijl (met een hoop electronica) maar ook weer net zulke goede, zo niet betere, liedjes.
10 The Rogers Sisters - The Invisible Deck
Misschien wel het lastigst te beoordelen album van deze lijst. Klnkt erg lekker maar wat voor stijl het nou echt is... beetje van alles wat.
11 Asobi Seksu - Citrus
Lekker noise/shoegaze, je moet alleen tegen het stemgeluid van de Japanse zangeres kunnen. Daar heb ik geen probleem mee.
12 Charlotte Gainsbourg - 5:55
Dochter van een icoon, komt eindelijk weer eens met een album. En wat voor een. Echt goed zingen doet ze niet, het is meer fluisteren. Deels Engels en deels Frans,maar vooral: wat een mooie luisterliedjes.
13 The Long Blondes - Someone to Drive You Home
Laatst gekocht en daardoor het lastigst te plaatsen. Album begint sterk, vervlakt later wat maar blijft wel goed.
14 Veruca Salt - VS IV
Veruca Salt is Veruca Salt. Al 4 albums weinig verandering, al wordt de 70s rock als inspiratie wat dominanter, maar wel op VS eigen manier.
15 Matthew Sweet and Susanna Hoffs - Under the Covers, Vol. 1
Een album vol covers van 60s liedjes. Sommige bekend, sommige niet zo, maar in de nieuwe uitvoering allemaal erg mooi en vaak zelfs een verbetering.
16 Lily Allen - Alright, Still
Pop maar dan diverse stijlen door elkaar. Beetje hiphop, beetje ska, beetje rock, uiteindelijk een erg fris en goed resultaat.
17 Joan Jett and the Blackhearts - Sinner
Joan Jett is Joan Jett, al jaren. Dit is dus bepaald geen verrassend album, maar wel erg degelijk.
18 Marike Jager - The Beauty Around
Nog meer Nederlands. Een zangeres die pop, jazz en wat kleinkunst combineert. Verrassend goed.
19 The Gathering - Home
Bepaald niet het beste Gathering album ooit, maar het blijft The Gathering en dus staat er weer genoeg moois op. Het blijft alleen wat ingetogener allemaal.
20 Drive by Wire - Drive by Wire
Simone Holsbeek van Cords en Telefunk is terug, en krijgt hulp van the Gathering die in verschillende combinaties op alle nummers meespelen. Simone, ondertussen, verwerkt in haar teksten het verlies van haar man, de in 2004 overleden Cords en Telefunk drummer Arnoudt Pieters.
21 Emilie Simon - Végétal
3e album van Emilie en misschien wel haar beste. Pop/triphop met een franse twist.
22 Magneta Lane - Dancing With Daggers
Debuut op volle lengte (nou ja, 35 minuten, maar toch dik 10 minuten langer dan de ep), brengt weinig extra's ten opzichte van de EP van 2004.
23 About - Bongo
Nederlandse producer die techno en gitaar en zang mixt tot een geheel. Wordt zowel op plaat (3 nummers) als live bijgestaan door ex-Seedling zangeres Marg op zang en gitaar.
24 Ultrababyfat - No Ringo No
Band uit Georgia, degelijke 'collegerock' met zangeres.
25 ¡Forward Russia! - Give Me a Wall
Op Lowlands gezien, past redelijk in het new-new wave hokje maar toch iets strakker en harder.
26 Some Girls - Crushing Love
Juliana Hatfield doet het toch altijd het beste wanneer ze alleen is. Dit album van Some Girls haalt het niet bij welk solo album dan ook. Er staan wel leuke nummers op maar je weet dat ze zoveel beter kan...
27 Drillem - Fillem
Eigenlijk een ontdekking van vrig jaar (Metropolis) maar dit jaar kwam pas het album uit. Nou ja, album, een dvd + cd waarop al hun nummers minimaal 3 keer staan: in rock versie en in electro versie op de dvd (met keuze uit animatie clip of live opnames), en in electro + een aantal rock versies op de cd. Beide staan als een huis. Hoort dit eigenlijk niet boven About te staan? hm...
28 Deltahead - Deltahead
In het voorprogramma van Blues Brother Castro stonden ze daar, 2 enorme bass-drums. Daarachter zaten/stonden 2 als soort pierrot geschminkte Denen, gewapend met gitaar en contrabas ondertussen rammend op de basdrum met het ene been en een hihat met het andere. Live zeker meer sensatie dan op plaat, maar er staan wel goeie nummers op.
30 Morningwood - Morningwood
Tja, misschien wel de beste single van het jaar is Nth Degree van Morningwood. Jammer dat dat niveau op het album verre van benaderd wordt.
[ Bericht 0% gewijzigd door ranja op 12-12-2006 14:28:10 ]
Er staan alleen albums in die ik gekocht heb, dus bv The Rifles ontbreken terwijl die misschien wel in de top 15 horen.
1 The Pipettes - We Are the Pipettes
Girlgroups zoals het in de jaren 60 bedoeld werd eindelijk de 21e eeuw in.
2 Blues Brother Castro - Fun
Nieuw Nederlands trots, al weten daar nog maar weinig van helaas. Het klinkt nog steeds als The Pixies maar daar is niks mis mee.
3 The Oohlas - Best Stop Pop
Debuut van een trio (1v,2m) dat goed naar Breeders heeft geluisterd. De zangeres van ca. 75% van de cd klinkt zelfs als Kim Deal, een nummer of 3 hadden ook niet misstaan op een album als Last Splash. Op andere nummers laten ze wel meer een eigen geluid horen.
4 The Ettes - Shake the Dust
Debuut van een trio (2v,1m) dat klinkt alsof ze de garage niet zijn uitgeweest om het op te nemen. Zoals rock'n'roll bedoeld is dus. Van het Sympathy for the Record Industry label.
