Het grote 'rammelaars' topic, deel 5

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 08:41 schreef teig het volgende:
Vorige week kreeg ik een aanbod van mijn verzekreing om op en jongeren verzekering over te stappen ( is tot 27 jaar, ik ben 25) maar.. daar zit gen kraamzorg in, en als je zwanger wordt dan ga je weer terug naar en ander pakket. Heb het er met mijn vriend maar eens over gehad en besloten het niet te doen. we willen toch voor mijn 27ste proberen zwanger te worden...

Het rammelen gaat dus vrolijk door, maar slik nog wel de pil..

Da's een heel verstandige keus dan! Ik vind, en vooral broepsmatig gezien eigenlijk, dat ook best een mankement aan die jongerenverzekering. Een tienerzwangerschap is vaak al heel moeilijk, en als je dan ook nog een jongerenverzekering hebt, komt er dus nog een extra probleem (kostenpost!) bij op.
Maar, Teig... dan gaat het dus niet heel lang meer duren bij je, leuk!

Een vriend van mij (die 2 kinderen heeft) maakte net een een ietwat neerbuigende 'daar kom je nog wel achter als je kinderen hebt' opmerking en ik ben gelijk even helemaal los gegaan met wat venijn.
PMS sucks maar is soms ook zo lekker!

Net zo moeilijk (zo niet moeilijker) als adoptie is een pleeggezin worden.. die zijn er nog te weinig dacht ik, en je kunt dan evt ook alleen in je weekends of vakanties een kind opvangen (dat zijn dan NLse kinderen, binnen Nederland is adoptie nauwelijks mogelijk, en meestal is er ook contact met de ouders dus dat moet je wel liggen). Maar misschien toch iets om te overwegen (ook voor de ouders hier), omdat het ook alleen in weekends/vakanties kan is de belasting toch kleiner denk ik.

Dat is idd ook nog wel een optie. Het is volgens mij ook moeilijk maar het grote verschil met adoptie is dan dat je weet dat die kinderen niet van jou zijn en dat ze familie naast het pleeggezin hebben. Je hebt dus (als het goed is) geen last van hechtingsproblematiek enzo omdat je hechting bij pleeggezien mooi meegenomen is maar niet een doel op zich. Maar goed, er is dan wel genoeg andere problematiek natuurlijk.

_{Ik zeg het mss een beetje krom.}

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 11:54 schreef Brighteyes het volgende:
Dat is idd ook nog wel een optie. Het is volgens mij ook moeilijk maar het grote verschil met adoptie is dan dat je weet dat die kinderen niet van jou zijn en dat ze familie naast het pleeggezin hebben. Je hebt dus (als het goed is) geen last van hechtingsproblematiek enzo omdat je hechting bij pleeggezien mooi meegenomen is maar niet een doel op zich. Maar goed, er is dan wel genoeg andere problematiek natuurlijk.

_{Ik zeg het mss een beetje krom.}

Alleen komen kinderen niet zomaar in een pleeggezin. Dan is er toch ergens iets niet helemaal goed.
Juist de hechting is een "probleem" waar veel (vaak) pleegouders tegen aan lopen. Ze hechten zich aan een kind, ook al willen ze dit niet.. Ook kinderen hechten zich aan hun pleegouders..
Dus mocht op één of andere manier het contact tussen beiden stopgezet worden, is dit vaak voor beiden lastig..

En.. deze kinderen hebben vaak ook een berg problemen (zoals crisissituatie thuis of een stoornis zoals een hechtingsstoornis).
Daar komt bij dat niet alle biologische ouders positief staan ten iop zichte van pleegzorg .. Hier moet je als pleegouders dus wel tegen kunnen.

Oeiii.. dit is er erg off-topic

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 12:10 schreef loezzie het volgende:

[..]

Alleen komen kinderen niet zomaar in een pleeggezin. Dan is er toch ergens iets niet helemaal goed.
Juist de hechting is een "probleem" waar veel (vaak) pleegouders tegen aan lopen. Ze hechten zich aan een kind, ook al willen ze dit niet.. Ook kinderen hechten zich aan hun pleegouders..
Dus mocht op één of andere manier het contact tussen beiden stopgezet worden, is dit vaak voor beiden lastig..

