Wie schreef de bijbel eigenlijk?

In de middeleeuwen bestond er weinig noemenswaardige weerstand tegen de toen heersende christelijke doctrines. De tijd van het grote creatieve gebruik van teksten was meer van de 1e tot de 5e eeuw, al zien we soms nog nieuwe verhalen in het NT opduiken in handschriften uit de 12 (!) eeuw.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 09:30 schreef pmb_rug het volgende:
de bijbel bestaat uit 66 boeken. van een aantal boeken is niet bekend wie de schrijver is. uiteindelijk zijn ze allemaal door Gods Geest ingeblazen

Hier mag ik dus niet opreageren

quote:

profeten

idem.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 14:08 schreef Akkersloot het volgende:

[..]

Hier mag ik dus niet opreageren
[..]

idem.

lijkt me heel verstandig

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 12:00 schreef buachaille het volgende:

[..]

En dat verontrust me. Niet dat ik problemen heb met katholieken maar bijvoorbeeld de zaligprijzing van Maria keur ik af (maar de meningsverschillen tussen protestanten en katholieken is weer een andere discussie). Voor de liefhebber: http://frontpage.fok.nl/nieuws.fok/66489#2805183

terecht.
heb je vertrouwen in God? en in de vorming van Zijn Woord?

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 14:24 schreef pmb_rug het volgende:

[..]

terecht.
heb je vertrouwen in God? en in de vorming van Zijn Woord?

Ik beschouw mezelf als één van Gods kinderen en de Bijbel lees ik dagelijks. Ik geloof dat de Bijbel het woord van God is maar itt veel Christenen vat ik verhalen in de Bijbel niet altijd letterlijk op. Veel verhalen worden pas duidelijk als je die niet letterlijk neemt maar symbolisch. In mijn kerk wordt het zondvloedverhaal letterlijk genomen, de ark van Noach zou ergens op de berg Ararat gestrand moeten zijn. Dat is niet verenigbaar met mijn kennis over bijvoorbeeld het gewicht van alle diersoorten op aarde (keer twee). Zo'n verhaal kan ik alleen symbolisch of als profetie verteren.

-als je niets te zeggen hebt, zeg dan niets.

[ Bericht 92% gewijzigd door Doffy op 02-08-2006 17:14:26 ]

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 15:59 schreef buachaille het volgende:

[..]

Ik beschouw mezelf als één van Gods kinderen en de Bijbel lees ik dagelijks. Ik geloof dat de Bijbel het woord van God is maar itt veel Christenen vat ik verhalen in de Bijbel niet altijd letterlijk op. Veel verhalen worden pas duidelijk als je die niet letterlijk neemt maar symbolisch. In mijn kerk wordt het zondvloedverhaal letterlijk genomen, de ark van Noach zou ergens op de berg Ararat gestrand moeten zijn. Dat is niet verenigbaar met mijn kennis over bijvoorbeeld het gewicht van alle diersoorten op aarde (keer twee). Zo'n verhaal kan ik alleen symbolisch of als profetie verteren.

Kan ik me heel goed in vinden. Eensch . Alleen waar de grens te trekken? De kans bestaat natuurlijk dat je de mist in gaat.. Dingen symbolisch neemt die je letterlijk moet nemen en andersom!

[Dat is niet verenigbaar met mijn kennis over bijvoorbeeld het gewicht van alle diersoorten op aarde (keer twee). Zo'n verhaal kan ik alleen symbolisch of als profetie verteren]
Mocht men dat 200 jaar geleden ook

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 17:59 schreef Akkersloot het volgende:
[Dat is niet verenigbaar met mijn kennis over bijvoorbeeld het gewicht van alle diersoorten op aarde (keer twee). Zo'n verhaal kan ik alleen symbolisch of als profetie verteren]
Mocht men dat 200 jaar geleden ook

Hoezo mocht men dat? Je bedoelt of ze dan niet op de Rooms Katholieke brandstapel terechtkwamen als ze zulke ideeën ventileerden?

Hmmm dan 'mocht' het denk ik niet. Geen idee eigenlijk of je een ketter was als je (delen van) de bijbel symbolisch nam ipv letterlijk. Anyone?

De schrijvers zijn niet of zelden bekend. Vooral bij Genesis lijkt me dat ook lastig: tenslotte was alleen God aanwezig bij de schepping. Maar ongeacht of je in God gelooft, veel verhalen zijn prima te lezen.
Plagen, moord, doodslag, incest, veroveringen, liefde, trouw, verraad, etc. , er zit van alles in.
Het boek Ezra bijvoorbeeld is een mooi verhaal.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 18:04 schreef VonHinten het volgende:
Hoezo mocht men dat? Je bedoelt of ze dan niet op de Rooms Katholieke brandstapel terechtkwamen als ze zulke ideeën ventileerden?

