De oorzaak van schizofrenie

quote:

Op maandag 4 juni 2007 16:15 schreef wok het volgende:
overigens zijn niet alle 'negatieve symptomen' objectief negatief te noemen. zo zijn er mensen die 'stemmen horen' waar zij zelf steun aan hebben. (in tgenstelling tot de mythe dat stemmen je aanzetten tot moord of iets anders 'negatief').

Negatieve symptomen heten zo omdat het betrekking heeft op iets dat afwezig is of verminderd aanwezig is t.o.v. normaal. Stemmen horen zijn dus positieve symptomen (Bij schizofrenen zijn de stemmen (extra) aanwezig ivgl met niet-schizofrenen). Het heeft dus niet te maken met een negatieve of positieve ervaring van de symptomen.

quote:

Op maandag 4 juni 2007 16:15 schreef wok het volgende:

En schizofrenie is wel degelijk een fysieke afwijking (delen van hersenen zijn vergroot en bevatten vloeistof). Alle 'psychische afwijkingen' zoals depressie, paniekaanvallen en schizoide symptomen hebben een fysieke oorzaak

Deels fysiek, deels psychisch wellicht. Om heel eerlijk te zijn weten we schrikbarend weinig over de oorzaken van dit soort ziekten (schizofrenie, depressies, etc.) De meest aannemelijke theorie op het moment is dat teveel dopamine de oorzaak is van schizofrenie, vandaar dat veel medicatie gericht is op het blokkeren van de receptoren bij synaptische overdrachten.

@ Tinoz, heb je door je medicijnen last van spiertrillingen, of een 'onstabiele hand'? (net zoals je altijd bij dementerende bejaarden ziet?)

Ik ben het wel deels met Tinoz eens; een deel is aan maatschappelijke factoren onderhevig.
Toen ik een paar jaar geleden in een vrij ernstige burn out toestand kwam te zitten, vertoonde ik uit het niets ook ineens zowel autistische als schizofrene trekjes.
Ze hebben me echter niet kunnen classificeren; zelfs niet als borderliner.
Een iets betere psychiater kwam echter tot de conclusie, dat post traumatische stress, of een belachelijke vorm van continue stress voor dit soort ' afwijkingen' kan zorgen.
Sterker nog, het overkomt dus veel mensen, die eigenlijk gewoon oververmoeid/getressed zijn, maar prompt een label borderline/schyzo krijgen opgeplakt.

Nu na ruim een jaar gezond te hebben geleefd, stress te hebben gereduceert tot een minimum en een stabieler leefpatroon ( geen drugs, geen uitspattingen, geen belachelijke werktijden, beter eigen grenzen aangeven ) zijn de symptomen ineens compleet verdwenen.

Wat dat betreft zou de gezondheidszorg wel wat voorzichtiger moeten zijn en is een second of third opinion nooit een overbodige luxe.
Ik geloof oprecht, door mijn eigen ervaring, dat veel mensen van alles krijgen wijsgemaakt, zonder dat echt de moeite is genomen naar een oorzaak te zoeken.
Ook zijn er teveel mensen die zich geestelijk niet zo jofel voelen, omdat ze simpelweg hun lichaam naar de klote helpen.
Ik durf zelfs te beweren dat een klein percentage borderliners/adhd-ers/schyzo's acuut genezen zijn als ze eens stoppen met zich bij een vermeende aandoening neerleggen en stabiel en gezond gaan leven.

De DSM classificatie is er niet voor niets; maar een beetje kritische blik kan geen kwaad. ( Ook naar jezelf dus )

quote:

Op maandag 4 juni 2007 17:11 schreef SHE het volgende:


De DSM classificatie is er niet voor niets; maar een beetje kritische blik kan geen kwaad. ( Ook naar jezelf dus )

Ik denk dat je ipv puur naar psychische/sociale symptomen (iets dat niet direct observeerbaar is en dus vrijwel altijd subjectief), moet kijken naar fysiologische verschijnselen dmv CT, MRI en SPECT, PET fMRI en MEG in de toekomst. Een diagnose stellen dmv het wegstrepen van symptomen op basis van de DSM is veel te systematisch.

quote:

Op maandag 4 juni 2007 17:28 schreef HAL9000S het volgende:

[..]

Ik denk dat je ipv puur naar psychische/sociale symptomen (iets dat niet direct observeerbaar is en dus vrijwel altijd subjectief), moet kijken naar fysiologische verschijnselen dmv CT, MRI en SPECT, PET fMRI en MEG in de toekomst. Een diagnose stellen dmv het wegstrepen van symptomen op basis van de DSM is veel te systematisch.

Heeft dat nut? Bij psychische stoornissen is hoe degene die er aan lijdt het ervaart een belangrijk component voor het beslissen van hoe de verdere behandeling verloopt. Dat is een component dat niet direct blijkt uit fysiologische verschijnselen.

Stress-gevoeligheid schijnt ook ermee te maken hebben wat ik gehoord heb ooit.

quote:

Op vrijdag 8 juni 2007 08:09 schreef tinoz het volgende:
ik denk dat in mijn geval schizofrenie ook voort kan komen uit een vertrouwens breuk met mensen

De oorzaak/gevolg-vraag is in ieder geval interessant.