5 Zoppo - Don't Trust Scarred Survivors
Nederlands andere trots, op het Transformed Dreams label. Lekkere dwarse indie rock.
6 Tanya Donelly - This Hungry Life
Live opgenomen in 2 dagen voor een publiek. Dat hoor je er bijna niet aan. Haar stijl is wel veranderd, dit gaat meer richting americana. Toch erg goed.
7 The Victorian English Gentlemens Club - The Victorian English Gentlemens Club
Debuut album van een trio (1m,2v, mannelijke leadzang) dat een beetje een kruising is tussen de huidige new-new wave stijl en rauwere rammelpunk. Erg fijn.
8 Juliette & The Licks - Four on the Floor
2e volledige album, en een stuk beter dan hun eerste. Dit rockt en rollt, helemaal zoals je Juliette ook op het podium kent.
9 Persil - Comfort Noise
Nog een Nederlands trots, ook van Transformed Dreams. Hun 2e album klinkt een stuk beter geproduceerd, wat wel belangrijk is voor hun stijl (met een hoop electronica) maar ook weer net zulke goede, zo niet betere, liedjes.
10 The Rogers Sisters - The Invisible Deck
Misschien wel het lastigst te beoordelen album van deze lijst. Klnkt erg lekker maar wat voor stijl het nou echt is... beetje van alles wat.
11 Asobi Seksu - Citrus
Lekker noise/shoegaze, je moet alleen tegen het stemgeluid van de Japanse zangeres kunnen. Daar heb ik geen probleem mee.
12 Charlotte Gainsbourg - 5:55
Dochter van een icoon, komt eindelijk weer eens met een album. En wat voor een. Echt goed zingen doet ze niet, het is meer fluisteren. Deels Engels en deels Frans,maar vooral: wat een mooie luisterliedjes.
13 The Long Blondes - Someone to Drive You Home
Laatst gekocht en daardoor het lastigst te plaatsen. Album begint sterk, vervlakt later wat maar blijft wel goed.
14 Veruca Salt - VS IV
Veruca Salt is Veruca Salt. Al 4 albums weinig verandering, al wordt de 70s rock als inspiratie wat dominanter, maar wel op VS eigen manier.
15 Matthew Sweet and Susanna Hoffs - Under the Covers, Vol. 1
Een album vol covers van 60s liedjes. Sommige bekend, sommige niet zo, maar in de nieuwe uitvoering allemaal erg mooi en vaak zelfs een verbetering.
16 Lily Allen - Alright, Still
Pop maar dan diverse stijlen door elkaar. Beetje hiphop, beetje ska, beetje rock, uiteindelijk een erg fris en goed resultaat.
17 Joan Jett and the Blackhearts - Sinner
Joan Jett is Joan Jett, al jaren. Dit is dus bepaald geen verrassend album, maar wel erg degelijk.
18 Marike Jager - The Beauty Around
Nog meer Nederlands. Een zangeres die pop, jazz en wat kleinkunst combineert. Verrassend goed.
19 The Gathering - Home
Bepaald niet het beste Gathering album ooit, maar het blijft The Gathering en dus staat er weer genoeg moois op. Het blijft alleen wat ingetogener allemaal.
20 Drive by Wire - Drive by Wire
Simone Holsbeek van Cords en Telefunk is terug, en krijgt hulp van the Gathering die in verschillende combinaties op alle nummers meespelen. Simone, ondertussen, verwerkt in haar teksten het verlies van haar man, de in 2004 overleden Cords en Telefunk drummer Arnoudt Pieters.
21 Emilie Simon - Végétal
3e album van Emilie en misschien wel haar beste. Pop/triphop met een franse twist.
22 Magneta Lane - Dancing With Daggers
Debuut op volle lengte (nou ja, 35 minuten, maar toch dik 10 minuten langer dan de ep), brengt weinig extra's ten opzichte van de EP van 2004.
23 About - Bongo
Nederlandse producer die techno en gitaar en zang mixt tot een geheel. Wordt zowel op plaat (3 nummers) als live bijgestaan door ex-Seedling zangeres Marg op zang en gitaar.
24 Ultrababyfat - No Ringo No
Band uit Georgia, degelijke 'collegerock' met zangeres.
25 ¡Forward Russia! - Give Me a Wall
Op Lowlands gezien, past redelijk in het new-new wave hokje maar toch iets strakker en harder.
26 Some Girls - Crushing Love
Juliana Hatfield doet het toch altijd het beste wanneer ze alleen is. Dit album van Some Girls haalt het niet bij welk solo album dan ook. Er staan wel leuke nummers op maar je weet dat ze zoveel beter kan...
27 Drillem - Fillem
Eigenlijk een ontdekking van vrig jaar (Metropolis) maar dit jaar kwam pas het album uit. Nou ja, album, een dvd + cd waarop al hun nummers minimaal 3 keer staan: in rock versie en in electro versie op de dvd (met keuze uit animatie clip of live opnames), en in electro + een aantal rock versies op de cd. Beide staan als een huis. Hoort dit eigenlijk niet boven About te staan? hm...
28 Deltahead - Deltahead
In het voorprogramma van Blues Brother Castro stonden ze daar, 2 enorme bass-drums. Daarachter zaten/stonden 2 als soort pierrot geschminkte Denen, gewapend met gitaar en contrabas ondertussen rammend op de basdrum met het ene been en een hihat met het andere. Live zeker meer sensatie dan op plaat, maar er staan wel goeie nummers op.
30 Morningwood - Morningwood
Tja, misschien wel de beste single van het jaar is Nth Degree van Morningwood. Jammer dat dat niveau op het album verre van benaderd wordt.
[ Bericht 0% gewijzigd door ranja op 12-12-2006 14:28:10 ]
Mooie lijsten allen! Placebeau echt zo'n songman ja? Ik echt totaal niet, m'n favoriete track op één plaat wijzigt soms al meerdere keren per week.
