Chronisch zieken willen no-claim

quote:

Op maandag 10 juli 2006 17:12 schreef p-etr-a het volgende:

[..]

Ik draag jaarlijks veel meer geld af aan een verzekering waarvan ik geen gebruik maak. Echt waar, ik zou me er een stuk lekkerder bij voelen als ik voor dat geld nog wat kreeg. Dat klinkt misschien heel suf maar nu voelt het gewoon zo weggegooid.

Ja, maar als je een zwaar beroep moet doen op een ziektekostenverzekering dan ben je dus ziek.

Dan betaal liever voor niets en blijf dus liever gezond.....

quote:

Op maandag 10 juli 2006 17:15 schreef EchtGaaf het volgende:

[..]

Ja, maar als je een zwaar beroep moet doen op een ziektekostenverzekering dan ben je dus ziek.

Dan betaal liever voor niets en blijf dus liever gezond.....

Rationeel gezien is het ook helemaal waar wat je zegt, voor het gevoel is het echter soms wat "zonde" van het geld. Ik heb ook getwijfeld over een eigen risico, maarja straks beland je wél in het ziekenhuis!

En is het dan ineens anders dan voor chronisch zieken? Stel: Ik ben gezond en ik val van de trap, waarbij ik mijn been breek of zoiets. Dan zal ik daarvoor ziektekosten maken en mijn no-claim zo verliezen... Zonder dat ik onnozel gebruik maak van zorg.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 17:44 schreef p-etr-a het volgende:

[..]

Rationeel gezien is het ook helemaal waar wat je zegt, voor het gevoel is het echter soms wat "zonde" van het geld. Ik heb ook getwijfeld over een eigen risico, maarja straks beland je wél in het ziekenhuis!

Het gevoel van "zonde" van het geld is logisch en begrijpelijk. Wat het eigen risico betreft: de boterham met jam valt altijd met de jam-zijde op de vloerbedekking......Is mijn ervaring tenminste...

quote:

En is het dan ineens anders dan voor chronisch zieken? Stel: Ik ben gezond en ik val van de trap, waarbij ik mijn been breek of zoiets. Dan zal ik daarvoor ziektekosten maken en mijn no-claim zo verliezen... Zonder dat ik onnozel gebruik maak van zorg.

Waar het om begonnen is om mensen bewust te maken van de kosten van de zorg. Geen onnodig doktersbezoek etc. Daarvoor is die no-claim bedoeld......

Ik doelde op een ongewenst neven effect voor de chronisch zieken. Die hebben meestal ook chronische zorg nodig. Kan dus niet anders. Heeft ook niets met roekeloos gedrag te maken. Tegelijkertijd laten ze ook de chronisch zieken die ¤ 80,- extra betalen en nooit een keer van de korting kunnen profiteren.

Dat vreet aan mijn rechtvaardigheidsgevoel.....De politiek doet het een beetje af als "collateral damage..."

quote:

Op zondag 9 juli 2006 14:47 schreef ErikT het volgende:

[..]

Waarom meet ik mezelf een rol aan?
Ik heb gewoon het volgende principe:
[..]

Dit dus. Dat neemt niet weg dat ik vind dat het ontmoedigd moet worden om doktoren bezig te houden met niks. Maar dat kunnen de doktoren best zelf oplossen, en is nu ook deels opgelost doordat het verschil tussen ziekenfonds/particulier weg is. (Particulier leverde de huisarts meer salaris op, dat is natuurlijk niet handig.)

na al die reacties die ik van je lees moet ik nu toch ff reageren:

ik heb bij jou sterk het idee dat je vind dat de samenleving moet opdraaien voor de kosten, maar tegelijkertijd zeg je een paar reacties terug dat het niet eerlijk is dat chronisch zieken voor de hoge kosten opdraaien want die zijn chronisch ziek en dat is niet leuk etc etc.
maar:

is het dan niet fucking oneerlijk dat chronisch zieken in jouw optiek niet voor de ksoten op mogend raaien omdat ze zo ziek zijn en dat gezonde mensen dat maar moeten doen, mensen die eigenlijk geen ene reet te maken hebben met iemand maar er wel voor betaalt? dit is eigenlijk jouw constante mening, en dan kan ik alleen maar zeggen: is het dan niet oneerlijk dat chronisch zieken dan eigenlijk de hele samenleving op deze manier chhronisch ziek maken omdat iedereen van jou voor die chronisch zieken moet betalen?

zo, ben ff gezond eten!