Het gaat juist om het niet hechten zeg maar. Althans, ik weet dat dat toch een probleem kan zijn bij adoptiekindjes waardoor het vrij moelijk kan gaan.

quote:

En.. deze kinderen hebben vaak ook een berg problemen (zoals crisissituatie thuis of een stoornis zoals een hechtingsstoornis).
Daar komt bij dat niet alle biologische ouders positief staan ten iop zichte van pleegzorg .. Hier moet je als pleegouders dus wel tegen kunnen.

Ja, maar dat is wel iets waar je dan bewust aan begint. Niet dat je een kind adopteert en hoopt dat je uiteindelijk een gelukkig normaal functionerend gezin wordt.
Dat is bij pleegzorg sowieso al anders.

quote:

Oeiii.. dit is er erg off-topic

Och, dit topic lijkt een allegaartje te worden vanallerlei zijdelingse overwegingen mbt het krijgen van kinderen.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 10:06 schreef Lishe het volgende:

[..]

Da's een heel verstandige keus dan! Ik vind, en vooral broepsmatig gezien eigenlijk, dat ook best een mankement aan die jongerenverzekering. Een tienerzwangerschap is vaak al heel moeilijk, en als je dan ook nog een jongerenverzekering hebt, komt er dus nog een extra probleem (kostenpost!) bij op.
Maar, Teig... dan gaat het dus niet heel lang meer duren bij je, leuk!

mocht ik dus wel overstappen, en zwanger worden ga ik per direct terug naar een "volwassenen" verzekering. Maar das dus niet het hoogste en beste pakket wat ik nu heb...

Ik ook Teig. En BE: Wat een plaatjes. Helemaal in een deuk gelegen!
Verder; Rammelen hier in huis gaat maar door.. en ik ben niet de enige

toitoitoi Lishe en Beaker kan gaan klussen.... _{*waterfly pinkt emo-traantje weg*}

Anderhalve maand geleden ben ik 27 geworden. En dat klinkt ineens zo 'oud'. En nu rammel ik me dus helemáááál gek! Ik krijg haast

*rammeldepammel*

Welkom Yoni

Zijn er al vooruitzichten dat je vlug uit de rammelsituatie zult zijn? Of wordt het nog een tijdje wachten?

Yoni,

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 15:03 schreef leonieke het volgende:
Welkom Yoni

Zijn er al vooruitzichten dat je vlug uit de rammelsituatie zult zijn? Of wordt het nog een tijdje wachten?

Ik rammel al een tijd eigenlijk, maar bijj vlagen. Ben hier wel eens vaker langs geweest Heb nu dus weer zo'n periode, dat ik ineens weer erg graag wil settelen e.d.. En ik moet nog heeeeeeeeel lang wachten vrees ik. Ik mis nog een vrij essentieel onderdeel (een man dus )

Ik vraag me nu trouwens af of er hier mensen zouden zijn die het (zouden) overwegen om gebruik te maken van een spermadonor.

Dat zou ik wel gedaan hebben als ik mijn man niet tegen was gekomen Leonieke.
Ik had voor mezelf bedacht dat als ik rond mijn 32e nog geen man tegen was gekomen waar ik een kindje mee zou willen maken dat ik het dan zelf zou gaan doen.

Een man kan je later altijd nog vinden maar op een gegeven moment is het gewoon te laat voor een kindje. En ik weet van mezelf dat die wens zo ontzettend sterk is dat ik het gewoon echt heel graag gewild had.

Heb je wel gelijk in
Ik weet alleen niet of ik het zou gedaan hebben (ivm heel de hormonensituatie bij mij).

Ik zou er alleszins heel hard over twijfelen.