Pipettes op één!
En een flink aantal albums wat ik toch eens moet proberen, en daar zijn de lisjtjes toch allemaal om te doen.
Pipettes op één!
En een flink aantal albums wat ik toch eens moet proberen, en daar zijn de lisjtjes toch allemaal om te doen.
1. Merz - Loveheart
2. Joan as Policewoman - Real Life
3. Anthony David - The Red Clay Chronicles
4. Mocky - Navy Brown Blues
5. Nightmares on Wax - In A Space Outta Sound
6. The Gathering - Home
7. Home Video - No Certain Night Or Morning
8. Jon Auer - Songs From The Year Of Our Demise
9. Ipanemas - Samba Is Our Gift
2. Joan as Policewoman - Real Life
3. Anthony David - The Red Clay Chronicles
4. Mocky - Navy Brown Blues
5. Nightmares on Wax - In A Space Outta Sound
6. The Gathering - Home
7. Home Video - No Certain Night Or Morning
8. Jon Auer - Songs From The Year Of Our Demise
9. Ipanemas - Samba Is Our Gift
Concerten:
10. The Veils, Oosterpoort, 02-10
9. Ryan Adams, Paradiso, 03-10
8. Acda en de Munnik, Vredenburg, 02-02
7. Thomas Dybdahl, Vera, 25-10
6. The Kooks, Vera, 31-03
5. Teitur, Take Root, 07-10
4. Josh Ritter, Paradiso, 31-05
3. Okkervil River, Vera, 11-05
Niet heel regelmatig zul je een optreden zien van een band die je totaal niet kent. Nog minder zul je totaal overdonderd zijn over een geweldige show die er dan door die 'onbekende' band neergezet wordt. Briljante liederen, een zelden overtroffen enthousiasme, zeven man die perfect op elkaar ingespeeld zijn, een zanger die zich volledig laat gaan. Eén van de beste optredens die ik ooit heb gezien.
2. Guillemots, Lowlands, 19-08
Een maand eerder in Venlo vielen ze wat tegen. Ik was al dol enthousiast over Trains to Brazil en Made Up Lovesong #43 en was eigenlijk wat teleurgesteld na deze avond. Op Lowlands gaven ze echter een fenomenaal optreden waarvan ik nu nog kan nagenieten. Nooit heb ik zo gesprongen bij een optreden, nog nooit deed m'n grijns na het optreden m'n wangen bijna uitscheuren, weinig heb ik zo ontzettend genoten. Beste nummer: Sao Paolo. Wát een gekkenhuis.
1. Belle and Sebastian, Lowlands, 20-08
Van te voren hóóp je alleen maar dat dit een hoogtepunt gaat worden. De verwachtingen waren hoog, de uitvoering was alleen maar beter. Van begin tot eind genoten en versteld gestaan van de sfeer in de Grolsch tent. Gehoorproblemen zou je er als bezoeker niet van krijgen, daar het volume werkelijk zeer laag stond. De setlist was echter genieten geblazen, met als hoogtepunten If You're Feeling Sinister en de nummers van hun meest recente plaat The Life Pursuit. Frontman Stuart Murdoch kan ik na dit concert ook officieel gek verklaren.
Albums
15. Admiral Freebee – Wild Dreams of New Beginnings
14. Midlake – The Trials Of The Van Occupanther
13. Josh Ritter – The Animal Years
12. Thomas Dybdahl - Science
11. The Kooks – Inside In, Inside Out
10. Josh Rouse - Subtitilo
9. Guillemots – Through the Windowpane
8. Solo - Solopeople
7. Bløf – Umoja
6. a balladeer - Panama
5. Johnny Cash – American V: A Hundred Highways
4. The Veils – Nux Vomica
3. The Decemberists – The Crane Wife
Eerder dit jaar was ik al onder de indruk van Decemberists’ plaat Picaresque, deze plaat is op enkele punten zelfs nóg beter. Vooral openingsnummer The Crane Wife 3 is één van de mooiste nummers die ik dit jaar heb mogen leren kennen.
2. Damien Rice – 9
Niet zo goed als voorganger en debuutplaat O, maar toch weer van overtuigende schoonheid. Hoogtepunten voor mij zijn nummers als The Animals Were Gone, Nine Crimes, Grey Room en Accidental Babies.
1. Belle and Sebastian – The Life Pursuit
Waar ik al groot liefhebber was van eerdere B&S platen, sloeg deze plaat me begin dit jaar stijl achterover. Stevig, vrolijk, vol, uniek, geweldig. Beter dan deze plaat zullen B&S ze niet snel meer maken!
Nét niet gehaald:
- Arctic Monkeys - Whatever People Say I am, That's What I'm Not
- Johan – THX Johan
- Marike Jager – The Beauty Around
- Room Eleven – Six White Russians and a Pink Pussycat
- The Frames – The Cost
- Teitur - Stay Under The Stars
Eervolle vermelding:
Eels – With Strings: Live at Town Hall is één van de beste live-platen die ik ooit heb gehoord. Geen album, maar om deze cd niet te noemen zou een regelrechte schande zijn.
10. The Veils, Oosterpoort, 02-10
9. Ryan Adams, Paradiso, 03-10
8. Acda en de Munnik, Vredenburg, 02-02
7. Thomas Dybdahl, Vera, 25-10
6. The Kooks, Vera, 31-03
5. Teitur, Take Root, 07-10
4. Josh Ritter, Paradiso, 31-05
3. Okkervil River, Vera, 11-05
Niet heel regelmatig zul je een optreden zien van een band die je totaal niet kent. Nog minder zul je totaal overdonderd zijn over een geweldige show die er dan door die 'onbekende' band neergezet wordt. Briljante liederen, een zelden overtroffen enthousiasme, zeven man die perfect op elkaar ingespeeld zijn, een zanger die zich volledig laat gaan. Eén van de beste optredens die ik ooit heb gezien.
