Hoe gaat het nu met de moeders deel 29

Tex, gaat het wel goed met je? Ik ben niet echt bijgelezen maar volgens mij heb ik je nauwelijks ergens meer zien posten de laatste tijd? Ik hoopv oor je dat er snel wat meer positieve dingen zijn bij jullie hoor

Hier gaat helaas nog steeds maar matig. Ik ben de afgelopen weken wel echt wat rustiger geworden maar ik voel me soms nog steeds zo wanhopig en rot. En iedere keer als ik me zo voel, voel ik me zo naar en twijfelachtig over mijn gevoelens voor Jolie. Over mijn rol als moeder.
Zo ontzettend rot vind ik dat, want het is zo'n knap kindje en ik hou zo veel van haar. Ik probeer het haar echt te laten merken maar soms lijkt het gewoon alsof het helemaal niet gaat. Terwijl het met haar eigenlijk gewoon heel goed gaat. Ik probeer die gevoelens echt zo min mogelijk te hebben maar het komt steeds terug. Misschien kan ik er nu ook gewoon niet doorheen kijken en moet ik mezelf niet druk gaan maken over hoe ik mezelf zie in haar leven en hoe ik haar wil opvoeden en gewoon even gewoon meegaan in die dingen. Als dat gaat. Aan de andere kant is het natuurlijk wel een klein peutertje dat opgevoed moet worden, uitleg nodig heeft, dingen moet en vooral wil leren en dat zo veel vraagt en liefheeft. Het zou echt heel fijn zijn, als wij gewoon even weer gelukkig waren. Het was misschien niet perfect allemaal voorheen maar zo fijn als soms dingen waren met haar, ik denk dat dat wel het dichtst bij geluk ligt. Nu is het zo stil en gespannen steeds 'thuis' en alles is zo vermoeiend dat ik me soms afvraag of we ooit wel weer zo zullen worden. En mensen zeggen, je moet wat meer dit, probeer eens wat meer dat, jaag dat kind een speeltuin door, verwen haar desnoods, eet de hele week buitenshuis als dat makkelijker gaat maar zo werkt het gewoon niet. Helaas. Zo werkt het niet als alles aan jezelf pijn doet en een dekbed over je heen als een last voelt, ipv gewoon een warm bed. Hoe kun je ooit die dingen opzij zetten om haar weer lekker in bed te nemen en te vertroetelen. En als ik het kon, dan zette ik heus wel een gezellig gezicht op en ging ik met haar leuke dingen doen. Ik zou een moord doen voor een vrijdag waarop we denken, fijn morgen weekend. En dat we dat dachten is nog helemaal niet zo lang geleden. Maar ik zou zoiets zo graag weer even willen voelen. Voor mezelf en zo ontzettend veel voor haar.

Ja ik weet ook niet. Soms moet ik zoiets gewoon even kwijt ofzo. Aan de andere kant weet ik echt wel dat het met Jolie goed gaat namelijk. Ik zie haar zoveel kunnen en zoveel zijn dat ik gewoon wel weet dat het goed zit ergens. Maar het is nogal kut als ik het niet zo voel, helaas.

_{Lishe, ik weet het. En ik weet ook dat het niets hoeft te zeggen. Maar ik ben zelf iemand die wel wat over gehouden heeft aan bepaalde dingen van mijn moeder. Waarschijnlijk op een heel ander niveau maar het speelt wel mee soms. Daarom dat ik er nu ook veel tijd in wil steken om hier bovenop te komen, niet alleen voor mezelf en voor haar nu. Maar voor de toekomst, van alletwee.}

Gelukkig maar Tex. Wel druk meteen, kerstperiode in een winkel. Geeft wel een vertekend beeld soms maar aan de andere kant, meteen in het diepe heeft soms ook wel wat Hoop voor je dat het bevalt en dat je er nog wat aan over zult houden. Als zoiets nu leuk is, alleen maar fijn toch. Heb je meteen weer meer energie vaak ook om in jezelf en Noah en in je studie te steken, als je wat beter in je vel zit weer. Succes