LIT Literatuur, Taal en Kunst
Boekbesprekingen, vragen over schrijvers, je favoriete theaterstuk, de mooiste schilderijen of de beste musea. Een must voor alle liefhebbers van kunst, boeken, theater en taal.
Ik ben nog lang geen u.
Ik geloof dat ik best moe zou moeten zijn, maar ik heb cola gehad.
Oh wacht. Moet ik nou juist wel of juist niet een antwoord geven. Wil je weten hoe het met me gaat op fysiek, mentaal, sociaal, cultureel of financieel vlak?
Ik geloof dat ik best moe zou moeten zijn, maar ik heb cola gehad.
Oh wacht. Moet ik nou juist wel of juist niet een antwoord geven. Wil je weten hoe het met me gaat op fysiek, mentaal, sociaal, cultureel of financieel vlak?
Ik wilde eigenlijk gewoon een gesprekje. Dat jij zou zeggen: "Ja, wel goed." En dat ik dan zou zeggen: "O, goed om te horen. Is daar een speciale reden voor of is dat zomaar?" Of dat jij zou zeggen: "Mwah, niet zo tof." En dat ik dan zou vragen: "Goh, wat is er aan de hand, dan?"
Weet je wel? Een gesprek. Geen moeilijke dingen verder.
Weet je wel? Een gesprek. Geen moeilijke dingen verder.
Maar hier gaat het wel prettig. Ik moet me er alleen steeds aan herinneren dat ik morgenochtend een afspraak heb. Dat heb ik eigenlijk nooit op zaterdag, dus de kans is groot dat ik het vergeet.
Wat ben je weer lekker meegaand.quote:Op zaterdag 18 november 2006 02:11 schreef wyccie het volgende:
Oh, cultureel. Vannacht is daar weinig mee aan de hand.
De eerste keer dat de wekker afgaat, moet je opstaan. Omkleden en dat soort dingen.
De tweede keer dat de wekker afgaat weet je dat je een afspraak hebt. Zodat je op tijd kunt vertrekken, of de deur open kunt doen.
De tweede keer dat de wekker afgaat weet je dat je een afspraak hebt. Zodat je op tijd kunt vertrekken, of de deur open kunt doen.
Als je die tweede keer niet de wekker zet, vergeet je dus dat je een afspraak hebt en zit je misschien wel in je blootje te Fokken als er aangebeld wordt!
O, op die manier.
Nee, het gaat me puur om het verslapen. Ik moet me bij de eerste keer dat de wekker gaat realiseren dat ik die dag moet werken, anders slaap ik zo weer in. Als ik me morgen als eerste realiser dat ik moet werken, gaat het goed. Als ik me als eerste realiseer dat het zaterdag is, gaat het mis.
Welkom in mijn eenvoudige wereld.
Nee, het gaat me puur om het verslapen. Ik moet me bij de eerste keer dat de wekker gaat realiseren dat ik die dag moet werken, anders slaap ik zo weer in. Als ik me morgen als eerste realiser dat ik moet werken, gaat het goed. Als ik me als eerste realiseer dat het zaterdag is, gaat het mis.
Welkom in mijn eenvoudige wereld.
Gelukkig heb ik een afspraak buiten de deur. Dat scheelt.quote:Op zaterdag 18 november 2006 02:24 schreef wyccie het volgende:
Als je die tweede keer niet de wekker zet, vergeet je dus dat je een afspraak hebt en zit je misschien wel in je blootje te Fokken als er aangebeld wordt!
Toen twee weken terug die bouwvakkers om half negen aan de deur waren, was ik niet helemaal netjes gekleed, moet ik wel toegeven.
Ah, nu snap ik het. Tsja, dat is het lastige van een niet 9-5 baan. Soms schrik ik ook wel eens wakker om me dan af te vragen welke dag het is (meestal op zaterdag of zondag).
Als je je wekker nou eens op een andere plek neerzet? Zodat je uit bed moet. En plak dan gelijk een briefje op de wekker: "Ik moet vandaag werken."
Als je je wekker nou eens op een andere plek neerzet? Zodat je uit bed moet. En plak dan gelijk een briefje op de wekker: "Ik moet vandaag werken."
Met zulke tips moet het wel goed komen, dacht ik zo. Al staat mijn wekker sowieso op een dusdanige plek dat ik eruit moet om hem uit te zetten. Maar ik stap daarna meestal net zo makkelijk mijn bed weer in.