2. Guillemots, Lowlands, 19-08
Een maand eerder in Venlo vielen ze wat tegen. Ik was al dol enthousiast over Trains to Brazil en Made Up Lovesong #43 en was eigenlijk wat teleurgesteld na deze avond. Op Lowlands gaven ze echter een fenomenaal optreden waarvan ik nu nog kan nagenieten. Nooit heb ik zo gesprongen bij een optreden, nog nooit deed m'n grijns na het optreden m'n wangen bijna uitscheuren, weinig heb ik zo ontzettend genoten. Beste nummer: Sao Paolo. Wát een gekkenhuis.
1. Belle and Sebastian, Lowlands, 20-08
Van te voren hóóp je alleen maar dat dit een hoogtepunt gaat worden. De verwachtingen waren hoog, de uitvoering was alleen maar beter. Van begin tot eind genoten en versteld gestaan van de sfeer in de Grolsch tent. Gehoorproblemen zou je er als bezoeker niet van krijgen, daar het volume werkelijk zeer laag stond. De setlist was echter genieten geblazen, met als hoogtepunten If You're Feeling Sinister en de nummers van hun meest recente plaat The Life Pursuit. Frontman Stuart Murdoch kan ik na dit concert ook officieel gek verklaren.
Albums
15. Admiral Freebee – Wild Dreams of New Beginnings
14. Midlake – The Trials Of The Van Occupanther
13. Josh Ritter – The Animal Years
12. Thomas Dybdahl - Science
11. The Kooks – Inside In, Inside Out
10. Josh Rouse - Subtitilo
9. Guillemots – Through the Windowpane
8. Solo - Solopeople
7. Bløf – Umoja
6. a balladeer - Panama
5. Johnny Cash – American V: A Hundred Highways
4. The Veils – Nux Vomica
3. The Decemberists – The Crane Wife
Eerder dit jaar was ik al onder de indruk van Decemberists’ plaat Picaresque, deze plaat is op enkele punten zelfs nóg beter. Vooral openingsnummer The Crane Wife 3 is één van de mooiste nummers die ik dit jaar heb mogen leren kennen.
2. Damien Rice – 9
Niet zo goed als voorganger en debuutplaat O, maar toch weer van overtuigende schoonheid. Hoogtepunten voor mij zijn nummers als The Animals Were Gone, Nine Crimes, Grey Room en Accidental Babies.
1. Belle and Sebastian – The Life Pursuit
Waar ik al groot liefhebber was van eerdere B&S platen, sloeg deze plaat me begin dit jaar stijl achterover. Stevig, vrolijk, vol, uniek, geweldig. Beter dan deze plaat zullen B&S ze niet snel meer maken!
Nét niet gehaald:
- Arctic Monkeys - Whatever People Say I am, That's What I'm Not
- Johan – THX Johan
- Marike Jager – The Beauty Around
- Room Eleven – Six White Russians and a Pink Pussycat
- The Frames – The Cost
- Teitur - Stay Under The Stars
Eervolle vermelding:
Eels – With Strings: Live at Town Hall is één van de beste live-platen die ik ooit heb gehoord. Geen album, maar om deze cd niet te noemen zou een regelrechte schande zijn.
Don't think twice, it's all right.
Ik gooi mijn top 115 oid ook wel ergens eind dit jaar erop
Prima actie pfaf !, we gaan ook nog een reviewers top 5/10 doen dit jaar voor op de FP
Prima actie pfaf !, we gaan ook nog een reviewers top 5/10 doen dit jaar voor op de FP
Ik vind Every red heart... een erg goed album. Ik denk alleen dat ik het eerste album toch iets beter vind.quote:Op zaterdag 9 december 2006 11:39 schreef pfaf het volgende:
7. Red Sparowes – Every Red Heart Shines Towards the Sun
Prachtige post-rockplaat, met als sterkste punten de opbouw en crescendo’s. Ja dat doet denken aan GYBE, maar toch is het net niet te vergelijken, al zijn de Red Sparowes flink op weg hun Skinny Fists te maken.
Deze kapselrockband heeft niets met screamo te maken.quote:Op maandag 11 december 2006 21:13 schreef MarsX het volgende:
-Drop Dead, Gorgeous - In Vogue:
Screamo !!!!!!!! Waaaaaaaaah
Ik zal binnenkort eens een lijst verzinnen. Vorige week heb ik een jaarlijst bij de Velvet ingeleverd waar ik 10 willekeurige albums in vrij willekeurige volgorde heb genoteerd. Russian Circles - Enter staat in ieder geval op 1.
"Bleach is healthy. It's mostly water. And we are mostly water. Therefore, we are bleach."
Onder voorbehoud:
1) Damien Rice - 9
2) The Kooks - Inside In/Inside Out
3) The Gossip - Standing In The Way Of Control
4) Opgezwolle - Eigen Wereld
5) Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
6) Cat Power - The Greatest
7) The Killers - Sam's Town
8) The Knife - Silent Shout
9) We Are Scientists - With Love And Squalor
10) Justin Timberlake - Future Sex/Love Sounds (1e helft)
[ Bericht 0% gewijzigd door Love Mae King op 14-12-2006 11:48:46 ]
1) Damien Rice - 9
2) The Kooks - Inside In/Inside Out
3) The Gossip - Standing In The Way Of Control
4) Opgezwolle - Eigen Wereld
5) Arctic Monkeys - Whatever People Say I Am, That's What I'm Not
6) Cat Power - The Greatest
7) The Killers - Sam's Town
8) The Knife - Silent Shout
9) We Are Scientists - With Love And Squalor
10) Justin Timberlake - Future Sex/Love Sounds (1e helft)
[ Bericht 0% gewijzigd door Love Mae King op 14-12-2006 11:48:46 ]
.:. "I've got feelings, just like you" .:.