Jerruh

quote:

Op maandag 10 juli 2006 18:06 schreef milagro het volgende:
Jerruh

ik ben het niet altijd met je oneens hoor milagro .

owja, even ontopic, ik kan gerust snappen dat chronisch zieken soms door de bomen het bos niet meer zien of zich achtergesteld kunnen voelen of het gewoon erg kut vinden dat ze chronisch ziek zijn! ik ben ook erg gezegend met het feit dat ik er (nog) niet last van heb en gun het echt niemand. dat terzijde, ik vind het daarentegen wel raar dat mij dan niet een soort cadeautje wordt gegunt, waardoor ik ook een iets beter leventje (whehe 255 euro extra per jaar is voor mij toch wel weer een zegentje) kan leiden, net zoals chronisch zieken dankzij medicatie en andere toegevoegde waarden hun leven normaler kunnen hervatten. als mij dat niet wordt gegund, omdat ik "een van die gezonde mensen met geld" ben, en dat ik maar moet betalen (met nadruk op moet, zoals ie al vaker door sommigen hier is toegepast) voor mensen die "zielig" en "slachtofferig" doen, dan stop ik wel met premies betalen (gaat toch niet naar hulp voor mij, heb het niet nodig) en dan betaal ik mijn chronisch zieke niet zeurende granny van 75 die wel het beste van haar leven maakt en zich absoluut geen slachtoffer voelt van haar ziekheid.

[ Bericht 1% gewijzigd door Jerruh op 10-07-2006 18:32:37 ("niet kunnen typen" is redelijk chronisc) ]

quote:

Op zaterdag 8 juli 2006 22:36 schreef Verlosser het volgende:
Met veel verbazing heb ik gelezen dat een handjevol chronisch zieken een proces heeft aangespannen om ook in aanmerking te komen voor de 255 EURO die mensen krijgen als ze geen aanspraak maken op de ziektekosten.

Chronisch zieken zijn mensen die over het algemeen velen malen meer kosten dan dat ze premie betalen en mogen wat mij betreft blij zijn dat gezonde mensen zo solidair zijn om elke maand netjes de hoge premies op te hoesten, zodat zij de dure medicijnen en medische zorg kunnen krijgen. Ik vind het dan ook getuigen van pure onbeschoftheid dat ze ons zelfs dat kleine beetje geld dat gezonde mensen terug krijgen als ze geen enkele keer beroep doen op de medische zorg, niet gunnen.

De mensen die dat proces hebben aangespannen zou ik dan ook chronisch onbeschoften willen noemen.

Ja, heel onbeschoft... zeker omdat je als chronisch zieke waarschijnlijk op je sloffen en werkweekje van 60 uur draait en je dus geld zat hebt.

Wat denken ze wel niet. Laat ze inderdaad maar dankbaarheid tonen aan ons, dat we allemaal nog een beetje meebetalen voor ze. Een fatsoenlijk land liet ze lekker creperen, toch?

quote:

Op zaterdag 8 juli 2006 23:20 schreef Lips het volgende:
Ik vind dat ze heel die no-claim af moeten schaffen en de premies gewoon een deel moeten verlagen. Chronisch zieke mensen zijn dat niet uit eigen wil!
Een persoon kan er toch niks aan doen of ie wel of niet zorg nodig heeft. Daarbij hebben chronisch zieken heel veel overige kosten die ze zelf op moeten hoesten omdat ze nergens vergoed worden.

Ik kan zo kwaad worden om de post van TS! En dan ook nog beweren dat zieke mensen de gezonde mensen niks gunnen! Als ik een chronisch zieke was zou ik jou in ieder geval wel iets gunnen, mijn ziekte!!

Met je eens... alleen kun je dit 'niets aan doen' misschien ook wel doortrekken naar scholing, criminaliteit, etc...

Dus het blijft altijd een lastig verhaal.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 18:46 schreef Pappie_Culo het volgende:

[..]