Het is iets wat ik zeker overweeg Leonieke. Ik heb ook zoiets van als ik nou rond m'n 30e nog steeds loop te klooien met relaties, dat ik me eens ga laten informeren over wat er mogelijk is als alleenstaande. Ook voor mij geldt dat ik echt al heel lang een kindje wil. Ik was vroeger al echt zo'n poppenkind

Yoni! Ik wilde net al iets gaan zeggen dat jij volgens mij ook best een heel leuk 'bommetje' zou zijn, maar dat vond ik eigenlijk zo onaardig, net alsof je niet een onwijs leuke vent tegen het lijf gaat lopen...
_{Hoewel, het is niet echt BOM dan, het is gewoon 'alleenstaande ouder' dan.}

Nou ja goed, je weet waar ik vandaan kom en het is mij ook gelukt, dus dat moet jou vast ook gaan lukken hoor!

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 16:41 schreef Brighteyes het volgende:
Yoni! Ik wilde net al iets gaan zeggen dat jij volgens mij ook best een heel leuk 'bommetje' zou zijn, maar dat vond ik eigenlijk zo onaardig, net alsof je niet een onwijs leuke vent tegen het lijf gaat lopen...
_{Hoewel, het is niet echt BOM dan, het is gewoon 'alleenstaande ouder' dan.}

Nou ja goed, je weet waar ik vandaan kom en het is mij ook gelukt, dus dat moet jou vast ook gaan lukken hoor!

Had zo'n opmerking van jou wel kunnen hebben hoor Ik weet toch dat wij er wel hetzelfde over denken En ik ga vast die leuke vent nog wel tegen het lijf lopen ooit, maar zo niet...dan dus bommen, bammen, whatever

Ik zou overigens nooit doen wat een kennis van mij nu is overkomen. Die kwam een meisje tegen en werd verliefd. Meisje zei niet aan de pil te zijn, omdat ze toch graag een kind wilde. Zij is dus zwanger van hem geworden na een paar maanden en heeft hem inmiddels aan de kant gezet. Hij moet nog maar afwachten of hij zijn kindje ooit gaat zien. Best dat je er voor kiest om alleen voor een kindje te gaan, maar ga dan voor een donor.

Wat erg!
Zeg dan niks. Vind ik ook niet goed, maar dit vind ik wel heel vals.

Een vriendinnetje van mij is het traject ingestapt om in aanmerking te komen voor een donor. Ze wordt behoorlijk door de molen gehaald.
Op zich wel goed dat ze kijken of je geschikt bent en of het een doordachte keuze is enzo, maar het is ook wel een beetje maf als je bedenkt hoe mensen die wel een partner hebben gewoon "zomaar" een kind kunnen krijgen (ik weet dat het niet zo simpel is, maar bij wijze van spreken). Maar goed, als ze er doorheen komt is er een wachtlijst van een jaar of 2, tenzij ze zelf een donor vindt...

ik kreeg van collega de opmerking
"jij kan je nog NIETS voorstellen van hoe het is om met een kind naar buiten te moeten gaan"

PARDON ?????
Lekker kort door de bocht, zeker gezien ervaring die er wèl is agv uithelpen bij vriendin.
Maar; stel je toch eens voor dat je ongewenst kinderloos bent ?
Man man, ik schoot nu al uit mijn slof (zéér veel problemen met die collega) maar zou me dan dus echt niet in kunnen houden.

Nou, één ding weet ik zeker
dit zegt ze me NOOIT weer !

Is het eng dan, om met een kind naar buiten te moeten gaan Daar heb ik nog niks van gemerkt... wat kunnen mensen toch domme opmerkingen maken

nou.. het ging om feit dat ik niet zou inzien hoe omslachtig het voor sommige moeder is om naar het cons.buro te gaan.
Ik ben er voor medische zaken, van de rest heb ik de ballen verstand, dat regelt zij wel.

(waar het om ging, is dat ik vond dat ze een bepaalde moeder wel héél erg tegemoet wilde komen. In mijn ogen zelfs voor karretje liet spannen)

nouja, dat is hoe ik haar woorden/aanvalt interpreteer
inmiddels 5 uur durende 'evaluatie' gehad en volgende week komt manager erbij om te praten;

Nog even over het adoptie/pleegouderverhaal....