Ik ben blij dat je het leuk vindt Placebeauquote:Op maandag 11 december 2006 20:26 schreef placebeau het volgende:
12. rocky votolato - makers
8. Rocky Votolato - she was only in it for the rain
met dank aan XL
Ik had mijn top10 van 2006 al in een ander topic als lijst geplant. Zal het hier met commentaar doen. Inhoudelijk op de muziek ga ik maar niet al teveel in. Ik heb bij lange na niet genoeg nieuwe muziek geluisterd dit jaar om dan op een zinnige manier albums met elkaar te vergelijken.
1. Admiral Freebee - Wild Dreams of New Beginnings
De Admiraal staat voor mij op 1, sinds zijn debuutplaat kan die man niet meer stuk bij mij. Hij heeft zo'n enorm leuke liveshow dat je met een enorm vooroordeel aan zijn plaat begint. Daarnaast ben ik een StudioBrussel-kind en rij ik met zeer grote regelmaat over 'the road' door 'the city' (Noorderlaan, Antwerpen voor de leken). Deze plaat is zijn beste en het duet met Emmylou Harris is wonderschoon.
2. Room Eleven - Six White Russians and a Pink Pussycat
De cd van Room Eleven ligt eigenlijk buiten mijn genre, maar het luistert zo ontzettend lekker weg. Deze cd moet je opzetten en andere dingen gaan doen. Na 2 x ben je fan en kun je hem ten alle tijden luisteren. Daarnaast ontken ik een verliefdheid op Janne en Sad Song. Het duet van de Admiraal met Emmylou is goed, maar Sad Song is beter.
3. Raconteurs - Broken Boy Soldiers
Ik ben zonder rationele verklaring fan van de Jack White-sound. Daarbij speelden ze Werchter plat en daar stond ik uitgeblust de show te aanschouwen. Een van de weinige herinneringen aan Werchter dit jaar die nog overeind staat. Dat deden ze alleen met die plaat en dus verdient het een plaatsje.
4. Rocky Votolato - Makers
Deze man is helemaal nieuw voor mij en presteert ook nog niets in Europa. Met een hese stem zingt hij prachtige ingetogen liedjes. Het is niet altijd even vrolijk, maar als je niet naar de teksten luistert realiseer je je helemaal niet dat een zelfmoord kortbij kan zijn. Gelukkig is hij bijna over de moeilijke leeftijd van 27 heen. Op www.suicide-medicine.com kun je zijn vorige plaat luisteren, de titeltrack en Prison is private property laten zien wat Makers in petto heeft.
5. Gnarls Barkley - St. Elsewhere
Soms kan iets ook gewoon leuk zijn, ondanks dat het top40 hits scoort. De singles zijn misschien te grijs gedraaid, maar er staan meer nummers met dezelfde potentie op de plaat.
6. Nelly Furtado - Loose
De nieuwe sound van Furtado past wel een klein beetje in het straatje van Gnarls. Ik blijf het onvoorstelbaar vinden hoeveel geluid er uit zo'n klein meisje kan komen. Voor een plaat als deze zou misschien geen plaats zijn als ik meer geluisterd had, maar dat heb ik niet gedaan.
7. Justin Timberlake - FutureSex/LoveSounds
Justin is voor mij de grootste artiest in het rijtje stadion-pop. Madonna, U2, Shakira, Robbie Williams. Ze mogen zijn schoenen nog niet strikken, ook al wijzen cd-verkopen misschien anders uit. Justin heeft 'het' in mijn ogen veel meer. In dit genre zijn muzikale prestaties in mijn ogen ondergeschikt en zelfs daarin zijn er fragmenten van nummers die uitblinken Nummer als My Love en LoveSounds/I think she knows interlude zouden zelfs mij bijna aan het dansen krijgen. Ik ga iig kijken in de Arena.
Nummer als My Love en LoveSounds/I think she knows interlude zouden zelfs mij bijna aan het dansen krijgen. Ik ga iig kijken in de Arena.8. Daan - The Player
Daan, met Duitse lyrics zelfs. Het is wat popmuziek zou zijn als Rammstein het zou maken. Ik vind het wel amusant. Echte muziek om vrolijk bij in de auto te zitten als je midden in de nacht door de regen moet rijden. Type Ex is het beste nummer van de plaat.
9. The Who - Endless Wire
The Who is eerbetoon. De live-bootleg van het concert dat ik dit jaar zag hoort niet in zo'n lijst thuis, maar bij die nieuwe tour hoorde een nieuwe cd. Dat past dan weer prima hier, ik ben fan door Tommy en zoiets zullen ze niet meer maken. Een plaat als deze is nog steeds een graadmeter voor een hoop veel jongere bands.
10. Tiga - Sexor
De kroon op het plug-werk van mijn favoriete Belgen Stephen en David Dewaele. Tiga is het beste product van Radio Soulwax en staat daarom aan de bodem van mijn lijst. Ik moet er platen voor overslaan die beter zijn, maar het slot van zo'n lijst is altijd een statement.
Die Scheiße bleibt gleich, nur die Fliegen ändern sich| Kurt Cobain sagte mir, Ich soll kommen wie ich bin
en de kikker zei: "Je moet me nog kussen!" en ik stak de kikker terug in mijn binnenzak en zei: "Nee, ik heb veel liever een babbelende kikker!"
en de kikker zei: "Je moet me nog kussen!" en ik stak de kikker terug in mijn binnenzak en zei: "Nee, ik heb veel liever een babbelende kikker!"
