Altijd apart om te zien hoe reincarnatie onderwerpen vaak verlopen naar "De zin van het leven" vraagstukken. Op zich niet zo vreemd dat het ene naar het andere leid. Persoonlijk vind ik het niet zo interresant meer, gesloten hoofdstuk en tijd om verder te gaan met prangendere vraagstukken die er op voortkomen.
Iets wat me tevens opvalt is dat het altijd vanuit een menselijk standpunt bekeken wordt en niet vanuit een ander standpunt. Dat komt waarschijnlijk omdat de meeste nog niet de ervaringen opgedaan hebben in andere gebieden van het leven om tot zo'n besef te komen. Het is namelijk onmogelijk om een antwoord te vinden aangezien het vraagstuk zo bombastisch is dat er heel veel aftakkingen qua onderwerp zijn.
Zelf ben ik tot het volgende besef gekomen en dat wil ik graag delen. Het universum is opgebouwd uit elementen die overal in terug te vinden zijn. Simpelweg dankzij de hoekstenen genaamd de Alpha en de Omega. Dankzij het Kabbala kwam het besef dat de elementen ieder een letter vormde die samen IHVH spelde wat voor God staat. Daarnaast sprak Jezus ook over God de Bron en niet de alom gepresenteerde God van de Christelijke kerken die incompleet is en daardoor een tegenhanger nodig had. Een tegenhanger die nergens anders vermeld wordt.
Maar hoe kwam deze Bron tot stand? Dat is een vraag die tot op de dag van vandaag nog te ver weg ligt. Wat ik wel besefte is iets wat grotendeels overeen komt met de wetenschappelijke theorie waardoor het universum is gaan ontstaan, namelijk de Big Bang. Persoonlijk zie ik het als volgt. De Bron was er, maar het wist niet wat het was. Er was niets waaraan de Bron zich kon definieren. Er is namelijk een wezenlijk verschil tussen iets weten en het daadwerkelijk begrijpen. Weten is de geest en door het in de praktijk toe te passen gaat men begrijpen (het hart). Na een lange tijd (is relatief maar goed) liepen de "emoties" hoog op. Een kreet van frustratie en onmacht nam vorm waarin een uitspatting van emoties zorgde voor de verspreiding van zichzelf.
Een kreet en uitbarsting, de Big Bang, waardoor de Bron zich begon op te delen in stukken. Zodoende werden de Multiversa, Universa, verschillende tijdlijnen, wezens, planeten en meer gevormd. Maar alles onstond niet in een ogenblik en zodoende zet alles uit en wordt groter. In mijn ogen zijn wij allen aspecten van het ene, namelijk de Bron. Alles en iedereen re-presenteerd een aspect van het Ene en door ons kan De Bron alles ervaren om zo zichzelf te kunnen definieren als wat het is.
De mens is tevens met dezelfde soort vraagstukken bezig en ervaart het leven. Vaak denkt men dat we hier zijn om te "leren", maar wat precies moeten we dan leren? Vaak wordt er geopperd dat we Karma moeten oplossen, maar waarom? De interpretatie en toepassing van de Oosterse Karma naar Westerse standaarden is nogal incompleet in mijn ogen. Aangezien we allen uit dezelfde bron komen zijn we van begin af aan al 100% in orde. Van nature hebben we alles meegekregen wat we nodig hebben en in feite weten we alles diep van binnen al. Er valt niets te leren in de vorm als zoveel mensen het hanteren.
Er is wel een andere manier van leren. Zoals ik eerder vermelde weten we veel, maar begrijpen weinig. Vanuit de Bron hebben we de theoretische kennis meegekregen en zijn hier om het in de praktijk uit te voeren. Door het uit te voeren leren we de theorie daadwerkelijk te begrijpen en kunnen we onszelf definieren als de individuen die we uiteindelijk zijn. Individuen die elk andere composities van het Ene vertegenwoordigen.
