![]()
Ik ben nu helemaal niet blij. Net terug van een bezoekje aan mijn moeder, die mij op de valreep, vlak voor vertrek, nog even vroeg wat zij nog allemaal kon aanschaffen voor de baby. Ze had al een badje en een bedje. Niet voor mij hè, voor bij haar, voor als beebje komt logeren.
![]()
Toen ik zei: doe nog maar niets, want we weten helemaal niet of het wel een kindje is die dat leuk vind (op zich wil ik best het eens een weekendje laten logeren, maar dat zien we dan wel...) toen was ze niet blij. En toen kreeg ik daarna ook nog om mijn oren dat ze het niet leuk vond dat ik haar zo weinig betrok bij de zwangerschap, en dat ik haar voorpret als oma verpestte, en dat het toch haar eerste kleinkind is....
ik heb haar gezegd dat ze eens wat minder verwachtingen moet hebben, en dat ze niet kan verwachten dat een moeizame moeder-dochter relatie (iets te veel gebeurd in het verleden) ineens omslaat omdat ik zwanger ben. En toen moesten we rennen om de trein te halen...
![]()
En nu maak ik mij zorgen, want ik wil niet hebben dat ze van dat kleine kind ook al allerlei onhaalbare verwachtingen heeft. En ik ben boos ook!
![]()
ik beleef mijn zwangerschap ook niet zo vreselijk bewust, ik ben nog druk met mijn werk, man, vrienden, vanallesennogwat, en oja, ik ben ook nog zwanger.
![]()
Ik hoef het toch niet te beleven zoals zij dat wil!?
En ik had haar juist nog uitgenodigd om 1 a 2 dagen te komen tijdens mijn verlof, om leuk uitzet te kopen enzo. Dat was om haar tegemoet te komen, want 2 dagen mijn moeder om mij heen is lang zat, daarna kan ik er echt niet meer tegen....Hoe dan ook, een naar staartje aan een op zich leuk bezoek. En nu komen we thuis in een heel heet huis, en daar kijk ik op de huis van de achterburen, alwaar de buurvrouw gisteren is bevallen van een jongetje. En ze zit er mee in de tuin
![]()
Over max 14 weken heb ik ook zo'n wurmpje