Ja, heel onbeschoft... zeker omdat je als chronisch zieke waarschijnlijk op je sloffen en werkweekje van 60 uur draait en je dus geld zat hebt.

Wat denken ze wel niet. Laat ze inderdaad maar dankbaarheid tonen aan ons, dat we allemaal nog een beetje meebetalen voor ze. Een fatsoenlijk land liet ze lekker creperen, toch?

Jezus, zeg, overdrijven is ook een vak, met je creperen

I

quote:

Op maandag 10 juli 2006 18:31 schreef Jerruh het volgende:

[..]


owja, even ontopic, ik kan gerust snappen dat chronisch zieken soms door de bomen het bos niet meer zien of zich achtergesteld kunnen voelen of het gewoon erg kut vinden dat ze chronisch ziek zijn! ik ben ook erg gezegend met het feit dat ik er (nog) niet last van heb en gun het echt niemand. dat terzijde, ik vind het daarentegen wel raar dat mij dan niet een soort cadeautje wordt gegunt, waardoor ik ook een iets beter leventje (whehe 255 euro extra per jaar is voor mij toch wel weer een zegentje) kan leiden, net zoals chronisch zieken dankzij medicatie en andere toegevoegde waarden hun leven normaler kunnen hervatten. als mij dat niet wordt gegund, omdat ik "een van die gezonde mensen met geld" ben, en dat ik maar moet betalen (met nadruk op moet, zoals ie al vaker door sommigen hier is toegepast) voor mensen die "zielig" en "slachtofferig" doen, dan stop ik wel met premies betalen (gaat toch niet naar hulp voor mij, heb het niet nodig) en dan betaal ik mijn chronisch zieke niet zeurende granny van 75 die wel het beste van haar leven maakt en zich absoluut geen slachtoffer voelt van haar ziekheid.

Ik gun het je wel hoor...

quote:

Op maandag 10 juli 2006 18:49 schreef milagro het volgende:

[..]

Jezus, zeg, overdrijven is ook een vak, met je creperen

I

Niet minder achterlijk dan die mensen hufters noemen die dankbaar zouden moeten zijn dat ze uberhaupt zorg krijgen.

Lezen m'n beste... ook tussen de regels

Ongelooflijk. Als ik een chronische ziekte zou hebben waarbij er bij wijze van spreke duizenden euro's per jaar voor mij vergoed worden, zou ik werkelijk niet durven zeuren over die ¤ 255. Pleur op hoor!! Waar halen ze het lef vandaan?

De enige legitieme klacht vind ik dat het verkooppraatje van de no-claim voor hen niet opgaat. Gezien het feit dat ze niet onnodig gebruik maken van de voorzieningen. Maar het gaat mij echt te ver dat deze mensen vinden recht te hebben op deze no-claim, komop zeg.

Sommige mensen hier doen het bijna voorkomen dat je gestraft moet worden als je gezond bent.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 19:42 schreef Cracka-ass het volgende:
Ongelooflijk. Als ik een chronische ziekte zou hebben waarbij er bij wijze van spreke duizenden euro's per jaar voor mij vergoed worden, zou ik werkelijk niet durven zeuren over die ¤ 255. Pleur op hoor!! Waar halen ze het lef vandaan?

De enige legitieme klacht vind ik dat het verkooppraatje van de no-claim voor hen niet opgaat. Gezien het feit dat ze niet onnodig gebruik maken van de voorzieningen. Maar het gaat mij echt te ver dat deze mensen vinden recht te hebben op deze no-claim, komop zeg.

Sommige mensen hier doen het bijna voorkomen dat je gestraft moet worden als je gezond bent.