De Bron is oneindig en kan dus constant nieuwe zielen, planeten en andere zaken scheppen. Dit vind ik persoonlijk niet vreemd aangezien het universum steeds uitdijt, groeit en dus meer bezetting nodig heeft om zichzelf te uiten en meer diepging in zijn/haar ervaringen te kunnen hebben. Uiteindelijk is het taak om weer geheel terug te keren wat aangekondigd wordt als de wetenschap zegt dat het universum aan het krimpen is. Uiteindelijk verdwijnt het dan weer om theoretisch herboren te worden. Volgens Boedhistische standpunten heet God de Bron het Universele Bewustzijn dat ook uiteindelijk zal sterven. Dus of je nu atheist bent of gelooft...in the end zullen we allen in het niets verdwijnen. Of dat na dit leven gebeurd of na een reeks incarnaties maakt dan ook niet meer uit
![]()
Zodra we een leven hebben afgerond keren we weer terug naar De Bron om weer 1 geheel te vormen zoals we van oorsprong waren. Een gevoel van eenheid en geborgenheid en thuiskomen wat verscheidene mensen omschrijven als ze een bijna-dood-ervaring gehad hebben. Een ervaring die ik met hen kan delen overigens. In die eenheid zal je ontdaan worden van je menselijke persoonlijkheid en ego. Vervolgens krijg je een andere, die je zelf uitkiest, en ga weer op pad om die samenstelling uit te proberen en te ervaren.
Of je nu atheist bent of gelooft in het reincarneren. Het punt is en blijft hetzelfde en dat is dat je je leven ten volste moet beleven en er alles uit dient te halen wat er in zit. Of je gelooft is dan op zich niet van belang.
Wat mensen aannemen is dat ze altijd op dezelfde planeet in opeenvolgende tijdschema's terug komen. Dus als je vandaag sterft dat je eerstvolgende incarnatie dus in de toekomst moet liggen. Dit is een theorie die ik niet deel vanwege mijn ervaringen met alternatieve tijdlijnen. Wat me overigens bij "het lot" van een mens brengt.
Er zijn meerdere universa's en tijdlijnen die naast elkaar bestaan. zo zijn er dus meerdere planeten Aarde en meerdere constructies die ik moeilijk onder woorden kan brengen. Als iemand ooit de serie Sliders heeft gevolgd zal een idee hebben wat ik bedoel. Daarnaast zijn er tig tijdlijnen waarin alle mogelijke constructies al uitgespeeld zijn, zowel die van het verleden als die in de toekomst. Dit betekend dat men niet zijn eigen toekomst maakt in de zin dat er iets nieuws gevormd dient te worden. Maar het is niet de beperking zoals velen het zouden interpreteren. Elke dag maken we honderden zoniet duizenden beslissingen aan de hand van een meervoud van keuzes die we gepresenteerd krijgen. Elke keuze is een ander toekomst pad dat voor je klaar ligt, maar dankzij de vrije wil kies jezelf welke beslissing je neemt en welke toekomst je voor jezelf kiest.
Het is noodzaak dat mensen bewuster zijn van alle keuzes aangezien die er voor zorgen wat voor een toekomstig gevolg er plaatsvind. Elke keuze is al uitgespeeld, maar dat betekend niet dat je lot al vast staat. Je kiest zelf welk je hebt. Het kan gezien worden als een rijksweg met meerdere afslagen die naar nieuwe rijkswegen leiden.
Dit zie je overigens terug bij het gebruik van divinatie methoden waarbij men in de "toekomst" kan kijken. Iedereen die dit doet weet dat ze maar een bepaalde hoeveelheid in de toekomst kunnen kijken. Met 80% zekerheid weet je wat er op korte termijn gebeurd. Dit is puur omdat een individu in een korte tijd nog niet al te veel keuzes kan maken. Maar hoe verder je kijkt, hoe meer keuzes en des te complexer de variabelen waardoor de lezing op langer termijn niet meer klopt. Daarnaast dienen divinaties ook niet te kloppen maar alleen verscheidene paden te tonen als advies waarnaar de individu zelf kiest welk pad hij/zij opgaat. Maar als iemand dan alsnog het advies volgt van de kaarten krijg je die Self-fulfilling prophecies die op zich niet slecht zijn.
Vanwege de verschillende tijdlijnen en het feit dat De Bron er buiten staat is het op zich niet onlogisch dat zielen in verledes en toekomsten geplaatst worden. Simpelweg omdat de duiding verleden en toekomst niet van toepassing zijn op hen. Net zoals je met Adobe Premiere Pro een video zit te editen zie je alleen maar een tijdbalk waarop je dingen kunt plaatsen. Zo kun je een screen (ziel) voor, op of na de hoofd file plaatsen. Zodoende kan men met hun gekoze persoonlijkheid geincarneerd worden in een omgeving waar zij hun ervaringen op willen doen, met de mensen waarvan zij denken dat die het meest bijdragen aan die ervaring.