Dezelfde reden dat ik The Avalanche van Sufjan niet in m'n top 25 heb staan. Het zijn hele mooie albums, maar op de een of andere manier zie ik het niet echt als albums van dit jaar. Vooral bij Bright Eyes, omdat ik het gros wel al kende.quote:Op maandag 11 december 2006 18:52 schreef -Dries- het volgende:
Waarom heb je de nieuwe (nouja.. nieuwe?) Bright Eyes niet in je lijst? (kijkend naar je avatar)
Luister nog maar es goed, de mooiste nummer staan op het tweede deel van de plaat! Meestal begin ik pas te luisteren van 5. (can I stay?)quote:Op maandag 11 december 2006 22:19 schreef Numbie het volgende:
9. Ray LaMontagne - Till The Sun Turns Black
Mooie plaat, maar klinkt nogal eenzijdig na een poosje. Toptracks: Be Here Now, Three More Days.
9.quote:Op dinsdag 12 december 2006 13:35 schreef Love Mae King het volgende:
Onder voorbehoud:
1) Damien Rice - G
Don't cry because it's over. Smile because it happened.
Liefde is een bitch plus een macht der gewoonte
Liefde is een bitch plus een macht der gewoonte
Can I stay is idd een fijn nummer, maar ik weet het niet. Individueel zijn het mooie plaatjes, maar een heel album is voor mij alsnog een beetje teveel van het goede...quote:Op dinsdag 12 december 2006 14:24 schreef placebeau het volgende:
[..]
Luister nog maar es goed, de mooiste nummer staan op het tweede deel van de plaat! Meestal begin ik pas te luisteren van 5. (can I stay?)
http://www.myspace.com/dropdeadgorgeous wat is het dan, emocorequote:Op dinsdag 12 december 2006 12:58 schreef OMG het volgende:
[..]
Ik vind Every red heart... een erg goed album. Ik denk alleen dat ik het eerste album toch iets beter vind.
[..]
Deze kapselrockband heeft niets met screamo te maken.
Ik zal binnenkort eens een lijst verzinnen. Vorige week heb ik een jaarlijst bij de Velvet ingeleverd waar ik 10 willekeurige albums in vrij willekeurige volgorde heb genoteerd. Russian Circles - Enter staat in ieder geval op 1.
Concerten 2006:
1. NITS (9 november, Patronaat, Haarlem). Een Nederlandse band die al jaren meegaat. Het begin van het concert van The Nits was heel knus en intiem. De drie bandleden zaten vooraan het podium, op 10 vierkante meter, 'we zijn ons eigen voorprogramma' zei Henk Hofstede. En als je dan op een paar meter van het podium staat en je de zweetdruppels op het voorhoofd van Rob Kloet kan tellen, geeft dat toch wel een huiskamerachtige sfeer. Maar ook toen ze halverwege de boel open gooiden en de remmen los, bleef het enorm sfeervol. Hofstede was ad rem, grapte mee met het publiek. De beelden op de achtergrond pasten ook perfect bij de sfeer van de nummers.
2. Depeche Mode (26 maart, Ahoy, Rotterdam). Groots, meeslepend, briljant. Met Anton Corbijn die bescheiden als altijd de band aankondigt, en een band die speelt alsof ze net twee jaar bezig zijn. Dave Gahan en Martin Gore waren in topvorm. Zo verdomd goed. Oh, en het engelenpakje van Gore.
3. Ray Davies (23 april, Chassé Theater, Breda). Verrassend? Zeker. 62 jaar geworden, omringd door een groep jonge honden zong hij alsof hij net de 40 gepasseerd was. Veel nummers van Other People's Lives, zijn nieuwste cd. Hij vertelde anekdotes, dolde met z'n bandleden. Uiteraard speelde hij ook Kinks-klassiekers, zoals The Village Green Preservation Society, Dead End Street en het onvermijdelijke Lola. Seborik schreef er ook een stukje over.
4. Pete Murray (23 november, Paard van Troje, Den Haag). Australische singer/songwriter (ik hoor mensen gillen) die door het afhaken van Spinvis plots in de grote zaal van het Paard stond. En deze zaal verrassend vol wist te krijgen. Een showmannetje dat elke avond dezelfde grapjes vertelt. Hij bleef goed overeind met een akoestische set in de toch redelijk grote en rumoerige zaal. 't Was het eerste concert van zijn Europese tour, om een album te promoten dat pas volgend jaar in Nederland uitkomt, en hij was verbaasd dat zoveel nummers werden meegezongen door het publiek. Leuke man, nam ook de tijd om na afloop te signeren.
5. John Zorn / Acoustic Masada (12 juli, Lantaren/Venster, Rotterdam). De man waar ik zoveel over gehoord had, maar die ik nog nooit live had gezien. Geweldig om mensen om je heen te zien kijken met vragende ogen 'wat is dit?' De opening van North Sea Round Town in Rotterdam, en er waren ook mensen met vrijkaartjes die het eigenlijk maar niks vonden (er liep ook gewoon iemand weg ) Het was de moeite en het geld waard. Klik hier voor een uitgebreide recensie.
6. The Pipettes (10 oktober, Rotown, Rotterdam) Kuttent, kutvoorprogramma, leuke meiden, leuke muziek. Beetje kort optreden dat ook nog eens erg laat begon. Maar ik heb wel een gesigneerde cd!
1. NITS (9 november, Patronaat, Haarlem). Een Nederlandse band die al jaren meegaat. Het begin van het concert van The Nits was heel knus en intiem. De drie bandleden zaten vooraan het podium, op 10 vierkante meter, 'we zijn ons eigen voorprogramma' zei Henk Hofstede. En als je dan op een paar meter van het podium staat en je de zweetdruppels op het voorhoofd van Rob Kloet kan tellen, geeft dat toch wel een huiskamerachtige sfeer. Maar ook toen ze halverwege de boel open gooiden en de remmen los, bleef het enorm sfeervol. Hofstede was ad rem, grapte mee met het publiek. De beelden op de achtergrond pasten ook perfect bij de sfeer van de nummers.