Hmmm dan 'mocht' het denk ik niet. Geen idee eigenlijk of je een ketter was als je (delen van) de bijbel symbolisch nam ipv letterlijk. Anyone?

200 jaar geleden wist men gewoon veel minder. Dus Beuacheville's verhaal van "ik weet dat er veel meer dieren leven dan die eigenlijk op de ark van naoch kunnen, dus ik neem het figuurlijk" ging in elk geval 200 jaar geleden niet op.

En dan gaat het alleen maar over het aantal dieren. Niet over een God die dus miljoenen mensen, incluis kinderen, verzopen zou hebben.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 17:12 schreef Akkersloot het volgende:
-als je niets te zeggen hebt, zeg dan niets.

Feedback dus. Of haal je daar ook alles weg, al is het waar het een reactie op was.

Check de kaft voor de schrijver!

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 15:59 schreef buachaille het volgende:

[..]

Ik beschouw mezelf als één van Gods kinderen en de Bijbel lees ik dagelijks. Ik geloof dat de Bijbel het woord van God is maar itt veel Christenen vat ik verhalen in de Bijbel niet altijd letterlijk op. Veel verhalen worden pas duidelijk als je die niet letterlijk neemt maar symbolisch. In mijn kerk wordt het zondvloedverhaal letterlijk genomen, de ark van Noach zou ergens op de berg Ararat gestrand moeten zijn. Dat is niet verenigbaar met mijn kennis over bijvoorbeeld het gewicht van alle diersoorten op aarde (keer twee). Zo'n verhaal kan ik alleen symbolisch of als profetie verteren.

_{tenzij je ervan uitgaat dat alle soortvariatie die we nu kennen komen van een relatief klein aantal grondsoorten (nu zijn er 250 hondsoorten, die allemaal van 1 hond afstammen). maar goed, daar zijn weer time constraints aan verbonden.}
anyway, ik denk dat er nog een hoop goeds overblijft als je de symboliek herkent.
Geloof je in de fysieke dood en opstanding van Jezus?
dat is wel een kernvraag. als dit niet zo is is de gehele Christelijke theologie in feite onzin.

religie Will get you killed .

Is het hele christendom en het gehele Nieuwe Testament reduceren tot enkel de fysieke dood en opstanding van Jezus niet een ernstige beperking van de leer?
Waar blijft dan het vergeven, het andere wang toekeren, het omgaan met tollenaars etc.? Stelt dat dan niets voor?

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 21:37 schreef Dr.Death het volgende:
Is het hele christendom en het gehele Nieuwe Testament reduceren tot enkel de fysieke dood en opstanding van Jezus niet een ernstige beperking van de leer?
Waar blijft dan het vergeven, het andere wang toekeren, het omgaan met tollenaars etc.? Stelt dat dan niets voor?

Het is natuurlijk niet het énige dat het christendom het christendom maakt, maar het is wel het centrale thema. Zonder een fysiek opgestane Jezus hou je grofweg een joodse sekte over

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 18:38 schreef pmb_rug het volgende:

[..]

_{tenzij je ervan uitgaat dat alle soortvariatie die we nu kennen komen van een relatief klein aantal grondsoorten (nu zijn er 250 hondsoorten, die allemaal van 1 hond afstammen). maar goed, daar zijn weer time constraints aan verbonden.}
anyway, ik denk dat er nog een hoop goeds overblijft als je de symboliek herkent.
Geloof je in de fysieke dood en opstanding van Jezus?
dat is wel een kernvraag. als dit niet zo is is de gehele Christelijke theologie in feite onzin.

Wat ik in het nieuwe testament lees kan ik niet anders dan letterlijk nemen.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 21:42 schreef Doffy het volgende:

[..]

Het is natuurlijk niet het énige dat het christendom het christendom maakt, maar het is wel het centrale thema. Zonder een fysiek opgestane Jezus hou je grofweg een joodse sekte over

Nou en?

Het gaat toch om de leer?

quote:

Op donderdag 3 augustus 2006 09:26 schreef buachaille het volgende:

[..]

Wat ik in het nieuwe testament lees kan ik niet anders dan letterlijk nemen.