Schizofrenie kun je ook krijgen. Meestal na de pubertijd na je 16de of 18de. En bij veelvuldig drugs gebruiken kun je ook schizofreen worden. En traumatische ervaringen waardoor je alle realiteit verliest van het leven kun je ook krijgen daardoor.

Ik kan er alleen maar over lezen, want ik heb (gelukkig) zelf nooit schizofrenie ondervonden. Het uit zich schijnbaar ook op verschillende wijze.

Ik lijdt al jaren aan paniekstoornis, en sommige symptomen waren voor mij zo verschrikkelijk, dat ik dacht dat dat zoiets als schizofrenie moest zijn. De ergste voor mij waren een gevoel van onwerkelijkheid (ik 'stond' buiten de realiteit en ervaarde alles als een soort van 'film' waar ik naar keek en zodoende waren voor mij mensen geen echte mensen) en een gevoel dat mijn 'ik' en mijn lichaam los van elkaar stonden.

Zijn dat ook schizoide symptomen?

quote:

Depersonalisatie is een term uit de psychiatrie. Het is het gevoel buiten de werkelijkheid te staan. Voor iemand die aan depersonalisatie lijdt, lijkt het of hij een andere rol in de wereld speelt, vaag, als in een droom, onbelangrijk. Een patiënt ervaart een scheiding tussen zichzelf en de wereld, zijn identiteit of lichamelijkheid. Mensen die deze gemoedstoestand hebben ervaren, beschrijven het leven vaak alsof het een film is, onecht of wazig. Het besef van de eigen persoonlijkheid wordt minder (vandaar de naam). Wie de symptomen heeft en in de spiegel kijkt, lijkt een onbekende te zien, maar is tegelijkertijd op de hoogte van zijn identiteit. De oorzaak van depersonalisatie ligt vaak in een psychisch trauma.

De gemoedstoestand komt voor als onderdeel van verschillende psychische aandoeningen, met name klinische depressie, bepaalde neurosen en angststoornissen. Als er ook sprake is van wanen, kan depersonalisatie een teken zijn van schizofrenie. Een lijder aan depersonalisatie kan in ernstige gevallen neigen naar zelfmoord. Als de patiënt hiertoe overgaat, doet hij het kalm en zonder zich er geheel bewust van te lijken. In het DSM-IV is de specifieke depersonalisatiestoornis ingedeeld bij de dissociatieve stoornissen.

Naast de term depersonalisatie wordt ook de term derealisatie gebruikt. De grens is niet altijd duidelijk, maar de richtlijn is dat bij depersonalisatie de persoon zijn geest of lichaam als vreemd ervaart en dat hij bij derealisatie zijn omgeving ziet als onwezenlijk of onecht.

ik heb een tijd lang het idee gehad dat ik 24/7 bekeken werd, zoals in the truman show.. ook een aantal keer ''stemmen'' gehoord. heb er nu al een tijdje geen last van gehad. ik neem aan dat deze dingen ook onder schizofrenie vallen? hoe groot is de kans dat zoiets terugkomt?

quote:

Op dinsdag 12 juni 2007 21:37 schreef EnergyDrink het volgende:
ik heb een tijd lang het idee gehad dat ik 24/7 bekeken werd, zoals in the truman show.. ook een aantal keer ''stemmen'' gehoord. heb er nu al een tijdje geen last van gehad. ik neem aan dat deze dingen ook onder schizofrenie vallen? hoe groot is de kans dat zoiets terugkomt?

Het zijn wanen en hallucinaties. Of het schizofrenie is valt niet te zeggen. Ben je destijds door een arts of psycholoog onderzocht? Hoe lang is het geleden? Waren er destijds bijzonderheden (Zoals slaaptekort, gebruik van drugs, iemand die het werkelijk op je gemunt heeft etc.)?

Paranoide schizofrenie is wel een van de meest voorkomende vormen van schizofrenie.

quote:

Op dinsdag 12 juni 2007 21:45 schreef Alicey het volgende:

[..]

Het zijn wanen en hallucinaties. Of het schizofrenie is valt niet te zeggen. Ben je destijds door een arts of psycholoog onderzocht? Hoe lang is het geleden? Waren er destijds bijzonderheden (Zoals slaaptekort, gebruik van drugs, iemand die het werkelijk op je gemunt heeft etc.)?

is ongeveer een half jaar terug. ik ben verder niet onderzocht, ik heb het nog nooit aan iemand verteld, kzou niet weten hoe ik dat zou moeten doen ook. slaaptekort heb ik wel regelmatig last van, ik slaap meestal ontzettend slecht. Drugs doe ik verder ook niet aan, natuurlijk wel een paar keer een jointje gerookt maar meer ook niet

quote:

Op woensdag 13 juni 2007 02:07 schreef EnergyDrink het volgende:

[..]

is ongeveer een half jaar terug. ik ben verder niet onderzocht, ik heb het nog nooit aan iemand verteld, kzou niet weten hoe ik dat zou moeten doen ook. slaaptekort heb ik wel regelmatig last van, ik slaap meestal ontzettend slecht. Drugs doe ik verder ook niet aan, natuurlijk wel een paar keer een jointje gerookt maar meer ook niet

Wat is je leeftijd en wanneer had je er last van?