Vaak hoor ik mensen dan zeggen: "Maar waarom heb ik dan een kutjeugd gehad. Ik heb er niet voor gekozen om mishandeld te worden. Dat zou absurd zijn". Vanuit het menselijk standpunt en de bijbehorende moralistische normen en waarden is dat inderdaad absurd. Alleen we dienen het vanuit een standpunt te bekijken die niet onderhevig is aan oordelen zoals men met elke mening die ze vormen doen. Mijn antwoord is dan altijd kort en bondig. Je kan het "licht" niet begrijpen als je het "donker" niet ervaren heb.
Dit doet me overigens denken aan de anekdote van de kleine engel die altijd in de zon speelde. Hij zij van hoe verlicht hij wel niet was. Op een dag zei God tegen de engel om op de rand van het universum te gaan spelen. Maar daar was het koud, donker en kil en de engel vroeg waarom God hem verlaten had. Hierop antwoorde God de Bron dat hij de engel niet verlaten had en dat hij zelfs aanwezig is in het donker. Zodoende kreeg de engel meer begrip. Dit toont overigens ook de eerste stappen van het "spiritueel ontwakenen". Zoals Abremalin de Magier zei: "De eerste stap naar verlichting is er 1 in duisternis".
De reden dat we vorige levens niet herinneren is vrij simpel nadat het verhaal van tijdlijnen e.d. begrepen is. Als je precies weet van de wat, hoe en waar dan zou je dat in andere levens kunnen gebruiken. Dit zou zowel positief als negatief kunnen uitpakken, maar in beide gevallen zou het een belemmering zijn voor het opdoen van je ervaringen. Stel iemand zou je in een vorig leven gemarteld hebben dan zou je nu wraakgevoelens kunnen gaan uiten op die ziel terwijl hij/zij nu een andere persoonlijkheid met zich mee brengt. Of als je op iemand verliefd was en dat nu denkt nog te zijn terwijl het een compleet ander individu geworden is. Heel aparte situaties zouden zich kunnen voor doen.
Als je met soortgelijke situaties in dit leven geconfronteerd zou worden die je ook elders al gehad heb zou je dezelfde oplossingen kunnen hanteren. Zodoende ontdoe je jezelf van nieuwe ervaringen en "leer"momenten. Door niet te herinneren wat je eerder deed kun je nu andere mogelijkheden gaan verkennen.
Mensen kunnen bepaalde "flashes" van voorgaande levens herinneren. Ik gebruik het woord "voorgaand" omdat het betreft het leven dat je voor deze heb gehad ongeacht of dat in een mogelijk verleden of toekomst valt. Dit kan een bewuste reden hebben met betrekking tot het huidige leven. Mijn theorie is dat dit is omdat de ervaringen van het vorige leven over eindes lieten waardoor de ziel ze nu alsnog mee wilt nemen om te ervaren. Zo heb ik delen van herinneringen dat ik een slaaf in een Romeins Gallei was die ten onder ging toen het schip geramd werd. Dat verklaard mijn huidige onzekerheden mbt water in zwembaden en kleine drukke ruimtes waar ik in dit leven mee om moet leren gaan en ervaren. Zelf heb ik er voor gekozen om mezelf te confronteren hiermee. Me vriendin wil regelmatig zwemmen dus ga ik mee. Als het druk is in de metro of trein en er gebeurd is dan probeer ik zo kalm mogelijk te blijven zonder een kip zonder kop te imiteren zoals zoveel dan doen.
In kort is de betekenis van het leven om te ervaren om onszelf, en De Bron door ons, te definieren voor wat we zijn. Binnen dat concept heeft iedereen zijn eigen invulling van wat hij/zij wil ervaren en bereiken in het leven.
That is it in a nutshell. Zal best nog wel het 1 en ander vergeten zijn, maar het is zo'n alomvattend samenhangende constructie...
Net even in Word geplakt en is een tekst van 4 pagina's
![]()
Is maar goed dat ik tussen door nog breaks heb genomen om te eten en dergelijke hahah
P.S. Zelf volg ik overigens niet een specifieke theologische visie zoals het Christendom of welk ander geloof. Het is zo dat ik een groot aantal geloven en levensfilosofien bestudeerd heb. De woorden die zouden kunnen indiceren dat ik een bepaald geloof hanteer zijn er alleen om duidelijkheid te verschaffen aan de merendeel van de lezers die zich makkelijker kunnen relateren aan dat wat vermeld staat.
[ Bericht 1% gewijzigd door Ashavan op 12-09-2006 19:01:04 ]