Ik ben het met je eens dat je niet gestraft hoeft te worden als je gezond bent - uiteraard. De no-claim regeling is specifiek bedoeld om het ONNODIG gebruik van de zorg terug te dringen. Mensen die chronisch ziek zijn hebben vaak zowieso controles nodig, en andere zaken, waarvan een deel al gewoon niet vergoed wordt. Als chronisch zieke heb je al nadeel bij allerlei zaken, zoals hypotheek, levensverzekering, extra kosten die niet af te trekken zijn cq declareerbaar. Ik vind het daarom logisch dat patientenorganisaties proberen om de regeling die bedoeld is om de afname van onnodige zorg naar beneden te drukken, niet willen laten opgaan voor chronisch zieken. Om eens wat te noemen dat andersom werkt; chronisch zieken betalen in hun werkzame deel van hun leven relatief te veel voor hun pensioen; dit komt dus weer ten goede aan het ' gezondere' deel van de bevolking dat ouder wordt.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 19:42 schreef Cracka-ass het volgende:
Ongelooflijk. Als ik een chronische ziekte zou hebben waarbij er bij wijze van spreke duizenden euro's per jaar voor mij vergoed worden, zou ik werkelijk niet durven zeuren over die ¤ 255. Pleur op hoor!! Waar halen ze het lef vandaan?

Ondertussen heb jij wel de mogelijkheid je te ontwikkelen en door de jaren heen meer te gaan verdienen. Een chronisch zieke zit thuis met een uitkering onder het minimumloon en moet proberen rond te komen.
Dan komen er de kosten bij van de auto / taxiritten naar artsen, therapeuten en specialisten. De telefoontjes naar artsen, gemeentes, makers van hulpmiddelen. Wat denk je dat dat per jaar kost??? Dat red je niet met die 225 euro hoor!
Ook moeten de chronisch zieken zich vaak aanvullend verzekeren omdat ze anders nog een hoop zelf moeten betalen.
Nee inderdaad, die chronisch zieken die allemaal bakken met geld hebben moeten niet zo zeuren over wat voor hun een half maandsalaris is

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:07 schreef Lips het volgende:

[..]

Ondertussen heb jij wel de mogelijkheid je te ontwikkelen en door de jaren heen meer te gaan verdienen. Een chronisch zieke zit thuis met een uitkering onder het minimumloon en moet proberen rond te komen.
Dan komen er de kosten bij van de auto / taxiritten naar artsen, therapeuten en specialisten. De telefoontjes naar artsen, gemeentes, makers van hulpmiddelen. Wat denk je dat dat per jaar kost??? Dat red je niet met die 225 euro hoor!
Ook moeten de chronisch zieken zich vaak aanvullend verzekeren omdat ze anders nog een hoop zelf moeten betalen.
Nee inderdaad, die chronisch zieken die allemaal bakken met geld hebben moeten niet zo zeuren over wat voor hun een half maandsalaris is

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:07 schreef Lips het volgende:

[..]

Ondertussen heb jij wel de mogelijkheid je te ontwikkelen en door de jaren heen meer te gaan verdienen. Een chronisch zieke zit thuis met een uitkering onder het minimumloon en moet proberen rond te komen.
Dan komen er de kosten bij van de auto / taxiritten naar artsen, therapeuten en specialisten. De telefoontjes naar artsen, gemeentes, makers van hulpmiddelen. Wat denk je dat dat per jaar kost??? Dat red je niet met die 225 euro hoor!
Ook moeten de chronisch zieken zich vaak aanvullend verzekeren omdat ze anders nog een hoop zelf moeten betalen.
Nee inderdaad, die chronisch zieken die allemaal bakken met geld hebben moeten niet zo zeuren over wat voor hun een half maandsalaris is

Ik ben ook chronisch ziek en heb gewoon een fulltime baan . Niet alle chronisch zieken zijn invalide of terminalen

quote:

Op zaterdag 8 juli 2006 23:43 schreef NanKing het volgende:

Maar ik vind het gewoon onzin, mensen die wel extra kosten hebben kunnen er toch niets aan doen.

Dat is natuurlijk een rare redenering. De maatschappij kan er ook niets aan doen. Waarom moet die dan wel volledig voor alle kosten opdraaien?

Ik vind dat solidariteit betekent dat als iemand voor honderdduizenden euro's per jaar medische zorg en medicijnen nodig heeft dat de maatschappij dan dusdanig bijdraagt dat de behandeling betaalbaar wordt. Maar dat hoeft zeker niet te betekenen dat 100% van de kosten vergoed wordt.

Ik vind het juist goed dat er eindelijk een mechanisme is waarbij de gebruiker van het systeem meer bijdraagd dan mensen die geen of weinig gebruik maken van het systeem. Zonder dat voelt niemand zich verantwoordelijk voor de kosten en dus ook niet voor het binnen de perken houden van de zorgkosten die echt enorm zijn.