2. Depeche Mode (26 maart, Ahoy, Rotterdam). Groots, meeslepend, briljant. Met Anton Corbijn die bescheiden als altijd de band aankondigt, en een band die speelt alsof ze net twee jaar bezig zijn. Dave Gahan en Martin Gore waren in topvorm. Zo verdomd goed. Oh, en het engelenpakje van Gore.
3. Ray Davies (23 april, Chassé Theater, Breda). Verrassend? Zeker. 62 jaar geworden, omringd door een groep jonge honden zong hij alsof hij net de 40 gepasseerd was. Veel nummers van Other People's Lives, zijn nieuwste cd. Hij vertelde anekdotes, dolde met z'n bandleden. Uiteraard speelde hij ook Kinks-klassiekers, zoals The Village Green Preservation Society, Dead End Street en het onvermijdelijke Lola. Seborik schreef er ook een stukje over.
4. Pete Murray (23 november, Paard van Troje, Den Haag). Australische singer/songwriter (ik hoor mensen gillen) die door het afhaken van Spinvis plots in de grote zaal van het Paard stond. En deze zaal verrassend vol wist te krijgen. Een showmannetje dat elke avond dezelfde grapjes vertelt. Hij bleef goed overeind met een akoestische set in de toch redelijk grote en rumoerige zaal. 't Was het eerste concert van zijn Europese tour, om een album te promoten dat pas volgend jaar in Nederland uitkomt, en hij was verbaasd dat zoveel nummers werden meegezongen door het publiek. Leuke man, nam ook de tijd om na afloop te signeren.
5. John Zorn / Acoustic Masada (12 juli, Lantaren/Venster, Rotterdam). De man waar ik zoveel over gehoord had, maar die ik nog nooit live had gezien. Geweldig om mensen om je heen te zien kijken met vragende ogen 'wat is dit?' De opening van North Sea Round Town in Rotterdam, en er waren ook mensen met vrijkaartjes die het eigenlijk maar niks vonden (er liep ook gewoon iemand weg ) Het was de moeite en het geld waard. Klik hier voor een uitgebreide recensie.
) Het was de moeite en het geld waard. 6. The Pipettes (10 oktober, Rotown, Rotterdam) Kuttent, kutvoorprogramma, leuke meiden, leuke muziek. Beetje kort optreden dat ook nog eens erg laat begon. Maar ik heb wel een gesigneerde cd!
I intend to live forever, or die trying.
Concerten 2006:
Juliana Hatfield (3 Maart, W2, Den Bosch).
Juliana in haar eentje op het podium. Beetje problemen met de gitaar, maar oh wat was het goed en sowieso zo gaaf om haar eindelijk weer eens in het echt te zien.
Bauhaus (10 Augustus, Tivoli, Utrecht)
Ok, ik hoor van iedereen dat ze in Haarlem eerder dit jaar veel beter waren. Maar daar was ik niet. En ok, Peter Murphy zat zo ongeveer vanaf het 5e nummer de rest van het concert op de verhoging van het drumstel. Maar het was wél Bauhaus. En ondanks de weinige actie stond de muziek wel als een huis en klonk Murphy prima. Kortom, geweldig om meegemaakt te hebben.
Pipettes (10 oktober, Rotown, Rotterdam)
Gááááááááááááf
Blues Brother Castro (3 Juni, Ekko, Utrecht & 14 Juni, Rotown, Rotterdam)
2 keer gezien dit jaar. Ben ze alleen maar beter gaan vinden. Het 2e album vond ik al beter dan hun eerste (zie ook albumlijst) en live is het helemaal goed.
Transformed Dreams avond (Suicidal Birds, Persil, Zea) (1 Augustus, Ekko, Utrecht)
3 bands, niet dat het steeds beter werd naar mijn idee. Suicidal Birds begon, toen stonden we met ongeveer 8 man in de zaal waarvan 2 Zea en nog minimaal 2 anderen van de gastenlijst. Maar dat klnk wel erg fijn, rauwe garagerock. Persil was heel anders, maar ook wel erg goed. Zea, tja, wel ok maar niet altijd en na deze 2 bands misschien iets teveel van het goede.
Ik heb er nog veel meer gezien, maar deze verdienen wel extra aandacht. De volgorde is ook redelijk willekeurig. Ik kan Juliana in Maart lastig vergelijken met Pipettes in Oktober.
Juliana Hatfield (3 Maart, W2, Den Bosch).
Juliana in haar eentje op het podium. Beetje problemen met de gitaar, maar oh wat was het goed en sowieso zo gaaf om haar eindelijk weer eens in het echt te zien.
Bauhaus (10 Augustus, Tivoli, Utrecht)
Ok, ik hoor van iedereen dat ze in Haarlem eerder dit jaar veel beter waren. Maar daar was ik niet. En ok, Peter Murphy zat zo ongeveer vanaf het 5e nummer de rest van het concert op de verhoging van het drumstel. Maar het was wél Bauhaus. En ondanks de weinige actie stond de muziek wel als een huis en klonk Murphy prima. Kortom, geweldig om meegemaakt te hebben.
Pipettes (10 oktober, Rotown, Rotterdam)
Gááááááááááááf
Blues Brother Castro (3 Juni, Ekko, Utrecht & 14 Juni, Rotown, Rotterdam)
2 keer gezien dit jaar. Ben ze alleen maar beter gaan vinden. Het 2e album vond ik al beter dan hun eerste (zie ook albumlijst) en live is het helemaal goed.
Transformed Dreams avond (Suicidal Birds, Persil, Zea) (1 Augustus, Ekko, Utrecht)
3 bands, niet dat het steeds beter werd naar mijn idee. Suicidal Birds begon, toen stonden we met ongeveer 8 man in de zaal waarvan 2 Zea en nog minimaal 2 anderen van de gastenlijst. Maar dat klnk wel erg fijn, rauwe garagerock. Persil was heel anders, maar ook wel erg goed. Zea, tja, wel ok maar niet altijd en na deze 2 bands misschien iets teveel van het goede.