Maar het komt wel goed. (Positief denken, heet dat.)
Moet jij werken morgen?
Maar het komt wel goed. (Positief denken, heet dat.)
Moet jij werken morgen?
Maar deze zondag ben ik wel vrij, geloof ik. Hoop ik tenminste. Ik zal morgen even moeten opschrijven welke koopzondagen ik moet werken.
Dat weet ik dus niet. Nee, dat kan haast niet.quote:Op zaterdag 18 november 2006 02:37 schreef broer het volgende:
Is het zondag koopzondag dan?
Ik kon niks van Damien Rice vinden op Kazaa (daar kan ik de laatste tijd weinig vinden). En ik koop de cd als het niet meer zo duur is.
Volgens mij moet je andere bronnen zoeken. Ik raadde hem gisteren aan Lamon aan in semi-bikkeltijd en die had in no-time de hele cd binnen. Geen idee waar hij hem vandaan haalde, trouwens.
Hmm, ach. Ik koop het toch wel. Ik moet trouwens ook nog een cd-singletje kopen, maar het is nog niet uit.
Ik hoorde gisteren op de radio het Unplugged-optreden van Nirvana. Dus ik ga me nu maar eens even een tijdje vermaken met nostalgie.
Lake of Fire, Where did you sleep last night? en vooral Plateau .
Lake of Fire, Where did you sleep last night? en vooral Plateau .
.
Ik ga nu slapen. Ik kan niet meer helemaal rechtop lopen.
Welterusten, broer
(Plateau klinkt wel lief.)
Welterusten, broer
(Plateau klinkt wel lief.)
En dan nog één liedje voor het slapengaan. Speciaal voor de kindertjes: Denis Leary - Life's gonna suck.
ik heb small change en swordfish trombones op vinyl En de verzamelaars used songs en beautifull maladies en alice en blood money en nu dus orphans.quote:Op zaterdag 18 november 2006 01:24 schreef De-oneven-2 het volgende:
[..]
Die heb ik ook. En Swordfishtrombones en Rain Dogs.
Orphans grijpt een beetje terug naar ze oudere werk, het is ook meer een soort b-kantjes, rareties cd ...het heet niet voor niks Orphans weesjes van nummers
En mochten we vallen dan is het omhoog. - Krang (uit: Pantani)
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
My favourite music is the music I haven't yet heard - John Cage
Water: ijskoud de hardste - Gehenna
Ballet, dus. 'Anna Karenina', door het Boris Eifman Ballet uit St. Petersburg, op muziek van Tsjaikovsky, om precies te zijn. Voor mij ook de eerste keer dat ik zoiets 'live' meemaakte. En uit mezelf was ik er misschien nooit naartoe gegaan. Maar het was zeer de moeite waard.
In het begin dacht ik nog: 'al die mensen op het podium en nooit één die een mond open doet'. Ik ben immers erg van de taal. Deze vorm van expressie bood een heel nieuw perspectief. Ik wist ongeveer welk verhaal uitgebeeld werd. En dat was, zo heb ik het beleefd, teruggebracht tot de meest kernachtige emoties van het verhaal, dramatisch eindigend in de zelfmoord van de hoofdpersoon.
De moeite waard. Oh, dat zei ik al.
In het begin dacht ik nog: 'al die mensen op het podium en nooit één die een mond open doet'. Ik ben immers erg van de taal. Deze vorm van expressie bood een heel nieuw perspectief. Ik wist ongeveer welk verhaal uitgebeeld werd. En dat was, zo heb ik het beleefd, teruggebracht tot de meest kernachtige emoties van het verhaal, dramatisch eindigend in de zelfmoord van de hoofdpersoon.
De moeite waard. Oh, dat zei ik al.
The love you take is equal to the love you make.
Ik heb in mijn leven twee balletvoorstellingen gezien. Eentje waarvan ik de naam vergeten ben, en Carmen. Die tweede was echt prachtig.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
Jij hebt natuurlijk ook een goed ontwikkeld gevoel voor klassieke muziek.
The love you take is equal to the love you make.
Nou, goed ontwikkeld. Ik kan ernaar luisteren en de schoonheid ervan inzien, in tegenstelling tot 80% van mijn leeftijdsgenoten.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
Maar ik ga, naar Maastricht, de kamer van mijn zus bekijken.
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
Hoogachtend,
Erik.
Hoogachtend,
Erik.