Bovendien zijn er ook erg veel chronisch zieken die wél zelf wat aan hun situatie hebben kunnen doen. Zoals van die mensen die zich de hele dag volproppen met ongezonde snacks, veel drinken, weinig sporten en met 50 in een scootmobiel stappen omdat ze zo snel moe worden.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:16 schreef Tikorev het volgende:

[..]

Dat is natuurlijk een rare redenering. De maatschappij kan er ook niets aan doen. Waarom moet die dan wel volledig voor alle kosten opdraaien?

Ik vind dat solidariteit betekent dat als iemand voor honderdduizenden euro's per jaar medische zorg en medicijnen nodig heeft dat de maatschappij dan dusdanig bijdraagt dat de behandeling betaalbaar wordt. Maar dat hoeft zeker niet te betekenen dat 100% van de kosten vergoed wordt.

Ik vind het juist goed dat er eindelijk een mechanisme is waarbij de gebruiker van het systeem meer bijdraagd dan mensen die geen of weinig gebruik maken van het systeem. Zonder dat voelt niemand zich verantwoordelijk voor de kosten en dus ook niet voor het binnen de perken houden van de zorgkosten die echt enorm zijn.

Bovendien zijn er ook erg veel chronisch zieken die wél zelf wat aan hun situatie hebben kunnen doen. Zoals van die mensen die zich de hele dag volproppen met ongezonde snacks, veel drinken, weinig sporten en met 50 in een scootmobiel stappen omdat ze zo snel moe worden.

Genoeg werkenden die hebben bijgedragen aan de bekostiging van jouw opleiding... en nog kun je geen Nederlands.

Had wellicht ook beter geweest als je zelf had moeten betalen, dus je zal vast een punt hebben. Maar ik denk dat het een beetje onzin is om mensen die wél buiten hun schuld chronisch ziek zijn (denk de overgrote meerderheid) nog verder het verdomhoekje in te trappen.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:19 schreef Pappie_Culo het volgende:

[..]

Genoeg werkenden die hebben bijgedragen aan de bekostiging van jouw opleiding... en nog kun je geen Nederlands.

Speciaal voor jou nog een keer:

Dat is natuurlijk een rare redenering. De maatschappij kan er ook niets aan doen. Waarom moet die dan wel volledig voor alle kosten opdraaien?

Ik vind dat solidariteit betekent dat als iemand voor honderdduizenden euro's per jaar medische zorg en medicijnen nodig heeft dat de maatschappij dan dusdanig bijdraagt dat de behandeling betaalbaar wordt. Maar dat hoeft zeker niet te betekenen dat 100% van de kosten vergoed wordt.

Ik vind het juist goed dat er eindelijk een mechanisme is waarbij de gebruiker van het systeem meer bijdraagt dan mensen die geen of weinig gebruik maken van het systeem. Zonder dat voelt niemand zich verantwoordelijk voor de kosten en dus ook niet voor het binnen de perken houden van de zorgkosten die echt enorm zijn.

Bovendien zijn er ook erg veel chronisch zieken die wél zelf wat aan hun situatie hebben kunnen doen. Zoals van die mensen die zich de hele dag volproppen met ongezonde snacks, veel drinken, weinig sporten en met 50 in een scootmobiel stappen omdat ze zo snel moe worden.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:25 schreef Tikorev het volgende:

[..]

Speciaal voor jou nog een keer:

Dat is natuurlijk een rare redenering. De maatschappij kan er ook niets aan doen. Waarom moet die dan wel volledig voor alle kosten opdraaien?

Ik vind dat solidariteit betekent dat als iemand voor honderdduizenden euro's per jaar medische zorg en medicijnen nodig heeft dat de maatschappij dan dusdanig bijdraagt dat de behandeling betaalbaar wordt. Maar dat hoeft zeker niet te betekenen dat 100% van de kosten vergoed wordt.

Ik vind het juist goed dat er eindelijk een mechanisme is waarbij de gebruiker van het systeem meer bijdraagt dan mensen die geen of weinig gebruik maken van het systeem. Zonder dat voelt niemand zich verantwoordelijk voor de kosten en dus ook niet voor het binnen de perken houden van de zorgkosten die echt enorm zijn.