Ik weet dat daar heel veel problemen zijn en dat juist pleegkinderen nog meer problemen met zich meebrengen dan adoptiekinderen. Toch zou ik voor een (zeer) korte periode wel iets voor een pleegkind willen doen, al wil ik dan wel wat ouder zijn, meer levenswijsheid enzo, want met mijn 26 denk ik al wel wat te weten maar of een pleegkind daar nou wat aan heeft . Weet trouwens niet hoe daar overdenkt.

Wat ik wel al een hele tijd in mijn gedachten heb, dus al voor deze toestanden, is als vrijwilliger in een soort van mentortraject een kind/tiener willen bijstaan. Hier in de omgeving heb je verschillende organisaties die dat soort dingen doen. En afhankelijk van hoe het met mijn praktijkstage gaat lopen, wil ik daar volgend jaar wel concrete stappen in nemen.

quote:

Op woensdag 2 augustus 2006 20:25 schreef marit1978 het volgende:
nou.. het ging om feit dat ik niet zou inzien hoe omslachtig het voor sommige moeder is om naar het cons.buro te gaan.
Ik ben er voor medische zaken, van de rest heb ik de ballen verstand, dat regelt zij wel.

(waar het om ging, is dat ik vond dat ze een bepaalde moeder wel héél erg tegemoet wilde komen. In mijn ogen zelfs voor karretje liet spannen)

nouja, dat is hoe ik haar woorden/aanvalt interpreteer
inmiddels 5 uur durende 'evaluatie' gehad en volgende week komt manager erbij om te praten;

Tsja, als het je te omslachtig is om te komen, dan vind je het in mijn ogen niet belangrijk genoeg. Dan kom je toch niet? Net alsof je niet meer buiten de deur komt ineens, als je een kind hebt... Onzin in mijn ogen

Ja!
fijn te lezen dat mijn "zakelijke" kijk op dit soort dingen niet vreemd is

niets is verplicht, graag of niet hoor!
(dit denk ik ook vaak bij ouders die het quasi grappig hebben over het ConsternatieBuro.
wil je tips en controle van gezondheid? dan wordt je een mooie kans geboden.
Lap je alles aan je laars? Bespaar jezelf (en mij) de energie en blijf thuis )

zo

verder ben ik halverwege mijn op-een-na-laatste strip !!
kijk nu al uit naar october...

Oeh, leuk hoor dat aftellen

_{Ik mag morgen weer langs met Isa, afspraak is onder werktijd maar mijn baas is gelukkig flexibel...}

We hebben het er vandaag nog eens over gehad en het zal nog lang duren. Tot 2008 ga ik normaalgezien nog mijn pil nemen en pas dan (ten vroegste, zien hoe het financieel zit en op mijn werk) naar de gynaecologe gaan om de MMM in te gaan...

Het is opeens nog lang...

Dan hoop ik dat jullie de ouders goed duidelijk maken dat het vrijwillig is Marit (de meesten denken dat je verplicht bent te gaan) en dat je niet de kinderbescherming op je af krijgt als je niet komt (hier in de Flevopolder krijg je een melding bij het AMK als je een afspraak 3x niet nakomt).

Het eerste, ja. Bij 3x vergeten af te bellen word het AMK ingeschakeld. Is iig het protocol hier.
Verder doen ze in Groningen heeeel moeilijk als het erop lijkt dat je misschien niet naar het cb wilt gaan (of de wijkverpleegkundige thuis ontvangnen voor haar kennismakingspraatje), het is natuurlijk ook een van de weinige manieren die ze hebben om tre kunnen controleren of je je kind niet mishandelt.

