de nieuwe meisjes lijken al groot, maar ze moeten nog groeien. in tegenstelling tot de oude lichting zijn dit grote zijdehoenders (heep en consorten zijn krielen).
ze zijn echt beeldschoon. ze komen uit eieren van tentoonstellingskippen. maar goed, hier wordt niet aan tentoonstellingen gedaan (hoewel hun leven eigenlijk via deze realitysoop ook op straat ligt
![]()
)
hoe ik aan de namen gekomen ben?
grietje is vernoemd naar de oma van mijn
![]()
. dat is een klein broos oud vrouwtje, maar met een pittig karakter. onze grietje heeft dat ook (al is ze dan niet oud). ze is de kleinste van het stel, maar heeft zoveel pit en ondernemingsdrang dat ze in twee dagen tijd al 2 keer uitgebroken is. ze is gewiekst in het zoeken naar de kleinste opening in de afrastering en is vreselijk nieuwsgierig.
ze had ook als eerste door hoe je een trappetje afloopt en toen ze dat doorhad heeft ze achter elkaar trappetje op - trappetje af gelopen
![]()
.
's ochtends komt zij als eerste naar buiten stuiven en springt dan als een jonge hond al fladderend en kwetterend door de tuin.
de rest is wat bezadigder en vindt het wel best. die zie je vaak op een kluitje bij elkaar liggen terwijl er een druk grietje omheen loopt te rennen (dat zie je ook op het filmpje hierboven)
bep en toos hadden net zo goed jut en jul kunnen heten. het zijn net twee kakelende buurvrouwen.
zijn vaak samen in de weer.
ze zijn trouwens de enige die wat terug durven doen als er gepikt wordt door de oudere dames.
marian is naar onze overleden buurvrouw genoemd. ik denk dat ze dat best leuk had gevonden, ze was altijd zo gek op de kippies.
pien vind ik gewoon een leuke naam. pien is diepzwart met een flinke pruik. ze lijkt wat op sjaan.
ze hebben nog echt groepsgevoel: gaat er één iets doen, dan volgt de rest meteen: eten doen ze met zijn 5-en tegelijk, buxux-slopen doen ze met zijn allen en ook poetsen en slapen doen ze op een kluitje.