Bovendien zijn er ook erg veel chronisch zieken die wél zelf wat aan hun situatie hebben kunnen doen. Zoals van die mensen die zich de hele dag volproppen met ongezonde snacks, veel drinken, weinig sporten en met 50 in een scootmobiel stappen omdat ze zo snel moe worden.

Stukken beter zo te zien.

Maar neemt niet weg dat:

1) de maatschappij het makkelijker kan ophoesten dan de individuele chronisch zieke

2) de verhouding tussen de last van het chronisch ziek zijn van het individu enerzijds en de last van hoge zorgkosten voor de maatschappij anderzijds dusdanig scheef is dat er geen enkele zinnige vergelijking tussen de twee is te maken waar het aankomt op het onderwerp 'verantwoordelijkheid'

3) de chronisch zieke nu eenmaal die zorg nodig heeft en dus buiten de beoogde doelgroep van hypochonders en aanstellers valt die met de no-claim regeling werd beoogd

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:07 schreef Lips het volgende:

[..]

Ondertussen heb jij wel de mogelijkheid je te ontwikkelen en door de jaren heen meer te gaan verdienen. Een chronisch zieke zit thuis met een uitkering onder het minimumloon en moet proberen rond te komen.
Dan komen er de kosten bij van de auto / taxiritten naar artsen, therapeuten en specialisten. De telefoontjes naar artsen, gemeentes, makers van hulpmiddelen. Wat denk je dat dat per jaar kost??? Dat red je niet met die 225 euro hoor!
Ook moeten de chronisch zieken zich vaak aanvullend verzekeren omdat ze anders nog een hoop zelf moeten betalen.
Nee inderdaad, die chronisch zieken die allemaal bakken met geld hebben moeten niet zo zeuren over wat voor hun een half maandsalaris is

taxiritten krijg je vergoed.
je krijgt sowieso meer vergoed dan meningeen weet.

en ik zit ook op een minimum, met 2 kinderen en kom lastig weer aan de slag vanwege dat chronische gedoe en toch voel ik me op geen enkele wijze bestolen omdat ik die no claim niet krijg.

ALLES wordt vergoed wat betreft de kosten die mijn aandoening met zich meebrengt, tandartskosten zijn voor mij uiteraard niet anders dan ieder ander met een soortgelijke verzekering en dito gebit

die 225 euro maakt het verschil niet, hoor, leuke meevaller, maar niet het veschil tussen overleven en creperen.

niet iedere chronisch zieke is een slachtoffer, voelt zich een slachtoffer en zit psychisch aan de grond vanwege de tekort schietende steun en zorg.

best irritant dat mensen die zelf gezond zijn., gaan bepalen hoe slecht ik het zou hebben.

de situatie is zoals die is, en je maakt er het beste van, en de klappen komen iig niet uit de hoek van no claim, hoor, echt niet.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:25 schreef Tikorev het volgende:

[..]

Speciaal voor jou nog een keer:

Dat is natuurlijk een rare redenering. De maatschappij kan er ook niets aan doen. Waarom moet die dan wel volledig voor alle kosten opdraaien?

Ik vind dat solidariteit betekent dat als iemand voor honderdduizenden euro's per jaar medische zorg en medicijnen nodig heeft dat de maatschappij dan dusdanig bijdraagt dat de behandeling betaalbaar wordt. Maar dat hoeft zeker niet te betekenen dat 100% van de kosten vergoed wordt.

Ik vind het juist goed dat er eindelijk een mechanisme is waarbij de gebruiker van het systeem meer bijdraagt dan mensen die geen of weinig gebruik maken van het systeem. Zonder dat voelt niemand zich verantwoordelijk voor de kosten en dus ook niet voor het binnen de perken houden van de zorgkosten die echt enorm zijn.

Bovendien zijn er ook erg veel chronisch zieken die wél zelf wat aan hun situatie hebben kunnen doen. Zoals van die mensen die zich de hele dag volproppen met ongezonde snacks, veel drinken, weinig sporten en met 50 in een scootmobiel stappen omdat ze zo snel moe worden.