Ik heb er nog veel meer gezien, maar deze verdienen wel extra aandacht. De volgorde is ook redelijk willekeurig. Ik kan Juliana in Maart lastig vergelijken met Pipettes in Oktober.
1. John Zorn/Acoustic Masada 12 juli, Lantaren/Venster, Rotterdam
2. King Diamond
3. Blind Guardian
4. W.A.S.P.
5. Ray Davies 23 april, Chassé Theater, Breda
Ook leuk waren: 5 minuten Spinvis met Vinkenoog en burgertrutjes met kort rokje (Pipettes) met dwerg en Lianne.
2. King Diamond
3. Blind Guardian
4. W.A.S.P.
5. Ray Davies 23 april, Chassé Theater, Breda
Ook leuk waren: 5 minuten Spinvis met Vinkenoog en burgertrutjes met kort rokje (Pipettes) met dwerg en Lianne.
die was ik nog vergeten, tof album inderdaad.quote:Op maandag 11 december 2006 23:07 schreef ranja
[b]11 Asobi Seksu - Citrus
Lekker noise/shoegaze, je moet alleen tegen het stemgeluid van de Japanse zangeres kunnen. Daar heb ik geen probleem mee.
ook maar een concert top 5 dan:
1. Radiohead HMH augustus
superieur ten opzichte van het eerdere concert in mei. de livekwaliteit van de band kwam deze avond pas echt tot z'n recht, niet meer de foutjes van mei, meer plezier in het spelen, een langere setlist en vooruit wat stimulerende middelen.
2. Yo la tengo Tivoli
Jezus wat een geweldige noisy jams zet deze band live neer! Een te dikke gitarist, aandoenlijke 30+ vrouwelijke drummer en alweer een de stimulerende middelen (wie durft nog te beweren dat drugs slecht zijn?)
3. Radiohead HMH mei
ondanks het ietswat slordige karakter toch nog steeds geweldig, je favoriete band na twee jaar weer zien is natuurlijk bij voorbaat al een succes.
4. Kashmir Melkweg
Aangename verrassing
5. Belle & Sebastian Paradiso
Gewoon leuk, niet zo geweldig als ik verwacht had.
waarschijnlijk staat na vrijdag Sonic Youth op 2.
[ Bericht 54% gewijzigd door spacemangraig op 12-12-2006 18:54:15 ]
'Paul McCartney krijgt een award van niemand minder dan Bono' - Beau van Erven Dorens.
http://www.last.fm/user/spacemangraig
http://www.last.fm/user/spacemangraig
Heb de plaat uit nieuwsgierigheid net beluisterd, maar het is allemaal wel heel erg An Pierlé, ook qua stemgeluid. Niet dat ik daarmee de hele plaat meteen neer wil halen, maar het is wel lastig om een beeld te krijgen van een artiest als ze zoveel raakvlakken heeft met een andere artiest (die op zichzelf het ook al moeilijk genoeg heeft gehad om vergelijkingen met Tori Amos te vermijden).quote:Op maandag 11 december 2006 23:07 schreef ranja het volgende:
18 Marike Jager - The Beauty Around
Nog meer Nederlands. Een zangeres die pop, jazz en wat kleinkunst combineert. Verrassend goed.
Ik zal 'm nog wel vaker draaien, misschien dat het dan wat meer een eigen smoel krijgt.
Ook alle 115 echt gekocht of tel je downloads?quote:Op dinsdag 12 december 2006 12:15 schreef Pink_Floyd het volgende:
Ik gooi mijn top 115 oid ook wel ergens eind dit jaar erop
Prima actie pfaf !, we gaan ook nog een reviewers top 5/10 doen dit jaar voor op de FP
Met placebeau ga ik er 4 dubbelen, met ranja 2 zo te zien.
Die reviewers top 5 is wel aardig uiteraard. Vorig jaar ook gedaan, herinner ik me.
ASWH, de trots van de regio
www.thuisuiteten.nl
www.thuisuiteten.nl
Ja. Kapselcore, fashioncore, geef het een naam. Maar screamo is het zeker niet.quote:Op dinsdag 12 december 2006 15:51 schreef MarsX het volgende:
[..]
http://www.myspace.com/dropdeadgorgeous wat is het dan, emocore
Mijn lijst:
01. Russian Circles - Enter
02. Fink - Biscuits for breakfast
03. Peeping Tom - Peeping Tom
04. Planes Mistaken For Stars - Mercy
05. Red Sparowes - Every red heart shines towards the red sun
06. ISIS - In the absence of truth
07. The Brand New Heavies - Get used to it
08. Ratatat - Classics
09. Cult Of Luna - Somewhere along the highway
10. Kylesa - Time will fuse its worth
Wat er ook wel in had kunnen staan:
Akron/Family - Meek warrior
Bonk - Bonk against nothing
Made Out Of Babies - Coward
Margot & The Nuclear So And So's - The dust of retreat
Sparrows Swarm And Sing - O'Shenandoah, mighty death will find me
Ik heb momenteel 210 zilverkleurige schijfjes die in 2006 zijn uitgekomen in mijn bezit. Ik kan moeilijk kiezen, maar deze 15 springen er toch wel uit voor mij.
Een top 210... heel misschien, maar ik gok van niet. 10 - 15 vond ik al moeilijk genoeg.
Optredens van 2006... teveel om op te noemen. Peeping Tom in de Melkweg en The Samuel Jackson Five in Broodje Visgraat (Dordrecht) zijn toch wel de absolute hoogtepunten van 2006. En Depeche Mode in Ahoy' was ook erg tof, al was het alleen maar om het feit dat mijn vriendin in het land was en we hier samen aanwezig waren.
"Bleach is healthy. It's mostly water. And we are mostly water. Therefore, we are bleach."
|
|