Ja, maar dat wordt niet door de verzekering vergoed omdat het al onder de AWBZ valt. Dus dan moet je zelf de prikken betalen en de consulten bij de huisarts (die ook nog moet willen meewerken eraan). Of je moet alleen voor de inentingen gaan maar dat vinden ze ook niet leuk want dan schop je hun schema's in de war en moeten ze nadenken als je een afspraak wilt inplannen.
Ook zoiets leuks is dat ik het dossier van Myrthe eerst zelf wilde doorlezen voor ze het ivm onze verhuizing doorstuurden, dat mocht niet (heb er een paar keer over gebeld, het is nl wel je recht officieel). Vervolgens kreeg ik een oproep hier voor het cb om te komen (met 22 mnd ipv 2jr dus ik verwachtte een soort kennismakingsgesprekje) en bleek dat Groningen zonder toestemming het complete dossier doorgestuurd had. Daar was het cb hier overigens ook erg verbaasd over. (Ik heb nog overwogen een klacht in te dienen bij het CBP maar heb wel genoeg andere dingen te doen hier met verhuizing en baby op komst om daar nog energie in te willen steken, ben nu toch van ze af).

O, en nog iets over dat woordje 'consternatiebureau': een kennis van me kreeg te horen 'Mevrouw, u hebt zeker wel gezien dat er iets met de ogen van uw dochtertje is? Ze kan helemaal niets zien, maar is nog te jong voor een oogarts. Over een paar maanden kan misschien gekeken worden of er iets mee gedaan kan worden'. Moeder helemaal geschrokken, komt heel vervelend thuis. 's Middags komt de wijkverpleegkundige langs 'Ja sorry, zo erg is het echt niet hoor, de arts is gewoon niet goed in het omgaan met mensen, ik ga altijd nog even langs daarna en ik had gezien dat u erg geschrokken was na dat gesprek'. Uiteindelijk valt het waarschijnlijk idd allemaal mee, baby kijgt steeds betere beheersing van de oogspieren. Maar dat het door sommigen 'consternatiebureau' genoemd wordt kan ik me wel aardig voorstellen.

[ Bericht 7% gewijzigd door poemojn op 02-08-2006 22:50:38 ]

_{herinnerd mij eraan dat ik volgende week ook even bij het cb binnen huppel wil graag kopiën hebben van Thijs zijn dossier gewoon om te hebben}

Ik geloof dat de term consternatiebureau ook een beetje te maken krijgt met de tegenstrijdige adviezen die je vaak van ze krijgt. Toen de arts daar hoorde dat Kai nog niet liep adviseerde ze me naar een fysiotherapeut te gaan. De verpleegkundige vond het nodig om paniek te zaaien en over een neuroloog te beginnen.
Tja en wat betreft het plannen van afspraken en het schikken naar wensen van de ouders.... hoe vaak hoor je niet dat iemand aangeeft het liefst op een bepaalde dag te komen omdat er dan geen vrij genomen hoeft te worden en vervolgens krijg je doodleuk een uitnodiging voor een andere dag. Mijn werkgever is best flexibel maar mijn verlofuren zijn op gegeven moment gewoon op.

Die betreffende kennis kreeg idd ook nog het advies met haar 2/3 mnd oude baby naar een fysiotherapeut te gaan omdat hij zijn hoofdje niet kon optillen volgens de arts. Moeder verontwaardigd, legde kind op de buik en kind tilde het hoofd hoog op. Toen hoefde het niet meer.
Ze heeft nu overigens een andere cb-arts gevraagd waarmee het beter klikt.

We gaan een klein beetje offtopic lieve mensen

Gaat dit het rammelen dan niet tegen?
_{nog even en ik mag weer elke maand naar het cb}

Op zich heb ik verder geen problemen met het CB maar de verpleegkundige die bij ons zit is redelijk typisch. Ze weet alles beter dan de arts en luistert totaal niet naar wat de ouder te vertellen heeft. Verder vroeg ze me bij mijn laatste bezoek doodleuk: "Het is toch een meisje?" Mens bereid je een beetje voor voordat je iemand naar binnen roept en kijk even in het dossier wie je voor je neus krijgt De arts hier is heel okay. Lekker nuchter en ze staat open voor wat ik te melden heb.

Oeps, sorry Lois. Nou, na een hele dag binnenzitten met een stuiterend jochie ben ik in ieder geval weer even uitgerammeld