Een chronisch zieke belasten omdat hij zich op die wijze verantwoordelijk voelt is echt zo zinloos. Het enige wat je daarmee creeert op termijn is klasse gezondheidszorg. Dat is iets waar ik zelf niet achtersta.
Bij een autoverzekering werkt het leuk, maar daar kun je meer sturen - net verkeersgedrag helpt al een stuk. Daarbij kun je zonder auto als het moet, maar zonder gezondheidszorg wordt bij chronisch zieken al een stuk lastiger. Een systeem waarbij iedereen gestimuleerd wordt 'gezonder' te leven, meer fietsen, etc is dan nuttiger. Besef wel dat als die mensen ouder worden dat ze per saldo juist meer gaan kosten, dus of het economisch gezien verstandig zou zijn is nog een hele andere vraag.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:07 schreef Lips het volgende:

[..]

Ondertussen heb jij wel de mogelijkheid je te ontwikkelen en door de jaren heen meer te gaan verdienen. Een chronisch zieke zit thuis met een uitkering onder het minimumloon en moet proberen rond te komen.
Dan komen er de kosten bij van de auto / taxiritten naar artsen, therapeuten en specialisten. De telefoontjes naar artsen, gemeentes, makers van hulpmiddelen. Wat denk je dat dat per jaar kost??? Dat red je niet met die 225 euro hoor!
Ook moeten de chronisch zieken zich vaak aanvullend verzekeren omdat ze anders nog een hoop zelf moeten betalen.
Nee inderdaad, die chronisch zieken die allemaal bakken met geld hebben moeten niet zo zeuren over wat voor hun een half maandsalaris is

T****ring...wat denk jij dan?? Dat je als chronisch zieke al bijna dood ben?Jij kan bij hypotheekverstrekkers gaan werken,die denken er ook zo over..

Ik ben chronisch ziek,werk al jaaaaren fulltime,heb ook gewoon een aantal keer promotie gemaakt en mijn salaris stijgt ook gewoon mee.

En aanvullend ben ik ook alleen maar verzekerd voor de tandarts,netzo als het grootste gedeelte van nederland.De rest word gewoon vergoed vanuit de basisverzekering.

Ik heb het gevoel dat je niet eens weet waar je over praat..moraalridder..

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:34 schreef Pappie_Culo het volgende:

[..]

1) de maatschappij het makkelijker kan ophoesten dan de individuele chronisch zieke

De maatschappij betaalt dan ook vele malen meer dan de chronisch zieke. Zoals in sommige gevallen honderdduizenden euro's per jaar aan medische behandelingen en medicijnen. Vergeleken daarmee is de ¤250 eigen risico bijna niets.

quote:

2) de verhouding tussen de last van het chronisch ziek zijn van het individu enerzijds en de last van hoge zorgkosten voor de maatschappij anderzijds dusdanig scheef is dat er geen enkele zinnige vergelijking tussen de twee is te maken waar het aankomt op het onderwerp 'verantwoordelijkheid'

Jij vindt het misschien scheef. Ik vind de hoeveelheid kosten die de maatschappij draagt in vergelijking met het eigen risico dat zieken zelf betalen een teken van grote solidariteit vanuit de maatschappij.

quote:

3) de chronisch zieke nu eenmaal die zorg nodig heeft en dus buiten de beoogde doelgroep van hypochonders en aanstellers valt die met de no-claim regeling werd beoogd

Hypochonders en aanstellers waren niet de enige beoogde doelgroep. Iedereen die gebruik maakt van de zorg behoort tot de doelgroep. Onder het meer dan terechte motto: Gebruikers van het systeem dragen ook wat meer bij aan het systeem.

quote:

Op maandag 10 juli 2006 20:37 schreef milagro het volgende:

[..]

die 225 euro maakt het verschil niet, hoor, leuke meevaller, maar niet het veschil tussen overleven en creperen.

niet iedere chronisch zieke is een slachtoffer, voelt zich een slachtoffer en zit psychisch aan de grond vanwege de tekort schietende steun en zorg.

best irritant dat mensen die zelf gezond zijn., gaan bepalen hoe slecht ik het zou hebben.

de situatie is zoals die is, en je maakt er het beste van, en de klappen komen iig niet uit de hoek van no claim, hoor, echt niet.

100% mee eensch is