Feitelijk zeg je dus dat je het ooude testament niet letterlijk neemt? En waarom neem je het nieuwe wel letterlijk?

Ik ben geen theoloog maar weet wel dat de verrijzenis van Christus een typisch Pauliaanse interpretatie van het gebeuren is. Omdat de brieven van Paulus eerder zijn geschreven dan de evangelieën bestaat de niet geringe kans dat deze interpretatie de evangelieën heeft 'besmet'. Niet in de zin van: bewust een geschiedenis verminken. Meer: (on)bewust vanuit bepaalde bestaande denkbeelden over het leven van Jezus schrijven. Blijft staan dat nmm in de synoptische evangelieën (Matt, Mar, Luc) de nieuwe moraal - vanuit een herinterpretatie van de Joodse Wet - centraal staat.

De discussie rondom het al dan niet letterlijk nemen van bepaalde passages is een lastige. Volgens mij moet je twee stappen nemen: eerst proberen na te gaan welke boodschap de schrijver wil geven (dus niet van een vaststaande tekst uitgaan, maar inschatten hoe de schrijver tot een dergelijke tekst is gekomen) en dan beoordelen of je hier wat mee kan. Volgens mij is hetgeen er niet staat maar er wel had kunnen staan belangrijker dan hetgeen er wel staat. Strikt genomen bestaat het 'letterlijk interpreteren' niet, omdat bij het lezen altijd een vertaalslag moet worden gemaakt. Lezen is interpreteren. Het nieuwe testament 'letterlijk nemen' doet mijns inziens dan ook geen recht aan de teksten.

Oud en Nieuw Testament werden natuurlijk niet geschreven als kennisbron voor de kritische moderne mens. Deze geschriften zijn in de eerste plaats op te vatten als een krachtbron voor tientallen generaties. Ik vind de Bijbel één van de mooiste boeken ter wereld, zo niet de mooiste. Alleen al de compositie is prachtig. Maar je moet naar mijn idee de inzichten uit lang vervlogen tijden niet dogmatisch toepassen, voor werkelijke inzichten is wetenschap nodig, is logica nodig.

Want in werkelijkheid is godsdienst/religie is toch iets als een stemming van de menselijke ziel: de stemming voor het geestelijke, voor het oneindige. Wanneer we tijdens een wandeling ofzo open staan voor al dat groene en bloeiende, dan zullen we een zekere vreugde gewaarworden in onszelf voor alles dat zich openbaart in de bloemen en de kruiden, in datgene wat zich in het landschap spiegelt, wat in de dauwdruppel glanst. Wanneer wij een dergelijke stemming opwekken, als ons hart zich daarbij opent, dan is dat nog geen religie. Het is pas religie wanneer dit gevoel nog verder gaat, tot het oneindige dat achter dit eindige ligt, voor het geestelijke dat achter het zintuiglijke ligt. Wanneer onze ziel zo voelt dat ze de gemeenschap met het geestelijke gewaarwordt, dan komt die stemming overeen met dat wat in de religie, in de godsdienst leeft.

Nu is echter in de ontwikkeling van de tijd, van de vooruitgang, religie vermengd geraakt met wetenschap. Wat in de basis impulsen dienden te zijn die het menselijke voelen en aanvoelen van het vergankelijke naar het onvergankelijke leiden, is vermengd met bepaalde ideeën en opvattingen van hoe het er in het rijk van het geestelijke aan toe gaat, hoe het daar uitziet. Daardoor is religie op een bepaalde manier verward geraakt met wat eigenlijk geesteswetenschap is, met iets dat eigenlijk als wetenschap moet beschouwd worden.

Mooi gezegd, Filo en Griffioen

quote:

Op donderdag 3 augustus 2006 11:24 schreef Griffioen het volgende:
Maar je moet naar mijn idee de inzichten uit lang vervlogen tijden niet dogmatisch toepassen, voor werkelijke inzichten is wetenschap nodig, is logica nodig.

wat zijn werkelijke inzichten dan?
de wetenschap kan mij niets over geluk leren of over normen en waarden. eigenlijk kan de wetenschap mij alleen feitelijke dingen leren, deelwaarheden.
als je het mij vraagt zijn dit juist relatief marginale inzichten.

quote:

Op donderdag 3 augustus 2006 09:48 schreef Filo het volgende:
Omdat de brieven van Paulus eerder zijn geschreven dan de evangelieën bestaat de niet geringe kans dat deze interpretatie de evangelieën heeft 'besmet'.

daar stel je nogal wat. hier is geen bewijs voor.